maandag 6 april 2026
Home Blog Pagina 87

Herman Brusselmans: ‘Soms denk ik nog wel ‘ns aan m’n eerste echte motor, en dan lopen de rillingen me over de rug’

0
Column_Herman_Brusselmans_2023

Soms moet ik nog wel ‘ns denken aan m’n eerste echte motor. Nou ja, ‘echte motor’. Het was er een van voor de val van de Berlijnse Muur, en hij was geproduceerd in Oost-Duitsland, dat zoals elk communistisch land de rommel namaakte die ze er in Rusland van bakten. Toch was ik blij dat ik een motor had. Dat kwam zo. In 1990 was het huwelijk met m’n eerste echtgenote Gerda een aflopende zaak. De communicatie was nagenoeg tot nul gereduceerd, de passie was verdwenen, het compleet naast elkaar leven vierde hoogtij, en de een ging z’n gang en de ander ging ook haar gang. Dat kon niet anders dan leiden tot een scheiding, die door allebei als een soort van verlossing werd ontvangen. We hadden een gezamenlijke auto, een Toyota Celica, waar ik nooit mee reed, omdat het wijs is om als alcoholicus niet achter het stuur te kruipen. Ik gaf de Celica dus aan Gerda, met als gevolg dat ik zelf zonder vervoer zat. Ik had niet eens een fiets. Op een dag liep ik, redelijk nuchter voor mijn doen, door de Gentse straat die de Visserij heet. Het is een statige straat met vele dure herenhuizen, en daarom was het opmerkelijk dat zich ergens daartussen een toonzaal van kantelpoorten voor garages bevond. Ik bleef even staan voor de etalage, omdat ik kantelpoorten interessante dingen vind. Achter in de winkel zag ik twee motoren staan, een blauwe en een rode, op het eerste gezicht van een merk dat ik niet kende. Puur uit nieuwsgierigheid ging ik naar binnen bij de zaak, en algauw kwam een oud mannetje tevoorschijn. ‘Verkoopt u naast kantelpoorten ook motoren?’ vroeg ik. ‘Jazeker,’ zei hij, ‘die twee hebben met elkaar weinig te maken, maar toch verkoop ik ze allebei.’ Ik ging de motoren bekijken die van het merk MZ bleken, waar ik vaagweg van had gehoord.

Herman Brusselmans: ‘Een ware motorliefhebber als u rijdt toch niet met auto’s?’

Wat opviel was de prijs: 52.000 frank, omgerekend 1.300 euro. Ik vond het meteen een goed idee om er een aan te schaffen, dan zou ik me tenminste kunnen verplaatsen zonder alles te voet of met het openbaar vervoer te moeten doen. Zonder er verder nog over te piekeren koos ik voor de blauwe MZ 150 cc. Het mannetje zei dat het een uitstekende motor was, weliswaar tweetakt en met een kickstarter, maar verder zo goed als een perfecte machine. ‘Ik breng de verzekering in orde en dat soort dingen,’ zei ik, ‘en dan kom ik ‘m ophalen.’ Zodoende liep ik op een dinsdag in de daaropvolgende week, met een goedkope nieuwe helm in m’n handen naar de Visserij, waar m’n MZ klaar voor vertrek was gemaakt. Het oude mannetje stond erbij om me uit te wuiven, geflankeerd door een oud vrouwtje, dat zich voorstelde als z’n echtgenote en ze zei dat ze Hèléne heette, en haar man Georges. ‘Nou, Hèléne en Georges,’ zei ik, ‘ik ga er maar ‘ns vandaar, ik moet straks dringend aan een nieuwe roman beginnen.’ Ik gaf met m’n schoenzool een dreun op de kickstarter. Geen resultaat. Nog maar ‘ns. Nee, geen sjoege. Ten derden male. Brubbelend kwam de motor tot leven, en ik duwde hem in de eerste versnelling. Ik wist alles af van schakelen, want ik had ooit een Honda Dax gehad. Daar ging ik dan. ‘Vele veilige kilometers!’ riep Georges nog. Op weg naar m’n vrijgezellenflat in de Leeuwstraat gaf de MZ er drie keer de brui aan. Telkens weer minstens drie keer de kickstarter aanwenden. Dan weer de weg op voor een paar honderd meter. Dan weer stilvallen. Dit was kortom de slechtste motor die je in bezit kon hebben. Ik zou er tenslotte 400 kilometer mee afleggen, en hem dan verkopen voor 32.000 frank (zo’n 800 euro) aan een dronken fotograaf. Ja, soms denk ik nog wel ‘ns aan de goeie ouwe MZ, en dan lopen de rillingen me over de rug.

Revolutionaire 1.000-kilometer accu: redding voor elektrische motorfietsen?

2

Het Amerikaanse bedrijf 24M uit Cambridge, Massachusetts claimt een revolutionaire doorbraak in accutechnologie die de elektrische mobiliteit voorgoed zou kunnen veranderen. Hun E-TOP (electrode-to-pack) systeem zou elektrische voertuigen een actieradius van 1.609 kilometer kunnen geven, terwijl de productiekosten met veertig procent dalen. Voor de motorwereld, waar elektrische modellen momenteel al aardig presteren met topmodellen die tot 380 kilometer halen, maar nog altijd worstelen met brede marktacceptatie, klinkt dit bijna te mooi om waar te zijn.

