Tijdens het Ducati V2-testevent bij Ducati Zaltbommel stonden drie motoren klaar voor onze volgers: de Multistrada V2, de Panigale V2 en de Streetfighter V2. Nieuwsgierig naar de indrukken?
Motorrijden in stijl – Vanucci dameslaarzen voor elke motorrijdster
Of je nu in de stad rijdt, een weekendtocht maakt of op lange reis gaat – de juiste motorlaars maakt het verschil. Hij biedt veiligheid tijdens elke rit, beschermt tegen wind en weer en zorgt voor optimaal draagcomfort van vertrek tot aankomst.
De Vanucci Lady-serie combineert een moderne uitstraling, perfecte damespasvorm en gecertificeerde veiligheid – ideaal voor motorrijdsters die waarde hechten aan zowel functie als design. Met vier modellen in verschillende schachthoogtes is er voor iedere rijder een passende keuze: van de luchtige, lage VUB‑3 Lady Air, via de sportieve VUB‑5 SympaTex Lady en de veelzijdige, middelhoog gesneden VAB‑11 STX Lady, tot de hoogsluitende en extra beschermende VAB‑12 STX Lady.
✦ Vanucci VUB‑3 Lady Air – de lage zomerschoen
De VUB‑3 Lady Air combineert hoogwaardig nubuckleer met grote meshpanelen voor uitstekende ventilatie – ideaal voor warme dagen of stadsritten. Het anatomisch gevormde voetbed, de reflecterende hiel en de enkelversteviging bieden comfort en extra zichtbaarheid. Met een schachthoogte van ca. 15 cm zit hij net boven de enkel – flexibel, luchtig en toch gecertificeerd volgens EN 13634:2017.
✦ Vanucci VUB‑5 SympaTex Lady – de motorsneaker
Voor wie houdt van de look van sneakers maar de bescherming van een motorlaars wil: de VUB‑5 Sympatex Lady combineert suède met textielvoering, een antisliprubberen zool en de SympaTex‑klimaatmembraan voor waterdichte, winddichte en ademende bescherming. Dankzij de zijritssluitingen is instappen eenvoudig. Met enkelprotector, 5 mm Ortholite‑X40 inlegzool en een schachthoogte van ca. 12 cm is het een lichte, comfortabele keus – uiteraard ook gecertificeerd volgens EN 13634:2017.
✦ Vanucci VAB‑11 STX Lady – de middelhoge tourlaars
De VAB‑11 STX Lady is ideaal voor wisselende weersomstandigheden: robuust, hydrofoob rundleer en een SympaTex‑membraan maken hem waterdicht, winddicht en ademend. De Michelin Touring‑zool biedt uitstekende grip, terwijl de 5 mm Ortholite‑X40 inlegzool langdurig comfort geeft. Met enkelbescherming, versteviging op de teen en schakelpookbescherming, en een schachthoogte van ca. 19 cm (maat 39) – gecertificeerd volgens EN 13634:2017.
✦ Vanucci VAB‑12 STX Lady – de hoogsluitende tourlaars
De keuze voor maximale veiligheid: de VAB‑12 STX Lady is ca. 23 cm hoog (maat 42) en voorzien van geteste enkel‑ en scheenbeschermers (IPA‑ en IPS‑tests geslaagd). Het robuuste, hydrofobe rundleer in combinatie met het SympaTex‑membraan houdt wind en regen buiten, terwijl het toch goed ademt. Twee zijritssluitingen, een 5 mm Ortholite‑X40 inlegzool, teenversteviging en schakelpookbescherming verhogen het comfort. De Michelin Touring‑zool biedt een stabiele grip – gecertificeerd volgens EN 13634:2017.
Het verhaal achter Michael Jordan Motorsports
Bekend: Michael Jordan, zo’n beetje de beroemdste atleet aller tijden en door velen genoemd als de beste basketbalspeler uit de historie, dankzij zes NBA-kampioenschappen die hij bereikte met de Chicago Bulls. Inmiddels een succesvol zakenman. Voormalig eigenaar van het Charlotte Hornets basketbalteam en samen met Nike eigenaar van het schoenen- en kledingmerk Air Jordan.
Niet zo bekend: Michael Jordan is een heel fanatieke motorrijder. Zo fanatiek dat hij ooit een eigen motorraceteam gehad heeft: Michael Jordan Motorsports. Daar wilden we meer van weten.
Het is de lente van 2003
Michael Jordan maakte met zijn Ducati een nachtelijk ritje in Chicago toen hij ingehaald werd door een groep motorrijders. In die periode was het gebruikelijk dat groepjes motorrijders ’s nachts met elkaar afspraken en elkaar vervolgens op snelheid af probeerden te troeven omdat er dan weinig verkeer was. Het was de underground motorscene van het Chicago uit die tijd. Kort daarna draaide de groep de oprit van een tankstation op en Jordan volgde hen. Hij werd herkend toen hij zijn helm afdeed. Een van de rijders was een bewaker die Jordan weleens had ontmoet tijdens een wedstrijd. Hij stapte op Michael af en begon een babbeltje met hem. Hij gaf Jordan zijn visitekaartje. Als hij zin had een keer mee te willen rijden, dan wist hij hoe het groepje te bereiken was. Dat gebeurde niet al te lang daarna.
Elvis Presley en zijn liefde voor motoren
Van minibike tot circuit
Michael Jordan was niet onbekend met motorfietsen en gemotoriseerde sporten. Hij groeide op in North Carolina, een staat waar NASCAR gigantisch populair is. Vanaf zijn zesde reed hij rond met een minibike en bleef motorrijden tot zijn professionele sportcarrière goed op gang kwam en motorrijden verboden terrein werd in verband met de risico’s op blessures. Het klikte tussen Jordan en het groepje. Na verloop van tijd waren het vaste rijmaatjes van Jordan geworden. Ze reden ’s nachts. De 30-jarige Afro-Amerikaanse coureur Montez Stewart maakte ook deel uit van de groep. Hij raakte bevriend met Jordan en gaf de relatief onervaren Jordan allerhande rijtips en technische tips over de instellingen van bijvoorbeeld de vering van zijn motor. Michael was erg onder de indruk van de rijkwaliteiten van Montez, die hem voorstelde om eens een keer een circuit af te huren zodat ze veiliger konden oefenen in het echt sneller rijden. Dat deed Jordan in september 2003 toen hij de Blackhawk Farms Raceway in Illinois afhuurde. Dit was een paar maanden nadat hij zijn afscheidswedstrijd in het basketbal had gespeeld bij de Washington Wizards.
Leren circuitrijden
Montez Stewart: “Op de Blackhawk Raceway leerde ik hem hoe hij in de bocht zijn knie aan de grond kon krijgen en wat je moet doen als je de controle over de motor verliest en valt. Dat gebeurde ook een aantal keer. Hij vond het fantastisch en kreeg geen genoeg van het rijden. Een paar dagen later belde hij me op en nodigde me uit voor een ontmoeting op zijn kantoor. Daar spraken we over mijn racecarrière en hoe moeilijk het is om altijd maar op zoek te gaan naar sponsors voor financiële steun als je echt competitief wilt zijn. Jordan bood me aan dat hij wel wilde helpen. Hij vroeg me of ik een voorstel wilde schrijven om een raceteam op te richten. Ik kreeg daarbij wat hulp en ging een week later terug naar Michael met mijn voorstel. Nog geen maand later werd het nieuwe Michael Jordan Motorsports raceteam formeel opgericht,” besluit Stewart.
