In Winterswijk werd ooit de koudste temperatuur in Nederland gemeten: -27,4 graden! Maar tijdens de KouwePotenTocht 2025, met het thema ‘De nieuwe IJstijd’, was het gelukkig niet zo extreem. Sterker nog, het weer zorgde stiekem voor de perfecte setting, alleen dan met een – misschien wel iets te – flinke dosis nattigheid. De tocht zal voor de meeste deelnemers dan ook de boeken ingaan als de NattePotenTocht 2025. En dan krijg je inderdaad vanzelf KouwePoten…
Maar wat doet een beetje slecht weer ertoe? Motorrijders zijn immers een volhardend volk. De gezelligheid was er net zo goed als tijdens zonnige edities, met heel veel sterke verhalen, net zo sterke koffie en perfect eten en drinken. Hoewel de regen zijn intrede deed, begon de tocht nog best wel droog, al hadden sommige dappere zielen de eerste druppels onderweg naar het startpunt al wel gehad. Wat dat betreft werd de stand van zaken daarna voor iedereen gelijkgetrokken, want niemand hield het droog.
Volgend jaar staat de KouwePotenTocht natuurlijk weer op de agenda, maar laten we eerst de Primavera-tocht niet vergeten. Dus hou vol, vrienden, de winter is zo voorbij! En deze editie heeft ons geleerd dat je ook met minder weer prima kunt rijden en vooral veel plezier kunt hebben.
Check hier alle foto’s (de gallery wordt nog aangevuld).
Brabus en KTM hebben samengewerkt aan de gloednieuwe Brabus 1400 R Signature Edition, die gebaseerd is op de KTM 1390 Super Duke R EVO. Brabus heeft nu de eerste exclusieve beelden gedeeld, die zijn vastgelegd tijdens de endurance-testen voor de officiële wereldpremière.
Al blijven de beelden wel iets vaag, ze geven een spannende eerste indruk van het prototype. Belangrijke kenmerken zijn onder andere:
Een radicaal herontworpen BRABUS-carrosserie met een opvallende voorkant en unieke lichtsignatuur.
Een nieuw twin-uitlaatsysteem (niet beschikbaar voor de Amerikaanse markt).
Het nieuwste BREMBO HYPURE remsysteem.
Monoblock II EVO drie-spaaks wielen, geïnspireerd op BRABUS-voertuigen uit de jaren ’80.
Met deze nieuwe prototypebeelden lijkt de officiële lancering dichtbij. Er wordt gespeculeerd dat BRABUS en KTM begin november de grote onthulling plannen, net op tijd voor EICMA in Milaan.
Voor het eerst heeft Nederland een Nationaal Park Nieuwe Stijl, waar ook aandacht is voor de mensen die er wonen, werken en bijvoorbeeld uh, motorrijden. Er staan geen hekken om Van Gogh Nationaal Park, de grenzen zijn niet in beton gegoten en de combinatie van natuur en mensen past helemaal in de geest van Vincent. We volgen zijn spoor door Brabant.
De Markt van Etten-Leur is een fijn vertrekpunt. Heerlijk Brabants en met een knipoog naar Vincent. Hij streek er op 28-jarige leeftijd neer toen vader Van Gogh dominee was in de Nederlands hervormde kerk, die momenteel wordt verbouwd tot een heuse Van Gogh Experience die aan het eind van de zomer open moet gaan. Op de plaats van het standbeeld had Vincent zijn eerste atelier.
Vanuit het dubbeldorp gaat het de natuur in. Precies zoals Vincent van Gogh dat eind 19de eeuw ook deed. Alleen ging hij te voet en wij op twee wielen. Zo passeren we het natuurgebied De Pannenhoef, een van de destijds woeste gronden rondom het dorp. Veel boerenland is tegenwoordig recht en uitgestrekt. Gelukkig zijn er ook nog hoekjes zoals vroeger. Met kleine akkers en weilanden, omzoomd door hagen en bomen. Precies zoals Vincent van Gogh het tijdens zijn wandeltochten schetste.
De eerste stop is in Zundert, het dorp waar de schilder in 1853 werd geboren. Ik parkeer de motor bij het standbeeld dat kunstenaar Ossip Zadkine maakte van Vincent en zijn broer Theo, met wie hij duizenden brieven uitwisselde. Een groot deel daarvan is bewaard gebleven, waardoor we veel van zijn leven en manier van denken weten. De geboorteplek van Vincent bevindt zich aan de Markt. Het huis is verdwenen, het museum is een waardig vervanger met onder meer een mooie expositie over zijn jonge jaren.
Voor ik weer op de motor stap, bezoek ik op het kerkhof van de protestante kerk nog even het graf van Vincent van Gogh. Nee, niet van de schilder, maar van zijn oudere broer die in 1852 dood werd geboren. Beroemde Vincent komt een jaar later ter wereld en krijgt naar goed gebruik dezelfde naam. Hij zal dat zijn leven lang als een last ervaren, alsof hij iets goed te maken heeft.
1 van 11
Rustig toeren over Landgoed Haanwijk.
Café uit de tijd van Vincent.
Beeld van Theo en Vincent, in geboortedorp Zundert.
In den Anker, sinds Vincent niet veel veranderd.
Het atelier van Henriette en Adriaan Roland Holst op de Oude Buisse Heide.
Bloeseum rond natuurgebied de Pannenhoef.
Oud boerenerf op het Brabantse platteland.
Zandpad onder Tilburg.
Natuurgebied De Kampina nabij Oisterwijk.
Hoeve Oud-Herlaer ligt aan de Dommel.
Koffiestop met...
