Benelli introduceert in 2026 twee nieuwe kleuren voor de BN125: Pastel Grey en Midnight Black. Met deze toevoeging speelt het merk in op de vraag naar betaalbare, stijlvolle motoren voor beginnende rijders, zonder iets te veranderen aan prijs of positie van het model.
De frisse, lichte tint Pastel Grey geeft de motor een moderne uitstraling, terwijl Midnight Black het stoere en tijdloze karakter versterkt. Zo krijgen A1-rijders meer keuzemogelijkheden zonder dat de prijs stijgt.
De BN125 blijft daardoor een aantrekkelijke optie voor starters en prijsbewuste motorrijders die waarde hechten aan kwaliteit en design. De nieuwe kleuren staan vanaf de tweede week van april bij de Benelli-dealer in de showroom.
Prachtige toertochten, bochtige bergwegen, misschien wat natte bladeren hier en daar – en hoewel dat op zichzelf al spannend genoeg kan zijn, begint het soms te kriebelen. Wat als we verder gaan dan dat? Wat als we échte nieuwe paden inslaan?
Sinds een aantal maanden delen we het verhaal van ‘onze’ Nick en zijn vrienden Arjan en Martin: drie motorrijders die precies dat verlangen tot werkelijkheid proberen te maken. Onder het motto ‘RIDERS van Road naar Offroad’ staan zij aan het begin van een ambitieus avontuur dat niet alleen hun motoren, maar ook henzelf flink op de proef zal stellen. Een avontuur dat hen letterlijk en figuurlijk van de gebaande wegen af laat gaan, met als ultieme droom de rit naar Lac Rose, de iconische eindbestemming van de originele Dakar-rally.
Wat dit verhaal zo bijzonder maakt, is dat het geen gelikt reclamepraatje is of een onhaalbare jongensdroom voor de elite. Dit is een zoektocht die herkenbaar is voor iedere motorrijder: hoe haal je het maximale uit je machine én uit jezelf? Wat moet je aanpassen, leren en voorbereiden als je besluit om niet langer alleen op het asfalt te blijven? En wat als je eenmaal die stap zet en merkt hoe uitdagend – en soms ronduit moeilijk – het kan zijn?
Wat mij persoonlijk zo aanspreekt in hun reis, is de eerlijkheid. Dit is geen verhaal van mannen die alles al perfect onder de knie hebben. Dit is een groeiend avontuur, met twijfel, doorzetten en soms keihard onderuitgaan – zowel letterlijk als figuurlijk. Het is een verhaal van vriendschap, durf en doorzettingsvermogen. Maar ook een verhaal dat ons eraan herinnert waarom jullie ooit zijn gaan rijden.
Of dat nu betekent dat je besluit eindelijk een offroadtraining te volgen, een motortrip plant naar onbekende gebieden, simpelweg een onverhard pad inslaat waar je anders rechtsaf had geslagen of dat je het laat bij alleen lezen met een goede bak koffie, alles kan. En mag! Weet in ieder geval dat de weg nooit eindigt daar waar het asfalt ophoudt.
Raymond en Mike van Hoeijen bij de volledige BSA line-up.
Van Hoeijen Motoren uit Achterveld is per april officieel dealer van BSA Motoren. Met het ondertekenen van het contract met importeur JFB Motoren breidt het familiebedrijf zijn aanbod uit met een merk dat historie en karakter ademt.
Al ruim dertig jaar staat Van Hoeijen Motoren bekend om deskundig advies, persoonlijke service en klantgerichtheid. De toevoeging van BSA – met modellen als de Bantam 350, Gold Star 650 en Scrambler 650 – past volgens eigenaar Mike van Hoeijen perfect bij de visie van het bedrijf. BSA combineert klassieke Britse stijl met moderne techniek en wordt geleverd met drie jaar fabrieksgarantie.
Binnen het bedrijf richt Mike zich op de BSA-lijn, terwijl zijn vader Raymond de overige activiteiten blijft leiden. De familie Van Hoeijen benadrukt dat kwaliteit en plezier in motorrijden centraal blijven staan. Ook importeur Jan Frank Bakker ziet in de Achterveldse onderneming een ideale partner om het merk BSA verder te laten groeien in Nederland.
Open huis en proefritten tijdens het Paasevent
Om de start van het dealerschap te vieren organiseert Van Hoeijen Motoren op Tweede Paasdag een open huis en BSA Event. Bezoekers kunnen de volledige BSA line-up bekijken en zelf ervaren tijdens een proefrit.
Van Hoeijen Motoren is gevestigd aan de Klettersteeg 7a, 3791 PA in Achterveld.
Raymond en Mike van Hoeijen bij de volledige BSA line-up.
Na het vinden van het gouden ei, komt het gouden idee vanzelf. Bezoek Motorkledingstore op Tweede Paasdag. Is jouw bezoek 100 euro shoptegoed waard? Elk uur wordt er in de megastores een verloting gedaan onder de aanwezigen. Zo geeft de motorkledingspecialist 3.500 euro aan cadeaubonnen weg.
Tweede Paasdag hebben de megastores verruimde openingstijden: van 10:00 tot 17:00 uur. Je vindt Motorkledingstore in Apeldoorn, Breda, Capelle aan den IJssel, Eindhoven en Vianen.
Naast de bestemming voor motorkleding, lenen de megastores zich uitstekend voor een tussenstop tijdens een lenterit. De koffie staat er altijd klaar en op paasmaandag wordt er getrakteerd op gratis broodjes Frankfurter.
