Honda heeft enkele upgrades aangekondigd voor de CMX500 Rebel en CMX1100 Rebel voor het modeljaar 2025. De aanpassingen zijn gericht op het verbeteren van het rijcomfort, de prestaties en de stijl van deze populaire custom bikes.
De CMX500 Rebel krijgt een verbeterde achtervering, een comfortabeler zadel en een aangepaste stuurpositie voor een ontspannen zithouding. Daarnaast zijn er nieuwe accessoirepakketten en een speciale ‘S’ Edition met unieke styling elementen.
De CMX1100 Rebel ondergaat soortgelijke ergonomische verbeteringen, met een naar achteren en omhoog verplaatst stuur, naar voren geplaatste voetsteunen en een dikker zadel. De 1084cc-paralleltwin is herzien voor meer vermogen in de lage en middentoeren. Technologische updates omvatten een nieuw 5-inch TFT-display met smartphone-connectiviteit.
Naast de standaard CMX1100 Rebel introduceert Honda ook de CMX1100SE Rebel, een special edition met fabriekseigen accessoires zoals een koplampkap, vorkbeschermers en een kort voorspatbord voor een stoerdere look.
Beide Rebel modellen zijn verkrijgbaar in nieuwe kleuropties voor 2025.
De 2025 CMX500 Rebel zal verkrijgbaar zijn in de volgende kleuren:
Mat Dim Gray Metallic **NIEUW**
Mat Gunpowder Black Metallic
De 2025 CMX500 Rebel ‘S’ Editie zal verkrijgbaar zijn in de volgende kleuren:
Mat Gunpowder Black Metallic
Candy Energy Orange **NIEUW**
De 2025 CMX1100 Rebel zal verkrijgbaar zijn in:
Pearl Hawkseye Blue
De 2025 CMX1100T Rebel zal verkrijgbaar zijn in:
Iridium Gray Metallic **NIEUW**
De nieuwe 2025 CMX1100SE Rebel zal verkrijgbaar zijn in de volgende kleuren:
Flare Orange Metallic
Mat Ballistic Black Metallic
Met deze upgrades zet Honda in op het versterken van de aantrekkingskracht en veelzijdigheid van de CMX-serie in het custom bike segment.
Redacteur Pieter Ryckaert kreeg de unieke kans om als één van de eersten in de Benelux te rijden met de gloednieuwe Kawasaki Versys 1100. Pieter greep deze kans met beide handen aan en deelt zijn ervaringen in deze video.
Zeventien winterharde doorrijders reageerden op de MAG-oproep voor tips en suggesties om ’s winters te blijven rijden. Ze lijken je allemaal uit te nodigen om met ze mee te rijden. Laat je inspireren!
Met de gemiddelde winters van de laatste jaren hoef je je als doorrijder niet meer op de borst te slaan. De temperaturen vallen meestal reuze mee en de sneeuwperiode eerder dit jaar was een hoge uitzondering. Op koel weer kan je je makkelijk kleden, en ook kou valt op kortere ritten heel goed te doen. Huub Kooijman reed jarenlang woon-werkverkeer op zijn Honda NC750, een rit van een kleine twintig minuten. “Als het dan echt koud is voel je dat wel, maar die reistijd is veel te kort om af te koelen.”
Marcel Marsman, woon-werkrijder vanaf zijn achttiende, heeft zelfs een voorkeur voor die koelere maanden: “Op lagere temperaturen kan ik me beter kleden dan op de steeds warmer wordende zomers.” Rijdt hij ook plezierkilometers? “Natuurlijk. En naar mijn werk rijden hoort daarbij, gewoon omdat ik dan niet in de auto zit.”
Geen auto
Doorrijders zijn veelrijders. Aan de 12 duizend kilometer zitten ze zo. Peter Prins doet er ruim twee keer zoveel op zijn Yamaha CTZ 660, met ruim honderd dagelijkse woon-werkkilometers. Ray Teeld, een bevlogen MAG-vrijwilliger die in 2023 overleed, tikte de 40K wel eens aan. “Maar ik heb dan ook geen auto,” verontschuldigde hij zich.
Ray Teeld (†2023): 40 K per jaar. “Maar ik heb dan ook geen auto…”
Waar ligt je grens?
Hoe lang rij je door en wanneer besluit je om de motor te laten staan? Voor Peter Hoeben is het heel simpel: hij rijdt door totdat er sneeuw ligt of het ijzelt. “Zolang er niets ligt, is het gewoon gaan.” Voor Jan Doets geldt hetzelfde. “Bij min 5 op een mooie winterse dag is motorrijden ook perfect!”