Heerlijke bochten
Ik start de motor en rijd het Brabantse land in. De omgeving is prachtig. Zeker richting het landgoed de Buisse Heide. De familie Van Gogh had er vrienden en zij moeten daar zeker zijn geweest. Er zijn uitgestrekte velden, waterplassen en akkerland. Het voelt af en toe als oud landschap met lanen, robuuste bomen en klassieke hoeves. Om de hoek ligt een klooster, dat bij gebrek aan monniken binnenkort wordt gesloten. Het lot van het trappistenbier is onzeker.
Even aanleggen bij Café In den Anker, een kroeg zoals je die vroeger veel vond. Klein, houten tafels rond een grote haard, toog in de hoek. Geen overbodige opsmuk. Gewoon warme gezelligheid. Er wordt naar schatting al 350 jaar bier geserveerd. De Bredase brouwer Peter van Bernagien gaf in 1653 opdracht om het pand te bouwen. Sinds 1861 is het café in handen van de familie De Beer en nazaten.
Tijd om even lekker door te rijden. Ik laat de motor door de versnellingen glijden. De route voert door fijn motorterrein. Over rustige wegen. Soms recht, soms hoekig, soms met een paar heerlijke bochten erin. De Belgische grens is nooit ver weg. In de derde versnelling door plattelandsdorpen als Galder, Strijbeek en Ulicoten tot aan Baarle-Nassau-Hertog dat twee nationaliteiten heeft met de grensstreep soms dwars door huizen heen. Naar de vierde en vijfde versnelling zodra de ruimte dat toelaat.
Via een puntje België stuur ik onder Tilburg door. Daar studeerde Vincent zo’n anderhalf jaar aan de HBS in het paleis dat voor koning Willem II bedoeld was. De vorst heeft het nooit gebruikt omdat hij overleed voordat het klaar was. In het klaslokaal waar Van Gogh tekenles kreeg is tegenwoordig Vincents tekenlokaal gevestigd. Het is niet duidelijk waarom de latere kunstenaar met zijn opleiding stopte. Zoals wel meer beslissingen in zijn leven niet helemaal duidelijk zijn.
Het mooiste van Brabant
Het afwisselende terrein van platteland, natuur, dorpen en stad zorgt ervoor dat ik in het hoofd moet wennen aan het idee dat dit tot een Nationaal Park hoort. Met een beschermd kerngebied in Midden-Brabant en daar omheen een streek die aan het park is verbonden. Bij de term Nationaal Park denk je al gauw aan de Hoge Veluwe of de Biesbosch, met bijna uitsluitend natuur. Dit is anders. En dat past in het nieuwe denken, waarbij natuur ook een belangrijke rol speelt in onze dagelijkse omgeving.
Hoe dan ook. Het is er lekker sturen. Ik maak een ronde door natuurgebied de Kampina tussen Oisterwijk en Boxtel met zijn bossen en donkere vennen. Op deze mooie dag spiegelen de bomen in het rimpelloze water. De route brengt me naar het dorp Helvoirt waar het gezin Van Gogh ook nog een tijdje heeft gewoond. En daarna naar het uitgestrekte groen onder ’s-Hertogenbosch.
Aan de rand van de stad is goed te zien wat het Van Gogh Nationaal Park op sommige plekken uniek maakt. Vanaf de belangrijkste bezienswaardigheid van de stad – de Sint Janskathedraal – loop je binnen tien minuten in de natuur van Het Bossche Broek. Ik blijf iets zuidelijker en rijd naar Landgoed Haanwijk, één van de mooiste stukken van Brabant. De akkers en weilanden zijn er klein, de bomen oud en aan de rand ervan stroomt de Dommel, een van de talrijke rivieren en beken die Van Gogh Nationaal Park kenmerken.
Het is lekker rijden. Lekker vlot, zonder met de steps het asfalt aan te tikken. Met de allroad neem ik af en toe een variant over een onverhard boerenpad om de route verderop weer ergens op te pakken. Even staan, kuilen ontwijken, gas geven. Achtervolgd door stofwolken. Hand van het gas rond Kasteel Heeswijk en afstappen voor koffie bij de Kilsdonkse Molen. Het landschap begint hier al te lijken op de schetsen die Vincent van Gogh vanuit Nuenen maakte. Met knotwilgen en lange lanen met populieren, buigend in de wind.
De Kilsdonkse Molen die zowel op water als wind werkt.
Van Gogh zijn watermolens
Bij het binnenrijden van Nuenen passeer ik rechts de plek waar ooit het huisje van de Aardappeleters stond en daarna links molen De Roosdonck die op verschillende tekeningen van Vincent staat. Er is geen plek – zelfs niet in Frankrijk waar hij zijn belangrijkste werken maakte – die je zo dichtbij Van Gogh brengt als Nuenen. Tal van onderwerpen die hij heeft vastgelegd kun je nog altijd zien. Zoals de pastorie, verschillende watermolens, de gereformeerde kerk.
In het nieuwe Van Gogh Village Museum wordt een goed beeld gegeven van de tijd die Vincent in het dorp doorbracht.
Voor de goede orde: er hangen geen originele werken. Die vind je in Brabant alleen in het Noord-Brabants Museum in Den Bosch. In Nuenen moet je het doen met replica’s en met werken van tijdgenoten en vrienden. Je kunt de locaties die hij schetste en schilderde natuurlijk te voet bezoeken, maar we zijn hier op de motor. Dus maak ik een rondje door het dorp en daarna richting De Watermolen van Opwetten en de Collse Watermolen.
Het zijn de laatste stukjes door de natuur, want hierna volgt Eindhoven met de finish op Strijp-S, ooit het terrein van Philipsfabrieken. Het fijne van de stad is de ruime opzet met parken en goede verbindingswegen. In tegenstelling tot veel andere steden, sta ik relatief weinig stil en loopt de motor vrij gemakkelijk tot aan het Ketelhuisplein, het hart van Strijp-S.