Gedurende het paasweekend profiteer je bovendien van een mooie deal op motorjassen. Bij alle motorjassen krijg je een gratis rugprotector. Geldig van vrijdag 4 april t/m maandag 6 april. Eerste Paasdag zijn de kledingwinkels gesloten, maar geldt de actie wel online. Bovendien bieden de outlets kortingen tot 50%.
Ben je dit weekend verhinderd? Vanaf het weekend van 11 en 12 april worden de Voorjaarsspektakels hervat. Te beginnen in Vianen, opvolgend in Apeldoorn op 18 en 19 april en eindigend in Breda op 25 en 26 april.
Openingstijden Motorkledingstore megastores met Pasen 2026
Goede vrijdag 3 april – van 10:00 tot 17:00 uur Zaterdag 4 april – van 10:00 tot 17:00 uur Eerste Paasdag 5 april – gesloten Tweede Paasdag 6 april – van 10:00 tot 17:00 uur
Dit is het plan. Ik pik in Lissabon die huurmotor op en rij naar de zuidkust van Portugal. Daar pak ik de EN2, de mythische Estrada Nacional Dois, die de Route 66 van Portugal wordt genoemd. ’n Iconische weg dwars door het land naar de Spaanse grens in het noorden.
De motorclub van Faro organiseert jaarlijks het grootste motorfestival van Europa. Het clubgebouw staat ook de rest van het jaar open voor motorrijders om wat te eten, te drinken en te overnachten. En ik kan er een startpakket kopen voor de EN2. Met kaarten, folders, stickers, een stempelkaart en een heuse reisgids van 530 pagina’s in de tanktas rij ik noordwaarts.
Kilometerpaal 666
Vanuit de Algarve brengt een brug over de Rio Vascão me in de Alentejo. Deze Portugese provincie trakteert me meteen op een serie woest slingerende bochten. Opschakelen, terugschakelen, bijremmen, gasgeven. Dit is het ware leven. Als adempauze deint de EN2 op en neer door een landschap van geel gras, bruine heuvels, akkers en de ragebolbomen die in het Portugees pinheiros mansos heten. Om de zoveel afstand staat een wegmarkering van de EN2, kilometerpaal 666 werkt als een magneet op motorrijders. ‘Het nummer van het beest,’ lacht een motorrijder die er een selfie maakt.
Portugal is op-en-top een motorland. Elk stipje op de kaart lijkt wel een motorclub te hebben, verkopers van leren vestjes en opnaai-emblemen doen er vast en zeker goede zaken. Deze motard kent de EN2 op z’n duimpje. ‘Het is de ruggengraat van Portugal,’ zegt hij trots. ‘Maar vergeet niet de vertakkingen naar het westen en oosten.’ Op zijn advies maak ik een omweg via de Atlantische kust. Daar gaat m’n plan om in een rechte streep de EN2 af te rijden.
Almodôvar, Castro Verde, slaperige stadjes in eindeloze siësta glijden voorbij in klassieke schoonheid van witte gevels met kleurige accenten en rode dakpannen. Op elke schoorsteen en elektriciteitspaal woont een familie ooievaar. Ó Atlantico! De kust bij Porto Covo stelt niet teleur. Traag rollen de Atlantische golven op het zandstrand, wat een deining zit daarachter, helemaal vanuit Amerika. Ik rij parallel aan de kust naar Alcácer do Sal, beroemd om de zoutpannen en de zeevruchten die vissersvrouwtjes in een tent aan de haven verkopen.
Daarna brengt de bloedmooie N5 me terug naar de EN2. Weer wijzig ik m’n plan. Want bij de lunch in Torrão nodigt een groep Portugese motorrijders me bij ze aan tafel. Uiteraard is de EN2 ook bij hen een favoriete route. Maar ik moet toch vooral niet vergeten om naar het oosten te rijden! Met een kaart vol routesuggesties ga ik eerst nog ’n stukje zuidwaarts over de EN2 en dan langs het stuwmeer Odivelas. Dat water zorgt alleen voor een illusie van verkoeling, de weg slingert als een woeste horzel door het landschap dat trilt in de hitte. Dat het bandenprofiel niet volloopt met gesmolten asfalt is een wonder. In plaats van noordwaarts rij ik nu naar het oosten. Mijn kompasnaald raakt aardig van streek, van m’n oorspronkelijke plan komt zo weinig terecht.
1 van 12
Trotse vestingstad
De Alentejo is qua oppervlakte de grootste Portugese regio en meteen ook de dunbevolkste. Prima motorrevier dus. En daarboven blikkert de zomerzon die alle muizenissen hier op aarde verdampt. Alentejo, da’s the bright side of life. Tussen de golvende heuvels ligt het enorme kunstmatige Alquevameer. En daar mag ik gewoon omheen rossen op asfalt en naar keuze ook over stofpaden en modderpoelen. Wat een feest! Ik rij vervolgens rakelings langs de Spaanse grens naar de vestingstad Elvas.
Volgens beproefd Portugees recept puilt ook dit stadje uit van de geschiedenis en cultuur. Ook de Portugezen hadden last van de wrede Spaanse hertog Alva die van onze geuzen in Den Briel op z’n flikker kreeg. De Portugezen wipten de Spanjolen terug over de grens en bouwden Elvas tot de trotse vesting die nog steeds op de heuvels pronkt met borstweringen, slotgrachten, poorten en ophaalbruggen. Het aquaduct Amoreira voorzag de stad van water en is een van de vele typische symbolen van de stad waarin ik naar hartenlust over de kinderkopjesstraatjes mag rondrijden.
