Ducati Panigale V4 S 2025 biedt nog meer exclusiviteit en prestaties met het Carbon en Carbon Pro pakket. Twee nieuwe versies zijn beschikbaar voor rijders die een wendbaardere motor met betere remprestaties willen. De Carbon uitvoering heeft vijfspaaks carbonvelgen die het gewicht met 0,950 kg verminderen, wat de wendbaarheid verbetert. Ook zijn er carbon spatborden en winglets toegevoegd voor extra gewichtsbesparing.
De Carbon Pro uitvoering voegt het Front Brake Pro-systeem toe, met Brembo T-Drive-schijven van 338,5 mm voor verbeterde remkracht. Deze schijven zijn afgeleid van de raceversies gebruikt in het Superbike-kampioenschap. De motor kan nu gepersonaliseerd worden via de Ducati.com configurator, met levering vanaf juni. Het Carbon pakket kost €6.000 en het Carbon Pro pakket €10.900.
In de vorige aflevering zagen we dat het importeren en bewerken van een track in de routeplanner van TomTom ietwat problematisch was. We zagen ook dat het prima lukte de route één op één naar de Rider over te zetten, maar om de route te bewerken… Nou, dat was nog wel een dingetje. Eens zien of dat beter gaat met de, veel uitgebreidere, concurrent MyRouteapp (MRA).
Om de vergelijking zuiver te houden, nemen we dezelfde route als vorige keer; de toertocht van Tom Boudewijns: ‘GPS-tocht Zuid-Limburg/Eifel: holle bergweggetjes en snelstromende watertjes:
Op de site ziet de route er zo uit:
Ben je ingelogd, dan kun je onderaan het zip-bestand downloaden, pak het uit en onthoud waar je het gpx bestand opslaat.
Op de homepage van MRA kies je de knop ‘uploaden’.
In de volgende pagina kies je voor de tracklog en blader je naar de plek waar je de gpx hebt opgeslagen.
Je ziet hem vanzelf verschijnen in je lijst met tracklogs:
Klik eenmaal op de routenaam en je ziet de track verschijnen, exact zoals hij ook op de website stond. So far so good. Maar met die track kun je nog weinig. Je kiest rechtsboven voor ‘gebruik als route’. Dat klinkt verwarrend, het is immers toch een route? Maar om een route te kunnen bewerken, hebben we routepunten nodig en die worden geplaatst zodra we deze optie kiezen. Overigens is het wel handig om dan ook meteen de naam van de route aan te passen:
En dit is dan het resultaat: er zijn maar liefst tachtig routepunten toegevoegd en de route ziet er goed uit.
Toch passen we voor alle zekerheid nog een klein truckje toe. Linksboven zie je ‘routepunten’:
Klik op de drie liggende streepjes en kies voor ‘tracklogs’:
En vervolgens ‘toevoegen’. Zoek nu je oorspronkelijke track op. Wat er nu gebeurt is heel simpel: de oorspronkelijke route wordt op de kaart geprojecteerd. En ook al zag de route er op het eerste gezicht goed uit; nu zie je toch behoorlijk wat verschilletjes ontstaan. Voor we de route gaan aanpassen, willen we zorgen dat hij toch zoveel mogelijk lijkt op het origineel. Soms een kwestie van het toevoegen van een viapunt. Maar soms zul je juist ook kiezen voor het voorstelde alternatief.
TIP: standaard zal deze route gemaakt worden op basis van de Open Street Map-kaart. Heb je de betaalde versie van MRA (iets dat écht het overwegen waard is!) dan kun je ook de kaart van TomTom of Garmin (HERE) gebruiken. Best kans dat de verschillen dan minder zijn, simpelweg omdat de oorspronkelijke versie in een andere kaart gemaakt werd. Om onnodig veel aanpassingen te voorkomen adviseer ik eerst te kijken wat het effect is met een andere kaart.
Een voorbeeld:
Met de standaard OSM-kaart zie ik dit: de blauwe lijn is de oorspronkelijke track, maar OSM laat me onderlangs rijden.
Ga ik naar de kaart van Garmin dan is dit het effect. Nu volgt de route in eerste instantie wél de schuine lijn omhoog, maar rijdt vervolgens rechtdoor om pas bij het water naar rechts te gaan.
Ga ik naar de TomTom-kaart dan zie ik dat het punt wel exact gelijk blijft:
Het lijkt (!) er dus op dat de route op de TomTom0-kaart gemaakt is en dat we die het beste kunnen gebruiken. Hoewel: op een andere plek zien we juist een averechts effect met OSM:
Je ziet de zwarte lijn. De berekende route loopt keurig over de blauwe, originele route. Wel is er rechts een afwijking en zien we links een raar fliepertje. Even kijken in de Garmin-kaart:
Oh jee! Wat een drama! Als je deze route met een groep gaat rijden, wordt dat een hele boel frustratie onderweg.
En ook op de TomTom-kaart zien we dat MRA je hier over de snelweg stuurt. Hier gebeuren rare dingen! En dat is echt wel belangrijk om op de letten: wat MRA doet is viapunten toevoegen exact op de tracklijn. En die worden niet altijd even gelukkig geplaatst. Oorzaak kan ook in de track zelf liggen. Daarin zit altijd een paar meter onnauwkeurigheid. Zeker nabij afslagen kan dat van enorme invloed zijn. Ziet er dramatisch uit, maar het valt in de praktijk reuze mee, als je er maar even op let. Zoom maar eens helemaal in op punt 26, dat staat nét een beetje in de zijweg.
