dinsdag 5 mei 2026
Home Blog Pagina 37

Michelin Anakee Adventure 2: een slimmere band voor serieuze avontuurlijke rijders?

Door
Bart Verhoeven
-
0

Michelin heeft het jaar 2026 ingeluid met de lancering van de Anakee Adventure 2, een nieuwe generatie trailband die motorrijders een interessante belofte doet: voornamelijk op de weg blijven rijden, maar af en toe onverharde paden en lichte trails berijden zonder van band te wisselen. Voor veel avontuurrrijders klinkt dit als muziek in de oren, maar de vraag is of deze band werkelijk waarmaakt.

Voor welke motoren is de Anakee Adventure 2 geschikt?

De Anakee Adventure 2 is compatibel met een breed scala aan populaire avontuurmotoren. Denk aan de BMW GS-serie, Honda Africa Twin, Ducati Multistradas, Triumph Tigers, KTM Super Adventure, Aprilia Tuareg, Moto Guzzi V85 en Kawasaki Versys. De band is ontworpen voor de meest voorkomende adventure bikes op de markt.

Deze motoren zijn allemaal karakteristiek voor wat we een “80/20” adventure motorfiets noemen: tachtig procent van de tijd op de weg, twintig procent op onverhard terrein. De Anakee Adventure 2 is precies op deze verhouding afgestemd, waardoor de band optimaal presteert voor de typische adventure rijder die vooral toerwegen verkiest maar af en toe een gravelweg niet uit de weg gaat.

Wat maakt de Anakee Adventure 2 anders?

Michelin heeft meerdere verbeteringen doorgevoerd ten opzichte van de eerste generatie Anakee Adventure. De belangrijkste innovaties zijn:

VerbeteringVoordeel voor de Rijder
Nieuwe silica-gebaseerde stoffenBetere grip op nat wegdek, vooral bij kouder weer
7% langere levensduur voorband, 21% achterbandMinder vaak banden vervangen, lagere kosten
2 dB geluidsreductie (trackside gemeten)Minder vermoeidheid op lange afstanden
Geoptimaliseerd loopvlak met M+S-markeringenMeer veelzijdigheid in verschillende weersomstandigheden

Deze verbeteringen zijn niet alleen marketingtaal. De langere levensduur van vooral de achterband is een significante stap vooruit. Een 21 procent langere levensduur betekent duizenden kilometers extra voordat je een nieuwe band nodig hebt. Voor toerrijders die regelmatig lange afstanden afleggen, vertaalt zich dit direct in kostenbesparing.

De technologie achter de Anakee Adventure 2

Michelin gebruikt de 2CT dual-compound constructie: harder rubber in het midden van de band en zachter rubber aan de schouders. Het harde rubber in het midden zorgt voor duurzaamheid tijdens lange stukken rechtuit rijden op de snelweg. Het zachtere rubber aan de zijkanten biedt meer grip wanneer je door bochten gaat of op bergwegen rijdt.

Deze combinatie lost een klassiek probleem op: zacht rubber geeft goede grip maar slijt snel, terwijl hard rubber lang meegaat maar minder grip biedt. Door beide te combineren krijg je het beste van twee werelden.

Daarnaast maakt Michelin gebruik van Reinforced Radial-X Evo en Aramid Shield constructie. Aramide is hetzelfde materiaal dat wordt gebruikt in kogelvrije vesten. Deze versterking zorgt voor stabiliteit en comfort, vooral belangrijk als je motor zwaar beladen is met bagage voor een lange reis.

Geluid en comfort: een verschil dat je merkt

Een veelgehoorde klacht over adventure banden is het geluidsniveau. Op de snelweg kunnen sommige banden behoorlijk luidruchtig zijn, wat vermoeiend wordt. Michelin claimt een geluidsreductie van 2 decibel volgens trackside-metingen, wat in de praktijk een merkbaar verschil maakt.

Het geluid van een band komt grotendeels door de manier waarop de loopvlakblokken de weg raken. Door deze blokken in verschillende breedtes en patronen te plaatsen in plaats van uniform, voorkomt Michelin dat er een regelmatig bromgeluid ontstaat. Het resultaat is een stillere rit, wat vooral tijdens lange ritten een groot verschil maakt.

Prestaties op nat wegdek

Een van de belangrijkste verbeteringen van de Anakee Adventure 2 is de prestatie op nat wegdek. Door de nieuwe silica-gebaseerde compounds heeft de band meer grip op natte wegen en bij koudere temperaturen. Voor Nederlandse rijders, die regelmatig te maken hebben met regen en wisselvallig weer, is dit een belangrijk voordeel.

Nat wegdek is historisch gezien een zwak punt geweest voor veel adventure banden. De Anakee Adventure 2 pakt dit probleem aan zonder in te boeten op andere prestaties, wat het tot een betrouwbare keuze maakt voor rijders die bij alle weersomstandigheden op pad gaan.

Is de Anakee Adventure 2 de juiste keuze voor jou?

Of de Anakee Adventure 2 de juiste band voor je is, hangt af van je rijstijl en plannen. Deze band is ideaal voor rijders die:

• Het merendeel van hun tijd op geasfalteerde wegen doorbrengen
• Af en toe gravelwegen of lichte trails willen verkennen
• Waarde hechten aan bandenlevensduur en lagere onderhoudskosten
• Lange afstanden rijden en comfort belangrijk vinden
• Bij wisselende weersomstandigheden rijden

Riders die vooral off-road rijden of regelmatig uitdagende terreinomstandigheden opzoeken, zijn waarschijnlijk beter af met een band die meer op terreinprestaties is gericht, zoals een 50/50 of 40/60 band. De Anakee Adventure 2 is eerlijk over wat het is: een weggerichte band met voldoende terreinvermogen voor gelegenheidgebruik.

Conclusie

De Michelin Anakee Adventure 2 is een doordachte evolutie van zijn voorganger. Met verbeterde duurzaamheid, minder geluid en betere prestaties op nat wegdek pakt Michelin de belangrijkste klachten aan die rijders hadden. De langere levensduur, vooral van de achterband, is een significant voordeel dat zich direct vertaalt in lagere kosten en meer rijplezier.

Voor de serieuze adventure rijder die voornamelijk op de weg blijft maar graag de flexibiliteit heeft om af en toe een gravelweg in te slaan, lijkt de Anakee Adventure 2 inderdaad een slimmere keuze. De combinatie van wegcomfort, duurzaamheid en gelegenheidsterreinvermogen maakt het een veelzijdige band die past bij de realiteit van hoe de meeste adventure rijders hun motoren gebruiken.

Van ONK naar TT: het verdwijnende fenomeen van de Nederlandse wildcard-rijders

Door
Asse Klein
-
0
Nederlandse wildcardrijders tijdens de TT Assen van 1994:  (v.l.n.r.): Rudie Markink (250cc), Juanlino Kirindongo (250cc), Rick van Elten (125cc), Marcel Nooren (125cc), Bert Smit (125cc).

In de tweede helft van de jaren ’80 kreeg de Grand Prix-wegrace steeds meer een vaste startlijst met deelnemers. Daarvóór waren er ook nog rijders die af en toe deelnamen aan een GP-evenement of in de vorm van een eenmalige inschrijving. Met de komst van de vaste startlijst ontstond ook het fenomeen wildcards, waarbij de nationale bond van het organiserende land een aantal lokale rijders kon selecteren om eenmalig deel te nemen aan de thuis-Grand Prix. De Nederlandse wildcardrijders in Assen bestonden eind jaren ’80 en begin jaren ’90 voornamelijk uit 125cc- en 250cc-coureurs, soms wel vier per klasse. Ondanks dat deze rijders in het Nederlands kampioenschap – wat vanaf 1993 het Open Nederlands Kampioenschap (ONK) werd – vooraan reden en tijdens de TT van Assen vaak achteraan, is voor velen de deelname met een wildcard aan de thuis-Grand Prix nog steeds het hoogtepunt uit hun carrière. Het was een beloning voor hard werk en een mooi cadeau voor de sponsoren, die hun uitingen nu voor een enorm publiek konden tonen.

Aalt Toersen over de impact van schrapresultaten: de meeste punten, maar geen wereldkampioen

Ook gaven de wildcards een extra dimensie aan de Nederlandse races, omdat de KNMV bepaalde welke rijders geselecteerd werden. Het was niet alleen zaak om kampioen te worden in Nederland; als je vrij hoog scoorde, kon je ook zomaar geselecteerd worden voor een wildcard. Een combinatie van niveau en materiaal zorgde ervoor dat Nederlandse wildcardrijders zelden vooraan reden tijdens de TT van Assen. Dat lag in andere landen wel anders, waar het nationale niveau hoger lag en gereden werd met topmateriaal. In Japan, Spanje, Italië en Amerika wist een wildcardrijder zelfs weleens een Grand Prix te winnen.

