vrijdag 15 mei 2026
Home Blog Pagina 20

Dekt mijn huidige motorverzekering offroad rijden?

0

In deze rubriek beantwoorden we vragen over motorverzekeringen. Deze keer het antwoord op de vraag:

Dekt mijn huidige motorverzekering offroad rijden?

Motor.NL-verzekeringsexpert Thymen Hakkoer: “Bij het rijden op offroadwegen maken we een onderscheid tussen wegen die tot de openbare weg behoren en wegen die dat niet zijn.

Voorbeelden van onverharde wegen die wel tot de openbare weg behoren, zijn zandpaden door bossen of gravelwegen langs de grote weg. Het is altijd belangrijk om te controleren of het toegestaan is om hier met een motor te rijden.

Wegen waar je niet mag rijden, worden aangeduid met een verboden in te rijden bord:

Wegen die niet tot de openbare weg behoren, zijn bijvoorbeeld wegen op privéterreinen, wegen met een beperkte bestemming of stukken weiland die tijdens een motorevent worden afgezet. Ook een circuit of crossbaan valt niet onder de openbare weg. Eventuele schade die ontstaat tijdens gebruik of verblijf op dergelijke locaties is uitgesloten van dekking.

Wanneer de schade plaatsvindt op de openbare weg, zal de verzekeraar overgaan tot het uitkeren van het schadebedrag.”


Hoe goed ben jij verzekerd? Doe hier je polischeck

Voordelig een door jou zelf samengestelde motorverzekering afsluiten. Dat kan! Bij de Motor.NL Verzekering bepaal jij welke risico’s je wel of niet wilt verzekeren. En dit kun je helemaal zelf online regelen via www.motornl-verzekering.nl/premie-berekenen/. Wacht niet langer en bekijk wat Motor.NL Verzekering voor jou kan betekenen!

Bereken hier je premie


Voor meer informatie zijn wij van maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 17.00 te bereiken via 0172-427298. Je kunt natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar info@motornl-verzekering.nl.

Triumph TF 250-X met vlammenwerper: alleen in de nieuwe James Bond-game!

0
Triumph TF 250-X

Triumph en James Bond blijven een gouden duo. De Britse motorbouwer heeft aangekondigd dat het ook officieel motorpartner is van 007 First Light, de nieuwe James Bond-game van ontwikkelaar IO Interactive. In die game krijgt een jonge Bond niet alleen een nieuw ‘oorsprongsverhaal’, maar ook een opvallende Triumph voorgeschoteld. Een custom TF 250-X crossmotor met ingebouwde vlammenwerper. Ja, echt.

Crossmotor met vlammenwerper

In 007 First Light stapt de speler in de schoenen van een 26-jarige Bond, nog aan het begin van zijn carrière bij MI6. Tijdens het avontuur duikt in Q’s lab een speciaal gebouwde Triumph TF 250-X op, uitgerust met een heuse vlammenwerper, die ook effectief tijdens de gameplay gebruikt kan worden. Daarmee speelt Triumph slim in op de mix van actie, gadgets en spektakel waar de Bond-franchise al decennialang om draait.

Het verhaal van de BSA A65L Lightning uit James Bond Thunderball

Geen eerste rendez-vous

Deze samenwerking komt niet uit de lucht vallen. Triumph was eerder al zichtbaar in No Time To Die, waar Bond op een Scrambler 1200 XE door Matera knalde in de openingsscène. Die samenwerking leverde nadien zelfs drie gelimiteerde Bond-motoren op, die allemaal uitverkocht raakten, plus een gezamenlijke kledinglijn.

Binnenkort release

De nieuwe game 007 First Light ligt op 27 mei 2026 in de (al dan niet virtuele) rekken. De pre-orders zijn inmiddels gestart. De game wordt een third-person action-adventure met een originele Bond-origin story, gebouwd op de stealth- en actiereputatie van de makers van Hitman. Met deze game koppelt Triumph zijn naam opnieuw aan een van de grootste entertainmentfranchises ter wereld, en doet dat met een machine die perfect past bij zijn sportieve en avontuurlijke imago.

En eerlijk: een TF 250-X met vlammenwerper klinkt precies zo absurd als een Bond-gadget hoort te zijn. Toch?

Ducati viert honderdjarig bestaan met officiële postzegel

0

Filatelisten, opgelet! Ter gelegenheid van haar honderdjarig bestaan eert de Italiaanse staat Ducati met een speciale postzegel in de reeks Excellence of the Production System and Made in Italy. De plechtige presentatie vond plaats op 9 april 2026 in het Palazzo Piacentini in Rome, in aanwezigheid van staatssecretaris Fausta Bergamotto.

Historie 100 jaar Ducati #1: van radiobuizen tot Desmo

De zegel toont een iconische Ducati-motorfiets, doorkruist door de kleuren van de Italiaanse vlag – een symbool van de identiteit en wortels van het merk uit Borgo Panigale. Met deze uitgave erkent het Ministerie van Ondernemingen en Made in Italy dat Ducati een vooraanstaande mondiale producent is die Italiaans vakmanschap, vormgeving en prestaties wereldwijd op de kaart heeft gezet.

Sinds 1926 heeft Ducati zich ontwikkeld van producent van radiotechnologie tot een merk dat synoniem is met stijl, verfijning en prestaties. De honderdjarige reis weerspiegelt een voortdurende combinatie van traditie en innovatie – precies datgene wat deze postzegel viert.

Harley-Davidson opent nieuw hoofdstuk met RIDE

0

Met de wereldwijde lancering van RIDE schrijft Harley-Davidson een nieuw hoofdstuk in zijn lange geschiedenis. Het platform brengt een eerbetoon aan het rijke verleden van het merk en richt zich tegelijk op de toekomst – met een duidelijke focus op wat motorrijden werkelijk betekent: beleving, vrijheid en verbondenheid.