De technologie achter E-TOP breekt radicaal met conventionele accuconstructie. Waar traditionele batterijen bestaan uit individuele cellen verpakt in stalen of aluminium behuizingen, vervangt 24M deze door elektrode-paren gescheiden door dunne films. Dit elimineert naar eigen zeggen zeventig procent van het “nutteloze” materiaal in huidige batterijpakken, waarbij het percentage actief materiaal toeneemt van de huidige 30-60% naar 80%. Het resultaat zou zijn: 35 procent meer efficiëntie, aanzienlijk lagere kosten en verhoogde veiligheid door verminderd brandrisico. Of deze beloftes ook daadwerkelijk waargemaakt kunnen worden in de praktijk van motorfietsproductie, blijft echter de vraag.

De belofte die te mooi lijkt om waar te zijn

Voor motorliefhebbers die sceptisch staan tegenover elektrische aandrijving zou E-TOP mogelijk de twee grootste bezwaren kunnen wegnemen. De beperkte actieradius – momenteel halen premium elektrische motorfietsen zoals de Zero SR/S tot 322 kilometer, de Lightning LS-218 tot 386 kilometer en de Energica Experia ongeveer 257 kilometer – zou volgens 24M aanzienlijk kunnen verbeteren. De hoge aanschafprijs, vaak het dubbele van vergelijkbare benzinemotor, zou mogelijk drastisch kunnen dalen door de beweerde kostenreductie van veertig procent.

Maar er schuilt een addertje onder het gras. 24M richt zich primair op de eVTOL-markt – elektrische vliegtuigen voor verticale start en landing. De automotive sector, inclusief motorfietsen, is slechts een secundaire doelgroep. Dit roept vragen op over de praktische toepasbaarheid voor tweewielers en of de technologie daadwerkelijk geschikt is voor de specifieke eisen van de motorfietsmarkt.

Waarom fabrikanten mogelijk niet happig zijn

De technologie is volgens 24M al productierijp, maar vereist wel bereidheid van fabrikanten om te investeren. Hier ligt mogelijk de grootste hobbel. Succesvolle spelers zoals bijvoorbeeld BYD hebben weinig motivatie om hun winstgevende productieprocessen overhoop te gooien.

Voor motorfietsfabrikanten geldt dit nog sterker. Elektrische modellen vertegenwoordigen nog altijd een fractie van de totale verkoop. Waarom zouden merken als BMW, KTM of Energica miljoenen investeren in nieuwe productielijnen als hun huidige elektrische motorfietsen al moeite hebben om kopers te vinden?

Bovendien blijft het de vraag of de E-TOP technologie het “logge uiterlijk” van huidige elektrische motorfietsen kan verhelpen. De meeste elektrische modellen ogen zwaarder en minder elegant dan hun benzine-equivalenten door de omvangrijke batterijpakketten. Hoewel 24M beweert dat hun systeem flexibeler vormgevingsopties biedt, ontbreken concrete voorbeelden van hoe dit zich zou vertalen naar motorfietsontwerpen.

Realiteit versus belofte in de elektrische revolutie

De geschiedenis van elektrische mobiliteit staat vol met beloften die uiteindelijk tegenvallen in de praktijk. Toch lijkt E-TOP technologie meer dan alleen marketingpraat. Het bedrijf heeft concrete cijfers, een werkend prototype en backing van investeerders. De vraag is niet zozeer of de technologie werkt, maar of de industrie bereid is om de sprong te wagen naar deze experimentele technologie voor de motorfietsmarkt.

Voor motorrijders die hunkeren naar een elektrische machine zonder compromissen, biedt 24M mogelijk een glimp van hoop. Een actieradius van 1.600 kilometer zou lange toerritten mogelijk maken zonder laadstress. Lagere kosten zouden elektrisch rijden toegankelijker kunnen maken voor een breder publiek. Maar tot fabrikanten daadwerkelijk investeren in deze technologie en bewezen wordt dat het geschikt is voor tweewielers, blijft het een belofte op papier.

Of E-TOP de doorbraak wordt die de elektrische motorfiets mainstream maakt, hangt af van moed. Moed van fabrikanten om te investeren, van dealers om te verkopen en van rijders om het onbekende te omarmen. Tot die tijd blijft de verbrandingsmotor koning van het asfalt.

Honda voegt een nieuw model toe aan zijn CB-serie: 2026 Honda CB1000F

0
2026 Honda CB1000F

Honda heeft zijn CB-serie uitgebreid met de 2026 CB1000F, een moderne interpretatie van de klassieke CB-lijn. Dit nieuwe model is geïnspireerd door de legendarische AMA CB750F van Freddie Spencer en brengt de stijl van de jaren ’80 terug, een periode die opnieuw in de belangstelling staat.

