zaterdag 4 april 2026
Home Blog Pagina 2

Test 2026 Triumph Tracker 400 en Scrambler 400 XC: Big Business

0
Test 2026 Triumph Tracker 400

Snel, denk even na: noem het belangrijkste model in het Triumph-gamma? Als je een model noemt dat boven de 400 cc uitkomt, denk je – hoewel typisch Westers – verkeerd. Tot een jaar of twee terug verkocht Triumph mondiaal 85.000 motorfietsen. Twee jaar geleden gooiden ze hun 400’s op de markt en daarvan verkochten ze er in twee jaar tijd intussen maar liefst 150.000. Als ze dat gamma nog verder uitbreiden, is dat dus groot nieuws. Of in elk geval big business.

In onze Lage Landen gaan we nog steeds uit van ‘een zware is je ware.’ Dat is in tijden van Ozempic niet anders. Maar op mondiale schaal zijn de motoren met cilinderinhouden boven 400 cc in wezen niche. Waarbij de Aziatische markten gigantische cijfers genereren. Ik zocht voor de gein even op hoeveel motorfietsen er in 2025 in India zijn verkocht. Maar liefst twintig miljoen. Een merk als Bajaj verkocht in november vorig jaar fluitend twee miljoen motoren. En laat het nu net Bajaj zijn waarmee Triumph de handen in elkaar heeft geslagen voor het ontwikkelen van hun 400-gamma. En dat mag dus een succes heten, hoewel nog steeds bescheiden als je de totale markt voor dit soort motoren tegen het licht houdt.

Duizend extra

De Triumph A2-familie wordt in 2026 uitgebreid met twee nieuwe modellen: de Tracker 400 en Scrambler 400 XC. Andere markten krijgen ook nog de sportieve Thruxton, maar wij Lagelanders niet. Beide modellen beschikken over het 398 cc TR-blok uit de eerdere Speed 400 en Scrambler 400 X. Voor de Scrambler XC wijzigt dat blok niet, maar de Tracker onderging toch wat wijzigingen.

De cilinderinhoud en boring en slag (89 x 64 mm) blijven ongewijzigd, maar een nieuwe nokkenas en aangepaste timing krikken het piekvermogen van de Tracker op tot 41,4 pk bij 9.000 tpm, met hetzelfde koppel van 37,5 Nm bij 7.500 tpm. Beide vermogenscijfers liggen duizend toeren hoger dan bij de Speed en Scrambler 400, wat meteen een sportievere inborst verraadt, zeker in combinatie met een zesbak. De Tracker krijgt met 1.371 mm de kortste wielbasis van alle Triumph 400’s en wordt afgerond met Pirelli MT60 RS-banden. Een ByBre-vierzuigerremklauw bijt in een 300mm-schijf en zit gemonteerd op een volwassen 43 mm usd-voorvork. En daarnaast heb je ook ride-by-wire, uitschakelbare tractiecontrole en tweekanaals ABS.

Volwassen

De Tracker ziet er absoluut volwassen en gelikt uit, ook qua afwerking. Zodra je opstapt, valt het enorm brede stuur op. De zit is vrij sportief, zonder onaangenaam te worden. Het doet wat denken aan de Vitpilen van de Zweedse collega’s. Je zit bovenop de Tracker, wat samen met de hefboomwerking van het stuur voor een behoorlijk flitsend stuurgedrag zorgt – dat niettemin snel went. Het blok reageert vrolijk op elk commando in het stadsverkeer, waarbij de tractiecontrole m’n hachje redt op een spekgladde rotonde. Maar het blok verraadt pas z’n echte inborst op de meer open wegen, weg van de Spaanse zuidkust. Rijd je voorbij 6.000 toeren, moeilijk zichtbaar zonder bifocale bril op het LCD-dashboard, sluit de snelheid die de Tracker ontwikkelt dichter aan bij een 600cc-middenklasser dan een pruttelaar van 400 cc.

Test 2026 BMW F 450 GS: compacte GS, grote ambities

Rode Waas

Op de Spaanse slingerwegen houden we vlotjes een behoorlijk illegale 110 à 120 km/u aan, zonder dat de éénpitter er moeite mee lijkt te hebben. In wezen kan het blok zeker de maximale 48 pk aan die de A2-regelgeving toelaat, maar Triumph heeft bewust voor een meer koppelrijk aanvoelend blok gekozen. En dat lijkt me de beste keuze. Bij dat soort snelheden voel je dat de vering het stilaan welletjes gaan vinden, maar ze houden het kranig vol. Het maakt dat ik andermaal het gevoel krijg met een erg volwassen motor te rijden.

De voorrem doet het ook gewoon goed. Het zorgt ervoor dat ik een Spanjaard op z’n Multistrada V4S even de rode waas voor z’n ogen laat verschijnen wanneer ik langzij kom. Pas bij het eerstvolgend rechte stuk en met vier keer zoveel vermogen kan hij z’n bedenkelijke eer herstellen. Geinig. De Tracker 400 is een dijk van een motorfiets. Waar ik ‘voor een 400’ bewust achterwege laat.

Dat de naam ‘Tracker’ van flattrack komt, iets waar Triumph in de jaren ‘60 niet zonder succes bleek met klinkende namen als Gene Romero, toont de Tracker 400 wanneer we een stuk spekglad asfalt voor de wielen krijgen. De achterkant breekt spontaan twee keer uit, maar het rijwielgedeelte, het ABS en een beetje flattrack-ervaring redt mijn ego. Zulke ongein smeedt meteen een band met een motorfiets, zeg maar.