Volgens topman Artie Starrs is RIDE meer dan een campagne; het is een herpositionering die de essentie van het motorrijden terugbrengt. Niet het bezit van de motor staat centraal, maar het gevoel van samenzijn binnen een gemeenschap die kiest voor dezelfde vrijheid op twee wielen.

Alma Gemela #52: Marino gedenkt zijn overleden makker…

Het vernieuwde platform gaat vergezeld van een frisse visuele stijl, waarin het iconische Bar & Shield-logo zijn vertrouwde plaats weer inneemt. Daarmee laat Harley-Davidson zien dat traditie en vooruitgang elkaar kunnen versterken.

De lancering wordt ondersteund door een krachtige campagnevideo met echte rijders, rauwe beelden en open wegen – een weerspiegeling van wat RIDE belooft: het leven is nu eenmaal beter op een motor. Na meer dan een eeuw geschiedenis kijkt Harley-Davidson vooruit, richting de volgende generatie motorrijders en liefhebbers van avontuur.

KTM 450 RC debuteert in China, maar komt hij ook naar Europa?

0
KTM 450 RC

KTM heeft de 450 RC op de wereld losgelaten, een gloednieuwe sportieveling voor het middensegment. Op technisch vlak is vooral interessant dat het model nauw aanleunt bij het bestaande 450-platform van CFMoto: de nieuwkomer kan bogen op een 449cc paralleltwin met 56 pk en 39 Nm, en positioneert zich daarmee duidelijk boven de RC 390. Maar krijgen we hem hier ooit te zien?

CF of KTM?

De 450 RC lijkt alvast opgebouwd rond dezelfde technische basis als de CFMoto 450SR/SR-S. Daarbij gaat het niet alleen om het motorblok, maar vermoedelijk ook om delen van het chassis en componenten zoals de swingarm- en de wielen. KTM gebruikt die basis echter niet zomaar één op één, maar geeft de motor een eigen sportieve positionering, met een scherpere afstelling en een duidelijk herkenbaar RC-design. Een kleine RC 990? Laat maar doorkomen!

KTM 690 Adventure gespot in testfase: comeback van een offroad-icoon?

Stapje hogerop

Technisch is dit model vooral relevant omdat KTM hier de stap zet van een één- naar een tweecilinder. De paralleltwin is gekoppeld aan een zesversnellingsbak en slipperassistkoppeling, wat moet zorgen voor een bredere bruikbare toerenschaal, meer souplesse bij hogere snelheden en een volwassener vermogensafgifte. Met een top die op papier rond de 195 km/u draait, schuift de 450 RC dan ook nadrukkelijk op richting het sportieve middensegment.

Meer dan basis

Uit de beknopte technische gegevens ontwaren we verder alle ‘usual suspects’ voor een hedendaagse sportmotor. Een UPSD-voorvork met stelmogelijkheden, een instelbare monoshock, 17-inch wielen, ride-by-wire, tractiecontrole, tweekanaals ABS, diverse rijmodi en een uitgebreid TFT-dashboard. Daarmee mikt KTM duidelijk niet op een instapmachine, maar op rijders die een lichte, scherpe en technisch volwassen supersport zoeken.

(Voorlopig) enkel voor China

En dan de hamvraag: komt deze kleine krachtpatser ook onze kan uit? Wel, dat lijkt voorlopig niet zo te zijn: KTM’s nieuwe 450 RC is voorlopig alleen bevestigd voor de Chinese markt. Of de machine later ook naar Europa komt, blijft voorlopig giswerk. Als we daar meer over horen, dan kom je het hier te weten, uiteraard!

Icoon Gwenda Hawkes: Engelse motorkoningin

0
Gwenda Hawkes

Deze prachtige foto kwam ik tegen tijdens het opruimen van een oude doos vol met negatieven uit 1925, genomen tijdens de Franse GP op het circuit van Montlhéry dat jaar. We zien de 31-jarige Gwenda Hawkes op haar 350 cc Rudge-racer. Een legendarische motorrijdster, zo kun je Gwenda gerust noemen. Aan vrouwelijke motorrijders uit de motorhistorie wordt zelden aandacht besteed. Wij willen dat anders doen, daarom in deze memoire aandacht voor de Engelse Gwenda Hawkes.

Op 1 juni 1894 werd ze geboren als Gwenda Mary Glubb. Gwenda kwam uit een gefortuneerd gezin en leerde al op jonge leeftijd autorijden. Dat kwam goed van pas, want toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, meldde ze zich als vrijwilliger bij de organisatie van de Scottish Women’s Hospitals. Ze wilde naar het front om als ambulancechauffeur te dienen. Kort daarna vertrok ze naar het Oostfront. Na een lange reis met de trein richting de Krim, waarbij om de 30 km gestopt moest worden om hout te hakken teneinde de stoomloc draaiende te houden, begon ze haar dienst als ambulancechauffeur. Gevaarlijk en moeilijk werk, waarbij ze een aantal keer haar leven waagde om haar getroffen medemens te redden. Hiervoor werd ze gedecoreerd in zowel Engeland als Roemenië.

