Na een vertraging van een jaar debuteert de TVS Apache RR 310 in India. Maar waarom is dit nieuws min of meer belangrijk? Vanwege de link met BMW.

Je kunt er vergif op innemen dat we de TVS Apache RR 310 nooit in Nederland zullen zien. En toch schenken we aandacht aan deze exoot, die er best wel prima uitziet. Het hart van de TVR is namelijk het eerstvolgende eencilinder blok van BMW, dat zijn weg zal vinden in de G310RR. En dan wordt de TVR wel interessant.

De verwachting is dat de BMW G310RR ergens in 2018 z’n opwachting zal maken en valt dan het gaatje naast de G310R en de G310GS. Maar is BMW niet te laat?

Het 250cc segment ontwikkelt zich in het Westen richting 300cc en zelfs al naar 400cc. De Kawasaki Ninja 400 is daarvan het eerste bewijs.

In de TVS Apache RR 310 uitvoering is het blok goed voor 34 pk en 17,1 Nm. De motor weegt zo’n 170 kilo. Het stalen frame is hetzelfde trellis frame dat ook in de BMW G310R en G310GS wordt gebruikt.

Door Advanced drivers assistance systemen (ADAS) worden auto’s worden steeds veiliger, niet alleen voor de bestuurder maar ook voor andere verkeersdeelnemers. Alleen motorrijders worden door alle systemen niet of nauwelijks herkent. Daarin moet verandering komen vindt de KNMV.

Automatische noodremsystemen moeten niet alleen voetgangers en fietsers herkennen, maar ook motorrijders. Het Europees Parlement heeft onlangs ingestemd met dit voorstel. Goed nieuws voor de KNMV die het afgelopen jaar aandacht vroeg voor de veiligheid van motorrijders. De KNMV vreest dat sommige rijondersteunende systemen (ADAS) motorrijders niet goed herkennen.

Het Europees Parlement stemt in met het voorstel dat de KNMV samen met de MAG en de FEMA onlangs indiende. Daarvoor was wel eerst een brandbrief nodig, naar aanleiding van een ongeval. In Noorwegen namelijk werd een motorrijdster vanachter aangereden door een Tesla met ingeschakelde autopilot. De motorrijdster raakte zwaargewond.

KNMV, FEMA en MAG deelden hun zorgen met RDW over het toelaten van (semi-) autonoom rijdende auto’s. Een groot deel van die zorgen werden door RDW ook gedeeld. Die startte een testprogramma met automerken met rijondersteuning, waarin vooral werd gekeken of de sensoren in de auto’s motorrijders herkenden en of de auto’s op de juiste manier reageerden. De onderzoeken concentreerden zich vooral op Adaptive Cruise Control en Advanced Emergency Braking System. Er werd gekeken hoe de systemen reageerden als een motor langzamer reed dan een auto.

Waar het de KNBMV, FEMA en MAG vooral om gaat is dat testen met motoren deel uitmaakt van het testprotocol voor een Europese typegoedkering van auto’s met ADAS. Dat is inmiddels gerealiseerd. Het Europees Parlement wil nu ook dat de weginfrastructuur en vangrails in Europa veiliger worden voor motorrijders. Daarnaast moeten noodremsystemen verplicht worden gemaakt voor auto’s, bussen en vrachtwagens, met als voorwaarde dat ze naast voetgangers en fietsers ook motorrijders herkennen.

eCall vanaf 2019 op motoren

Het Europees Parlement wil ook dat eCall, techniek waarbij waarbij een voertuig bij een botsing automatisch contact opneemt met de 112-alarmcentrale, verplicht wordt voor motoren vanaf 2019.

Waze, een op een community gebaseerde verkeers- en navigatie app, heeft een instelling speciaal voor motorrijders gekregen.

Waze, de gratis app – ooit door Google gekocht – verbindt weggebruikers, die elkaar real-time op de hoogte houden van verkeerssituaties waardoor je tijdwinst kunt boeken. Maar ook brandstofkosten en snelheidscontroles.

Waze heeft een update gehad waarvan motorrijders kunnen profiteren. Door bij plannen van een route te kiezen voor ‘Motorcycle’ berekent Waze een motorroute voor je. Wegen die voor auto’s gesloten gebied zijn, smalle weggetjes enzo, worden door Waze juist wel in de route opgenomen. Ook houdt Waze er rekening mee dat een motor wel tussen de file door kan rijden.

Steeds als we iets melden over een elektrische motor zijn kritieken niet van lucht. We willen ze niet, dat is wel duidelijk. Toch is de toekomst elektrisch. Sla het bericht over de giga investering die BMW en andere automotive merken deden er nog maar eens op na. En ja: het geluid is vreselijk.

Designers van elektrische motoren trekken zich niets aan van de geldende ‘motorwetten’ Tussen het voor- en achterwiel zijn ze vrij om te doen wat ze willen. Met vaak gruwelijke creaties tot gevolg. Maar soms zit er een echt juweel tussen. Zoals deze Denzel Electric Cafe Racer 1 van Pablo Baranoff en Alex Guliyants.

