zaterdag 2 mei 2026
Home Blog Pagina 1285

TTT#3 Overijssel en Drenthe

Door
Redactie
-
1

De streken en gebieden die de TankTasTocht aandoet, zijn te mooi om er maar een dag te verpozen. Rond Steenwijk liggen nog veel meer mooie weggetjes, die je niet links moet laten liggen. Om die reden hebben we ook een bonusroute gemaakt, zodat je er en lang weekeinde van kunt maken met het TankTasTocht Arrangement. TTT#3 wordt overigens weer op zaterdag 2 juni en op zondag 3 juni gereden. Op beide dagen staat ook een fotograaf voor je klaar.

[sgpx gpx=”/wp-content/uploads/gpx/TRACK-Route-TTT#0318.GPX”]

De aanbieding

Het arrangement Overijssel/Drenthe kost rond de €80,- p.p. o.b.v. een 2-pk halfpension. Overnachting in Frederiksoord, in de omgeving van Steenwijk en dichtbij de start. Reserveren en info over het hotel op goo.gl/VuDFSt

Start: McDonalds, Woldmeentherand 21, Steenwijk

Fotostop: Paviljoen Driewegsluis, Lindedijk 2A, Nijetrijne, van 12.00 tot 15.00 uur. De foto’s staan z.s.m. in het album van de gereden TTT op prowww.motor.nl

Wat is een TankTasTocht?

Een TankTasTocht, in de volksmond ook wel TTT, is een tocht in Nederland of net over de grens. Je hoeft je er niet voor op te geven en de deelname is gratis. Je hebt alleen onderstaande gpx-route nodig. Ergens onderweg wotrdt een foto van je gemaakt, die dan weer in een album op deze pagina verschijnt.

DOWNLOAD TTT#3 EN DE BONUSROUTE

Zwierend over een groene route van 160 kilometer. Met als hoogtepunten de prachtige laagveenmoerassen in de Weerribben en Wieden en het onbekommerde land van Bartje. Rijplezier, zelfs over golvend dijkasfalt. Oude bossen, weide akkers, vogelrijke waterplassen en stapels gemaaid riet. Tijdloze klinkerweggetjes voeren je langs plattelands erfgoed. Een perfecte rit langs wat Overijssel en Drenthe uitademen: landelijke rust!

Jacco van de Kuilen

De TankTasTocht begint in het Overijsselse Steenwijk. Na wat bebouwing volgt het weidse agrarisch landschap met de kenmerkende grote boerderijen. Een enkele tractor ploetert in de verte. Langs de overzichtelijke plattelandswegen staat menig dikke grazer sappig gras te kauwen. De vele akkers met hun zachte glooiing wijzen op eeuwenoud gebruik. De rust van omgeving drukt de teenschakelaar naar beneden. Via onder andere de A.F. Stroinkweg rijden we naar het meest westelijke deel van Overijssel.

Leuk om te zien is de toenemende aanwezigheid van ooievaars in dit vruchtbare landschap. Op zoek naar kwakend voedsel of statisch wakend op hun grove nesten. Als de nabijheid van de ooievaar je uit bijgeloof benauwd, dan kun je op de rechte stukken toch gas geven. Houdt rekening met hier en daar wat los grind in de (lange) bochten op de plattelandsweggetjes. Via de Woldakeweg kom je in de Weerribben-Wieden. Dit waterrijke gebied wordt afgewisseld door rietlanden, weilanden, moerasbossen en hooilanden. Door het turfsteken, dat z’n oorsprong rond het jaar 1300 al kreeg, ontstond het landschap. Gekenmerkt door de vele waterwegen ontsproot een prachtig natuurgebied dat als een biomagneet de zeer diverse flora en fauna aantrok. Daarnaast is ook de otter er met succes uitgezet.

Weerribben-Wieden

Via een kleine omhaal passeer je Ossenzijl, waarna je via de Hoogeweg het park doorkruist. Je hebt als bestuurder ruimschoots de mogelijkheid om van de omgeving te genieten. Zowel rijdend of als tussenstop. Schattige boerderijen sieren langs de met riet begroeide wateraders. Klein van opzet, maar vooral fotogeniek in deze omgeving. De behoefte om de motor hier tijdelijk voor een kano te verruilen, is geheel begrijpelijk. Vogel, natuur- en waterliefhebbers komen hier ruimschoots aan hun trekken.

Bij Café restaurant De Weerribben in Kalenberg kun je neerstrijken en genieten van een fraai uitzicht. Stop ook gerust bij de Spinnenkopmolen de Wicher voor een fotomoment, maar pas op met de soms drassige bermen. De Rietweg (hoe toepasselijk) voer je door het gehuchtje Nederland. Daarna verlaat je het nationale natuurgebied. Tijd om de pols aan de gashendel iets te knikken. Via de Blokzijlerdijk loont het de moeite om de teugels aan te halen bij het kerkje in Blankenham. Christen en atheïst zullen het met elkaar eens zijn, want vanaf de dijk kijk je hier naar een levende ansichtkaart.

Intens genieten

Naarmate de tocht vordert heb je ruim zicht op en over het landschap. Na het dorpje Slijkenburg voert de Lindedijk door polderlandschap. Het asfalt golft over een kronkelige dijk en stelt de vering mild op de proef. Het laverende karakter nodigt uit om gas te geven, maar de aanhoudende verzakkinkjes manen tot voorzichtigheid. De dijk ‘werkt’ immers nog in z’n eigen tempo. Het gevoel om bovenlangs de weilanden te rijden, in combinatie met een uitgestrekt landschap, is bijzonder gaaf. Het intense genieten accelereert.

Dan volgt een soort overgangsgebied via Wolvega naar Drenthe. Rijdend door het bos van Heerlijkheid De Eese kom je Drenthe binnen. De begroeiing is hier beduidend anders. Statige bomen langs slootjes en straten die lang geleden waarschijnlijk slechts karrenpaden waren. De praktische maatschappelijke vooruitgang heeft de wegen hier gelukkig niet rechtgetrokken. Ongerepte nostalgie in een groenrijke omgeving. Frequente waarschuwingen voor overstekend wild (met fiets). Bij iedere boerderij of landelijke woning horen de paarden bijna vanzelfsprekend. Een enkele lama als vreemde eend doet passanten grijnzen. Waarschijnlijk een grap van een Overijsselse ooievaar. De reliëfverschillen tussen weg en weiland wijzen ook hier op een oud agrarisch verleden. Het noeste boerenleven en de plaggenhutten van weleer bedenk je er zelf maar bij. In Wilhelminaoord ben je in een heuse Nederlandse kolonie. In 1818 werd het dorpje gesticht voor mensen uit de grote steden die daarmee de armoede konden ontvluchten.