Na de oorlog huwde ze met de directeur van autofabrikant Spyker. De auto’s maakten weinig indruk, want Gwenda had een voorkeur voor tweewielers. Die voorkeur kwam duidelijk tot uiting in 1921 toen ze een nieuw 1000-mijlrecord wist te vestigen met een naafgestuurde Ner-A-Car, die in Engeland onder Amerikaanse licentie vervaardigd werd. Tijdens die recordpoging reed Gwenda gemiddeld 305 km per dag. Dat was een hele prestatie, want verharde wegen waren destijds eerder uitzondering dan regel. Gwenda hield ervan om langeafstandsrecords te veroveren. In 1922 zette ze een nieuw 24-uursrecord op het beroemde kombaancircuit van Brooklands. Met haar 249 cc Trump-JAP haalde ze een gemiddelde snelheid van net geen 72 km/u. Het record werd neergezet in twee sessies van ieder twaalf uur. Dit werd zo gedaan omdat de omwonenden van Brooklands flink klaagden over geluidsoverlast…

Icoon Pierfrancesco ‘Frankie’ Chili: ‘Ik word niet graag aan mijn 500cc-zege herinnerd’

Brooklands niet voor vrouwen

Spykers directeur Janson vroeg scheiding aan, want Gwenda was drukker met haar motoren dan met haar huwelijk. Ze trouwde niet al te lang daarna met Neil Stewart. Hij werkte bij de motorzaak waar Gwenda haar racers kocht en liet onderhouden. Het echtpaar zou niet lang in Engeland blijven; een nieuwe wet werd ingevoerd waardoor snelheidsevenementen niet meer in de nacht georganiseerd mochten worden. Dat maakte het voor Gwenda onmogelijk om nog langer langeafstandsrecords te vestigen in haar thuisland. Daar kwam bij dat Brooklands ook niet bereid was om het circuit voor een vrouw te reserveren, want daardoor konden er geen mannen rijden. Een vreemd en wrang besluit, want Gwenda was in die periode Engelands succesvolste langeafstands­specialist.

Om deze reden verhuisden Gwenda en Neil naar Frankrijk, waar ze zich vestigden nabij het circuit van Montlhéry, waar geen beperkingen waren voor zowel vrouwen als nachtrijden. Ze nam een nieuwe 350 cc Rudge mee en haar Trump-JAP 250. Tijdens de races en langeafstandsevenementen waaraan ze deelnam op Montlhéry raakte Gwenda langzaam maar zeker zeer gecharmeerd van haar monteur, Douglas Hawkes.

In Frankrijk kocht ze er ook nog een Terrot-JAP 250 bij. In 1925 boekte ze op Montlhéry een nieuw 24-uursrecord met een gemiddelde snelheid van 87,2 km/u. In die periode boekte Gwenda veel langeafstandsrecords, waarvan sommige pas in de jaren ’50 werden gebroken. In 1925 kwam ze zwaar ten val tijdens een internationale vrouwenrace op Montlhéry. Het ging mis toen de spaken van het achterwiel van haar Terrot-JAP loslieten. Met hoge snelheid kwam ze ten val en raakte zwaargewond. Vanaf dat moment kwam ze nog zelden in actie met een motorfiets. Tijdens haar revalidatie in 1928 kocht ze een Morgan Super Sports-trike die aangedreven werd door een vloeistofgekoeld JAP 10/40 1000 cc V-twin kopklepmotorblok. Ze liet het blok nog verder opvoeren en boekte in 1930 op Montlhéry een snelheidsrecord voor driewielers van 182 km/u.

237,8 km/u op een kombaan

Vanaf dat moment begon Gwenda meer interesse te krijgen in de autosport. Douglas Hawkes had inmiddels carrière gemaakt bij de ‘Derby Engine and Car Company’. Via hem kwam ze in het bezit van een Derby-Miller-racewagen, waarmee ze meerdere keren het ronderecord voor vrouwen op Montlhéry wist te breken. Bijvoorbeeld in 1934, toen ze een gemiddelde snelheid van 237,8 km/u op de Franse kombaan wist te halen. Op Brooklands brak ze met deze wagen in 1935 het baanrecord voor dames met een gemiddelde snelheid van net geen 219 km/u. Met een Derby Special voorzien van Maserati-motorblok nam ze ook een aantal keer deel aan de 24 uur van Le Mans. Mechanische problemen stonden hoge klasseringen steeds in de weg.

In 1937 vroeg Hawkes haar ten huwelijk. Gwenda accepteerde het verzoek en scheidde van Neil Stewart. Toen nazi-Duitsland Polen binnenviel, keerde ze samen met hem terug naar Engeland. Tijdens de oorlog werkte ze in een fabriek die vliegtuigonderdelen maakte. Na de oorlog maakte het paar een jarenlange zeiltocht over de Middellandse Zee. Uiteindelijk vestigden ze zich op het kleine Griekse eiland Poros. Douglas Hawkes overleed in 1974, Gwenda op 27 mei 1990. Ze was 95 jaar oud.

Foto’s: Archives A. Herl

TT Assen krijgt eigen pop-up museum

0

In het voorjaar van 2026 krijgt de TT van Assen een eigen tijdelijk museum. Op 27 mei 2026 opent het TT pop-up museum in de motorwerkplaats van het TT Instituut van het Drenthe College, direct naast het circuit. De tentoonstelling loopt tot en met 28 juni 2026 en vormt de eerste stap naar een blijvend TT Museum in Assen.

Bezoekers krijgen een inkijk in meer dan een eeuw TT-geschiedenis — van de eerste race in Rolde in 1925 tot de moderne TT met haar campings, festivals en fans. Ontwerpster Eline Kolkman van Studio Maek maakte een expositie van 255 vierkante meter, waarin thema’s als techniek, publiek, vrouwen in de sport en de evolutie van het circuit samenkomen. Blikvanger is een ronde pilaar met een motor erop, waarop 101 jaar TT-geschiedenis wordt verbeeld.