Wildcards voor thuisrijders zijn steeds meer van het Grand Prix-toneel verdwenen. Dat is te wijten aan een combinatie van factoren. Allereerst werd de regelgeving aangescherpt, waardoor er steeds minder wildcardrijders werden toegelaten en alleen nog op een bepaald niveau. Daarnaast verdween eerst de 250cc-klasse ten gunste van de Moto2 en vervolgens de 125cc voor de Moto3. Raceklassen die, vanwege de hoge kosten, nauwelijks nog een nationale competitie konden dragen. Dat gebeurde alleen nog in de grote motorsportlanden. Het ONK-wegrace zakte steeds verder weg, waardoor het in de laatste tien jaar slechts sporadisch voorkwam dat er een Nederlander met een wildcard mocht starten tijdens de TT van Assen. De wildcards waren een mooie beloning voor de rijders en gaven hun carrière een geweldige motivatie en boost. Het werd gezien als een cadeautje. Maar cadeautjes bestaan niet meer in de huidige top van de wegracesport.

Foto: Henk Keulemans

Nederlandse wildcardrijders tijdens de TT Assen van 1994:  (v.l.n.r.): Rudie Markink (250cc), Juanlino Kirindongo (250cc), Rick van Elten (125cc), Marcel Nooren (125cc), Bert Smit (125cc).

Indian viert 125 jaar met drie waanzinnige jubileummodellen

Door
Gijs Gilis
-
0

Indian Motorcycle viert zijn 125-jarig bestaan met drie gelimiteerde modellen en een bijhorende kledingcollectie. De Amerikaanse constructeur brengt speciale uitvoeringen van de Chief Vintage, Scout Bobber en Challenger, telkens voorzien van specifieke jubileumdetails. Ook verschijnt een beperkte kledinglijn in samenwerking met DIXXON.

Handgespoten lak en genummerde oplage

De 125th Anniversary Collection bestaat uit drie modellen met handgespoten afwerking in “125th Anniversary Red with Black Crystal”. De basis is het bekende Indian Motorcycle Red, aangevuld met metallic microflakes. Elk model krijgt specifieke pinstriping en subtiele ‘125 Anniversary’-opschriften. De motorfietsen worden wereldwijd in beperkte aantallen aangeboden en dragen een individueel serienummer. Alle versies zijn uitgerust met het RIDE COMMAND+-systeem met touchscreen: 101 mm (4 inch) op Scout en Chief, 178 mm (7 inch) op de Challenger. Functies omvatten navigatie, voertuiglokalisatie, onderhoudsmeldingen en connectiviteit via Bluetooth of USB.

Chief Vintage 125th Anniversary Edition – 250 stuks wereldwijd

De jubileumversie van de Chief Vintage verwijst naar de klassieke Chief-lijn. Kenmerken zijn spaakwielen, volle spatborden, een zwevend zadel en hoge stuurbochten. De uitgave krijgt specifieke badges, een gestikt jubileumzadel en gepolijste voetplanken. Het model is uitgerust met de Thunderstroke 116 V-twin, goed voor 156 Nm koppel. Wereldwijd worden 250 exemplaren geproduceerd. Lees hier onze recente test van de Chief Vintage.

Scout Bobber 125th Anniversary Edition – 450 stuks wereldwijd

De Scout Bobber 125th Anniversary Edition krijgt eveneens jubileumbadges en een speciaal gestikt zadel. Het model behoudt zijn lage silhouet met korte spatborden en achtspaakswielen. De vloeistofgekoelde 1.250cc SpeedPlus-motor levert 111 pk. Ook hier is het 101 mm RIDE COMMAND-touchscreen standaard aanwezig, inclusief instelbare rijmodi en connectiviteit. Van deze uitvoering worden 450 exemplaren gebouwd.

Challenger 125th Anniversary Edition – 250 stuks wereldwijd

De Challenger 125th Anniversary Edition is voorzien van het vloeistofgekoelde PowerPlus 112-blok en heeft een aan het frame gemonteerde kopkuip. Deze versie krijgt jubileumbadges, een tweepersoonszadel met specifieke stiksels, PowerBand Audio, verlichte schakelaars en gepolijste voetplanken. De productie is beperkt tot 250 eenheden.

Kledinglijn in beperkte oplage

Naast de motorfietsen lanceert Indian Motorcycle een achtstuks tellende kledingcollectie in samenwerking met DIXXON. De lijn omvat onder meer een flanellen hemd, leren jas, sweater, T-shirts (voor mannen en vrouwen) en een pet. De collectie is enkel verkrijgbaar bij geselecteerde dealers en sluit qua kleurgebruik en details aan bij de jubileummodellen.

Volledige Kawasaki Racing Team aan de start in Lierop

Door
Redactie
-
0

We zitten in de week van de Dutch MX Season Opener in Lierop. Aankomende zondag (1 maart) valt het starthek voor de eerste keer op Nederlandse bodem en gaat het seizoen van start. De line up van de Dutch MX Season Opener in Lierop is sterker dan ooit en het beloofd dan ook een hele mooie wedstrijd te gaan worden.

Het Kawasaki Racing Team komt met het volledige team naar Lierop. Regerend wereldkampioen Romain Febvre had zijn deelname in Lierop al eerder bekend gemaakt en hij zal ook zijn landgenoot Mathis Valin meenemen voor in de MX2 klasse. Valin is momenteel in een hele goede vorm en wist afgelopen zondag de internationale wedstrijd in Sommieres te winnen. In Lierop zal hij het op gaan nemen tegen o.a. Liam Everts maar ook tegen Jens Walvoort, die vorig jaar derde werd in Lierop. Maar er staan er meer want ook Gyan Doensen, Scott Smulders, Dean Gregoire, Dani Heitink, Ivano van Erp, Kay Karssemakers, Aaron Katona, Douwe van Mechgelen en het Duitse Catmoto team en nog vele andere komen in de MX2 klasse aan de start.

Het Kawasaki Racing Team is compleet nu ook Pauls Jonass zijn deelname aan het evenement heeft toegezegd. Jonass stond eerder dit jaar al op het podium in Pernes les Fontaines en eindigde het afgelopen weekend als vierde in Sommieres. Door de komst van Jonass wordt de 500 klasse nog sterker want naast Romain Febvre komen ook Jeffrey Herlings, Kay de Wolf, Glenn Coldenhoff, Calvin Vlaanderen, Jago Geerts, Brent van Doninck, Alberto Forato, Andrea Bonacorsi, Roan van de Moosdijk, Max Nagl, Tom Koch, Adam Sterry, Sven van der Mierden e.a staan aan de start.

Er staat een uiterst sterk deelnemersveld dat zeker aan elkaar gewaagd zal zijn. De volledige deelnemerslijst zal binnenkort worden gepubliceerd.

Meer informatie staat op www.maclierop.nl.

Foto: Fullspectrum Media

40ste editie MOTORbeurs Utrecht bevestigt positie als toonaangevend startpunt van het motorseizoen 

Door
Redactie
-
0
Fotograaf: MichielTon.com

Vier dagen lang stond Koninklijke Jaarbeurs in het teken van motorpassie. MOTORbeurs Utrecht sloot haar 40ste editie af als een jubileum dat méér deed dan terugkijken: het evenement onderstreepte overtuigend hoe sterk en toekomstgericht de Nederlandse motorbranche is. De beurs trok 97.000 bezoekers, een stijging van ruim 7 procent ten opzichte van vorig jaar, en groeide daarmee verder uit tot een bruisend ontmoetingspunt waar inspiratie, innovatie en de voorpret voor het nieuwe motorseizoen samenkwamen. Van nieuwe modellen en kleding & accessoires tot reizen, technologische innovaties en clubs: de energie op de beursvloer was onmiskenbaar.