Ongepolijst

Onderweg zijn er voldoende mogelijkheden voor een koffiestop of een smakelijke lunch. Laat bij het tanken vooral de smakelijke Drentse worst niet hangen. Die zijn vaak vlakbij de kassa te vinden. Deze ambachtelijke droge worst kun je uitstekend als snack verorberen. De route volgt langs sprekende dorpjes als Frederiksoord, Diever en Ruinen. Onderweg absorbeert je het ongepolijste, maar o zo fraaie Drenthe. Dikbemoste rieten daken of een vervallen schuur geven juist een no-nonsens charme aan deze regio. Let wel een beetje op medeweggebruikers, omdat de provincie als bestemming zeer geliefd is. Op de Burgermeester Slompweg steek je weer over naar Overijssel. Daarna ben je al spoedig weer terug in Steenwijk, bij de grote gele M.

Een ontdekkingstocht om van te watertanden. De rit omvat de afwisseling van divers natuurschoon en het pure karakter van de dorpjes. Een ware beleving voor de motorrijder die het optimale van beide provincies in het zadel zal ervaren.

‘Hij giet deur gaogel en bos’ (Hij laat zich niet tegenhouden)

Zeven nieuwe Nederlandse dealers voor Husqvarna

Door
Redactie
-
0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

De Husqvarna Vitpilen en Svartpilen: hoewel ze nog maar net in Nederland geland zijn, zitten de twee high tech stijliconen nu al verankerd in de motorwereld. Eenmaal gezien, heb je beide motoren voor altijd in je geheugen gegrift staan.

Maar beide Husqvarna’s bieden natuurlijk meer dan hun verleidelijke mantels der liefde op het eerste gezicht. Namelijk ultra verfijnde, potente eencilinders, uitgebalanceerde rijwielgedeeltes en ieder zijn eigen doordachte ergonomie. Het straatleven is immers hun domein; een eregalerij in musea verdienen de Husqvarna’s vanzelf wel.

Om iedere (potentiële) Vitpilen- of Svartpilen-rijder op alle fronten te assisteren, heeft Husqvarna zijn dealernetwerk drastisch uitgebreid, met de focus op de nu reeds felbegeerde 401- en 701-generatie. Richten we ons daarom op de kersverse Husqvarna-straatdealers met als eerste uit een serie van zeven nieuwe dealers: Richard Zuijderwijk van MotoPort Rockanje.

‘Onze ouders begonnen de motorzaak in 1978, maar intussen zijn we uitgegroeid tot een bedrijf met tien dealerschappen. Vandaar ook dat we vorig jaar onze vloeroppervlakte verdubbeld hebben en onlangs eens goed feest hebben gevierd om ons veertigjarig bestaan. Maar ons brede aanbod motormerken betekent niet dat we Husqvarna zouden laten ondersneeuwen, integendeel. Het is natuurlijk een legendarisch merk dat alle aandacht verdient. En de Svartpilen en Vitpilen hebben natuurlijk een uitstraling voor mensen die echt iets anders willen, zeker hier in de Randstad. Het hippe urban karakter en de pioniersgeest die de motoren uitstralen passen bij uitstek bij een stad als Rotterdam bijvoorbeeld.’

Evel Live

Door
Redactie
-
0

Wie anders dan waaghals Travis Pastrana is de geschikte persoon om Evel Knievel te eren? De drijvende kracht achter Nitro Circus maakt drie sprongen die Knievel wereldberoemd maakten. Pastrana springt acht juli over 52 auto’s, 16 Greyhound-bussen en de bekendste van allemaal: die over de  Caesars Palace fontein. Hopelijk landt hij iets succesvoller dan Knievel.

Grotere stunt
Misschien is het nog wel een grotere stunt dat Pastrana niet springt met een Harley-Davidson, maar op een Indian. Geen Sportster dit keer dus, maar een FTR750. De motorfiets is bedoeld voor flat track racen, maar bij uitstek geschikt voor deze uitdaging alsdus Pastrana. Net als de motoren van Knievel is de FTR750 niet gebouwd om te springen (en te landen…)

Amper training
Nooit eerder sprong Pastrana met een V-twin en hij heeft slechts een paar trainingsdagen om aan de motorfiets te wennen. Het zal ook wel even serieus wennen worden. Geen lichte eencilinder motorcrosser, maar een 750cc tweecilinder met een paar centimeter veerweg. Op 8 juli weten we of Pastrana net zo goed vliegt als Knievel, maar belangrijker nog; of hij goed landt.

Getest: KTM 790 Duke

Door
Redactie
-
0

Zoals altijd windt KTM er geen doekjes om. ‘The Scalpel’, zo doopte het merk deze Duke 790 bij de onthulling  ervan. Het zette hem neer als branieschopper, een fileermes dat getuige de door KTM geleverde eerste foto’s het liefst dwars een bocht in glijdt en er op zijn achterwiel uitkomt. Nu sta ik voor het eerst oog in oog met een springlevende Duke 790, die zo klein gebouwd is dat je een willekeurige motorrijder gerust kunt wijsmaken dat hij op de 390-variant zit. Niet voor niets heeft KTM hem als LC8c geregistreerd, waarbij de laatste C die van ‘compact’ is. 

Toeters en bellen
In vergelijking met z’n meest directe concurrenten is de KTM wat aan de prijs, met €11.625. Neem plaats in het zadel en je begrijpt algauw waarom. Het is niet enkel het kleurrijke dashboard, maar meer hetgeen je in combinatie met vier knoppen op het stuur kunt instellen. Gasreactie, traction control, power-modi en anti-wheelie zijn gekoppeld aan de drie voorgeprogrammeerde rijmodi, terwijl de vierde Track-modus geheel instelbaar is. Daarbij is de traction control negenvoudig instelbaar en wordt hij net zoals de anti-wheelie door een IMU aangestuurd. IMU? Jawel, en we hebben het hier nog steeds over een middenklasser. Daar bovenop mag je nog eens launch control, bochten-ABS en een quickshifter voor op- en terugschakelen tellen, beide standaard. 

