zaterdag 4 april 2026
Home Blog Pagina 4

MXGP Spanje en Zwitserland 2026: primeurs voor Tom Vialle en Triumph

Door
Jan Boer
-
0
Tom Vialle behaalde in Frauenfeld zijn eerste GP-overwinning in de MXGP.

Al in zijn derde race in de MXGP behaalde Tom Vialle zijn eerste zege. Na al enkele podiumplaatsen te hebben behaald, was er nu voor Triumph in de MX2 de eerste GP-overwinning.

Voorafgaand aan het nieuwe seizoen werd gerekend op mooie gevechten in de MXGP. Die verwachting lijkt helemaal uit te komen met meerdere kanshebbers op de ereplaatsen. De toonaangevende rijders van voorgaande jaren doen het ook nu goed en bij hen hebben zich gevoegd de uit de USA teruggekeerde Tom Vialle en de uit de MX2 overgekomen Kay de Wolf en Andrea Adamo.

Afgesprongen kettingen

Lucas Coenen lijkt momenteel de snelste rijder in de MXGP te zijn. Hij won in Spanje beide manches. Maar of dat er in Zwitserland ook in zou hebben gezeten, zullen we nooit weten. Na een goede start – hij leidde samen met Tom Vialle – liep al na een paar seconden de ketting eraf. Het lukte Coenen niet de ketting weer terug te leggen. Met behulp van een paar marshals kreeg hij de ketting wel weer op z’n plaats. Maar hulp van derden is niet toegestaan en dus werd de Belg gediskwalificeerd. Vreemd genoeg mocht hij wel in de wedstrijd blijven, al werd hij uiteraard niet geklasseerd. Zo’n kettingprobleem doet zich vrijwel nooit voor, maar wel in Frauenfeld. Eerder op de dag overkwam het koploper Mathis Valin in de MX2 en een klein kwartier na Coenen werd Jeffrey Herlings slachtoffer van hetzelfde euvel, evenals later in de race Andrea Adamo. Zowel Valin als Herlings konden hun race niet vervolgen. Adamo kon het probleem wel zelf oplossen. Hij verspeelde daarbij zoveel tijd dat hij buiten de punten finishte.

Vialle buitte zijn goede start prima uit en bleef tot aan de finish op kop. Na het wegvallen van Herlings kwam de tweede plaats in handen van Romain Febvre, maar die verloor terrein door een val. Dat maakte de weg vrij voor zijn landgenoot Maxime Renaux en Ruben Fernandez. Febvre maakte in Spanje een zware klapper, leek aanvankelijk gewond, maar dat was niet het geval.

Coenen kreeg zijn revanche in de tweede manche, die hij met ruime voorsprong won. Aanvankelijk was Herlings tweede. Toen die ten val kwam, profiteerde Tim Gajser, die net had afgerekend met Febvre, die later ook onderuitging en vijfde werd. Vialle werd als zesde afgevlagd en dat was precies genoeg voor de dagzege. Een verraste Vialle: ‘Dat ik op het podium zou komen had ik wel verwacht toen ik over de finish kwam, omdat niemand twee echt goede uitslagen had gereden. Maar dat ik had gewonnen, nee. Mijn eerste zege in de MXGP, hopelijk is het de eerste van nog veel meer.’

Kay de Wolf moest de eerste GP laten schieten vanwege een duimblessure, maar kwam zowel in Spanje als Zwitserland goed voor de dag. In Almonte reikte hij totaal tot de zevende plaats, in Frauenfeld behaalde hij net als Gajser en Febvre 34 punten. Omdat Gajser in de tweede manche voor hem finishte, werd de Sloveen derde achter Vialle en Renaux en De Wolf vierde, met Febvre als vijfde. De Wolf: ‘Ik heb nog steeds last van mijn duim en dan vierde worden in mijn tweede race in de MXGP is iets waar ik blij mee kan zijn. Elke keer als ik met deze rijders de baan in ga, leer ik. Naarmate het weekend vorderde voelde ik me steeds beter. Net naast het podium grijpen is nooit leuk, maar ik heb veel positiefs ervaren waarop ik verder kan bouwen.’

Calvin Vlaanderen presteert heel constant. Na 24 punten in Argentinië werden het er 25 in Spanje en nogmaals 24 in Zwitserland. Hij staat negende in de stand en is daarmee de beste Ducati-rijder. Andrea Bonacorsi is geblesseerd en startte niet, Jeremy Seewer is ver verwijderd van zijn vorm van de voorgaande jaren. Roan van de Moosdijk was niet in Spanje en behaalde in Zwitserland in beide races punten.

Eerste zege Triumph

Een paar jaar geleden verraste Triumph met de mededeling dat de Britten zich naast de wegrace ook met de terreinsport wilden bezighouden. Eerst de motorcross en later de enduro. In 2024 was het debuut van Triumph in de MX2. Al vanaf het begin liet het merk zien dat ze hun huiswerk goed hadden gedaan. Triumph was zeker meer dan veldvulling. De Deen Mikkel Haarup beëindigde het seizoen op de vijfde plaats. Teamgenoot Camden McLellan (die door een blessure vijf GP’s miste) werd negende. Afgelopen jaar verbeterde McLellan zich naar de vijfde plaats, zijn nieuwe stalgenoot Guillem Farres werd achtste.

Dit jaar begon Triumph met de tweede (Farres) en derde plaats (McLellan) in Argentinië. In de Spaanse GP finishte McLellan als tweede en eerste en dat leverde zowel hemzelf als Triumph de eerste GP-zege op. McLellan: ‘Dit is wel een heel speciaal gevoel en is het resultaat van hard werken van een fantastische groep mensen.’ Farres won de eerste manche, nadat koploper Sacha Coenen in de beginfase onderuitging, maar moest in de tweede race zijn motor al na enkele ronden met een defect aan de kant zetten. In Frauenfeld bleef de score voor McLellan beperkt tot een achtste plaats in de eerste race, nadat hij slecht van start was gekomen en in de tweede ronde van de tweede race hard ten val kwam, maar daar niets aan overhield. Na een regelmatige eerste manche, waarin hij vierde werd, won Farres de tweede manche en werd tweede in de GP.

Kay Karssemakers was in beide GP’s de beste Nederlander.

De winst in Zwitserland was voor Simon Längenfelder, die eerste en derde werd en de leiding in de WK-stand terugveroverde op McLellan. De derde plaats ging naar Liam Everts, die daarmee z’n eerste podiumplaats van dit jaar behaalde. Sacha Coenen won bij beide GP’s de kwalificatierace en bracht daarmee zijn score op drie uit drie. Hij behaalde zowel in Spanje als in Zwitserland 36 punten, in Spanje goed voor de derde plaats, maar in Zwitserland leverde hem dat de vierde plaats op. Hij was in Frauenfeld tweede in de eerste race, maar verspeelde veel plaatsen door een val in de tweede manche.

De Nederlanders doen goed mee in de klasseringen rond en net voorbij de tiende plaats. In Spanje werd Kay Karssemakers tiende (23 punten), Jens Walvoort twaalfde (18), Cas Valk dertiende (17) en Scott Smulders veertiende (17). In Frauenfeld was hun onderlinge klassering in precies dezelfde volgorde, nu met de klasseringen acht, negen en tien en geen punten voor Smulders. Om zich voor te bereiden op haar kampioenschap (23/24 mei in Frankrijk) startte Lotte van Drunen in beide GP’s. Het leverde haar één punt op in de tweede manche in Almonte.

Uitslagen MXGP Almonte

Kwalificatie: 1. L. Coenen; 2. Vialle; 3. Renaux; 4. Febvre; 5. Vlaanderen; 6. Adamo; 7. Guadagnini; 8. Gajser; 9. Watson; 10. Forato.

1e manche: 1. L. Coenen; 2. Herlings; 3. Febvre; 4. Renaux; 5. Vialle; 6. Gajser; 7. Adamo; 8. Watson; 9. Guadagnini; 10. De Wolf; 11. Van Doninck; 12. Fernandez; 13. Forato; 14. Geerts; 15. Horgmo; 16. Seewer; 17. Lopes; 18. Vlaanderen; 19. Sterry; 20. Butron.

2e manche: 1. L. Coenen; 2. Herlings; 3. Gajser; 4. Adamo; 5. Vlaanderen; 6. Renaux; 7. Vialle; 8. De Wolf; 9. Jonass; 10. Forato; 11. Fernandez; 12. Oliver; 13. Geerts; 14. Horgmo; 15. Guadagnini; 16. Watson; 17. Butron; 18. Lopes; 19. Seewer; 20. Pancar.