Verschil met de Scrambler

De Scrambler 400 XC voelt helemaal anders. Het verschil zit in een 19-inch gespaakt voorwiel, een gewicht dat veertien kilogram hoger ligt en een hoog stuur. De Scrambler is minder hongerig naar toeren door andere nokkenassen en tuning. Vreemd is dat het blok gewoon veel minder vlot op het gas reageert. Het bokt behoorlijk in het stadsverkeer en dat is jammer. Navraag bij Triumph-hoofdingenieur Stewart Wood levert als antwoord op ‘vreemd’. Maar de collega’s klagen over hetzelfde euvel, dus het is niet exemplarisch. En ook de remmen bijten niet zoals op de Tracker, hoewel het enige verschil 10 mm meer doorsnede van de remschijf vooraan betreft. Maar als het blok op snelheid zit, reageert het blok correct, maar nopen de remmen toch tot meer voorzichtigheid dan op de Tracker. Je hebt ook meer spierkracht nodig om de Scrambler gestuurd te krijgen.

Conclusie test 2026 Triumph Tracker 400 en Scrambler 400 XC

Niet dat de Scrambler 400 XC als een straf aanvoelt om mee onderweg te zijn, maar het verschil met de Tracker is zo groot dat het nauwelijks te begrijpen valt. Laten we zeggen dat de Scrambler 400 XC naar de normen van het segment rijdt, waar de Tracker dat segment vlotjes overstijgt. Zou ik de markt moeten afstruinen voor een A2-motor, dan staat de Tracker 400 met stip bovenaan de lijst. Door deze Triumph blijft de behoefte aan ‘een zware’ misschien wel langer uit dan met concurrerende modellen. Want de Tracker 400 is ‘the business.’ Big business. 

Foto’s: Triumph

Specificaties Scrambler 400 XC en Tracker 400

Motor

Scrambler 400 XC Tracker 400
TypeVloeistofgekoelde ééncilinder, DOHCVloeistofgekoelde ééncilinder, DOHC
Cilinderinhoud398 cc398 cc
Boring x slag89 x 64 mm89 x 64 mm
Kleppen/cilinder44
Compressieverhouding12:0112:01
CarburatieElektronische injectieElektronische injectie
KoppelingNatte multiplaat, met slipperfunctieNatte multiplaat, met slipperfunctie
TransmissieZesbakZesbak
EindoverbrengingKettingKetting

Prestaties

Scrambler 400 XC Tracker 400
Maximaal vermogen40 pk (29,4 kW) @ 8.000 tpm42 pk (30,9 kW) @ 9.000 tpm
Maximaal koppel37,5 Nm @ 6.500 tpm37,5 Nm @ 7.500 tpm

Electronica

Scrambler 400 XC Tracker 400
MotorTractiecontroleTractiecontrole
RijwielgedeelteABS, ledverlichtingABS, ledverlichting

Rijwielgedeelte

Scrambler 400 XC Tracker 400
FrameHybride ruggengraatHybride ruggengraat
Vering voor43mm-usd telescoop43mm-usd telescoop
StelmogelijkhedenNiet instelbaarNiet instelbaar
Vering achterMonoshockMonoshock
StelmogelijkhedenVeervoorspanningVeervoorspanning
Veerweg v/a150/150 mm135/130 mm
Rem voor320mm-schijf met vierzuiger remklauw300mm-schijf met vierzuiger remklauw
Rem achter230mm-schijf met enkelzuiger remklauw220mm-schijf met enkelzuiger remklauw
Banden v/a100/90-19, 140/80-R17(tubeless)110/70-17, 150/60-R17

Prijzen

Scrambler 400 XC Tracker 400
Nederlandv.a. €8.645v.a. €7.595
Belgiëv.a. €7.645v.a. €7.645

Algemeen

Scrambler 400 XC Tracker 400
Wielbasis1.317 mm1.317 mm
Balhoofdhoek23,2°24,4°
Naloop108 mm107,6 mm
Zithoogte835 mm805 mm
Gewicht186 kg (rijklaar volle tank)173 kg (rijklaar volle tank)
Tankinhoud13 liter13 liter

Unieke MV Agusta GP-motor van Hailwood en Agostini geveild

0
1965 MV Agusta 500cc Grand Prix

Er duiken bij veilinghuis Bonhams regelmatig unieke motoren op, deze keer wordt er een 1965 MV Agusta 500cc Grand Prix aangeboden, gereden door niemand minder dan Mike Hailwood en Giacomo Agostini. Deze machine, met frame- en motornummer 1109, vertegenwoordigt een periode waarin MV Agusta alles won wat er te winnen viel.

Slechts 24 gebouwd: exclusieve Norton Dominator duikt op bij veiling

Met maar liefst 37 wereldtitels tussen 1952 en 1974 staat MV Agusta symbool voor pure racetechniek en dominantie. De motor werd in 1986 door John Surtees rechtstreeks bij MV Agusta gekocht en later in 2005 verkocht aan de huidige eigenaar. Volgens Surtees is dit de enige originele motor die de fabriek compleet heeft behouden na de overstap naar de driecilinders in 1966.

De opbrengst wordt geschat tussen £160.000 en £220.000 – €180.000 en €250.000. Voor verzamelaars uit de gouden jaren van Grand Prix-racen is dit een unieke kans: een authentieke MV Agusta die de handen van Hailwood of Agostini heeft gevoeld.

Foto’s: Bonhams

Vacature: Klantenservice Medewerker MyRoute-app

0

Wil jij een leuk en klein IT bedrijf met passie voor motorrijden / reizen op de Veluwe ondersteunen in de klantenservice? Dan zoeken wij jou! MyRoute-app is op zoek naar iemand die 12 tot 16 uur per week beschikbaar is verdeeld over 3 dagdelen. Je werkt op kantoor op ’t Harde.

Competenties en ervaring

  • Afgeronde HAVO / VWO opleiding.
  • Je spreekt en schrijft Nederlands op een professioneel niveau. Je bent vaardig in de Engelse taal in schrift en spraak.
  • Je hebt géén ervaring vooraf nodig.
  • Volg je een studie? Dan zorgen we er samen voor dat jouw studie alle tijd en ruimte krijgt die nodig is.
  • Een gezonde interesse in reizen met de motor of auto; ons primaire product is immers een reisplanner en navigatie app!
  • Een flexibele instelling. Aangezien wij een klein bedrijf zijn met seizoensgebonden pieken / dalen qua drukte waarderen we het als je interesse kan tonen in overige interne taken mbt marketing / design / administratie. Uiteraard allemaal in overleg.