De BMW davert noordwaarts in de schaduw van bomen die speciaal ten behoeve van reizigers als ik langs de weg zijn neergezet. Bezoekers met goede bedoelingen krijgen in Portugal een gastvrij onthaal. Zo staat in de stad Campo Maior de grootste koffiefabriek van Europa, zeggen de trotse Portugezen, zodat de Majoranen hun Spaanse buren een vers kopje Deltakoffie kunnen voorzetten. Bem-vindo! En daar rollen de motorbanden alweer tegen de volgende hellingen aan. Gas erop en voorwaarts naar de bergen van São Mamede. Daar schittert het oude vestingstadje Marvão als een adelaarsnest boven op een rotskam. Hier kun je volgens de Portugezen de vogels van boven bekijken.
‘Vanaf Marvão kun je alles zien,’ schreef José Saramago, de Portugese Nobelprijswinnaar voor literatuur. Hoe waar! ‘Hoe kan een klein land zo groot zijn,’ schreef hij ook. Het oude centrum van Marvão is weer een plaatje met witgekalkte huisjes, kinderkopjes en fraaie tuinen die bij het kasteel horen. ‘Het verleden van deze landerijen is langer dan de wegen die erheen leiden,’ aldus Saramago. Deze zwervende Hollander kan eindeloos dolen over weggetjes tussen bergen en heuvels, die zijn bedekt met steeneiken, olijfbomen en barrocos – die grijsbruine gladde keien in alle vormen en maten die het landschap een extra geheimzinnige aanblik geven. Zo diep in het binnenland zijn hier minder toeristen dan aan de kust en die zijn er al helemaal niet op de smalle bergweggetjes die als spaghettislierten rond Marvão slingeren. De São Mamede is het uitgestrektste en hoogste gebergte van Portugal onder de Taag en biedt een overdosis aan magie. Stenen muurtjes escorteren al eeuwenlang de verlaten kronkelweggetjes met nu eens trage, dan weer snelle bochten.
En witte stadjes op de groene heuvels. In de ‘typisch Portugese’ wijkjes van kleine witte huisjes woonden vroeger Moren die na de kerstening van Portugal in de twaalfde eeuw van geloof wisselden en hier bleven wonen. Net zoals joden, zoals in het stadje Castelo de Vide. Portugal is gastvrij. De route daalt weer af naar de vlaktes van de Alentejo. De uitgestrektheid van het landschap wordt gemarkeerd door menhirs, dolmens en andere magische stenen, olijfbomen, kurkeiken, stenen muurtjes, wegkruisen en hier en daar een wit dorpje, kasteeltoren, kerkje of kapel. En als de zon de aarde opwarmt komen geuren los van stenen, planten, gras, hooi, bloemen, kruiden, olijven en hier en daar een vleugje vee. Dat alles suddert in de zon, waarvan het licht het geheel maar ook elk detail afzonderlijk laat schitteren. Ja, ja: the bright side of life.
De moederrivier
Via Ponte de Sor kom ik weer op de EN2. De bewegwijzering is toch niet overal langs de route adequaat. Welke weg zet nu de EN2 voort in de vaart der volkeren? De oude mannen met petten op die door de Portugese overheid op bankjes langs de route zijn gezet, slaan mijn gesteggel geamuseerd gade. Hoeveel verhitte motorrijders hebben ze de afgelopen honderd jaar al voorbij zien komen? Hun schorre kreten en onduidelijk heen-en-weergewijs zetten me uiteindelijk toch op het juiste spoor. Goed volk.
Bij Montargil komen de rivieren Sor en Raia samen en die reizen gezamenlijk als Rio Sorraia naar Lissabon. Ik reis mee tot aan de Sorraia-monding in de Taag, de moederrivier van Portugal. Slotakkoord in majeur is de majestueuze brug Ponte Vasco da Gama, een eerbetoon aan een van de grootste Portugese ontdekkingsreizigers. Die raakte ook weleens van zijn geplande koers af, maar wat voor ontdekkingen leverde hem dat op! Van de 740 kilometer EN2 heb ik nog niet de helft gereden. En nu is mijn tijd op, moet de motor terug naar Lissabon en ik terug naar huis. De rest van de EN2 moet maar wachten op een volgende keer.
Foto’s: Michiel van Dam
Motorverhuur
Het bedrijf MotoXplorers in Lissabon biedt diverse georganiseerde groepsreizen aan. Maar je kunt er ook gewoon zelf een motorfiets huren om op de bonnefooi The Bright Side of Life in Portugal te ontdekken. www.motoxplorers.com
Met de zomertijd die afgelopen weekend is ingegaan, waarschuwt een boswachter in Gelderland voor extra gevaar op de weg in de bij motorrijders geliefde provincie. Volgens Omroep Gelderland stijgt het aantal aanrijdingen met wilde dieren in deze periode met zo’n 20 procent.
De verklaring is eenvoudig: door het verzetten van de klok valt de ochtendspits nu samen met de trek van dieren die na het grazen terugkeren naar hun rustgebieden. Reeën en herten steken dan juist vaker wegen over. “De omgeving waarin ze voedsel zoeken, is onrustiger geworden. Daardoor zien we meer wildaanrijdingen,” aldus een boswachter van het Geldersch Landschap & Kasteelen.
Motorrijders doen er de komende weken goed aan gas terug te nemen bij bosgebieden, zeker in de vroege ochtenduren. Waar automobilisten nog enigszins beschermd zijn door blik, heeft een motorrijder weinig marge.
Na twee wedstrijden bezet Gyan Doensen de twaalfde plaats in de EMX250 | Foto: KTM
In het bijprogramma van de Europese MXGP’s komen de klassen van het EK aan bod. De EMX125 treedt tien keer aan, de EMX250 twaalf keer, waaronder Arnhem. Vanuit de EMX125 van vorig jaar zijn Dani Heitink en Dean Gregoire doorgeschoven naar de EMX250. In deze klasse was Gyan Doensen vorig jaar ook al actief. Nieuw dit jaar bij de kwartliters Roan Tolsma en Guus Oomen.
