Bij voorbaat welgemeende excuses voor wat ik jullie hier ga aandoen. Als ik op X zou zitten, zou ik waarschijnlijk massaal verwensingen over me heen krijgen en met pek en veren uit de motorwereld verjaagd worden en voor eeuwig verbannen, want… ik vind dat het groeten moet worden afgeschaft. Het groeten door motorrijders is een automatisme, een niet uit te leggen gewoonte geworden. Vroeger, schrik niet, ik heb het over zo’n zestig jaar geleden, groette ik als 18-jarige automobilist, richting Groningen, uiteraard op binnenwegen, want snelwegen doorkliefden ons land slechts in geringe mate, de wegenwacht die mij op dezelfde wijze beantwoordde. Kun je je dit nog voorstellen in deze tijd? Motorrijders waren er toen weinig en die er waren, hadden geen geld voor een auto. Slechts een enkeling reed voor zijn/haar plezier, een geheel andere tijd dus. Begrijpelijk voelde je toen een soort verwantschap, sterker nog, een familieband en groette je elkaar, zeker op vakantie in het buitenland waar je je toen een Nederlandse eenling waande met je tentje achterop.
| Deze bijdrage is een opiniestuk, geschreven op persoonlijke titel van de auteur. Heb jij iets meegemaakt, zit je ergens mee of heb je gewoon een sterk verhaal? Stuur ons dan een bericht via redactie@motor.nl. Alles wat met motoren te maken heeft, is van harte welkom! |
In het RVV 1966 (Reglement verkeersregels en verkeerstekens) was gereglementeerd dat er twee handen aan het stuur van je fiets (een motorfiets is toch ook een fiets?) moesten blijven, uitgezonderd als er richting werd aangegeven. Als jong ventje bracht een agent mij naar het bureau, na het illegaal rooien van aardappels waarvan ik dacht dat ze in het wild groeiden, uiteraard op de dienstfiets zonder versnelling. Vroeger was zeker niet alles beter, maar wel hoe de politie reageerde op overtredingen. Aan de overkant fietste een jongen met losse handen. “Hé joh, ja jij daar, handen aan je stuur,” riep de agent. De jongen reageerde meteen, kun je je nu niet meer voorstellen.
Ingezonden: ‘Ik werd onterecht van de weg gehaald door een motoragent’
In het RVV 1990 is de verplichting van handen aan je stuur weggelaten vanuit het standpunt: ‘geef je verstand voorrang’. Een denkfout van de toenmalige regelmakers die niet konden bevroeden dat wij motorrijders elkaar op afstand en masse de hand zouden schudden. Toerend in bergachtig gebied, kom ik regelmatig snelle jongens (kunnen natuurlijk ook meisjes zijn) plat in de bocht tegen die met hoge snelheid, steppie aan de grond, een vonkenregen achter zich latend, met ware doodsverachting ook nog even de linkerhand opsteken. Zo ver zijn we verstrikt geraakt in het groetfenomeen. Het slaat helemaal nergens op. Gewone fietsers groeten elkaar toch ook niet? Ik groet al jaren niet meer, maar eerlijk gezegd voel ik me telkens wel weer schuldig als die tegemoetkomende collega voor Piet Snot zijn/haar hand naar mij opsteekt. Het wordt de hoogste tijd afscheid te nemen van het (plichtmatig) groeten. Eigenlijk zou het verboden moeten worden om veiligheidsredenen, ook omdat het nu wemelt van de motoren op de weg. Ik kom regelmatig in Duitsland, vooral de Eifel. Je rijdt daar in het weekend, als je elke motortegenligger zou groeten, constant met alleen de rechterhand aan het stuur; gekkenwerk, gevaarlijk, je zou er in plaats van een muisarm een ‘motorgroetarm’ van krijgen. Dat er nog geen ‘groetarmpje’ te koop is, verbaast me. Alhoewel, jaren geleden zag je in de auto’s zo’n plastic wiebelend groethandje op de achterplank, later gevolgd door een hondje. Zo’n wiebelgroethandje, gemonteerd links op het stuur of spiegel, zou dé groetoplossing kunnen zijn als we zo nodig willen blijven groeten.
