BMW Motorrad en TomTom kondigen een samenwerking aan waarbij TomTom zijn geavanceerde navigatietechnologie zal integreren in de wereldwijde line-up van BMW Motorrad-motorfietsen. Dankzij deze samenwerking zullen BMW Motorrad-rijders kunnen profiteren van up-to-date kaarten, navigatie en real-time verkeersinformatie van TomTom, beschikbaar via zowel Android als iOS.
De integratie van TomTom’s technologie stelt motorrijders in staat om veilig en direct toegang te krijgen tot relevante informatie via het display op het stuur en de BMW Motorrad Connected App. TomTom’s geavanceerde routebegeleiding met afslag-voor-afslag instructies zorgt ervoor dat motorrijders nooit een afslag missen. Bovendien biedt de app ook offline toegang tot navigatie voor extra gemak.
Het systeem, ontwikkeld met TomTom’s Navigation SDK, biedt een uitgebreide dekking met gedetailleerde kaarten van landen en steden. Het is ontworpen met het oog op optimaal comfort, veiligheid en een betrouwbare navigatie-ervaring voor de motorrijder.
Robert Hein, hoofd ConnectedRide bij BMW Motorrad, benadrukt dat het doel van de samenwerking is om het motorrijden leuker, comfortabeler en veiliger te maken door de connectiviteit en beschikbaarheid van digitale diensten tijdens het rijden te verbeteren. Mike Schoofs, Chief Revenue Officer bij TomTom, voegt toe dat TomTom al decennialang oplossingen ontwikkelt om de ervaring van motorrijders te verbeteren en dat ze trots zijn om samen te werken met BMW Motorrad om de connectiviteit, veiligheid en het comfort voor motorrijders naar een hoger niveau te tillen.
Zoveel mogelijk cols rijden in 48 uur, dat is in een notendop wat me te wachten staat tijdens ‘100 Colls’. Het evenement vindt plaats in Catalonië, Spanje en belooft bijzonder spectaculair te worden. Maar er was één factor waar ik minder rekening mee had gehouden…
Vrijdag 26 april: 425 km door Frankrijk en Spanje
Met een stralende zon in de rug belooft het een prachtige driedaagse te worden. Stipt om 13 uur laat ik de Col de St Lluis achter me, maar net als ik gas wil geven zie ik een motorfiets liggen. Iemand is met zijn Transalp gevallen op de parkeerplaats en ik help zijn gloednieuwe Honda rechtop te zetten. Letterlijk vijftien minuten later word ik bijna van de weg gekegeld door een BMW GS-rijder die compleet op mijn rijbaan uit de bocht komt zeilen. Ik beland net niet naast de weg terwijl de dader zonder om te kijken zijn weg vervolgt. Gezellig begin…
De eerste cols tik ik vlotjes af en rij perfect op schema om op het einde van de dag tijdig in het hotel te zijn. Het is essentieel dat je daar precies om 21 uur bent, want anders moet je de dag erna eerst terugrijden naar het punt waar je om 21 uur was. Op dat moment valt de tracker namelijk uit. De prachtige wegen zonder verkeer en de uitzonderlijk mooie cols toveren continu een lach op mijn gezicht. Dit is motorrijden waarvoor het bedoeld is. Wat een geweldige ervaring! Nu al. Maar dan slaat het weer om. De regen blijft gelukkig nog uit, maar er komt steeds meer bewolking. De toppen van de hoge cols zitten in de mist en dat maakt het rijden er niet plezieriger op. Ik zie niets, veeg continu de mistdruppels van mijn vizier en bovendien is het ook erg koud. Zo koud dat ik op een van de hoogste cols in de sneeuw rij. Alweer, want op de heenweg kreeg ik in de Ardennen ook sneeuw te verduren. Wat is dat toch met het weer. Ik hoopte lekker in het zonnetje te rijden. Maar ik laat me er niet door afleiden en houd mij aan het vooropgestelde tempo. Zelfs een kamikazefazant, die ik op een haar na mis, kan daar geen verandering in brengen. Het is op sommige plekken wel gevaarlijk glad. In een dorpje rij ik achter een BMW die net niet de vangrail kust na een ongewilde drift.