Opvallende keuzes
Qua opbouw van de Duke valt er zo op het eerste gezicht weinig vreemds te ontdekken. Vanzelfsprekend kiest KTM voor een stalen buizenframe, is de achterbrug des KTM’s deels opengewerkt en verzorgt WP vanzelfsprekend de vering voor moederbedrijf KTM. Al doorsnuffelend vallen er echter wel twee dingen op: de keuze voor banden en remklauwen. KTM stelt in het noppenwereldje dusdanig goede ervaringen te hebben met Maxxis dat het in samenwerking met het Taiwanese bandenmerk de Supermaxx heeft doorontwikkeld. Verder speurend valt het KTM-logo op de remklauwen op. Hoewel het op het oog Brembo-klauwen lijken, blijken het onderhuids J. Juan-exemplaren. J. Juan? Eerlijk is eerlijk, ik moest ook even zoeken. Het blijkt een Spaanse fabrikant die flink aan de weg timmert en nu voor het eerst de stap naar een grote productiemotor maakt.

Dat blok, dat geluid!
Afijn, rijden maar! Direct na het starten valt het geluid uit de standaard uitlaatdemper enorm op, dat is echt geweldig: een mooie karakteristieke roffel, die heerlijk naploft wanneer je afremt op de motor. Wanneer ik even met een andere journalist van motor ruil, blijkt zijn optionele Akrapovic-uitlaatdemper nog niet half de beleving te geven van de originele demper. De omgekeerde wereld!

Over het blok ben ik niet anders dan enthousiast. De gasreactie is prima. Enkel op constant gas door een klein dorpje merk ik ietwat onrust. Verder niets dan lof. De tweecilinder voelt heerlijk soepel, meer elastisch dan bullig. Het echte avontuur begint bij 6000 toeren per minuut, onderweg naar het maximale koppel, dat bij 8000 toeren relatief laat wordt geleverd. Het geeft hem een levendig karakter en samen met het heerlijke geluid blijkt de Duke een uitdagende fiets. Eigenlijk precies zoals zijn wilde uiterlijk doet vermoeden.

Alle randzaken kloppen; de bekrachtigde koppeling is licht, maar biedt veel gevoel, de versnellingsindicator is prominent in beeld en met de quickshifter hoef je niet te vechten, al rendeert die natuurlijk beter naar gelang het toerental hoger ligt. Die quickshifter is niet alleen luxe, maar draagt ook nog eens bij aan het al zo uitdagende karakter. Je voelt je toch een beetje coureur als je telkens terugschakelt zonder koppeling. Nét iets te vroeg, zodat de slipperclutch even reguleert en de uitlaatdemper flink nablaft. Heerlijk! Klein minpunt vind ik in de telkens wederkerende traction control en wheelie control; als je deze uitschakelt, schakelt het systeem zich vanzelf weer in zodra je de startknop beroert of de sleutel omdraait. Je moet het dus telkens met draaiende motor uitschakelen en dat ontneemt hem het nodige hooligan-karakter. 

Lichtgewicht
Het stuurgedrag is geen verrassing en net zo uitdagend als het motorblok: licht, direct en eerder nerveus dan stabiel. Ik heb begrip voor de standaard gemonteerde stuurdemper, die je bij manoeuvreren op de vierkante meter trouwens totaal niet merkt. Het is op de Canarische bergwegen eigenlijk één groot feest en dat komt door de homogeniteit van het geheel. Blok en rijwielgedeelte sluiten naadloos op elkaar aan, heel fraai. De remblokken van Spaanse makelij hadden in mijn beleving ook Italiaans kunnen zijn en doen gewoon keurig hun werk, met een duidelijk aangrijppunt, keurig doorremmend. Er zijn concurrenten die scherper remmen, dat wel.

Qua comfort is het vanzelfsprekend iets minder. De Duke is écht naakt, alhoewel de stalen benzinetank en kunststof cover nog enigszins hun best doen iets van windbescherming te bieden. Veel is het natuurlijk niet. Ik kan met mijn 1,90 meter aan lichaamslengte prima zitten dankzij het vlakke en ruime zadel, al wordt het ergonomische wonder van de Super Duke niet gedupliceerd. Het zijn vooral mijn knieën die na een halve dag wel even willen worden gestrekt; van mijn zitvlak heb ik zelfs aan het eind van de dag nog geen last. Het zadel is weliswaar aan de hoge kant voor dit segment, maar is dankzij de ranke opbouw aan de voorzijde zo smal dat ik voor personen met korte benen niet zo gauw problemen zie. 

Voor comfort zorgt ook het blok, dat zo trillingvrij is als het moet zijn. Natuurlijk, een tweecilinder kent zijn vibraties, maar storend is het geen moment. De twee balansassen doen hun werk dus keurig. De trillingen in de spiegels blijven dan ook beperkt.

 

MOTOPORT WORMERVEER OFFICIEEL KTM-DEALER

Door
Redactie
-
0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Na een succesvolle samenwerking in de afgelopen twaalf jaar wil Verpalen zich meer gaan focussen op het autobedrijf en stoot het motordealerschap af. André Verpalen: “Ik blijf nog wel KTM’s verhuren, maar mijn monteur René en alle speciale gereedschappen worden overgenomen door MotoPort Wormerveer”.

In MotoPort Wormerveer heeft KTM een sterke nieuwe partner in de regio gevonden. Zij zijn reeds dealer van BMW, Honda, MV Agusta en Piaggio (scooters) en zijn al ruim 50 jaar een vaste waarde in Noord-Holland, toen – en bij veel lokale klanten nog steeds – bekend als Minus de Vries Motoren. Inmiddels bestaat de zaak alweer 30 jaar als het bekende MotoPort.