GP: 1. L.Coenen; 2. Herlings; 3. Gajser.

MX2

Kwalificatie: 1. S. Coenen; 2. McLellan; 3. Farres; 4. Längenfelder; 5. J. Reisulis; 6. Valin; 7. Everts; 8. K. Reisulis; 9. Karssemakers; 10. Walvoort.

1e manche: 1. Farres; 2. McLellan; 3. Längenfelder; 4. Mathis; 5. J. Reisulis; 6. Everts; 7. S. Coenen; 8. Lata; 9. K. Reisulis; 10. Karssemakers; 11. Walvoort; 12. Mikula; 13. Smulders; 14. Valk; 15. Zanocz; 16. Rossi; 17. Colmer; 18. Grau; 19. Gundersen; 20. Vazquez.

2e manche: 1. McLellan; 2. S. Coenen; 3. Längenfelder; 4. Lata; 5. J. Reisulis; 6. Valin; 7. Everts; 8. K. Reisulis; 9. Karssemakers; 10. Mikula; 11. Valk; 12. Smulders; 13. Walvoort; 14. Zanocz; 15. Grau; 16. Gundersen; 17. Colmer; 18. Rossi; 19. Vazquez; 20. Van Drunen.

GP: 1. McLellan; 2. Längenfelder; 3. S. Coenen.

Uitslagen MXGP Frauenfeld

Kwalificatie: 1. Herlings; 2. L. Coenen; 3. Gajser; 4. Adamo; 5. Renaux; 6. De Wolf; 7. Febvre; 8. Jonass; 9. Forato; 10. Fernandez.

1e manche: 1. Vialle; 2. Renaux; 3. Fernandez; 4. Febvre; 5. De Wolf; 6. Forato; 7. Jonass; 8. Horgmo; 9. Gajser; 10. Vlaanderen; 11. Pancar; 12. Seewer; 13. Adamo; 14. Guadagnini; 15. Van de Moosdijk; 16. Geerts; 17. Ludwig; 18. Sterry; 19. Tonus; 20. Oliver.

2e manche: 1. L. Coenen; 2. Gajser; 3. Herlings; 4. De Wolf; 5. Febvre; 6. Vialle; 7. Renaux; 8. Vlaanderen; 9. Forato; 10. Fernandez; 11. Oliver; 12. Pancar; 13. Van de Moosdijk; 14. Guadagnini; 15. Horgmo; 16. Seewer; 17. Koch; 18. Geerts; 19. Sterry; 20. Watson.

GP: 1. Vialle; 2. Renaux; 3. Gajser.

WK-stand MXGP na 3 GP’s

Plaats Coureur Punten
1Lucas Coenen, B, KTM136
2Tom Vialle, F, Honda129
3Jeffrey Herlings, Honda124
4Maxime Renaux, F, Yamaha117
5Tim Gajser, SLO, Yamaha116
6Romain Febvre, F, Kawasaki113
7Andrea Adamo, I, KTM84
8Ruben Fernandez, E, Honda83
9Calvin Vlaanderen, Ducati73
10Kay de Wolf, Husqvarna63
22Roan van de Moosdijk, KTM14
29Lars van Berkel, Fantic3
Lucas Coenen kwam in drie van de vier manches als winnaar over de finish en leidt in de WK-stand.

MX2 Frauenfeld

Kwalificatie: 1. S. Coenen; 2. McLellan; 3. Lata; 4. Längenfelder; 5. Valin; 6. Everts; 7. Farres; 8. J. Reisulis; 9. Mikula; 10. K. Reisulis.

1e manche: 1. Längenfelder; 2. S. Coenen; 3. Everts; 4. Farres; 5. Lata; 6. K. Reisulis; 7. J. Reisulis; 8. McLellan; 9. Grau; 10. Karssemakers; 11. Valk; 12. Walvoort; 13. Zanocz; 14. Colmer; 15. Rossi; 16. Schudel; 17. T. Oechslin; 18. Gaspari; 19. S. Oechslin; 20. Bennati.

2e manche: 1. Farres; 2. Everts; 3. Längenfelder; 4. Lata; 5. Valin; 6. K. Reisulis; 7. S. Coenen; 8. Mikula; 9. J. Reisulis; 10. Walvoort; 11. Karssemakers; 12. Valk; 13. Bennati; 14. Gaspari; 15. S. Oechslin; 16. Rossi; 17. Colmer; 18. Zanocz; 19. Schudel; 20. Rathousky.

GP: 1. Längenfelder; 2. Farres; 3. Everts.

WK-stand MX2 na 3 GP’s

Plaats Coureurinformatie Punten
1Simon Längenfelder (D), KTM149
2Guillem Farres (E), Triumph127
3Sacha Coenen (B), KTM124
4Camden McLellan (SA), Triumph121
5Liam Everts (B), Husqvarna121
6Janis Reisulis (LV), Yamaha105
7Mathis Valin (F), Kawasaki98
8Valerio Lata (I), Honda90
9Karlis Reisulis (LV)88
10Jens Walvoort, KTM60
11Cas Valk, TM58
12Kay Karssemakers, Kawasaki56
14Scott Smulders, Husqvarna34
37Lotte van Drunen, Yamaha1

Moto2 Brazilië en Amerika 2026: tweeluik zonder glans voor Nederlanders

Door
Asse Klein
-
0
Collin Veijer had meer verwacht van het tweeluik in Brazilië en Amerika.

Met een achtste plaats in Brazilië was Collin Veijer al niet tevreden, maar een week later, tijdens een chaotische race in Amerika, kwam de Nederlander na twee crashes helemaal niet aan de finish. Bij Zonta van den Goorbergh ging het nog minder, hij reed tweemaal in het achterveld. Zeges werden behaald door Daniel Holgado en Senna Agius.

Collin Veijer was het Moto2-seizoen begonnen met een vijfde plek in Thailand. Maar dit leverde hem geen 11, maar 5,5 WK-punten op. Door een fout in de berekening van de raceafstand – na twee rode vlagsituaties – bleek deze niet lang genoeg voor volledige punten. Hierdoor kregen alle rijders de helft toegekend. De tweede Grand Prix werd verreden in Brazilië, een nieuwe baan voor iedereen. Het werd extra lastig gemaakt doordat er op de eerste trainingsdag wisselende weersomstandigheden waren en er tijdens de tweede dag problemen waren met het wegdek, waardoor de kwalificatie op zondagochtend werd verreden. Veijer liet zich goed zien in deze sessie en plaatste zich als zesde op de tweede rij. Net als in Thailand was zijn start en de eerste ronde nog het grootste struikelblok voor een topresultaat. In de eerste halve ronde viel de Red Bull KTM Ajo-coureur terug naar een tiende plek. Dit werd al snel een achtste plek, maar vervolgens stokte zijn opmars. Het overgrote deel van de race reed Veijer alleen, op ruim een seconde achter David Alonso, Tony Arbolino en Izan Guevara, die streden om de vijfde plek. Met de achtste plek in Goiânia was de Nederlander dan ook niet tevreden: ‘Dit is niet waar ik op had gehoopt. Ik ben teleurgesteld over mijn start en eerste ronde, dat moeten we zien te verbeteren. Dan weet ik zeker dat er betere resultaten kunnen komen.’ De race werd gewonnen door Daniel Holgado, die daarmee tevens de leiding in het WK overnam van Manuel Gonzalez. Een verrassende tweede plek was er voor Daniel Muñoz, die Holgado in de slotfase zelfs nog even passeerde. Een nog grotere verrassing was Alex Escrig, die met zijn Forward-chassis tot aan de laatste ronde in de top-drie reed. Maar de Spanjaard behaalde net niet zijn eerste GP-podium, doordat Gonzalez hem in de slotronde nog voorbijging.