Programma WorldSBK Assen 17-19 april 2026: actie op en naast de baan

Het project is een samenwerking tussen het Drenthe College, het Drents Museum, de Stichting TT Museum en het TT Circuit Assen. Studenten helpen bij de opbouw en inrichting, terwijl het Drents Museum de museale kwaliteit waarborgt. Volgens stichtingvoorzitter Sandra Hoekman is de opening “een nieuwe kans op iets waar we lang voor hebben gestreden”.

De tijdelijke tentoonstelling dient als opmaat naar een permanent museum, met herbruikbare elementen en een ontwerp dat verwijst naar het circuit zelf.

Deze Suzuki GSX-8R Anniversary Edition is exclusief voor Frankrijk

0

Suzuki France heeft afgelopen week de GSX-8R Anniversary Edition gepresenteerd. Deze ‘Édition Anniversaire’, waarvan de kleurstelling is geïnspireerd op de 25th Anniversary-editie van de Hayabusa, kost €799 meer dan het standaardmodel. Voor die prijs krijg je het oranje-zwart lakwerk, een USB-poort en een aantal esthetische extra’s. Bovendien blijft deze editie exclusief voor Frankrijk.

Suzuki viert 45 jaar Katana met exclusieve Limited Edition van 45 exemplaren

De motor zelf is onveranderd. De 776cc paralleltwin, vering, remmen en elektronica blijven identiek aan de reguliere GSX-8R uit 2023. De upgrades – een gerookt windscherm, kleurmatchende zitbekleding en een beschermhoes – zijn puur cosmetisch.

Waarom er exclusief voor Frankrijk is gekozen, blijft onduidelijk. Verantwoordt een kleurstelling en een USB-poort een meerprijs van €799? Dat is een vraag die je alleen zelf kunt beantwoorden.

Onderzoek legt oorzaken motorongevallen bloot

3

Recent onderzoek door SWOV heeft inzicht gegeven in motorongevallen in Nederland. Dit rapport, dat 50 motorongevallen in de regio Den Haag bestudeert, legt de focus op verkeerssituaties, gedrag van betrokkenen, en de omstandigheden rondom deze incidenten. Het doel van het onderzoek is de verkeersveiligheid van motorrijders te verbeteren.

Het aantal verkeersdoden onder motorrijders is de afgelopen tien jaar relatief constant gebleven, met jaarlijks tussen de 42 en 56 doden. Dit is zorgwekkend, vooral omdat motorrijders slechts een klein percentage van de totale verkeerskilometers rijden, namelijk 0,5%.

Tussen de file door: hoe zit het met je verzekering bij een aanrijding tijdens filerijden?

De vijf verschillende ongevalstypen die zijn onderzocht:

1: Motorrijder verliest in bocht de controle over motor, door een glad wegdek
2: Motorrijder remt zichzelf onderuit bij het naderen van een rood verkeerslicht
3: Door zeer hoge snelheid is motorrijder niet in staat om tijdig te reageren
4: Motorrijder botst achterop file of door onverwachte remming op voorganger
5: Motorrijder wordt over het hoofd gezien door een andere weggebruiker

Bij de meerderheid van de ongevallen was een botsing met een andere verkeersdeelnemer de oorzaak, vaak met een personenauto. De studie wijst op verschillende factoren die een rol spelen bij het ontstaan van deze ongevallen, waaronder snelheid, gebrek aan aandacht en verkeersdrukte. Bijna 60% van de ongevallen vond plaats bij daglicht en onder droge omstandigheden, wat aangeeft dat ongevallen vaak plaatsvinden in ogenschijnlijk veilige omstandigheden. Vaak ook het moment dat de meerderheid van de motorrijders op pad is.

Aanbevelingen

Motorongevallen hebben verschillende oorzaken, waardoor één enkele oplossing niet voldoende is. Een combinatie van maatregelen is noodzakelijk om het aantal ernstige en fatale ongevallen te verminderen. De meest effectieve acties volgens het rapport zijn:

  • Regelmatige controle van het wegdek en de bermen, met aandacht voor de kwaliteit en uitvoering van herstelwerkzaamheden.
  • Strengere handhaving van snelheidsovertredingen en het negeren van rood licht.
  • Stimuleren van het gebruik van ABS op motoren door middel van voorlichting en een inruilpremie voor motoren zonder ABS.
  • Afdwingen van veilige snelheden met fysieke snelheidsremmers zoals verkeersdrempels, plateau’s en asverspringingen, die motorrijders dwingen hun lijn aan te passen.
  • Binnen de bebouwde kom snelheden begrenzen met behulp van Intelligente Snelheidsassistentie.
  • Verbeteren van de zichtbaarheid op kruispunten door obstakels te verwijderen of te verplaatsen, bijvoorbeeld door heggen te snoeien en parkeerplaatsen verder van kruispunten te situeren.
  • Bevorderen van het gebruik van AEBS, FCW en ACC door voorlichting over de voordelen van deze systemen.
  • Motorrijders aanmoedigen om deel te nemen aan voortgezette rijopleidingen.
  • In alle rijopleidingen meer aandacht besteden aan inzicht in risico’s, gevaarherkenning en beheersing.

Dit onderzoek toont aan dat er nog veel werk aan de winkel is om de veiligheid van motorrijders op de Nederlandse wegen te waarborgen. Het delen van deze kennis kan helpen om toekomstige ongevallen te voorkomen en de ernst van letsel bij betrokkenen te beperken.