Door je linkermuisknop ingedrukt te houden, kun je dat punt ietsje naar links of rechts verplaatsen, nabij de blauwe lijn, de oorspronkelijke track:
En je ziet meteen dat de route hier weer in orde is. Toch zie je dat de lijnen niet exact gelijklopen. Dat heeft te maken met kaartkalibratie en is op zich geen probleem. Bovenstaande is de TomTom-kaart. Switchen we naar de Garmin-kaart, dan zie je dit:
Kijk! Dát willen we graag zien: exact gelijk! En daarmee is dan ook meteen duidelijk dat de oorspronkelijke route hoogstwaarschijnlijk wel degelijk met de Garmin kaart gemaakt werd. En dan is het ook handig met verdere aanpassingen in die kaart te blijven werken. Maar we hebben nog steeds dat rare effect rechts:
Die lus wordt als het ware overgeslagen. Dat komt, in dit geval, doordat er bij de conversie nét te weinig viapunten zijn geplaatst, waardoor de route dus niet over dat omweggetje gedwongen wordt. Routetechnisch begrijpelijk. Maar tsja, in StreetView (betaalde versie) zien we dat het een leuk weggetje is. Weet je wat? Ik verplaats punt 28 naar de lus:
Aha! Nu wordt de lus wel gemaakt. Alleen nog een kleine afwijking op dat schuine stukje. Even in StreetView kijken wat daar loos is:
Oh… da’s wel bijzonder. Als we de track volgen, rijden we recht dat huis in! Kan me niet voorstellen dat Tom met z’n Goldwing dat trapje op is gereden!
Waaruit maar weer blijkt: het bewerken van een route kan een ‘gedoetje’ zij, maar soms haal je er juist ook fouten mee uit. Het is een beetje monnikenwerk, maar als je er wat handigheid mee krijgt zó leuk om te doen.
In de volgende aflevering ga ik verder prutsen met deze route: ik wil een ander startpunt, de route iets langer maken en bovendien moet het een rondrit worden.
Maxime Renaux is de verrassende leider in de MXGP.
In het Argentijnse Córdoba kwamen de titelkandidaten bij de eerste GP van dit jaar goed voor de dag. In de MXGP werd het podium bezet door Maxime Renaux, Romain Febvre en Tim Gajser, terwijl wereldkampioen Kay de Wolf de MX2 won.
Tot enkele seconden voor het eind van de tweede manche van de MX2 zag het er niet naar uit dat De Wolf net als vorig jaar met de rode leidersplaat huiswaarts zou vliegen. De Duitser Simon Längenfelder, overgestapt van GasGas naar KTM, lag in gewonnen positie. Maar met nog slechts een paar honderd meter te gaan, verslikte hij zich in een bocht. Dat betekende een paar plaatsen verlies en een betere klassering voor De Wolf, waardoor die net een paar punten meer scoorde dan Längenfelder.
Op zaterdag was De Wolf de nieuwe campagne begonnen met een derde plaats achter Andrea Adamo en Sacha Coenen. In de eerste manche leidde De Wolf na kopstart de hele race van dertig minuten plus twee ronden en zegevierde met een voorsprong van acht seconden op Längenfelder.
1 van 2
Tien jaar na het behalen van de wereldtitel telt Romain Febvre nog altijd mee.
Mattia Guadagnini kwam sterk voor de dag op zijn Ducati.
Bij de tweede start kwam De Wolf iets minder goed weg en was geruime tijd vijfde. Net nadat hij een plaats winst had geboekt en vierde reed achter Adamo (die hij had moeten passeren voor de GP-winst) schoof de wereldkampioen onderuit. Die moest de race vervolgen op de achtste plaats. In de slotfase won hij nog twee plaatsen, maar de zege bleef buiten bereik, tot Längenfelder in de fout ging. De Wolf over zijn race: ‘Het had niet beter kunnen beginnen dan met een zege. Kopstart in de eerste manche was een enorme opkikker. Ik vocht me naar voren na de minder goede start in de tweede race. Na mijn val kostte het me enige ronden om weer in het goede ritme te komen. Nu met de rode plaat naar de GP van Spanje.’
De eerste manche begon voor de Nederlanders geweldig met vier Nederlanders bij de eerste zeven bij de eerste doorkomst: De Wolf eerste, Cas Valk derde, Jens Walvoort zesde en Rick Elzinga zevende! Voor wat Valk – die al wel enkele GP’s had gereden, maar nu vaste deelnemer is – betreft veranderde er niets, want hij bleef de hele race op de derde plek achter De Wolf en Längenfelder. Wat een geweldig debuut voor de rijder van Van Venrooy KTM. Provinciegenoot Elzinga, die zijn startnummer heeft gehalveerd (van 44 naar 4) zakte iets terug, terwijl Walvoort op de negende plaats liggend al snel uitviel. De tweede manche verliep minder goed voor de Nederlanders. Valk begon halverwege het veld en werd dertiende. Dat leverde wel voldoende punten op om in het klassement in de top-tien te staan. Ook Elzinga (14e) en Walvoort (17e) scoorden WK-punten.
Kay de Wolf begon uitstekend aan de verdediging van zijn wereldtitel MX2.
Frans dubbel
Wie vooraf had gezegd dat er na de eerste GP een Fransman aan de leiding zou gaan, was zeker niet voor gek verklaard. Dat het niet Romain Febvre was, maar zijn landgenoot Maxime Renaux was toch wel een verrassing. Renaux won de kwalificatierace voor Febvre en Tim Gajser. In de eerste manche waren de rollen omgedraaid, maar in de tweede race was Renaux weer de sterkste. Gajser werd in beide manches derde. Ducati kan terugkijken op een goede start, want Mattia Guadagnini werd twee keer vierde.
