Voor Andres Urban is het verbouwen van motoren uit de vorige eeuw een ware en iets uit de hand gelopen passie. Zijn projecten zijn echter wel onderworpen aan enkele streng na te leven ‘huisregels’. Het resultaat moet een uitgesproken racy karakter hebben en… Het mag vooral geen geld kosten!

In het verleden was Andres of kortweg Andy als coureur (‘piloot’, zeggen we in België…) actief in diverse raceklassen, waaronder de Laverda Cup en de Super Twins. Ondanks zijn racegenen kiest hij voor zijn projecten niet voor de blitskikkers waarmee je te makkelijk naar een jarenlang rijverbod of pijnlijke inbeslagname knalt. Zijn voorkeur gaat uit naar de klassieke no-nonsense asfaltdreuners met vertrouwde luchtgekoelde techniek. Daarenboven blijft hij met zijn low budget principe trouw aan de oorspronkelijke caféracer spirit. Een maximale reductie van het gewicht, een cool en sexy uiterlijk en een minimum aan financiële kapsones.

MEER ANDY

1 van 8

JEUGDDROMEN

Voor de Belgische hobbyisten die stelselmatig een verroeste veteraan opkopen, met de bedoeling die motor een nieuw caféracer bestaan te schenken, is de in 2023 in België ingevoerde ‘tweedehandskeuring’ een regelrechte nachtmerrie. Sommige motoren raken door allerlei pietlulligheden moeilijk aan het vereiste groene certificaat. Volgens Andy zit er bijgevolg niks anders op dan de opgeknapte pareltjes zelf bij te houden. “Ondertussen heb ik zo’n 18 motoren in mijn nostalgisch aangeklede garage staan”, zegt hij trots. “Ze vertoeven er tussen een uitgebreide collectie memorabilia uit de glorieuze motorgeschiedenis. In deze ruimte kom ik tot rust en kan ik naar hartenlust sleutelen aan de motoren waar ik in mijn jeugdjaren van droomde. Mijn leven draait volledig om motoren en de magische sfeer er omheen. Enig budgetbeheer is in deze omstandigheden wel een absolute vereiste. Mijn kostbaarste machines zijn de 1985 Ducati TT2 fabrieksracer van Marco Lucchinelli, een 125cc Honda productieracer uit 1969 en een endurance Martin Suzuki 1000GS. Alle overige motoren zijn low budget bikes. Een voorliefde voor specifieke motortypes heb ik niet, maar ik heb wel een zwak voor modellen die doorheen de jaren verafschuwd of als lelijk gestigmatiseerd werden. Die verketterde motoren tracht ik zo aantrekkelijk mogelijk te verbouwen en ze de charmes te schenken die ze van oorsprong missen. Daar reken ik min of meer ook de 650 cc Suzuki Savage bij. Duizenden euro’s hoeft dat heus niet te kosten.”

Vijf jaar sleutelen aan een droom: Suzuki Intruder die twee kameraden eert

RATBIKE

Andy vertelt enthousiast verder: “Op mijn schappen heb ik een enorme stock aan afgeschreven onderdelen liggen. Gerecupereerd uit voormalige projecten of gewoon doelloos aangesleept uit oldtimerbeurzen zoals Wieze of Veteraanmotoren Houtland te Roeselare. Verder ben ik op het internet steeds op zoek naar afdankertjes die dikwijls voor een paar honderd euro mee te scharrelen zijn. Zo kwam ik in Nederland, dicht tegen de Belgische grens, een Savage op het spoor. Een aartslelijk zwart gespoten en tot ratbike verbouwd gedrocht, dat bij zijn eigenares al jarenlang stilstond. Initieel vroeg ze er 500 euro voor, maar voor een luttele 400 euro had ik enige tijd later de deal rond. Aanvankelijk wou ik de Japanner gebruiken als reservedonor voor een eerder gebouwde caféracer. Bij thuiskomst kreeg ik het motorblokje tot mijn verwondering vrij makkelijk opgestart. Het zoemde letterlijk als vanouds. In die periode zag ik in de buurt van Zolder promotieborden voor een Speedway evenement. Dat bracht me op het idee om de eencilinder machine tot flattracker te transformeren. Mede door een gebrekkige 15 inch bandenkeuze voor dat type motoren bleek dat niet zo’n goed idee. Een bobbertje was alsnog een bruikbaar alternatief, maar helaas ben ik niet erg custom minded aangelegd. Toen ik wat later een verleidelijk plaatje van een Triumph Scrambler uit de zestigerjaren zag, was de keuze evenwel snel gemaakt. Dat zou het worden!”