Arbeidsvoorwaarden

  • €1.250,- bruto per maand (op basis van 16 uur / week) ongeacht leeftijd, vooropleiding of werkervaring.
  • 8,33% vakantiegeld.
  • Aantrekkelijke pensioenregeling.
  • Startdatum in overleg – op korte termijn mogelijk.
  • Proefperiode van een maand met daarna een jaarcontract en uitzicht op een vaste aanstelling.
  • Je werkt op kantoor op ’t Harde met de mogelijkheid om, in overleg, eventueel één van de drie dagdelen thuis te werken.

Over MyRoute-app

MyRoute-app is het #1 routeplatform voor motor- en autorijders. Via MyRoute-app kun je gemakkelijk routes vinden, maken en delen. Via de online tool MRA Routeplanner kun je complexe reizen opzetten en overzetten naar ieder navigatiesysteem. De MRA Routeplanner onderscheidt zich van andere routeplanners door de keuzemogelijkheid tussen verschillende kaartleveranciers, de uitgebreide functionaliteiten en toegankelijkheid. Wil je de route exact navigeren zoals gepland? Daarvoor is onze app!

Met MyRoute-app kan je jouw routes navigeren, vastleggen en delen. Ook maak je hier gemakkelijk een prachtige rondrit of avontuurlijke route naar je bestemming voor tussendoor.

Dit alles wordt mogelijk gemaakt door het team van MyRoute-app. We ontwikkelen continu door naar de reis van morgen. Ga je mee?

Een dag als Klantenservice Medewerker

Waar software is, zijn vragen. Waar vragen zijn, is vraag naar antwoorden! Als Klantenservice Medewerker ben jij het contactpunt voor klanten van MyRoute-app. Dat is maatwerk waarbij je naast standaardantwoorden ook regelmatig inhoudelijke adviezen en oplossingen biedt aan de klant. Je werk vind je in Freshdesk, het systeem waar je ziet welke vragen (tickets) aan jou zijn toegewezen. Deze werk je af waarbij je direct samenwerkt met jouw MyRoute-app collega’s fysiek op kantoor op ’t Harde of online via Slack.

MyRoute-app begon tien jaar geleden als een eenmanszaak en is sinds dat moment continu bezig met het professionaliseren van de organisatie. Dat betekent veel vrijheden, ruimte om mee te denken en groeikansen. Tegelijkertijd moet je daar natuurlijk wél tegen kunnen: je kunt er niet vanuit gaan dat er altijd iemand over je schouder meekijkt naar je prestaties. Je zal dus als jouw tickets af zijn proactief op zoek moeten naar kansen binnen MyRoute-app om bij te dragen aan de groei en bent hier helemaal zelf voor verantwoordelijk. Een aantal voorbeelden van de nevenwerkzaamheden die je naast tickets kan oppakken in je dagelijks leven als Klantenservice Medewerker:

  • Ontwikkelpad naar Support Manager, waarbij je naast inhoudelijke ook personele en coordinerende skills moet ontwikkelen.
  • Projectleiding nemen over onder andere Support-documentatie, werkprocessen vastleggen en het bijhouden van standaardantwoorden.
  • Behandelen van Financiële vraagstukken, waarbij je onder mandaat betalingen én terugboekingen kan uitvoeren.
  • Ingekomen zakelijke vraagstukken voorbehandelen, waarbij je met een concreet voorstel naar het management komt met een win-win mentaliteit.

Solliciteren

Lijkt het je leuk om te solliciteren of heb je nog vragen? Dan kun je jouw vraag of sollicitatie richten aan onze COO en Lead Developer via corjan@myrouteapp.com.
Ga je solliciteren? Zorg er dan voor dat je het volgende toestuurt:

  • Een goede motivatiebrief waaruit blijkt waarom jij geschikt bent onze klanten te helpen en dat je een natuurlijke interesse in ons platform hebt.
  • Een actueel CV.
  • Stuur je sollicitatie naar corjan@myrouteapp.com.
  • Wil je liever eens langskomen om het gelijk te bespreken in persoon? Stuur dan ook vooral een mailtje.

De Motor Podcast #199: Ben jij ooit behandeld door een biker nurse?

0

Een verpleegster in een nét iets te strak uniform: het is een beeld dat menig motorwerkplaats siert op vergeelde kalenders. Maar wie denkt dat aflevering 199 van De Motor Podcast die kant op gaat, zit er flink naast. Dennis en Peter krijgen namelijk een heel andere behandeling; eentje die dichter bij het echte motorrijdersleven ligt dan je misschien verwacht.

In deze aflevering schuift Biker Nurse Inge aan, en zij neemt haar rol serieus. Geen theatrale prikjes of clichés, maar een eerlijke, soms rauwe kijk op het leven van een motorrijdster die haar eigen pad heeft moeten vinden. Inge rijdt door heel Europa, bouwt een trouwe schare volgers op Instagram op en deelt daar niet alleen de hoogtepunten, maar juist ook de momenten waarop het misgaat. Denk aan knullige valpartijen, verkeerde inschattingen en leermomenten waar iedere rijder zich in herkent. Juist dat maakt haar verhaal zo sterk: het is puur, ongefilterd en vooral herkenbaar.

De Motor Podcast #198: Opnieuw beginnen in Zuid-Frankrijk

Haar liefde voor motorrijden begon niet op één duidelijk moment. Was het haar ex die haar het zadel in kreeg, of zat het toch al in haar bloed dankzij haar motorrijdende ouders? Feit is dat haar motorcarrière allesbehalve vanzelf ging. En precies daar zit de kracht van dit gesprek. Want waar veel verhalen draaien om perfect gepolijste ritten en droommachines, laat Inge zien dat vallen en opstaan minstens zo’n belangrijk onderdeel is van het motorrijden. Het is die kwetsbaarheid die haar onderscheidt en die in deze podcastaflevering verrassend goed werkt.