Beste Nederlander werd Glenn Coldenhoff, die het nieuwe seizoen goed begon met een vijfde en zevende plaats. Hij kende in beide races goede starts en won in de eerste manche drie posities. In de tweede race leek hij mogelijk vierde te kunnen worden, maar door een val verloor hij enige plaatsen. Hij vocht zich nog terug naar de zevende plaats en werd vijfde totaal. Teamgenoot Brian Bogers scoorde in beide manches. Datzelfde deed ook Calvin Vlaanderen, die tevreden was over zijn rijden, maar niet te spreken was over zijn uitslagen.
CFMoto’s van de vorige generatie waren al goede motoren, maar lieten hier en daar wat steekjes vallen met bijvoorbeeld een te zwaar rijgedrag of een nukkige gasreactie. De 800MT-X, die tot de nieuwe generatie behoort, is een motorfiets die verder is doorontwikkeld. Wat vindt redacteur Gijs van deze 2025 CFMoto 800MT-X?
MOTO73 #4 ligt vanaf 6 maart in de schappen. Wat kun je allemaal verwachten in deze editie? De online editie lezen abonnees hier.
Introductie CFMoto 675SR-R
Zelden kregen we zoveel vragen, berichtjes en telefoons van vrienden en collega’s na een test van een motor. Dat de CFMoto 675SR-R veel nieuwsgierigheid opwekt, is dan ook niet vreemd want deze gloednieuwe machine heeft een fonkelnieuwe driecilinder.
Honda Africa Twin CRF 1100 vs Moto Guzzi Stelvio
Honda CRF1100L Africa Twin Adventure Sports ES DCT vs. Moto Guzzi Stelvio PFF
Twee motoren die niet alleen indruk maken door hun lange typenamen maar ook een vergelijking van 19-inch avonturiers. Technisch gezien zijn de wegen naar het 19-inch avontuur heel verschillend. Waar roept het avontuur jou naartoe?
Toertocht: Outer Banks
Als je een trip gaat maken door de USA is North Carolina niet de eerste bestemming die bij je opkomt. Maar wie over de US12 de Outer Banks – een smalle landtong in de Atlantische Oceaan – heeft verkend, komt geheid met prachtige verhalen thuis.
5 duels waar we niet op kunnen wachten
Sommige motorfietsen staan zo te springen om onze belangstelling dat wij niet kunnen wachten ze aan een vergelijkingstest te onderwerpen. We kunnen in 2025 niet om deze vijf setjes heen omdat ze op papier nauwelijks voor elkaar onderdoen. Kortom: aan ons de taak scherprechter te spelen zodra ze beschikbaar zijn.
Suzuki GSX-S1000GT vs. GSX-S1000GX
Nee, je ziet niet dubbel al twijfelen wij soms ook nog. Heel veel Suzuki, GSX, S1000 in deze test maar ook een GT en een GX en precies om dat verschil draait deze haast duizelingwekkende test.
Techniek: Tunen met Erwin Druijff
Wie van zijn hobby zijn beroep maakt, hoeft geen dag in zijn leven te werken. Zoiets kun je ook zeggen van Erwin Druijff. Jarenlang racete hij in diverse Nederlandse kampioenschappen, maar tegenwoordig kennen we hem vooral van het tunen. Ook voor op straat!
Koraidon, een strijd- en Pokémondraak, dient in het spel als rijdier en transportmiddel. Honda heeft deze eigenschappen omgezet in een functioneel voertuig van 2,5 meter hoog en 303 kilogram zwaar, vergelijkbaar met zijn virtuele tegenhanger.
Honda past zijn zelfbalanceringstechnologie, die voor het eerst in 2017 werd gepresenteerd, toe op Koraidon. Dit ‘Honda Riding Assist’-systeem maakt het mogelijk dat het voertuig zowel op vier benen kan lopen als op twee wielen kan staan. Hoewel dit niet in de spellen voorkomt, demonstreert het Honda’s innovaties op het gebied van autonomie.
Een ander opvallend aspect zijn de beweegbare lichaamsdelen van Koraidon, die zich dynamisch aanpassen aan de snelheid om de visuele dynamiek van een Pokémondraak realistisch weer te geven.
Koraidon is van 7 tot 9 maart 2025 te zien in het Honda Welcome Plaza Aoyama in Tokio, maar alleen statisch, zonder rijdemonstratie. Honda’s uitgebreide uitleg over de technologieën suggereert dat Koraidon in de toekomst mogelijk actiever gepresenteerd zal worden.
Hoewel het project op het eerste gezicht lijkt op een marketingactie voor Pokémon-fans, verbindt Honda het met geavanceerde mobiliteitstechnologie. De zelfbalancerende basis kan ook in andere toepassingen, zoals assistieve mobiliteit, worden ingezet.
Of Koraidon een stap richting rijdende mech’s is of slechts een creatieve technologische demonstratie, blijft afwachten. Honda combineert speelse popcultuur met serieuze techniek en biedt een blik op de mobiliteitsconcepten van de toekomst.
Technische gegevens
Hoogte: 2,5 meter
Gewicht: 303 kg
Aandrijving: zelfbalanceringstechnologie, gebaseerd op Honda Riding Assist
Locatie: Honda Welcome Plaza Aoyama, Tokio. Stationaire tentoonstelling, zonder rijdemonstratie.
Heel veel vreugde bij Marc (r) en Alex Márquez na hun unieke prestatie.
Het MotoGP-seizoen 2025 is in de zinderende hitte van het Thaise Buriram van start gegaan met een perfecte show en unieke prestatie van de gebroeders Marc en Alex Márquez. Want ze werden eerste en tweede in de kwalificatie, de Sprint én de GP-race. Alle drie de keren werd Pecco Bagnaia derde en daarmee was de Ducati-dominantie ook nu alweer een feit.