Vliegende start
Het nieuwe raceteam van Jordan kende een vliegende start. Zijn zakelijk manager van destijds had de leiding over de SFX Sports Group, een dochteronderneming van C.C.C., Clear Channel Communications. Dit bedrijf organiseerde niet alleen de Amerikaanse AMA Supercross, maar bezat ook de commerciële rechten van die raceserie. Samen met Dorna Sports bezat C.C.C. ook de rechten van zowel het Amerikaanse AMA Supercross als het World Supercross en ze organiseerde ook wedstrijden voor beide kampioenschappen. In de wegracerij was C.C.C. ook actief. In Amerika organiseerde ze amateur Championship Cup Series, maar ook het Formula USA nationale kampioenschap. Tot slot verzorgden ze destijds ook de PR rond de Engelse GP op Donington Park.
Ken Abbott werkte destijds bij C.C.C. Hij herinnert zich nog goed het telefoontje dat Jordans manager met hem maakte. “Hij belde me op en vertelde me dat Michael een motorraceteam wilde beginnen. Ik was niet heel verbaasd, want ik wist dat Michael weer motor was gaan rijden toen hij gestopt was met basketbal. Wat me wel verbaasde, was de termijn die hij stelde. In maart 2004 wilden ze starten in Daytona. Het belletje kwam eind januari, dus we hadden ongeveer zes weken om het team samen te stellen en alle motoren te regelen. Gelukkig konden we gebruikmaken van al onze zakelijke contacten. Ik besloot me op te werpen als algemeen teammanager en al snel kwam Steve Mauhar aan boord als technisch teammanager. Mauhar had het moeilijk. In zo’n korte tijdspanne een raceteam vormen, is eigenlijk onmogelijk,” aldus Abbott.
Maurizio Garozzo en het ontstaan van Ducati
Voor de gek gehouden
Steve Mauhar werkte destijds bij Gemini Racing & Technology Systems. Dit bedrijf kreeg formeel opdracht een raceteam te vormen voor Michael Jordan, met Montez Stewart als rijder. Mauhar: “Toen ik benaderd werd om een AMA Superbike raceteam te vormen voor Michael Jordan dacht ik dat ik voor de gek gehouden werd. Maar het was serieus en ik had maar zes weken de tijd voordat de eerste race van start zou gaan. Dat was op Daytona, dus gelijk de eerste en de belangrijkste race van het seizoen. Echt een evenement waar je goed voor de dag moest komen. Maar om je de waarheid te zeggen, dacht ik dat het niet zou lukken. We moesten motoren regelen, monteurs, onderdelen, gereedschap, vrachtwagens en het belangrijkste van alles, een licentie voor het team om deel te nemen aan het Amerikaanse Superbike kampioenschap. Normaal duurt dit alles minimaal een jaar, maar het was in vijf weken rond en dat was echt ongelooflijk. Jordans naam opende zo’n beetje iedere deur en met name de AMA was heel erg behulpzaam. Ze realiseerden zich dat Jordans teamdeelname heel erg veel voor de pr van de sport zou betekenen. Wel kozen we uiteindelijk voor de Superstock en Supersport raceklassen omdat de reglementen minder modificaties aan de motoren toelieten. Dat kwam ons goed uit vanwege het grote gebrek aan tijd.”
Goede deal met Yamaha
Uiteindelijk koos het team voor Yamaha. Dat had een belangrijke reden. Zo’n beetje alle andere competitieve motormerken konden zo snel geen motoren leveren. Mauhar: “Yamaha was heel erg enthousiast en stuurde per koerier R6’en en R1’s. We hadden geluk, want Yamaha maakte een goede deal voor ons. Ze hadden de prijs van de motoren flink verlaagd. Bij Gemini werden ze na binnenkomst direct onder handen genomen. Toen ze technisch klaar waren, werden ze in de blauwe teamkleuren van Michaels eerste basketbalteam gespoten.”
Het prepareren van de motoren was een klus die dit specialistische bedrijf goed toevertrouwd was. Gemini bouwt racers voor diverse teams en was ooit het innovatieve en technische brein achter de Harley-Davidson VR1000 superbike racer. Onder leiding van Mauhar werden het team en de motoren in ijltempo klaargestoomd voor het raceseizoen van 2004.
Mauhar: “We hadden alles echt op het laatste moment klaar voor Daytona. Het was nogal chaotisch, want op het circuit waren we een enorme attractie. Dat stoorde nogal wat andere rijders. Daarnaast was Stewart van Afro-Amerikaanse afkomst, net zoals teameigenaar Jordan. Je kon merken dat dit niet zo geaccepteerd werd. Ons werd snel duidelijk dat als we succesvol waren, dat puur door de kapitaalinjectie van Jordan zou komen en niet door de samenwerking binnen het team en het talent van de coureur. Sommige rijders, hun fans en teams uit het diepe Zuiden keken ons met de nek aan. Als ze langsliepen, werd soms in onze richting gespuugd. Ik werkte al langer in de motorracerij en had zoiets nog niet eerder meegemaakt.”
Uiteindelijk zou Stewart beide races in de achterhoede eindigen. Destijds was Montez een van de beste coureurs uit het Midden-Westen van Amerika, maar ondanks zijn leeftijd was hij nog behoorlijk onervaren.
Van Yamaha naar Suzuki
Mauhar: “Het was een lastige race geweest. Alles moest aan elkaar wennen; het team aan elkaar en de organisatie, de 1m88 lange Montez aan de motoren, enzovoorts. Montez trainde in de achterhoede en zou de Superstock-race als 26e eindigen en de Supersport-race als 39e. Maar vanaf dat moment ging het beter. Michael was bijna bij iedere race aanwezig en al snel kregen we eigen teamkleding, ontworpen door Air Jordan. Jordans kledingmerk was ook een belangrijke sponsor. Dat zorgde ook voor wrevel. Veel jongens die aan de Supersport en Superstock deelnamen, deden dit als privérijder met een budget van enkele tienduizenden dollars per jaar. Wij hadden meer dan een miljoen te besteden, maar moesten dus vanuit het niets beginnen. Montez ging steeds beter presteren en we eindigden het seizoen in beide klassen in de middenmoot, in de Superstock bijvoorbeeld als 23e van de 40. Maar Michael is iemand die gaat voor de winst. Hij beseft ook dat een mechanische sport afhankelijk is van vele factoren. Fabriekssteun, speciale onderdelen, technische knowhow. Zijn vaste overtuiging was dat we vroeger of later een kampioenschap op onze naam zouden schrijven.”
“In 2005 wilde hij het serieuzer aanpakken. We gingen in zee met Suzuki. Hun motoren waren gewoon dominanter op de circuits. We zouden hen trouw blijven, vooral de GSX-R1000 waarmee we in de Pro Superbike reden beviel prima”, vervolgt Mauhar. “We sloten met Suzuki een deal voor motorfietsen voor drie rijders, inclusief monteurs en andere technische steun. Naast Stewart werden ook de professionele rijders Jason Pridmore en Steve Rapp gecontracteerd. Ons budget werd meer dan verdubbeld en we gingen ook deelnemen in de Superbikes. Maar het lukte ons in eerste instantie niet om races te winnen. In 2008 hadden we bijvoorbeeld één podiumfinish geboekt. De top in de periode 2000-2010 was heel erg sterk en werd volledig gedomineerd door het Yoshimura Suzuki fabrieksteam. Zij wonnen het Superbike kampioenschap tien jaar op rij en boekten zelfs een onafgebroken reeks van 53 raceoverwinningen. We hadden steun van hetzelfde Suzuki en hadden verwacht dat we dichter bij de top zouden kunnen komen en niet steeds in de middenmoot zouden eindigen. We keken echt uit naar het seizoen 2009 omdat die onder nieuwe reglementen verreden zou worden die het speelveld wat gelijker maakten. Iedereen kreeg dezelfde banden bijvoorbeeld. Vanaf dat moment begonnen we beter te presteren. Je kon duidelijk zien dat de Yoshimura Suzuki’s langzamer waren. Dat seizoen ging het dus beter; negen races finishten we op de derde plaats. Maar we wilden winnen. Vooral Michael, hij is heel competitief.”