Organisatie kijkt terug en zet koers vooruit

Volgens beursmanager Rachel Jankowsky onderstreept de jubileumeditie de rol van MOTORbeurs Utrecht als centraal platform voor motorliefhebbers en de motorbranche. “We kijken terug op een sterke editie. De betrokkenheid van bezoekers, exposanten en partners laat zien dat de motorcommunity actief en breed gedragen is.” Die samenwerking kreeg tijdens de opening van de importeurshal een formeel vervolg met de ondertekening van een intentieverklaring, waarmee de samenwerking met de importeurs, aangesloten bij de RAI Vereniging, voor de komende drie jaar is vastgelegd. “Met deze afspraak bevestigen we MOTORbeurs Utrecht als sectorbreed podium. Doordat RAI Vereniging, via haar aangesloten importeurs, inmiddels het volledige marktaandeel vertegenwoordigt, is het aanbod op de beurs completer dan ooit. Dat gezamenlijke fundament maakt het mogelijk om de sector te blijven ondersteunen en om MOTORbeurs Utrecht richting 2027 verder te ontwikkelen.” 

Alle grote merken samen op de beursvloer

De kracht van deze editie zat volgens de branche ook in de brede vertegenwoordiging. Tom Crooijmans, sectievoorzitter motoren bij RAI Vereniging: “Wij kijken terug op een zeer geslaagde 40e editie van MOTORbeurs Utrecht. Door goed met elkaar samen te werken hebben wij als sector een visitekaartje afgegeven. Ik ben trots op wat wij met elkaar hebben neergezet in Hal 7, waar vrijwel alle partijen die actief zijn op de Nederlandse markt aanwezig waren. Steeds meer verschillende doelgroepen – waaronder jongeren en vrouwen – kiezen voor de motor – iets dat ook naar voren kwam in verschillende artikelen die rondom MOTORbeurs Utrecht in de media verschenen. Maar er is meer: tijdens een symposium op de eerste dag van MOTORbeurs Utrecht heeft RAI Vereniging werkgevers en overheden uitgedaagd om breder te kijken bij het maken van mobiliteitsplannen: de motor hoort daar onderdeel van te zijn. ” De aanwezigheid van vrijwel alle grote merken, aangevuld met nichepartijen en innovatieve concepten, maakte de beurs tot een compleet en relevant overzicht van de markt.

Veertig jaar relevant voor elke motorfan

Ook voor de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging (KNMV) was de jubileumeditie een bevestiging van de blijvende betekenis van het event. Directeur-bestuurder Wim Mulder: “Deze jubileumeditie bewijst dat MOTORbeurs Utrecht ook na veertig jaar nog hét event is voor elke motorfan. Wat een goed gevoel om samen met honderden standhouders en dagelijks tienduizenden bezoekers het motorjaar af te trappen.” Volgens Mulder was de voorpret voor het nieuwe seizoen overal voelbaar. “Ook bij ons op de stand merk je dat iedereen uitkijkt naar de eerste mooie dagen om samen op pad te gaan. Die anticipatie voel je overal op het event. En dat is vier dagen lang genieten.”

Jubileum als springplank naar de toekomst

Met een sterke opkomst, een breed gedragen sector en een voelbare community-energie heeft MOTORbeurs Utrecht haar veertigjarig bestaan gevierd op een manier die vooruitkijkt. De jubileumeditie maakte duidelijk dat het event niet alleen terugblikt op een rijke geschiedenis, maar vooral koers zet naar de toekomst.

Het eerste gezamenlijke RIDERS Festival – powered by MOTORbeurs Utrecht – vindt plaats op 30 en 31 mei 2026. MOTORbeurs Utrecht 2027 vindt plaats van 18 tot en met 21 februari 2027.

De 2026 Kawasaki Promo Tour kalender is bekend

Door
Redactie
-
0

Goed nieuws: op 13 maart gaat de Kawasaki Promo Tour officieel van start. Met maar liefst 25 verschillende data en locaties én 18 verschillende modellen is dit opnieuw de grootste demo tour van Nederland.

Gedurende het seizoen trekt de Promo Tour door het hele land langs alle officiële Kawasaki dealers waarbij een groot deel van het 2026 gamma is te boeken voor een proefrit. Zo zijn de compleet nieuwe Z1100, KLE500, Z650 S en Z900RS aanwezig maar ook populaire modellen als de Z900, Versys 1100, Z H2 en Ninja 650 beschikbaar. Ook aan de jonge motorrijder is gedacht, zo zijn er vier A2 modellen te boeken voor een proefrit.

Het volledige Promo Tour gamma bestaat uit:

Adventure / Adventure Touring
– NEW KLE500 SE (2x)
– Versys 1100 SE (2x)
– Versys 650

Naked
– Z H2 SE
– NEW Z1100 SE
– Z900 SE
– Z900
– NEW Z650 S

Sport Touring
– Ninja 1100SX SE
– Ninja 650

Modern Classic
– NEW Z900RS SE

Supersport
– Ninja ZX-6R
– Ninja ZX-4RR
– Ninja 500 SE

Urban Cruiser
– Vulcan S
– Eliminator 500

Deelname is eenvoudig, maar wacht niet te lang, want vol = vol!
1. Bekijk de kalender op www.kawasakipromotour.nl
2. Selecteer de gewenste datum en locatie
3. Reserveer online jouw proefrit op het model naar keuze (maximaal 2 per persoon)
4. Have fun!

Het hele jaar door proefrijden

Hoewel de Kawasaki Promo Tour hét moment is waarop een het grootste deel van het modellengamma op één locatie samenkomt, is proefrijden bij Kawasaki uiteraard niet beperkt tot alleen deze eventdata. Geïnteresseerden kunnen het hele jaar door bij hun officiële Kawasaki-dealer terecht om een proefrit aan te vragen en kennis te maken met hun favoriete model. Neem hiervoor contact op met de dichtstbijzijnde Kawasaki dealer en bespreek de mogelijkheden.

WorldSBK & WorldSSP Australië 2026: verwachte winnaar, verrassingen op het podium

Door
Asse Klein
-
0
Nicolò Bulega ging zwemmend over de finish na zijn zege in de natte tweede race.

Dat Nicolò Bulega driemaal wist te winnen tijdens de openingsronde van het World Superbike-kampioenschap op Phillip Island, was voor niemand een verrassing. Opmerkelijker was welke rijders daarnaast het podium wisten te halen, met Ducati en Bimota als veruit de sterkste fabrikanten. In de World Supersport behaalde Albert Arenas de meeste WK-punten, terwijl Jaume Masia zich als snelste coureur liet gelden. Voor het eerst in lange tijd stonden er geen Nederlandse coureurs aan de start van de WorldSBK-seizoensopener.

Vorig jaar staken Toprak Razgatlıoğlu (BMW) en Nicolò Bulega (Ducati) al ver boven de rest van het World Superbike (WorldSBK)-veld uit. Na het vertrek van wereldkampioen Razgatlıoğlu naar de MotoGP bleef nummer twee Bulega over. Zijn Ducati Panigale V4 R was al de beste motor van het veld en het nieuwe model lijkt het verschil met de overige fabrikanten alleen maar groter te hebben gemaakt. De combinatie van Bulega en Ducati zorgt ervoor dat de beste rijder op de beste motor zit. Dat werd ook tijdens de WorldSBK-openingsronde op Phillip Island overduidelijk. Tijdens de testdagen aan het begin van de week in Australië was de Italiaan constant ruim een halve seconde sneller dan de rest. In de trainingen tijdens het raceweekend werd dat verschil teruggebracht tot ongeveer een halve seconde. Toch schreef Bulega met speels gemak de eerste race van het seizoen op zijn naam. In de Superpole Race viel de Ducati-rijder bij de start even terug naar de vierde plaats, maar al snel werkte hij zich weer naar voren en won opnieuw met overmacht. Voor de tweede race was het nog even spannend, omdat er ditmaal op een natte baan werd gereden. Maar ook toen stond er geen maat op Bulega, waardoor hij net als vorig jaar met een hattrick aan het seizoen begon. Achter hem stonden verschillende rijders op het podium, waardoor Bulega direct al een ruime voorsprong heeft genomen in het wereldkampioenschap. De vraag is wie Bulega in 2026 kan stoppen en kan voorkomen dat het in de strijd om de overwinning een voorspelbaar seizoen wordt. Het enige waar de concurrentie zich aan vast kan houden, is dat Phillip Island meestal geen realistisch beeld geeft van de onderlinge verhoudingen voor de rest van het seizoen. Maar het gat tussen Bulega en de rest in Australië was wel erg groot en lijkt niet zomaar te worden overbrugd.

MotoGP Thailand 2026: zinderende start met verrassingen!