Bizarre 500cc- en MotoGP-races: toen niets ging zoals gepland #1

0

Meer dan 77 jaar WK-wegrace heeft een schatkist aan verhalen opgeleverd. Heldendaden, drama’s en races waarin werkelijk álles misging wat mis kon gaan. Met inmiddels ruim duizend verreden Grands Prix is het dan ook onvermijdelijk dat sommige wedstrijden de geschiedenisboeken ingingen vanwege hun volstrekt onvoorspelbare verloop. In dit tweeluik duiken we in dertig 500cc- en MotoGP-races die zich niets aantrokken van draaiboeken, statistieken of gezond verstand. Compleet? Absoluut niet. Memorabel? Zonder twijfel.

Jack Miller (43) op pole position, met de rest van het veld drie rijen achter hem, terwijl Marc Márquez (93) twee stewards achter zich aan heeft nadat hij zijn motor liet afslaan.

2018 – Grand Prix van Argentinië

Een start voor de geschiedenisboeken

Deze Grand Prix leverde het bijzonderste beeld op de grid aller tijden op. Jack Miller (Ducati) op poleposition met naast en achter hem drie rijen niks, gevolgd door de rest van het MotoGP-veld. De Australiër had een dag eerder op een opdrogende baan op spectaculaire wijze zijn eerste poleposition behaald. Voor de race was hij ook de enige rijder die met slicks op de grid stond. Kort voordat de warm-upronde zou beginnen, werden alle overige motoren naar binnen geduwd, want ze kwamen erachter dat regenbanden niet meer het juiste rubber waren op de opdrogende baan. De start werd uitgesteld, maar om Miller toch het voordeel te geven van zijn juiste bandenkeuze mocht hij dus ruim voor de rest starten. De race werd net zo knotsgek als de startprocedure. Marc Márquez’ motor sloeg af vlak voor de start. Hij duwde hem weer aan en reed een rondje over de grid, maar kreeg daarvoor een drive-through penalty. Na het uitvoeren van zijn straf ging de Repsol Honda-rijder als een wilde stier door het veld, waarbij hij meerdere rijders raakte en aartsrivaal Valentino Rossi zelfs tot crashen bracht. Márquez kreeg daarvoor een tijdstraf van dertig seconden en viel ver terug. Vooraan won Cal Crutchlow verrassend de race.

De rijders – onder aanvoering van Eddie Lawson (1) – hadden de race zelf al geneutraliseerd voordat hier voor de eerste keer de rode vlag werd gezwaaid.

1989 – Grand Prix van België

Een rommeltje

De 500cc-race begon op een droge baan, maar na vijf ronden begon het te regenen. De rijders namen het heft in eigen hand en legden de race stil, behalve Christian Sarron, die doorging en crashte. De regen zette niet door en bij de herstart was het droog, tot Pluvius na drie ronden opnieuw van zich deed spreken. Opnieuw legden de rijders de race stil. Michael Doohan had dit niet in de gaten en knalde achterop John Kocinski. Vervolgens ontstond er een enorme discussie, want was een derde start wel reglementair? De Rijkswacht kon de veiligheid niet garanderen als er niet werd gereden, omdat het publiek tijdens deze duurste Grand Prix van het jaar een race wilde zien. Er werd uiteindelijk gereden op een kletsnatte baan, waar Kevin Schwantz dacht zijn zege te verspelen door in de laatste ronde in leidende positie onderuit te gaan. Pas om 20.30 uur kwam er duidelijkheid: de derde manche was onreglementair en voor niets verreden. Voor de uitslag van de eerste twee manches werden halve WK-punten toegekend. Eddie Lawson (Honda) won voor Kevin Schwantz (Suzuki) en Wayne Rainey (Yamaha).

Max Biaggi (rechts) en naast hem Valentino Rossi moesten als straf vanaf de laatste startplekken vertrekken.

2004 – Grand Prix van Qatar

De klokkenluider van Losail

Tijdens de eerste MotoGP-race op het Losail International Circuit was er bij de startplekken buiten de ideale lijn weinig grip. Het team van Valentino Rossi en ook dat van Max Biaggi kwamen op het idee om daar hun voordeel mee te doen. Hun startplekken waren de avond voorafgaand aan de Grand Prix bewerkt met een scooter, in de hoop beter van de plek te kunnen komen. Sete Gibernau had het zien gebeuren en rapporteerde dit aan de wedstrijdleiding. Het gevolg: Rossi en Biaggi verhuisden naar de laatste startrij. De onderlinge verhoudingen, met name tussen Gibernau en Rossi, kwamen daardoor nog verder op scherp te staan. Gibernau was niet alleen de klokkenluider, maar profiteerde ook optimaal: hij won de eerste MotoGP-race in Qatar en naderde Rossi tot op veertien punten in het wereldkampioenschap, nadat die in zijn opmars onderuit was gegaan. Biaggi werd uiteindelijk nog zesde. Rossi nam vervolgens revanche door de daaropvolgende drie GP’s te winnen en zijn eerste MotoGP-wereldtitel met Yamaha te veroveren. Gibernau zou na deze race in Qatar nooit meer een Grand Prix winnen.

Icoon Alex Barros: de Braziliaanse grootmeester van de koningsklasse

Nadat ze het publiek op de baan hadden ontweken, ging Alex Crivillé in de laatste bocht (4) onderuit en won Michael Doohan (1) alsnog de race.