Je kunt je afvragen of wij motorrijders wel één familie zijn. Van homogeniteit onder de cruisers, racers en allroaders is nauwelijks sprake. Ik gun iedereen zijn motorpleziertje, maar ik heb niks met de ‘onderuitzakmotoren’ en al helemaal niet met de ‘buikschuivers’. Zeker niet als ze zich verplaatsen met veel te hoge snelheden en vaak ook nog met hun onbeschofte, zowel laag- als hoogtonige, illegale decibellen.
De term ‘voortschrijdend inzicht’ is er niet voor niets, tijden veranderen nu eenmaal. We moeten erkennen dat wij motorrijders niet tot één familie meer behoren met die tienduizenden van elkaar verschillende motorfietsen en motorrijders op de weg en in het veld, uitgezonderd dan misschien tijdens een motorvakantie in ‘Verweggiestan’, waar motoren dun gezaaid zijn. Het zinloze en gevaarlijke groeten moet worden aangepakt. Maar oom agent die tegen elke zwaaiende motorrijder roept: “Handen aan het stuur” is niet meer beschikbaar.
Tekst: Ben van der Hoff
Eens
Je lijkt tegenwoordig wel de Koninklijke familie wel, de hele dag zwaaien!
Je hoeft niet te zwaaien als je dat niet wil. Dat is namelijk ook geen verplichting.
Ben van der Hof een opmerking wil ik wel kwijt
Ga op een Harley rijden daar wordt niet van verwacht dat ze groeten
En laat ieder in zijn eigen waarde bemoei je er niet mee
Sinds ik door fysieke beperking meestal op een Suzuki AN400N (motorscooter) rijdt merk ik dat veel collega motorrijders geen handje meer doen, rijd ik echter sporadisch op mijn MotoGuzzi V500C oldtimer dan verschijnen de handjes wel weer veel meer.
Mede hierdoor denk ik ook maar te stoppen met groeten.
En als je op je Suzuki rijd steek jij dan als eerste je hand op ?
Ik groet iedereen je zeker terug .
Ook die op een MP3 rijden en groeten .
Wil nog wel wat kwijt als motorrijder bestaat zeker een soort van band was op reis in Italië daar was een motorrijder met zijn Ducati in een verlaagde berm terecht gekomen .
Ik was net nog 2 vrienden en zonder iets te hoeven zeggen stoppen wij en helpen de beste man om zijn motor weer op de weg te krijgen .
Er was duidelijk een gelijkheids gevoel bij iedereen.
En redactie van motor .nl even dit, discussies van dit kaliber is niet handig in een blad van saamhorigheid.
Alles wordt al op een weegschaal gelegd in deze tijd .
Voor mij betekent het groeten wel degelijk een gevoel van saamhorigheid, hoewel ik dat geregeld laat afhangen van het gedrag van de ander (té agressief rijden, té hard geluid enz). En wanneer je de groet doet in de vorm van twee vingers omhoog (V-teken: ‘hou je beide banden op de weg’) dan ondersteunt dat de oproep voor veiligheid voor de toch iets kwetsbaardere weggebruiker die de motorrijder nu eenmaal is. Maar als je het allemaal onzin vindt, dan doe je het toch niet? Wél jammer …
Zo, een heel verhaal, maar doe wat je wil doen of laten. Die keuze maak je zelf en dat hoeft niemand voor ons te regelen. Tenzij je net als een GSM in de hand er een bekeuring voor zou krijgen.
In Engeland groeten de motorrijders elkaar met een subtiel knikje van het hoofd. Werkt prima en is minder onveilig dan een handgebaar waarbij je het stuur loslaat. Overigens rijden ze in de UK links dus dan wordt een linker handgebaar praktisch niet te doen. Persoonlijk vind ik elkaar als motorrijders groeten nog steeds leuk, maar dan wel alleen op wegen waar dat veilig uitkomt, niet op de snelweg of kruisingen. Maar dat geldt voor de meeste merk ik. Lekker laten gaan, ieder ze ding.
Ik hoop niet dat ik mijnheer van der Hoff ooit tegen kom want die behoort niet tot de “familie” van motorrijders.