Italianen verrassen

Achter Bulega was het wel interessant in de strijd om de overige podiumplaatsen met een aantal verrassende gezichten. Het was duidelijk dat Ducati en Bimota over het beste pakket beschikten op Phillip Island. Ook Garrett Gerloff zat er met Kawasaki goed bij en reed ruim binnen de top tien. In de eerste race waren Yari Montella en Lorenzo Baldassarri de verrassingen op het podium. Voor beide Italianen was het hun eerste keer in de WorldSBK. Bimota-rijders Axel Bassani en Alex Lowes eindigden in die eerste race als vierde en zesde, maar een dag later deden ze het nog beter. In de Superpole Race finishten beide Bimota-rijders in de top drie: Bassani werd tweede en Alex Lowes won de strijd om de derde plaats van Montella en zijn broer Sam Lowes. In de tweede, natte race gingen beide Lowes-broers onderuit, waarbij Sam zijn pols brak. Ook deze keer kwam Montella weer verrassend sterk voor de dag. De Ducati-rijder was op weg naar een tweede plaats toen hij zes ronden voor het einde onderuit schoof. Bassani profiteerde en eindigde opnieuw als tweede. Vorig jaar moest Bassani het nog duidelijk afleggen tegen zijn teamgenoot Alex Lowes, maar op Phillip Island was hij over het hele weekend net iets sterker dan de Brit. Álvaro Bautista – die vanaf dit jaar uitkomt voor het Barni Spark Racing Team op een Ducati – werd derde. Opvallend: de top vier in het wereldkampioenschap na de eerste ronde wordt met Bulega, Bassani, Montella en Baldassarri volledig bezet door Italianen rijdend met Italiaanse fabrikanten, drie keer een Ducati en één keer een Bimota.

BMW valt tegen

BMW heeft dit jaar een compleet nieuwe rijdersline-up met Miguel Oliveira en Danilo Petrucci. Oliveira maakte in de kwalificatie direct kennis met het feit dat het WorldSBK-format anders is dan de MotoGP, waar hij vandaan komt. Vroeg in de kwalificatie kwam de Portugees ten val zonder dat hij een geklokte ronde had staan. Aangezien er in de WorldSBK niet direct een tweede motor klaarstaat, kon hij niet verder en moest hij achteraan op de grid starten. Oliveira reed wel een keurige inhaalrace in de eerste wedstrijd en finishte als achtste, nog vóór zijn teamgenoot Petrucci. Die was vanaf een zesde startplaats teruggevallen naar de tiende positie. In de Superpole Race was Oliveira in de laatste ronde opgeklommen naar de negende plaats, wat hem een startplek op de derde startrij voor de tweede race had opgeleverd. Maar opnieuw zat het de BMW-coureur niet mee. In de slotronde kreeg hij te maken met een technisch probleem, waardoor hij ver terugviel. Voor de tweede race moest hij daardoor opnieuw als laatste starten. Oliveira en Petrucci staan te boek als uitstekende regenrijders, maar het zegt veel over hun huidige gevoel met de motor dat ze, ondanks vele uitvallers, niet verder kwamen dan een zesde en zevende plaats in de tweede race.

De afgelopen jaren was het verschil tussen Razgatlıoğlu en Michael van der Mark behoorlijk groot, wat er mede toe heeft geleid dat de Nederlander vanaf dit seizoen geen vast zitje meer heeft en nu als testrijder aan het BMW-team is verbonden. De eerste ronde van het seizoen onderstreepte nog maar eens dat Razgatlıoğlu een buitengewoon talent is, want ook toprijders als Oliveira en Petrucci hebben het voorlopig niet gemakkelijk op de BMW M1000RR. Daaruit mag voorzichtig worden geconcludeerd dat Van der Mark het de afgelopen jaren zeker niet slecht heeft gedaan op deze motor.

Niet alleen BMW had het lastig, ook Yamaha viel tegen. Xavi Vierge kwam nog het best voor de dag en was de enige Yamaha-rijder die zich op een droge baan binnen de top tien wist te rijden. Honda heeft met Jake Dixon en Somkiat Chantra twee nieuwe coureurs uit de Grand Prix, maar zij waren vanwege blessures beiden afwezig tijdens het raceweekend in Australië.

Masia en Arenas winnen in WorldSSP

Na de tests aan het begin van de week op Phillip Island was er ook in de WorldSSP één duidelijke favoriet. Jaume Masia was met zijn Ducati veruit het snelst en demonstreerde dat opnieuw in de trainingen, wat hem de eerste poleposition van het seizoen opleverde. Ook in de eerste race stond er geen maat op Masia en wist hij zich al snel los te rijden. De Spanjaard – die in 2024 nog Moto3-wereldkampioen werd – pakte daarmee zijn derde zege in de WorldSSP. In het gevecht om de tweede plaats profiteerde Philipp Öttl, die eveneens kon ontsnappen en zijn beste resultaat in deze klasse behaalde. De strijd om de derde plaats bleef lang spannend, maar ging uiteindelijk naar thuisrijder Oli Bayliss, die zijn eerste podiumplek in de WorldSSP behaalde. Pata Yamaha

Ten Kate Racing heeft na de wereldtitel van vorig jaar met Stefano Manzi een nieuwe sterke troef in Can Öncü, die vorig seizoen als tweede eindigde in het kampioenschap. Maar de Yamaha’s waren op een droge baan op Phillip Island niet in staat om bij Masia in de buurt te blijven. Öncü leek lange tijd de beste Yamaha-rijder te worden met een vierde plaats, maar werd op de finish nog gepasseerd door debutant Albert Arenas, die is overgekomen uit het Moto2-wereldkampioenschap.

Albert Arenas kende met een vierde en een eerste plaats een uitstekend WorldSSP-debuut.

Ten Kate twee keer vijfde

De tweede race gaf een compleet ander beeld, omdat het voor de start had geregend. De baan was niet extreem nat, waardoor de rijders voor een lastige bandenkeuze stonden. Een handvol rijders koos voor slicks en dat bleek de juiste beslissing. De overige coureurs op regenbanden moesten tijdens de race naar binnen voor een bandenwissel. Arenas was een van de rijders die voor slicks koos en hij won de chaotische race voor zijn teamgenoot Aldi Mahendra, die nota bene vanaf de laatste startpositie was vertrokken. Öncü hield de schade beperkt. Hij was de enige rijder die, ondanks een pitstop, binnen een ronde van winnaar Arenas finishte. Öncü werd vijfde. Zijn Pata Yamaha Ten Kate Racing-teamgenoot Yuki Okamoto stelde teleur en finishte tweemaal buiten de WK-punten. De top drie van de eerste race – Masia, Öttl en Bayliss – eindigden respectievelijk als tiende, elfde en twaalfde in de tweede race.

Door deze wisselende resultaten is Arenas na de eerste ronde de leider in het WorldSSP-kampioenschap. Een competitie die het in 2026 helaas moet doen zonder Nederlandse coureurs, nadat er vorig jaar met Bo Bendsneyder, Glenn van Straalen en Loris Veneman nog drie landgenoten aan het seizoen begonnen. Wel is er met het EAB Racing Team – uitkomend met een Ducati – een tweede Nederlands team in de WorldSSP. De Deen Simon Jespersen is hun coureur. In de eerste race deed Jespersen het goed in een veld dat in de breedte sterk bezet is in 2026. De EAB Racing Team-rijder streed mee om een top-tienklassering en werd twaalfde. In de hectische tweede race eindigde hij als zestiende.

Uitslagen

WORLD SUPERBIKE

Race 1: 1. Bulega; 2. Montella; 3. Baldassarri; 4. Bassani; 5. S. Lowes; 6. Lecuona; 7. A. Lowes; 8. Oliveira; 9. Surra; 10. Petrucci; 11. Gerloff; 12. Mackenzie; 13. Locatelli; 14. Nagashima; 15. Vickers.

Superpole Race: 1. Bulega; 2. Bassani; 3. A. Lowes; 4. Montella; 5. S. Lowes; 6. Gerloff; 7. Bautista; 8. Baldassarri; 9. Lecuona.

Race 2: 1. Bulega; 2. Bassani; 3. Bautista; 4. Mackenzie; 5. Locatelli; 6. Petrucci; 7. Oliveira; 8. Lecuona; 9. Baldassarri; 10. Gerloff; 11. Nagashima; 12. Surra; 13. Gardner; 14. Manzi; 15. Sofuoglu.

WK-tussenstand na 3 races: 1. Nicolò Bulega (I), Ducati, 62; 2. Axel Bassani (I), Bimota, 42; 3. Yari Montella (I), Ducati, 26; 4. Lorenzo Baldassarri (I), Ducati, 25; 5. Alvaro Bautista (E), Ducati, 19; 6. Iker Lecuona (E), Ducati, 19; 7. Tarran Mackenzie (GB), Ducati, 17; 8. Miguel Oliveira (PT), BMW, 17; 9. Sam Lowes (GB), Ducati, 16; 10. Danilo Petrucci (I), BMW, 16.