Pingpongballen
Ad van Eck, goed voor 20 duizend kilometer woon-werkverkeer en plezierriten, laat zijn Yamaha FZ8N alleen staan als hij grotere spullen moet vervoeren of als het echt glad is. “Bij aangekoekte sneeuw en bij ijzel, bijvoorbeeld. Als het onderweg gaat sneeuwen, rijd ik voorzichtig door.” Ook voor hagel stopt Ad niet, tenzij het pingpongballen zijn. Plezierrijder Henk Boterenbrood werd in Frankrijk een paar keer door een zware hagelbui overvallen. “Het geratel van die hagelstenen op je helm en scherm geeft een onbestendig gevoel, waardoor je wat gespannen op de motor zit. Daar moet je jezelf overheen zetten. Blijf vooral ontspannen rijden, ook in de sneeuw.”
Henk Boterenbrood: “Blijf vooral ontspannen rijden.”
Spikes
Ook Henk-Jan Scholman rijdt door bij hagel. “Meestal blijft het niet liggen, net als natte sneeuw.” Marcel Marsman rijdt bij hagel liever niet, “maar dan heb ik het wel over een bui waarbij het wegdek wit ziet. Ik vind hagel te onvoorspelbaar, dus dan zet ik motor liever aan de kant.” Bij sneeuw gaat hij wel de weg op. “De snelheid pas ik aan op de weersomstandigheden en het wegdek. Als het echt nodig is dan plaats ik een paar spikes van Best-Grip in mijn banden. Ik weet dat het niet mag, maar ze bieden mij 100% grip. Als ik ervoor bekeurd wordt, betaal ik dat gewoon.” Als Marcel op zijn werk staat ingesneeuwd, legt hij Snow-Claws om zijn banden, een soort sneeuwkettingen. “Tot ik weer gewoon kan rijden; dan gaan ze er meteen af.”
Henk-Jan Scholman: sneeuwbui in mei.
Dwergbergen
Cheiz Muntjewerff legt op zijn BMW R 1200 RT jaarlijks 25.000 kilometer af. Een belangrijk deel komt voor rekening van zijn 80 woon-werkkilometers. “In mijn wijk wordt niet gestrooid. Bij sneeuw veranderen verkeersdrempels door autoverkeer al snel in spekgladde dwergbergen. Als er ook op de snelwegen sneeuw of ijs ligt, pak ik de auto of prop ik mij in het openbaar vervoer.” En als hij overvallen wordt door een onverwacht pak sneeuw? “Dat is me twee keer overkomen. Waarschijnlijk rijd ik gewoon door, al is de rek van wat ik toen en nu nog verantwoord vind behoorlijk gekrompen.” Henk-Jan rijdt met sneeuw en ijzel gewoon helemaal niet. “Dan blijf ik thuis, want met de auto kom je gegarandeerd in de file te staan. Bij een sneeuwbui onderweg waag ik het erop. Maar dat is me in 25 jaar hooguit vijf keer gebeurd.”
So far, so good
Huub Kooijman, die voor zijn boodschappen en vakanties ook een Pan-European 1300 heeft, pakte de tram alleen bij windkracht 8, sneeuw en ijzel. “Als er gestrooid wordt, rijd ik niet. Dat is voor mij de beste indicatie. Met sneeuw kun je rijden, weet ik, maar ik ken mijn eigen grenzen.” Ook Otto Nijs laat zijn motor staan als er kans op storm en rukwinden is, maar met kou en sneeuw pakt hij gewoon zijn Suzuki Hayabusa. “Sneeuw kun je zien en in een sneeuwbui ga je niet zomaar onderuit. Blijf in een vers autospoor rijden en hou meer afstand: het overige verkeer verwacht bij sneeuw geen motorrijders meer.” IJzelwaarschuwingen neemt hij serieus, maar hij denkt wel dat hij meer risico neemt dan de gemiddelde doorrijder. “Waarschijnlijk niet zo verantwoord, maar na 30 jaar so far so good…” In een auto wordt Otto ongelukkig, in het OV nog ongelukkiger. “Motorrijden in de winter voelt voor mij dus niet als een keuze, maar als een vanzelfsprekendheid.”
Otto Nijs: niet de eerste combinatie waar je aan denkt.