Vol belangstelling werd uitgekeken naar de comeback en ook het GP-debuut op Aprilia van regerend MotoGP-wereldkampioen Jorge Martin. Maar dat gebeurde niet. Want enkele uren voordat hij naar Thailand zou afreizen, kwam de Spanjaard tijdens een laatste training op een supermoto op een baantje in het Spaanse Lleida zwaar ten val. In plaats van naar het vliegveld van Barcelona te gaan, werd Martin naar de Dexeus Clinic in Lleida vervoerd. Hier werd de ongelukkige coureur voor de tweede keer binnen achttien dagen door de onderhand in motorsportkringen fameuze dokter Xavier Mir geopereerd. Dit keer ging het bij Martin om meerdere breuken in zijn linkerhand. Ook was zijn linker hielbeen gebroken. Al met al liep de ‘Martinator’ sinds 5 februari bij twee valpartijen maar liefst acht breuken in zijn lichaam op. De breuken in en zo de noodzakelijke operaties aan beide handen zorgen ervoor dat de MotoGP-wereldkampioen niet alleen de openings-GP van 2025 in Thailand aan zich voorbij moest laten gaan, maar dat hij voor langere tijd is uitgeschakeld. Hoe lang dat zal zijn, is nog niet te voorzien. Daarmee is Martin de derde regerend wereldkampioen in de koningsklasse, die in de 77-jarige geschiedenis van het WK-wegracen de eerste wedstrijd van een nieuw seizoen moest missen. De eerste die dat deed, was Geoff Duke. De op dat moment zesvoudig wereldkampioen (twee keer in de 350cc en vier keer in de 500cc) miste in 1956 als regerend 500cc-wereldkampioen de eerste Grand Prix, omdat hij een half jaar door de FIM was geschorst. De Engelsman kreeg deze straf opgelegd omdat hij het seizoen ervoor de privécoureurs had gesteund toen die tijdens de TT van Assen in staking gingen in een poging meer startgeld te krijgen. De andere coureur die als titelhouder bij de eerste race van het seizoen afwezig was, was Kenny Roberts (sr). De Amerikaan kon in 1979 niet aan de GP van Venezuela in San Carlos deelnemen nadat hij tijdens het testen van de nieuwe Yamaha YZR500 in Japan zwaar ten val was gekomen. Maar door daarna onder andere vijf van de twaalf te verrijden GP’s te winnen, slaagde ‘King Kenny’ erin om toch nog zijn wereldtitel te prolongeren voor de Suzuki-coureurs Virginio Ferrari en Barry Sheene. De Nederlanders Wil Hartog, Boet van Dulmen en Jack Middelburg werden respectievelijk vierde, zesde en zevende in de WK-eindstand.
1 van 5
De start van de eerste GP van 2025 met Marc Márquez, Alex Márquez en Pecco Bagnaia.
Applaus van en voor de gebroeders Márquez.
De start van de Sprint. Het complete MotoGP-veld (op wereldkampioen Jorge Martin na) duikt de eerste bocht in.
Het moment dat Marc Márquez in de GP-race de leiding herovert op zijn jongere broer Alex.
Moto2-wereldkampioen Ai Ogura debuteerde sterk in de MotoGP op de in fraaie kleuren van Gulf gespoten Aprilia.
Zinderende hitte
Of Jorge Martin dat in navolging van Kenny Roberts dit seizoen ook gaat doen, lijkt nu al hoogst onwaarschijnlijk. En dat terwijl er nog eenentwintig raceweekenden op het programma staan. Maar de concurrentie voor de op dit moment ‘gebroken kampioen’ is moordend. Dat komt in de eerste plaats door het Ducati Lenovo-duo Pecco Bagnaia en Marc Márquez. En dan met name door laatstgenoemde. De eerste confrontatie van 2025 vond vanwege de viering van de ramadan niet in Qatar, maar in Thailand plaats. Zo werd de nachtelijke hitte van de woestijn verruild voor de zinderende hitte van Buriram. Oftewel veertig graden onder een felle, brandende zon en zelfs meer dan zestig graden boven het asfalt! Dat was zelfs in deze tijd van het jaar voor deze regio extreem. In ieder geval waren de omstandigheden bij deze GP van Thailand compleet anders dan die van verleden jaar. Want vijf maanden geleden regende het op zondag in Buriram. Iets wat ook hoger was, waren de bezoekersaantallen. De Grandstand van het Chang International Circuit was al maanden geleden uitverkocht nadat bekend was geworden dat Somkiat Chantra als nationale raceheld van Thailand zijn debuut in de MotoGP zou maken. De immer goedlachse en kleurrijke Honda-coureur stelde zijn duizenden enthousiaste fans niet teleur en besloot zijn eerste optreden in de koningsklasse met de achttiende plaats. Vooraan in het MotoGP-veld werd het openingsweekend van het GP-seizoen 2025 gestolen door één man. En dat was Marc Márquez. Als nieuwbakken Ducati-fabriekscoureur maakte de zesvoudig MotoGP-wereldkampioen alle (hoge) verwachtingen waar. Eerst veroverde hij de pole met een tijd van 1.28,782. Dat was iets langzamer dan de 1.28,700, die Bagnaia verleden jaar realiseerde. Maar de op dat moment grootste verrassing was toch wel dat Alex Márquez in het spoor van zijn oudere broer meeging en van de tweede startplaats mocht vertrekken. Nota bene voor titelkandidaat Pecco Bagnaia. De Italiaan zou dit weekend niet in zijn beste vel zitten. Bovendien had hij de pech, dat hij door toedoen van zijn maatje Franco Morbidelli, die hem in de tijdtraining in de weg reed en daardoor voor straf drie startplaatsen werd teruggezet, zich via Q1 naar Q2 moest zien te plaatsen. Dat lukte. Maar als derde moest hij wel de gebroeders Márquez voor zich dulden. Dat zou het hele weekend zo blijven. Mede omdat Bagnaia voor de Sprint voor de hardere voorband koos, had hij in de korte race geen kans tegen de twee Spanjaarden, die als de meeste coureurs voor de zachtere optie hadden gekozen. De tweevoudig MotoGP-wereldkampioen moest zelfs oppassen zijn podiumplaats niet te verliezen aan de zeer sterk debuterende Moto2-titelhouder Ai Ogura. De Japanner hield als vierde de eer van Aprilia hoog, nadat de nieuwe kopman van het merk, Marco Bezzecchi, ten val was gekomen. De één-twee-zege van de gebroeders Márquez was een primeur voor de koningsklasse. En voor een overgelukkige Marc betekende dit dat hij voor het eerst sinds 17 november 2019 (!) weer eens de wereldtitelstrijd in de MotoGP aanvoerde. En er was niemand die hem dit na alle blessureleed misgunde.