Aan het einde van de dag heb ik een halfuur over. Dat zou genoeg moeten zijn voor een extra col. Het wordt een kwestie van minuten, maar ik gok het erop. Helaas vind ik de col en de bijbehorende punten niet en moet ik terug om op tijd in het hotel te zijn. Als ik de organisatie later naar de col vraag, blijkt dat ik er slechts vijf kilometer van verwijderd was. Pijnlijk, want het was er een met veel punten. Toch sta ik na de eerste dag in het klassement op een mooie 29e plaats.
Zaterdag 27 april: 860 km en 860 liter regen
De tweede dag wordt een behoorlijk pittige. Er staat 860 kilometer op het programma en bijna dertig cols. ’s Ochtends vroeg regent het al en dat betekent dus ook dat alle wegen opnieuw nat en glad zijn. De eerste col is meteen een speciale, want ik rij steil omhoog over een soort landbouwweg tussen de koeien door. Leuk in het begin, maar schrikken als er ineens een koe voor je opduikt als je eenmaal hoger en in de mist rijdt. Gelukkig zijn de dieren heel gemoedelijk en gaan ze gedwee aan de kant. Het uitzicht op de top is spectaculair. Zo stel ik me het voor, want door de dikke mist is er helaas niets te zien. Op naar de volgende col en hopelijk heb ik daar wat meer geluk. Maar de wolken verdwijnen niet en het blijft de hele dag mistig rond de bergtoppen. In Andorra rijden we op de hoogste col zelfs door dikke sneeuw. Drie dagen achter elkaar sneeuw, wie had dat durven denken? Als ik de vallei van Andorra passeer, wordt de bergpas afgesloten voor verkeer. Terecht, want het is levensgevaarlijk om er motor te rijden.
Mijn natte handschoenen bevriezen en ik krijg mijn vingers niet meer opgewarmd, ondanks de handvatverwarming. Ook mijn vizier slaat aan door het grote temperatuurverschil, waardoor ik het openzet en de sneeuw uit mijn ogen probeer te houden. Gelukkig heb ik lange benen zodat ik mijn voeten uit kan steken als de motor gaat glijden. Maar ik heb ze niet nodig gehad en heelhuids verlaat ik Andorra. Met drie dikke cols op mijn conto die heel goed zijn voor het puntensaldo.
De rest van de dag is er regen, regen en nog eens regen. Op zich heb ik daar geen problemen mee, want met een goed regenpak worden enkel je handen wat nat. Maar op deze Spaanse bergwegen is het zo nat en glad dat je nergens gas kunt geven. Je rijdt ook voortdurend met een ei in je broek. Ontspannend is het allemaal niet. En dan moet je nog 400 kilometer.
Toch rij ik aan het einde van de dag nog op schema als de Suzuki aangeeft dat ie nodig benzine wil. Met wat er in de tank zit, kan ik nog 36 kilometer aan. Dat is weinig marge, want het volgende tankstation op de route houdt zich 35 kilometer verder op. Om dar te komen, moet ik eerst over een lange pasweg van meer dan 20 km. Een stijgende weg is niet bevorderlijk voor het verbruik en lang niet alle tankstations die mijn TomTom aangeeft, bestaan ook. Ik durf de gok niet te nemen en zoek naar het dichtstbijzijnde benzinestation. Dat kost me een halfuur en die verloren tijd rij ik niet meer goedmaken. Ai! Een probleem voor morgen.
Zondag 28 april: 510 km tot het eindpunt
Door de benzinenood van gisteren moet ik mijn route aanpassen. Anders kom ik nooit tijdig – 13 uur – aan op het eindpunt. Maar eerst moet ik nog een halfuur terugrijden om te starten waar ik gisteren om 21 uur ben geëindigd. Da’s geen cadeautje, want ik verlies er in totaal dus een uur mee. En ik stond na de monsterrit van gisteren nog zo mooi 19e in het klassement. Och, dan maar een streepje meer gas, vandaag. Dat kan eindelijk, want de zon schijnt vandaag én de 152 pk sterke Suzuki-viercilinder heeft er zin in. Met een ‘sportief’ tempo probeer ik de verloren tijd op alle mogelijke manieren goed te maken, maar naar drie colpunten zoek ik tevergeefs en dat scheelt weer punten. Nog langer zoeken is ook geen optie, dus vervolg ik mijn geplande route en neem mijn verlies.