Naar het WK Superbikes
Door de jaren heen reden verschillende coureurs voor het team van Michael Jordan in zowel de AMA Superstock, Supersport en Superbike raceklassen.
Ken Abbott: “Meestal contracteerden we een rijder voor twee tot drie jaar en we probeerden altijd de kampioen of in ieder geval een ex-kampioen in te lijven. Door de jaren heen waren dat Ben Bostrom, Aaron Yates, en Jake Zemke. Maar ook meer onervaren rijders kregen kansen; Corey Alexander, Danny Eslick en Roger Lee Hayden (broer van MotoGP-legende Nicky Hayden) bijvoorbeeld.”
Steve Mauhar: “Toen de ervaren professionele rijders aan boord kwamen, werden we steeds succesvoller. Er kwamen steeds meer podiumfinishes en zelfs een kampioenschapstitel, want Aaron Yates won voor ons het AMA Superstock kampioenschap in 2008. Jake Zemke won in 2010 onze eerste en enige AMA Pro Superbike race. Dat was op Daytona en Michael was erbij. Een jaar later werd Ben Bostrom tweede bij de Pro Superbikes in Birmingham op Barber Motorsports Park. Corey Alexander won de Supersport AMA East titel in 2013, wat achteraf het laatste wapenfeit van ons team was.”
Datzelfde jaar maakte Michael Jordan Motorsports bekend dat ze stopten in de Amerikaanse AMA Pro raceseries en dat ze deel zouden gaan nemen aan het wereldkampioenschap Superbikes.
Ken Abbott legt uit waarom. “Door de jaren heen verloren we steeds meer sponsors. In 2013 was het budget van het Michael Jordan Motorsports raceteam opgelopen naar ruim 5 miljoen dollar. Daarvan nam Michael persoonlijk 1 miljoen voor zijn rekening. De rest kwam van sponsors. Toen die zich terug gingen trekken omdat de AMA Pro Superbikes bijna geen tv-zendtijd kregen, besloten we de overstap naar het wereldkampioenschap te maken. Daar is immers wel tv-zendtijd voor in Amerika. Het was een gok en een poging om onze sponsors en financiers vast te houden. Maar uiteindelijk lukte dit niet en kregen we de financiering niet rond. Dus trokken we om die reden de stekker eruit in 2014.”
Einde van het team
Mauhar: “Toen er een paar grote sponsors afhaakten, betekende dat het einde van het team. Maar er speelde meer. Michael Jordan is iemand die van fair play houdt. Gelijke kansen voor iedereen, dat is een heel belangrijk principe voor hem. Koppel dat aan zijn extreem competitieve karakter en zet dat geheel eens af tegen een mechanische sport waarbij toch altijd een selectie vanuit de motorfabriek plaatsvindt over wie de snelste en beste onderdelen krijgt. Het eigen fabrieksteam heeft altijd de voorkeur, want die hebben de grootste kans om de races te winnen. Ons team kreeg die onderdelen niet, dus we hadden niet de technologie die nodig was om te winnen. No equal playing field. Toen dat besef indaalde, gekoppeld aan de slechte financiële vooruitzichten, besloot Michael in 2014 te stoppen met het team.”
Michael rijdt nog steeds motor en is daarmee nog net zo fanatiek als altijd. Al de racers, de correspondentie van het team, reserveonderdelen, teamkledij, vrachtwagens en gereedschappen zijn allemaal netjes bewaard gebleven en staan in opslag in het stadje Beaverton in de Amerikaanse staat Oregon. Daar staat ook het hoofdkantoor van Nike en Air Jordan, het kleding- en schoenenmerk van Michael Jordan.
Foto’s: Air Jordan/Michael Jordan Motorsports, Archief A. Herl
Met dank aan: Ken Abbott, Steve Mauhar, Montez Stewart, Jack Alant
Met de zegen van de paus: unieke BMW R 18 onder de hamer
Afgelopen week bracht de Duitse motorclub Jesus Bikers voor een audiëntie een bezoek aan het Vaticaan. De motorclub was op driedaagse pelgrimstocht naar Rome en het hoogtepunt van deze reis was de schenking van een hagelwitte, speciaal omgebouwde BMW R 18 Transcontinental aan paus Leo XIV.
De R 18 Transcontinental, aangeboden door BMW Motorrad Deutschland en verfijnd door BMW-dealer Witzel, is voorzien van parelmoerlak, lederen zitje, chromen velgen, het pauselijk wapen van Leo XIV én het woord “vrede” in meer dan twintig talen op één van de koffers. Ook een speciaal ontworpen helm, inclusief pauselijk wapen, mocht niet ontbreken.
Motorrijders uit hele wereld laten helm zegenen in Portugees bedevaartsoord
De paus was onder de indruk van de motor en liet zich – na de zegening en het zetten van een handtekening – op de motor uitgebreid fotograferen. Lang kon Leo XIV overigens niet genieten van de geschonken motor. De motor is van 7 september t/m 15 oktober te bewonderen tijdens BMW Welt in München, en zal op 18 oktober geveild gaan worden bij Sotheby’s, ook in München.
Mocht je interesse hebben, de verwachting is dat het startbod van deze ‘pausmobiel’ zal beginnen bij een getal met zes cijfers. Een dikke portemonnee is dus een vereiste. De opbrengst komt ten goede aan kinderen in Madagaskar.
Afbeeldingen: Instagram / Vaticannwspt – Vatican Media
WorldSBK Frankrijk 2025: duidelijkheid geeft Van der Mark nieuwe vleugels
Michael van der Mark kondigde voorafgaand aan het raceweekend in Magny-Cours aan dat hij in 2026 het World Superbike-kampioenschap zal verlaten. Zijn wens is om binnen BMW actief te blijven in een ander kampioenschap. Alsof er met die mededeling een last van zijn schouders viel, beleefde de 32-jarige coureur zijn beste weekend van het seizoen. Hij reed naar twee knappe top-vijfresultaten.
Tijdens de zomerstop in het World Superbike werden al veel zitjes voor 2026 ingevuld. Zo werd Danilo Petrucci gepresenteerd als opvolger van Toprak Razgatlıoğlu bij het BMW-fabrieksteam. Over de tweede motor – momenteel in handen van Van der Mark – is nog geen duidelijkheid. De Nederlander zelf was wél helder voorafgaand aan de Franse ronde in Magny-Cours: ‘BMW heeft een goede beslissing genomen om Danilo te contracteren. Hij staat derde in het kampioenschap en ik denk dat het team en de motor goed bij hem passen. Aan mijn kant: ik zal niet doorgaan met BMW in de World Superbike. Wel is mijn plan om bij BMW te blijven. We werken aan verschillende opties voor de toekomst. Mijn wens is om in MotoAmerica te gaan rijden, en mijn WK Endurance-ervaring in Suzuka is ook goed bevallen – dus dat is ook iets wat in de pijplijn kan zitten. Soms loopt het anders dan je wilt, zoals dit jaar. Je moet hier (World Superbike) niet blijven alleen maar om te blijven. Maar als ik bij BMW kan blijven en een frisse start kan maken in een ander kampioenschap, dan zou dat fantastisch zijn.’