1996 – Grand Prix van Spanje

Te vroeg gejuicht

De beelden zijn bij veel motorsportfans bekend. In de laatste ronde van de 500cc-race van 1996 in het Spaanse Jerez was het publiek al massaal over de hekken geklommen en stond het letterlijk naast de baan toen Alex Crivillé en Michael Doohan het ‘stadiongedeelte’ in kwamen racen. De reden: Crivillé stond op het punt om zijn Repsol Honda-kopman Doohan te verslaan en de eerste Spaanse winnaar van de Grand Prix van Spanje in de 500cc te worden. Het Spaanse publiek was uitzinnig en zorgde voor een levensgevaarlijk tafereel in de tweede helft van het circuit. Crivillé had praktisch de hele race aan de leiding gereden en Doohan kon amper in zijn achterwiel blijven. Ook in de laatste ronde had de Spanjaard een klein gaatje. Maar juist in de bochten, waar het publiek op de baan en in de grindbak stond, vond Doohan weer de aansluiting. Wat een historische zege had moeten worden, eindigde in een drama. In de laatste bocht deed Doohan een ultieme aanval op zijn teamgenoot en die slaagde. Crivillé probeerde bij het uitkomen van de bocht te counteren, ging te vroeg op het gas en crashte met een flinke highsider. Doohan won en het publiek kon zonder Spaanse zege weer achter de hekken kruipen.

Giacomo Agostini was met zijn MV Agusta in 1971 niet te verslaan.

1971 – Grand Prix van West-Duitsland

Iedereen op twee ronden!

Begin jaren ’70 hadden Giacomo Agostini en de MV Agusta-fabriek nauwelijks tegenstand in de 500cc-klasse. Dat kwam ook doordat de Italiaan in die jaren de enige fabrieksrijder van het hele veld was. Het zorgde ervoor dat Agostini regelmatig met een straatlengte voorsprong zijn races won. Wanneer zijn MV Agusta hem niet in de steek liet – wat in die tijd zelden gebeurde – stond de winnaar eigenlijk vooraf al vast. Sterker nog: soms reed hij de volledige concurrentie op een ronde achterstand. Tijdens de West-Duitse Grand Prix van 1971, verreden op het 6,7 kilometer lange circuit van Hockenheim, maakte Agostini het wel heel bont. De concurrentie finishte op minimaal twee ronden achterstand! Dat had alles te maken met het razendsnelle karakter van het circuit, waar de MV Agusta enorm veel meters kon uitlopen op de concurrentie. Bovendien moesten Agostini’s tegenstanders – rijdend op Japanse privémotoren – een pitstop maken om te tanken. Dit kwam doordat hun motoren te veel brandstof verbruikten om een race vol te houden. Terwijl Agostini de concurrentie declasseerde, werd de strijd om de tweede plaats uitgevochten tussen rijders met gelijkwaardig materiaal. Uiteindelijk wist Rob Bron als best of the rest uit de bus te komen. De Nederlander eindigde op zijn privé-Suzuki als tweede, vóór de Brit Ron Chandler, die uitkwam op een Kawasaki.

De eerste MotoGP Grand Prix zonder publiek en met mondkapjes. Marc Márquez na de kwalificatie in parc fermé, nadat hij de derde tijd heeft geklokt.

2020 – Grand Prix van Spanje

Van ontembaar naar een lijdensweg

Door de coronapandemie start het MotoGP-seizoen 2020 pas op 19 juli, zonder publiek en met mondkapjes in Jerez. Marc Márquez is de grote favoriet, aangezien hij al vier jaar op rij wereldkampioen was geworden. Fabio Quartararo en Maverick Viñales (beiden op Yamaha) gelden als zijn voornaamste uitdagers. Maar Márquez’ grootste vijand blijkt hijzelf. De Repsol Honda-coureur neemt al vroeg de leiding en lijkt weg te rijden, tot het bijna misgaat en hij via een hachelijk moment in de grindbak belandt. Als laatste moet hij aan een indrukwekkende inhaalrace beginnen. Ontembaar snijdt Márquez door het hele veld heen. Aan kop bouwt Quartararo een ruime voorsprong op en wint zijn eerste MotoGP-race. Daarachter knokt Márquez zich, na een fenomenale opmars, terug naar een podiumpositie. Met nog vier ronden te gaan zit hij in het achterwiel van nummer twee Viñales. Die lijkt hij ook te gaan verschalken, tot het in dezelfde bocht opnieuw misgaat. Maar dit keer gaat het flink fout. Márquez wordt van zijn motor geslingerd. De bovenarmblessure die hij daarbij oploopt, zou het begin zijn van een lijdensweg die hem in de drie daaropvolgende seizoenen parten zou blijven spelen.

Kenny Roberts (1) voor Randy Mamola (3) en Jack Middelburg (11).

1981 – Grand Prix van Groot-Brittannië

Heldendaad van een privérijder

Begin jaren ’80 waren de verschillen tussen fabrieks- en privérijders enorm groot. De enige kans voor een privérijder om te winnen, deed zich voor op een (deels) natte baan. Op een droge baan was het uitgesloten dat een privérijder met de overwinning aan de haal ging. Maar tijdens de Britse Grand Prix van 1981 op Silverstone presteerde Jack Middelburg het onmogelijke. Als Suzuki-privérijder won hij de race op een droge baan door fabrieksrijder en drievoudig wereldkampioen Kenny Roberts te verslaan. In de beginfase van de race waren al diverse fabrieksrijders gecrasht. Roberts (Yamaha), Randy Mamola (Suzuki) en Kork Ballington (Kawasaki) voerden het veld aan, terwijl Middelburg daarachter krampachtig aansluiting probeerde te houden. Telkens leek het erop dat Jumping Jack vanwege een gebrek aan topsnelheid moest lossen, totdat het gevecht vooraan weer losbarstte en hij opnieuw kon aanhaken. In de slotfase vielen Ballington en Mamola terug met technische problemen. Roberts leek op weg naar een zekere overwinning en had het nooit voor mogelijk gehouden dat Middelburg hem bij het ingaan van de laatste ronde zou passeren. De Nederlander hield de gedoodverfde favoriet achter zich en behaalde een geniale zege. Het was bovendien de laatste overwinning van een privérijder in de koningsklasse.