In de aanvalsmodus verslijt ik het laatste rubber dat nog op mijn banden zit. Nog twee uur tot het eindpunt en ik pers er alles uit. Net als de wolken… Natuurlijk. Kaalgereden banden, regen, tijdnood, gemiste cols, het is vandaag niet mijn dag. Gevalletje ‘De laatste loodjes wegen het zwaarst’. Gelukkig rij ik toch op tijd over de finish, waar we worden verwend met een heerlijke maaltijd en de prijsuitreiking. Uiteindelijk beland ik op een verdienstelijke 29e plaats, wat blijkbaar niet slecht is voor een rookie die voor het eerst de 100 Colls rijdt. Als benzinegebrek me niet had opgebroken en als ik alle cols had gereden zoals uitgedokterd, was een top-10 klassering heel goed mogelijk geweest. Maar ja, as is verbrande turf…
De voorbereiding
De ‘100 Colls’ wordt in het laatste weekend van april gereden, maar de voorbereidingen voor deze driedaagse rit in Noord-Spanje starten al maanden eerder. Je krijgt namelijk eerst een papieren landkaart opgestuurd van het ‘werkgebied’. Dat strekt zich als een driehoek uit tussen Tarragona, Andorra en Perpignan in Zuid-Frankrijk. Daar liggen de 100 cols, maar in werkelijkheid zijn het er natuurlijk meer. Iedere col heeft een kleur en een score. Groene cols zijn makkelijk, liggen laag en scoren weinig punten, zwarte cols zijn een stuk moeilijker, technischer en vooral langer. En dan heb je nog blauwe en rode cols. Kortom: met de moeilijkheidsgraad in gedachten, kan het plannen beginnen. De bedoeling van de 100 Colls is dat je in exact 48 uur zoveel mogelijk punten scoort. Lijkt eenvoudig, maar met alleen zwarte cols red je het niet. Extra moeilijkheid: je krijgt alleen de straatnaam van de col, maar niet het exacte hoogste punt dat je moet passeren om de punten op je conto te schrijven. Je moet dus schipperen en puzzelen met de verschillende kleurtjes voor een route die je maximaal veel punten oplevert. En alle driehonderd deelnemers mogen dat lekker zelf uitzoeken.
Ik begin met de noordelijkste col en koers dan richting het zuiden terwijl ik zoveel mogelijk zwarte en rode cols passeer. Dat is tactisch niet de allerbeste keuze vanwege de vele kilometers die je rijdt. Maar ik ga dan ook niet voor de overwinning; ik maak er echt een rit van om de omgeving te ontdekken. Ik wil niet, zoals anderen die voor een topklassering gaan, over dezelfde weg terugrijden als ik een col heb aangetikt. Daardoor ontkom ik niet aan omwegen om de cols met elkaar te verbinden.
Hoewel de rijtijden vrij zijn, heb ik de routes zo gemaakt dat ik het maximaal aantal uren per dag kan rijden. Als je er toch bent… Maar wil je om 19 uur stoppen en de volgende dag uitgeslapen om 10 uur vertrekken kan dat ook. Iedereen doet wat ie wil. Een tracker houdt je positie bij. Daarmee ziet het team achter 100 Colls precies welke cols je gepasseerd bent. Een speciale app op je smartphone geeft een melding wanneer je de ‘col’ bent gepasseerd, zodat je met een gerust hart op zoek kunt naar de volgende. Overigens: mijn smartphone zette ik op het stuur vast met het superhandige Quad Lock-systeem. Dat is echt een aanrader. Tot slot van de voorbereiding en wellicht de belangrijkste: welke motor neem ik mee. Die viel op een Suzuki GSX-S1000GX. Comfortabel, uitgerust met elektronische vering, cruisecontrol, handvatverwarming, quickshifter, comfortzadel, zijkoffers, voldoende vermogen in de viercilinder en vooral betrouwbaar. Let’s go en hou 100colls.cat in de gaten voor de editie van 2025!