WORLD SUPERSPORT

Race 1: 1. Masia; 2. Öttl; 3. Bayliss; 4. Arenas; 5. Öncü; 6. Ferrari; 7. Vostatek; 8. Zaccone; 9. Garcia; 10. Alcoba; 11. Whatley; 12. Jespersen; 13. Mahendra; 14. Caricasulo; 15. Farioli.

Race 2: 1. Arenas; 2. Mahendra; 3. Ferrari; 4. Giombini; 5. Öncü; 6. Garcia; 7. Zaccone; 8. Mahias; 9. Alcoba; 10. Masia; 11. Öttl; 12. Bayliss; 13. Farioli; 14. Cardelus; 15. Booth-Amos.

WK-tussenstand na 2 races: 1. Albert Arenas (E), Yamaha, 38; 2. Jaume Masia (E), Ducati, 31; 3. Matteo Ferrari (I), Ducati, 678; 4. Philipp Öttl (DE), Ducati, 25; 5. Aldi Mahendra (ID), Yamaha, 23; 6. Can Öncü (TR), Yamaha, 22; 7. Oli Bayliss (AU), Triumph, 20; 8. Roberto Garcia (E), Yamaha, 518; 9. Alessandro Zaccone (I), Ducati, 17; 10. Andrea Giombini (I), MV Agusta, 13.

Foto’s: WorldSBK, teams

In memoriam: Rob Iannucci oprichter en eigenaar van het Team Obsolete-motorraceteam

Door
Ivar de Gier | Amy Herl
-
0
Rob Iannucci

Robert ‘Rob’ Iannucci, oprichter en eigenaar van het beroemde, klassieke Team Obsolete-motorraceteam, is op 7 december 2025 overleden op 80-jarige leeftijd. Rob stond bekend om zijn enorme passie voor de geschiedenis. Of hij nu legendarische motorfietsen weer tot leven bracht, vergeten schepen uit de Tweede Wereldoorlog nieuw leven inblies of historische gebouwen renoveerde, Rob pakte alles aan op zijn eigen karakteristieke manier: met heel veel passie, vastberadenheid en gedrevenheid.

Sinds medio jaren ’80 had ik regelmatig contact met Rob en ik bezocht hem regelmatig in New York. Vaak om te overleggen over bepaalde motoren of onderdelenpartijen die hij op het spoor was gekomen, het afdrukken van foto’s uit ons archief of het delen van historisch documentatiemateriaal om de juiste details van een klassieke racer goed in kaart te brengen. Maar vaak ook om gewoon te genieten van een goed gesprek en wat time off voor ons beiden.

Aalt Toersen over de impact van schrapresultaten: de meeste punten, maar geen wereldkampioen

Rob groeide op in Rochelle Park in New Jersey, maar zag het levenslicht in New York. Zijn opa was een zoon van straatarme, verdreven Joodse vluchtelingen uit Oost-Europa. Hij was een dakloze die in grote armoede op straat leefde in de Lower East Side van Manhattan voordat hij werd opgenomen door een liefdevol gezin. Robs ouders konden met pijn en moeite de touwtjes aan elkaar vastknopen. Volgens Rob had het gezin ‘net genoeg om niet weg te kwijnen’. Tegenspoed was normaal binnen het gezin, het gaf Rob een keiharde vastberadenheid en vechtlust zich te verbeteren en sociale problematieken aan te pakken. Rob had een zeldzaam talent om potentieel te herkennen waar anderen alleen maar achteruitgang zagen. Dat vond ik bijzonder van hem en het is ook de reden waarom een aantal heel historische wegracers nog steeds op deze wereld zijn.

Tijdens zijn middelbareschooltijd ging hij na school in een autogarage werken. De autotechniek wekte een grote interesse bij hem op. Hij vond het heerlijk om uit te vinden hoe iets werkte. Rob begon zijn carrière als ambtenaar. Hij werkte als assistent-officier van justitie in Brooklyn en was lange tijd actief als maatschappelijk werker en reclasseringsambtenaar in zowel New York als New Jersey. Ontwikkelingswerk deed hij ook; tijdens zijn dienst bij het Peace Corps was hij actief in Barbados en Jamaica en gaf hij de lokale vissersmarkten een nieuwe impuls door de oprichting van visserscoöperaties. Het was een eerste weerspiegeling van zijn wens om gemeenschappen te versterken door mensen de middelen te geven om iets van hun leven te maken. Tijdens zijn tijd bij het Peace Corps ontmoette hij ook zijn vrouw en levenslange zakenpartner, Sonia Ewers. Rob was een van de oprichters van de AHRMA, de American Historic Racing Motorcycle Association, een organisatie die evenementen organiseert waar historische wegracers weer het circuit op gaan.

De Arter Matchless G50 ‘Wagonwheels’ uit 1969, ontworpen door Peter Williams, Tom Arter en Formule 1 specialist Metalcraft (frame). Bijzonder was de combinatie van gietwielen en schijfremmen. De gietwielen gaven ook de bijnaam ‘wagonwheels’.

Superzeldzame Honda

Rob werd bij het grote publiek bekend dankzij zijn eigen historische motorraceteam: Team Obsolete. Onder Robs bezielende leiding werd een van ’s werelds meest bewonderde collecties van Grand Prix-racers opgebouwd, waaronder de superzeldzame Honda RC165 250cc zescilinder uit 1964 die bereden is door Jim Redman, Agostini’s MV 350cc driecilinders uit 1967 en 1976, Renzo Pasolini’s 350cc Benelli viercilinder uit 1968, Cal Rayborn’s Harley-Davidson XRTT 750 uit 1973, de ex-Bob McIntyre 500cc AJS E95 Porcupine en de bijzondere Arter Matchless G50 ‘Wagonwheels’ van Peter Williams. Maar er zijn er nog zoveel, zoveel meer. Het zijn stuk voor stuk machines waarvan veel motorliefhebbers de wens koesteren om ze ooit eens echt in actie te zien en om het vaak zo machtige en krachtige uitlaatgeluid te ervaren. En dan liefst in handen van de kampioenen die er ooit op reden.

Het bijzondere van Rob Iannucci was dat hij die liefhebbers die mogelijkheid gaf. Vanaf 1978 nam Team Obsolete aan meer dan 1.800 races en motorsportevenementen deel, met rijders zoals Giacomo Agostini, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts en Dave Roper, de enige Amerikaan die de TT op het eiland Man wist te winnen. Het was bijzonder om zijn werkplaats in New York te bezoeken, de schitterende motoren en de indrukwekkende hoeveelheid onderdelen, motorblokken en knowhow maakten altijd grote indruk.

De laatste tien jaar verdiepte ons contact nog wat verder, door de grote interesse die zowel ik maar met name mijn zoon in de Eerste en Tweede Wereldoorlog hebben. Die interesse werd ook door Rob gedeeld. Rob vond het heerlijk om ook met iets anders bezig te zijn dan alleen maar Team Obsolete. Hij werkte onvermoeibaar om marineschepen uit de Tweede Wereldoorlog te redden via zijn non-profit Fleet Obsolete Restoration Project. Hij redde vijf heel bijzondere motortorpedoboten uit de Tweede Wereldoorlog van de ondergang, net zoals een legersleepboot uit de oorlog en een voormalig drijvend hospitaalponton. Sommige van deze schepen hadden gevochten in de Pacific en waren betrokken bij de landingen in Normandië. In Europa deed mijn zoon veel onderzoek naar dit soort schepen voor Rob en bezocht archieven en rederijen die zich met dit soort schepen bezighielden. Robs passie voor dit soort schepen kwam voort uit zijn jeugd, toen hij een zeescout was.

Diepe eerbied

Rob had een succesvolle advocatenfirma die veel van zijn activiteiten financierde. Maar hij was ook actief in de vastgoedsector en verdiende daar een goede boterham mee. Hij blies unieke en noodlijdende panden in de Verenigde Staten en het Caribisch gebied met succes nieuw leven in.

Rob Iannucci was zeker niet altijd een gemakkelijk en gemoedelijk mens en daar was hij zich van bewust. Zelf vond hij zijn ambities vaak gedurfd, hij was van mening dat dit kwam door een diepe eerbied voor het verleden. Hij geloofde dat geschiedenis beschermd, geëerd en gedeeld moest worden. Juist daar leeft zijn nalatenschap in voort. Of dat nu gerelateerd was aan een delicate historische motorfiets, een volledig verweerde motortorpedoboot uit de Tweede Wereldoorlog of een compleet vervallen pand in een tot getto verworden, vergeten oud havenstadje.