Naast het persoonlijke verhaal is er ook aandacht voor avontuur in de puurste vorm. De Dutch Dare Adventure Riding Event (DARE), dat op 25 en 26 april plaatsvindt, komt uitgebreid voorbij. Dit tweedaagse event is precies wat je hoopt dat het is: geen gelikte beursvloer, maar een ervaring door rijders, voor rijders. Denk aan modder, uitdagingen en het gevoel dat je even helemaal loskomt van de dagelijkse routine. Alsof je een mini-expeditie onderneemt, zonder dat je daarvoor de halve wereld over hoeft. En alsof dat nog niet genoeg is, maak je in deze aflevering ook nog eens kans op gratis tickets.

Aflevering 199 is weer een mooie mix van persoonlijke verhalen, relativerende humor en echte motorbeleving. Het laat zien dat motorrijden draait om om passie, doorzettingsvermogen en plezier; ook als het even tegenzit. Precies de reden waarom je ‘m niet wilt missen.

Luister hier naar De Motor Podcast aflevering 199.

Luisteren naar De Motor Podcast is helemaal gratis en kun je doen via elke podcast-app zoals Spotify of de andere platformen. Er verschijnt elke 2 weken een nieuwe aflevering.

Londen krabbelt terug: extreem parkeertarief motoren van tafel

0

Stadsdeel Hackney in Londen wilde de parkeervergunningen voor motoren gelijkstellen aan die van auto’s, wat kon oplopen tot wel £12.500 per jaar – zo’n €14.500. Na jaren van protest, juridische stappen en publieke druk is dat bedrag nu teruggebracht tot £38 per jaar, ongeveer €44.

De plannen die de gemeente Hackney Council, een van de 32 stadsdelen van Londen, in 2020 op tafel legden waren simpel: motorrijders zouden voortaan evenveel moeten betalen als automobilisten voor een parkeervergunning, ongeacht het feit dat vijf motoren in de ruimte van één auto passen. Het voorstel stuitte op massaal verzet, en na vier jaar juridische procedures, petities en publieke druk zwichtte de gemeente uiteindelijk. Het nieuwe tarief? Slechts £38 per jaar, omgerekend ongeveer €44 – een reductie van maar liefst 99,7 procent ten opzichte van het eerder geplande tarief.

Moet ik betalen voor mijn motor als er betaald parkeren geldt?

Meten met één maat

De gemeente leek in haar voorstel ook voorbij te gaan aan de realiteit van stedelijk verkeer. Motorfietsen en scooters verminderen filedruk aanzienlijk, nemen minder parkeerruimte in beslag en hebben over het algemeen een lagere impact op wegbeheer dan auto’s. In veel Europese steden worden ze juist aangemoedigd als alternatief vervoer. Zelfs in Londen zelf hanteren andere stadsdelen een veel genuanceerder beleid. Westminster bijvoorbeeld, een naburig district met vergelijkbare ruimteproblemen, rekent motorrijders slechts £1 per dag voor parkeren in dedicated motorcycle bays – een fractie van wat Hackney voorstelde. Onderzoek van Transport for London, de regionale vervoersautoriteit, heeft herhaaldelijk aangetoond dat motorrijders een positieve bijdrage leveren aan de verkeersdoorstroming en dat het ontmoedigen ervan leidt tot meer auto’s op de weg, niet minder. In Nederlandse steden zoals Amsterdam en Utrecht is motorparkeren vaak gratis of tegen een fractie van de autokosten.

Protest

Er kwam massaal protest. Motorrijders deelden hun persoonlijke verhalen online, van de verpleegkundige die nachtdiensten draaide en afhankelijk was van haar scooter, tot de bezorger die met het nieuwe tarief simpelweg zijn baan zou moeten opgeven. Lokale media pikten het verhaal op, en al snel stond Hackney landelijk in de schijnwerpers als voorbeeld van slecht bestuur. De gemeente leek aanvankelijk onverzettelijk, maar de druk bleef toenemen – niet alleen vanuit de straat, maar ook vanuit de rechtszaal.

Twee winnaars bij historische eerste Bagger World Cup in Austin

0

De eerste ronde van de FIM Harley-Davidson Bagger World Cup op het Circuit of the Americas bracht precies wat liefhebbers van motorsport hopen te zien: strijd tot op de streep, fouten die beslissen en het soort rauw motorgeluid waar je kippenvel van krijgt.

De allereerste race in deze nieuwe klasse ging naar de Australiër Archie McDonald (Joe Rascal Racing), die zijn naam direct in de geschiedenisboeken zette. Op zondag was het Oscar Gutiérrez (Niti Racing) die in Race 2 zijn kans greep en overtuigend won, met bovendien een nieuw ronderecord van 2:12.348.

Internationaal startveld groeit: negen rijders van vier continenten klaar voor FIM Harley-Davidson Bagger World Cup

Achter McDonald en Gutiérrez vochten Eric Granado en Jake Lewis stevig om de podiumplaatsen. McDonald leidt nu het kampioenschap met 41 punten, gevolgd door Gutiérrez en Lewis met elk 33 punten.

Volgens Harley-Davidson’s Jeff Schuessler was dit weekend “precies wat we voor ogen hadden”: close racing, karaktervolle machines en coureurs die alles uit hun motoren persen. De openingsronde toonde de potentie van deze nieuwe klasse en belooft een zomer vol intens en spectaculair racen.