Met de pont over het water? De ene veerdienst rekent motorrijders duidelijk minder dan automobilisten; bij andere veren betaal je hetzelfde tarief, terwijl je op de motor toch veel minder ruimte inneemt. Motorrijdersactiegroep MAG kan daar actie op ondernemen.
Nederland telt ruim driehonderd veerdiensten. Ongeveer een derde daarvan is louter recreatief en dus maar een deel van het jaar in de vaart. Het grootste deel van de veerdiensten is utilitair: ze varen omdat er geen redelijk alternatief over de weg is. “Zonder veren zouden automobilisten (en motorrijders, voegen wij maar toe) jaarlijks honderden miljoenen kilometers moeten omrijden,” schrijft de maritieme nieuwssite Schuttevaer.
Wakker
Bij een groot aantal veerdiensten betaal je voor een overtocht met de motor minder dan met de auto. De verhoudingen variëren. Soms betaal je inderdaad de helft, vaak iets meer: Bij Huissen-Loo vragen ze € 1,80 tegen €2,30, bijvoorbeeld, en in Doornenburg € 1,50 tegen € 2,50. Allemaal geen bedragen om van wakker te liggen. Waar je als pontbaas in Doornenburg wel wakker van zou kunnen liggen is de prijslijst, die niet minder dan 29 verschillende tarieven telt.
Veel andere veerdiensten rekenen voor auto’s hetzelfde tarief als voor motoren, bijvoorbeeld bij Veerdienst Bergstoep. Die krijgt wel de prijs voor de leukste prijslijst: motorfietsen staan er in de rubriek ‘Rijwielen’, terwijl auto’s en vrachtwagens ‘Rij- en voertuigen met mechanische kracht’ zijn. Minder grappig is dat ze voor onze rijwielen dezelfde € 2,70 rekenen als voor auto’s.
Meer dan twee
Motorrijdersactiegroep MAG is van mening dat je voor een overtocht met de motor minder zou moeten betalen dan wanneer je je met je auto laat overzetten. En de MAG laat het niet bij die mening: de organisatie onderneemt ook actie. Hoe?
Betaal je voor een overtocht met de motor meer dan € 2,00 en is dit tarief gelijk aan dat voor auto’s, mail de MAG dan op info@motorrijdersactiegroep.nl met als onderwerp ‘Tarieven’.
Vermeld in je mail de prijzen voor motoren en auto’s. Voeg als het even kan een scan of een foto van de prijslijst toe.
Vermeld ook website, mailadres en bij voorkeur ook het telefoonnummer van de veerdienst.
De MAG spreekt de veerdiensten aan op te hoge tarieven. Incomplete meldingen en meldingen over tarieven van minder dan € 2,00 worden niet in behandeling genomen.
Ook voor tol
Met de in Nederland sporadisch geheven toltarieven doet de MAG hetzelfde. Daarom kwam de organisatie indertijd in actie bij Westerscheldetunnel, waar zowel automobilisten als motorrijders € 5,00 moesten betalen. Dat motorrijderstarief is toen gehalveerd. Per 2025 wordt er in deze tunnel geen tol meer geheven.
Heb jij een motor gekocht voor een bedrag tussen de 4.000 en 8.000 euro? Dan zijn we op zoek naar jou!
Voor onze populaire videoserie ‘Wat Rij Jij?!’ zijn we weer op zoek naar enthousiaste motorrijders. Deze keer willen we graag motorrijders interviewen die een motor hebben gekocht voor een bedrag tussen de 4.000 en 8.000 euro.
Als jij aan deze criteria voldoet en beschikbaar bent op vrijdag 22 maart of donderdag 28 maart overdag, nodigen we je uit om je aan te melden via het onderstaande formulier. We komen graag bij je langs!