Het seizoen is begonnen op twee totaal verschillende banen. In het Spaanse Almonte werd er gereden op een zanderige baan, in het Zwitserse Frauenfeld op een harde baan. Vanwege het grote aantal deelnemers rijden beide klassen hun trainingen in twee groepen. In Zwitserland wist geen van de Nederlandse EMX125-rijders zich te plaatsen voor de wedstrijd. Jannes Vos was 26e in groep A, in groep B eindigden Timo Heuver (25e) en Brayn van Vulpen (29e) niet bij de beste twintig, waardoor het voor dit drietal na de trainingen voorbij was. Een week eerder in Almonte was Heuver negende in groep B en kwam Vos 0,089 seconde tekort voor de twintigste plaats en mocht dus niet deelnemen.
Heuver deed het goed in Spanje en eindigde in de eerste manche als tiende op een halve ronde achter de winnaar, de Oostenrijker Moritz Ernecker. Op zondagmorgen was het verschil met de winnaar opnieuw een halve ronde. Gewonnen werd er door de Deen Bertram Thorius, Heuver kwam als dertiende over de finish. De dagzege was voor Ernecker (eerste en derde) voor de Fransman Sleny Goyer (twee keer tweede) en Thorius (achtste en eerste). Heuver werd tiende.
Voor de Nederlanders begon het in de EMX250 goed in Spanje met de vijfde plaats van Gregoire in de tijdtraining in groep A en de elfde voor Tolsma. In groep B deed Doensen het met een derde plaats nog net iets beter. Oomen haalde de race net door 19e te worden, Jayson van Drunen kon inpakken na zijn 24e plaats. Gregoire en Doensen kwamen beiden tot een zevende plaats (14 punten), maar eindigden in de andere manche niet bij de eerste twintig. Best geklasseerde Nederlander was Tolsma, die tot 15 punten kwam (16e en elfde). Oomen scoorde in de eerste race met een 18e plaats.
In Zwitserland was het op zaterdag al voorbij voor Oomen (29e in groep A), Tolsma (21e in groep B) en Mick Kennedy (23e in groep B). Doensen (vierde in groep A) en Gregoire (14e in groep B) plaatsten zich wel. Doensen scoorde in beide manches: 7e en 16e, voor Gregoire bleef de puntenbuit beperkt tot de 19e plek in de tweede race. Heitink liep recent in Oss een schouderblessure op en was nog niet fit genoeg om te kunnen rijden.
De Spanjaard Francisco Garcia won zowel in Spanje als in Zwitserland beide manches. In Almonte stonden met hem op het podium de Australiër Jake Cannon (tweede en vijfde) en de Fransman Mano Faure (negende en tweede). Op het podium in Frauenfeld werd Garcia vergezeld door de Italiaan Simone Mancini (vierde en derde) en Cannon (tweede en achtste). In de stand leidt Garcia met een voorsprong van 27 punten op Cannon. Doensen staat twaalfde.
Harley-Davidson Bagger World Cup Austin (USA)
Nieuwe Bagger World Cup komt naar Assen
Eind juni staat er een nieuwe raceklasse op het programma van de TT Assen: de Harley-Davidson Bagger World Cup. Racen met zware toermotoren met zadeltassen is iets wat we in Europa nauwelijks kennen. Het zal dan ook een ongewoon gezicht zijn om deze ‘baggers’ over het TT Circuit Assen te zien racen. In Amerika staat deze raceklasse al langer op de nationale kalender en de Grand Prix op het Circuit of The Americas in Austin vormde dan ook de ideale locatie voor de eerste ronde van deze nieuwe World Cup. Het deelnemersveld, met negen rijders verdeeld over vier teams, is nog mager. Maar het racen met de Harley-Davidson Road Glide-machines oogt spectaculair en allesbehalve alledaags. De Braziliaan Eric Granado pakte poleposition, maar wist die niet te verzilveren met een overwinning. In de eerste race reed hij lange tijd aan de leiding, totdat hij in de voorlaatste ronde ten val kwam. De Australiër Archie McDonald profiteerde en schreef zo de eerste zege in deze nieuwe World Cup op zijn naam. Op zondagochtend werd de tweede race gewonnen door de Spanjaard Óscar Gutiérrez, die in de slotfase voorbij wist te gaan aan Granado en McDonald. De Harley-Davidson Bagger World Cup komt tijdens zes Grand Prix-evenementen in actie: Austin, Mugello, Assen, Silverstone, Aragón en Spielberg.
NK Zijspancross St. Isidorushoeve (NL)
Winst voor Veldman/Van den Berg
De derde ronde van het Nederlands kampioenschap Zijspancross had een wat mager veld. De wedstrijd telde niet mee voor het Masters-kampioenschap en zodoende kozen veel GP-teams ervoor om deel te nemen aan de wedstrijd in het Franse Rozoy om zich op deze harde baan optimaal voor te bereiden op het aankomende WK-seizoen. In de eerste heat op de traditionele baan van ‘De Hoeve’ stormden Van de Boomen/Maas en Van Werven/Blauw samen op de eerste bocht af en dat ging net goed toen de zijspannen elkaar raakten. Veldman/Van den Berg pakten snel de regie, maar maakten even later een koprol. Terug op plek vier ging de gaskraan van Veldman weer open en konden ze later leiders Beunk/Van der Wiel toch terug naar plek twee verwijzen. Langens/Van Schijndel werden verrassend derde.