Ik parkeer de motor midden op het plein en kijk om me heen. Voormalige fabriekspanden hebben nieuwe functies gekregen als appartement, kantoor, winkel of restaurant. En er zijn hoge torens bijgebouwd. Met aandacht voor design en architectuur. Als de omgeving een beetje is ingedaald – is dit nog Nationaal Park? – start ik de motor. Het geluid van de machine klimt langs de gevels omhoog.
Nationaal Park Nieuwe Stijl
Bij het woord Nationaal Park denken we aan uitgestrekte natuurgebieden zoals De Hoge Veluwe of Drentsche Aa, niet aan een gebied met ook steden, dorpen en landbouwgebieden. En toch is dat precies wat Van Gogh Nationaal Park vormt. Het kent een kerngebied met vijftig procent natuur dat de formele status Nationaal Park heeft en een groter gebied dat samenwerkt aan de versterking van natuur en landschap. Dit heeft alles te maken met een leefomgeving die steeds meer onder druk komt te staan. Huizenbouw, duurzame energie, logistiek, natuurbescherming, water vasthouden, landbouwtransitie, de roep om meer groen. Als we een mooiere, gezondere en groenere omgeving willen, gaat dat verder dan een natuurgebied.
Dat is dan ook de opdracht waar Van Gogh Nationaal Park zich aan heeft verbonden. Met vloeiende grenzen, natuur tot in de stad, vernieuwende landbouw en meer waardevolle natuur buiten de publiekstrekkers. De verwijzing naar Van Gogh is niet alleen handig voor alle betrokkenen, het is volgens het Nationaal Park ook een opdracht voor de meer dan zeventig samenwerkende organisaties: ‘Van nature Vincent; anders kijken, anders denken, anders doen. Met liefde voor de natuur en de mensen die er wonen, werken en ontspannen.’ vangoghnationaalpark.nl; visitbrabant.nl
Drie toffe stops
In den Anker
Éen van de oudste cafés van Nederland. Balkenplafond, grote haard, toog in de hoek, klassieke caféstoelen. Het zou er in de tijd van Vincent zo uitgezien kunnen hebben. Goede koffiestop met bij mooi weer een terras voor de deur. indenanker.nl
Theehuis Haanwijk
Landgoed Haanwijk hoort tot de mooiste en verrassendste stukjes Brabant. Relatief klein, maar supermooi. Naast het landhuis – het kasteeltje in de volksmond – is een theehuis: ‘t Haantje. Aanrader: ambachtelijk worstenbrood of een dagsoep. landgoed-haanwijk.nl
Kilsdonkse Molen
Mooie plek aan de Aa. Bij mooi weer is er een heerlijk terras aan het water. Het is er extra leuk als de dubbelmolen draait. Op wind- of waterkracht. Er is een winkel waar je ook nog wat ambachtelijke meel of olie kunt kopen. kilsdonksemolen.nl
Download de route Toertocht Van Gogh Nationaal Park
Bridgestone Corporation (Bridgestone) brengt in 2026 zijn nieuwe premium circuitband, de RACING BATTLAX V03, op de Europese en Noord-Amerikaanse markt. De slick-motorband is speciaal ontwikkeld voor zowel professionele als amateurcoureurs die maximale snelheid en grip nastreven.
De RACING BATTLAX V03 bouwt voort op jarenlange ervaring en successen in de meest prestigieuze racecompetities ter wereld. Het resultaat is een band met uitzonderlijke grip, stabiliteit en prestaties.
Bovendien introduceert Bridgestone voor het eerst een achterband met ‘SPRINT’-specificatie, zodat rijders hun keuze beter kunnen afstemmen op het type race en de omstandigheden van het circuit.
Ongeëvenaarde grip in de geschiedenis van BATTLAX De nieuwe Bridgestone RACING BATTLAX V03 is uitgerust met volledig nieuw ontwikkelde compounds, gebaseerd op technologie die haar waarde ruimschoots heeft bewezen in de hoogste klassen van de motorsport, waaronder het FIM Endurance World Championship, waarin Bridgestone-teams de afgelopen vijf jaar op rij de titel behaalden.
Zowel de voor- als achterband kreeg een compleet nieuwe vorm en karkas, wat zorgt voor een groter contactoppervlak met het asfalt. Met name de achterband profiteert van geavanceerde productietechnieken, waarmee een optimale kromming van de band wordt gerealiseerd dat de rondetijden aanzienlijk verbetert.
Dankzij deze innovaties levert de RACING BATTLAX V03 een indrukwekkend hoge grip en verkort hij de rondetijd aanzienlijk ten opzichte van zijn voorganger, de RACING BATTLAX V02. Bij vergelijking van de SOFT-compounds is de nieuwe V03 gemiddeld 1,3% sneller per ronde, terwijl de typische Bridgestone-eigenschappen, consistente grip en prestaties over meerdere ronden behouden blijven.
1 van 2
Nieuwe achterband ‘SPRINT spec’ voor maximale prestaties bij sprintraces Met deze introductie brengt Bridgestone voor het eerst een achterband met ‘SPRINT’-specificatie op de markt, de variant met de hoogste gripniveaus binnen de V03-serie.
Door te focussen op maximale piekgrip via een geavanceerde rubbersamenstelling, realiseert de RACING BATTLAX V03 SPRINT een 1,9% snellere rondetijd per circuit dan de RACING BATTLAX V02 SOFT. Dat maakt deze band de ideale keuze voor rijders die absolute grip zoeken of deelnemen aan sprintraces.
Bridgestone beschouwt motorsport als een ‘mobiel laboratorium’, waarin de grenzen van prestaties voortdurend worden verlegd. De nieuwe RACING BATTLAX V03 is het vlaggenschip van deze filosofie: een band waarin Bridgestone’s meest geavanceerde compound- en productietechnologieën, ontwikkeld op het circuit, samenkomen met de precisie van commerciële productie.