Een ontspannen onderonsje tussen het Lenovo Ducati-duo Marc Márquez en Pecco Bagnaia (l).
Perfect weekeinde
Maar het belangrijkste tijdens de opener van het seizoen 2025 moest nog komen. En dat was natuurlijk de GP-race op zondag. Vanwege de hitte was hierin het managen van de banden cruciaal. Ook dat deed MM93 perfect. Want nadat hij in een minimum van tijd een ruime voorsprong op zijn broer had opgebouwd, deed hij in de zevende ronde het gas dicht om hem te laten passeren. Later vertelde de Spanjaard waarom hij dat deed. De druk in de voorband van zijn machine was namelijk te laag geworden. Dat zou een tijdstraf tot gevolg kunnen hebben. Door in de slipstream van zijn broer te kruipen liep de druk weer op en drie ronden voor het einde was het veilig genoeg om de leiding te heroveren. Dat deed de oudste Márquez op indrukwekkende wijze. Zo sloot hij zijn debuut als Ducati-fabriekscoureur op perfecte wijze af. Want na de pole, de winst in de Sprint en het rijden van een nieuw ronderecord, pakte hij ook de zege in de Grand Prix. Broer Alex maakte het familiefeest compleet door andermaal tweede te worden. Ook zorgden Marc en Alex zo voor een primeur in de geschiedenis van de koningsklasse, want nog nooit stonden er twee broers op de twee hoogste treden van het podium bij een Grand Prix. Pecco Bagnaia werd derde en dat was toch wel een teleurstelling. In de eerste plaats voor hemzelf. Als titelkandidaat stond de Italiaan het hele weekend niet alleen in de schaduw van zijn nieuwe teamgenoot Marc Márquez, maar ook in die van diens broer Alex. Het was dan ook terecht en realistisch dat Bagnaia zelf verklaarde dat hij niet naar Buriram was gekomen om er derde te worden. De vierde plaats in Thailand ging ook naar een Ducati-coureur: de sterk rijdende Franco Morbidelli. Ai Ogura liet zien, dat zijn vierde plaats in de Sprint geen toevalstreffer was, want de Japanner werd nu vijfde op slechts 7,450 seconde van de winnaar. Terwijl Pedro Acosta (KTM) en Joan Mir (Honda) in het hoofdnummer binnen de top-tien liggend ten val kwamen, deed Marco Bezzecchi dat niet. Het leverde de Italiaan bij zijn Aprilia-debuut een zesde plaats op. Maar wel op bijna vijftien seconden van Marc Márquez. Mede door de val van de ongelukkige Joan Mir, die tot zijn val eindelijk weer wat licht aan het einde van de Honda-tunnel zag, werd een dit keer onopvallende Johann Zarco als zevende de best geklasseerde Honda-coureur. Dat was nog altijd beter dan de prestatie van Brad Binder (achtste). Daarmee was de Zuid-Afrikaan onderdeel van een in de breedte toch wel zwak KTM-optreden. Lichtpuntje was Enea Bastianini als nieuwe coureur van het Oostenrijkse merk – waarvan de MotoGP-activiteiten definitief gered zijn – die na zijn desastreus verlopen Sprint vlak achter Binder negende werd. Nog slechter verging het Maverick Viñales bij zijn KTM-debuut, want de Spanjaard finishte als zestiende zelfs buiten de punten. En dan de Yamaha-coureurs. Na een hoopgevende zevende plaats in de Sprint, verknalde kopman Fabio Quartararo zijn kansen in de GP-race al in de eerste ronde door achter in het veld te belanden. Uiteindelijk pakte de Fransman als vijftiende nog het laatste WK-puntje. Maar dat was duidelijk minder waar vooraf op was gehoopt. Al met al werd Jack Miller als elfde de best geklasseerde Yamaha-rijder. De Australiër, die door heel veel inzet wel de vierde startplaats had weten veroveren, was (door die inzet) tijdens de Sprint ten val gekomen. Door een losgeraakte kuip verloor hij in de GP-race vervolgens heel veel terrein en kreeg hij met een elfde plaats niet echt loon naar werken bij zijn Yamaha-debuut.