In de tweede heat namen Mulders/Van Deutekom de kopstart voor Veldman. Maar in de derde ronde crashte Mulders en was de weg vrij voor Veldman/Van den Berg om ook de tweede heat en het dagtotaal te winnen. Van de Boomen/Maas werden tweede en pakten zo, na plek zes en motorproblemen in heat één, toch nog plek drie in de dagstand. Beunk/Van der Wiel werden achter Van Werven/Buitenhuis vierde en zouden daarmee in totaal tweede worden in Sint Isidorushoeve. Smet op de dag was het zwaar geblesseerd uitvallen van bakkenist Niklas Hotze, waardoor de tweede heat met rood zou worden afgevlagd. De exacte medische toestand van Hotze is op het moment van schrijven nog onbekend.
De start van heat 1, het moment dat #118 Van den Boomen/Maas en #77 Van Werven/Blauw elkaar raken.
Crosskampioen Jeff Smith overleden
Jeff Smith werd tweevoudig Brits trialkampioen, won de Schotse trialzesdaagse, kwam acht keer met een gouden medaille terug van de Internationale Zesdaagse en werd tien keer Brits crosskampioen. Smith werd het meest bekend door zijn twee wereldtitels motorcross in de 500cc-klasse (1964 en 1965). Hij maakte negen keer deel uit van het Britse team in de Motorcross der Naties. Hij reed zijn hele leven op een BSA. Na het beëindigen van zijn actieve carrière emigreerde Smith in 1972 naar Canada, waar hij ging werken voor Can-Am. Zes jaar later verkaste Smith naar de VS, waar hij tot zijn dood is blijven wonen. Hij werd in 2000 opgenomen in de AMA Motorcycle Hall of Fame. Jeff Smith is op 88-jarige leeftijd overleden.
Tweevoudig wereldkampioen 500cc Jeff Smith (37), hier voor drievoudig titelhouder Paul Friedrichs, won in 1965 de internationale cross in Bergharen (ANP Foto).
Kort door de bocht
De Rally-Raid Portugal is gewonnen door Daniel Sanders. De Australiër leidde vanaf de eerste dag op zijn KTM. Na vijf dagen bedroeg het verschil met tweede man Tosha Schareina (Honda) bijna twee minuten. Na twee WK-rally’s leidt Dakar-winnaar Luciano Benavides, die negende werd in Portugal, met 48 punten voor Schareina (44) en Sanders (42).
De ONK-trial van Nunspeet is gewonnen door Randy Kerstjens. Hij bleef Fenno Goertz 17 punten voor.
Dave Kooiker won de 500cc-klasse bij de MX Nationals in Lichtenvoorde voor Boris Blanken en Micha-Boy de Waal. Jeroen Bussink zegevierde in de 250cc voor Mirco ten Kate en Freek van der Vlist.
Sportkalender
Datum
Evenement
4 april
IDC Assen
4 april
ONK speedway, flattrack Veenoord
4 april
NK Junior Moto Racing Assen
5 april
Kwalificatie Zwarte Cross Reusel
6 april
DMoM Heerde
6 april
Int. grasbaan Balkbrug
10 april
Roelof Thijs Bokaal ijsrace Heerenveen
10/12 april
WK enduro Custonaci (I)
11 april
GP ijsrace Heerenveen
11 april
BeNeCup SuperMoto Chimay (B)
11 april
Motoball Budel
11/12 april
MXGP, EMX125, EMX250 Riola Sardo (I)
11/12 april
Kwalificatie Zwarte Cross Lochem
12 april
IJsrace der Naties Heerenveen
12 april
WK X-trial Lissabon (P)
12 april
EMX Women Brezice (SLO)
12 april
MX Nationals Emmen
16 april
NK Junior Moto Racing Assen
18 april
WK X-trial Tarragona (E)
18 april
Kwalificatie Zwarte Cross Hellendoorn
18/19 april
WSBK, WorldWCR, Moto4 NC Assen
18/19 april
WK endurance 24 uur, WK zijspan Le Mans (F)
18/19 april
MXGP, EMX125, EMX250 Pietramurata (I)
19 april
GP zijspancross Castelnau de Lévis (F)
19 april
EMX65, EMX85 Delfzijl
19 april
NSC, BeNeLux Trophy Croix-en-Ternois (F)
19 april
BeNeLux Trophy Oschersleben (D)
Tekst: Jan Boer, Asse Klein, Emil Bilars Foto’s: Emil Bilars, fabrikanten
De editie 2026 van het ONK Speedway op 4 april in Veenoord belooft een avond vol actie, rook en ronkende motoren te worden. Rijders razen met meer dan 130 km/u zonder remmen door de bochten, vastbesloten om de Nederlandse titel te grijpen.
Het programma is rijk gevuld met heats, halve finales en een spannende eindstrijd. Nieuw dit jaar is de 190cc Speedway Junior Cup, bedoeld om jonge talenten klaar te stomen voor de toekomst. Ook maakt de Flattrack zijn debuut, geïnspireerd door spectaculaire races uit Zuid-Frankrijk. Daarnaast keert de 50cc Automaat terug, met acht jonge coureurs tussen 5 en 8 jaar die hun eerste meters op de baan gaan maken.
Bij de 500cc-klasse wordt het duel tussen Mika Meijer en Dominic Hamminga spannend: lukt het Mika om zijn vierde titel op rij te pakken? De wereldkampioen en de nummer drie van het laatste WK verschijnen eveneens aan de start.
Programma: Start trainingen om 16:30, wedstrijd om 19:00. Entree: €10, kinderen 8–14 jaar €5, jonger dan 8 jaar gratis. Gratis parkeren en programmaboekje. Meer informatie.
Twee keer een 1-2 voor Aprilia met Marco Bezzecchi en Jorge Martin.