Stand na ronde 1
Archie McDonald (AUS) – 41 (25 / 16)
Oscar Gutiérrez (SPA) – 33 (8 / 25)
Jake Lewis (USA) – 33 (20 / 13)
Eric Granado (BRA) – 30 (10 / 20)
Filippo Rovelli (ITA) – 27 (16 / 11)
Cory West (USA) – 23 (13 / 10)
Travis Wyman (USA) – 11 (11 / -)
Cody Wyman (USA) – 9 (9 / -)
Dimas Ekky Pratama (INA) – 9 (- / 9)

De volgende ronde van de FIM Harley-Davidson Bagger World Cup wordt verreden op het Mugello International Circuit, tijdens de MotoGP™ Grand Prix van Italië van 29 t/m 31 mei.


50 jaar MOTO73: 1 april-grappen

0
1 april-grap MOTO73 2

Frankering van e-mail, de Eiffeltoren weg uit Parijs en belasting op zakgeld. Het zijn drie prachtige voorbeelden van echte goede 1 april-grappen, die hele mensenmassa’s op het verkeerde been hebben gezet. Ook MOTO73 heeft een aantal van dit soort legendarische grappen gehad, met zelfs drie op een rij!

50 Jaar MOTO73: stress op afsluitmaandag

Een klep in de zuiger in plaats van spoelpoorten

Minder benzineverbruik, zo’n 12 procent vermogenswinst en lage productiekosten, dankzij het Top-Valve Piston System (TVPS), ontwikkeld door Ir. Harm de Vries. MOTO73 noemde het in 1977 zelfs een wereldprimeur, maar met een editie die precies op 1 april verscheen, had je natuurlijk nattigheid kunnen voelen. Dat deden velen niet, want er kwamen heel veel briefkaarten binnen na een oproep, die vooral gericht was op ‘wegrenners en crossers’. Het TVPS-systeem zou namelijk vooral bij wedstrijdgebruik ongekende mogelijkheden bieden. Door een kaartje te sturen naar de redactie in Raalte zou je het complete researchrapport ontvangen, al moest je dat wel snel doen. Heel echt lijkende foto’s – inclusief man in overhemd met ‘Japanse’ tekens – en schetsen van het hele systeem maakten alles levensecht. Maar het genoemde NASA-materiaal Nimonic Imp. S100 bestond helemaal niet. Bovendien zou de zuigerklep bij de minste of geringste vervuiling niet meer sluiten. Hoewel de redactie vaag blijft over wie ingezonden heeft, lijkt het erop dat er grote namen bij zitten. ‘Om riante carrières niet volledig om zeep te helpen, noemen we géén namen’, staat er te lezen in het nummer na de 1 april-grap. En die Japanse tekens op het overhemd? Dat staat in het Chinees voor ‘fijne bami’ en werden geknipt uit een reclame van Conimex.

Overigens zat er ook een serieuze toon aan de grap, want MOTO73 wilde hiermee laten zien hoe gemakkelijk onzin voor techniek kan doorgaan en daar hebben ze uiteraard een punt.

Op de grens van realiteit

Een jaar later, 1978 dus, is het weer raak, want bij één van de twee leeuwtjes op de Amsterdamse Dam hangt een handvol ‘knapen’ rond op 1 april. Hun helmen liggen aan de voeten van de leeuw. Met regelmaat cirkelen motorrijders om het monument, niet wetend dat ze in een 1 april-grap aan het trappen zijn. Opvallend, want het MOTO73-artikel over de nieuwe banden met zuignappen en de aangekondigde beklimming van het Nationaal Monument door Mick Andrews riep al een sfeer van totale onmogelijkheid op. Maar dat had dus niet iedereen door, zo bleek ook uit het grote aantal telefoontjes dat de redactie ontving. Maar helaas, uiteindelijk reed er dus helemaal niemand omhoog tegen het monument op de Amsterdamse Dam…

Honda-kijkers in de boot

Geruchten over een 500cc-Grand Prix-machine van Honda worden in 1979 steeds wilder. Draaiende kleppen, vierkante zuigers, astronomische toerentallen; het kan niet op. De nieuwe Honda houdt ook de redactie bezig en zo ontstaat een 1 april-grap waar meer dan honderd mensen in trappen. Van een zestien jaar oude foto (!) wordt een levensechte zesklepsviercilinderkop ‘in elkaar gefotoshopt’. De nokkenasopstelling en waslijst aan technische gegevens worden vervolgens compleet uit de duim gezogen. Dat het echt een goede grap is, blijkt wel uit het feit dat collega’s uit Engeland, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland en Spanje bellen. Niet iedereen kan er trouwens om lachen: ‘Heb ik daar dat hele klere-eind voor gereden!’, is de wel begrijpelijke reactie van iemand uit Zwolle, die dus voor nop naar Soesterberg is gereden. Om het leed een beetje te verzachten, worden er vijf MOTO73-abonnementen verloot onder de mensen die de moeite hebben genomen om naar Soesterberg te komen.

‘Aleix Espargaró wordt profwielrenner’

Waar wij 1 april kennen, kennen de Spanjaarden op 28 december ‘Día de los Santos Inocentes’, dag van de onnozele kinderen. Het is daarom eind december altijd goed opletten met Spaanse berichten. Aleix Espargaró zou bijvoorbeeld een droom zien uitkomen. Hij had namelijk een contract getekend als profwielrenner bij het Movistar-wielrenteam. En Dani Pedrosa liet ooit weten over te stappen naar de Formule 1, nadat een test op de Red Bull Ring zo goed was bevallen. En op 28 december 2022 kondigde Alex Rins aan dat het nieuwe AR42-team in 2023 met Suzuki in de MotoGP zou uitkomen. Zoals de foto bij dit kader laat zien, stak Rins er behoorlijk wat werk in. Leuk!