Sterk weekend
Na elf seizoenen lijkt het afscheid van het World Superbike-kampioenschap dus vrijwel zeker voor Van der Mark. De eerste acht raceweekenden voor de zomerstop konden worden samengevat als: tegenvallend. Terwijl teamgenoot Razgatlıoğlu de WK-stand aanvoert en constant races wint, stond Van der Mark slechts vijftiende in het klassement voorafgaand aan de races in Frankrijk. Toch deed de frisse blik op de toekomst hem zichtbaar goed. Voor het eerst dit jaar kon Van der Mark constant meekomen met de top-vijf. De Superpole-kwalificatie is niet zijn specialiteit, maar een achtste tijd was voor zijn begrippen goed te noemen. In de eerste race lag een top-vijfklassering binnen handbereik, maar een crash gooide roet in het eten. ‘Een stomme fout, ik was iets te overenthousiast,’ verklaarde hij na afloop. Een dag later bewees hij dat het geen eenmalige uitschieter was. Na mooie gevechten eindigde de BMW-coureur als vijfde in zowel de Superpole Race als Race 2 – en dat op eigen kracht, zonder dat er veel uitvallers waren. ‘Dit weekend geeft vertrouwen voor de aankomende races,’ vertelde Van der Mark tevreden.
Waar en op wie moet je letten tijdens de BSB in Assen
Aan de kop van het veld was het een stuk minder spannend. Razgatlıoğlu domineerde opnieuw en pakte zijn vierde hattrick op rij, waarmee hij zijn voorsprong in het WK uitbreidde tot 39 punten. Het podium was in alle drie de races identiek: Nicolò Bulega en Alex Lowes eindigden telkens als tweede en derde. Vanuit Nederlands oogpunt ging de meeste aandacht naar Van der Marks toekomstplannen. Maar er kwam nóg een groot nieuwsfeit naar buiten: Jonathan Rea maakte in de zomerstop bekend dat hij aan zijn laatste seizoen bezig is. De zesvoudig wereldkampioen kondigde aan dat hij op 38-jarige leeftijd met pensioen zal gaan.
WorldSBK Frankrijk 2025 uitslagen
| Circuitinfo |
| Ronde 6 – Frankrijk Circuit: Circuit de Nevers Magny-Cours Lengte: 4,411 km Superpole: Toprak Razgatlıoğlu (TR), BMW, 1’34.930 Snelste raceronde: Toprak Razgatlıoğlu (TR), BMW, 1’35.500 (Superpole Race) |
| RACE 1 – 21 Ronden = 92,631 km |
| 1. Toprak Razgatlıoğlu (TR), BMW, 33.41,298; 2. Nicolò Bulega (I), Ducati, +8,597; 3. Alex Lowes (GB), Bimota, +10,979; 4. Danilo Petrucci (I), Ducati, +17,793; 5. Andrea Locatelli (I), Yamaha, +20,648; 6. Remy Gardner (AU), Yamaha, +26,031; 7. Axel Bassani (I), Bimota, +26,509; 8. Dominique Aegerter (CH), Yamaha, +28,229; 9. Sam Lowes (GB), Ducati, +32,931; 10. Bahattin Sofuoglu (TR), Yamaha, +39,617; 11. Sergio Garcia (E), Honda, +40,970; 12. Michael Ruben Rinaldi (I), Yamaha, +49,714, 13: Ryan Vickers (GB), Ducati, +57,520; 14. Tito Rabat (E), Honda, +1’02,585; 15: Zaqhwan Zaidi (MY), Honda, +1’28,759; DNF. Michael van der Mark (NL), BMW. |
| SUPERPOLE RACE – 10 Ronden = 44,110 km |
| 1. Razgatlioglu, 15.59,137; 2. Bulega, +3,712; 3. A. Lowes, +7,674; 4. Petrucci, +8,854; 5. Van der Mark, +9,660; 6. Andrea Iannone (I), Ducati, +10,287; 7. Jonathan Rea (GB), Yamaha, +11,527; 8. Bassani, +11,700; 9. Xavi Vierge (E), Honda, +11,851. |
| RACE 2 – 21 Ronden = 92,631 km |
| 1. Razgatlioglu, 33.52,845; 2. Bulega, +8,087; 3. A. Lowes, +12,123; 4. Alvaro Bautista (E), Ducati, +13,806; 5. Van der Mark, +16,293; 6. Rea, +17,039; 7. Vierge, +17,674; 8. Petrucci, +18,394; 9. Locatelli, +19,002; 10. Aegerter, +20,030; 11. Garrett Gerloff (US), Kawasaki, +20,992; 12. Bassani, +22,689; 13. Gardner, +24,930; 14. Tarran Mackenzie (GB), Ducati, +29,732; 15. Garcia, +31.143. |
Tussenstand WorldSBK (na 27 races)
| Positie | Rijders, nationaliteit en fabrikant | Punten |
|---|---|---|
| 1 | Toprak Razgatlıoğlu (TR) – BMW | 469 |
| 2 | Nicolò Bulega (I) – Ducati | 430 |
| 3 | Danilo Petrucci (I) – Ducati | 260 |
| 4 | Andrea Locatelli (I) – Yamaha | 236 |
| 5 | Alvaro Bautista (E) – Ducati | 230 |
| 6 | Sam Lowes (GB) – Ducati | 163 |
| 7 | Alex Lowes (GB) – Bimota | 144 |
| 8 | Xavi Vierge (E) – Honda | 122 |
| 9 | Axel Bassani (I) – Bimota | 99 |
| 10 | Dominique Aegerter (CH) – Yamaha | 92 |
| 11 | Andrea Iannone (I) – Ducati | 91 |
| 12 | Iker Lecuona (E) – Honda | 90 |
| 13 | Remy Gardner (AU) – Yamaha | 89 |
| 14 | Michael van der Mark (NL) – BMW | 86 |
| 15 | Scott Redding (GB) – Ducati | 76 |
| 16 | Garrett Gerloff (US) – Kawasaki | 72 |
| 17 | Yari Montella (I) – Ducati | 64 |
Foto’s: WorldSBK, Teams
Britse elektromotorproducent Maeving breidt uit na miljoeneninvestering
De Britse elektrische motorfietsproducent Maeving heeft onlangs £8 miljoen (ongeveer €9,4 miljoen) aan financiering veiliggesteld, wat aanleiding geeft tot een nadere analyse van hun strategische koers. Het in Coventry gevestigde bedrijf, dat bekend staat om zijn retro-geïnspireerde elektrische motorfietsen, lijkt klaar voor een belangrijke groeifase in zowel product- als marktontwikkeling.
Retro Elektrische Motorfietsen
Maeving werd in 2018 opgericht door Seb Inglis-Jones en Will Stirrup in Coventry, een stad met een rijke historie in de Britse auto- en motorindustrie. Het bedrijf heeft zich gespecialiseerd in retro-gestylede elektrische motorfietsen die primair gericht zijn op stedelijk woon-werkverkeer. Hun huidige productlijn bestaat uit twee modellen: de RM1 en de krachtigere RM1S.
De recente investering van £8 miljoen is bedoeld om de onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten te versterken, de internationale verkoop uit te breiden en marketinginspanningen te intensiveren. Dit komt op een strategisch moment voor het bedrijf, dat zijn positie in de groeiende markt van elektrische tweewielers wil verstevigen.
Test Maeving RM1: stille stylist
Hoewel de Britse markt voor elektrische motorfietsen nog in ontwikkeling is, biedt deze significante kansen. Maeving heeft momenteel een opmerkelijk marktaandeel, waarbij het bedrijf zich voornamelijk richt op stedelijke forenzen tussen de 25 en 45 jaar. Deze consumentengroep hecht waarde aan stijl, duurzaamheid en gebruiksvriendelijkheid, met een voorkeur voor retro-ontwerpen, eenvoudig verwijderbare batterijen en minimale operationele kosten. Veel van deze klanten zijn nieuw in de motorwereld en zoeken een toegankelijk instappunt.
Technische Specificaties
De Maeving RM1 en RM1S delen een gemeenschappelijke ontwerpfilosofie maar bedienen verschillende prestatiebehoeften. De RM1 is uitgerust met een 3kW Bosch-naafmotor die een topsnelheid van 72 km/u levert, terwijl de RM1S is voorzien van een krachtigere 7,2kW borstelloze DB-naafmotor waarmee snelheden tot 110 km/u mogelijk zijn.