De GP’s van Brazilië en Amerika boden heel veel spektakel. Grote winnaars werden Marco Bezzecchi, Jorge Martin en Aprilia, want zij grepen de macht! Bezzecchi wist beide Grands Prix te winnen. Met teamgenoot Martin als tweede voert de Italiaanse combinatie na drie GP’s het WK-klassement aan.
Het Motor Grand Prix-circus keerde na een periode van 37 jaar terug naar Goiânia, een bruisende stad met 1,5 miljoen inwoners in het zuid/midden van Brazilië. Van 1987 tot en met 1989 vonden er op het Autódromo Internacional de Goiânia – Ayrton Senna (het circuit is vernoemd naar de in 1994 dodelijk verongelukte F1-coureur, die in zijn geboorteland nog altijd een held is) drie GP’s plaats. Ze werden in de 500cc-klasse achtereenvolgens gewonnen door Wayne Gardner (Honda), Eddie Lawson (Yamaha) en Kevin Schwantz (Suzuki). Door verschillende oorzaken, zoals in de eerste plaats economische en organisatorische problemen en ook vanwege de criminaliteit en de veiligheid van de circuits, kende de Braziliaanse Grand Prix roerige tijden. In 1992 vond het evenement eenmalig plaats op het in de wijk Interlagos van de stad São Paulo gelegen Autódromo José Carlos Pace. Ook dit racecomplex werd naar een Braziliaanse F1-coureur vernoemd. Daar heette de 500cc-winnaar Wayne Rainey (Yamaha). Drie jaar later reden de coureurs voor het eerst op een circuit dat was gelegen in de wijk Jacarepaguá van Rio de Janeiro. Ook deze baan kreeg de naam van een F1-coureur uit Brazilië en werd omgedoopt tot: Autódromo Internacional Nelson Piquet. Oftewel naar de schoonvader van Max Verstappen. Luca Cadalora (Yamaha) was degene die er een 500cc-zege wist te boeken van wat toen nog als de ‘GP van Brazilië’ te boek stond. Want na 1995 heette het evenement Rio de Janeiro Motorcycle Grand Prix. Kortweg de GP van Rio. Deze Grand Prix vond in een tijdsbestek van negen jaar, van 1996 t/m 2004, acht keer plaats. Winnaars waren Mick Doohan (2x), Valentino Rossi (4x) en de Japanners Norick Abe en Makoto Tamada. Daarna verdween ook dit evenement van de WK-kalender. Bovendien werd het circuit van Rio de Janeiro in 2012 gesloopt.
Bezzecchi (72) en Martin (89) heersten in Brazilië en Amerika.
Algemeen is bekend dat de Brazilianen een grote passie voor sport hebben. Dat is in de eerste plaats voetbal. Maar ook racen met auto’s (met name de Formule 1) en motoren is in het Zuid-Amerikaanse land zeer populair. Daarom werd in 2024 het besluit genomen om het circuit van Goiânia, dat op dat moment vijftig jaar oud was, compleet te renoveren en aan de huidige eisen aan te passen. Dit alles gebeurde nadat, wat toen nog Dorna heette, de toezegging had gedaan dat de Braziliaanse Grand Prix zou terugkeren op de WK-kalender. Hoewel de Brazilianen vanwege al het werk dat moest worden verzet liever hadden gezien dat de MotoGP in 2027 naar hun land zou terugkeren, gebeurde dat reeds dit jaar.
Hindernissen
Zoals veel insiders al vreesden, mede vanwege de ervaringen uit het verleden, werd het een terugkeer met de nodige onverwachte hindernissen. Vooropgesteld moet worden dat het slechts 3.845 meter korte maar technische baantje er prachtig bij lag. Alleen de Sachsenring is korter, maar daarentegen is daar de gemiddelde snelheid lager. Dus is Goiânia nu op de kalender het circuit met de kortste rondetijd. Toch waren de MotoGP-coureurs, die er tijdens de GP-race maar liefst 31 ronden moesten afleggen, vol lof over datgene wat de Brazilianen hadden weten te verwezenlijken. Maar wat zij niet in de hand hadden, was het weer. Want hevige regenval voor en tijdens deze GP zorgde voor heel veel overlast. Zo kwamen delen van het circuit onder water te staan en zorgden modderstromen ervoor dat het asfalt ernstig vervuild raakte. Maar dat niet alleen. Er ontstonden mede door de hoge temperaturen ook problemen met het wegdek. Een gat zorgde ervoor dat de kwalificaties op zaterdag moesten worden uitgesteld en dat op zondag de MotoGP-race vanwege het slechter wordende asfalt niet over 31 maar 23 ronden werd verreden. Hoewel de organisatoren er alles aan deden, bleek Goiânia niet echt gereed te zijn voor de terugkeer van de Grand Prix.