Historie de zusters Van Buren: afzien voor stemrecht

0
zusters Van Buren

Dit jaar is het 110 jaar geleden dat de zusters Augusta (32) en Adeline van Buren (26) in 1916 als allereerste vrouwen solo op motorfietsen een monumentale reis maakten van de oostkust naar de westkust van de Verenigde Staten. Voor hun historische tocht gebruikten ze twee nieuwe 1000 cc Indian Powerplus V-twin-zijkleppers. Augusta ‘Gussie’ en Adeline ‘Addie’ waren verre verwanten van Martin Van Buren, de achtste president van de Verenigde Staten. Hij was van Nederlandse afkomst en werd in 1836 tot president gekozen. Augusta en Adeline waren niet de eerste vrouwen die de VS per motorfiets doorkruisten; Avis Hotchkiss en haar moeder Effie hadden dat al in 1915 gedaan met een Harley-Davidson Model 11-F met een Model 11-L-zijspan.

Augusta en Adeline hadden een bijzondere reden voor hun reis. In 1914 barstten de gruwelen van de Eerste Wereldoorlog in volle hevigheid los, met eindeloos bloedvergieten tot gevolg. De Verenigde Staten waren aanvankelijk niet betrokken bij deze oorlog. President Woodrow Wilson vond dat het land neutraal moest blijven, omdat dat volgens hem de beste positie was om voor vrede te kunnen bemiddelen. Maar niet iedereen was het daarmee eens. De Preparedness Movement ontstond en Amerika begon zich voor te bereiden op deelname aan de oorlog. Augusta en Adeline wilden aantonen dat vrouwen ook geschikt waren voor militaire dienst in het Amerikaanse leger. Ze dachten dat dit een groot voordeel zou opleveren. Beide vrouwen waren fanatieke motorrijdsters en meenden dat als vrouwen de mannelijke ordonnansen konden vervangen, er meer soldaten beschikbaar zouden zijn voor het daadwerkelijke gevecht.

Maar er was nog een andere reden waar het de zussen ook om te doen was. Amerikaanse vrouwen hadden destijds geen stemrecht. Het belangrijkste argument tegen vrouwenkiesrecht was dat vrouwen historisch niet aan oorlogen deelnamen en daarmee geen rol speelden in het verdedigen van Amerika en haar belangen. Om die reden mochten vrouwen ook geen politieke invloed hebben. Augusta en Adeline geloofden dat de bijzondere, zware tocht van kust tot kust de nodige vooroordelen zou wegnemen en in ieder geval zou aantonen dat vrouwen zich als ordonnans konden aanmelden en uiteindelijk stemrecht zouden krijgen. De zusters groeiden op in een welgesteld huishouden, maar dat weerhield hen er niet van om bokslessen te nemen, te leren vliegen en motor te rijden.

Motor voor gemengd terrein

Indian was bereid de zusters te sponsoren met hun nieuwe 1916 Powerplus 998 cc V-twin. Deze betrouwbare zijklepper was goed voor een topsnelheid van 105 km/u. De motor was ontworpen voor ‘gemengd terrein’ en was daar ook uitgebreid in getest. In augustus 1915 bewees langeafstandrijder Erwin ‘Cannonball’ Baker dit door met een Powerplus-preproductieprototype van Vancouver in Canada langs de Amerikaanse westkust naar Tijuana in Mexico te rijden in een zogenaamde ‘Three Flags Run’. De Powerplus was de eerste zijklep-V-twin die Indian in productie nam in de fabriek in Springfield; de tijd van de kop/zijklep-V-twins was voorbij. De zijklepconfiguratie als motorconcept zou de klassieke Indian V-twins voor de rest van hun productieperiode definiëren. De Powerplus was een trendsetter, hij was krachtig en betrouwbaar. Al snel schakelden ook concurrenten Excelsior/Henderson en Harley-Davidson over op zijkleppers. De Powerplus had een cilinderinhoud van 60,88 c.i., oftewel 997,6 cc. Later werd ook een 72 c.i./1180 cc-versie geproduceerd. De Powerplus was Indians topmodel van 1916 tot 1921, waarna de iconische Chief van 1922 die positie overnam. De naam Powerplus veranderde toen in ‘Standard’ en het model bleef nog tot en met 1924 in productie.

De Powerplus van de Van Buren-zusters had verlichting en Indians ‘Cradle Spring Frame’: een extra optie die het standaardmodel niet had. Dit frame had een scharnierende achterbrug die afgeveerd was met bladveren. Verder werden de motoren uitgerust met versterkte bagagedragers, grote beenkappen met kleine openingen voor motorkoeling, een valbeugel en extra verstevigingen aan frame en rijwielgedeelte.

Historie: Paul Anderson, overgrootvader, fabriekscoureur en snelheidsrecordhouder

De eersten op Pikes Peak

Verschillende kranten wilden de reisverslagen van de twee zussen publiceren en Firestone sponsorde de banden. Nadat ze eerst een reeks lange ritten in hun thuisstaat New York hadden gemaakt, vertrokken ze op 4 juli 1916 — de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag — vanaf het circuit van Sheepshead Bay in Brooklyn. Slechts drie dagen eerder begonnen veertien Britse divisies aan de Slag aan de Somme in Noord-Frankrijk. Op die dag alleen al kwamen 57.000 soldaten om.

De zusters besloten de Lincoln Highway te volgen, de eerste oost-westtranscontinentale weg, geopend in 1913. Deze liep van Manhattan in New York naar de zuidelijke oever van de Golden Gate Bridge in San Francisco. ‘Weg’ was een groot woord: het grootste deel bestond uit veepaden, karrensporen en zandwegen. Hoe verder westwaarts, hoe slechter de wegen en de leefomstandigheden werden. Ten westen van de Mississippi waren er zelfs geen kaarten; de zusters moesten zelf navigeren, benzine, voedsel en water zien te vinden en zich verweren tegen rovers die huishielden in het onherbergzame terrein van de verlaten westelijke staten.