Bridgestone blijft zich inzetten voor een veilige en plezierige motorcultuur, en voor gemoedsrust bij motorrijders dankzij ‘Dan-Totsu’2 producten zoals de BATTLAX-premiummotorbanden. Zo draagt het bedrijf bij aan de doelstelling uit de ‘Bridgestone E8 Commitment’: mensen wereldwijd inspireren en plezier brengen in mobiliteit.3 Innovatie voor extra gemoedsrust De Bridgestone Blizzak 6 ELITEN is ontworpen voor bestuurders die maximale veiligheid en prestaties zoeken op natte of besneeuwde wegen. De volgende generatie van de meermaals bekroonde winterband is dankzij de ENLITEN technolgie ook geschikt voor EV (elektrische voertuigen), levert superieure prestaties op sneeuw, de beste remprestaties op nat wegdek en een hogere kilometrage. Bovendien is de band gemaakt met meer gerecycleerde en hernieuwbare materialen.
“De cijfers van Vias en Brussels Mobility tonen duidelijk aan hoe groot de impact is van verminderde zichtbaarheid in de herfst. Een goede band is daarbij je eerste verdedigingslinie: hij bepaalt je grip, je remafstand en uiteindelijk je veiligheid,” zegt Bridgestone. “De overgang naar het winteruur is hét moment om je wagen extra te controleren en veilig de weg op te gaan.”
Een nieuwe documentaire over het MotoGP-seizoen van 2015 doet meer dan alleen nostalgie oproepen. Het haalt een van de meest beladen periodes uit de motorsport weer naar boven. Het seizoen veroorzaakte een aardverschuiving in de sport, en de vraag is niet óf de film oude wonden openrijt, maar hoeveel pijn er nog onder het oppervlak schuilt bij twee van de grootste namen ooit.
Het jaar dat alles veranderde
2015 was geen gewoon seizoen. Het werd een mentaal schaakspel tussen drie grootheden: Valentino Rossi, Marc Márquez en Jorge Lorenzo, die uiteindelijk de titel greep. Toch draaide het vooral om de spanning tussen Rossi en Márquez. Wat begon als gezonde rivaliteit, veranderde langzaam in een emotionele storm die veel verder ging dan techniek of snelheid. Rossi jaagde op zijn tiende wereldtitel, terwijl de jonge Márquez liet zien dat hij lak had aan traditie. Het werd een gevecht waarin niemand écht de rol van held of underdog kon claimen.
Sepang: waar alles ontplofte
De bom barstte op 25 oktober 2015 in Sepang. Wat begon als een intens duel eindigde in chaos toen Rossi Márquez in bocht veertien wijd duwde, met diens valpartij als gevolg. Die actie leidde tot een kettingreactie die de sport nog jaren zou tekenen. Rossi kreeg als straf dat hij in de finale in Valencia achteraan moest starten – volgens sommigen terecht, volgens anderen de reden dat hij zijn tiende titel misliep. Lorenzo won het kampioenschap, maar het morele verlies was voor de MotoGP zelf: een held werd op dat moment ook een zondebok.
De cijfers achter de clash
De cijfers laten zien hoe groot die twee iconen zijn. Rossi met zijn zeven MotoGP-titels en 89 zeges tegenover Márquez met ook zeven titels en 73 overwinningen. Rossi’s vermogen loopt in de honderden miljoenen, waar Márquez jaarlijks zo’n tien miljoen opstrijkt – cijfers die laten zien hoe de sport én haar helden veranderden. Márquez brak bovendien meerdere van Rossi’s records en werd de jongste MotoGP-kampioen ooit, wat de pijn van de generatiewissel alleen maar vergrootte.
Vaagheden en vraagtekens
Wat Moto.it níét verklapt, is minstens zo interessant: de titel, de duur, de makers – alles blijft in nevelen gehuld. Komt er nieuw beeldmateriaal of verse interviews? Niemand weet het. Het mysterie voelt bijna opzettelijk, alsof de sport nog steeds niet goed weet hoe ze met dit beladen verhaal moet omgaan. Wil men verzoening, aandacht trekken of gewoon de controverse verzilveren? Alle drie lijken even goed mogelijk.
Een schaduw die blijft
Ondertussen kijkt de MotoGP vooruit, met nieuwe regels aan de horizon en Márquez’ overstap naar Ducati als gespreksonderwerp nummer één. Toch blijft 2015 in het collectieve geheugen gegrift. De documentaire belooft meer dan een terugblik: het wordt een spiegel waarin we zien wat er gebeurt als passie, ego en ambitie botsen. Want uiteindelijk had niemand écht gewonnen. Lorenzo kreeg zijn titel, Márquez verloor zijn onschuld, Rossi zijn glans, en de sport haar zuiverheid. De echte vraag is nu: zijn wij klaar om die waarheid opnieuw onder ogen te zien?
De recente veiling van een 1974 Ducati 750 SS voor £103.500 (ruim €120.000) laat zien dat klassieke motoren nog steeds veel waard zijn. Hoewel deze prijs iets onder de schatting van £120.000-£160.000 ligt, toont het de blijvende waardering voor deze iconische machines.
De anatomie van een legende
De 1974 Ducati 750 SS is een V-Twin café racer met een 748cc L-twin motor. Deze motor heeft desmodromische klepbediening, wat zorgt voor hogere toerentallen en precisie. Met een vermogen van 67 tot 73 pk en een topsnelheid van 210 tot 220 km/u was dit een indrukwekkende motor voor zijn tijd. Het gewicht van ongeveer 180 kg maakte hem wendbaar.