Omdat alle delen en het frame van de Denzel Electric Cafe Racer 1 van carbon zijn, weegt ie nauwelijks iets: 70 kilo. In het frame hangt een 7500W motor die wordt gevoed door een 2100Wh batterijpakket. Je kunt er zo’n 120 km mee rijden met een topsnelheid van 100 km/u. Da’s niet veel, maar deze café racer heeft natuurlijk niets op de snelweg te zoeken. Veel meer mak je er de blits mee in de stad. En dan is een actieradius van 100 km zat.

Analoge tellers, bijna verplicht op een retro café racer, zul je tevergeefs zoeken. De benzinetank is voorzien van een digitaal scherm waarop je alle benodigde info kunt aflezen. Ook de gereden snelheid, dus zullen je ogen vaak gericht zijn op de tank in laats van het verkeer. Niet de veiligste oplossing… Heel erg leuk – en praktisch – is de ‘opberglade’ aan de rechterzijde van de aandrijving. Er past een zonnebril in, een creditcard of een smart phone. De bedoeling is dat de Denzel Electric Cafe Racer 1 begin 2018 in productie gaat. Als je geïnteresseerd bent, hou je de website van Eastgem in de gaten.

Als je er nog niet zeker van bent dat de toekomst van gemotoriseerd verkeer elektrisch is, neemt BMW mogelijk je laatste twijfel weg. Die investeerde onlangs 200 miljoen euro in wat ze omschrijven als een battery cell competence centre.

De enorme kapitaalinjectie in het centrum, gevestigd in Munchen, ondersteunt de overtuiging van BMW dat elektrisch vervoer de toekomst heeft en hun verlangen tot het ontwikkelen van een nieuwe generatie elektrische aandrijvingen. Meer precies: het centrum stelt BMW in staat nieuwe vormen van batterijcellen, samenstellingen en technieken te ontdekken. Met die kennis kan BMW beter hun wensen verwoorden naar de producenten van batterijen en inspelen op de wereldwijd toenemende vraag.

Het centrum zal BMW ook helpen om een modulaire en geïntegreerde elektrische aandrijving te creëren die de aandrijving, versnelling, batterij en de controler verenigt in een systeem, inplaats van de huidige set-up, bestaande uit diverse losse componenten.

BMW noemt dit de vijfde generatie elektrische aandrijving en verwacht dat deze rond het jaar 2021 gebruikt zal gaan worden in elektrische voertuigen.

Die timing komt overeen met de planningen van andere automotive merken. Die verwachten dat rond die tijd zogenaamde solid-state batterijtechniek de boventoon zal voeren. BMW denkt deze batterijtechniek in 2016 te zullen toepassen.

BMW suggereert dit met de uitspraak dat ‘de vijfde generatie elektrische aandrijving ook gebruik zal maken van sterkere batterijen. Het schaalbare, modulaire ontwerp van die batterijen leidt tot een behoud van de flexibiliteit waarmee voertuigen op verschillende productiestraten van meerdere fabrieken worden geproduceerd’.

De nieuwe, vijfde generatie elektrische aandrijving zal in elk voertuig van BMW moeten passen, zodat de volledige range van passagiersvoertuigen in een keer geëlektrificeerd kan worden. Die wens is vergelijkbaar met het huidige Roadmap E programma van Volkswagen.

Sinds 2016 ben ik volledig actief in de Flat Track sport. Flat Track / Dirt Track is zonder voorrem en met weinig grip in de banden (zonder noppen) slidend een bocht in driften. De enige manier om te vertragen voor de bocht is om de motor in een slide te zetten en de banden te sliden naar de richting die de motor gaat “scrub-off speed”. Pro rijders gebruiken ingaande de bocht de achterwiel slide om te vertragen en de voorband scrub. Zodra de achterzijde schuift, draaien zij het voorwiel naar de bocht met de slidende voorband als rem, waardoor ze platter kunnen gaan met de motor en nog steeds de motor vertragen om de bocht te maken. Op klei banen word wel gebruik gemaakt van de achterrem. 

Flat Track, waar?
Flat Track word gedaan op ovale short track (¼ mile), half-mile, mile banen en soms TT banen met linkse, rechtse bochten en één of twee springbulten. Er word gereden op klei (soms met ‘blue groove’) en ‘pea gravel’ banen. Blue groove betekent een harde ondergrond (bijna te vergelijken met asfalt) waar een blauwe/zwarte lijn in is gereden en dus rubber op komt te staan. Daardoor heb je alleen op die lijn veel grip en moet je erg gedoseerd gas geven. Bij afwijking van de ‘blue groove’ lijn heb je geen grip en verlies je snelheid. ‘pea gravel’ betekent een losse gravel baan, waar je minder grip hebt, maar wel makkelijker vol gas kan racen. Flat Track word deze dagen veel gebruikt als training voor wegracers. Valentino Rossi heeft bijvoorbeeld zijn eigen Flat Track ranch en VR46 riders academy.