Simon de Vries van MotoPort Wormerveer:
“Wij zijn er heel blij mee dat we het KTM-dealerschap van Verpalen kunnen overnemen. Het zijn mooie machines en het is een prachtige aanvulling op onze bestaande merken, die elk hun eigen karakter hebben. Wij zien daarmee kansen voor zowel onze klanten als al onze merken. Voor de bestaande KTM-klanten van Verpalen is het fijn dat we hemelsbreed maar 500 meter verderop zitten! En omdat we al het materiaal én hun monteur overnemen, blijft voor die klanten hun motor in vertrouwde handen. Ook omdat we zelf een vaste waarde zijn hier.”

De komende weken wordt hard gewerkt aan de transitie. Begin juni zullen de KTM’s in de showroom staan, eind juni moet de inrichting in de huiskleuren van het Oostenrijkse merk klaar zijn. Vanaf half juni zijn er demo-motoren voor testritten beschikbaar en verder zal in principe het volledige KTM-modellengamma in de showroom te zien zijn.

MotoPort Wormerveer
Industrieweg 18
1521 ND Wormerveer
Tel: (075) 642 13 92
www.motoportwormerveer.nl

Afgaan op de dirttrack-baan

Door
Redactie
-
0

Abraham zag ik reeds en daarom schaar ik me al een tijdje onder de categorie ‘mannen’. Een introductie Dirttrack van Harley-Davidson gooit dat beeld volledig op een hoop. Wat nou kerel? En jochie ben ik, een prutser. Zelden heb ik me zo verloren gevoeld op een wedstrijdbaan. Verdwaald zelfs. Op een rond circuit! En zelden heb ik zo genoten van dezelfde knotsgekke sport. Al was het vanaf de zijlijn.

Verkrachting
Dirttrack wordt iets hipper in Europa, maar het is al decennia groter dan groot in Amerika. Het bracht Harley-Davidson grote sportieve en zakelijke successen. Uit liefde voor de sport investeert de motorfabrikant in de motordiscipline. Onder meer door het te introduceren bij journalisten. Zoals bij een persevenement in Kroatië. Om nou te zeggen dat mijn dirttrack-ontmaagding een succes was, is een grove verkrachting van de waarheid.

Ruben Xaus als leraar
Harley spaart kosten noch moeite om de kennismaking tot een succes te maken. Oud Superbike-coureur Ruben Xaus is als leraar ingevlogen. In de Kroatische heuvels is met behulp van een bulldozer een baan uitgezet. Een ambulance staat klaar bij fysieke schade en de brandweer om de baan nat te houden. Het mooist van alles zijn de geprepareerde Street 750’s. Normaal een anonieme instapcruiser, nu plotseling een wedstrijdbeest.

Gekieteld en op dieet
Overbodige poespas heeft de motor niet. Bestaan er mooiere brommers dan functionele, poepnaakte motoren die volledig functioneel zijn? Zo snel mogelijk over een kort baantje knallen en glijden, in dit geval. Normaal valt niemand achterover van het vermogen van een Street 750, maar een gekietelde variant op streng dieet is een ander verhaal. Dat geldt ook voor het normaal zo beschaafde geluid. Zonder uitlaatdemper is dat plotseling uiterst indrukwekkend.

Modderfiguur
Het strijdros is indrukwekkend,  in tegenstelling tot mijn prestaties. Kan ik gewoon niet uit de voeten op ronde banen? Ook in de Wall of Death van Henny Kroeze sloeg ik een modderfiguur.  Al is hier gelukkig geen modder, maar stof. Het is bizar hoe weinig grip banden daarop vinden. Motorcrossers hebben het maar makkelijk. Dit voelt als ijsspeedway zonder spikes. Elk streepje gas resulteert in een spinnend achterwiel, maar vooral in een te ver naar buiten glijdend wiel. Hoe flikt zo’n Xaus dat toch?

Hemeltergend traag
Eerlijk gezegd was ik de lange Spanjaard al kwijt bij het theoretische deel. Het ontbreken van een voorrem weet ik nog, maar hoe zat het ook alweer met de bochtentechniek. Remmen, afschuinen, schakelen, sturen? Het duizelt me aan alle kanten. Ik heb meer tijd nodig om op stoom te komen dan deze stoomcursus. Het resultaat laat zich raden: een doodgeremde motorfiets, verschillende bijna-valpartijen ondanks een hemeltergend traag tempo. Er komen zoveel zaken op me af, er moeten zoveel dingen simultaan gebeuren (die totaal niet in mijn systeem zitten) dat de bovenkamer het niet bijhoudt. En tijd voor een CTRL-ALT-DEL-herstart is er niet.

Landmijnen?
Hoe omarm je een bochtentechniek waarbij je een bocht bewust veel te hard induikt, de apex volledig mist en toch alle hens aan dek glijdend instuurt? Het gaat mij niet makkelijk af. Helemaal niet om eerlijk te zijn. In een alles of niets poging schiet ik rechtdoor. Gelukkig is de uitloopstrook lang genoeg om alle snelheid kwijt te raken. ‘Er zullen hier toch geen landmijnen liggen’, flitst het er door mijn hoofd. Hoe lang geleden stonden alle Joegoslavische volkeren elkaar hier naar het leven? Er schijnt her en der nog onontploft oorlogstuig te liggen.

Lood aan de schoenen
Onder luid applaus van de andere journalisten wordt de man die net het onofficiële Nederlands record ‘Uitloopstrook rijden’ verpulverde, ingehaald. Hoofdschuddend vanwege mijn falen, maar dankbaar voor het eerbetoon, besluit ik de handdoek in de ring te gooien. Van binnen schuilt er toch ergens een control freak die alles wil beheersen. Op dit baantje beheers ik alleen de kunst van het falen. Mijn ego is niet zo groot, maar er zijn grenzen. En waar eindigt dit? Bij die vriendelijke mensen van de EHBO? Bij het losknippen van de ijzeren slof onder mijn linkervoet valt er last van mijn schouders. Reed ik simpelweg rond met lood aan mijn schoenen?