De 1974-versie heeft verbeteringen ten opzichte van het 1972-model, zoals een centrum-as voorvork en Brembo-voorremmen, wat de handling en remprestaties vergrootte. Het geveilde exemplaar had nog zijn originele Scarab-remmen, maar deze moesten wel gereviseerd worden.
De Ducati 750 SS verwierf zijn legendarische status door de overwinning van Paul Smart in de Imola 200-race van 1972. Deze overwinning vestigde de reputatie van Ducati als een serieuze speler in de racerij. De motor werd de eerste fabrieksreplica van een racewinnende machine en bleef zijn status behouden in latere races.
Met slechts 401 geproduceerde exemplaren van de ‘Green Frame’ variant is de 1974 750 SS enorm zeldzaam en gewild bij verzamelaars. Het is niet de eerste keer dat er een Ducati 750 SS uit 1974 onder de hamer ging. In 2022 leverde een exemplaar zelfs nog meer op.
Wilbert van Boekel uit Uden draagt met een knipoog de geuzennaam ‘Chopadilic’. “Ik ben gewoon verslaafd aan choppers”, zegt hij. Naast een fanatieke rijder is hij ook een begenadigd sleutelaar. Zijn bebaarde verschijning komt je misschien bekend voor, want hij dook al eerder op in Bigtwin. Dit keer bouwde hij een Sportster hardtail chopper met een eigenzinnige draai.
Diverse zelfgebouwde choppers zijn al bij Wilbert de revue gepasseerd. Maar één motor blijft al een kwart eeuw op stal: zijn Shovelhead. Die Harley werd ooit door Wilbert verchopt. “Ik heb altijd gezegd: als ik ’m 25 jaar bezit, maak ik ‘m weer origineel en dat moment is nu aangebroken. Bijna alle originele onderdelen lagen al die jaren op de plank, dus dat gaat zeker lukken.” Maar Wilbert zonder chopper is als een café zonder bier. Dus dat er weer een nieuw project zou komen, stond vast. “Eigenlijk wilde ik een Triumph T100 kopen en daar een hardtail van maken. Maar tijdens het speuren op Marktplaats stuitte ik op een verwaarloosde Sportster, compleet met een doos vol chopperonderdelen: een TC Bros hardtail, een stuur en nog veel meer. Mijn interesse was meteen gewekt”, vertelt Wilbert, terwijl we van het zonnetje zitten te genieten.
1 van 10
FRIKANDEL
Hij vervolgt: “Na het maken van een prijs ging ik het ding ophalen. Helaas bleek het een regelrechte frikandel te zijn. Het zag er niet uit! De schetsplaten waren afgebroken, bouten dolgedraaid en van de voorvork klopte maar weinig. De tank zat vol deuken en zowat alles was matzwart gespoten met de knikkerbus. Een hoop ellende dus. Maar… Het blok liep. En het was een vijfbak, iets wat ik per se wilde.” Eenmaal thuis begon het passen en meten. Al snel bleek: met deze onderdelen kon er geen mooie chopper ontstaan. Veel werd verkocht en uiteindelijk bleven alleen het frame, het blok, het achterwiel en een ombouwset van belt naar ketting over. Vanaf daar begon het echte eigenbouwavontuur. “Alles moest perfect zijn en 100% kloppen. Laswerk, draaiwerk: ik heb alles zelf gedaan. En er is nergens op bezuinigd.”
Wilbert besloot een kort, gedrongen en zo smal mogelijk fietsje te bouwen. “Een typische Frisco-stijl, oftewel een lane-splitter, met een klein peanut tankje, een smal stuur en alles moest ‘vol’ ogen: geen gaten of kieren. Gewoon één strak geheel. Behalve het balhoofd – dat moest juist helemaal opengewerkt worden en dat was een flinke klus!” Het hele frame werd ingemeten en digitaal in 3D getekend. Zo konden onderdelen als de olietank perfect worden ontworpen. “De motor moest anders worden dan al die andere Sportster-choppers, want die lijken vaak op elkaar. Het thema begon bij de olietank. Daar maakte ik een verzetje in: 3D-contouren in de vorm van een ruit. Vierkant is ook weer eens wat anders dan rond. Toen dacht ik: geen ronde speedholes, ik ga overal ruitjes in verwerken!” Van rvs maakte Wilbert een kettingrand, hitteschildjes, versnellingspook, accubak en sissybar. “En in al die onderdelen zijn ruitjes gelaserd! Wat dat betreft zit ik dicht op het vuur, want op mijn werk kan ik dat soort dingen makkelijk maken.” En foot controls voor tachtig euro? “Ben je gek, die maken we gewoon zelf. Alles van RVS, hoogglans gepolijst. Dat vind ik mooier dan verchromen.”
CLEANE BOUWSTIJL
Het Sportster 883-blok bleek van alle kanten te lekken. Tijd voor nieuwe pakkingen dus. “Bij Wing Palace kreeg ik een setje 883-pakkingen mee, maar die pasten niet!” lacht Wilbert. “Wat bleek? Het blok was ooit omgebouwd naar 1200 cc. Geen idee door wie, maar ik klaag niet.” Nu het blok toch open lag, werd het meteen aangepakt. “Ik heb de onderkant geshaved, zodat het minder massief oogt. Daarna is het blok matgrijs gespoten.” De cleane bouwstijl loopt als een rode draad door het hele project. Het stuur is zo kaal mogelijk gehouden: alleen een gashendel en voorrem. De kabels zijn strak door het stuur en frame geleid. Geschakeld wordt met een jockey-shift en voetkoppeling van Prism Supply uit Amerika. “Bij mijn choppers vind ik het zadel en de uitlaat eigenlijk het belangrijkst. De uitlaat moest echt vloeiend lopen en ik heb ’m drie keer opnieuw gemaakt voordat ik tevreden was. En het zadel? Dat moest af zijn vóór ik überhaupt over kleur ging nadenken.” De bekleding werd verzorgd door Marcel Miller, die voorstelde om het ruitjesthema ook hier terug te laten komen.