RIEM

Na demontage werd het stalen frame verzaagd en gelast. Met de lange, van een oubollige Suzuki TS400 afkomstige schokdempers, heeft de gestationeerde scrambler een vrij hoge achtersteven. “De veren zijn iets te schuin en de bovenste bevestigingspunten wellicht iets te laag opgelast, maar om dat achteraf nog te wijzigen had ik geen goesting”, geeft Andy toe. “Van zodra er iemand in het zadel zit valt het overigens best mee. Daar moest ik natuurlijk rekening mee houden om de juiste spanning voor de riemaandrijving te bekomen. Onbemand sleept de riem een beetje, maar wanneer er iemand op de motor zit is de spanning perfect afgesteld. In Amerika worden er kits met kettingaandrijving aangeboden. Die schijnen behoorlijk duur te zijn en dat druist in tegen mijn oldskool basisprincipes. Door de stevige eencilinder compressie remt de machine gelukkig goed af op de motor, want met de gedateerde enkele schijf heeft de scrambler zowat dezelfde stopkracht als een Ford-T uit de aanhef van vorige eeuw. Ach, misschien steek ik er in een volgend stadium gewoon fatsoenlijke Brembo’s op.” De schrale selfmade uitlaat kronkelt zich met sportieve intenties naar de linker onderkant van de motor. Omdat eencilinders nog wel eens stevig kunnen kletteren werd er omwille van de demping binnenin de uitlaat een tweede buis gelast. Dat resulteert in een sportief, doch zeer acceptabel geblaf. De luchtfilter die standaard in een vierkante behuizing zit werd vervangen door een bij Amazon aangekocht universeel exemplaar. De perfecte fine-tuning vergde achteraf redelijk wat tijd.

CHOPPER DNA

Voor de opbouw van zijn scrambler gebruikte Andy zowat alles wat enigszins bruikbaar of passend gemaakt kon worden uit zijn arsenaal haveloze onderdelen. “Door het gebruik van op het eerste zicht totaal onlogische onderdelen zal je met stelligheid nergens iets vergelijkbaars aantreffen”, lacht Andy. “Zo is de benzinetank afkomstig van een Honda CM 200 uit de jaren tachtig, ooit aangekocht per drie voor amper 300 euro. Voor de ontbrekende tankdop moest ik dan wel zelf een oplossing uitdokteren. Het zadel heb ik meegebracht van een swapmeet in Marche-en-Famenne voor een luttele 30 euro. De koplamp stond oorspronkelijk op de bouwvallige Sarolea die in mijn mancave bivakkeert. Daar wordt af en toe wel eens iets bruikbaars afgevezen. Het tellertje heb ik van een eerder aangekochte Honda 750 caféracer afgehaald. De spiegeltjes zijn aangekocht bij de caféracer webshop. Het spuitwerk heb ik met het pistool aangebracht met verf uit de Action. Die heeft me minder dan 15 euro per pot gekost. De grijze Avery tank wrap is van topkwaliteit en speciaal ontworpen voor gebruik op complexe oppervlaktes, zoals benzinetanks. De wrap was makkelijk te buigen, maar de techniek voor het aanbrengen bleek niet zo simpel als verwacht. Het eindresultaat is een prettig sturend machientje. Helaas kan het vehikel zijn chopper DNA niet verloochenen, want telkens wanneer het amusement begint, voel je de achterkant tegenpruttelen. De standaard krachtbron bleef ongewijzigd. Een blokje met amper 34 paardenkrachten tunen zou hoogstwaarschijnlijk weinig vuurwerk opleveren. Dat is op zich geen onoverkomelijke ramp. Door een uitwas aan trajectcontroles is het in België afgelopen met de spielerei.”

FRANKRIJK

Onlangs kreeg Andy nog een scootertje cadeau, een Sym 50 cc Allo. Tezelfdertijd begint hij te beseffen dat er nijpend tekort aan plaats zit aan te komen. “Ik ben in Frankrijk lid van een motorclub met een dertigtal gelijkgestemde motorgekken, met elk 12 a 14 motoren in de garage. Daar zijn regelmatig toffe vintage evenementen en het circuitrijden is er betaalbaar. In sommige pittoreske dorpjes worden nog klimkoersen georganiseerd, waar je voor een paar tientallen euro’s kan aan deelnemen. Momenteel zoek ik een huisje met garage in midden Frankrijk. Dat creëert mogelijks extra ruimte om motoren te huisvesten. Ik ben onlangs gepensioneerd en kan er mijn dagen slijten met slapen, eten en sleutelen. Ook mijn vrouwtje kan er haar ding doen en wanneer ze het moe is, dan komen we maar voor een poosje terug naar België. Dan frutsel ik hier wel verder in mijn oldskool werkplaats hé”, knipoogt hij afsluitend.  

Tekst en fotografie: Patrick De Muynck

SPECIFICATIES SUZUKI SAVAGE SCRAMBLER

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

1 van 4