Baltus terug in vorm

Barry Baltus eindigde net als in Thailand als veertiende in Brazilië, waarmee hij nog niet in de buurt kwam van zijn uitstekende vorm in 2023, toen de Belg als derde eindigde in het Moto2-wereldkampioenschap. Maar in Amerika vond Baltus zijn goede vorm terug en was hij constant in de top van het veld te vinden. In de kwalificatie klokte de 21-jarige coureur de tweede tijd achter Alonso, die daarmee zijn eerste poleposition in de Moto2 leek te behalen. Maar zijn rondetijden werden geschrapt vanwege een te lage bandenspanning en hij zakte naar de zeventiende plek op de grid. Baltus mocht daardoor vanaf de eerste plek starten. Veijer stond voor de vijfde keer op rij binnen de top-tien in de kwalificatie met een achtste tijd. Veel meer zat er voor de Nederlander niet in, want hij eindigde telkens rond de tiende plek in de trainingen en leek zich niet te kunnen meten met de snelste rijders op het Circuit of the Americas. WK-leider Holgado kwalificeerde zich slechts als vijftiende en kwam na de start direct ten val, waarbij hij thuisrijder Joe Roberts meenam. Maar dat was nog niet alles: bij bocht 11 – een hard aanrempunt – was er een enorme crash met zes rijders. Alberto Ferrandez had problemen om zijn motor tot stilstand te brengen en nam twee rijders mee in zijn crash. Datzelfde deed Sergio Garcia. Net daarvoor was Veijer als achtste door de bocht gegaan, maar hij ging ook zelf onderuit bij het uitkomen van de bocht. De race voor Veijer leek al vroeg voorbij, net als voor de andere gecrashte rijders waaronder ook Alonso. Maar door de enorme crash werd de rode vlag gezwaaid. Omdat er nog geen drie ronden waren gereden, mochten alle rijders in principe opnieuw starten. Veijer bleef ongedeerd en kon zijn motor snel terugbrengen naar de pits.

Moto3 Brazilië en Amerika 2026: zeges voor Quiles en Pini

Tweede crash Veijer

Ángel Piqueras en Ferrandez moesten na de heftige crash naar het medisch centrum, maar de overige rijders waren weer van de partij. Wel kregen drie rijders een long lap penalty: Baltus en Muñoz voor een te agressieve manoeuvre bij de eerste start en Holgado voor het veroorzaken van de crash met Roberts. Het was het recept voor een verrassende uitslag en die kwam er ook. Helaas niet voor Veijer. Na een redelijke start viel hij al snel terug naar de tiende plek. In de vierde ronde ging de Red Bull KTM Ajo-coureur voor de tweede keer onderuit en was zijn race definitief voorbij. Hiermee staat Veijer na drie races op 13,5 punt en zakte hij naar de twaalfde plek in de WK-stand. ‘Ik ben boos op mijzelf. Ik kan het mij niet veroorloven om dit soort fouten te maken als we ons ware potentieel willen laten zien. Het positieve is dat de starts deze keer wel goed waren.’ Senna Agius werd de winnaar voor Celestino Vietti en Guevara. Voor de 21-jarige Agius was het een emotionele overwinning, nadat zijn monteur Roberto Lunadei van het Liqui Moly Dynavolt Intact GP-team kort voor de Grand Prix van Brazilië was overleden bij een verkeersongeluk in Italië. Door deze gebeurtenis was Agius in Brazilië niet op zijn gebruikelijke niveau en een week later keerde hij op deze knappe wijze terug naar zijn vorm van Thailand, waar de Australiër vanaf poleposition mocht vertrekken. Alonso werd na een geweldige inhaalrace vanaf de zeventiende plek nog vierde. Gonzalez werd vijfde en nam door een offday van Holgado (P16) de WK-leiding weer over. Baltus had kans op zijn eerste Grand Prix-zege in Austin en begon als leider aan zijn long lap penalty, maar finishte na het uitvoeren van zijn straf als zesde.

Zorgelijke situatie Van den Goorbergh

Zonta van den Goorbergh had goede hoop dat zijn vijfde seizoen in het vernieuwde Momoven Idrofoglia RW Racing Team beter zou verlopen, maar vooralsnog is het zeer teleurstellend. In Brazilië kwalificeerde Van den Goorbergh zich als tweeëntwintigste. In de race moest hij een long lap penalty nemen, omdat hij in Thailand José Antonio Rueda had meegenomen in een crash. Na het uitvoeren van de extra meters kwam de 20-jarige eenzaam als laatste over de finish, op veertig seconden van de winnaar. In Amerika ging het niet beter. Deze keer kwalificeerde hij zich als drieëntwintigste. Na de start reed Van den Goorbergh direct in het achterveld en zocht hij niet veel later de pits op. De Nederlander keerde nog wel terug op de baan, maar eindigde opnieuw als laatste, met twee ronden achterstand. Het Nederlandse team bleef tijdens dit tweeluik volledig puntloos. Ayumu Sasaki ging na een technisch probleem in de opwarmronde niet van start in Brazilië en werd in Amerika zeventiende.

Uitslagen en tussenstand Moto2

Moto2 Brazilië
1. Daniel Holgado (E), Kalex, 35.46,382;
2. Daniel Muñoz (E), Kalex, +1,226;
3. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +3,916;
4. Alex Escrig (E), Forward, +4,497;
5. David Alonso (CO), Kalex, +8,652;
6. Izan Guevara (E), Boscoscuro, +8,778;
7. Tony Arbolino (I), Kalex, +9,683;
8. Collin Veijer (NL), Kalex, +11,198;
9. Celestino Vietti (I), Boscoscuro, +11,890;
10. Ivan Ortolá (E), Kalex, +12,718;
11. Alonso Lopez (E), Kalex, +16,218;
12. Adrian Huertas (E), Kalex, +18,439;
13. Mario Aji (ID), Kalex, +18,932;
14. Barry Baltus (E), Kalex, +19,696;
15. Filip Salac (CZ), Kalex, +19,697;
24. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex., +40,307.
  • 26 ronden = 99,710 km
  • Racegemiddelde winnaar: 167,2 km/h
  • Snelste ronde (5e): Daniel Holgado (E), Kalex, 1.21,920 = 168,5 km/u (record)
Moto2 Amerika
1. Senna Agius (AU), Kalex, 21.10,744;
2. Vietti, +0,497;
3. Guevara, +0,908;
4. Alonso, +1,843;
5. Gonzalez, +2,729;
6. Baltus, +3,251;
7. Lopez, +5,006;
8. Escrig, +6,830;
9. Joe Roberts (US), Kalex, +7,761;
10. Arbolino, +8,740;
11. Ortolá, +11,485;
12. Huertas, +11,828;
13. Aron Canet (E), Boscoscuro, +12,152;
14. Muñoz, +14,246;
15. José Antonio Rueda (E), Kalex, +20,119;
22. Van den Goorbergh, +2ronden;
DNF. Veijer. 
  • 10 ronden = 55,130 km
  • Racegemiddelde winnaar: 156,1 km/h
  • Snelste ronde (6e): David Alonso (CO), Kalex, 2.06,456 = 156,9 km/u (record)

WK-tussenstand (na 3 van 22 races)

Plaats Coureur Punten
1Gonzalez39,5
2Guevara36
3Holgado33
4Vietti32
5Muñoz26
6Agius25
7Alonso24
8Escrig23
9Lopez18,5
10Ortolá17,5
12Veijer13,5

Foto’s: MotoGP, teams

Moto3 Brazilië en Amerika 2026: zeges voor Quiles en Pini

Door
Asse Klein
-
0
Guido Pini (94) won in Amerika en WK-leider Máximo Quiles (28) in Brazilië. Álvaro Carpe (83) finishte als derde in Austin, voor Valentín Perrone (73).

Net als tijdens de openingsrace in Thailand wisten David Almansa en Máximo Quiles zich in Brazilië los te rijden van de rest van het veld. Maar ditmaal kwam Almansa niet als winnaar over de finish: de Spanjaard crashte vanuit leidende positie en brak daarbij zijn elleboog, waardoor hij niet kon racen in Amerika. Na de val van Almansa had Quiles een comfortabele voorsprong van meerdere seconden, maar na een crash van Scott Ogden werd de race stilgelegd en moest hij opnieuw beginnen. Bij de herstart over slechts vijf ronden hield Quiles het hoofd koel en wist hij opnieuw de leiding te pakken. Dit keer kon zijn teamgenoot Marco Morelli hem goed volgen, wat resulteerde in een 1-2 voor het CFMOTO Valresa Aspar Team. De strijd om de derde plaats werd gewonnen door Veda Pratama, die daarmee zorgde voor de eerste Indonesische podiumplek in de Grand Prix-wegrace.