Wijze les
Als toeschouwer valt alles plotseling op zijn plaats. Allemachtig, wat is dirttrack gaaf en spannend om te zien. Een paar rondjes bevat meer actie dan twintig TT’s achter elkaar. Lurkend aan een alcoholvrij biertje en jankend van het lachen zien we reputaties sneuvelen en gebouwd worden. Gedoodverfde winnaars leggen het af tegen underdogs. Een heldenonthaal is terecht hun deel. Mannen die met hun hoofd rijden, schoppen het onverwacht ver. Het is een wijze les; een volgende keer moet ik mijn hoofd erbij houden. Rustig blijven. Dat er een volgende keer moet komen, heb ik al besloten. Mijn hart ligt al bij dirttrack, nu mijn hoofd nog.

[justified_image_grid ids=27373,27374,27375,27376,27377,27378,27379,27380,27381,27382,27383,27384]

Test: 8 actioncams

Door
Redactie
-
0

Het aanbod van actioncams wordt groter, veelzijdiger en verandert jaarlijks. Een goede reden eens rond te kijken wat er allemaal op de markt verkrijgbaar is en om zowel voordelige als dure camera’s op de motor uit te proberen. Een test van acht microcamera’s in twee prijssegmenten.

Zo hebben we getest

getestet1

De totale beoordeling is onderverdeeld in 50% opname, 30% bediening en 20% uitvoering.

Aan het begin van de testprocedure controleerden we de levering en technische kenmerken, zoals weergave, resolutie in foto en video, (spat)waterdichtheid en verbindingsmodules (Bluetooth, WiFi, GPS) van de camera’s. Tijdens de beoordeling van de bediening kwam de gebruiksvriendelijkheid van de apparaten aan het licht, in het bijzonder voor motorrijders. We beoordeelden de opnamekwaliteit tijdens een testrondje met een Ducati Monster 1200 S maar ook tijdens testopnames in de fotostudio, beide met een maximale resolutie, bij video’s met minimaal 24 beelden per seconde. Tijdens de testritten werden alle actioncams uit een bepaalde prijsklasse gezamenlijk uitgeprobeerd, om groepsgewijs vergelijkbare resultaten te verkrijgen. Voor de prijzen zijn we uitgegaan van de verkoopadviesprijzen van de fabrikant/importeur, op prijsvergelijkingssites zijn de actioncams goedkoper.

Midland_H7+_fr

Midland H7+

Testvideo (opname met 2160p@24fps): De opname in 4K-resolutie van de Midland laat volle en warme kleuren zien, het contrast zou bij opnames van de hemel sterker mogen zijn. Ondanks een hoge resolutie ontbreekt het aan scherpte. Typerend voor een camera in een behuizing is de doffe klank in combinatie met nagenoeg geen windgeruis.

Testfoto (opname met 12 MP): Het beeld dat de Midland oplevert, heeft duidelijk een geeltint, wat ten koste gaat van de kleurweergave. Scherpte en contrast zijn gemiddeld.

Afmetingen (LxBxH): 30 x 61 x 43 mm; Accu: verwisselbaar; Aansluitingen: Micro-USB, HDMI; Resoluties: 2160p@24fps, 1440p@30fps, 1080p@60/30fps, 720p@120/60fps;
Opnamehoek max.: 150 graden; Beeldstabilisator: ja; Bluetooth: nee; Bestandsformaten: MP4, JPG; Dichtheid: via behuizing; Display: 2’’-LCD; Fotoresolutie: 12/8/5/3 MP; Garantie: 24 maanden; Gewicht: 58 g; Productieland: China, Meegeleverd: Camera, waterdichte behuizing tot 30 m,
bevestigingsframe, afstandsbediening (armband), kleefhouder (2 x), statiefadapter, 90-graden adapter, kleefpads (2 x), USB-kabel, beknopte handleiding; smartphone-app: ja; Geheugen extern: max. 32 GB; Video-codec: H.264; WiFi: ja; Prijs: €199,-

Conclusie

De Midland H7+ kan veel, maar helaas laat de videokwaliteit te wensen over. Op het gebied van bediening scoort de camera relatief goed vergeleken met zijn concurrenten. Bovendien maakt de camera, net als veel concurrenten, gebruik van het GoPro-formaat, waardoor er een rijker aanbod van accessoires en handgrepen mogelijk wordt. Een goede kandidaat voor korte clips onderweg.

Opname 60%

Uitvoering 69%

Bediening 79%

Totaal 67%

Polaroid_fr

Polaroid Cube+

Testvideo (opnames met 1440p@30fps): Wij testten de Cube+ in de waterdichte behuizing. Alle houders hebben speling, waardoor het beeld niet volledig stabiel is en er ruis ontstaat. Ondanks de behuizing is de wind hoorbaar aanwezig. De kleuren zijn prettig – met een lichte roodtint. Met iets meer contrast dan de Midland wordt de hemel beter weergegeven. De scherpte is voldoende. De enige cam in de test die uitsluitend over 4:3-beeld beschikt. Testfoto (opname met 8 MP): Bij de scherpte vallen de ontbrekende megapixels op; kleuren en contrast zijn overtuigend.

Afmetingen (LxBxH): 36 x 36 x 36 mm; accu: geïntegreerd; Aansluitingen: Micro-USB;
Resoluties: 1440p@30fps, 1080p@60/30fps, 720p@120/60/30fps; Opnamehoek max.:
124 graden; Beeldstabilisator: ja; Bluetooth: nee; Bestandsformaten: MP4, JPG; Dichtheid: spatwatervast; Display: zonder; Fotoresolutie: 8 MP; Garantie: 24 maanden; Gewicht: 54 g; Productieland: China, Meegeleverd: Camera, transportbescherming, karabijnhaak, USB-kabel, geheugenkaart 8 GB, beknopte handleiding; Smartphone-App: ja; Geheugen extern: max. 128 GB; video-codec: k. A.; WiFi: ja; Prijs: €139,-

Conclusie

Met de Polaroid Cube+ is de koper in het bezit van een piepkleine camera, die nagenoeg overal kan worden gebruikt. De Cube+ is duidelijk niet speciaal voor motorrijders ontwikkeld, toch presteert de cam heel behoorlijk tijdens motorritten. Met de krachtige magneet op de voet klik je de camera snel op de stalen tank vast en kun je direct opnames maken. Uitgebreide instelmogelijkheden of een display zul je vergeefs zoeken.