Het bereik varieert van 64 km met een enkele batterij op de RM1 tot 128 km met een dubbele batterijconfiguratie. De RM1S biedt tot 128 km bereik met zijn verbeterde dubbele batterijpakket. Beide modellen maken gebruik van LG-batterijcellen met respectievelijk 2 kWh en 2,73 kWh per batterij voor de RM1 en RM1S.
Beide Maeving-modellen hebben verschillende opvallende kenmerken die ze onderscheiden van concurrenten. De uitneembare batterijen zijn misschien wel het meest onderscheidende element, waardoor rijders hun motoren kunnen opladen bij elk standaard stopcontact zonder afhankelijk te zijn van speciale laadstations.
De klassieke instrumentatie combineert een analoge snelheidsmeter met een LCD-display voor essentiële informatie. De LED-verlichting integreert moderne technologie naadloos in de retro-esthetiek van de motorfietsen, terwijl geïntegreerde USB-C-poorten het opladen van apparaten onderweg mogelijk maken.
De RM1S biedt bovendien selecteerbare rijmodi waarmee rijders de prestaties en het bereik kunnen optimaliseren op basis van rijomstandigheden. Het diamantgestikt zadel maakt gebruik van duurzame uPVC, wat Maeving’s toewijding aan milieuvriendelijkheid weerspiegelt. Optioneel is een GPS-tracker met bijbehorende smartphone-app beschikbaar die realtime locatiebewaking en diefstalwaarschuwingen biedt.
Momenteel zijn de Maeving modellen alleen online te bestellen in Nederland. Wellicht dat deze financiële injectie gaat betekenen dat er ook officiële dealernetwerken aan deze kant van het kanaal komen.
IDM Nürburgring: Ricardo Brink pakt op indrukwekkende wijze de titel #wereldtoppers
Ricardo Brink heeft op indrukwekkende wijze de titel gepakt in de Pro Superstock 1000 Cup van het IDM-kampioenschap. De 27-jarige coureur won de eerste race tijdens de voorlaatste IDM-ronde van 2025 op de Nürburgring. Het was zijn zevende zege uit evenveel races, en daarmee stelde hij het kampioenschap drie races voor het einde al veilig. Een dag later wist de BMW-coureur als kersvers kampioen zijn ongeslagen status te behouden door ook de tweede race op zijn naam te schrijven. Twan Smits blijft goed presteren in de IDM Superbike. De jonge nieuwkomer in deze klasse finishte als zevende en achtste. Ook Milan Merckelbagh scoorde punten met een veertiende en elfde plaats. De overwinningen gingen naar Lukas Tulovic. De Duitser verstevigde daarmee zijn leidende positie in het kampioenschap. Rick Kooistra beleefde zijn beste weekend van het seizoen in de IDM Sportbike. De Pearle Gebben Racing-coureur eindigde twee keer op het podium met twee derde plaatsen. In de IDM Supersport wisten Ruben Bijman en Dylan Czarkowski elk één keer een elfde plek te behalen. In de andere race scoorden Nederlanders ook punten. In de Northern Talent Cup kwamen vijf Nederlanders in actie. Twee jonge coureurs wisten punten te scoren: Tom Kuil werd achtste en tiende, terwijl Jaleyn Korporaal met een twaalfde en vijftiende plek ook waardevolle punten pakte.
MotoGP Catalonië en San Marino 2025: Marc Márquez heeft hem bijna
WMX Afyonkarahisar: Lotte op titelkoers
De naaste concurrentie hielp Lotte van Drunen ongewild op weg naar titelprolongatie. Hoewel Kiara Fontanesi en Daniela Guillen met elk een eerste en een tweede plaats ruim beter scoorden dan de Nederlandse, behaalden ze slechts vier punten meer dan Van Drunen, die in Afyonkarahisar derde en vierde werd. De Italiaanse en de Spaanse kregen beiden vijf punten in mindering omdat ze onder een gele-vlagsituatie geen snelheid minderden.
De beslissing over de titel valt in het weekend van 20 en 21 september in Australië. Van Drunen hoeft daar slechts Fontanesi en Guillen te volgen, want haar voorsprong op Fontanesi is zestien punten, Guillen heeft zeventien punten minder dan Van Drunen.
Fontanesi had kopstart in de eerste manche, maar werd halverwege de race van de leiding verdrongen door Guillen. Van Drunen bezette van de eerste tot de laatste ronde de derde plaats. In de tweede manche kende Van Drunen een minder goede start, maar ze wist zich op te werken van de achtste naar de vierde plaats. Larissa Papenmeier had kopstart, maar moest al snel de leiding afstaan aan Fontanesi, die tot aan de finish aan de leiding bleef. Guillen kwam twee seconden na haar over de finish.
Shana van der Vlist finishte als tiende en achtste, Danée Gelissen werd twaalfde en zevende.
Grasbaan Annen: geslaagd jubileum
Voor de twintigste editie van de grasbaanraces in Annen pakte de organisatie flink uit. Het gratis evenement verschoof van de zondagmiddag naar de zaterdagavond onder kunstlicht. Bovendien wist de organisatie een groot deel van de internationale zijspantop naar de grootste groene Brink van Europa te lokken voor de jubileumeditie.
De driewielers maakten er een waar spektakel van op de kleine Annerbaan. Wilfred Detz en Bridget Portijk waren misschien wel de snelste combinatie op de baan, maar werden door mechanisch malheur tot driemaal toe gehinderd in de series. Ook in de finale zat de techniek ze dwars, maar ze wisten nog een derde plaats uit het vuur te slepen. De Britse combinatie van Mitch Godden en Paul Smith won de wedstrijd.
In de specialklasse ging de zege naar Mark Beishuizen. Hij bleef de hele avond ongeslagen. In de Shorttrack 500cc was lokale favoriet Frank Hamming de held van de avond.
WK longtrack Vechta: Nederland grijpt naast goud
In het Duitse Vechta moest de Nederlandse afvaardiging in het WK longtrack voor landenteams genoegen nemen met het zilver. Het kwartet bestaande uit captain Mika Meijer, Romano Hummel, Dave Meijerink en reserve William Kruit was in de finale niet opgewassen tegen de Britten.
Al voor de start van de finale liep het fout voor de Nederlanders. Romano Hummel moest met technische problemen de machine aan de kant zetten. De twee overgebleven Nederlanders konden geen vuist maken tegen de Britten. Meijer werd op de eerste meters de voet dwarsgezet door de Brit Wajknecht. Met een afgebroken voetsteun was hij kansloos voor een goed resultaat. Meijerink kon geen vuist maken tegen het Britse geweld, waardoor tien jaar na hun eerste titel de Britten zich weer de sterkste natie op de langbaan mogen noemen. Het brons ging naar de Duitsers.
De races in Vechta waren oorspronkelijk gepland op de zaterdagavond. Een stortbui zorgde er echter voor dat de finale na negen races gestaakt moest worden. De wedstrijd werd opnieuw op de zondagochtend gestart. Voor de Nederlanders geen slecht scenario, want op de zaterdagavond waren de resultaten tot het moment van staken nogal teleurstellend.
GP Zijspan Vesoul: WK-strijd komt tot een absolute climax na dramatische GP Vesoul!