Een week later in Austin leek Quiles opnieuw op weg naar de zege: hij reed het overgrote deel van de race aan de leiding. Maar in de slotfase leek hij te worden verrast door Álvaro Carpe, Guido Pini en Valentín Perrone en zakte terug naar de vierde plek. In de laatste bocht gingen Carpe en Perrone vol voor de winst, maar beiden gingen wijd. Pini profiteerde optimaal en pakte zijn eerste Grand Prix-zege – de eerste Italiaanse overwinning in de Moto3 sinds 2022. Quiles schoof in diezelfde laatste bocht nog op van de vierde naar de tweede plaats, waardoor de grote favoriet voor de wereldtitel in alle drie de races binnen de top-twee is gefinisht. Carpe eindigde als derde, terwijl Perrone teleurgesteld als vierde over de streep kwam nadat hij als eerste de laatste bocht in ging.

Uitslagen en tussenstand Moto3

Moto3 Brazilië
1. Maximo Quiles (E), KTM, 7.19,821;
2. Marco Morelli (AR), KTM, +0,143;
3. Veda Pratama (ID), Honda, +1,650;
4. Alvaro Carpe (E), KTM, +1,741;
5. Guido Pini (I), Honda, +1,786;
6. Rico Salmela (FI), KTM, +1,842;}
7. Valentin Perrone (AR), KTM, +1,949;
8. Adrian Fernandez (E), Honda, +2,522;
9. Casey O’Gorman (IE), Honda, +2,894;
10. Hakim Danish (MY), KTM, +3,083;
11. Brian Uriarte (E), KTM, +3,158;
12. Joel Kelso (AU), Honda, +3,791;
13. Adrian Cruces (E), KTM, +4,001;
14. Ryusei Yamanaka (JP), KTM, +4,374;
15. Eddie O‘Shea (GB), Honda, +4,750. 
  • 5 ronden = 19,175 km
  • Racegemiddelde winnaar: 156,9 km/u
  • Snelste ronde (2e): Marco Morelli (AR), KTM, 1.26,252 = 160,0 km/u (record)
Moto3 Amerika
1. Pini, 31.20,489;
2. Quiles, +0,056;
3. Carpe, +0,254;
4. Perrone, +0,445;
5. Fernandez, +9,192;
6. Salmela, +15,075;
7. B. Uriarte, +15,105;
8. Cruces, +14.914*;
9. Matteo Bertelle (I), KTM, +15,240;
10. Scott Ogden (GB), KTM, +15,570;
11. O‘Shea, +16,204;
12. Morelli, +17,274;
13. Danish, +18,513;
14. Marcos Uriarte (E), KTM, +20,559;
15. Jesus Rios (E), Honda, +27,200. 
*Penalty na afloop van de race
  • 14 ronden = 77,182 km
  • Racegemiddelde winnaar: 147,7 km/u
  • Snelste ronde (6e): Guido Pini (I), Honda, 2.13,417 = 148,7 km/u (record)

WK-tussenstand (na 3 van 22 races)

Plaats Coureur Punten
1Quiles65
2Carpe42
3Perrone38
4Pini36
5Morelli32
6Fernandez29
7Pratama27
8David Almansa, E, KTM25
9Uriarte23
10Salmela20

Foto’s: MotoGP, teams

WorldSBK, WorldSSP & WorldSBP Portugal 2026: Veneman direct winnaar in nieuwe World Sportbike

Door
Asse Klein
-
0
Loris Veneman was de terechte winnaar van de tweede World Sportbike race in Portimão.

Na de eerste races in de nieuwe World Sportbike-klasse is één ding zeker: Nederland heeft drie sterke troeven die hoog kunnen eindigen in het kampioenschap. Loris Veneman won op sterke wijze de tweede race op Portimão, terwijl Jeffrey Buis en Kas Beekmans zich ook vooraan in het veld lieten zien. Nicolò Bulega won opnieuw driemaal in de World Superbike en begint ongeslagen aan het raceweekend in Assen.

Tijdens de tweede WorldSBK-ronde in het Portugese Portimão maakte de World Sportbike (WorldSPB) zijn debuut, de klasse die dit jaar de World Supersport 300 (WorldSSP300) vervangt. In deze nieuwe categorie rijden drie Nederlandse kanshebbers: Kas Beekmans (Suzuki), Jeffrey Buis (Suzuki) en Loris Veneman (Kawasaki), die zich in deze volgorde op de tweede startrij wisten te kwalificeren. Door een penalty voor David Salvador schoof Beekmans zelfs op naar de eerste startrij. Daar maakte de Suzuki-coureur uitstekend gebruik van. Beekmans pakte bij zijn debuut op WK-niveau direct de leiding en reed daarmee aan kop tijdens de allereerste meters van de WorldSPB-klasse. De Benelux was sterk vooraan vertegenwoordigd, want ook Buis, Veneman en de Belg Ferre Fleerackers reden in de openingsfase in de top-vijf. Maar voor Veneman was dat van korte duur, aangezien hij een dubbele long lap penalty kreeg vanwege een valse start. Vooraf was iedereen zeer benieuwd hoe de compleet verschillende motoren in de Sportbike-klasse zich tot elkaar zouden verhouden en of daarin een juiste balans binnen het technisch reglement gevonden kon worden. Vooraan waren vooral Kawasaki’s en Suzuki’s te vinden, terwijl Matteo Vannucci met een Aprilia op poleposition stond en ook Triumph en Honda goed mee leken te komen. Yamaha lijkt met de YZF-R7 vooralsnog moeite te hebben om mee te komen. De WorldSSP300 verdween mede vanwege de chaotische wedstrijden, gevaarlijke inhaalacties en extreme slipstreamduels. Ook in de eerste World Sportbike-races waren er veel inhaalacties dankzij slipstreamgevechten, al ging het hier om zwaardere en snellere motoren die op Portimão ruim zes seconden sneller rondgingen dan in de WorldSSP300-klasse. De kopgroep bestond echter niet uit twintig, maar uit maximaal tien rijders.

World Sportbike 2026 voorbeschouwing: enthousiasme, vraagtekens en Nederlandse kanshebbers

Wilhelmus voor Veneman

De eerste race moest halverwege worden stilgelegd vanwege een oliespoor, al kwam de rode vlag een ronde te laat. In de eerste bocht crashten diverse rijders uit het achterveld, die al aangaven dat er olie op de baan lag. Toch besloot de wedstrijdleiding de race door te laten gaan. Toen de kopgroep bij dezelfde bocht arriveerde, werd Beekmans het slachtoffer en crashte hij met een highsider. De 21-jarige coureur haalde daarbij zijn hand open, maar kreeg na een medische check wel toestemming om zondag in de tweede race te starten. Maar bij de herstart over vijf ronden was hij er niet bij. Ditmaal pakte Buis de leiding en de tweevoudig WorldSSP300-wereldkampioen mengde zich in de sprintrace in de strijd om de overwinning. In de laatste ronde bleken de Kawasaki’s van Antonio Torres en Salvador – twee teamgenoten – te sterk. Buis kwam bovendien net tekort voor een podiumplek, doordat hij in de laatste sector nog werd gepasseerd door zijn teamgenoot Fleerackers van het Nederlandse Track & Trades Wixx Racing en als vierde finishte. Veneman moest na de herstart nog één long lap penalty volbrengen en wist ondanks deze extra meters knap als negende aan de start van de kopgroep te eindigen. Tevens klokte de MTM Kawasaki-coureur de snelste rondetijd, waardoor hij in de tweede race vanaf poleposition mocht starten. Buis vertrok vanaf de tweede rij en Beekmans vanaf de vierde rij. Dat Veneman een uitstekend tempo had, liet hij de hele race zien, waarin hij constant in de top-drie te vinden was. Even leek het erop dat vier Kawasaki-rijders weg konden rijden, maar Suzuki-teamgenoten Fleerackers en Buis wisten het gat te dichten en namen enkele rijders met zich mee, waardoor tien man in één lint de laatste ronde inging. Toch waren de vier Kawasaki’s bij de finish weer vooraan te vinden, waarbij Veneman zijn merkgenoten wist te verslaan. De 19-jarige coureur was al meervoudig winnaar in de WorldSSP300 en nu dus ook in de nieuwe World Sportbike-klasse. Buis finishte als zesde en Fleerackers werd negende. Beekmans had wel de snelheid, maar kende weinig geluk bij zijn WK-debuut. Na de ongelukkige crash in de eerste race maakte hij in de tweede race een valse start, waardoor de VLR Racing Team Suzuki-coureur twee long lap penalties kreeg en na het inlossen van deze straffen als zeventiende eindigde. Beekmans bleef daardoor puntloos, maar dat zal gezien zijn optreden niet zo blijven. De volgende ronde wordt verreden op het TT Circuit Assen van 17 tot en met 19 april, waar het Nederlandse publiek verzekerd is van drie Nederlandse kanshebbers in de nieuwe World Sportbike-categorie.