Opname 60%

Uitvoering 57%

Bediening 45%

Totaal 55%

Rollei_fr

Rollei AC 530

Aanrader!

Testvideo (opname met 2160p@30fps): De Rollei biedt in de 4K-modus een haarscherp beeld met neutrale tot koele kleuren en weinig vertekening, wat het nabewerken van video’s vergemakkelijkt. Zowel de doffe klank met relatief veel volume als het beeldcontrast liggen op een hoog niveau. Optimale opnamekwaliteit in een voordelig prijssegment! Testfoto (opname met 14 MP): Een maximale resolutie staat niet garant voor de beste foto. Zowel scherpte, kleuren als contrast zijn gemiddeld.

Afmetingen (LxBxH): 33 x 61 x 42 mm; Accu: verwisselbaar; Aansluitingen: USB, HDMI;
Resoluties: 2160p@30fps, 1520p@30fps, 1080p@60/30fps, 720p@120/60/30fps;
Opnamehoek max.: 170 graden; Beeldstabilisator: ja; Bluetooth: ja; Bestandsformaten: MOV, JPG; Dichtheid: via behuizing; Display: 2’’-LCD; Fotoresolutie: 14/10/8/5/2 MP; Garantie: 24 maanden; Gewicht: 79 g; Productieland: China, Meegeleverd: Camera, waterdichte behuizing tot 40 m, reservedeksel, afstandsbediening, kleefhouder (2 x), klemschuif (2 x), statiefadapter, USB-kabel, handleiding; smartphone-app: ja; Geheugen extern: max. 32 GB; video-codec: H.264; WiFi: ja; prijs: €169,99

Conclusie

De Rollei AC 530 biedt veel camera voor relatief weinig geld. Opnamekwaliteit en de absolute gebruiksvriendelijkheid maken niet alleen hobby-filmers gelukkig. Deze camera kan de concurrentie met duurdere apparaten aan. Doordat ze maar weinig minpunten heeft, is het niet alleen qua prijs een aan te bevelen camera, maar ook een regelrechte aanrader!

Opname 83%

Uitvoering 76%

Bediening 90%

Totaal 84%

Sony_HDR_AS50_fr

Sony HDR-AS50

Testvideo (opnames met 1080p@30fps): Sony bewijst dat voor een goed beeld niet per se een hoge resolutie nodig is. De kleuren zijn neutraal tot koel, in het contrast zijn er duidelijke verschillen tussen het donkere en lichte bereik. Voor een full-HD-opname is de beeldscherpte absoluut acceptabel, maar de klank zou krachtiger en ruisarmer mogen. Testfoto (opname met 12 MP): De testfoto ziet er goed uit: een zeer goed kleurrendement, een uitstekend contrast ook bij studiolicht en de meeste scherpte in het voordeligste prijssegment.

Afmetingen (LxBxH): 82 x 25 x 47 mm; Accu: verwisselbaar; Aansluitingen: Micro-USB; Resoluties: 1080p@60/50/30/25/24fps, 720p@120/100/30/25fps; Opnamehoek max.: g.o.;
Beeldstabilisator: ja; Bluetooth: ja; Bestandsformaten: MP4, JPG; Dichtheid: via behuizing; Display: 1’’-LCD; Fotoresolutie: 12 MP; Garantie: 24 maanden; Gewicht: 83 g; Productieland: China, Meegeleverd: Camera, waterdichte behuizing tot 60 m, accu, klemschuif, laadkabel, handleiding; smartphone-app: ja; Geheugen extern: max. 128 GB; Video-codec: H.264; WiFi: ja; prijs: €220,00

Conclusie

Ook in het voordelige prijssegment laat Sony een relatief goede opnamekwaliteit zien. Maar zonder afstandsbediening en de omvangrijke uitvoering van de duurdere FDR-X3000R blijkt de camera omslachtig in het gebruik. Ook met behulp van de app laat het gebruiksgemak te wensen over. In het gebruik is dit niet de eenvoudigste camera voor motorrijders.

Opname 80%

Uitvoering 67%

Bediening 69%

Totaal 74%

Garmin_Virb_fr

Garmin Virb Ultra 30

Testvideo (opname met 2160p@30fps): De Virb verwent de gebruiker met neutrale kleuren en een uitstekend contrast. De beeldscherpte is goed, maar niet voortreffelijk. Met zijn doffe klank en afwezigheid van ruis onderscheidt het klankbeeld van de testopname zich van zijn meeste concurrenten. Testfoto (opname met 12 MP): Het beeld van de Virb valt nogal donker en iets geel uit. De camera scoort niet goed wanneer er weinig licht is, zoals in studio’s. Wel beschikt de camera over een nachtmodus.

Afmetingen (LxBxH): 31 x 57 x 47 mm; Accu: verwisselbaar; Aansluitingen: USB, HDMI;
Resoluties: 2160p@30fps, 1520p@60fps, 1440p@60fps, 1080p@120fps, 720p@240fps, 480p@300fps; Opnamehoek max.: g.o.; Beeldstabilisator: ja; Bluetooth: ja; Bestandsformaten: MP4, JPG; Dichtheid: via behuizing; Display: 1,75’’-LCD; Fotoresolutie: 12/8 MP; Garantie: 24 maanden; Gewicht: 87 g; Productieland: Taiwan, Mee: Camera, waterdichte behuizing 40 m, kleefhouder (2 x), 90-graden adapter lang, 90-graden adapter kort, verlenging kort, USB-kabel, tweede behuizingsdeksel, inbussleutel, beknopte handleiding; Smartphone-app: ja; Geheugen extern: max. 128 GB; video-codec: k. A.; WiFi: ja; Prijs: €429,99

Conclusie: Garmin levert een huzarenstukje en scoort bijna even goed als de GoPro. De camera’s onderscheiden zich slechts op details, met name de bediening van de Virb Ultra 30 is prettig en is ook voor niet geoefende gebruikers direct begrijpelijk. Als de studiofoto beter was uitgevallen, had deze camera de Hero6 kunnen verslaan; in de pure videobeoordeling scoort de camera zelfs beter. Een prima camera, speciaal voor beginners met hoge eisen aan de videokwaliteit.