Aanvankelijk waren het niet de zware rijomstandigheden die de dames het meest hinderden. Ook lieten de motoren hen niet in de steek. Nee, het waren hun kledingkeuzes die het grootste probleem vormden. Het feit dat ze mannenkleding droegen, werd als schandalig beschouwd. Ze droegen leren broeken, leren jassen, leren vliegenierskappen met stofbril en leren laarzen. Vooral het feit dat ze broeken droegen, was sociaal gezien simpelweg schandalig. Dat ze daarnaast ook nog eens motor reden en zonder mannelijke begeleiding reisden, was al helemaal onacceptabel. Toen ze in de staat Illinois waren, werd dit een groot probleem. Augusta en Adeline werden talloze keren gearresteerd in de kleine stadjes en dorpen ten westen van Chicago. Uiteindelijk werd het opgelost door een juridische overeenkomst met de staat Illinois te sluiten. Daarin stond dat ze geen andere keus hadden dan deze kleding te dragen om hun reis te kunnen voltooien.

Ruim een maand na vertrek uit New York bereikten de zusters de Rocky Mountains. Ze besloten een omweg te maken en naar de top van Pikes Peak te rijden, de hoogste berg van de zuidelijke Front Range-bergketen. Hoewel vaak wordt beweerd dat zij de eerste vrouwen waren die de top bereikten, klopt dat niet. Julia Archibald Holmes beklom de berg al in 1858, en sinds het begin van de 20e eeuw liep er een spoorlijntje naar boven omdat Pikes Peak toen al een toeristische bestemming was. Voor de komst van Europese kolonisten was de berg bovendien al bekend terrein voor de inheemse bevolking. Maar de Van Buren-zusters waren wél de eerste vrouwen die de 4,3 km hoge Pikes Peak per motorfiets beklommen.

De gezusters in Hollywood na hun tocht.

Geen erkenning

Na deze klim trokken ze weer westwaarts. De Indian Powerplus-motoren hadden het zwaar in de Rockies. Hevige regen veranderde de verlaten paden in dikke, zachte modder waarin de motoren geen schijn van kans hadden. Op een gegeven moment zaten ze volledig vast. Ze moesten hun motoren achterlaten en te voet hulp zoeken. Uiteindelijk bereikten ze het mijnstadje Gilman in Colorado. Hun plotselinge verschijning — doorweekt en uitgeput — zorgde voor opschudding. De mijnwerkers aarzelden niet en boden onderdak aan. De volgende dag gingen ze met de zusters mee terug naar de motoren en bevrijdden deze met hulp van muilezels uit de modder, zodat de reis kon worden voortgezet.

De tocht ging verder door de Rockies en door de hete, woestijnachtige gebieden van het Amerikaanse Westen. Daar kregen ze te maken met extreem zwaar terrein en een nijpend tekort aan drinkwater. Toch hielden de zusters stand, ondanks vele valpartijen en voortdurende uitputtingsverschijnselen. Na een reis van 8.850 km bereikten ze op 2 september 1916 eindelijk San Francisco en daarmee de westkust van Amerika.

De media had de reis op de voet gevolgd en volop verslag gedaan van de moeilijkheden die Augusta en Adeline onderweg hadden doorstaan. Maar de erkenning en waardering die ze verdiend hadden door deze monsterlijke tocht te volbrengen, bleef uit. Dit stond in schril contrast met de waardering en gratis publiciteit die Indians nieuwe Powerplus kreeg. De historische reis van de zusters werd vaak afgedaan als een vakantie, één krant noemde het zelfs ‘galivanting playacting’ – doelloos rondzwerven en toneelspelen. De zusters waren teleurgesteld en besloten hun reis te verlengen naar Mexico. Vanuit San Francisco reden ze naar Tijuana en terug, waarmee ze nog eens 1.600 km toevoegden aan hun transcontinentale tocht.

Hoe liep het af?

Ondanks hun goede bedoelingen had hun reis weinig effect. Adelines aanvraag om ordonnans te worden in het Amerikaanse leger werd direct afgewezen. Pas in 1920, vier jaar na hun reis, werd het 19e amendement op de Amerikaanse grondwet geratificeerd, waarmee discriminatie op basis van geslacht werd verboden. Vanaf dat moment mochten vrouwen in Amerika stemmen; in Nederland mocht dat sinds 1919.

Adeline behaalde een rechtenstudie en werd advocaat. Augusta werd piloot en haar uitspraak ‘woman can if she will’ werd een kenmerkende leus van de Van Buren-zusters. Augusta overleed in 1959 op 75-jarige leeftijd; Adeline overleed tien jaar eerder, op 60-jarige leeftijd.

Foto’s: Archives A. Herl

Tom Vialle komt naar Dutch Masters of Motocross in Heerde 

0
Tom Vialle komt naar Dutch Masters of Motocross in Heerde 

De Dutch Masters of Motocross in Heerde krijgt er een absolute publiekstrekker bij. De Franse topper Tom Vialle, rijdend voor het HRC Honda Team, zal op Tweede Paasdag (6 april) aan de start verschijnen. Daarmee wordt het toch al indrukwekkende deelnemersveld nog sterker.

Reišulis-broers versterken deelnemersveld Dutch Masters in Heerde

De Fransman, uitkomend voor het HRC Honda Team, verkeert momenteel in topvorm. Afgelopen weekend wist hij zijn allereerste Grand Prix-overwinning in de MXGP-klasse te behalen. Daarmee onderstreepte de tweevoudig wereldkampioen in de MX2 klasse zijn snelle aanpassing aan de koningsklasse.

De komst van Vialle betekent dat Heerde opnieuw toprijders van wereldniveau mag verwelkomen. Onder meer Jeffrey Herlings, Kay de Wolf, Romain Febvre, Glenn Coldenhoff, Calvin Vlaanderen, de gebroeders Reisulis, Liam Everts, Mathis Valin, Cas Valk en Rick Elzinga staan eveneens op de deelnemerslijst.

Voor meer informatie over de Dutch Masters of Motocross kijk op dutchmastersofmotocross.nl.