Dompers en succes voor Chinese fabrikanten

Voor de Chinese merken was het een weekend van uitersten. Voorafgaand aan het raceweekend werd bekend dat QJMOTOR met hun SRK 800 RS niet mocht starten in de World Supersport (WorldSSP)-klasse, omdat de motor niet voldoet aan de homologatie-eisen. Het Chinese merk zou uitsluitend deelnemen aan de Europese races en was daarom in Australië nog niet van de partij. In Portimão stonden coureurs Raffaele De Rosa en Marcos Ramirez daardoor noodgedwongen langs de kant. Ook Kove kreeg een domper te verwerken, ditmaal in de WorldSPB. Het homologatieproces van hun 450 RR was door logistieke en douaneproblemen nog niet afgerond. Concreet betekent dit dat de motor nog niet in voldoende aantallen beschikbaar is voor de particuliere wereldmarkt. Kove-rijders Bernat Fernandez (WorldSSP300-kampioen in 2025) en Phillip Tonn mochten in Portugal wel deelnemen, maar reden buiten mededinging en konden dus geen WK-punten scoren zolang het homologatieproces niet is voltooid. Tijdens de races bleek bovendien dat de Kove-motoren – ondanks hun sterke rijders – geen rol van betekenis speelden in de strijd om de topposities. Wel was er ook iets om voor te juichen voor China, want de Fransman Valentin Debise won de eerste race op een ZXMOTO 820RR. Het was de eerste zege voor het Chinese merk in de WorldSSP. Debise nam de leiding en wist weg te rijden van de concurrentie, nadat Can Öncü in de tweede ronde vanaf leidende positie was gecrasht. Een dure fout van de Pata Yamaha Ten Kate Racing-coureur, die in de kwalificatie zes tienden sneller was dan de rest van het veld, maar in de tweede race vanaf de tiende plek moest starten, omdat de eerste drie rijen worden bepaald op basis van de snelste rondetijden uit de eerste race. Öncü kwam in de tweede race niet in de buurt van zijn tempo uit de kwalificatie en wist nauwelijks naar voren te komen. De Turkse titelkandidaat finishte op een teleurstellende achtste plek en staat na vier races – zonder podiumplaats – al 41 punten achter op de nieuwe WK-leider Jaume Masia, die tweemaal als tweede eindigde in Portugal en daarmee Albert Arenas passeerde in het klassement. De winst in de tweede race ging opnieuw naar Debise en ZXMOTO. Het Nederlandse EAB Racing Team eindigde met hun Deense coureur Simon Jespersen twee keer in de punten, met een dertiende en veertiende plek.

Bulega niet te stoppen

In de World Superbike (WorldSBK) was het, net als tijdens de openingsronde op Phillip Island, eentonig vooraan. Nicolò Bulega won ook driemaal in Portimão, waardoor hij ongeslagen afreist naar de derde ronde in Assen. De top-vijf finishte in iedere race in dezelfde volgorde. De meeste tegenstand kreeg Bulega van zijn Aruba.it Racing Ducati-teamgenoot Iker Lecuona, die telkens tweede werd en daarmee steeg naar de tweede positie in het WK-klassement. Miguel Oliveira liet zich voor eigen publiek goed zien en finishte telkens als derde. Het betekende de eerste podiumplaatsen voor de Portugees – overgekomen uit de MotoGP – in de WorldSBK, en tevens de eerste voor BMW in 2026. Toch zijn de Ducati’s, en met name Bulega, momenteel oppermachtig in de WorldSBK. Wellicht dat de derde ronde op het TT Circuit Assen daar verandering in kan brengen. Het wordt een editie zonder Michael van der Mark, die sinds 2015 een vaste rijder in dit kampioenschap was en een belangrijke publiekstrekker voor de Nederlandse ronde. Ook is er geen wildcard voor Van der Mark als WorldSBK-testrijder voor BMW mogelijk, want in hetzelfde weekend maakt hij zijn entree als vaste rijder van het BMW Motorrad Endurance Team tijdens de 24 uur van Le Mans. Met Twan Smits staat er toch een Nederlander aan de start. De 22-jarige coureur maakte in 2025 zijn debuut op een Superbike in het IDM- en WK Endurance-kampioenschap en liet daarbij een sterke indruk achter. Afgelopen winter nam hij met zijn Yamaha deel aan WorldSBK-tests in Jerez en Portimão, en op basis van de resultaten tijdens deze tests besloot Team Apreco een wildcard voor hem aan te vragen. Smits heeft al WK-ervaring met wildcards in de Supersport 300- en Supersport-klasse voor eigen publiek. Het wordt de eerste keer dat de jonge coureur van start gaat in de WorldSBK.

Foto’s: Randy van Maasdijk, WorldSBK

Uitslagen en tussenstanden

World Superbike

Race 1: 1. Bulega; 2. Lecuona; 3. Oliveira; 4. A. Lowes; 5. S. Lowes; 6. Vierge; 7. Gerloff; 8. Bassani; 9. Bautista; 10. Petrucci; 11. Baldassarri; 12. Locatelli; 13. Gardner; 14. Mackenzie; 15. Surra.

Superpole Race: 1. Bulega; 2. Lecuona; 3. Oliveira; 4. A. Lowes; 5. S. Lowes; 6. Montella; 7. Vierge; 8. Bassani; 9. Bautista.

Race 2: 1. Bulega; 2. Lecuona; 3. Oliveira; 4. A. Lowes; 5. S. Lowes; 6. Baldassarri; 7. Petrucci; 8. Bassani; 9. Locatelli; 10. Gardner; 11. Manzi; 12. Rea; 13. Bridewell; 14. Vierge; 15. Chantra.

WK-tussenstand na 6 races

Plaats Coureur Punten
1Nicolò Bulega, I, Ducati124
2Iker Lecuona, E, Ducati68
3Axel Bassani, I, Bimota60
4Miguel Oliveira, PT, BMW56
5Alex Lowes, GB, Bimota48
6Sam Lowes, GB, Ducati43
7Lorenzo Baldassarri, I, Ducati40
8Danilo Petrucci, I, BMW31
9Yari Montella, I, Ducati30
10Alvaro Bautista, E, Ducati27

World Supersport

Race 1: 1. Debise; 2. Masia; 3. Mahias; 4. Garcia; 5. Arenas; 6. Öttl; 7. Perolari; 8. Zaccone; 9. Caricasulo; 10. Alcoba; 11. Aegerter; 12. Booth-Amos; 13. Jespersen; 14. Farioli; 15. Whatley.

Race 2: 1. Debise; 2. Masia; 3. Arenas; 4. Mahias; 5. Garcia; 6. Öttl; 7. Alcoba; 8. Öncü; 9. Perolari; 10. Zaccone; 11. Casadei; 12. Booth-Amos; 13. Whatley; 14. Jespersen; 15. Ferrari.

WK-tussenstand na 4 races

Plaats Coureur Punten
1Jaume Masia, E, Ducati71
2Albert Arenas, E, Yamaha31
3Valentin Debise, FR, ZXMOTO50
4Philipp Öttl, DE, Ducati45
5Roberto Garcia, E, Yamaha41
6Lucas Mahias, FR, Yamaha37
7Alessandro Zaccone, I, Ducati31
8Can Öncü, TR, Yamaha30
9Jeremy Alcoba, E, Kawasaki28
10Matteo Ferrari, I, Ducati27

World Sportbike

Race 1: 1. Torres; 2. Salvador; 3. Fleerackers; 4. Buis; 5. Artigas; 6. Ieraci; 7. Poncet; 8. Fuertes; 9. Veneman; 10. Gaggi; 11. Di Persio; 12. Thompson; 13. Gennai; 14. Sorrenti; 15. Risueno; DNF. Beekmans.

Race 2: 1. Veneman; 2. Salvador; 3. Torres; 4. Artigas; 5. Bartolini; 6. Buis; 7. Poncet; 8. Vannucci; 9. Fleerackers; 10. Ieraci; 11. Fuertes; 12. Dessoy; 13. Benetti; 14. Thompson; 15. Gaggi; 17. Beekmans.