Opname 77%

Uitvoering 88%

Bediening 90%

Totaal 83%

Ghost_Drift_fr

Drift Ghost 4K

Testvideo (opnames met 2160p@30fps): De kleuren van de Drift zijn krachtig en kenmerken zich door een goed contrast, ook al valt het totale beeld donker uit. Bij stilstand en lage snelheden is het beeld zeer scherp; wanneer er sneller wordt gereden neemt de beeldscherpte af. Zonder behuizing moet een externe microfoon worden gebruikt, met de geïntegreerde oplossing is er sprake van sterke ruis. Testfoto (opname met 12 MP): De Drift levert haarscherpe, contrastrijke beelden op, maar heeft ook te kampen met een lichte geeltint en kan qua kleuren niet volledig overtuigen.

Afmetingen (LxBxH): 82 x 32 x 43 mm; Accu: verwisselbaar; Aansluitingen: Mini-USB; Resoluties: 2160p@30/25/24fps, 1520p@60/50/30/25/24fps, 1080p@120/100/60/50/30/25/24fps, 720p@240/200/60/50/48/30/25fps; Opnamehoek max.: 140 graden, draaibare lens;
Beeldstabilisator: ja; Bluetooth: nee; Bestandsformaten: MP4, JPG; Dichtheid: spatwatervast; Display: 0,5’’-LCD; Fotoresolutie: 12/8/5 MP; Garantie: 24 maanden; Gewicht: 120 g; Productieland: China, Meegeleverd: Camera, kleefhouder (2 x), afstandsbediening (armband), Mini-USB-kabel, bus voor externe micro, handleiding; Smartphone-app: ja; Geheugen extern: max. 128 GB; video-codec: H.264; WiFi: ja; prijs: €345,-

Conclusie

De Ghost valt in het hogere prijssegment wat tegen. In klank en beeldscherpte scoort hij matig, de grote knoppen echter kunnen ook met handschoenen goed worden bediend. Zonder accessoires kan de leveromvang redelijk compleet worden genoemd. Afmetingen en gewicht kunnen afhankelijk van positie echter storen. Alles bij elkaar een redelijke score.

Opname 70%

Uitvoering 76%

Bediening 79%

Totaal 74%

GoPro_fr

GoPro Hero6 Black

Aanrader!

Testvideo (opname met 2160p@60fps): De opnames van de GoPro vallen qua kleur warm, maar ook wat donker uit. De klank is voor een camera zonder behuizing heel behoorlijk, maar niet ruisvrij. Op de beeldscherpte is niets aan te merken, de videokwaliteit is gedetailleerd en altijd helder. Testfoto (opname met 12 MP): Het GoPro-beeld is relatief donker, maar de kleuren zijn neutraal. Vergeleken met de concurrenten is de Hero6 onder studio-omstandigheden voor het eerst niet de beste.

Afm. (L x B x H): 34 x 63 x 45 mm; Accu: verwisselbaar; Aansluitingen: Micro-USB, HDMI; Resoluties: 3072p@30/25/24fps, 2160p@60/50/30/25/24fps, 2028p@60/50/30/25/24fps, 1520p@120/100/60/50/
30/25/24fps, 1440p@60/50/30/25/24fps, 1080p@240/200/120/100/60/50/30/25/24fps, 720p@60/50fps; Opnameh. max.: 123 Grad; Beeldstab.: ja; Bluetooth: ja; Bestandsformaten: MP4, JPG, RAW; Dichtheid: tot 10 m; Displ.: 2’’-LCD; Fotoresolutie: 12 MP; Garantie: 24 maanden; Gewicht: 117 g; Productieland: China; Meegeleverd: Camera, bevestigingsframe, klemschuif, kleefhouder (2 x), ministatief, transporttas hard, transporttas soft, micro-SD-kaart, USB-kabel, handleiding; smartp.-app: ja; Geheugen ext.: max. 256 GB; Video-codec: H.265/264; WiFi: ja; Prijs: €429,99

Conclusie

De GoPro heeft nog maar een krappe voorsprong, en dat komt vooral door de uitvoering en bediening. Het videomateriaal is goed, maar de fabrikant profiteert (nog) niet van alle mogelijkheden die de nieuwe H.265-codec biedt. Op de meeste computers kunnen de video-opnames goed worden afgespeeld. Verder overtuigt de camera door zijn sterke kanten, zoals het neutrale beeld en de goede klank. De camera biedt extreem vele positioneringsmogelijkheden.

Opname 77%

Uitvoering 90%

Bediening 90%

Totaal 84%

Sony_FDR_X3000_fr

Sony FDR-X3000R

Testvideo (opnames met 2160p@30fps): De FDR-X3000R levert de beste video in de test. De kleuren zijn neutraal tot enigszins koel. De beeldscherpte is consistent goed en aan de beeldrand treedt nauwelijks verlies op, ook het contrast is goed. Met behuizing hebben de opnames van de Sony een doffe klank waardoor wat volume ontbreekt. Testfoto (opname met 12 MP): Samen met de Drift levert de Sony het beste fotoresultaat op. De nadruk ligt bij de X3000R op een voortreffelijke kleurweergave en een sterk contrast.

Afmetingen (LxBxH): 81 x 29 x 47 mm; Accu: verwisselbaar; Aansluitingen: Micro-USB, HDMI, Audio-Out; resoluties: 2160p@30/25/24fps, 1080p@120/100/60/50/30/25fps, 720p@120/100/30/
25fps, 480p@240/200fps; Opnamehoek max.: g.o.; Beeldstabilisator: ja; Bluetooth: ja; Bestandsformaten: MP4, JPG; Dichtheid: via behuizing; Display: 1’’-LCD; Fotoresolutie: 12 MP; Garantie:
24 maanden; Gewicht: 114 g; Productieland: China, Meegeleverd: Camera, waterdichte behuizing tot 60 m, klemschuif, afstandsbediening met display, armband voor afstandsbediening, laadstation accu, laadstation afstandsbediening, Micro-USB-kabel, handleiding; smartphone-app: ja; Geheugen extern: max. 128 GB; video-codec: H.264; WiFi: ja; prijs: €600,-

Conclusie

Sony loopt alleen vanwege de hoge prijs onze aanbeveling mis. De testopname is de beste van allemaal – wie semiprofessioneel video’s wil maken en bewerken, zal heel blij zijn met de Sony. De camera heeft een nogal ‘eigen’ formaat, waaraan je zult moeten wennen. Maar ondanks de omvangrijke uitvoering met de afstandsbediening in de display zou de camera gebruiksvriendelijker mogen, met name voor motorrijders.