Valentino Rossi (46) probeert zich te ontdoen van zijn achtervolgers om de tijdstraf van tien seconden goed te maken.

2003 – Grand Prix van Australië

Rossi tegen de klok

Valentino Rossi was in 2003 ongelooflijk dominant op zijn Repsol Honda. In alle zestien races stond hij op het podium, waaronder negen overwinningen. Hij kwam tien keer als eerste over de finish, maar op Donington Park kreeg hij na afloop van de race een tijdstraf van tien seconden vanwege inhalen onder een gele vlag. Daardoor viel de Italiaan terug naar de derde plaats. Tijdens de voorlaatste race van 2003 op Phillip Island gebeurde dat opnieuw. Rossi haalde Marco Melandri in terwijl er nog geel werd gezwaaid na een crash van Troy Bayliss. Rossi’s voordeel was dat hij de straf dit keer al tijdens de race kreeg, waardoor hij precies wist wat hem te doen stond: tien seconden wegrijden bij de concurrentie. Een getergde VR46 was altijd op zijn best, en dat bewees hij ook in deze situatie. Rossi reed de ene snelle ronde na de andere en liep vijftien seconden uit op nummer twee Loris Capirossi (Ducati). Daardoor won hij ondanks de tijdstraf van tien seconden alsnog de Grand Prix van Australië.

Met slicks racen op een steeds natter wordende baan. De gok van Brad Binder leverde hem een Grand Prix-zege op.

2021 – Grand Prix van Oostenrijk

De gok voor goud

De overwinning in deze MotoGP-race op de Red Bull Ring leek lange tijd te gaan tussen Francesco Bagnaia, Marc Márquez en Fabio Quartararo. Tot het, zo’n vijf ronden voor het einde, begint te druppelen en vervolgens te regenen. Jorge Martin, Joan Mir en Brad Binder haken al snel aan, waardoor er een kopgroep van zes rijders ontstaat. Met nog slechts drie ronden te gaan wordt de regen heviger. De topvijf besluit de pits in te duiken om te wisselen naar hun tweede machine, uitgerust met regenbanden. Maar Binder waagt de gok: hij blijft buiten op slicks. Al glijdend weet hij zijn KTM overeind te houden. Zijn lef wordt beloond, want hij blijft de rijders die naar regenbanden zijn gewisseld ruimschoots voor en wint de Grand Prix van Oostenrijk.

De laatste 500cc-zege van Eddie Lawson en de eerste van Cagiva.

1992 – Grand Prix van Hongarije

Het laatste kunststuk van Lawson

Viervoudig 500cc-wereldkampioen Eddie Lawson was bezig aan zijn laatste seizoen. Hij reed voor Cagiva, het Italiaanse merk dat al jaren op zoek was naar succes in de koningsklasse. In 1992 kwamen ze steeds dichter bij een zege, maar winnen was nog niet gelukt. Bijzondere omstandigheden hielpen Lawson aan zijn laatste overwinning en bezorgden Cagiva de allereerste GP-zege. De race op de Hungaroring werd vanwege regen al vroeg stilgelegd. Bij de herstart vertrokken de meeste rijders op regenbanden, maar Lawson koos voor intermediates. In de openingsfase zakte de Amerikaan als een baksteen terug. Maar toen het droger werd en de baan begon op te drogen, keerde het tij. Eén voor één passeerde Lawson zijn concurrenten, terwijl sommige rijders zelfs de pits indoken om te wisselen naar slicks. In de slotfase ging hij ook voorbij aan leider Doug Chandler en behaalde zo zijn 31e overwinning in de 500cc-klasse. Het laatste kunststukje van Lawson was misschien wel zijn mooiste.

Close finish! Casey Stoner (27) versloeg Ben Spies (11) met 0,015 seconde.

2011 – Grand Prix van Valencia

Stoners slotakkoord

De laatste Grand Prix van 2011 had een zeer trieste lading. Het was de eerste keer dat de MotoGP weer in actie kwam na het tragische overlijden van Marco Simoncelli in Maleisië. Het verloop van de race was ook bijzonder. Casey Stoner (Honda) was al wereldkampioen en lange tijd leek het erop dat hij ook deze laatste race van het seizoen zou winnen, tot het wat begon te regenen. Stoner had niet het vertrouwen, terwijl Ben Spies dat achter hem wel had. De Amerikaanse Yamaha-coureur kwam dichterbij en nam de leiding over toen Stoner drie ronden voor het einde een fout maakte. Spies leek zijn tweede zege van het jaar te gaan behalen, want in de slotronde had hij een seconde voorsprong. Maar Stoner liet in de laatste sectoren zijn genialiteit zien. Hij reed naar Spies toe en kwam beter uit de laatste bocht. Vanuit de slipstream pakte Stoner alsnog de zege met een verschil van 0,015 seconde.

Alex Barros (4) voor Olivier Jacque (19), Valentino Rossi (46), Tohru Ukawa (11) en Max Biaggi (3).

2002 – Grand Prix van Duitsland

Viertakt versus tweetakt

2002 was een bijzonder jaar waarin de nieuwe MotoGP-viertakten samen met de 500cc-tweetaktmotoren op de baan verschenen. De Repsol Honda RC211V-viertakten waren dominant: Valentino Rossi (7x) en Tohru Ukawa (1x) hadden de eerste acht races gewonnen. Tijdens de negende race op de krappe Sachsenring konden de 500cc-tweetakten, met hun hogere bochtensnelheid, zich ineens meten met de viertakten, die over meer koppel en topsnelheid beschikten. Op de eerste startrij stonden zelfs drie 500cc-motoren. In de slotfase van de race reden Oliver Jacque (Yamaha) en Alex Barros (Honda) met hun 500cc-machines zelfs weg bij de MotoGP-motoren van Rossi (Honda) en Max Biaggi (Yamaha). Maar met nog drie ronden te gaan schoof Barros onderuit en nam Jacque mee in zijn valpartij. Zo werd het alsnog een viertaktfeestje, met winnaar Rossi voor Biaggi en Ukawa.