WK-tussenstand na 2 races

Plaats Coureur Punten
1Antonio Torres (E), Kawasaki41
2David Salvador (E), Kawasaki40
3Loris Veneman (NL), Kawasaki32
4Xavi Artigas (E), Kawasaki25
5Ferre Fleerackers (BE), Suzuki23
6Jeffrey Buis (NL), Suzuki23
7Diego Ponchet (FR), Honda18
8Bruno Ieraci (I), Triumph16
9Alvaro Fuertes (E), Kawasaki13
10Elia Bartolini (I), Triumph11

2026 Triumph Tracker 400 en Scrambler 400 XC: eerste vragen na de test

Door
Pieter Ryckaert
-
0

Triumph heeft zich volledig gestort op de A2-rijders en introduceert met de Tracker 400 en de Scrambler 400 XC twee nieuwe modellen. Niet gek, als je bedenkt dat Triumph de afgelopen twee jaar maar liefst 150.000 van hun 400’s heeft verkocht. Redacteur Pieter heeft ze inmiddels allebei gereden in het Spaanse Marbella.

Motor.NL: Excuseer, hoeveel!?

Pieter Ryckaert: “150.000. We hebben het even gevraagd of we dat cijfer exact gehoord hadden, want dat is immens veel als je weet dat Triumph tot voor kort een sloridge 85.000 motoren per jaar verkocht. En het zijn uiteraard de Aziatische markten die instaan voordat cijfer.”

Waar de Aziatische merken steeds meer op de Europese markt verschijnen, is Triumph dus vol het hol van de leeuw ingedoken?

Pieter: “Absoluut. Hun 400’s hebben een paar sterke troeven die ik op de Tracker en Scrambler 400 XC heb mogen ervaren.”

2026 Triumph Tracker 400 onthult: Triumph breidt 400-serie uit

Vertel.

Pieter: “Wel, er is uiteraard het merk ‘Triumph,’ het bijhorende kwalitatief imago en goed uitgekiende PR, maar qua product – een term die ik haat als het over motorfietsen gaat trouwens – kalven die niks af van het kwalitatieve imago. De afwerking is top, het motorblok is -in de Tracker althans – het fijnste één pitter A2-blok dat ik ooit heb gereden en dat maakt dat deze modellen veel volwassener aanvoelen dan de meeste A2’s.”

Waarom spreek je enkel over de Tracker?

 Pieter: “Goed opgemerkt. Omdat de Tracker enorm fijn rijdt. Zoals gezegd een potent blok, fijn schakelen, goeie remmen en adequaat rijwielgedeelte. Ik had soms de indruk op een 650 te rijden, eerder dan een 400. Helaas lukt de Scrambler 400XC  er niet in dat gevoel te evenaren. Hij is 14 kilo zwaarder, heeft een 19 inch gespaakt voorwiel, dus uiteraard rijdt hij minder flitsend, maar het is vooral de injectie en voorrem die hem in de steek laat, waar dat op de Tracker absoluut geen punt is. Het vreemde is dat de voorrem, op een iets grotere schijf op de Scrambler na, identiek is. Bizar.

Je moet dus de Tracker hebben?

Pieter: Niet dat de Scrambler naar de normen van het segment niet competitief is met z’n concurrenten, maar de Tracker overstijgt wat mij betreft die concurrentie met verve op de meeste vlakken.

Gesnopen. Nog iets aan toe te voegen?

Pieter: ”Dat doe ik in m’n testverslag wel, maar enkel dat Triumph deze motoren zelf wat in de markt zet als stadsmotoren, maar zeker de Tracker toont z’n kwaliteiten tot ver daarbuiten. Tot op de Spaanse slingerwegen toe, waar ik me oprecht geen seconde verveeld heb. En dat is in het verleden op A2-motoren al wel eens anders geweest…

Harley-Davidson uit 1942 gerestaureerd voor de kelder: eerbetoon aan een vader

Door
Redactie
-
0

In een prachtige werkplaats, ergens waar de geur van olie en oud metaal zich vermengt met geduld en vakmanschap, kreeg een Harley-Davidson uit 1942 een nieuw leven. Wat ooit een verweerd wrak was, een hoop roest en vergeten herinneringen, werd door René van ‘Just Fubar’ met licht obsessieve precisie teruggebracht tot de staat waarin de motor ooit met liefde gereden werd.

Bijzonder is dat deze restauratie niet tot doel had de motor als pronkstuk voor de boulevard, een treffen of beurs te restaureren, maar als een eerbetoon aan een vader en een tijdperk dat niet meer terugkomt.

Waarom zijn vriendin het ‘De Bodemloze Put’ noemt: de Dyna 2.0 van Johan

ACHTERGEBLEVEN WRAK

De motor dateert uit 1942, een beladen jaar. De wereld stond in brand, staal was schaars, en motorfietsen waren geen luxeobjecten maar werktuigen: robuust, functioneel, gebouwd om te dienen. De vader in dit verhaal vond deze motor als een achtergebleven wrak van het Amerikaans leger waarna hij de militaire Harley zelf ombouwde naar een burgerversie. Deze specifieke motor heeft een leven achter de rug dat zich niet volledig laat reconstrueren. Wat wel zeker is: hij werd ooit gereden door een man die er zijn dagelijkse vrijheid in vond. Die man was de vader van Mischa Driessen en Misha… Dat is de klant waarvoor René deze restauratie uitvoerde.

UITDAGING

Toen de motor bij René aankwam, verkeerde hij in een allesbehalve indrukwekkende staat. Het frame was aangetast, onderdelen ontbraken of waren vervangen door latere improvisaties en de visie leek ver weg. Waar anderen enkel een pittige opdracht zagen, zag René een interessante uitdaging. Niet zomaar een restauratie, maar een reconstructie in de zuiverste zin van het woord. Elk onderdeel moest kloppen met het jaar 1942. Geen benaderingen, geen ‘bijna juist’. Origineel en niets anders. Gedurende twee jaar verzamelde René onderdelen. Soms via oude contacten, soms via obscure veilingen, soms door ruilhandel met andere verzamelaars die dezelfde koppigheid deelden. Elk onderdeel droeg een verhaal, een patina, een verleden. Carburateur, ontsteking, versnellingsbak, zelfs de bouten en moeren moesten overeenkomen met wat Harley-Davidson in dat bewuste jaar gebruikte. Het was geen zoektocht die je lekker makkelijk met een catalogus kon afronden, maar een die kennis, netwerk en vooral tijd vergde.

EMOTIONELE LADING

Wat deze restauratie zo bijzonder maakt, is niet alleen de technische perfectie, maar vooral ook de emotionele lading. De klant wilde geen ‘betere’ motor, geen gemoderniseerde interpretatie. Hij wilde exact die motor terug die zijn vader ooit startte, waarop hij reed en die hij hoorde aankomen nog voor hij zichtbaar was. René begreep dat. Elke beslissing werd genomen met respect voor die herinneringen. Slijtage werd niet altijd weggewerkt; sommige sporen mochten blijven, zolang ze authentiek waren. Want perfectie zit soms ook in het respectvol aanvaarden van ouderdom. Toen de motor eindelijk compleet was, bleek het resultaat ronduit subliem. De lijnen kloppen, de lak ademt het verleden zonder kunstmatig te ogen, het chroom is aanwezig waar het hoort en afwezig waar dat historisch correct is. Maar het element dat alles samenbrengt, is het geluid. Wanneer René de Harley startte, vulde de ruimte zich met dat diepe, trage, mechanische ritme dat je niet kan faken. Geen scherp, modern gebrul, maar een zware, warme cadans. Alsof de motor zichzelf ook herinnerde wie hij ooit was. Voor Misha was dat moment alles. Niet omdat hij er opnieuw mee zou rijden, maar omdat hij wist: ‘dit is hem’. Dit is de motor zoals zijn vader hem kende. Zoals hij klonk, rook en aanvoelde. Een brug tussen generaties, gesmeed in staal en olie.

ZWIJGEND

En toch, hoe paradoxaal het ook klinkt, was dit geen nieuw begin voor de Harley, maar een einde. Want eens volledig afgewerkt, eens bewonderd en gehoord, verdwijnt de motor. Niet in een museum, niet op de weg, maar in de kelder bij Misha. Daar gaat hij zijn persoonlijke collectie aanvullen. De Harley zal er rusten, geconserveerd, beschermd, maar ook zwijgend. De motor zal nooit meer het daglicht zien. Dat roept vragen op. Waarom zoveel moeite, zoveel tijd en passie, voor iets dat niemand meer zal zien? Maar misschien is dat net de essentie. Deze restauratie was geen spektakel, geen commercieel project. Het was een intieme daad. Voor Misha is het bezit niet belangrijker dan de betekenis. Weten dat de motor er is, dat hij klopt tot in het kleinste detail, dat hij exact is zoals toen… Dat is genoeg.