Sporen
Over dat in de sporen rijden leek Ray Teeld heel anders te denken dan Otto. “Verse sneeuw biedt meer grip dan aangereden sneeuw, dus moet je juist zoveel mogelijk uit die autosporen blijven.” Toch zijn ze het met elkaar eens: het zit ‘m erin hoe de sporen gevormd zijn. Is de sneeuw er al weggereden, dan rijd je in de sporen. Hebben auto’s de sneeuw alleen aangedrukt, dan blijf je eruit. Annemieke Lemaire moet bij sneeuw haar oprit naar de dijk zelf sneeuwvrij maken, maar dat weerhoudt haar niet van woon-werkritten op haar Kawasaki Versys 650. “Per jaar kan ik hooguit een week niet op de motor naar mijn werk.”
Slurry
Met hagel zit Annemieke niet zo, en sneeuw vindt ze geen probleem als er geveegd en gestrooid wordt. Zo’n bui is voor haar meestal een kwestie van wat eerder of wat later vertrekken. “Maar ik heb wel eens moeten rijden toen er echt een verse sneeuwbui was gevallen en de weg helemaal vol lag met natte slurry. Dat is niet leuk. Maar ja, halverwege laten staan is ook geen optie…”
Siberië
Paul van der Wielen vindt een half uur bij flinke vorst goed te doen. Dat is wat hij dagelijks op zijn Yamaha Super Ténéré naar zijn werk rijdt, enkele reis. “Ook een uur is uit te houden. Met langere ritten heb ik te weinig ervaring.” De auto pakt hij alleen als hij op een werkdag op verschillende locaties moet zijn. ‘Ik vind het irritant om dan steeds mijn motorkleding uit en aan te moeten trekken.” Zijn algemene devies? “Niet zo moeilijk doen en gewoon doorrijden. We leven niet in Siberië.”
Trillen
Voor Paulan Korenhof, die nog maar net een jaar rijdt, ligt de grens bij een graad of drie. “En dan begin ik op mijn Ducati Scrambler Sixty2 na drie kwartier echt te verstijven en te trillen, ondanks mijn wintervoering, thermolagen, een niergordel en een winddichte en gevoerde legging.” Marcel Marsman zit aan de andere kant van het spectrum. “In februari maakte ik een testrit van 400 km bij -12°. Ik heb het toen echt niet koud gehad. Wanneer het me echt te koud wordt? Dat hoop ik te ontdekken als ik volgend jaar rond die tijd naar de Noordkaap ga.”
Droog maar glad
Herman Baten rijdt niet wanneer er sneeuw of gladheid dreigt. Toch overkwam dat laatste hem wel. Bij droog, helder vriesweer gleed hij op een rotonde onderuit. De oorzaak? IJs op de weg doordat er even daarvoor een vrachtwagen met water op het dekzeil over de rotonde was gereden. ”Het positieve van dit soort ervaringen is dat je ze nooit vergeet en dus altijd scherp blijft op zulke onverwachte situaties.”
Volgend weekend is het zover. De Bigtwin Bikeshow & Expo 2024! Wanneer? 1, 2 en 3 november. Waar? Expo Houten. Wat dat kost? Dat vind je hier. Of je nu fan bent van custombikes, of van motoren in het algemeen, er is van alles te zien en te beleven. Zelfs als muziekliefhebber ben je er aan het juiste adres.
Dit valt er allemaal te doen, zien én beleven:
Bikeshow met 2 nieuwe klassen
Motoren, zover het oog reikt. Daar draait het stiekem natuurlijk om. Om het internationaal samenkomen van honderden unieke custombikes. Ieder jaar weer komen er meer motoren naar de Bigtwin Bikeshow. Allen strijden ze voor de prijs voor Best Build van hun klasse én voor Best of Show. Van custom builds uit Europa tot ver daar buiten. Kom jij ze bewonderen?
Dit jaar verwelkomen we maar liefst twee nieuwe klassen! Namelijk de Mopeds & Mini Bikes up to 125cc én de Adventure & Allroad klasse. Van toffe kleine motortjes en scooters – volledig custom natuurlijk – tot grote allroad motoren met een eigenwijze twist. Ook deze unieke machines zijn dit jaar welkom op de Bigtwin Bikeshow. Op welke stem jij?! Jouw stem telt namelijk mee voor de felbegeerde Public Choice prijs!
Grote namen uit de motorwereld zijn ook dit jaar weer aanwezig. Dan denk je natuurlijk aan Harley-Davidson en Indian Motorcycle. Zij zijn er wederom bij! Bewonder de nieuwste motoren van deze merken op hun stand. En daar blijft het niet bij..