Rob laat familie, collega’s en vele vrienden achter zich en elk van hen draagt de inspiratie van zijn werk en zijn buitengewone passie met zich mee.

Rob, het ga je goed, rust zacht.

WorldSBK & WorldSSP Australië: Verwachte winnaar, verrassingen op het podium

Door
Asse Klein
-
0

Dat Nicolò Bulega driemaal wist te winnen tijdens de openingsronde van het World Superbike-kampioenschap op Phillip Island, was voor niemand een verrassing. Opmerkelijker was welke rijders daarnaast het podium wisten te halen, met Ducati en Bimota als veruit de sterkste fabrikanten. In de World Supersport behaalde Albert Arenas de meeste WK-punten, terwijl Jaume Masia zich als snelste coureur liet gelden. Voor het eerst in lange tijd stonden er geen Nederlandse coureurs aan de start van de WorldSBK-seizoensopener.

Vorig jaar staken Toprak Razgatlıoğlu (BMW) en Nicolò Bulega (Ducati) al ver boven de rest van het World Superbike (WorldSBK)-veld uit. Na het vertrek van wereldkampioen Razgatlıoğlu naar de MotoGP bleef nummer twee Bulega over. Zijn Ducati Panigale V4 R was al de beste motor van het veld en het nieuwe model lijkt het verschil met de overige fabrikanten alleen maar groter te hebben gemaakt. De combinatie van Bulega en Ducati zorgt ervoor dat de beste rijder op de beste motor zit. Dat werd ook tijdens de WorldSBK-openingsronde op Phillip Island overduidelijk. Tijdens de testdagen aan het begin van de week in Australië was de Italiaan constant ruim een halve seconde sneller dan de rest. In de trainingen tijdens het raceweekend werd dat verschil teruggebracht tot ongeveer een halve seconde. Toch schreef Bulega met speels gemak de eerste race van het seizoen op zijn naam. In de Superpole Race viel de Ducati-rijder bij de start even terug naar de vierde plaats, maar al snel werkte hij zich weer naar voren en won opnieuw met overmacht. Voor de tweede race was het nog even spannend, omdat er ditmaal op een natte baan werd gereden. Maar ook toen stond er geen maat op Bulega, waardoor hij net als vorig jaar met een hattrick aan het seizoen begon. Achter hem stonden verschillende rijders op het podium, waardoor Bulega direct al een ruime voorsprong heeft genomen in het wereldkampioenschap. De vraag is wie Bulega in 2026 kan stoppen en kan voorkomen dat het in de strijd om de overwinning een voorspelbaar seizoen wordt. Het enige waar de concurrentie zich aan vast kan houden, is dat Phillip Island meestal geen realistisch beeld geeft van de onderlinge verhoudingen voor de rest van het seizoen. Maar het gat tussen Bulega en de rest in Australië was wel erg groot en lijkt niet zomaar te worden overbrugd.

De Italianen Yari Montella (5), Axel Bassani (47) en Lorenzo Baldassarri (34) waren de verrassingen tijdens de WorldSBK-openingsronde in Australië.

Italianen verrassen

Achter Bulega was het wel interessant in de strijd om de overige podiumplaatsen met een aantal verrassende gezichten. Het was duidelijk dat Ducati en Bimota over het beste pakket beschikten op Phillip Island. Ook Garrett Gerloff zat er met Kawasaki goed bij en reed ruim binnen de top tien. In de eerste race waren Yari Montella en Lorenzo Baldassarri de verrassingen op het podium. Voor beide Italianen was het hun eerste keer in de WorldSBK. Bimota-rijders Axel Bassani en Alex Lowes eindigden in die eerste race als vierde en zesde, maar een dag later deden ze het nog beter. In de Superpole Race finishten beide Bimota-rijders in de top drie: Bassani werd tweede en Alex Lowes won de strijd om de derde plaats van Montella en zijn broer Sam Lowes. In de tweede, natte race gingen beide Lowes-broers onderuit, waarbij Sam zijn pols brak. Ook deze keer kwam Montella weer verrassend sterk voor de dag. De Ducati-rijder was op weg naar een tweede plaats toen hij zes ronden voor het einde onderuit schoof. Bassani profiteerde en eindigde opnieuw als tweede. Vorig jaar moest Bassani het nog duidelijk afleggen tegen zijn teamgenoot Alex Lowes, maar op Phillip Island was hij over het hele weekend net iets sterker dan de Brit. Álvaro Bautista – die vanaf dit jaar uitkomt voor het Barni Spark Racing Team op een Ducati – werd derde. Opvallend: de top vier in het wereldkampioenschap na de eerste ronde wordt met Bulega, Bassani, Montella en Baldassarri volledig bezet door Italianen rijdend met Italiaanse fabrikanten, drie keer een Ducati en één keer een Bimota.

Bimota-rijder Alex Lowes eindigde zondag twee keer als tweede, waarmee hij nu ook tweede staat in het wereldkampioenschap.

BMW valt tegen

BMW heeft dit jaar een compleet nieuwe rijdersline-up met Miguel Oliveira en Danilo Petrucci. Oliveira maakte in de kwalificatie direct kennis met het feit dat het WorldSBK-format anders is dan de MotoGP, waar hij vandaan komt. Vroeg in de kwalificatie kwam de Portugees ten val zonder dat hij een geklokte ronde had staan. Aangezien er in de WorldSBK niet direct een tweede motor klaarstaat, kon hij niet verder en moest hij achteraan op de grid starten. Oliveira reed wel een keurige inhaalrace in de eerste wedstrijd en finishte als achtste, nog vóór zijn teamgenoot Petrucci. Die was vanaf een zesde startplaats teruggevallen naar de tiende positie. In de Superpole Race was Oliveira in de laatste ronde opgeklommen naar de negende plaats, wat hem een startplek op de derde startrij voor de tweede race had opgeleverd. Maar opnieuw zat het de BMW-coureur niet mee. In de slotronde kreeg hij te maken met een technisch probleem, waardoor hij ver terugviel. Voor de tweede race moest hij daardoor opnieuw als laatste starten. Oliveira en Petrucci staan te boek als uitstekende regenrijders, maar het zegt veel over hun huidige gevoel met de motor dat ze, ondanks vele uitvallers, niet verder kwamen dan een zesde en zevende plaats in de tweede race.

De afgelopen jaren was het verschil tussen Razgatlıoğlu en Michael van der Mark behoorlijk groot, wat er mede toe heeft geleid dat de Nederlander vanaf dit seizoen geen vast zitje meer heeft en nu als testrijder aan het BMW-team is verbonden. De eerste ronde van het seizoen onderstreepte nog maar eens dat Razgatlıoğlu een buitengewoon talent is, want ook toprijders als Oliveira en Petrucci hebben het voorlopig niet gemakkelijk op de BMW M1000RR. Daaruit mag voorzichtig worden geconcludeerd dat Van der Mark het de afgelopen jaren zeker niet slecht heeft gedaan op deze motor.

BMW-rijders Miguel Oliveira (88) en Danilo Petrucci (9) konden zich niet mengen in de strijd om de top-vijf.

Niet alleen BMW had het lastig, ook Yamaha viel tegen. Xavi Vierge kwam nog het best voor de dag en was de enige Yamaha-rijder die zich op een droge baan binnen de top tien wist te rijden. Honda heeft met Jake Dixon en Somkiat Chantra twee nieuwe coureurs uit de Grand Prix, maar zij waren vanwege blessures beiden afwezig tijdens het raceweekend in Australië.

Masia en Arenas winnen in WorldSSP

Na de tests aan het begin van de week op Phillip Island was er ook in de WorldSSP één duidelijke favoriet. Jaume Masia was met zijn Ducati veruit het snelst en demonstreerde dat opnieuw in de trainingen, wat hem de eerste poleposition van het seizoen opleverde. Ook in de eerste race stond er geen maat op Masia en wist hij zich al snel los te rijden. De Spanjaard – die in 2024 nog Moto3-wereldkampioen werd – pakte daarmee zijn derde zege in de WorldSSP. In het gevecht om de tweede plaats profiteerde Philipp Öttl, die eveneens kon ontsnappen en zijn beste resultaat in deze klasse behaalde. De strijd om de derde plaats bleef lang spannend, maar ging uiteindelijk naar thuisrijder Oli Bayliss, die zijn eerste podiumplek in de WorldSSP behaalde. Pata Yamaha Ten Kate Racing heeft na de wereldtitel van vorig jaar met Stefano Manzi een nieuwe sterke troef in Can Öncü, die vorig seizoen als tweede eindigde in het kampioenschap. Maar de Yamaha’s waren op een droge baan op Phillip Island niet in staat om bij Masia in de buurt te blijven. Öncü leek lange tijd de beste Yamaha-rijder te worden met een vierde plaats, maar werd op de finish nog gepasseerd door debutant Albert Arenas, die is overgekomen uit het Moto2-wereldkampioenschap.