PRECIES GENOEG

Voor René van Just Fubar is dit soort projecten de kern van zijn werk. Niet de kwantiteit, niet de zichtbaarheid, maar de eerlijkheid van het resultaat. Een motor restaureren alsof hij nooit anders had mogen zijn. Alsof je even de tijd terugdraait, zonder sporen na te laten van het heden. Dat vraagt vakmanschap, maar ook nederigheid. Je bent niet de maker, je bent de bewaarder. De Harley-Davidson uit 1942 staat nu stil, maar hij is allesbehalve dood. Hij draagt verhalen, herinneringen en een tijdsgeest in zich. Hij is gered van vergetelheid, niet om opnieuw gebruikt te worden, maar om correct te bestaan. En misschien is dat de meest pure vorm van restauratie die er is. In een kelder, ver weg van lawaai en applaus, staat een motor die perfect is zoals hij ooit was. En dat is precies genoeg.

Tekst en foto’s: Charlotte Deldaele

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON WLA BURGERVERSIE

Categorie Details
EigenaarMischa Driessen
BouwerJust Fubar Motorcycles
Bouwjaar1942
BasismodelWLA
BouwtijdGeduld

Motorblok

ModelWLA
OntstekingPunt, handmatig vervroegen
Cilinderinhoud750 cc
ZuigersNieuw
CilinderkoppenFlat
CarburatieLinkert
NokkenasStandaard
LuchtfilterLinkert standaard
UitlaatsysteemStandaard met nieuw chroom
VersnellingsbakStandaard WLA
KoppelingStandaard WLA

Rijwielgedeelte

FrameGerestaureerd standaard
VoorvorkSpringer verchroomd
Voorwiel18” Starhub gerestaureerd, nieuwe spaken van Spokeman
VoorbandClassic
VoorremStandaard trommelrem
Achterwiel16” Starhub gerestaureerd, nieuwe spaken van Spokeman
AchterbandClassic
AchterremStandaard trommelrem

Diversen

StuurStandaard verchroomd
Hand controlsStandaard verchroomd
Foot controlsFloorboard met rocker clutch
BenzinetankStandaard WLA
ZadelPassagier met fringes
KoplampStandaard
AchterlichtStandaard
SnelheidsmeterStandaard

Spuitwerk

KleurDeep Blue

Mendenhall Museum in Buellton: waarom dit verstopte pareltje op je Californië-route hoort

Door
Onno Wieringa
-
0

Al zo’n vijftien jaar zwerft Onno en zijn maatje G-Rat minimaal een keer per jaar op de motor door de USA. In de druilerige Nederlandse wintermaanden daarvoor speurt hij soms dagenlang het internet af op zoek naar interessante custombike shops, evenementen en bezienswaardigheden. In dit verhaal bezoeken Onno en G-Rat het Mendelhall Museum in Santa Ynez Valley, Californië, USA.

Vorig jaar voerde onze annual roadtrip van drie weken ons onder andere door Californië. Behalve vertrek en aankomst zijn onze plannen losjes. Globaal wordt een route uitgezet, maar afhankelijk van de te bezoeken plaatsen en het weer, wordt daarvan regelmatig afgeweken.

Nadat we bij Mike Corbin de motoren hadden opgepikt reden we via de Born Free Rally weer terug naar het noorden. Een jaar van de zoveelste hittegolf, met elke dag temperaturen ruim van boven de veertig graden die het zweet over je gezicht liet lopen, zelfs tijdens het rijden. Uiteraard volgen we de beroemde Hwy 1, de Pacific Coast Highway die hier en daar in de El Camino Real, de Hwy 101 is opgenomen en ons langs de prachtige kust aan de Stille Oceaan voert. Links zien we de oceaan, rechts glooiende heuvels, de weg wordt geflankeerd door palmbomen en de zon schijnt uitbundig in onze gezichten. De MagnaFlow uitlaten onder onze Harleys slaan een tevreden roffel; dit is het Grote Genieten. De route voerde op een waanzinnig hete dag naar het plaatsje Buellton, gelegen in de prachtige Santa Ynez Valley net ten noordwesten van L.A. Daar bezochten we ‘The Mendenhall Museum’; een privécollectie met de grootste verzameling benzinepompen, borden, verkeersborden en alle gekkigheid die je je eigenlijk voor kunt stellen. Op de website zag het er veelbelovend uit, dus met de camera in de aanslag bellen we na onze telefonisch gemaakte afspraak vol verwachting aan.

AMERICANA

Mark en Vicky doen de enorme poort open en zelfs voor Amerikaanse begrippen is dit toch wel iets speciaals. We kijken in de USA nergens meer van op, maar vandaag… Vicky, duidelijk de baas, begint met haar verhaal: “In de vijftiger jaren had Jack Mendenhall, mijn schoonvader, een Richfield Service Station en een afsleepcontract met de AAA. Nadat hij eind jaren zeventig zijn benzinestation had verkocht, ging Jack als verkoper van reclameborden de weg op. Hij reisde heel Amerika door, maar verzamelde vooral voor zichzelf reclameborden!” Op het gigantische terrein met enkele grote loodsen, een twintigtal garages, een woonhuis en de originele oude garage, lijkt geen vierkante centimeter onbenut. Op elke plek hangt er wel een bord! “Ons museum is gevestigd op de plaats waar Jack vroeger zijn autosloop en benzinepomp had”, vertelt Vicky, getrouwd met Mark, de zoon van Jack. We kijken onze ogen uit. We krijgen een extra uitgebreide rondleiding met interessante verhalen en worden zelfs in hun eigen huis uitgenodigd. Het is machtig mooi, duizenden borden en objecten in alle maten en soorten, waarvan 98% echt is volgens Mark en Vicky. Het is een stuk ‘Americana’; tastbare geschiedenis van de auto- en motorcultuur uit het verleden van de USA. Hier ruik en proef je de tijd van weleer.

Motorsport in de voormalige Sovjetunie: van sluipschutter tot motorcoureur

LAND SPEED RACING

Mark en Vicky wonen te midden van hun collectie en laten graag alles zien, van de keuken tot het toilet, dat ook een bezienswaardigheid op zich blijkt te zijn. Zoals het gros van de Amerikanen dat buiten de grote steden woont, hebben zij veel ruimte en bijna alles wordt eeuwig bewaard. Mark en Vicky runden vijfentwintig jaar het Chevron Service Station, waar Jack vroeger in was begonnen. In het begin werd Jack’s collectie goed uitgedund, totdat zij zelf ook die verslavende verzamelaarswoede kregen en er weer steeds meer aan de verzameling werd toegevoegd, resulterend in dit museum. In de ‘diner’, compleet met goed gevulde bar, krijgen we koffie. Terwijl wij alles in ons proberen op te nemen en daarbij bijna een stijve nek krijgen, omdat ook het plafond helemaal vol borden hangt, vertelt Vicky dat het museum ook voor bruiloften, feesten en meer gebruikt wordt. Vader Jack en Mark waren ook actief in de racerij. Mark doet nog steeds van alles wat met auto’s en snelheid te maken heeft en racet graag op de Dry Lakes, drooggevallen meren als El Mirage waar snelheidsrecords worden gereden. “Yeah”, zegt Vicky, “Gas-Up-Jack en Mark waren bij diverse race evenementen betrokken. Omdat hij zo gek was op de sport, stelde hij zijn huis beschikbaar voor Hall of Fame ceremonies. Nadat hij in 1991 met zijn geprepareerde wagen een record neerzette van 207,015 Miles per hour (meer dan 330 km/u) mocht hij zichzelf lifetime member of the 200 MPH Club noemen. In 1993 werd hij opgenomen in de Land Speed Hall of Fame. In 1996 haalde Mark met dezelfde auto een snelheid van 210,114 miles per hour.” Mede vanwege hun liefde voor deze tak van sport organiseert het echtpaar de tweejaarlijkse ‘Gas Up’, voor mensen die betrokken zijn bij Land Speed Racing op beroemde plaatsen als Bonneville Salt Flats en El Mirage.