Opnamedata:
– Donderdag 4 juli 2024 – Vrijdag 12 juli 2024
Categorieën die worden behandeld:
– Motoren gekocht tussen de 4.000 en 6.000 euro – Motoren gekocht tussen de 6.000 en 8.000 euro
Heb jij op donderdag 27 juni nog niets van ons gehoord? Dan behoor je deze keer niet tot de geselecteerden. Alle achtergelaten gegevens worden na de draaidagen conform de AVG verwijderd uit ons systeem.
Toestemming voor Publicatie: Je geeft hierbij toestemming aan Motor.NL en haar gelieerde ondernemingen om uw deelname, inclusief maar niet beperkt tot uw beeld, stem, en motorvoertuig, te filmen, op te slaan, te bewerken en te publiceren op het YouTube-kanaal van Motor.NL en op andere door Motor.NL gebruikte mediakanalen.
Gebruik in Drukwerk: Je erkent en stemt ermee in dat de content die tijdens uw deelname aan “Wat Rij Jij?!” wordt geproduceerd, ook gebruikt mag worden in onze tijdschriften, waaronder MOTO73 en Promotor magazine, zonder verdere compensatie of voorafgaande kennisgeving.
Voor de doorgewinterde allroad rijder is de veelzijdige Royal Enfield Himalayan 450 nu ook met tubeless banden leverbaar. Deze worden standaard geleverd bij de nieuwste kleurstelling Kamet White en zijn optioneel beschikbaar op de fraaie kleur Hanle Black.
Naast de praktische voordelen van spaakwielen zonder binnenband, geeft het de unieke Himalayan 450 een nog stoerdere uitstraling. De tubeless banden zijn gemonteerd op een 21 inch voorwiel en 17 achterwiel en bieden superieure grip op zowel verhard als onverhard terrein.
De in 2024 geïntroduceerde Himalayan 450 is als tubeless variant leverbaar in kleur Kamet White voor € 7.699,- en nu ook in Hanle Black met gouden velgen voor € 7.799,-. De Himalayan 450 is al beschikbaar vanaf € 6.999,-.
Ontdek het volledige verhaal van de geprezen Himalayan 450 en vraag een proefrit aan bij de Royal Enfield dealer.
Stedelijke Mobiliteit, het klinkt als een wat onduidelijk begrip, maar volgens BMW Motorrad is dit het antwoord op het dynamische leven in de grote steden. Hoe duidelijk wil je het hebben? Wendbaar, flexibel en ongecompliceerd dus. Om zelf te kunnen ervaren welk Stedelijke Mobiliteit-model het beste bij jou past, gaan verschillende modellen uit dit segment op tour: de CE 02 AM, CE 02, CE 04, C 400 GT en C 400 X. Goed om te weten is dat alle motorscooters uit deze roadshow geschikt zijn voor het A2-rijbewijs, de CE 02 ook voor het A1-rijbewijs en de CE 02 AM zelfs voor mensen met alleen een autorijbewijs. Er zit hierbij dus echt voor iedereen met een rijbewijs een passend model bij!
Agenda BMW Urban Mobility Roadshow 2024
BMW Motorrad-Dealer
Dagen
Mofra
Vrijdag 14 & zaterdag 15 juni
Harry Meijer
Donderdag 20, vrijdag 21 & zaterdag 22 juni
Dusseldorp Motorrad Alkmaar
Vrijdag 28 & zaterdag 29 juni
BIQER
Donderdag 11, vrijdag 12, zaterdag 13 juli
MR Motoren
Vrijdag 19 & zaterdag 20 juli
Ekris Motorrad
Zaterdag 27 juli
Simako-BDM Elst
Vrijdag 16 & zaterdag 17 augustus
Oostland Motorrad
Donderdag 29, vrijdag 30 & zaterdag 31 augustus
MotoPort Goes
Vrijdag 13 & zaterdag 14 september
Motor Houtrust
Vrijdag 20 & zaterdag 21 september
Van Harten Amersfoort
Vrijdag 27 & zaterdag 28 september
Molenaar Motors
Vrijdag 18 & zaterdag 19 oktober
Motor Venray
Vrijdag 1 & zaterdag 2 november
Aanmelden kan hier. Maar let op! Het aantal plaatsen voor dit evenement is beperkt.