Albert Arenas kende met een vierde en een eerste plaats een uitstekend WorldSSP-debuut.

Ten Kate twee keer vijfde

De tweede race gaf een compleet ander beeld, omdat het voor de start had geregend. De baan was niet extreem nat, waardoor de rijders voor een lastige bandenkeuze stonden. Een handvol rijders koos voor slicks en dat bleek de juiste beslissing. De overige coureurs op regenbanden moesten tijdens de race naar binnen voor een bandenwissel. Arenas was een van de rijders die voor slicks koos en hij won de chaotische race voor zijn teamgenoot Aldi Mahendra, die nota bene vanaf de laatste startpositie was vertrokken. Öncü hield de schade beperkt. Hij was de enige rijder die, ondanks een pitstop, binnen een ronde van winnaar Arenas finishte. Öncü werd vijfde. Zijn Pata Yamaha Ten Kate Racing-teamgenoot Yuki Okamoto stelde teleur en finishte tweemaal buiten de WK-punten. De top drie van de eerste race – Masia, Öttl en Bayliss – eindigden respectievelijk als tiende, elfde en twaalfde in de tweede race.

Door deze wisselende resultaten is Arenas na de eerste ronde de leider in het WorldSSP-kampioenschap. Een competitie die het in 2026 helaas moet doen zonder Nederlandse coureurs, nadat er vorig jaar met Bo Bendsneyder, Glenn van Straalen en Loris Veneman nog drie landgenoten aan het seizoen begonnen. Wel is er met het EAB Racing Team – uitkomend met een Ducati – een tweede Nederlands team in de WorldSSP. De Deen Simon Jespersen is hun coureur. In de eerste race deed Jespersen het goed in een veld dat in de breedte sterk bezet is in 2026. De EAB Racing Team-rijder streed mee om een top-tienklassering en werd twaalfde. In de hectische tweede race eindigde hij als zestiende.

UITSLAGEN EN TUSSENSTANDEN

WORLD SUPERBIKE

Race 1: 1. Bulega; 2. Montella; 3. Baldassarri; 4. Bassani; 5. S. Lowes; 6. Lecuona; 7. A. Lowes; 8. Oliveira; 9. Surra; 10. Petrucci; 11. Gerloff; 12. Mackenzie; 13. Locatelli; 14. Nagashima; 15. Vickers.

Superpole Race: 1. Bulega; 2. Bassani; 3. A. Lowes; 4. Montella; 5. S. Lowes; 6. Gerloff; 7. Bautista; 8. Baldassarri; 9. Lecuona.

Race 2: 1. Bulega; 2. Bassani; 3. Bautista; 4. Mackenzie; 5. Locatelli; 6. Petrucci; 7. Oliveira; 8. Lecuona; 9. Baldassarri; 10. Gerloff; 11. Nagashima; 12. Surra; 13. Gardner; 14. Manzi; 15. Sofuoglu.

WK-tussenstand na 3 races: 1. Nicolò Bulega (I), Ducati, 62; 2. Axel Bassani (I), Bimota, 42; 3. Yari Montella (I), Ducati, 26; 4. Lorenzo Baldassarri (I), Ducati, 25; 5. Alvaro Bautista (E), Ducati, 19; 6. Iker Lecuona (E), Ducati, 19; 7. Tarran Mackenzie (GB), Ducati, 17; 8. Miguel Oliveira (PT), BMW, 17; 9. Sam Lowes (GB), Ducati, 16; 10. Danilo Petrucci (I), BMW, 16.

WORLD SUPERSPORT

Race 1: 1. Masia; 2. Öttl; 3. Bayliss; 4. Arenas; 5. Öncü; 6. Ferrari; 7. Vostatek; 8. Zaccone; 9. Garcia; 10. Alcoba; 11. Whatley; 12. Jespersen; 13. Mahendra; 14. Caricasulo; 15. Farioli.

Race 2: 1. Arenas; 2. Mahendra; 3. Ferrari; 4. Giombini; 5. Öncü; 6. Garcia; 7. Zaccone; 8. Mahias; 9. Alcoba; 10. Masia; 11. Öttl; 12. Bayliss; 13. Farioli; 14. Cardelus; 15. Booth-Amos.

WK-tussenstand na 2 races: 1. Albert Arenas (E), Yamaha, 38; 2. Jaume Masia (E), Ducati, 31; 3. Matteo Ferrari (I), Ducati, 678; 4. Philipp Öttl (DE), Ducati, 25; 5. Aldi Mahendra (ID), Yamaha, 23; 6. Can Öncü (TR), Yamaha, 22; 7. Oli Bayliss (AU), Triumph, 20; 8. Roberto Garcia (E), Yamaha, 518; 9. Alessandro Zaccone (I), Ducati, 17; 10. Andrea Giombini (I), MV Agusta, 13.

“Hij mag er gebruikt uitzien”: Yoshi Verstraete over zijn authentieke 1954 Harley Panhead

Door
Patrick de Muynck
-
0

Voor Yoshi Verstraete was het bezit van een eigen Harley-Davidson nooit een echte prioriteit. Toch is hij van oordeel dat elke pur sang motorfanaat vroeg of laat op een Harley moet gereden hebben. Wanneer hij een 1954 Panhead te koop krijgt aangeboden, slaat hij dan ook gezwind en zonder weifelen toe!

Yoshi vertelt: “Het begon eigenlijk met een kameraad waarmee ik veelvuldig naar motormeetings optrok. Die kerel had een Panhead van het bouwjaar 1954 op stal staan. Met het oversteken van de kaap van vijftig levensjaren, zag hij er steeds verder tegenop om de gedateerde twin op gang te meppen. Op zijn hedendaagse Harley was het veel comfortabeler toeven en een moderne elektrische starter begon hij ontzettend te waarderen. De gemoedsrust werd een steeds belangrijker factor, want tochtjes op een bejaard vehikel houden meestal een onvoorspelbaar avontuur in. Je weet immers nooit wanneer en of je wel de bestemming haalt.”

Meer Yoshi

NaamYoshi Verstraete
Bouwjaar1992
BeroepMilitair
TypeZeer koppig
DrankDark ‘n’ Stormy
EtenEntrecote in de roquefortsaus voor 2 (zonder delen)
Mannen zijnKordaat
Vrouwen zijnFraai op een moto
Beste FilmBand of Brothers
MuziekRock, Hiphop
BoekPanhead Manual
SportLopen, Fietsen, Zwemmen
HobbyCustomizen, Meubels maken

Motorervaringen

Motoren betekenenPassie, een hap uit mijn budget
DroommotorLiberator, Knucklehead
Meest pijnlijke momentDoorgebroken frame, onderweg naar herdenking van een overleden vriend
Mooiste motorervaringErkenning voor mijn eerste zelfbouwmotor op Flanders Chopper Bash
Zonder motoren zou ikVeel spaargeld hebben
Gebruikt de motor meest voorKop leegmaken, zondagse toerkes
Wat maakt deze motor speciaalIs mijn allereerste Harley
Wat kan er beter aan de motorSpringer vork
Gevoel bij eerst start motorVerering voor de twinsound
Bezondig in het verkeer aanOei, snelheid…
Persoonlijk voorbeeldMaxwell Hazan (Chopperbouwer)
Heb een hekel aanMensen die bochten nemen met 3 km/h
LijfspreukRijk leven en niet rijk worden
Heeft uw motor een naamPanny
Wat met 5 miljoenGrote hangaar, vol machines om motoren te verbouwen