De Franse broers Prunier hebben hun thuis-GP in Vesoul dominant gewonnen. Met tweemaal de heatwinst op de technische baan met veel dubbelsprongen en tafelbergen was Prunier de koning te rijk. Verrassing van de dag waren Foden/Weinmann. Het Brits-Duitse duo, uit nood geboren, reed pas hun tweede GP, maar in beide heats sleepten ze een verdiende tweede plek binnen. Achter Prunier en Foden was het spel duidelijk op de wagen! In de eerste heat was er een fel gevecht tussen Lielbardis en Wilkinson om plek drie. Lielbardis werd derde en Wilkinson vierde, maar de Brit pakte zo wel een bult WK-punten die met name Hermans liet liggen. Hermans/Van den Bogaart lagen in de top vijf, maar de radiator begon los te raken en zo moesten de Nederlandse WK-leiders het tempo laten zakken. Meer dan plek zeventien en maar vier WK-punten zaten er niet in voor Hermans. Op plek vijf lagen dan Keuben/Rietman, totdat zij in de een-na-laatste ronde hard crashten. In de lucht schoot de motor in zijn vrij en ze haalden het einde van een tafelberg niet waardoor ze een harde smak maakten waarna het zijspan als een stuiterbal vervaarlijk de lucht in bleef stuiteren. Leferink reed er net achter en kon alles gelukkig ontwijken en pakte de vijfde stek. De lichamelijke schade leek, waarschijnlijk volgepompt door adrenaline, mee te vallen voor Keuben/Rietman. Maar terug in Nederland was het verdict hard. Rietman heeft een breuk in de hak en Keuben heeft zijn dijbeen, net als twee jaar geleden, opnieuw gebroken en een gecompliceerde breuk in de pols. Met name die laatste zorgt ervoor dat niet alleen 2025 over is voor Keuben, maar ook dat ze zelfs in 2026 niet aan de start verschijnen. Voor Hermans/Van den Bogaart ging de tweede heat beter en ze pakten plek drie achter Prunier en Foden. Wilkinson deed het weer goed met plek vier en werd totaal derde in de Franse GP. Na alle drama in Vesoul komt de WK-strijd tot een absolute climax. De Fransman Prunier leidt nu het WK met Hermans op slechts vier punten achterstand en de Brit Wilkinson op maar zes punten achter Prunier. Met nog maximaal 55 punten te behalen in de laatste Grand Prix te Rudersberg maken er zo nog drie zijspannen serieuze kans op het wereldkampioenschap zijspancross 2025!
Kort
Wayne Tessels heeft zijn koppositie in het IDC Dutch Superbike behoorlijk verstevigd. De Kawasaki-coureur won op het TT Circuit Assen met grote voorsprong op zijn teamgenoot Thijs Westenbrink. Grootste pechvogel was Ducati-coureur Eddie de Boer die al na de eerste ronde vroegtijdig de strijd moest staken. Als koploper maakte hij een remfout waardoor hij ten val kwam.
De strijd om de titel in de Dutch Supersport is ongekend spannend. Sven Wind won op zijn Yamaha de race, gevolgd door Suzuki-coureur Kay van Steenbergen. Julian van Kalkeren (Yamaha) wist niet verder te komen dan de vierde plaats en daarmee is het verschil tussen beide kemphanen slechts twee punten. Tijdens de laatste race op 4 oktober valt de beslissing om de titel.
De laatste wedstrijd van de EMX250 werd verreden zonder Nederlandse deelnemers, omdat zowel Gyan Doensen als Ivano van Erp geblesseerd zijn. In het Turkse Afyonkarahisar ging de zege naar de Spanjaard Francisco Garcia, die beide manches won. De titel ging naar de Let Janis Martins Reisulis. Het EK-zilver is voor de Hongaar Noel Zanocz, brons is er voor Garcia. Met zijn zesde plaats is Doensen de beste Nederlander.
Toni Bou is opnieuw wereldkampioen trial geworden. Het is voor de Spanjaard zijn negentiende titel. Eerder dit jaar behaalde hij al de wereldtitel indoortrial. Ook dat was zijn negentiende titel.
Slechts twaalf dagen na zijn sleutelbeenbreuk stapte Jaimie van Sikkelerus alweer op de motor tijdens de British Superbike-ronde op Donington Park. De Honda-coureur voltooide de trainingen, maar bleek fysiek nog niet in staat om de races te volbrengen. Van Sikkelerus hoopt dat hij wél volledig kan deelnemen aan zijn thuisrace in Assen. Kas Beekmans moest de British Sportbike-race aan zich voorbij laten gaan vanwege een eerder opgelopen blessure, maar wist zijn leidende positie in het kampioenschap te behouden. Jorel Boerboom kwam in de eerste British Supersport-race ten val en eindigde in de tweede race als drieëntwintigste.
De Pool Bartosz Zmarzlik werd in het Deense Vojens wereldkampioen speedway. De Australiër Brady Kurtz won in Denemarken zijn vijfde GP op rij, maar dat was niet genoeg om Zmarzlik van zijn zesde wereldtitel af te houden. Kurtz kwam één punt te kort. Het brons ging naar de Brit Daniel Bewley.
De voorlaatste ronde van de 160cc-klasse in het Nederlandse FIM MiniGP-kampioenschap werd verreden op het Midland Circuit in Lelystad. De overwinningen gingen naar Milan Hunneman en Sep van der Zwart. Hunneman verzamelde de meeste punten en start als leider in het klassement tijdens de finaleronde, die eind september plaatsvindt op de TT Junior Track in Assen.
Jurrien van Crugten is als zeventiende en achttiende geëindigd tijdens de laatste ronde van de Red Bull Rookies Cup 2025 op het Misano World Circuit Marco Simoncelli. In het eindklassement sluit de 17-jarige coureur het seizoen af op de eenentwintigste plaats met in totaal twaalf punten. Het beste nieuws kwam na afloop: Van Crugten heeft van de organisatie te horen gekregen dat hij in 2026 voor het tweede seizoen mag deelnemen aan de talentencompetitie van het Grand Prix-circus.
Tekst: Jan Boer, Gert Bos, Emil Bilars, Asse Klein, Ad de Graaf
Foto’s: Jan Boer, Gert Bos, Emil Bilars, Damon Teerink
Sportkalender
| Datum | Evenement | Plaats (land) |
|---|---|---|
| 19/21 september | EK enduro | Fürstenwalde (D) |
| 20/21 september | WK endurance 24 uur | Le Castellet (F) |
| 20/21 september | MXGP, WMX | Darwin (AUS) |
| 20/21 september | Trial der Naties | Tolmezzo (I) |
| 21 september | FIM JuniorGP WK | Misano (I) |
| 21 september | GP zijspancross | Rudersberg (D) |
| 21 september | WK langbaan | Roden |
| 21 september | BSB, WK zijspan, NTC, BeNeLux Trophy, ONK wegrace | Assen |
| 21 september | IRRC | Frohburg (D) |
| 21 september | ONK wegrace | Hockenheim (D) |
| 21 september | MX Nationals | Meijel |
| 21 september | ONK zijspancross | Heerde |
| 21 september | BeNecup SuperMoto | Battice (B) |
| 26/28 september | WK enduro | Darfo Boario Terme (I) |
| 27 september | Int. speedway | Veenoord |
| 27 september | Strandcross | Zoutelande |
| 27/28 september | MotoGP | Motegi (J) |
| 27/28 september | WSBK, SSP300 | Motorland Aragón (E) |
| 27/28 september | FIM MiniGP, NK Junior Moto Racing, NSF100 | Assen |
| 28 september | Finale EK grasbaan zijspan | Haunstetten (D) |
| 28 september | NSC | Brands Hatch (GB) |
| 28 september | IDM | Hockenheim (D) |
| 28 september | SQMXoN | Heerde |
| 28 september | ONK trial | Sleen |
| 4 oktober | IDC | Assen |
| 4 oktober | ONK enduro | Hellendoorn |
| 4/5 oktober | MotoGP | Mandalika (INA) |
| 4/5 oktober | MXoN | Crawfordsville (USA) |
| 4/5 oktober | WK zijspan, NSC, ONK wegrace | Oschersleben (D) |
| 5 oktober | BSB | Oulton Park (GB) |
| 5 oktober | ONK zijspancross | Holten |
TT Circuit verandert in openluchtmuseum tijdens TABAC Classic GP
Het TT Circuit Assen stond dit weekend volledig in het teken van racehistorie tijdens de TABAC Classic GP. Drie dagen lang genoten bezoekers van een unieke mix van legendarische auto’s, motoren en nieuwe memorabele momenten op het 100 jaar oude TT Circuit. In het bijzonder was er een indrukwekkend eerbetoon aan één van de grootste Formule 1-coureurs aller tijden.