Ondanks dat ging het evenement toch gewoon door. Dat gebeurde voor de ogen van in totaal 148.384 razend enthousiaste Braziliaanse racefans. Enigszins verrassend was het dat Fabio Di Giannantonio, die met een tijd van 1.17,410 min. de pole pakte voor Marco Bezzecchi en Marc Márquez. Maar in de Sprint moest de Ducati VR46-rijder het hoofd buigen voor de regerend wereldkampioen. Het was de eerste overwinning van Márquez sinds zijn zege tijdens de GP van San Marino van 13 september 2025. Achter de twee Ducati GP26-coureurs werd het Aprilia-duo Jorge Martin en Marco Bezzecchi derde en vierde. Opvallend hierbij was dat de Spanjaard voor zijn Italiaanse teamgenoot eindigde. Maar net als in Thailand nam laatstgenoemde op zondag revanche op zichzelf. Bezzecchi boekte niet alleen zijn vierde GP-zege op rij, door de tweede plaats te pakken zorgde Martin ervoor dat het Aprilia-team de eerste één-twee-overwinning in de MotoGP kon vieren. Als derde stond Di Giannantonio opnieuw op het podium. Nu slaagde de Italiaan er wel in om een niet helemaal fitte Marc Márquez (vierde) voor te blijven. Omdat Pedro Acosta in Brazilië niet verder dan een negende en zevende plaats wist te komen, raakte de KTM-coureur, die klaagde over een te lage topsnelheid van zijn machine, al na één Grand Prix de WK-leiding weer kwijt. In de stand werd de jonge Spanjaard gepasseerd door zowel Bezzecchi als Martin. Zo verliet Aprilia Brazilië als eerste en tweede in het tussenklassement. Ook dit was een primeur voor het merk uit het Italiaanse Noale.
1 van 3
Marco Bezzecchi viert zijn vijfde achtereenvolgende overwinning.
Voor volgepakte tribunes leidt Fabio Di Giannantonio het veld in Goiânia.
Marc Márquez wist alleen de Sprint in Brazilië te winnen. Fabio Di Giannantonio (l) en Jorge Martin werden er tweede en derde.
In de problemen
Na een bewogen Braziliaanse GP werd er direct doorgereisd naar Austin (Texas) voor de Grote Prijs van Amerika. Hoewel hij er de laatste twee keer ten val was gekomen, gold Marc Márquez met zeven overwinningen nog altijd als ‘The King of COTA’ (Circuit of the Americas). Grote vraag was nu of de regerend wereldkampioen sinds het oplopen van zijn blessures tijdens de GP van Indonesië in 2025, oftewel zeven GP’s geleden, eindelijk weer eens een Grand Prix zou weten te winnen. Dat zou dan tevens zijn honderdste GP-zege worden. Op een van zijn geliefde circuits moest Márquez dan wel de dit seizoen zo sterke Aprilia-coureurs zien te verslaan. Maar al tijdens de eerste training kwam de Spanjaard in grote problemen. Met een snelheid van een kleine 200 km/u kwam hij namelijk juist in een van zijn geliefde bochten (bocht 10) zwaar ten val. De Ducati-coureur nam gelijk de schuld op zich en verklaarde even niet opgelet te hebben op de daar ontstane (nieuwe) hobbels. Ook Q2 verliep niet helemaal naar wens voor Márquez, die daar duidelijk over was gefrustreerd. Terwijl Fabio Di Giannantonio andermaal de pole pakte en Marco Bezzecchi en Pecco Bagnaia (eindelijk weer eens in goeden doen) eveneens van de eerste startrij mochten vertrekken, kwam MM93 niet verder dan de zesde startplaats. Op zich hoefde dat geen probleem te zijn, ware het niet dat de oudste Márquez tijdens de Sprint, waarin en waarna heel veel gebeurde, in de eerste ronde te veel wilde. Hij maakte bij het remmen een inschattingsfout en ging zo niet alleen zelf onderuit, maar bracht ook Di Giannantonio ten val. Daardoor waren deze twee Ducati-troeven snel uitgeschakeld.
Aan de kop van het veld vervulde een andere Ducati-coureur, Bagnaia, een hoofdrol. De Italiaan leek weer eens te gaan winnen tot hij in de laatste ronde te grazen werd genomen door Jorge Martin. De Aprilia-rijder had als enige van het startveld niet voor de zachte achterband, maar voor de medium gekozen. Dat bleek uiteindelijk de beste keuze te zijn. Bovendien had hij het geluk dat zijn op dat moment op de tweede plaats liggende teamgenoot Bezzecchi vlak voor hem onderuit was geschoven. Nadat ook nog een sterk acterende Joan Mir (Honda) in de fout was gegaan, kwam de derde plaats in handen van Pedro Acosta. Nog was alle leed niet geleden. Want tijdens het vieren van zijn eerste zege op Aprilia en het feit dat hij de WK-leiding had weten te veroveren, ging Martin in de uitloopronde bij het maken van een vreugdevolle wheelie hard onderuit. Daarna werd bekend dat Acosta vanwege een te lage bandenspanning zijn derde plaats moest afstaan aan KTM-merkgenoot Enea Bastianini. En vervolgens kwam het nieuws dat Marc Márquez vanwege zijn fout in de Sprint een long-lapstraf voor de GP-race kreeg. ‘Zonder MM93 geen MotoGP-vuurwerk’, zou je haast zeggen!
Het indrukwekkende COTA-racecomplex met Marco Bezzecchi aan de leiding voor Pedro Acosta en Jorge Martin.
Geen probleem
Niet alleen Márquez kreeg een straf voor deze GP-race, maar ook Marco Bezzecchi en Luca Marini (Honda). Dit omdat ze in Q2 een collega in de weg hadden gereden. En dat was… Marc Márquez! Beide gestrafte coureurs werden op de grid twee plaatsen teruggezet. Voor Bezzecchi bleek dat geen probleem te zijn. Want na enig duw- en trekwerk met Pedro Acosta in de eerste bocht greep de Italiaan, die bij de clash wel wat polyesterwerk van zijn Aprilia verloor, direct de leiding om die niet meer af te staan. Zo won de 27-jarige ‘Bezz’ niet alleen zijn vijfde Grand Prix op rij, hij reed daarin ook alle 121 doorkomsten aan de leiding. Een ongekende prestatie! Jorge Martin maakte het feest voor het Aprilia-fabrieksteam compleet door opnieuw tweede te worden. Wel moest de Spanjaard door dit resultaat zijn eerste plaats in de WK-tussenstand weer afgeven aan zijn teamgenoot. In de eerste helft van de wedstrijd had Martin Acosta nog voor zich moeten dulden. Maar net als tijdens de Sprint kreeg die een probleem met de spanning van de voorband van zijn machine. Nu wist de KTM-coureur wel binnen de veilige grens te blijven door Martin te laten passeren. Zo mocht hij nu wel zijn derde plaats behouden.