Het design van de 2026 Honda CB1000F is strak en samenhangend, met kenmerkende details zoals een ronde koplamp, dubbele claxons, opvallende tankgraphics en een ‘megafoon’-stijl uitlaat. Deze retro-uitstraling zal ongetwijfeld nostalgische gevoelens oproepen bij motorrijders.

De krachtbron is afgeleid van de CBR1000RR Fireblade, maar met aanpassingen voor een ander rijkarakter. Met 91 kW bij 9.000 toeren en 103 Nm bij 8.000 toeren biedt de motor krachtige prestaties en een karakteristiek viercilindergeluid.

Nieuwe kleuren voor de 2026 Honda NT1100

Voor een soepel en stabiel rijgedrag is de CB1000F uitgerust met 41 mm Showa SFF-BP USD-voorvorken en een instelbare achterschokdemper. De remprestaties zijn eveneens sterk dankzij radiaal gemonteerde vierzuigerremklauwen en 310 mm zwevende schijven.

Naast het retrodesign is de CB1000F ook voorzien van moderne technologie. De zesassige IMU ondersteunt Cornering ABS en Throttle By Wire biedt drie rijmodi. Het 5-inch TFT-scherm is helder en goed afleesbaar, zelfs bij fel zonlicht.

Honda heeft duurzaamheid hoog in het vaandel staan. Het achterspatbord en de zadelbasis zijn vervaardigd uit gerecycled polypropyleen. De 2026 Honda CB1000F is verkrijgbaar in drie nieuwe kleuren: Wolf Silver Metallic met blauwe of grijze striping en Graphite Black met rode striping.

Help Jelmer met zijn onderzoek: hoe plan jij je motorritten?

0

De 25-jarige Jelmer Spuijbroek heeft jouw hulp nodig voor zijn afstudeeronderzoek. Deze masterstudent Business Administration aan de Universiteit van Amsterdam en motorrijder wil weten hoe motorrijders hun ritten en reizen plannen en welke rol apps daarbij spelen.

Jelmer is al van jongs af aan gefascineerd door motorrijden. Als klein jongetje mocht hij vaak achterop bij zijn oom op de Harley-Davidson; sindsdien was hij verkocht. Na een rit met drie vrienden over de Ha Giang Loop in Noord-Vietnam in 2019 wist hij het zeker: ik ga mijn motorrijbewijs halen.

Tijdens gesprekken in zijn omgeving merkte hij hoe verschillend motorrijders hun routes plannen, van papieren kaarten tot moderne apps. Dit wekte zijn nieuwsgierigheid en zo ontstond zijn onderzoeksvraag: hoe combineren rijders vandaag de dag vrijheid, gemak en technologie? Daarom onderzoekt hij hoe motorrijders hun ritten en reizen plannen en welke rol apps daarin spelen.

Help jij Jelmer? Het invullen kost je minder dan drie minuten. We gaan de resultaten van zijn onderzoek ook met jullie delen, want ook wij zijn erg benieuwd naar zijn bevindingen.


Jelmer met drie vrienden tijdens de Ha Giang Loop in Noord-Vietnam in 2019.

Montjuïc: van levensgevaarlijk racecircuit tot thuisbasis van FC Barcelona

0
Ángel Nieto (Bultaco) tussen de prachtige entourage van fonteinen, oleanders, bomen, stropakken en stoepranden in 1976. De Spanjaard won tijdens de laatste GP-editie op Montjuïc Park de 50cc en werd tweede in 125cc achter Pierpaolo Bianchi.
Ángel Nieto (Bultaco) tussen de prachtige entourage van fonteinen, oleanders, bomen, stropakken en stoepranden in 1976. De Spanjaard won tijdens de laatste GP-editie op Montjuïc Park de 50cc en werd tweede in 125cc achter Pierpaolo Bianchi.

Eén van de bekendste voetbalclubs ter wereld – FC Barcelona – kan momenteel vanwege een grote renovatie geen wedstrijden spelen in hun iconische stadion Camp Nou. Ook voor de aanstaande Champions League-wedstrijden wijken ze uit naar Estadi Lluís Companys, het stadion dat ter gelegenheid van de Olympische Spelen van 1992 volledig werd gerenoveerd. Het is tevens de plek waar Ellen van Langen haar historische zege boekte op de olympische 800 meter. Nu denk je waarschijnlijk: wat heeft dit alles met motoren te maken? Nou, het draait om de locatie van het stadion, dat is gelegen op de heuvel Montjuïc. Als je op deze plek in Barcelona bent, voelt het alsof je een historisch park binnenstapt, met fonteinen, bijzondere gebouwen, theaters, musea en het eerdergenoemde grote stadion. Maar… jarenlang werd hier ook geracet. Al sinds 1933 lag er op Montjuïc een levensgevaarlijk stratencircuit, vergelijkbaar met het circuit op Isle of Man, maar dan in een subtropisch klimaat.