Na de eerste Grand Prix kunnen ook de eerste conclusies worden getrokken. De eerste is dat Marc Márquez de hoge verwachtingen als fabriekscoureur voor Ducati meer dan waar heeft gemaakt. De samenwerking tussen de Spanjaard en zijn Italiaanse team klinkt als een klok en ook de verstandhouding met teamgenoot Pecco Bagnaia is goed. Laatstgenoemde realiseert zich als de beste dat hij een tandje zal moeten bijschakelen wil hij een kans tegen de achtvoudig wereldkampioen hebben. En dat met de GP’s Argentinië en Amerika op de kalender. Want juist op de circuits van Termas de Rio Hondo en Austin is Marc Márquez ijzersterk. De twee grootste verrassingen van Buriram waren ongetwijfeld Alex Márquez en Ai Ogura. Dat de jongste van de twee Spaanse MotoGP-coureurs veel beter met de Ducati GP24 kan omgaan dan met de GP23 was tijdens de test al duidelijk geworden. Maar dat hij met deze machine Bagnaia op een soortgelijke machine twee keer wist te verslaan, hadden niet veel mensen voor mogelijk gehouden. Datzelfde geldt voor het MotoGP-debuut van Ai Ogura op de Aprilia. De prestatie van de Japanner, die in Buriram de beste niet-Ducati-coureur was, geeft ook de hoop dat Jorge Martin een reële kans heeft tegen de nog steeds oppermachtige Ducati’s. Maar dan moet de regerend wereldkampioen wel weer eerst honderd procent fit zijn. Als we verder naar de onderlinge verschillen tussen de vijf deelnemende merken kijken, kunnen we concluderen dat er niet veel is veranderd als we een vergelijking met 2024 maken. KTM had de pech dat hun snelste coureur, Pedro Acosta, (weer eens) ten val kwam. Nu werd Brad Binder de hoogst geklasseerde KTM-coureur. Maar zijn achterstand op de top (Ducati) bedroeg bijna twintig seconden! De stap die Honda heeft gemaakt, lijkt groter te zijn dan die van Yamaha. Maar ondanks alle testinspanningen, en dat zijn er nogal wat, is het gat van de twee Japanse merken ten opzichte van Ducati nog lang niet gedicht. En dan te bedenken dat het Italiaanse merk ervoor heeft gekozen om ook in 2025 met de machine van verleden jaar van start te gaan.
1 van 3
Ook als Red Bull KTM-fabriekscoureur ging Pedro Acosta al weer onderuit.
Somkiat Chantra is de eerste Thaise coureur in de MotoGP.
Pecco Bagnaia wil heel graag het startnummer 1 terug.
Foto’s: Keulemans, ANP en MotoGP.com.
MotoGP Thailand uitslagen
Sprint Thailand
1. Marc Márquez (E), Ducati, 19.35,005; 2. Alex Márquez (E), Ducati, + 1,185; 3. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +3,423; 4. Ai Ogura (J), Aprilia, +4,392; 5. Franco Morbidelli (I), Ducati, +5,790; 6. Pedro Acosta (E), KTM, +11,700; 7. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +13,437; 8. Brad Binder (ZAF), KTM, +14,228; 9. Joan Mir (E), Honda, +15,453.
13 ronden = 59,202 KM
Racegemiddelde winnaar: 181,3 km/u
Snelste ronde (2e): Marc Márquez, 1.29,911 = 182,3 km/u
Snelste ronde (4e): Marc Márquez, 1.30,637 = 180,8 km/u (record)
Stand MotoGP (na 2 van 44 races)
Positie
Rijder en Nationaliteit
Team
Punten
1
Marc Márquez (E)
Ducati
37
2
Alex Márquez (E)
Ducati
29
3
Francesco Bagnaia (I)
Ducati
23
4
Franco Morbidelli (I)
Ducati
18
5
Ai Ogura (J)
Aprilia
17
6
Marco Bezzecchi (I)
Aprilia
10
7
Brad Binder (ZAF)
KTM
10
8
Johann Zarco (F)
Honda
9
9
Enea Bastianini (I)
KTM
7
10
Fabio di Giannantonio (I)
Ducati
6
11
Jack Miller (AUS)
Yamaha
5
12
Luca Marini (I)
Honda
4
13
Fabio Quartararo (F)
Yamaha
4
14
Pedro Acosta (E)
KTM
4
15
Fermin Aldeguer (E)
Ducati
3
Quotes
1 van 4
‘Respecteer je lichaam. Dat heb ik in het verleden niet gedaan. En daar heb ik een hoge prijs voor betaald.’
Het advies van Marc Márquez dat hij tijdens een persoonlijk gesprek aan Jorge Martin gaf.
'Marc speelde met ons.’
Pecco Bagnaia over zijn Lenovo Ducati-teamgenoot.
‘Ik weet al heel lang, dat Marc als coureur meer talent dan mij heeft. Ik moet er harder voor werken.’
Alex Márquez (Ducati) over zijn oudere broer.
‘Dit is een droom voor mij. We zijn de nieuwe reis perfect begonnen. En het was heel mooi om dit allemaal met mijn broer te delen.’
Een enigszins geëmotioneerde Marc Márquez na zijn verpletterende debuut op de fabrieks-Ducati.
Collin Veijer kijkt met een tevreden gevoel terug op zijn Moto2-debuut.
Collin Veijer kijkt met een goed gevoel terug op zijn eerste Moto2-race in Thailand. Na een solide opbouw gedurende het weekend eindigde de Staphorster op een twintigste plaats in de race. Zonta van den Goorbergh kende daarentegen een teleurstellende start van zijn seizoen en kwam niet verder dan een vierentwintigste plaats. De overwinning op het Chang International Circuit ging naar Manuel Gonzalez voor Aron Canet en Senna Agius.