HUEY LEWIS & THE NEWS
De keuze voor de kleur van het spuitwerk is voor Wilbert geen ingewikkelde; “Ik heb al drie jaar een foto van een motor op m’n telefoon in een groentint die ik perse wilde. Na lang zoeken tussen talloze kleurstaaltjes had ik ’m eindelijk gevonden! Volgens spuiter Frank ‘Inca’ Stienen bleek het een Kia-kleur te zijn, een lastige tint met meerdere lagen en een snufje parelmoer. Ook het frame moest in kleur, want zwart is zo voorspelbaar. Onderweg naar Frank, met de onderdelen achterin, kwam op de radio toevallig ‘Hip to be Square’ van Huey Lewis & The News voorbij. En op dat moment wist ik het: dát wordt de naam van de motor. Dit moest gewoon zo zijn.” Wilbert legt uit waar die uitspraak vandaan komt: “In de jaren zestig was ‘square’ een scheldwoord. Zo noemden de hippies de brave burgers die zich aan de regels hielden. Maar jaren later droegen diezelfde hippies zelf een pak met stropdas en zaten ze thuis met een gezinnetje en een hypotheek. Toen wás het opeens hip om square te zijn!”
DRIEDIMENSIONAAL
Spuitkunstenaar Inca Stienen leefde zich helemaal uit op het plaatwerk. Het 3D-effect van de olietank werd optisch doorgetrokken in de benzinetank, met slim gebruik van schaduw. “Het lijkt écht driedimensionaal, zo knap gedaan”, zegt Wilbert vol bewondering. “Het ruitjespatroon komt ook terug in de pinstriping en er is prachtig bladgoud in verwerkt.” Details… Wilbert’s vrouw kwam met het idee om groen bloemistendraad te gebruiken om de kabels langs de sissybar te fixeren. Als finishing touch bestelde Wilbert groene remleidingen die bij het spuitwerk moesten passen. Maar toen hij het pakketje opende, schrok hij zich een hoedje: de leidingen waren knal-fluoriserend groen! “Even dacht ik: wat heb ik nou weer besteld?” lacht hij. Toch maar gemonteerd en verrassend genoeg stond het top. Misschien niet helemaal zoals gepland, maar ach… Zo ziet niemand hem in elk geval meer over het hoofd!
Fotografie: Floris Velthuis
SPECIFICATIES HIP TO BE SQUARE
Categorie
Details
Eigenaar/Bouwer
Wilbert van Boekel
Motorblok
Bouwjaar
2001
Merk
Harley-Davidson
Type
Sportster
Cilinderinhoud
Oorspronkelijk 883 cc, opgeboord naar 1200 cc
Versnellingsbak
Origineel Harley-Davidson 5-bak
Ontsteking
Dyna S
Carburateur
Mikuni
Luchtfilter
K&N-filter, eigenbouw ophanging
Primair
Origineel Sportster
Uitlaat
Eigenbouw, RVS hoogglans gepolijst
Bijzonderheden
Prism Supply voetkoppeling, handschakeling, ombouw naar ketting
Rijwielgedeelte
Frame
Sportster 2001, TC Bros hardtail
Voorwiel
21 inch
Voorband
Dunlop 90×21
Voorrem
Zwevende schijf, klauw Sportster origineel
Voorvork
Sportster, 2” overstock
Balhoofdplaten
Origineel, geshaved
Achterwiel
16” TC Bros
Achterband
Shinko
Achterrem
Sportster, aangepast voor hardtail
Bijzonderheden
Custom made sissybar, LED lampjes, in frame bekabeling
Diversen
Stuur
Rabbit ears, ingekort
Snelheidsmeter
MMB digitaal
Hendels/Hand controls
Rempomp Honda CB
Handvatten
Vans grips
Koplamp
Bates style, helder glas
Olietank
Eigenbouw met kijkglaasjes
Foot controls
Eigenbouw, diamond pegs
Benzinetank
P-Nut Wassel
Zadel
Bodemplaat eigenbouw, bekleding door Marcel Miller
Achterspatbord
Aftermarket
Achterlicht
Motone
Spuitwerk
Kleur
Kia Groen
Spuiter
Frank ‘Inca’ Stienen
Bijzonderheden
Bladgoud randen met 3D-effect, pinstripe belijning
Dank Aan
Credits
Marcel Miller, Frank Stienen, Wingpalace, Marlies en gezin, Hertog Jan
Een container vol CFMoto’s 700MT Adventure, bestemd voor de Benelux, werd in juli als gestolen opgegeven en was sindsdien spoorloos. Dankzij het MotoPlay-connectiviteitssysteem is de gestolen buit, met een waarde van zo’n 200.000 euro, nu volledig teruggevonden. De criminelen dachten een perfecte misdaad te hebben gepleegd, maar hadden de intelligentie van de moderne motorfiets onderschat.
MotoPlay verrast daders in september
De doorbraak kwam er in september. Motoren die reeds in een afgelegen hoek van Oost-Europa, in de Balkanregio, waren beland, begonnen onverwacht hun digitale locatie uit te zenden. De daders hadden, wellicht bij een poging tot herverkoop of initialisatie, het ingebouwde MotoPlay-systeem – de connectiviteitsapp en het gps-volgsysteem van CFMoto – geactiveerd. “Dit was hun fatale, onvergeeflijke fout,” vertelt Bart Wellemans, bestuurder van BWIMPORT. “Het MotoPlay-systeem werd de digitale getuige. Van het ene op het andere moment kregen we nauwkeurige coördinaten door van de gestolen 700MT’s. De motoren verraadden hun eigen locatie. Het was als het vinden van een naald in een hooiberg, maar dan een naald die continu zijn coördinaten doorstuurde.”