Interview Mark van Aalderen – nieuwe directeur TT Circuit Assen: ‘We zijn hier voor de motorsport’

De Formule 1 streek er neer van 1969 tot en met 1975, en er werd jarenlang een bekende 24-uursrace voor motoren verreden (1955 t/m 1986). Daarnaast vond vijftien keer de Spaanse wegrace Grand Prix plaats tussen 1951 en de laatste editie in 1976. Het was de tijd van de opkomst van de Spaanse motorsport, met merken als Bultaco, Derbi, Ossa, Montesa en Sanglas. De bekendste coureurs uit die tijd waren Benjamin Grau, Salvador Cañellas en ene Ángel Nieto. Ook toen wisten ze al dat het circuit erg gevaarlijk was, want in de laatste edities was de 500cc – vanwege hun hoge snelheden – er al niet meer bij. Uiteindelijk zorgden meerdere dodelijke ongelukken ervoor dat de racerij op Montjuïc tot een einde kwam. Tijdens de laatste Formule 1-race in 1975 crashte de Duitse coureur Rolf Stommelen in het publiek, waarbij vier mensen om het leven kwamen. MOTO73-reporter Henk Keulemans was in 1972 en 1976 aanwezig bij de Spaanse Grand Prix op Montjuïc. Hij omschrijft het als volgt: ‘Het was een prachtige entourage, zeker om foto’s te maken. Met bloeiende oleanders, palmen, schitterende fonteinen en goudgele strobalen. Maar ook met gevaarlijke stoepranden, sierlijke lantaarnpalen, allerlei soorten bomen en muurtjes.’ Op Montjuïc wordt al jaren niet meer geracet. De heuvel is nu een toeristische trekpleister en – tijdelijk – de uitvalsbasis van FC Barcelona. Toch hebben de Olympische Spelen van 1992 indirect gezorgd voor de terugkeer van de Catalaanse Grand Prix op de kalender. Het Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló – net buiten de stad – werd in 1991 gerealiseerd en diende als start- en finishlocatie van de olympische wielerwedstrijd. Sindsdien wordt dit circuit gebruikt voor zowel de Formule 1 als de MotoGP.

Foto: Henk Keulemans

Ángel Nieto (Bultaco) tussen de prachtige entourage van fonteinen, oleanders, bomen, stropakken en stoepranden in 1976. De Spanjaard won tijdens de laatste GP-editie op Montjuïc Park de 50cc en werd tweede in 125cc achter Pierpaolo Bianchi.
Ángel Nieto (Bultaco) tussen de prachtige entourage van fonteinen, oleanders, bomen, stropakken en stoepranden in 1976. De Spanjaard won tijdens de laatste GP-editie op Montjuïc Park de 50cc en werd tweede in 125cc achter Pierpaolo Bianchi.

BMW start een opvallende zoektocht om het nijpende tekort aan monteurs aan te pakken

0

Het tekort aan motorfiets- en automonteurs in Nederland bereikt een hoogtepunt. In het tweede kwartaal stonden er ruim 3.100 vacatures open, begin dit jaar zelfs 3.800. Ook het Nederlandse dealernetwerk van BMW heeft te maken met tekorten: momenteel zijn 64 functies voor monteurs niet ingevuld. Daarom kiest BMW voor een andere aanpak om technisch talent te vinden. Het bedrijf richt zich op Reddit en gespecialiseerde fora waar monteurs en hobbyisten elkaar helpen met technische problemen en reparatievragen. Daar plaatst BMW complexe onderhoudsproblemen om te zien wie deze weet op te lossen. De mensen die daarin uitblinken, blijken vaak precies de vaardigheden te hebben die nodig zijn voor een baan bij een BMW-, MINI- of BMW Motorrad-dealer.

Volgens CEO Anne Brons van BMW Group Nederland is het tekort groot en vraagt de moderne techniek om monteurs die ook verstand hebben van software en elektronica. Omdat traditionele wervingsmethoden minder goed werken, zoekt BMW kandidaten op platforms waar hun kennis zichtbaar wordt.

BMW R 1300 GS M: gerucht dat waarheid kan worden?

Jeroen van Miltenburg, Head of Operations bij Dusseldorp – met meerdere werkplaatsen verspreid over het land – bevestigt dat de krapte dagelijks voelbaar is. Zijn bedrijf zoekt vooral gemotiveerde monteurs en probeert ook buiten de gebruikelijke kanalen om nieuw personeel te vinden.

De Reddit-actie past binnen een bredere trend: werkgevers kijken steeds minder naar diploma’s en meer naar vaardigheden. Volgens de Techbarometer 2024 verlangt nog maar een derde van de technische bedrijven een mbo-diploma. BMW sluit zich aan bij deze ontwikkeling door te beoordelen wat iemand kan, niet alleen welke papieren iemand heeft.

De actie maakt deel uit van een langetermijnstrategie om technisch talent te werven, op te leiden en te behouden. De BMW Training Academy speelt hierin een belangrijke rol door monteurs te scholen in de nieuwste technieken, van elektrische aandrijving tot software. Met deze aanpak wil BMW voorbereid zijn op de verwachte toename van de vraag naar monteurs: volgens het ROA komen er tot 2028 ongeveer 18.100 baanopeningen bij. Daarom zet het bedrijf in op creatieve werving en structurele opleiding om het tekort in de komende jaren op te vangen.