Live muziek en live shows
Van zoveel moois wordt een mens dorstig. Gelukkig is er genoeg horeca aanwezig om die behoefte te stillen. Geniet onder het genot van een hapje en drankje van goede live muziek van bekende tribute bands als Back to Blondie en Deep White. Zing mee met hits van Blondie, Deep Purple en White Snake. Ook Rock ’n Roll Junkies staat voor je klaar om je te voorzien van de beste covers van niemand minder dan Herman Brood.
Het mag dan straks november zijn, maar de temperaturen lopen hoog op bij de erotic shows. Zie hoe professionals te werk gaan en geniet van het uitzicht.
Heb jij je ticket(s) al binnen?
Naast al dit entertainment, kun je ook ter plaatse tattoos laten airbrushen, kun je experts uit de pinstriping en gravering aan het werk zien en shop je de meest unieke motorkleding die je niet zomaar in de winkel tegenkomt.
Heb jij je ticket(s) al binnen? Voorkom dat je straks in de wachtrij voor de deur hoeft te staan. Koop je ticket(s) in de voorverkoop en loop zo naar binnen. Een extra pluspunt: parkeer je auto of motor gratis voor de deur!
Praktische informatie
Waar
Expo Houten Meidoornkade 24 3992 AE Houten
Wanneer
Vrijdag 1 november 12:00 – 18:00 uur Zaterdag 2 november 10:00 – 17:00 uur Zondag 3 november 10:00 – 17:00 uur
BMW’s GS-reeks is sinds jaar en dag de populairste motorfiets van het land. Dat succes komt van een twee-eiige tweeling, de standaard GS en de Adventure uitvoering. De standaard GS werd voor 2024 vernieuwd, volgend jaar is het de beurt aan de 2025 BMW R 1300 GS Adventure. Thierry Sarasyn ging de nieuwste GS testen en voor hij de lokale cerveza’s aan de lippen bracht, konden wij hem al enkele vragen voorschotelen.
Wat een ding die GS Adventure. Rijdt ie zo indrukwekkend als hij er uit ziet?
Ik heb vandaag net geen negen uur in het zadel van de nieuwe GSA gezeten en ik ben er nog altijd niet uit hoe ik dat moet samenvatten. Het is héél veel motor en we hebben stevig gereden, op de weg én ernaast. En alsof dat nog niet genoeg is, is er ook nog de ASA, de geautomatiseerde schakel assistentie. Enkele collega’s waren vol lof daarover.
Jij dan niet?
Het is een goed systeem, het past zich ook aan de rijstijl en -modus aan. Maar wat mij betreft mag er naast de keuze tussen automatisch schakelen of schakelen met de voet (zonder koppeling en dus via een sensor) ook nog een keuze geweest zijn tussen de D-stand van de automaat en een sportieve stand. Dan kon je het schakelpatroon nog meer op je eigen wensen afstemmen, nu ga je in de automaat-stand na een tijdje zelf schakelen, omdat de automaat niet altijd perfect schakelt wanneer jij dat wilt. En dat is toch een beetje de bedoeling van het kiezen voor aan automaat.
Je kunt met die ASA toch ook manueel schakelen…
(kortaf) Ik was nog niet klaar hé! Als je manueel schakelt, is dat eigenlijk podueel, want het gaat met de voet, via die sensor op de fake versnellingspook. Dan schakelt de motor zelfs zachter dan met de quickshifter op de uitvoering zonder ASA. Maar de gevoeligheid van een boxer met een quickshifter is gewoon een typische boxer karaktertrek, het is niet eens een fout. Ik vind dat quickshifters en boxers zich tot elkaar verhouden als goede kledingsmaak tot topvoetballers: je wéét dat het perfect kan samengaan, maar op één of andere manier komt het er nooit van. Het is hier niet anders. Je wéét dat quickshifters op boxers wellicht ooit even verfijnd zullen schakelen als op een staande twin of vier-in-lijn, maar voorlopig zijn we daar nog niet. Al is dit wel de beste quickshifter ooit op een boxer.
Wow, op het schakelen kunnen we nog lang kauwen. Ik veronderstel dat er nog andere dingen opgevallen zijn?