Foto: Fullspectrum Media

Vacature: React Developer MyRoute-app

0

Wil jij de softwareontwikkeling van een leuk en klein IT-bedrijf met passie voor motorrijden/reizen op de Veluwe ondersteunen? Dan zoeken wij jou! MyRoute-app is op zoek naar een React-ontwikkelaar die fulltime beschikbaar is. Je werkt op kantoor op ’t Harde met de mogelijkheid deels remote te werken.

Competenties en ervaring

  • Afgeronde relevante Universitaire of HBO opleiding in Informatica (of vergelijkbaar).
  • Minimaal 2 jaar aantoonbare ervaring met React.
  • Je spreekt en schrijft Nederlands op een professioneel niveau. Je bent vaardig in de Engelse taal in schrift en spraak.
  • Een gezonde interesse in reizen met de motor of auto; ons primaire product is immers een reisplanner en navigatie app!
  • Affiniteit met designs ontwerpen via Figma of Adobe Illustrator is een pré.
  • Oplossingsgericht denken: je ontplooit de behoefte uit een vraag en geeft hier invullingaan, je communicatie naar collega’s is gericht op hulp bieden.
  • Een flexibele instelling. Aangezien wij een klein bedrijf zijn kan het zijn dat je, inoverleg, wel eens taken moet doen die niet direct tot je functiepakket horen.

Arbeidsvoorwaarden

  • €3.750,- bruto per maand (op basis van 36 uur / week).
  • 8,33% vakantiegeld.
  • Aantrekkelijke pensioenregeling.
  • MacBook Pro van ons die je ook privé mag gebruiken.
  • Brandstof vergoeding / NS abonnement.
  • Startdatum in overleg – op korte termijn mogelijk.
  • Proefperiode van een maand met daarna een jaarcontract en uitzicht op een vaste aanstelling.
  • Je werkt op kantoor op ’t Harde met de mogelijkheid om, in overleg, deels remote te werken.

Over MyRoute-app

MyRoute-app is het #1 routeplatform voor motor- en autorijders. Via MyRoute-app kun je gemakkelijk routes vinden, maken en delen. Via de online tool MRA Routeplanner kun je complexe reizen opzetten en overzetten naar ieder navigatiesysteem. De MRA Routeplanner onderscheidt zich van andere routeplanners door de keuzemogelijkheid tussen verschillende kaartleveranciers, de uitgebreide functionaliteiten en toegankelijkheid. Wil je de route exact navigeren zoals gepland? Daarvoor is onze app!

Met MyRoute-app kan je jouw routes navigeren, vastleggen en delen. Ook maak je hier gemakkelijk een prachtige rondrit of avontuurlijke route naar je bestemming voor tussendoor.

Dit alles wordt mogelijk gemaakt door het team van MyRoute-app. We ontwikkelen continu door naar de reis van morgen. Ga je mee?

Jouw taken als React Developer

Jij bent direct verantwoordelijk voor de bouw van onze nieuwe website. Samen met twee collega’s ga je vanaf dag één aan de slag om MyRoute-app klaar te maken voor de toekomst.

Het voordeel? Je hebt de volledige vrijheid om met ons team keuzes te maken en alles naar wens in te richten. Het nadeel? Het is ook gelijk een grote verantwoordelijkheid. Daarom is het cruciaal dat jij al significante ervaring met React hebt en het ook niet spannend vindt om nieuwe projecten in te richten waar nog niks bestaat.

MyRoute-app is een klein bedrijf dus we moeten het zelf doen of uitbesteden. Vaak lossen we de problemen op wanneer deze op ons pad komen. Verwacht dus niet dat er een kant-en-klaar ontwerp klaarligt voor jou om te implementeren. Je moet het leuk vinden hier inspraak in te hebben, waar mogelijk zelf ontwerpen te bedenken maar minstens moet je kunnen communiceren met externe ontwerpers.

Kennis van de backend om de nodige koppelingen te maken is uiteraard mooi meegenomen zodat je zelfstandig door kan werken waar nodig. Interesse in onze tech stack (MySQL, PostgreSQL, PHP, Javascript, CSS) is prettig. Zo kan jij eens meekijken in onze bestaande applicatie om goed te begrijpen wat voor software wij ontwikkelen. De app is ontwikkeld in Dart / Flutter dus heb je nou goede input, dan ben je vrij dat ook in onze app te verwerken!

Jouw persoonlijke input waarderen we vanaf dag één! We hopen dat je een passie voor motorrijden / reizen hebt want we verwachten dat je zelf ook met ideeën komt die je kan uitvoeren om het bedrijf vooruit te helpen. Denk aan de volgende projecten:

  • Je denkt een mooie functionaliteit te hebben verzonnen die het aanbod van MyRoute-app verrijkt en overtuigt jouw team en het management van de toegevoegde waarde.
  • Je vindt een non-dev klus waar je plezier uit haalt en nog niet wordt ingevuld binnen het team en overtuigt jouw team en het management van de toegevoegde waarde.
  • Je wilt wel eens iets verbeteren / aanpassen / oplossen in onze legacy web applicatie.
  • Je gebruikt onze app tijdens je eigen ritten en bedenkt hiervoor een nieuwe functionaliteit of je ontdekt het probleem. Om jouw skills te verbeteren mag je zelf in de broncode van de app duiken om te leren hoe dit werkt.

Solliciteren

Lijkt het je leuk om te solliciteren of heb je nog vragen? Dan kun je jouw vraag of sollicitatie richten aan onze COO en Lead Developer via corjan@myrouteapp.com.
Ga je solliciteren? Zorg er dan voor dat je het volgende toestuurt:

  • Een goede motivatiebrief waaruit blijkt waarom jij geschikt bent onze klanten te helpen en dat je een natuurlijke interesse in ons platform hebt.
  • Een actueel CV.
  • Stuur je sollicitatie naar corjan@myrouteapp.com.
  • Wil je liever eens langskomen om het gelijk te bespreken in persoon? Stuur dan ook vooral een mailtje.