Zelf interesse in een baan als motormonteur of automonteur? www.pakeensleutelrol.nl 

Yamaha blikt in de toekomst op de Japan Mobility Show 2025

0

Van 29 oktober tot 9 november pakt Yamaha groots uit op de Japan Mobility Show 2025 in Tokio. Onder het motto ‘Feel the Future of Human–Machine Mobility’ toont het merk niet minder dan zes wereldpremières én zestien andere modellen – van experimentele prototypes tot elektrische en hybride motorfietsen. De boodschap is duidelijk: Yamaha ziet de toekomst van motorrijden als een nauwe samenwerking tussen mens en machine.

MOTOROiD:Λ – de zelflerende motor

Blikvanger van de stand is de MOTOROiD:Λ, het nieuwste hoofdstuk in Yamaha’s fascinerende onderzoek naar mens-machine-interactie. De eerste MOTOROiD uit 2017 kon al zelfstandig balanceren, de tweede (2023) reageerde op de berijder als een partner. De nieuwste versie gaat nog verder: dankzij reinforcement learning leert hij autonoom, traint in virtuele omgevingen en past dat vervolgens toe in de echte wereld. Het lichte, organische frame is gebouwd om het leerproces te doorstaan. Yamaha ziet MOTOROiD:Λ als een eerste stap richting motoren die samen met hun berijder evolueren.

TRICERA proto – driewielig rijplezier

De TRICERA proto is een open, elektrische driewieler met een uniek 3WS-stuursysteem. Dat zorgt voor een bijzonder direct stuurgevoel en levendige bochtprestaties, geïnspireerd op vierwielbesturing. Het doel: een nieuw soort rijdynamiek waarin mens en machine één worden. Een extra gimmick is het αlive AD-geluidssysteem, dat het motorgeluid digitaal aanpast aan de rijstijl. Qua design oogt de TRICERA proto futuristisch, met vloeiende lijnen die de balans tussen ‘menselijke’ en ‘functionele’ zones benadrukken.

Benda P51 Concept: Chinese hybride boxermotor daagt BMW uit

PROTO BEV – elektrische supersport

De PROTO BEV toont dat elektrische motorfietsen niet saai hoeven te zijn. Deze compacte, lichtgewicht EV-supersport is ontwikkeld voor puur rijplezier, met directe gasrespons en soepele krachtontwikkeling. Hij is minimalistisch en gericht op circuitgebruik: alles wat je nodig hebt binnen handbereik, en een display dat ook auditieve feedback geeft.

H2 Buddy Porter Concept – rijden op waterstof

Samen met Toyota ontwikkelde Yamaha de H2 Buddy Porter, een waterstofmotorfiets met een compacte hogedrukwaterstoftank. De actieradius bedraagt meer dan 100 km, en de motor voldoet aan Euro 5-normen, inclusief NOx-limieten. Een serieuze stap richting emissievrij motorrijden zonder het karakter van een verbrandingsmotor te verliezen.

PROTO HEV & PHEV – hybride toekomst

De PROTO HEV is een serie-parallel hybride die twee gezichten toont: stil en ontspannen in de stad (Serene Mode), of pittig en sportief erbuiten (Spirited Mode). Dankzij Yamaha’s energiemanagement is hij 35% zuiniger dan vergelijkbare motoren.
De PROTO PHEV gaat nog verder en kan volledig elektrisch rijden of in hybride modus werken – ideaal om sportieve prestaties te combineren met milieuvriendelijkheid.

Jekill & Hyde x Motorcycle Storehouse

0

Er is een bijzonder nieuw partnership in de motorwereld te melden, want Motorcycle Storehouse en Jekill & Hyde zijn een nieuwe samenwerking aangegaan. Jekill & Hyde staat bekend om zijn elektronisch regelbare uitlaten, waarmee motorrijders met één druk op de knop kunnen kiezen uit drie verschillende geluidsmodi: de Dr. Jekill-modus, de dynamische modus en de Mr. Hyde-modus. Met een simpele druk op de knop sluit een klep in de uitlaatdemper, opent of opent half, waardoor je uitlaat meer kracht en prestaties krijgt. De software is geprogrammeerd om subtiel en bijna onmerkbaar in te grijpen wanneer de parameters – die door de wetgeving zijn vastgesteld – worden bereikt. Dit zorgt ervoor dat je volledig legaal bent in alle rijmodi. Met de steeds strenger wordende geluidseisen ideaal.

Als Europa’s toonaangevende distributeur van custom- en V-Twin-onderdelen passen Motorcycle Storehouse en Jekill & Hyde uiteraard meer dan goed bij elkaar en dat wordt bevestigd door Jarno Koster, hoofd Product Management bij Motorcycle Storehouse: ‘Jekill & Hyde is de benchmark op het gebied van elektronisch instelbare uitlaattechnologie en we zijn verheugd dat we zijn gekozen als hun officiële aftermarket-partner. Dit partnerschap geeft onze dealers toegang tot een echt premium product, waar veel vraag naar is bij klanten.’ Uiteraard is ook Jekill & Hyde, in de persoon van Thomas Wijers (Sales Operations Manager), meer dan tevreden.  ‘We zijn trots op onze samenwerking met Motorcycle Storehouse. Als een van de toonaangevende distributeurs in de motorfietsindustrie zijn zij door hun bereik en reputatie de ideale partner om de Jekill & Hyde-ervaring naar nog meer motorrijders in heel Europa te brengen.’