Natuurlijk, wat dacht je… Laat ik het zo stellen: dit is héél veel motor. Whole lotta Rosie maar dan voor motoren. BMW zit met deze GS Adventure aan het maximum haalbare. Je kunt je niet voorstellen dat er iemand hier over welk aspect dan ook zegt: “Wel, hier had het wel wat meer gemogen”. Tankinhoud 30 liter, 270 kg, 145 pk… en de afmetingen zijn ook best indrukwekkend. Bij wat je best een sportief tempo mocht noemen, verbruikten we 6 liter op 100 km. Dat betekent als je het wat voorzichtig aanpakt, dat je wellicht 600 km met één tank kunt rijden. Dat zijn waarden die in Afrika van pas komen. Als ik hier over mijn schouder kijk, zie ik Afrika trouwens liggen, we zijn zojuidt in Tarifa aangekomen… Je wil niet weten hoeveel zin ik heb om met dit ding aan de overkant van de Straat van Gibraltar te gaan rijden…
Is dat dan waar-ie echt voor gemaakt is?
Mocht dat het énige zijn, dan zouden ze er niet al te veel verkopen. Dit is gewoon een motorfiets met een giga potentieel. Maar je moet dat potentieel écht voor ogen houden als je ’m koopt. Anders is in vele gevallen de standaard GS zeker een te overwegen optie. Want je bent met een beest onderweg. Het motorkarakter is – behalve in de “brave” standen zoals Eco en Road, pittiger dan dat van de GS – ook al is het vermogen quasi identiek. Avontuurlijk potentieel en comfort gaan hier wonderwel samen. Het zou zonde zijn deze motor te kopen voor woon-werk verkeer…
Wat wellicht toch zal gebeuren…
Túúrlijk. Er rijden ook heel wat Defenders rond die nooit een veldweg, laat staan een woestijn zullen zien. Het oog wil ook wat. Maar de 2025 BMW R 1300 GS is werkelijk doordacht aan de ene kant, potent aan de andere én onder alle omstandigheden comfortabel. Hij smeekt om lange afstanden en liefst om een door pittige rechterpols. De GSA beviel ons veel beter in uitdagende omstandigheden en bij sportief rijden dan tijdens de eerste uren met een gezapig tempo rijdend door de dorpen van Andalusië.
Deze rubriek heet niet voor niets ‘4 minuten vragenvuur’; dus ik moet nu stoppen. Heb ik het fout als ik denk dat je nog lang niet uitverteld bent?
Dat heb je goed ingeschat mijn beste. Hier valt nog zoveel meer over te vertellen. Adaptieve rijhoogte, elektronische gestuurde ophanging, slimme details… Ik pen het allemaal neer in het verslag dat je hier morgen op deze fijne website leest. Tenminste: als die ijsemmers met Corona, die hier op ons staan te wachten, niet al te vaak aangevuld worden.
KTM zet een nieuwe standaard in het adventure segment met de 1390 Super Adventure S EVO. Deze motorfiets introduceert diverse mechanische en technologische verbeteringen die de rijdynamiek, het comfort en de prestaties naar een hoger niveau tillen.
Het chassis is aangepast voor meer stijfheid en stabiliteit. De voetsteunen zijn verlaagd en verbreed voor een betere ergonomie. De semi-actieve WP-vering is preciezer afgesteld. Het ontwerp is vernieuwd met onder meer nieuwe kuipdelen, LED-verlichting en een verbeterd windscherm.
De cilinderinhoud is vergroot naar 1350 cc, wat resulteert in 173 pk en 145 Nm koppel. Nieuwe technologieën zoals CAMSHIFT met variabele kleptiming optimaliseren de prestaties, het verbruik en de emissies. De AMT-transmissie biedt zowel handmatig als volautomatisch schakelen.
Het 8 inch TFT touchscreen is verticaal gemonteerd en biedt uitstekende leesbaarheid en gebruiksgemak. Geavanceerde rijhulpsystemen zoals adaptieve cruisecontrol met stop & go functie en verbeterde radarsensoren tillen de veiligheid en het rijcomfort naar een hoger plan.
Met al deze innovaties zet de KTM 1390 Super Adventure S EVO de lat hoger in het adventure segment. De motorfiets komt begin 2025 op de markt.
Honda heeft een speciale versie van de populaire Transalp motorfiets uitgebracht, de Honda Transalp SP. Dit is het eerste speciale model van deze middenklasse enduro sinds de introductie in 2023.
De Transalp SP onderscheidt zich met een specifiek kleurenschema in wit, blauw en rood, met hoogwaardige stickers en beschermpads. Verder is de motor uitgerust met originele accessoires zoals stalen beschermbeugels en een aluminium motorbeschermer.