Het is algemeen bekend dat de overstap van de Moto3 naar de Moto2 een flinke uitdaging is. Veel toprijders uit de Moto3 hebben minstens een seizoen nodig om zich constant voorin het Moto2-veld te mengen. De motoren zijn zwaarder, krachtiger en vereisen een compleet andere rijstijl en bandenmanagement. Veijer had vooraf al aangegeven dat zijn focus tijdens zijn debuutweekend in Thailand lag op persoonlijke progressie. Die lijn hield hij vast: in iedere sessie wist de 20-jarige Red Bull KTM Ajo-coureur zich te verbeteren. In de eerste trainingen was hij ruim een seconde langzamer dan de snelste man op de baan, maar in de kwalificatie bracht hij dat verschil terug tot 0,8 seconde. Van de zes Moto2-debutanten wist niemand zich op vrijdagmiddag in de ‘practice’ direct te plaatsen voor Q2. In Q1 zette Veijer de tiende tijd neer, wat hem een vierentwintigste startpositie opleverde. Collega nieuwkomers Daniel Holgado en Adrian Huertas wisten zich wel via Q1 te plaatsen voor Q2. Veijer kwalificeerde zich voor Moto3-wereldkampioen David Alonso en landgenoot Zonta van den Goorbergh, die een moeizaam raceweekend doormaakte.
Collin Veijer (links) en Zonta van den Goorbergh (rechts) zijn de Nederlandse troeven in het Moto2 wereldkampioenschap 2025.
Moeizame start voor Van den Goorbergh
Vooraf waren de verwachtingen hooggespannen rondom Van den Goorbergh. De 19-jarige coureur had een uitstekend voorseizoen achter de rug, waarin hij tijdens testdagen veelal binnen de top-tien te vinden was. De verwachting was dan ook dat Van den Goorbergh zeker in de beginfase van het seizoen ruim voor Veijer zou rijden, maar dat was in Thailand niet het geval. Op vrijdag kampte Van den Goorbergh met technische problemen, waardoor hij plaatsing voor Q2 misliep. Op zaterdagochtend liet hij zijn potentieel zien door in de tweede vrije training als derde te eindigen, met een tijd die op dat moment in de top-vijf van het overall weekend stond. In theorie had hij daarmee eenvoudig in Q2 kunnen belanden en zelfs een plek op de eerste twee startrijen kunnen bemachtigen. Het bleek een eenmalige uitschieter te zijn. Helaas kon hij zijn snelheid niet vasthouden in de warmere omstandigheden tijdens de kwalificatie. Van den Goorbergh kwam niet in de buurt van zijn tijd uit de tweede vrije training en moest als zesentwintigste starten in de race. Ook de race verliep moeizaam. Na in de openingsfase op de laatste positie te hebben gereden, wist Van den Goorbergh slechts één coureur te passeren en moest lossen bij de groep rijders voor hem. De RW-Idrofoglia Racing GP-rijder eindigde op een teleurstellende vierentwintigste plaats, ruim dertig seconden achter de winnaar. ‘Het gevoel met de motor was niet goed en ik was niet in staat om echt aan te zetten,’ begon een teleurgestelde Van den Goorbergh met zijn reactie over de race. ‘Voor mijn gevoel heb ik het maximale eruit gehaald en is het moeilijk om te begrijpen waar het mis is gegaan. Het is erg teleurstellend om zo aan het seizoen te beginnen. Het kan en moet absoluut beter. Laten we ervoor zorgen dat het tijdens de volgende Grand Prix in Argentinië beter gaat.’ Teammanager Jarno Janssen vulde aan: ‘Met de derde tijd in de tweede training heeft Zonta zijn snelheid laten zien, maar verder hebben we ondermaats gepresteerd. Het was een harde leerschool na een goed voorseizoen. We moeten vinger op de zere plek leggen en uitzoeken waar het aan ligt.’
In de openingsfase van de race reed Veijer kort voor Van den Goorbergh. Maar hij slaagde er wél in om aansluiting te houden bij de groep, die net buiten de punten reed. Lang reed hij op een tweeëntwintigste plaats, met zijn oude Moto3-rivaal Alonso vlak achter zich. De Staphorster hield de Moto3-wereldkampioen keurig achter zich en wist bovendien zijn rondetijden uiterst constant te houden. Die stabiliteit betaalde zich uit in de slotfase: Veijer passeerde zowel Ayumu Sasaki als mede-debutant Ivan Ortolá en klom op naar de twintigste plaats. Binnen vier seconden van de laatste puntenfinish (vijftiende plaats) kwam hij over de streep. En dat in een race waarin slechts drie van de achtentwintig rijders de finish niet haalden. ‘Ik ben erg blij dat mijn eerste Moto2-race ben gefinisht,’ vertelde Veijer na afloop. ‘Ik wilde in het begin niet te veel pushen, precies zoals het team had geadviseerd, om zo de banden te sparen. Ik kon mijn rondetijden goed vasthouden en in de slotfase nog wat rijders inhalen. De hitte maakte het wel erg zwaar in de laatste ronden. Het was zeker geen makkelijk eerste weekend, maar ik ben blij met de progressie die we hebben gemaakt.’ Veijer kan zijn solide Moto2-debuut zeker gebruiken als een goed vertrekpunt om verder te bouwen tijdens zijn leerjaar in deze klasse. Veruit de beste debutant in Thailand was Holgado, die knap als achtste eindigde. Van den Goorberghs teamgenoot bij het Nederlandse RW-Idrofoglia Racing GP Sasaki kende eveneens een lastige race en finishte als drieëntwintigste.