Motorcycle Storehouse by Hoco Parts

Nog meer bijzonder nieuws, want twee echte zwaargewichten uit de motorwereld slaan de handen ineen. Motorcycle Storehouse kondigt namelijk zijn strategische rebranding aan naar ‘Motorcycle Storehouse by Hoco Parts’, waarmee een nieuw hoofdstuk wordt ingeluid voor beide bedrijven. Deze samenwerking betekent bovendien veel meer dan alleen een naamswijziging. Door hun krachten te bundelen benutten Motorcycle Storehouse en Hoco Parts hun gecombineerde merkwaarde om sterkere, meer op samenwerking gerichte partnerschappen aan te gaan met fabrikanten en leveranciers. Met één netwerk en een duidelijk doel: de beste zijn op het gebied van service, assortiment en bereik, voor elk motorbedrijf.

MotoGP bevestigt testkalender voor 2026

0
De twee jongelingen die strijden om de eerste plaats: de 20-jarige Fermín Aldeguer (54) heeft hier zojuist de beslissende inhaalactie op de 21-jarige Pedro Acosta (37) gemaakt.

Het 2026-seizoen start met de Shakedown Test – bedoeld voor fabrieksrijders, debutanten en teams met concessies – op het Petronas Sepang International Circuit eind januari. Daarna volgt een driedaagse test op hetzelfde circuit, waar het volledige deelnemersveld zich voorbereidt op de officiële seizoensstart.

Kuala Lumpur, Maleisië, fungeert als gaststad voor de presentatie van het nieuwe seizoen, die op 6 en 7 februari plaatsvindt. Meer informatie daarover volgt binnenkort.

Interview Mark van Aalderen – nieuwe directeur TT Circuit Assen: ‘We zijn hier voor de motorsport’

De laatste voorbereidingen vinden plaats bij de Buriram Test, in het weekend vóór de eerste race. Daar testen de teams nog twee dagen op het Chang International Circuit.

Overzicht van de testdata:

  • Shakedown Test: 29, 30 en 31 januari
  • Sepang Test: 3, 4 en 5 februari
  • Season Launch: 6 en 7 februari
  • Buriram Test: 21 en 22 februari

Daarnaast is er nog de Valencia Test, direct na de finale van het seizoen 2025. Daar krijgen we voor het eerst een blik op nieuwe coureurs, aangepaste motoren en verse gezichten op de startgrid. Zoals gebruikelijk vindt die test plaats op de dinsdag (18 november) na de seizoensafsluiting.

Foto: MotoGP

Techniek schone brandstof: luchtkasteel zonder uitstoot?

0
Transport van waterstof is een probleem, ook het meenemen op de motor is een uitdaging.
Transport van waterstof is een probleem, ook het meenemen op de motor is een uitdaging.

Op Motor.NL plaatsten we in juni een bericht over Aircela, een start-up die benzine maakt van lucht, water en hernieuwbare elektriciteit. Maar, mailt ‘Still’ naar de redactie, levert dat bij verbranding niet dezelfde uitstoot op als gewone benzine? En dat wilden we toch niet meer?

De eerste vraag die bij me opkomt is, wat bedoelt ‘Still’ met uitstoot? Want als we het over verbrandingsmotoren hebben, hebben we het over twee verschillende soorten uitstoot: vervuilende gassen en broeikasgas. Dat zijn twee verschillende problemen. Om met die laatste te beginnen: een motor verbrandt benzine. Als hij dat heel netjes zou doen, zouden er geen schadelijke gassen ontstaan. Alleen maar kooldioxide en water. Want benzine is gemaakt van koolstof en waterstof. De afkorting daarvan is C (Carbon) en H (Hydrogen). En als dat volledig verbrandt met de zuurstof uit de lucht (O van Oxygen), ontstaat dus kooldioxide (CO2) en water (H2O). En dat is goed, want kooldioxide is op zich onschadelijk, je ademt het zelf ook uit. Helaas heeft CO2 een ander nadeel: het houdt warmte in de atmosfeer vast. En dat is niet goed, want dat geeft ‘Global Warming’.

Schadelijke gassen

In de praktijk is het moeilijk om benzine in een motorblok volledig te verbranden. De benzine wordt in het inlaatspruitstuk bij de aangezogen lucht gespoten, maar krijgt weinig tijd om goed te verdampen. In de motor wervelt het mengsel wild en het komt allerlei hete en koudere delen tegen. Vaak is er ook nog ‘oud’ uitlaatgas aanwezig. En dan moet het supersnel verbranden, terwijl de zuiger ongeveer in het bovenste dode punt staat. Dat gaat om milliseconden. Dat lukt niet helemaal. Als benzine gedeeltelijk verbrandt, dan verbrandt de koolstof maar half, tot koolmonoxide (CO). En dat is wel schadelijk voor de mens. Koolmonoxide hecht zich in het bloed aan hemoglobine, dat normaal zuurstof door het lichaam transporteert. En dat gebeurt dan niet meer. Nog erger is het als delen benzine helemaal niet verbranden. Dan blijven er ‘onverbrande koolwaterstoffen’ (HC) en roetdeeltjes over. Die zorgen voor ademhalingsproblemen en kunnen longkanker veroorzaken. Koolwaterstoffen breken ook de ozonlaag af. En ook dat geeft global warming.