Qua technische specificaties blijft de SP gelijk aan het standaardmodel. Hij heeft een 755cc tweecilinder motor met 92 pk, enduro-vering met 21-inch voorwiel en 18-inch achterwiel, en weegt volgetankt 208 kg.
Vanaf oktober 2024 is de Transalp SP in beperkte oplage beschikbaar in Spanje en Portugal, voor een prijs van €10.300. De A2-versie met 48 pk is iets goedkoper met €9.900. Vooralsnog blijft dit speciale model beperkt tot deze twee landen en komt hij niet naar Nederland. Maar dat kunnen wij ons niet voorstellen. Horen we vast meer van..
Kawasaki heeft tijdens de eerste tests van 2025 in Jerez haar nieuwe KB998 superbike geïntroduceerd. Het Japanse merk wil met deze motor, die officieel door de fabriek wordt ondersteund, een nieuwe impuls geven aan het Italiaanse Bimota.
In het afgelopen seizoen eindigde Kawasaki als vierde in het rijderskampioenschap, met Alex Lowes als beste coureur. Lowes en zijn teamgenoot Axel Bassani zullen in 2025 niet meer op de ZX-10RR rijden, maar overstappen naar de Bimota KB998.
De KB998 beschikt over een eigen frame, bestaande uit aluminium liggers en een stalen perimetrisch deel, in combinatie met de motor van de ZX-10RR. Het Provec-team, dat voorheen de officiële Kawasaki’s in de Superbike-klasse onder zijn hoede had, zal nu verantwoordelijk zijn voor de Bimota’s.
Kawasaki blijft echter ook vertegenwoordigd in de superbikes met de ZX-10RR’s, die in 2025 door het Pucetti-team met Garrett Gerloff worden ingezet. De verwachting is dat er binnenkort meer informatie beschikbaar komt over het productiemodel van de KB998, dat moet voldoen aan de homologatie-eisen.
Meervoudig Australisch Superbike-kampioen Troy Herfoss ging dit jaar voor een nieuwe uitdaging en koos voor de King Of The Baggers in Amerika. Een niet alledaagse raceklasse, maar in de USA razend populair én een strijd tussen twee grote Amerikaanse motorfabrikanten. Herfoss pakte met zijn Indian Motorcycle op de laatste wedstrijddag de titel.
Troy, je pakte in 2023 voor de derde keer de Australische Superbike-titel. Hoe kwam je erbij om in de King Of The Baggers te gaan racen?
Ik wilde na mijn derde titel in Australië iets doen wat buiten mijn comfortzone lag. Ik wilde Superbike gaan rijden in de BSB of Moto America, totdat Gary Gray van Indian Motorcycle mij belde. Hij is ook vicepresident van racen in Amerika. Hij pitchte mij het idee voor de King of The Baggers. Hij deed dat zo goed, dat het daarna zo logisch leek om voor deze klasse te gaan. Ik heb veel lol gehad, we hadden een geweldig team en de motor is van een hoog niveau.
Hoe was het om met deze zware bagger van 282 kg te racen?
Je kan niet uitleggen hoeveel koppel je in je rechterhand hebt. Er is geen elektronica, dus het komt aan op jezelf om de motor te controleren. De bagger glijdt en beweegt heel veel. De motor accelereert sneller dan welke motor ik ooit meegereden heb. Het is echt heel leuk!
1 van 2
Troy Herfoss werd met Indian Motorcycle dit jaar kampioen in The King Of The Baggers.
Het is hard werken met tweecilinders baggers van 282 kg, maar het ziet er ook heel spectaculair uit zoals Troy Herfoss laat zien.
Bochten maken met zo’n bagger lijkt erg ingewikkeld.
Het is altijd spelen met de hellingshoek, om zo kort mogelijk langs de grond te gaan, zonder de grond te raken. Dat is ook de grootste factor voor het limiteren van onze rondetijden. Daarnaast heb je de koffer en luchtfilter aan de zijkant. Ze zijn groot en de rijder zit er als het ware bovenop. Hierdoor ben je heel lang op de motor. Dat is vrij intimiderend, zeker in de regen. Dan race je met weinig hellingshoek en dan is het een flinke daling en een harde val wanneer je crasht.
Wat was het lastigste om te leren?