Gonzalez wint overtuigend
Manuel Gonzalez begon voor de tweede keer in zijn Grand Prix-carrière vanaf pole position. Na een derde plaats in het Moto2-kampioenschap van vorig jaar, maakte hij deze winter de overstap van Gresini Racing naar Liqui Moly Dynavolt Intact GP. De Spanjaard completeerde de eerste startrij met Celestino Vietti en Aron Canet. Dit trio wordt door velen ook gezien als potentiële kandidaten voor de wereldtitel in 2025, al is dat ieder jaar in de Moto2 zeer moeilijk te voorspellen vanwege de zeer kleine verschillen in het materiaal. Tijdens het raceweekend in Thailand werd bevestigd dat Triumph ten minste tot 2029 de motorblokken blijft leveren voor de klasse. Barry Baltus – die na vier seizoenen bij RW-Idrofoglia Racing GP overstapte naar Fantic Racing – kwalificeerde zich als vijfde, een evenaring van zijn beste startpositie ooit. Vietti pakte na de start de leiding, maar werd al snel gepasseerd door Gonzalez. Ook Senna Agius – de teamgenoot van Gonzalez – kon verrassend de twee koplopers volgen. Terwijl Gonzalez langzaamaan wegreed, was Agius sneller dan Vietti. De Australiër was iets te ongeduldig en probeerde Vietti te passeren op een punt waar het eigenlijk niet kon. Agius raakte de Italiaan. Vietti ging onderuit en zag zijn race abrupt eindigen, terwijl Agius voor het incident een long lap penalty kreeg. Na het uitvoeren van zijn straf reed Agius op een vierde plaats met drie seconden achterstand op Canet en Diogo Moreira. Terwijl Gonzalez onbedreigd de Grand Prix van Thailand won en Canet als tweede finishte, was er in de slotfase een spannende strijd gaande om de laatste podiumplaats. Agius had een gat op Moreira weten te dichten, maar erbij komen bleek – zoals zo vaak – wat anders dan er voorbijkomen. Moreira verdedigde zich met hand en tand, maar kon uiteindelijk niet voorkomen dat Agius de derde plaats voor zich opeiste. Baltus begon uitstekend aan zijn Moto2-campagne. De Belg finishte achter Marcos Ramirez op een zesde plaats.
1 van 3
De kop van het veld in de openingsfase van de race met Manuel Gonzalez (18), Celestinio Vietti (13), Senna Agius (81) en Aron Canet (44).
Collin Veijer (95) wist onder andere Ivan Ortolá (4), Ayumu Sasaki (71) en David Alonso (80) achter zich te houden.
Zonta van den Goorbergh kende hoofdzakelijke een eenzame race in Thailand.
Foto’s: Henk Keulemans, ANP, Teams
Moto2 Thailand uitslagen
Moto2 Thailand
1. Manuel Gonzalez (E), Kalex, 35.13,072; 2. Aron Canet (E), Kalex, +2,600; 3. Senna Agius (AU), Kalex, +6,491; 4. Diogo Moreira (BR), Kalex, +6,742; 5. Marcos Ramirez (E), Kalex, +9,561; 6. Barry Baltus (BE), Kalex, +11,244; 7. Jake Dixon (GB), Boscoscuro, +11,345; 8. Daniel Holgado (E), Kalex, +13,174; 9. Filip Salac (CZ), Boscoscuro, +14,188; 10. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, +14,926; 11. Albert Arenas (E), Kalex, +15,757; 12. Deniz Öncü (TR), Kalex, +18,820; 13. Tony Arbolino (I), Boscoscuro, +19,152; 14. Adrian Huertas (E), Boscoscuro, +19,999; 15. Mario Aji (ID), Kalex, +20,760; 20. Collin Veijer (NL), Kalex, +24,309; 24. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +30,653.
José Antonio Rueda had alle tijd om met een wheelie over de finish te komen.
José Antonio Rueda schreef met een voorsprong van zeven seconden de eerste Moto3-race van 2025 op zijn naam. In een extreem warme race vol crashes en incidenten zorgde debutant Alvaro Carpe voor een verrassende 1-2 voor het Red Bull KTM Ajo-team. Adrian Fernandez maakte het Spaanse podium compleet.
De volledige top-vier van het Moto3-wereldkampioenschap van 2024 – David Alonso, Daniel Holgado, Collin Veijer en Ivan Ortolá – maakte de overstap naar de Moto2. Daardoor lag tijdens de openingsronde van het Moto3-seizoen 2025 in Thailand de kans open voor een nieuwe rijder om het initiatief te nemen. Matteo Bertelle veroverde zijn eerste poleposition op het Chang International Circuit, met Stefano Nepa en José Antonio Rueda naast zich op de eerste startrij. Een opvallende zesde startplek was er voor Alvaro Carpe, de Red Bull Rookies en Moto3 JuniorGP-kampioen van 2024. Na enkele ronden in de race ontstond er een kopgroep van dertien rijders, totdat een reeks incidenten de race opschudde. Taiyo Furusato, Luca Lunetta, Ryusei Yamanaka en polesitter Bertelle crashten of raakten buiten de baan. Ondertussen hadden Rueda en David Muñoz zich aan de kop van de race losgemaakt van de overige rijders in de kopgroep. Maar Muñoz kreeg een long lap penalty, omdat hij Lunetta had geraakt toen de Italiaan buiten de baan was beland. Muñoz voerde zijn straf niet uit, omdat hij zelf ten val kwam. Rueda reed vervolgens solo aan de leiding en was op dat moment ruim sneller dan zijn achtervolgers. In de strijd om de tweede plaats gebeurde er ondertussen nog van alles. Joel Kelso en Angel Piqueras gingen onderuit, terwijl Dennis Foggia en Scott Ogden tijd verloren. Daardoor bleven er slechts drie rijders over achter Rueda, die op dominante wijze zijn tweede Grand Prix-zege uit zijn carrière behaalde. De 17-jarige Carpe maakte het succes voor Red Bull KTM Ajo compleet door in de laatste ronde de strijd met ervaren Moto3-rijders Adrian Fernandez en Nepa te winnen. Carpe reed pas zijn tweede Grand Prix, nadat hij vorig jaar ook aan de laatste race van het seizoen had deelgenomen. Van de deelnemers haalden slechts vijftien rijders de finish, waarbij velen een crash of uitstapje buiten de baan hadden meegemaakt.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