Opname 87%

Uitvoering 79%

Bediening 74%

Totaal 81%

Online bestellen voorkomt wachtrij voor kassa Mega MotorTreffen

Door
Redactie
-
0

Nog een paar dagen en dan begint het Promotor Mega MotorTreffen in de Expo Haarlemmermeer, nabij Schiphol. De kaartverkoop verloopt voorspoedig en gelet op alle reacties op social media verwachten wij drukte voor de kassa. Maar dat kun je voorkomen door je kaartje online te bestellen.

Het Promotor Mega MotorTreffen overtreft toch wel in alles de editie van 2017. Er staan meer motoren voor je klaar om mee te proefrijden. Het Foodtruck Festival belooft beter eten voor schappelijke prijzen, de Mega Motor Music Jam is nu al een succes, er zijn meer marktkramen, vertier en zalige herrie. En de Club Ride-in wordt hartverwarmend.

Wat we niet weten: wat doet het weer en hoeveel bezoekers komen er naar het Promotor Mega MotorTreffen. Aan het weer kunnen we niets doen, maar wat we wel weten is dat het motortreffen al veel motorrijders aanspreekt.

Om lange wachttijden voor de kassa’s te voorkomen, raden we je aan je toegangskaartje tot het Promotor Mega MotorTreffen online te bestellen.

BESTEL HIER JE TICKET

Toertocht: Vier fijne rondjes voor na de natte Hemelvaartsdag

Door
Redactie
-
0

De weersverwachting voor de komende dagen ziet er niet echt super uit. Tenminste, niet zo super als de afgelopen dagen. Omdat de verwachting buien zijn, regent het dus niet overal. Daarom vier rondjes in – ongeveer – de vier windstreken. Ergens in Nederland moet je het droog kunnen houden.

DOWNLOAD ROUTE Noord – Rondje Sneek 132 km

DOWNLOAD ROUTE Oost – Rondje Achterhoek 121 km

DOWNLOAD ROUTE Zuid – Rondje Breda 112 km

DOWNLOAD ROUTE West – Rondje Purmerend 231 km

Krugger TRIUMPH ‘Bobber – Basse-Bodeux’

Door
Redactie
-
0

Eind 2017 heeft Triumph Benelux Fred Krugger gevraagd om zijn interpretatie te maken van de Bobber met als uitgangspunt de machine geschikt te maken voor flat track acceleratie races.

De opdracht was om bij de aanvang van het seizoen 2018 klaar te zijn en de Bobber op meerdere shows te tonen. Ondanks deze korte termijn is het de kunstenaar van Basse Bodeux weer eens gelukt een machine te maken van wereld klasse.

Zoals gebruikelijke zit zijn creatie vol met slimme maar vooral mooie details die soms vrijwel onzichtbaar zijn en die bijdragen aan een afwerking van perfectie die alleen hij kan maken.

Er deden zich meerdere uitdagingen voor om de ideale Bobber te kunnen schapen. Zo is de hoogte van de benzine tank met 40mm verlaagt om zo nog dichter bij en op het blok te liggen. Voor deze ingreep moest een extra tank worden gemaakt om de injectie pomp te kunnen plaatsen. Deze extra tank is onder de zadel geplaatst en is daardoor vrijwel niet zichtbaar. In de grotere en zichtbare tank is de tankdop weg gewerkt om zo de vloeiende lijn van de tank te accentueren. In totaal kan 16liter getankt worden.

De zadelsteun is omgedraaid en gewijzigd en opnieuw bekleed met een zadelovertrek van Wildhog.

De wielbasis is toegenomen met 75mm, de hoogte daarentegen is met 45mm afgenomen door de constructie van een nieuwe stijve achterbrug. Tenslotte is de voorvork ingekort met 38mm om het race aspect te benadrukken. Het stuur en de ‘riser’ zijn omgedraaid . Door de lucht filterkast te verwijderen konden er luchtkelken op de ‘nep’ carburateurs worden geplaatst en tevens konden ook de zijkappen 50mm naar achter worden gezet. Het frame zelf is ongewijzigd gelaten.

De homemade voor en achter spatborden zijn volledig opnieuw vormgegeven en komen oorspronkelijk van de 2 zits Bobber. De motor is met veel originele Bobber onderdelen verfraaid en met meerdere TRIUMPH genuine onderdelen en accessoires zijn accenten gelegd ( handvaten, led verlichting, met aluminium sierrand, olievuldop, voorremkapjes, steun voor koppelingskabel, …. ).

De after market onderdelen zijn:

  • Procross 18 duims velgen (3.5 en 5.5 )
  • remschijven van Arlen Ness
  • gefreesde kelken
  • knipper lichten
  • stuurgewichten.
  • Inox uitlaten van 53mm diameter en megafoon dempers met absorptie buis.
  • Dunlop Sportmax banden 120 en 160 met speciale scarving en gegraveerde Krugger logo.

De gekozen kleur is Skoda L7TA grijs, de neopreen logo’s zijn vervaardigd door Atelier 8185 van Francorchamps en het helmen merk QWART heeft een van hun modellen aan de Bobber Krugger gewijd.

Eens te meer heeft Krugger een succesvolle eigen creatie gemaakt die een stap verder gaan zonder te raken aan de lijnen van het oorspronkelijke concept . De machine zou zomaar uit de fabriek in Hinckley kunnen gekomen zijn, alles perfect passend, verfijnd tot in de kleinste details, gebouwd met de beste materialen, en ontworpen met een duidelijke visie.

Fred is doordrongen van de geest van de motorsport en dat is terug te vinden in de hele productie van de tovenaar uit Basse-Bodeux.

1...1.2841.2851.286...2.009Pagina 1.285 van 2.009

© Copyright Motor.NL Media Company