Acosta had overigens het geluk dat Ai Ogura vijf ronden voor het einde uitviel met een defecte Aprilia. Want de Japanner, die een nieuw ronderecord reed, was hard op weg richting de derde plaats. Daarmee was de Aprilia-dominantie compleet geweest. Met een vierde positie was Fabio Di Giannantonio opnieuw de best geklasseerde Ducati-coureur. Binnen het fabrieksteam van dit merk deden zich twee uitersten voor. Marc Márquez nam in de vierde ronde zijn long-lap. Dat wierp hem terug van de zevende naar de elfde plek. Vanaf die positie begon de wereldkampioen, die na afloop verklaarde zich nog steeds niet honderd procent thuis te voelen op zijn machine, aan een inhaalrace. Hij kwam tot plaats vijf op 8,100 seconde van winnaar Marco Bezzecchi. Márquez gaf na afloop aan dat hij deze race zonder het moeten nemen van een long-lap ook niet had gewonnen. Misschien dat er een podiumplaats in had gezeten. De teamgenoot van de Spanjaard, Pecco Bagnaia, deed het precies andersom. Die viel in de slotfase van een aanvankelijke vijfde positie ineens terug naar de tiende plaats. De Ducati-coureur verklaarde na afloop dat hij steeds minder gevoel met zijn machine kreeg.
1 van 4
Close racing met Marc Márquez, Joan Mir, Jorge Martin en Marco Bezzecchi.
Eindelijk weer eens een eerste plaats voor Jorge Martin.
Fabio Di Giannantonio is op dit moment de best geklasseerde Ducati-coureur
Marco Bezzecchi.
De best geklasseerde Honda-coureur heette dit keer Luca Marini (negende). Dat kwam omdat zijn merkgenoten Johann Zarco en Joan Mir (weer eens) onderuitgingen. Als vijftiende kwam Toprak Razgatlıoğlu over de finish. Daarmee was de Turkse coureur niet alleen de beste Yamaha-rijder, maar scoorde hij ook zijn eerste WK-punt in de MotoGP.
Door het vanwege de oorlog in Iran verplaatsen van de Grand Prix van Qatar van 12 april naar 8 november 2026 zitten er tussen de GP van Amerika en de volgende confrontatie niet één maar drie vrije weekenden. Die volgende confrontatie vindt plaats van 24 t/m 26 april in het Spaanse Jerez. Die tijd zal ongetwijfeld door onder andere Marc Márquez worden gebruikt om weer volledig fit te worden. Dat dit namelijk absoluut noodzakelijk is om de op dit moment oppermachtige combinatie Marco Bezzecchi en Aprilia te verslaan, mag duidelijk zijn.
Foto’s: MotoGP.com, ANP, teams
Uitslagen MotoGP Brazilië
Circuit: Autódromo Internacional de Goiânia – Ayrton Senna Lengte: 3.835 meter Pole position: Fabio Di Giannantonio (Ducati), 1.17,410 (178,3 km/u)Snelste raceronde: Marco Bezecchi (Aprilia), 1.18,654 (175,5 km/h)
Sprint
1. Marc Márquez (E), Ducati, 19.41,982; 2. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, +0,213; 3. Jorge Martin (E), Aprilia, +3,587; 4. Marco Bezzecchi (I), Aprilia, +4,061; 5. Ai Ogura (J), Aprilia, +4,994; 6. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +7,728; 7. Alex Márquez (E), Ducati, +8,153; 8. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +8,342; 9. Pedro Acosta (E), KTM, +9,096.
15 ronden = 57,525 km
Racegemiddelde winnaar: 175,2 km/u
Snelste ronde (6e): M. Márquez, 1.18,136 = 176,6 km/u
Evenement: Grand Prix van Amerika Circuit: Circuit Of The Americas Lengte: 5.513 meter Pole position: Fabio Di Giannantonio (Ducati), 2.00,136 (165,2 km/u)Snelste raceronde: Ai Ogura (Aprilia), 2.02,037 (162,6 km/h)
‘We hebben meer geleden dan verwacht. Ook voor de andere KTM-coureurs was het moeilijk de machine te begrijpen.
Pedro Acosta, die in Brazilië na één Grand Prix alweer de leiding in de WK-stand moest afstaan aan Marco Bezzecchi.
‘Dit gebeurt niet vaak in je leven. Dus moeten we ervan genieten. Maar ook met beide benen op de grond blijven staan.’
Marco Bezzecchi (Aprilia) in Brazilië, nadat hij de laatste twee GP’s van 2025 wist te winnen ook in de eerste twee van 2026 de sterkste was en tevens WK-leider werd.
‘Ik weet, dat ik een straf krijg. Want zo zijn de regels. Ik maakte een fout.’
Marc Márquez (Lenovo Ducati) direct na de Sprint in Amerika.
‘Winnen is één ding. Maar winnen en dan crashen is iets anders, Hahaha.’ Jorge Martin die na de door hem gewonnen Sprint bij het maken van een wheelie met zijn Aprilia onderuit ging.
‘Ik weet niet hoe ik mijn emoties moet beschrijven. Maar dit had ik nooit verwacht.’
Marco Bezzecchi (Aprilia) na zijn vijfde achtereenvolgende zege.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