Classic Team Lotus bracht de iconische Lotus 97T naar het Circuit van Drenthe voor een Tribute to Ayrton Senna. De wagen zou bestuurd worden door zijn neef Bruno Senna, maar door een gebroken arm kon hij niet rijden. Wel was hij aanwezig om de fans te ontmoeten. De zwart-gouden bolide werd daarom bestuurd door Chris Dinnage, voormalig chef-monteur van Ayrton. Voor velen was dit een emotioneel moment: het zien rijden van de wagen waarmee Senna zijn eerste Grand Prix-zege behaalde, maakte diepe indruk. De nalatenschap van Senna in Brazilië is van onschatbare waarde; ter ere daarvan was ook de Braziliaanse ambassadeur aanwezig in Assen.
Organisator en marketeer Lee van Dam: ‘Anderen proberen het twee keer, ik tien’
Ook de motorliefhebbers kwamen volop aan hun trekken. United Classic Racing verscheen met meer dan vijftig klassieke motoren op de baan. Bijzonder was onder meer de Norton RCW588 met zijn unieke wankelmotor, en ook rijders met een Grand Prix-verleden, zoals Bert Smit, waren van de partij. Daarnaast was er een sterk deelnemersveld van vele NSU-machines. De Duitse fabrikant bracht 70 jaar geleden de legendarische NSU Sportmax op de markt, en deze machines waren opnieuw te bewonderen op het circuit waar ze destijds successen vierden.
Het programma bood daarnaast spektakel in alle hoeken. Van de Tourenwagen Legenden, waar iconische DTM-bolides uit de jaren negentig het publiek vermaakten, tot de ADAC Graf Berghe von Trips Cup en de Fast Seventies Benelux, die zorgden voor spannende gevechten op de baan. Demonstraties met historische Formule 1-wagens, waaronder de brullende Jaguar R5 met Klaas Zwart achter het stuur, leverden kippenvelmomenten op.
Op zaterdag 6 september werd het TT Circuit overspoeld met honderden bromfietsen tijdens JPMB BromfieTTs. Van Kreidlers en Zündapps tot Puch Maxi’s en scooters: deelnemers van alle leeftijden konden met hun eigen brommer het TT Circuit op om daar samen te rijden en te genieten van de unieke sfeer.
Niet alleen op de baan, maar ook in de paddock viel er genoeg te beleven. Bezoekers konden perfect gerestaureerde klassiekers bewonderen, een praatje maken met de coureurs, op de foto met Bruno Senna en genieten van al het moois dat de paddock te bieden had. Ook dit jaar veranderde het TT Circuit weer in een groots openluchtmuseum. De sfeer was gemoedelijk, gepassioneerd en vol bewondering voor het rijke auto- én motorsportverleden.
Met deze editie heeft de TABAC Classic GP opnieuw bewezen een prachtig raceweekend te zijn voor racefans en liefhebbers van klassiekers, met legendarische Formule 1-auto’s, klassieke sport- en toerwagens en authentieke Grand Prix-motoren in de “Cathedral of Speed”.
Datona opnieuw genomineerd voor Website van het Jaar – kans op 10e titel op rij
Datona, specialist in gereedschap en werkplaatsinrichtingen, is opnieuw genomineerd voor de verkiezing van Website van het Jaar. Een overwinning zou dit jaar extra bijzonder zijn: Datona heeft namelijk al 9 keer op rij deze prijs gewonnen. De winst zou betekenen dat ze voor het 10e jaar op rij de titel binnenslepen. Om de nominatie te vieren organiseert Datona een grote winactie.
Tien jaar klantgericht online succes
De verkiezing Website van het Jaar is de grootste online publieksprijs van Nederland. Bezoekers beoordelen de genomineerden op onder andere inhoud, navigatie en ontwerp. Datona heeft de afgelopen negen jaar de titel binnen gesleept en gaat dit jaar voor een tiende keer.
“Deze nominatie is opnieuw een prachtige erkenning voor ons toegewijde team en het werk dat we samen verrichten,” zegt Willem, oprichter van Datona. “Maar bovenal is het een bevestiging van het vertrouwen van onze klanten. Zonder hun stemmen en feedback hadden we dit nooit bereikt. We hopen dat ze ons ook dit jaar weer massaal steunen om deze unieke mijlpaal te behalen.”
Laat jouw stem horen
Stemmen kan via de officiële Website van het Jaar-pagina. De stemperiode loopt van 1 september tot 19 oktober. Ga naar: www.websitevhjaar.nl/vote/datona/, geef Datona vijf sterren en vergeet niet jouw stem te activeren in de mailbox. Je maakt kans op het winnen van een Nintendo Switch, Sony koptelefoon of een van de andere prijzen.
Winactie voor de echte fans
Om de nominatie samen met klanten te vieren, organiseert Datona een speciale winactie op social media. Onder alle stemmers verloot het bedrijf een complete werkplaatsinrichting met koelkast en RVS-werkblad. Compleet met stijlvol blauw LED-licht, gatenbord en ruime bovenkast.
Over Datona
Datona is al jaren hét adres voor iedereen die zijn werkplaats of garage professioneel wil inrichten. Vanuit haar winkel in Haulerwijk levert het bedrijf een breed assortiment gereedschap, werkplaatsinrichting en garageapparatuur. Met een sterke focus op kwaliteit, service en innovatie heeft Datona zich ontwikkeld tot een vertrouwde partner voor zowel doe-het-zelvers als professionals.
Fast Oriental Blue: Wilfred en Bozzies bouwen een Harley-Davidson V-Rod beauty…
In zijn tienerjaren crosste Wilfred Dekker onbezorgd door de duinen van Noordwijk. Later racete hij met nog veel hogere snelheden over het circuit met Ducati’s, altijd met nummer 92. Die drang naar snelheid en eigenzinnigheid zie je terug in zijn custombikes, met deze felblauwe Street Rod als de meest extrem
Jaren geleden viel tijdens een motortreffen ons oog al op Wilfred’s Street Rod. Interessant, maar volgens hem was ’ie toen nog niet af. Het bleef hangen. Bij de recente Bigtwin Bikeshow troffen wij hem weer. Dit keer met een brede grijns èn een motor die wèl af leek te zijn. Tijd voor het verhaal achter die grijns.