Stikstofprobleem

Onvolledige verbranding kun je grotendeels voorkomen door iets te weinig benzine in te spuiten. Er is dan meer zuurstof voor de verbranding. Maar dat heeft ook nadelen. Want in de lucht zit ook nog stikstof, afgekort N (van Nitrogen). En als er zuurstof te veel is, kan die stikstof ook verbranden. Dan ontstaan stikstofoxiden (NOx). En dat willen we ook niet, want dat zijn irriterende gassen die longproblemen en zure regen veroorzaken. Dat is een deel van het stikstofprobleem. Het andere deel is ammoniak, dat ontstaat door veeteelt. Ammoniak (NH3) komt voor 90,3% uit de landbouwsector, 0,6% uit het wegverkeer. NOx komt daarentegen voor 34,7% uit het wegverkeer, voor 2,4% uit de landbouw en voor 18,5% uit de luchtvaart. (Cijfers CBS, 2023).

Techniek Kawasaki waterstofmotor: toekomstbeeld of stuiptrekking?

Katalysatoren

De uitstoot van schadelijke gassen uit vervoersmiddelen is in de laatste decennia enorm teruggedrongen door de komst van de driewegkatalysator. Die breekt NOx af en gebruikt de zuurstof ervan om HC en CO na te verbranden. Helemaal perfect gaat dat vooral bij dieselmotoren niet, daar blijft te veel NOx in het uitlaatgas, vandaar dat de meeste diesels vanaf Euro 6 (2014) ook een SCR-katalysator hebben, die stikstofoxiden met behulp van ureum afbreekt. Nu gaan auto’s in Nederland gemiddeld twintig jaar mee, dus het duurt even voordat de meest vervuilende auto’s uitgefaseerd zijn. De uitstoot van stikstofoxiden zal de komende jaren dus nog omlaaggaan. Dieselmotorfietsen zijn er niet, voor motorfietsen zijn de emissie-eisen ook nog niet zo sterk dat een SCR-katalysator nodig is. Het aantal motorfietsen en het gemiddelde jaarkilometrage van motorfietsen is ook zoveel kleiner, dat dit niet echt veel invloed heeft op het totaal.

Kringloop

Het grote probleem, waar we mondiaal mee te maken hebben, is de opwarming van de aarde. Dat gebeurt door de uitstoot van broeikasgassen, zoals CO2. Verbrandingsmotoren stoten CO2 uit, dat is waar. De grote vraag is, voegen ze deze CO2 toe aan de atmosfeer of niet? Dat hangt er dus in hoge mate van af, waar je de brandstof vandaan haalt. Haal je aardolie uit de grond en maak je daar benzine van, dan voeg je inderdaad CO2 toe aan de atmosfeer wanneer je dit verbrandt. Gebruik je een biobrandstof, dan hebben planten onder invloed van zonlicht eerst CO2 uit de lucht gehaald en omgezet in een vorm van koolstof, waar je vervolgens benzine van maakt. De CO2 die je door verbranding aan de atmosfeer toevoegt, heb je er dan dus eerst uitgehaald. Het wordt een kringloop van CO2, waarvan de netto-uitstoot nul is. Nou ja, bijna nul, want er wordt ook nog wat CO2 geproduceerd bij het maken van de biobrandstof. Het rendement is dus niet 100%, maar toch.

E-fuels

De laatste jaren wordt veel ontwikkeling gestoken in zogenaamde E-Fuels. Het idee is dat je met behulp van zonne- of windenergie water ontbindt in zuurstof en waterstof. Dat doe je met elektrolyse. Daarbij stop je twee geleidende staven in water en je zet er een spanning op. Door de spanning valt water uit elkaar in waterstof (H) en zuurstof (O). Nu is waterstof wat moeilijk te transporteren, zeker over grote afstanden. Dus is het idee om nog een stapje verder te gaan. Een idee is om waterstof te binden aan stikstof uit de lucht. Dan krijg je dus ammoniak. Dat is een redelijk goede motorbrandstof, je kunt ammoniak bovendien in een brandstofcel gebruiken. Een ander idee – wat Aircela ook doet – is om zonne- of windenergie ook te gebruiken om CO2 via DAC (Direct Air Capture) uit de lucht te halen met kaliumhydroxide als katalysator (KOH). Met behulp van de dan voorhanden zijnde componenten kun je methanol maken (CH3OH). Met behulp van een katalysator kun je deze methanol omzetten in een langere koolwaterstof. Via dit MTG-proces (Methanol to Gasoline) kun je dus benzine en zelfs diesel maken uit water, lucht en hernieuwbare energie. Bij verbranding van die brandstof ontstaat wel CO2. Maar net als bij biobrandstoffen heb je die eerst uit de lucht gehaald. Je voegt dus geen broeikasgas toe aan de atmosfeer.