Grootschalige terugkeer in oktober
De gegevens die MotoPlay in september opleverde, stelden de autoriteiten in staat een gecoördineerde, grensoverschrijdende actie op te zetten. Deze operatie, uitgevoerd door internationale rechercheurs en lokale politie, leidde in oktober tot de ontdekking en de arrestatie van een deel van het netwerk. De gehele container en alle motoren zijn onbeschadigd veiliggesteld. Ze zijn inmiddels onderweg terug naar het distributiecentrum van BWIMPORT in de Benelux. “De succesvolle terugkeer van de 700MT Adventure-modellen bewijst dat de technologie van CFMoto niet alleen dient voor navigatie en entertainment, maar ook een krachtig en effectief afschrikmiddel is geworden tegen georganiseerde diefstal,” besluit Bart Wellemans.
Zodra Steven Verstraete van Moto Repair een BMW R100RS caféracer voor doorverkoop krijgt aangeboden, begint zijn hart ietwat sneller bonken. Een verleidelijk proefritje later besluit hij onverhoeds de zoektocht naar een koper af te blazen en het Duitse pareltje een eervol plaatsje in zijn persoonlijke, in onberispelijke staat verkerende motorcollectie te schenken.
Moto Repair werd in het jaar 2000 opgericht door Steven’s vader Michel. De zaak is gevestigd in de schaduw van de Markegemse kerktoren en werd doorheen de jaren ‘the place to be’ voor BMW rijders. Opgegroeid tussen zwaar dreunende motoren besloot Steven het levenswerk van zijn vader, het onderhouden en authentiek restaureren van Bayerische motoren, verder te zetten. Na Michel’s overlijden werd de naast de garage gelegen ouderlijke woonst uit respect eervol omgebouwd tot bar Michel. Het werd een sfeervolle eetkroeg waar het gezellig toeven is tussen een aantal ostentatief opgestelde tweecilinder coryfeeën uit de vorige eeuw. We treffen er Steven aan, die onder het genot van een heerlijk dampend ‘bakkie’ een paar uurtjes van zijn schaarse vrije tijd opoffert, om te vertellen over zijn nieuwste aanwinst.
1 van 11
GEHEIME AANWINST
Steven vertelt:“Via mijn restauratie projecten heb ik de Nederlander Theo Terwel leren kennen. Theo runt in Vorden een motorspuiterij die befaamd is om zijn authentieke lakwerk voor klassieke BMW motoren. Hij is gespecialiseerd in het spuiten van de legendarische metallic R90S Daytona Orange en Red Smoke kleurstellingen. De pinstriping wordt handmatig met originele bieslak en penseel aangebracht, waardoor de afgewerkte machines vrijwel identiek zijn aan de in de jaren ’70 van de band gerolde machines. Theo heeft voor mij al een behoorlijk aantal motoren gelakt en in de Oktoberhallen, waar hij op Moto Retro Wieze een standje heeft, breng ik hem steevast een bezoekje. Hij had me op voorhand reeds gebeld dat hij een prachtig gerestaureerde R100RS van een Duitse klant zou meebrengen. De eigenaar had er zes jaar minutieus aan gesleuteld, maar omwille van oprukkende artrose deed de 72-jarige man de caféracer met pijn in het hart van de hand. Ondertussen had hij zijn ding gevonden in een moderne, veel comfortabelere BMW. We maakten een overeenkomst dat ik de RS zou doorverkopen en bij gelegenheid zou Theo de motor wel ‘effe binnengooien’ in Markegem. Na de aflevering en een grondige visuele check, besloot ik voor de zekerheid een proefritje maken. De boxer zoemde bijna letterlijk als een bijtje en mijn hart ging meteen overstag. Zo’n pareltje mocht ik me verdomme toch niet laten ontglippen! De caféracer is hier uiteindelijk niet buitengeraakt, want ik heb de verkoop geannuleerd. Deze onvermijdelijke, impulsieve beslissing heb ik veiligheidshalve niet onmiddellijk aan mijn vrouwtje meegedeeld, want ik heb inmiddels zowat zestien motoren in mijn collectie”, lacht Steven.
Steven vertelt verder; “Een paar maand na datum ben ik in het atelier aan het werken, als hier een wat ouder koppel de oprit komt opgewandeld. Hij vroeg in het Duits naar de zwarte caféracer en informeerde of de motor te koop stond. Mijn Duits is helaas niet van de allerbeste kwaliteit, maar een spontane ‘niks zu verkaufen’ lukte nog wel en maakte hem duidelijk dat de machine van mij was. Tot mijn verbazing bleek Karl de oorspronkelijke eigenaar van de motor te zijn. Theo had hem mijn adres overgemaakt en hij had vanuit de deelstaat Nedersaksen dik 550 kilometer afgelegd om te kijken waar zijn juweeltje terecht gekomen was. Karl was meteen gerustgesteld en dolenthousiast toen hij in bar Michel de in perfecte staat gerestaureerde motoren zag staan. De mobilisatie van mijn perfect Duits sprekende kameraad Marcel maakte de communicatie gelukkig een pak aangenamer en de Duitsers zijn de ganse middag gebleven. Karl vertelde me hoe hij zelf de tweedehands R100RS, die standaard voorzien is van een volle kuip, in zwaar belabberde toestand had aangekocht. Aanvankelijk was het de bedoeling om de motor keurig te restaureren, maar gaandeweg kregen een aantal persoonlijke ingevingen de overhand. Het dikke fotoalbum met de verschillende renovatiefases, netjes gedateerd vanaf juli 2002, mocht ik gratis hebben. De foto’s geven tevens een verhullend zicht op het smetteloos en professioneel ingerichte atelier van deze Duitse perfectionist. Als toemaatje kreeg ik nog een uitgebreide dossiermap waarin alle facturen en bijkomende onkosten chronologisch gerangschikt zitten.”