Als je een motorfiets wilt die eruitziet als een hardtail, maar toch is uitgerust met een achtervering, dan bouwt Harley-Davidson wat je zoekt – een Softail. En dit jaar viert de Softail serie zijn 40-jarig bestaan.
Het originele Softail-rijwielgedeelte werd ontworpen door ingenieur Bill Davis, die het ontwerp bedacht als een custommodificatie voor zijn old skool Super Glide met stereo achtervering. Harley-Davidson verwierf de rechten op Davis’ ontwerp en bracht in 1984 het eerste Softail model uit, de FXST. Het was ook het einde van het Ironhead-tijdperk, aangezien het Evolution-blok zijn intrede deed in de Big Twins en Sportster-modellen. De FXST was een van de eerste EVO-aangedreven modellen.
Nu, vier decennia later, gaat de Softail0-lijn nog steeds als een dolle. Hoewel deze motoren over het algemeen styling als prioriteit hebben, en prestaties op de tweede plaats, zijn sommige van Harley-Davidson’s snelste modellen Softails – specifiek de Fat Bob 114 met zijn usd-voorvork en krachtige 114ci Milwaukee Eight en de Low Rider ST, met zijn ’thug bike’ styling, Milwaukee Eight 117ci en usd-voorvork.
De Softail-lijn omvat ook de Softail Standard, de Street Bob bobber, de Low Rider S clubstyle, de Pro Street-gestileerde Breakout, de retro Heritage Classic 114, de Fat Boy 114 -modellen en de Sport Glide.
We kijken uit naar wat Harley-Davidson als jubileummodel gaat brengen, wat een jubileum, laat je niet ongemerkt aan je voorbijgaan. Op de foto staat de allereerste Softail, uit 1984.
Motorjeans, hoody’s met protectie, sneakers met complete bescherming: het is er allemaal. Maar een body met AA-certificering? Nee, die hadden we nog niet – totdat Pando Moto er eentje maakte.
De Shell WW Black body is directe familie van de Shell UH 03 unisex legging en het gelijknamige shirt van de Litouwse fabriek. Zowel het basismateriaal als de protectoren zijn identiek. De body is opvallend hoog uitgesneden: zelfs bij een high-waist motorjeans blijft er aan weerszijden huid zichtbaar. Daar kwam commentaar op, maar we weten ook dat de voor de hele wereld bedoelde voorraad in Nederland in een paar maanden tijd over de toonbank ging.
Hoog opgesneden model.
Aardig klem
Die dames waren mogelijk allemaal wat anders gebouwd dan onze proefdraagster. In haar woorden: “Ik draag wel vaker body’s, maar bij deze maat M was het onderstuk duidelijk te lang, ook als ik de sluiting in de strakste stand zette. Een kleinere maat zou door mijn borsten niet op prijs gesteld worden: die zaten nu al aardig klem.” Daarover gesproken: op een zonovergoten terras doe je zo’n body niet even uit. Dat kan met de in een ander artikel besproken shirts wel, maar voor borsten van enige omvang bieden die geen ruimte.
Voor de sluiting, die bij deze body niet onder het kruis maar iets boven de schaamheuvel zit, zijn haakjes gebruikt. Pando Moto probeerde ook drukknoopjes, maar die waren alleen in maxiformaat bestand tegen de eisen voor een AA-certificering. “Wel jammer, want die haakjes zijn niet echt heel makkelijk. Gebruik je de body in de strakste stand, dan zou een stukje klittenband fijn zijn om te voorkomen dat er een losse flap op je onderbuik hangt”, luidde het commentaar van de draagster.
Geen drukknopen maar haakjes.