Fédération Internationale de Motorcyclisme
In 2012 en 2013 heb ik een aantal wedstrijden in Nederland en Duitsland gereden voor het vriendschappelijke ‘Dutch Flat Track’ kampioenschap, georganiseerd door de Dutch Brothers. In 2016 heb ik voor het eerst deelgenomen aan het de FIM (Fédération Internationale de Motocyclisme) Flat Track Cup. Ik ben toen net niet als derde geëindigd in het kampioenschap. Des al niet te min wel een mooie vierde plaats in het eerste jaar. Dit jaar heb ik voor het eerst in het Verenigd Koninkrijk een aantal wedstrijden gereden bij het DTRA (Dirt Track Riders Association) kampioenschap. Naast het grote American Flat Track kan je zeggen dat de DTRA het meest volledige kampioenschap heeft met verschillende klasses en motoren. Ook in banen is het uitgebreid van ‘blue groove’ klei short track tot ‘pea gravel’ half-mile banen. Mijn beste resultaat hierbij was een vierde plaats in Wales op de ‘pea gravel’ half-mile baan. Ook in Spanje, Italië, Frankrijk en Tsjechië zijn serieuze Flat Track competities actief. In Nederland begint het enthousiasme te groeien door middel van vrije trainingen, dirt track try-outs, Flat Track schools en diverse evenementen bij Speedway Lelystad. Dit jaar waren de Hells Race en Flatlands Festival meer dan geslaagd op de ‘pea gravel’ short track baan van Lelystad. Dit jaar heb ik weer deelgenomen aan de FIM Flat Track Cup en was mijn doel om een derde plaats te bemachtigen in het kampioenschap, helaas is dit niet gelukt en moest ik genoegen nemen met een vijfde plaats in de eindstand. Deze Cup bestaat uit drie wedstrijden in Tsjechië, Italië en Frankrijk.American Flat Track
Na de laatste race in Frankrijk wilde ik nog meer ervaring op doen en daarom besloten we om een race te rijden in Amerika. 7 oktober stond de laatste wedstrijd van het American Flat Track kampioenschap op het programma in Perris (Californië). Voor deze ervaring heb ik twee weken vrij gemaakt om eerst een weekend te oefenen bij de Eddie Mulder’s West Coast Dirt Track Series in Willow Springs. Dit is een ‘pea gravel’ half-mile baan. Voor deze wedstrijden heb ik twee Kawasaki 450cc crossmotors aangepast voor Flat Track gehuurd bij het Kawasaki of Simi Valley team. Deze baan lag mij direct erg goed, omdat ik dit soort banen gewend ben uit mijn Grass Track ervaring en van de FIM Flat Track Cup wedstrijden. De eerste dag ben ik als eerste geëindigd bij de Open Amateurs en de volgende dag ben ik direct geplaatst voor de ‘main event’(finale). In de ‘main event’ ben ik als 2e geëindigd van de 450cc ‘singles’ (ééncilinder motoren) en 14e totaal achter de 650/750cc ‘twins’ (tweecilinders). Een week later had ik een race bij de Southern California Flat Track Association op de Short Track baan van Perris. In de heat race lag ik op een tweede plaats, maar helaas door een crash moest ik op de derde rij starten in de ‘main event’. Daar kwam ik niet verder dan een 16e plaats. De volgende dag was de grote dag, de American Flat Track race. Ook dit was in Perris op een harde ‘blue groove’ klei half-mile baan. Dit was een nieuwe ervaring voor mij, met Flat Track banden. Na elke sessie werden de rondetijden wel steeds beter. In de ‘main Event’ was er een valpartij met drie rijders, waar ik ook bij betrokken was. Na de herstart ben ik niet verder gekomen dan een 15e plaats. Desondanks kijk ik terug op een hele mooie ervaring op het hoogste niveau in deze tak van sport. 

Superprestigio Dirt Track
Mijn volgende race is op 16 december in Barcelona bij de Superprestigio Dirt Track. Bij dit evenement is er een Superprestigio klasse met MotoGP, Moto2 en Moto3 rijders. Dit jaar neemt Marc Marquez voor het eerst niet deel aan dit evenement. Wel laat tweemaal Moto2 kampioen en MotoGP coureur Johann Zarco van het Tech 3 Yamaha team zijn Dirt Track kunsten zien. In totaal zijn er maar liefst zeven wereld kampioenen uit de wegrace en supermoto uitgenodigd voor dit evenemtent. Ik mag deelnemen in de Open Class waar de eerste drie van elk landelijk kampioenschap aan deelnemen waaronder ook twee rijders uit de American Flat Track. Het is voor mij een hele eer dat ik hier aan mee mag doen naar aanleiding van mijn ervaring afgelopen seizoen ben ik uitgenodigd. Ik zal uitkomen voor onder andere Speedway Lelystad, TM Racing Nederland en TM Racing Andorra.

Meer informatie over de Superprestigio Dirt Track vind je hier: http://dtxbarcelona.com/

_{Foto: Jérôme Groux, Ben Boostra}