Dat je een voorkeur hebt voor een bepaalt type motor wil niets zeggen over de rijstijl van de berijder. Als ik hem dan per ongelijk toch tegenkom en groet is dat zeker een vergissing want ik groet alleen “familieleden”
Hij wilde kommentaar, nou dat krijgt hij van de ECHTE motorrijders
De heer van der Hoff verdient respect; hij heeft een mening en komt door (gemotiveerd) voor uit. Chapeau. Dat hoeft echter niet in te houden dat ik het er mee eens ben. Sterker nog, ik deel zijn mening niet. Met ruim 50 jaar motorrijwrvaring met meerdere motoren en vele tonnen aan kilometers, vind ik het zwaaien naar collega-motorrijders ( politie incluis) nog steeds een mooi gebruik van verbondenheid. Toegegeven, niet met iedereen voel ik me even verbonden. Snelheidsduivels, lawaairijders en lieden die vinden dat verkeersregels alleen voor anderen gelden hoeven niet op mijn sympathie en/ of verbondenheid te rekenen. Maar het gros van de motorrijders kunnen dat wel. En dus zwaai ik naar iedereen, hopende dat zij tot dat gros behoren. Zodra ik een motorrijder op een minder logische plek zie stilstaan stop ik en vraag of er problemen zijn en hulp gewenst is. Niet gebruikelijk meer tegenwoordig, maar ik blijf het doen. Een goed voorbeeld doet goed volgen, zo is mij geleerd. En wie goed doet, goed ontmoet.
Hetzelfde geldt, wat mij betreft, voor het groeten. Ik voel me verbonden met het gros van de motorrijders en ik hoop dat zij hetzelfde voelen met mij. En dus groet ik. En wie dat niet doet of niet wil……prima toch ?
Het is geen verplichting immers. Maar in de huidige tijd is een beetje verbondenheid en vriendelijkheid misschien wel precies wat we nodig hebben.
Laat onverlet dat zodra de veiligheid in het geding is en groeten niet handig is vanuit dat perspectief het zwaaien achterwege dient te blijven. Maar dat snapt iedereen.
J. Warnar, Almelo
Er is niets zo moeilijk als het veranderen van een bestaande cultuur. Het geboden historisch overzicht geeft al aan hoe het groeten ooit ontstaan is. Zo’n ingebakken gewoonte laat zich slecht afleren. Vergelijk het met bootjes. Ik had jaren een boot en ook daar groette ik ieder ander schip door de hand op te steken. Het tempo op het water ligt – over het algemeen – veel lager dan het tempo met de brommerd op de weg. Verstandelijk valt er alles voor te zeggen om het gedagzwaaien vaarwel te zeggen zonder schuldgevoel of het gevoel solidair te zijn met de blinkende mooiweerrijders op hun gepoetste Amerikaanse V twin. Ik voel er wel wat voor.
Ben, ik hoop dat als je een keer met pech staat ik je “herken” als je vragend om hulp aan de kant staat. Hoef ik niet te stoppen en mijn hulp aan te bieden, we zijn immers geen “familie” meer. Zelfs niet als je een sjaaltje aan je stuur hebt geknoopt. Ik zal lachend naar je kijken maar niet zwaaien, dat is immers gevaarlijk die hand los van het stuur..;)
Ik rij ‘pas’ dertig jaar motor (ook voor mijn werk) en vind het groeten juist een uiting van de gemeenschappelijke liefhebberij. Bovendien is het niet verpicht, en nieand wordt er op aangekeken als hij of zij niet groet. Daarnaast laat het zien dat we op elkaar letten en zelfs dat we naar elkaar omkijken bij pech onderweg.
De briefschrijver heeft het over veiligheid, maar ik lees nergens dat het groeten daadwerkelijk de verkeersveiligheid in gevaar brengt.
Warme groet aan alle mortorrijders
Hulp bieden aan iemand die in de moeilijkheden zit heeft niets te maken met wel of niet groeten. Heeft wel iets te maken van hoe je in elkaar zit.
Ik zou graag willen zien hoe Ben het vizier van zijn helm open of dicht doet zonder zijn stuur los te laten!