Jack Miller (43) aan de leiding voor Marc Márquez (93).

2016 – Grand Prix van Nederland

Van twijfelgeval naar TT-winnaar

Jack Miller zorgde eind 2014 voor een stunt door rechtstreeks vanuit de Moto3 over te stappen naar de MotoGP. Lange tijd leek die stap te groot, want in zijn eerste anderhalf jaar kwam de Australiër met zijn satelliet-Honda er nauwelijks aan te pas. De TT van Assen in 2016 veranderde veel en vormde misschien wel de basis voor het feit dat Miller nog altijd actief is in de MotoGP. Vanwege een enorme regenbui werd de race stilgelegd en later hervat over twaalf ronden, op een kletsnatte baan. Het werd een ware slijtageslag. Andrea Dovizioso en Valentino Rossi gingen onderuit terwijl ze aan de leiding reden. Ook regenrijders als Cal Crutchlow en Danilo Petrucci vielen uit. Marc Márquez nam de leiding over, met daarachter Miller, die verrassend sterk naar voren was gekomen. De Australiër voelde zich als een vis in het water en had niets te verliezen. Hij ging voorbij aan Márquez, die juist gefocust was op het maximaliseren van zijn punten in de strijd om de wereldtitel. Miller hield het hoofd koel terwijl de baan in rap tempo opdroogde en won vanuit het niets zijn eerste MotoGP-race. Zijn beste resultaat tot dat moment was een tiende plaats. Die overwinning betekende een ommekeer in zijn MotoGP-carrière, want vanaf dat moment werden zijn resultaten geleidelijk beter.

Zo ziet een chaotische start eruit. Hoofdrolspelers: Boet van Dulmen (8), Kenny Roberts (1), Marco Lucchinelli (2), Graham Crosby (6), Randy Mamola (3) en Barry Sheene (7).

1981 – Grand Prix van Nederland

Een start vol chaos

De start van de 500cc-race tijdens deze TT van Assen was één grote chaos. Het leek een volledige regenrace te worden, maar doordat het afscheid van Wil Hartog uitliep, begon de wedstrijd later dan gepland. Daardoor ontstonden er twijfels of regenbanden nog wel de juiste keuze waren. Regerend wereldkampioen Kenny Roberts liet op het laatste moment nog intermediates monteren, maar merkte in de opwarmronde dat er iets niet in orde was: een remblok was verkeerd gemonteerd. Polesitter Roberts zat voorovergebogen naar zijn Yamaha te kijken, terwijl merkgenoot Boet van Dulmen te hulp wilde schieten. In een poging om de start uit te stellen, duwde hij zijn machine vanaf de tweede rij naar voren. Maar de wedstrijdleiding had daar maling aan, want terwijl Van Dulmen schuin voor de grid stond, ging de race alsnog van start. Roberts was uitgeschakeld, net als zijn Yamaha-teamgenoot Barry Sheene, die zijn motor niet aan de praat kreeg. Van Dulmen liep veel achterstand op, maar reed binnen twee ronden naar de leiding. Uiteindelijk was het niet genoeg voor de overwinning. Zijn regenbanden bleken op de opdrogende baan niet opgewassen tegen de intermediates van Marco Lucchinelli (Suzuki), die de race in Assen won.

Alex Barros (9) voor Max Biaggi (6), Norifumi Abe (5), Michael Doohan (1) en Tadayuki Okada (2).

1998 – Grand Prix van Catalonië

Doorrijden tegen beter weten in

Max Biaggi maakte in 1998 een stormachtig debuut in de 500cc. Hij won zelfs de eerste race in Japan. Bij aanvang van de Grand Prix van Catalonië – met nog drie races te gaan – stond Biaggi zelfs aan de leiding in het WK, met vier punten voorsprong op Michael Doohan, die streed voor zijn vijfde wereldtitel op rij. En de Italiaan had zeven punten meer dan Alex Crivillé. De spanning stond er vol op, wat bleek uit het feit dat Biaggi en ook Alex Barros een valse start maakten. Mogelijk verklaarde dat ook waarom polesitter Crivillé slecht van zijn plek kwam en betrokken raakte bij een crash in de eerste bocht. Biaggi en Barros kregen tijdens de race een stop-and-go penalty. Barros voerde zijn straf keurig uit in de pits en zou nog als zevende finishen, maar Biaggi reed aan kop gewoon door, ondanks herhaaldelijke aanwijzingen van de wedstrijdleiding en zijn team. Dat leidde ertoe dat Mad Max na verloop van tijd de zwarte vlag kreeg. Maar ook dit signaal om de race te staken negeerde de Italiaan. Biaggi reed door en kwam als eerste over de finish, maar werd vanwege zijn diskwalificatie niet in de uitslag opgenomen. Met zijn keuze om niet binnen te komen, verspeelde hij zijn kansen op de wereldtitel. Doohan had vanuit de pits de situatie meegekregen en was slim genoeg om te beseffen dat een tweede plaats op de baan voldoende was om te profiteren. Zo kwam zijn vijfde wereldtitel ineens binnen handbereik.

Foto’s: Henk Keulemans, MotoGP, ANP