Voor mij was dat met andere rijders in de race. Ik was gewend aan een Superbike, die je heel snel gestopt kan krijgen. Bij de baggers haal je hoge topsnelheden, maar je moet je soms wel honderd meter eerder remmen. Het was dan heel makkelijk om je te verremmen of iemand anders te raken. Het lijkt heel moeilijk om mee te racen, maar het is totaal niet zo.
Hoe was de eerste keer toen je op de motor stapte?
De eerste testdag was het zeven graden met regen. Ik wachtte tot het einde van de middag, maar wilde toch even voelen – ook al was het nat – hoe de motor aanvoelde. Het was echt angstaanjagend met zoveel koppel en zo’n zware motor in die omstandigheden. ’s Avonds in het hotel zei ik tegen mijn crew chief dat ik wellicht een foute keuze had gemaakt. De volgende dag was het droog en had ik slechts een halve ronde nodig om mij goed te voelen op de motor. Het ging zo natuurlijk, je kan makkelijk sliden door met de koppeling te spelen. Ik had gewild dat dit mijn eerste ervaring was, want het was geweldig.’
Kan je uitleggen hoe populair de King Of The Baggers-klasse in Amerika is?
Ik denk dat 80% van de toeschouwers met een bagger naar het circuit komt. Je ziet bijna geen viercilinders. Ze kunnen hun eigen motoren op de baan zien racen. En het is een echte Amerikaanse klasse tussen twee grote Amerikaanse fabrikanten: Indian Motorcycle en Harley-Davidson.
Is de rivaliteit tussen de merken groot en hoe zou je de motoren met elkaar vergelijken?
Het is een serieuze rivaliteit. Fans van Harley-Davidson zullen mij niet supporten. Of ze mij nou mogen of niet. Er heerst een grote rivaliteit, maar dat maakt het ook mooi. De organisatie heeft geweldig werk geleverd met de regels. De motoren zijn vergelijkbaar aan elkaar, waardoor de beste rijder kan winnen. Ik kan alleen over mijn ervaring met Indian Motorcycle praten. De motor was bocht ingaan en in de hairpins erg sterk. Onder hellingshoek in de snelle bochten hadden we iets meer moeite.
Je werd kampioen op de laatste racedag met in totaal zeven overwinningen in 2024. Was dat je beste moment van het jaar?
Zeker, het ging tussen mij en Kyle Wyman, tevens een duel tussen Indian en Harley. Het was het thuiscircuit van Kyle wat het nog intenser maakte. We stonden ongeveer gelijk in punten. Ondanks de druk van het kampioenschap lukte het mij om mij in de beslissende race los te rijden en te winnen.
Het team helpt Troy Herfoss op weg tijdens de trainingen op het legendarische circuit van Daytona.
Het is eigenlijk een wonder dat je nog racet. In 2021 had je een angstaanjagende crash in het Australisch Superbike-kampioenschap wat bijna je leven kostte. Kan je vertellen wat er toen gebeurde?
Ik raakte de motor met 200 km/u kwijt op een punt waar je niet wilt crashen. Ik ging op mijn buik met mijn hoofd vooruit op de muur af. Het was zo eng, want ik wist dat er een enorme klap zou volgen. Net voordat ik de muur raakte, maakte ik met mijn hoofd nog een kleine draai. Ik kwam met mijn rechterkant vol in de muur. Ik raakte buiten westen en had aan mijn rechterzijde alles gebroken. Toen de mensen mij vonden, lagen mijn arm en been alle kanten op. Ze gingen uit van het ergste, maar het volgende seizoen racete ik weer.
Ben je weer 100% hersteld?
Dat niet, ik kan mijn arm niet volledig omhoog krijgen en mijn heup geeft beperkingen, maar niet op de motor. Inmiddels heb ik mij aangepast op hoe mijn lichaam nu is. Na de crash zat ik zo’n acht weken in een rolstoel. Ik was 34 jaar en dacht eerst dat het racen klaar was, maar later voelde ik dat het vuur nog in mij brandde. Het begin was moeizaam, maar nu ben ik fitter en gemotiveerder dan ooit. Ik voel mij weer 25 jaar. Ik ben nog niet klaar met racen en hoop dat ik volgend jaar mijn titel in Amerika kan verdedigen.
Je hebt veel gewonnen in je carrière, maar je nooit een WK-klasse gehaald. Hoe kan dat?