| Naam | Wilfred Dekker |
| Geboortejaar | 1976 |
| Beroep | autoshadehersteller |
| Drank | Havana Club en cola |
| Eten | BBQ en vis |
| TV | Discovery Channel / National Geographic |
| Film | Marvel |
| Muziek | The Outsiders / Rammstein / Chris Stapleton |
| Sport | Formule 1 / MotoGP / Superbike / Rugby |
| Hobby’s | motoren, airbrushen, gamen |
| Motoren | Harley-Davidson / Ducati |
| Politiek | geen vertrouwen in!!! |
| Lijfspreuk | “Het is wat het is.” |
| Voorbeeld | vakmensen die weten wat ze doen |
BOUWINSPIRATIE
Wilfred rijdt al sinds zijn achttiende op Ducati’s. Acht jaar geleden viel zijn oog ineens op iets anders: een Harley-Davidson Street Rod. “Toen was het nog een betaalbare Harley, nu zijn ze bijna onbetaalbaar. Een vreemde eend in de Harley-bijt en precies daarom juist zo gaaf”, begint Wilfred enthousiast te vertellen. “Rond diezelfde tijd had ik een testband nodig voor een verbrede achtervelg. Via-via kwam ik terecht bij Hans Bozzies. Sindsdien ben ik er eigenlijk nooit meer weggegaan.” Inmiddels helpt Wilfred Hans op zaterdagen in de werkplaats met het bouwen van motoren. “Gewoon voor de fun. Ik ben autoschadehersteller van beroep, dus een hoop dingen pak ik makkelijk op: bedrading, onderdelen monteren, dat soort werk. Vaak samen met Hans’ schoonzoon. De bouwinspiratie laat ik vooral aan Hans over. Hans werkt vanuit een dragstyle-benadering: sportief, snel en strak. Met Hans heb je eigenlijk geen eigen wil; Hij vertelt wat mooi is en wat niet. Maar goed, hij doet dit al meer dan dertig jaar en weet precies wat werkt. Veiligheid eerst, uiterlijk later. Dat merk je overal aan. De side mount is zo sterk dat je er een aanhanger aan kunt hangen en dat kontje? Geen polyester, dat mag niet van Hans, dus staal. Ik wilde het eerst wat ronder, maar Hans zei: ‘Nee, daarmee creëer je te veel ruimte tussen het wiel en het spatbord.’ Achteraf ben ik blij dat ik geluisterd heb. Het is uniek, strak, en ik ben er superblij mee.”
Roelof houdt met zijn Struner Zweedse choppertraditie springlevend
LANGER
De basis van het binnenwerk van de koplamp komt van een Yamaha MT-03, maar met een aangepaste kap. “Die originele lamp scheen recht omhoog. Perfect om vliegtuigen te spotten, maar niet zo handig op straat. Dat heb ik opgelost met een lens die het licht mooi naar beneden richt. Het voorspatbord is aangepast met gaten en spacers, want de voorvorkpoten staan iets wijder dan origineel. Brembo’s zijn origineel, maar dan met remschijven van Bike Steroids. Helemaal passend bij de velgen. Eén remslang ligt zoals gebruikelijk, de andere gaat door de vooras naar de andere kant. Hans z’n knutselidee. Het was vloeken en zwoegen, maar het is gelukt. Met balhoofdplaten die zes graden naar achteren hellen rijdt het stukken beter en het maakt het de motor, samen met de aangepaste achterbrug, in totaal met meer dan 4 inch langer. De achterbrug is een van Hans’ eerste types met ronde buizen, later werden ze vlak. Die ronde buis past beter bij het frame. Het frame is ook aangepast: de achterbrug is ingeslepen en gelast, dus nu muurvast. Geen geklapper meer en die tandriem slijt minder.”
SPUITWERK
Dankzij zijn ervaring als autoschadehersteller kon Wilfred, met hulp van Ian van Selfmade Custom Painting, ooit zijn leerling, later collega en inmiddels een goede vriend, de motor zelf spuiten. “Het spuitwerk? Dat deden we helemaal zelf. Stralen, schuren, plamuren, grondverf, zwart, zilver met een chroomeffect… We kozen uiteindelijk voor Oriental Blue als hoofdkleur. Net genoeg lak voor twee lagen, dus dat was even spannend. Ian nam de basiskleur en blanke lak voor zijn rekening. Ik deed het plakwerk en de airbrush. In één lijn verwerkte ik mijn oude racenummer 92 als een knipoog naar mijn Ducati-tijd. Sommige covers kregen een carbonlook.”
TROTS
Nu zijn Street Rod-project zo goed als afgerond is, zoekt Wilfred alweer naar een nieuwe uitdaging. “Het volgende wordt iets relaxter. Meer cruisen, ook beter voor m’n rug.” Zijn plan: een Fat Boy in Chicano-stijl. Geen lange spatborden dit keer, maar wel een enkelzijdige swingarm, aangepaste versnellingsbak, 330-achterband (Hans wil er een van 360!), 18 inch achterwiel, 23 inch voorwiel, schijfrem achter, originele voorpartij, en een ander zadel, spatbord en tank. “Het meest trots ben ik erop dat ik alles zelf heb betaald en zoveel zelf heb gedaan. Geen enkele motor of auto van mij bleef standaard. Ducati’s waren nog redelijk standaard, maar met mijn eigen laklaag nét even anders. Een custom Harley was altijd al mijn droom.
Fotografie: Edgar Vingerhoed
SPECIFICATIES CUSTOM HARLEY-DAVIDSON VRSCR STREET ROD
| ALGEMEEN | |
| Eigenaar: | Wilfred Dekker |
| Bouwer: | Wilfred Dekker / Bozzies Custom Bikes |
| Basis: | Harley-Davidson VRSCR (Street Rod) |
| MOTORBLOK | |
| Bouwjaar: | 2005 |
| Cilinderinhoud: | 1131 cc |
| Luchtfilter: | K&N |
| Uitlaat: | Akrapovic met keramisch gecoate bochten |
| Transmissie: | versnellingsbak en koppeling standaard, achterrotor met 65 tanden van Bike Steroids, NLC pulley-lager, brede carbon belt |
| RIJWIELGEDEELTE | |
| Frame: | Origineel frame, aangepast door Bozzies Custom Bikes |
| Swingarm: | Bozzies Custom Bikes, geschikt voor 300 mm achterband |
| Achterband: | Avon Cobra AV71 300/35VR18 |
| Achterwiel: | custom door Bike Steroids |
| Achterrem: | Brembo remklauw / Bike Steroids remschijf |
| Voorvork: | Bozzies Custom Bikes met Hyperpro binnenwerk |
| Voorwiel: | custom door Bike Steroids |
| Voorband: | Avon Cobra AV71 130/70R18 |
| Voorrem: | Brembo remklauwen / Bike Steroids remschijven |
| Schokbrekers achter: | Harley-Davidson Low Rider 12″ |
| Balhoofdplaten: | CNC-gefreesd door Bozzies Custom Bikes |
| DIVERSEN | |
| Stuur: | Bozzies Custom Bikes |
| Snelheidsmeter: | Motogadget Motoscope Pro |
| Hendels: | Harley-Davidson |
| Handvatten: | Bozzies Custom Bikes |
| Koplamp: | Yamaha MT-03, aangepast met LED-verlichting |
| Controls: | Harley-Davidson |
| Zadel: | Bozzies Custom Bikes |
| Achterspatbord: | Bozzies Custom Bikes |
| Achterlicht: | Bozzies Custom Bikes |
| Voetsteunen: | Bozzies Custom Bikes |
| Radiateurcover: | Cult-Werk |
| USB-aansluiting: | Voor GSM |
| Leidingen en gaskabels: | volledig weggewerkt |
| Bedrading: | Uitgevoerd door Wilfred Dekker en Bozzies Custom Bikes, volledig weggewerkt |
| Draai- en freeswerk: | Bozzies Custom Bikes |
| Overige bijzonderheden: | Inwendig gashendel, kentekenplaathouder van Bozzies Custom Bikes, diverse onderdelen gehydrodipt in carbonlook door FM Car Treatments |
| SPUITWERK | |
| Kleur: | Oriental Blue van House of Kolor |
| Design: | Wilfred Dekker |
| Spuitwerk uitgevoerd door: | Wilfred Dekker en Ian Blokker (Selfmade Custom Painting) |
| DANK AAN | |
| Hans – Bozzies Custom Bikes; Tim – Schoonzoon; Ian – Selfmade Custom Painting; Ferry en Michael – FM Car Treatments; Bas – Hyperpro, Alphen aan den Rijn | |