Efficiëntie

Zijn E-Fuels nu het ei van Columbus? Het lijkt zo, want je kunt deze brandstof zonder problemen in de motorfiets of je auto tanken en zonder aanpassingen gewoon lekker doorrijden zoals je dat gewend bent. Helaas is er geen voordeel zonder nadeel. Het maken van een E-Fuel kost veel energie. Het is veel efficiënter om de elektriciteit rechtstreeks op te slaan in de accu van een elektrisch voertuig en daarop te rijden. Je haalt dan veel meer kilometers uit een kilowattuur. Als milieuvriendelijke elektriciteit maar beperkt beschikbaar is, kun je dat dus beter doen. Toch zijn ook daar weer kanttekeningen bij te plaatsen. Wat doe je als je accu vol is en je windmolen draait door? Laat je de elektriciteit dan verloren gaan, of maak je er een E-Fuel van? Er zijn momenten dat de vraag naar elektriciteit groter is dan het aanbod, maar er zijn ook tijden dat het aanbod groter is dan de vraag. Dan is opslag van elektriciteit in een chemische vorm, als E-Fuel, wellicht een goede optie. En om op individueel niveau te kijken: als je de stroom van je zonnepanelen niet meer mag salderen en je moet betalen voor teruglevering, hoe gaaf zou het dan zijn als je niets teruglevert, maar je het overschot aan elektriciteit zelf in benzine kunt omzetten? Dat kan met de machine van Aircela, dat is een compacte installatie die gewoon in je tuin of op je garagedak past.

Techniek duurzame brandstoffen: redt maïs na 2035 de verbrandingsmotor?

Import

Een ander punt is dat we in Europa veel minder milieuvriendelijke energie opwekken dan we nodig hebben. Zelfs al kunnen we de capaciteit nog iets opvoeren, we zullen nooit genoeg hernieuwbare elektriciteit kunnen opwekken om aan onze behoeften en plannen te voldoen. Dat betekent dat we energie moeten inkopen. Waar moet dat vandaan komen? Er zijn plannen om grote zonnepanelenvelden aan te leggen in de Sahara, de Victoriawoestijn in Australië en er liggen al grote velden in Patagonië. De vraag is hoe je die elektrische energie dan hier krijgt. Met een verlengsnoer onder de oceaan door? Dat gaat niet lukken. Met omzetting naar een E-Fuel wel. Ammoniak en methanol kun je in tankers transporteren. En dan wordt de vraag: maak je er hier weer elektriciteit van voor je elektrische motorfiets of maak je er benzine van en stop je het in je conventionele motorfiets? Dan kon dat laatste wel eens efficiënter zijn.

Capaciteit

Er is nog een reden om E-Fuels te maken. Elektrische aandrijving is namelijk niet voor alle mobiliteitsoplossingen mogelijk of gunstig. In zwaar transport zijn toepassingen waar elektrische aandrijving gewoon niet voldoet. Op internationaal transport is de accucapaciteit nu nog te gering – en de laadtijd te lang – voor een acceptabele actieradius, hoewel dat snel beter wordt. Een vergelijkbaar probleem hebben kleine vervoermiddelen, die grotere afstanden moeten afleggen. Een elektrische scooter voor stadsvervoer gaat prima. De meeste mensen rijden er niet meer dan 35 km per dag mee, daar heb je niet zo’n grote accu voor nodig. Voor een toermotor wel en dat is een probleem. Ik reed drie jaar geleden met een Zero DSR/X. Die zou een actieradius van 321 km hebben. Na 70 km had ik nog 53% over en dat was met mooi weer. 150 km is dus in de praktijk de max, misschien 200 km als je het heel rustig aan doet. Met koud weer is de actieradius nog kleiner. Als AC-laden Level 2 ruim twee uur duurt (11 uur aan een gewoon stopcontact), dan is het wel duidelijk dat je met zo’n motor geen grote dagafstanden gaat doen. Benzine is dan de enige optie, tenzij de batterijtechniek grote sprongen maakt, bijvoorbeeld met de solid-state batterij.

En dus?

Dan komen we terug op de vraag van ‘Still’. Hebben we nou uitstoot of niet? Nou, broeikasgas hebben we netto niet, aangezien de CO2 die wordt geproduceerd eerst uit de lucht is gehaald. Qua schadelijke gassen hebben we die wel, al zal die lager zijn dan van gewone benzine. Benzine is een mengelmoes aan moleculen, die uit aardolie wordt gedestilleerd op basis van kookpunt. Daarin zitten veel verschillende alkanen, cyclo-alkanen en aromaten. Die verbranden niet allemaal even goed. Een E-Fuel is synthetisch gevormd en is dus veel zuiverder. Een E-Fuel zal dus schoner verbranden. Helemaal nul is de uitstoot van schadelijke stoffen daarmee niet, maar met behulp van diverse soorten katalysatoren kan dat tot een verwaarloosbaar niveau worden gereduceerd.

Foto’s: Peter Aansorgh