Toen ik jong was had ik nauwelijks budget. Ik moest daarom mijn werk van het racen maken. Ik was 25 toen ik de kans kreeg om in Europa te racen voor RAC Racing uit Nederland. We reden in het IDM en Dutch Superbike. Ik behaalde goede uitslagen, maar werd halverwege het seizoen vanuit het niets ontslagen. Ik hield er een zeer nare smaak aan over. Het voelde alsof er geen plaats voor mij in Europa was, tenzij ik zelf geld mee zou brengen. Terug in Australië bleek mijn WK-droom uiteengespat. Acht maanden deed ik niks. Ik was als het ware gestopt, totdat ik in Australië een nieuwe kans kreeg.
Een ontzettend groot talent
Evert Slager, bekend van Racesport.nl, was de teammanager van RAC Racing toen Troy Herfoss er in 2012 voor reed. Hij weet zich de Australiër nog goed te herinneren: ‘Troy was zowel in Australië als Amerika Supermoto-kampioen geworden. Vervolgens wilde hij de overstap maken naar de wegrace en maakte meteen indruk in Australië. In 2012 was Troy 25 jaar en wilde in Europa laten zien wat hij kon. Troy was een superaardige kerel en een echte prof, maar zijn karakter zat hem nog wel eens in de weg. Het was zwart-wit bij hem en hij wilde absoluut niet betalen om te racen. Toen Troy bij ons had getekend, haalde ik hem op bij Schiphol. Het was februari en ijskoud, maar Troy was op zijn slippers en in de korte broek met enkel een rugtas als bagage. Typisch Troy. Op de baan was hij meteen geweldig. Helaas kreeg hij een meningsverschil met de teameigenaar, waardoor hij halverwege het seizoen het team verliet. Het is eeuwig zonde dat het misging. Troy was een ontzettend groot talent, dat had iedereen gelijk in de gaten. Dat kan je ook zien door wat hij later allemaal nog heeft gewonnen. Helaas lukte het niet in Europa, maar dat lag zeker niet aan zijn talent. Hij had in mijn ogen een grote rijder in de WorldSBK kunnen worden.
Dainese heeft haar Custom Works platform ingericht om de voordelen van maatwerk voor iedereen beschikbaar te stellen. Deze service wordt geboden door hetzelfde team dat de Dainese coureurs in de MotoGP paddock voorziet van hun pakken, en dit team komt wederom naar Nederland dit jaar op 12, 13 en 14 november voor de Dainese Custom Works Events in Leiden en Nieuwleusen.
Perfectie in pasvorm en design
Tijdens dit evenement wordt tot in het kleinste detail je maat opgenomen zodat je het unieke gevoel van maatwerk zelf kunt ervaren. Naast een pak dat aanvoelt als een tweede huid, zal Roberta Azolin vanuit Dainese aanwezig zijn om jouw persoonlijke smaak om te zetten in een kleurstelling en design waarvan er maar één bestaat. Roberta is binnen de Dainese raceafdeling verantwoordelijk voor het design van de pakken van alle professionele coureurs, dus een uniek pak is verzekerd.
Actievoorwaarden
Bij aanschaf van een maatwerk pak betaal je tijdens het Dainese Custom Works Event geen meerprijs voor de gekozen kleuren en het gekozen design. Het voordeel kan hiermee oplopen tot wel €600,-. Voor wie geen maatwerk nodig heeft maar wel een unieke look zoekt biedt Dainese 50% korting op alle kleur en design opties, wat neerkomt op een korting van maximaal €300,-. Naast eendelige racepakken biedt het Custom Works platform ook de mogelijkheid om 2-delige pakken, losse jassen, losse broeken, en zelfs racelaarzen te personaliseren. Kijk op https://customworks.dainese.com om de mogelijkheden te ontdekken, en om alvast een voorproefje te krijgen voorafgaande aan het event.
Van Leiden tot Nieuwleusen
Wil jij verzekerd zijn van de perfecte pasvorm om je seizoen mee te beginnen? Schrijf je in voor één van de Dainese Custom Works events. Op 12 november ben je welkom in de Dainese Showroom in Leiden, en op 13 & 14 november ben je welkom bij Ten Kate Motoren in Nieuwleusen.
Voor deelname in Leiden geef je je op via martijn@motomind.nl. Om bij Ten Kate Motoren deel te nemen aan het Dainese Custom Works event mail je naar kleding@tenkatemotoren.nl. Je ontvangt dan alle details in je mailbox.
Indien je tijdens een van de Dainese Custom Works events je nieuwe racepak bestelt dan ben je ervan verzekerd dat het voor de voorjaarstrainingen bij je thuisbezorgd is. Zo start je jouw 2025 seizoen op MotoGP niveau.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