IN GOEDE HANDEN

Yoshi vervolgt: “Mijn vriend begon zich geleidelijk aan verschrikkelijk te ergeren aan de kuren van zijn oude Panhead. Zo’n antiek rijtuig remt als een postkoets en een hardtail is vanzelfsprekend geen cadeau voor de rug. Ik verbouw heel graag motoren, maar omdat de onderdelen voor een Harley vaak nogal duur uitvielen, had ik tot dan bewust de boot wat afgehouden. Nu zag ik echter mijn kans en langzamerhand besloot ik hem warm te maken voor de verkoop van zijn Panhead. De reactie was aanvankelijk nog negatief, maar op zekere dag wou Eric hem toch voor een schappelijk prijsje aan mij verpatsen. Vooral omdat hij wist dat de Amerikaan in goede handen terecht zou komen. De motor had een tijdje stilgestaan en dat zorgde voor problemen met de elektriciteit. De dynamo heb ik van 6 naar 12 Volt omgebouwd. Ik was enkel vertrouwd met Belgische en Europese motoren en het heeft nogal een tijdje geduurd alvorens ik doorhad dat de generator anders geaard moest worden. Met de hulp van een paar vrienden ben ik er uiteindelijk toch uitgeraakt. De gemonteerde luchtfilter zat tijdens het rijden hinderlijk in de weg en werd vervangen door een kleiner exemplaar zonder merklogo. Die heb ik van een vriend gekregen. Een voorrem zit er voorlopig niet op, dat komt later wel goed. Verder moesten er nog een aantal kleine onderdelen vervangen worden. Na een grote onderhoudsbeurt was de motor klaar voor gebruik. Het motorblok had immers nog niet zo lang een volledige revisie gekregen bij Barry van Motortechnica. Het was nooit mijn bedoeling om de Panhead picobello op te lappen. Een krasje hier en daar is niet zo erg, hij mag er gebruikt uitzien.”

The Just Bobber: gemaakt voor genieten onder de Spaanse zon

KOPPIG

Knipperlichten, spiegels en tellers ontbreken. “Door het ontbreken van een benzinemetertje kwam ik meermaals langs de kant van de weg te staan”, verklapt Yoshi lachend. “De conisch vormde tank bracht me in de waan steeds voldoende brandstof te hebben. Het laatste litertje verdwijnt echter supersnel en het duurde helaas een tijdje voor ik doorhad dat ik amper op het reservekraantje kon rekenen. Met het zelfgemonteerde darmpje op de zijkant van de tank kan ik thans het peil nauwlettend in het oog houden. Een belangrijk detail dat de stevig oplopende frustraties allengs deed wegsmelten. De nummerplaat kreeg een traditioneel plekje op het achterspatbord. Met een op de zijkant geplaatste plaathouder botste ik in de garage overal tegen tijdens het manoeuvreren, waardoor de plaat geplooid raakte. Op de vrijgekomen plaats heb ik een steuntje voor een jerrycan gemaakt, zodat ik extra brandstof kan meenemen. Voor langere trajecten kan ik een kitbag tegen de selfmade sissybar binden. De meeste verbouwingen staan echter op het conto van Eric, de vorige eigenaar. Dat geldt ook voor de fraai blaffende uitlaten. Er bestaat niks dat het pittige geluid van een oldskool Harley evenaart, het beroert letterlijk de ziel. De chopper scene en de manier van rijden boeit me enorm. Je moet eigenlijk een beetje koppig zijn om een chopper te bouwen, anders blijf je niet doorgaan wanneer het weer eens tegen zit. Als bouwer moet je de touwtjes stevig in handen hebben en tegenslag onverzettelijk de kop kunnen bieden.”

OUD IJZER

Het is de bedoeling om de motor duchtig te gebruiken. “Het 1200cc blok is alleszins geschikt om langere trajecten af te haspelen”, oppert de Oost-Vlaming. “Van de hardtail constructie heb ik momenteel niet zoveel last. Het past bij de stijl van de motor. Wie comfort wil moet maar een Road Glide of Goldwing kopen. Door mijn job kan ik helaas weinig evenementen aandoen, maar The Hook Up in Engeland en een paar dagetappes van 300 km doorheen België staan alvast op de wishlist. Uitstappen worden zelden gepland en doen zich voor op ‘dode’ momenten. Ik heb drie kinderen en dan is het dikwijls wat improviseren. Mijn zoon Bas is enorm gefascineerd door techniek en wil later mechanica studeren. Ik heb een kapotte quad gekocht om samen te repareren en hem vertrouwd te maken met de basistechnieken. Van zodra het tuig rijvaardig is rijden we hem terug kapot, zodat we telkens opnieuw kunnen herbeginnen. Onlangs heb ik een Willys Desert Jeep uit 1946 geërfd, die destijds door de SAS werd ingezet. Met behulp van een ‘Giraffe’ hijskraan heb ik het motorblok verwijderd om het te kunnen reviseren. Mijn dochters Jane en Noor zijn eveneens geïnteresseerd en helpen gewillig met het aangeven van het juiste gereedschap. Het is hier bij wijlen een drukke bedoening, want ik heb ook nog een hot rod om aan te sleutelen. Tussendoor komen er ook nog vrienden binnenwippen, onder het mom dat ze wat oud ijzer komen brengen. Maar stilletjes hopen ze dat ik er iets moois uit vervaardig dat ze terug kunnen meenemen.”

HALLUCINATIES

Ondanks de personalisatie bleef de authentieke stijl van de Panhead en het respect voor de Rabbit Ears overeind. De tank is met Ford Bronco lak gespoten; een kleurstelling die een zeker vintage gehalte uitstraalt en goed bij de motor aansluit. Yoshi heeft overigens nog uitgebreide plannen met de motor. “Het is een project dat leeft. Elke week denk ik er weer anders over. Onlangs heb ik van het werk twee brandblusapparaten met vervallen houdbaarheidsdatum meegebracht. Die wil ik verslijpen en lassen om er een olietank en batterijcover van te maken. Je ziet altijd wel iets om te verbeteren. Het voorwiel is te groot, terwijl de band er iets te smal uitziet en ik krijg alsmaar vaker hallucinaties over koperen olieleidingen en fishtail uitlaten. Op een chopper uit de vijftiger jaren hoort ook een springervork te zitten. Die wil ik zelf met behulp van CNC technologie vervaardigen.”

CHOPPERLIEFHEBBER

Yoshi: “Ik ben altijd al een diehard chopperfanaat geweest, maar toch voelde ik in het verleden nooit een drang om een Harley aan te schaffen. Telkens ik met mijn apocalyptisch verbouwde Gillet op een meeting aankwam, kaapte ik serieus wat aandacht weg. Een paar honderd glimmende Harley’s, oldskool Knuckleheads of Panheads ten spijt. De meeste motorrijders weten niks af van het vergane Belgische motormerk en luttele tellen na aankomst staan er gegarandeerd een tiental toeschouwers te wijzen en foto’s te nemen. De erkenning op de Chopper Bash en de reportage over mijn Gillet in Bigtwin editie 462 zijn een blijk van waardering voor mijn eerste, fel afwijkende zelfbouwcreatie. Het is de kers op de taart. Op het moment dat ik de Panhead aankocht had ik vier Belgische Gillet motoren, een Ural Dnepr, een Triumph Tiger en een Yamaha R6 voor circuitcapriolen in mijn garage staan. Voor een chopperliefhebber was het eigenlijk hoog tijd om er nog een oldskool Harley’tje tussen te duwen. De mindere aandacht neem ik er gerust wel bij.”

Tekst en fotografie: Patrick De Muynck

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON PANHEAD CHOPPER

Categorie Details
Eigenaar en BouwerYoshi Verstraete
Bouwtijd2 jaar

Motorblok

Merk en TypeFL Harley-Davidson Panhead
Bouwjaar1954
Cilinderinhoud1200 cc
OntstekingOrigineel
DynamoAftermarket Motorcycle Storehouse
CarburateurS&S ‘Shorty’
LuchtfilterCadeau gekregen
UitlatenHandmade
Versnellingsbak4-speed

Rijwielgedeelte

Merk en Type FrameOnbekend
AchterbrugHardtail
SchokdempersHardtail
VoorvorkTelescopisch, aftermarket
BalhoofdplatenHandmade
VoorwielTweedehands Harley-Davidson
AchterwielIets Amerikaans
AchterremNissin

Diversen

KoplampAftermarket
StuurHandmade
HandvattenMotorcycle Storehouse
BenzinetankHarley-Davidson Peanut
ZadelHandmade
OlietankHarley-Davidson
AchterspatbordHandmade
AchterlichtOp een beurs gevonden
VoetsteunenHarley-Davidson
KentekenplaathouderHandmade

Spuitwerk

SpuiterFreds Airbrush Assenede
KleurFord Bronco ‘60
1...363738...2.010Pagina 37 van 2.010

© Copyright Motor.NL Media Company