FENOMENALE AFWERKING
Steven vervolgt: “De voormalige eigenaar heeft zijn ganse carrière in de matrijzenbouw gewerkt en zes jaar aan de boxer gesleuteld. Elk boutje werd door hem conisch afgedraaid en verchroomd. De details zijn werkelijk fenomenaal. Ook het motorblok werd grondig onder handen genomen en volgens het meegeleverde dossier werden daar nogal wat bankbiljetten tegenaan gekletst. Zo werd de motor getuned bij ‘Motoren Israel’ in Neuhaeusel. Daar zijn ze gespecialiseerd in het reviseren van BMW boxermotoren.” Het motorblok heeft twee bougies per cilinder. Door de dubbele ontsteking heeft de krachtbron minder last van ‘pingelen’ en het brandstofmengsel wordt gelijkmatiger verbrand. De grote Wossner zuigers wegen een pak minder dan de originele pistons en ook de Siebenrock drijfstangen zijn lichter dan hun standaard versies. Beide cilinderkoppen zijn geflowed en de krukas is net als het vliegwiel lichter gemaakt en uitgebalanceerd. De in- en uitlaattrajecten werden vergroot. Voor de carburatie werden de originele 40 mm Bings behouden, maar de sproeierbezetting groeide van 170 naar 185. De van 2.25 tot 3.5 liter vergrote carterpan en Siebenrock oliekoeler zorgen er voor dat de thermische toestand beter onder controle blijft. Op de Morad spaakvelgen, die iets breder zijn dan de originele Weinmann exemplaren, kunnen bredere banden gemonteerd worden. De Michelin sloffen hebben een passend, klassiek profiel. Met de aangepast Rennsport verhoudingen liggen de versnellingen van de originele 5-bak iets korter op elkaar. Door de motorische upgrade klimt de motor sneller in hogere toerentallen, terwijl het standaard vermogen van 70 naar een zeer fatsoenlijke 90 pk aan het achterwiel steeg.
UITGEBREIDE COLLECTIE
geeft toe dat hij zelf weinig aan de machine veranderd heeft. “Bij aankoop zaten er nog originele Zeuna uitlaten op. Bij de meest motoren waren die onderhevig aan roestvorming onderaan de lasnaad. Dit door condens die er bleef instaan. Voor vervanging worden dikwijls imitaties gebruikt, want echte Zeuna’s zijn erg zeldzaam en peperduur. Aangezien ze nog in perfecte staat waren en de boxer toch al stevig verbouwd was, heb ik ze vervangen door een set Hoske uitlaten. Die zijn minder lang en ze produceren een grauwer en agressiever geluid. De Zeuna’s komen later nog wel eens van pas bij een toekomstig, origineel restauratieproject. Verder kreeg de motor nog een onderhoudsbeurtje en twee nieuwe sloffen, that’s it. Vanaf de overname van de zaak in 2015 heb ik, net als mijn pa, aan niks anders dan BMW’s gewerkt. De oudste motor in mijn verzameling is een BMW van 1938. Ik heb vier GS modellen, waaronder een R80 G/S Tribute to Gaston Rahier met signatuur, gelanceerd na zijn Dakar-rally overwinning in 1984. Verder heb ik nog een standaard R80 die voor het eerst ingeschreven werd op mijn geboortedag in 1981, een aantal gedateerde R modellen, een Norton en een ‘98 Bimota BB1, met het eencilinder Rotax blokje van de F650 Funduro. Alles draait en is in onberispelijke nieuwstaat gereviseerd.”
SPARTAANSE EIGENSCHAPPEN
Voor verre trektochten of vakanties zit Steven in een barslecht branche, want bij goed weer is het oerenddruk in zijn garage. De caféracer zal dus voornamelijk gebruikt worden voor occasionele tripjes naar de westhoek met kameraden en de spreekwoordelijke zondagse kerktorenritjes. “En dat enkel als de zon vol aan het firmament staat, want de RS mag uiteraard geen spatje regen zien”, lacht Steven. “Met de ver naar achter staande voetsteunen en een redelijk sportieve kniehoek rijdt de boxer vrij Spartaans. De machine wordt hard afgeveerd door Öhlins en de clipons dringen aan om er een beetje vaart achter te zetten, want anders komt er te veel druk op de polsen. Het is een classic racer die lak heeft aan 50 km/u restricties en rondbokken aan 2.000 toeren. In Duitsland heb je machtig schone banen, daar heeft Karl zijn boxer destijds flink de sporen gegeven. Om volledig tot zijn recht te komen dient de motor relatief stevig gemend te worden, want de R100RS smeekt letterlijk om hogere toerentallen. Daar is hij verdorie toch voor gemaakt, is het niet?”.
Tijdens een ceremonie in het Vaticaan op 3 september 2025 werd een speciaal gepersonaliseerde BMW R 18 Transcontinental aangeboden aan paus Leo XIV, die de motor vervolgens zegende en ondertekende.
Deze unieke motorfiets, een schenking van BMW Motorrad en voorzien van de handtekening van de paus, werd op 18 oktober 2025 door Missio Austria via Sotheby’s bij Motorworld in München met succes geveild. De opbrengst van 130.000 euro gaat naar kinderhulpprojecten in Madagaskar.
Volgens Markus Flasch, CEO van BMW Motorrad, vormt het geslaagde veilingresultaat een mooi sluitstuk van de liefdadigheidsactie. Hij benadrukte dat BMW samen met Missio Austria blij is op deze manier een wezenlijke bijdrage te kunnen leveren aan hulp voor kinderen in Madagaskar en wenste de nieuwe eigenaar veel plezier met dit bijzondere exemplaar.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