Op de huid
Het hoog opgesneden model had bij de draagster als ongewenst bijverschijnsel dat het minimale zitvlak zich nogal makkelijk als string ging gedragen. Verder ontbrak er in het kruis een stukje dubbele stof waar een inlegkruisje op blijft plakken. Ondergoed onder deze body is nauwelijks een alternatief, tenzij dat dezelfde hoge heuplijn volgt. Dat de body volgens het voorschrift alleen op de hand gewassen mag worden, vond onze testster niet fijn: anders dan bij elders in dit nummer besproken shirts draag je deze body wel direct op de huid.
Ga zo door!
Naast al deze commentaren bleef wel duidelijk dat de € 279,- kostende body tijdens het rijden luchtig is en veilig voelt, met de protectoren op de juiste plekken en een ruime rugprotectorpocket. Haar conclusie? “Ik hoop echt dat Pando Moto doorgaat met de ontwikkeling van zulke kleding, maar dat ze dan meer rekening houden met Hollandse maatjes 38 die misschien ook nog een kind op de wereld gezet hebben. We hebben niet allemaal een Baywatch-postuur!”
Eerder blikten we in deze rubriek terug op het daadkrachtige optreden van Eric Geboers, die ervoor zorgde dat in 1983 de deelnemers van de 125cc Grand Prix van Leningrad (in de tijd van de Sovjet-Unie werd de oude naam Sint-Petersburg vervangen door Leningrad, een eerbetoon aan Lenin, de grondlegger van het communisme) niet in het stof hoefden te rijden.
Na afloop van die GP speelde zijn oudere broer Sylvain een hoofdrol. Sylvain was manager van het fabrieksteam van Suzuki waarvoor Eric uitkwam. In die tijd moesten na de tweede manche de motoren van de eerste drie van het dagklassement in een parc fermé worden geplaatst. Voor wie de Franse taal niet beheerst: parc fermé betekent gesloten park. De motoren moesten daar een half uur blijven staan. Gedurende die tijdsperiode was het mogelijk een protest in te dienen tegen de staat van een motor. Uiteraard moest de motor dan nog wel in dezelfde staat verkeren als tijdens de wedstrijd. Vandaar dat ze een half uur in afzondering werden geplaatst.
Ik liep langs het parc fermé en zag dat er iemand de uitlaat van de Suzuki van Eric Geboers aan het opmeten was. En dat was zeker geen official van de motorsportbond FIM. Naast hem zat iemand gehurkt om alle gegevens te noteren. Dat leek me duidelijk niet in de haak te zijn.
Nadat ik foto’s van beiden had gemaakt, heb ik direct Sylvain Geboers opgezocht en vertelde hem wat er gaande was. Als een Olympisch atleet, zo snel sprintte hij naar het parc fermé. Voor de totaal verraste Russen in de gaten hadden wat er gebeurde, had hij het papier waarop alle aantekeningen stonden bemachtigd en stuurde hij ze weg. Daarna posteerde Sylvain zich als een bewaker bij de ingang van het parc fermé tot de protesttijd was verstreken.
Sylvain nam het heel hoog op en heeft het aangekaart bij de FIM, met gebruikmaking van deze foto’s. Of dit geleid heeft tot maatregelen tegen de Russische organisatie weet ik niet, maar zeker is wel dat deze poging tot industriële spionage niets heeft opgeleverd.
1 van 3
Alle meetresultaten werden genoteerd.
Met een meetlint worden de afmetingen van de uitlaat van de Suzuki van Eric Geboers opgemeten.
Sylvain Geboers als bewaker van de toegang van het parc fermé.
Het Deltion College in Zwolle biedt de BBL-opleiding motorfietstechnicus aan, waarbij studenten één dag per week naar school gaan en de rest van de tijd werken. Naast algemene vakken krijgen ze zowel theorie- als praktijklessen.
Dankzij de importeurs heeft de school de beschikking gekregen over drie nieuwe Yamaha’s (X-Max 300, XSR 900 en een Rayzr 125), twee nieuwe Harley-Davidsons (Touring en een elektrische LiveWire) en een onlangs binnengekomen BMW R 1250 GS. Met deze moderne motoren is het Deltion College klaar voor de toekomst en kan het studenten optimaal voorbereiden op hun carrière als motorfietstechnicus.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