GLOBES

Van elk denkbaar olie- en benzinemerk is er wel iets te vinden, van collecties promotiemateriaal en miniatuur auto’s, olieblikken, pompen, klokken en logo’s in alle stijlen en maten, tot de enorme roterende ‘76’ bol op het dakterras. “De meeste mensen gebruiken een zonnescherm, maar wij gebruiken dit om een beetje extra schaduw te hebben”, lacht Vicky. Coca Cola koelkasten, oude telefoons, grammofoons, ertussen een oude houten kar met daarop een doodskist met doorzichtig deksel. We zien er zowaar een skelet in liggen. “That’s a real one”, verzekert Vicky ons met een knipoog… Kappersstoelen, gereedschappen, gokkasten en landbouwwerktuigen uit vroeger tijden trekken de aandacht. Wanden vol met honderden trofeeën en certificaten. Ineens zie ik een bekende, een Simplex! Als enige motorfiets in dit museum een Nederlands merk, afkomstig uit Utrecht! En dat alles omringd door de mooiste, meest unieke oude benzinepompen. Stukken waar verzamelaars goud voor zouden neerleggen. Al waren het alleen al de bekende glazen ‘globes’, die vroeger op benzinepompen stonden.

GELIJKGESTEMDEN

De tour wordt vervolgd en we kijken in de garageboxen. Wow, duizenden kentekenplaten, een Dragster, een off-road auto… Ook hier vallen we weer van de ene in de andere verbazing. “De brandweerauto komt van Vandenberg Airbase”, vertelt Vicky. We bewonderen een ’39 Oldsmobile, een prachtige ’32 roadster voor El Mirage. Er is ook een speedboat en niet te vergeten de Cadillac van Jack. Het is de auto waarmee Jack de bij Amerikanen zo geliefde Parades reed. Bij de ’23 Studebaker kunnen wij Mark en Vicky nog iets leuks vertellen, namelijk dat ook bij dit merk geldt dat het van origine een Nederlander was die met het merk Studebaker begon. Dat de naam van ‘Stuutjes Bakker’ komt, ofwel broodbakker, dat wisten ze niet. Dan komen we in het oorspronkelijke garagebedrijf. De towtruck staat erbij alsof hij gisteren nog gebruikt is! Ons bezoek aan het museum van Mark en Vicky duurde langer dan gepland, dus het plan om er vandaag nog een paar honderd mijl op te zetten gaat niet meer lukken. We stappen op onze bikes en zoeken weer het karakteristieke pensionnetje op waarvan we die ochtend uitbundig afscheid genomen hebben. De eigenaresse zal ons lachend weer dezelfde kamer toewijzen. Plannen moet je niet maken als je een roadtrip maakt. Gewoon zien waar je uitkomt. En heel belangrijk, niet vergeten, altijd vragen aan de mensen die je bezoekt, of zij nog adressen voor je hebben waar gelijkgestemden een collectie hebben. En dus gaan we morgen weer bij twee andere verzamelaars langs. Zo reis je van de ene naar de andere soortgenoot; wat een heerlijk leven!

Fotografie: G-Rat en Onno “Berserk” Wieringa

Een unieke ijsspeedwayprestatie: historisch brons in Assen #terugblik

Door
Gert Bos
-
0

Het weekend van 6 en 7 maart 1993 markeerde een bijzonder moment in de Nederlandse motorsportgeschiedenis. Voor het laatst streek het wereldkampioenschap ijsspeedway voor landenteams neer in Nederland, met het IJsstadion Drenthe in Assen als decor. De Nederlandse ploeg had geen uitgesproken kopman, maar met Robert Jan Munnecom, Tjitte Bootsma en Anne van der Helm beschikte bondscoach Ab de Groot over een homogeen en vechtlustig team.

Voor de ogen van twintigduizend toeschouwers, verspreid over twee dagen, vochten Rusland en Zweden om goud en zilver. Zoals zo vaak trokken de Russen aan het langste eind. Maar in de schaduw van die strijd werkten de Nederlanders stilletjes aan een opmerkelijke prestatie. Tjitte Bootsma, later bekend als constructeur van winnende rijwielgedeelten, scoorde zonder een heatzege de meeste punten. Ook Robert Jan Munnecom, binnen de ijsspeedwaywereld vaak als einzelgänger bestempeld, leverde met zijn kenmerkende inzet een belangrijke bijdrage voor het Nederlandse team.

Olof Races: racen om de vijver #terugblik

Maar de revelatie van het seizoen was Anne van der Helm. Een half jaar na zijn Europese titel grasbaanracen besloot hij onder begeleiding van Roelof Thijs zijn talenten ook op het ijs op de proef te stellen. Met succes: als eerste Nederlander sinds Thijs plaatste hij zich op eigen kracht voor de wereldfinale, waar hij in het Russische Saransk veertiende werd. Zijn sterke progressie leverde Nederland ineens een derde rijder op die serieus kon scoren.

De Groot plaatste Van der Helm in de reservepositie. Een keuze die cruciaal bleek. Door Van der Helm op strategisch juiste momenten in te zetten, wist Nederland na twee dagen racen zowel Duitsland als Italië achter zich te laten. Daarmee schreef de ploeg geschiedenis: het was de eerste én tot nu toe enige keer dat Nederland een podiumplaats behaalde in het ijsspeedway.

Voor Van der Helm bleef het bij een kortstondig avontuur. Door de invoering van het GP-systeem met meerdere races in het seizoen en de combinatie met zijn werk als onderhoudsmonteur moest hij het ijs al snel weer verlaten. Van der Helm concentreerde zich voortaan weer op de grasbanen. Ook voor het IJsstadion Drenthe was 1993 een afsluiting: direct na het evenement begon de bouw van de nieuwe semi-overdekte ijsarena De Smelt, dat tot 2016 het toneel van de Nederlandse GP-ronden zou vormen.

Nu, decennia later, keert het landentoernooi terug op Nederlandse bodem. Op 12 april vormt Thialf in Heerenveen het decor van de Ice Speedway of Nations, zoals het kampioenschap tegenwoordig heet. Zonder de uitgesloten Russische grootmacht lijken de Nederlandse kansen op een nieuwe medaille groter dan ooit.

Tekst en foto: Gert Bos

Kom op zondag 26 april naar de BikeDay van MKV Motoren in Dordrecht

Door
Redactie
-
0

Zondag 26 april staat bij MKV Motoren in Dordrecht weer volledig in het teken van de jaarlijkse BikeDay. Een dag zoals je ‘m wilt: motoren, mensen en volop reuring op het terrein.

Bezoekers kunnen rekenen op een gevarieerd programma met live muziek, indrukwekkende demonstraties en dynamometer-actie op de DynoBank. Daarnaast zijn er presentaties van Rockford Fosgate en diverse workshops. Ook ontbreken spectaculaire demo’s, stuntacts en testmogelijkheden niet.

De BikeDay is vrij toegankelijk en trekt een breed publiek: van doorgewinterde sleutelaars tot rijders die vooral komen voor de sfeer. Kom langs, maak een praatje en geniet van een hapje en een drankje.

Meer informatie: mkvmotoren.nl/bikeday

MKV MOTOREN
Bunsenstraat 3
3316 GC  Dordrecht
Tel. +31 (0)78-7856743
info@mkvmotoren.nl  
www.mkvmotoren.nl

Techniek actieve ruisonderdrukking: stilte door geluid

Door
Peter Aansorgh
-
1
Een goed ontworpen helm zorgt al voor minder turbulentiegeluid.

Helmfabrikant Schuberth en communicatiespecialist Cardo hebben samen een helm met actieve ruisonderdrukking ontwikkeld. Die gebruikt geluid om ander geluid te elimineren. We gaan eens kijken hoe dat zit.

Geluid bestaat uit golven met gebiedjes met hoge lucht- en lage luchtdruk, die door de lucht reizen. De drukverschillen van die golven laten je trommelvlies en de trilhaartjes in je oor bewegen. Zonder golven geen geluid. Is er geen geluidsbron, zoals iemand die praat, een cirkelzaag of een radio, dan zou het in principe stil moeten zijn. Toch hoor je de wind wel suizen als je buiten staat. Je hoort het ook als je zelf op de motor op snelheid komt en je helm zich door de lucht voortbeweegt. De lucht zelf wordt dan een geluidsbron. Dat komt door wervelingen en wrijving. Als lucht langs een voorwerp stroomt, ontstaat er namelijk wrijving tussen de lucht en het voorwerp. Dat schuurt en dat geeft trillingen. Als het snelheidsverschil tussen de lucht en het voorwerp groot genoeg is, dan wordt de lucht in het contactvlak hard afgeremd, terwijl het even verderop nog veel snelheid heeft. Dat geeft een draaiend moment. De lucht gaat dus tollen of wervelen. Daardoor ontstaan gebiedjes met hoge en lage luchtdruk. Dat horen wij als windgeruis of gebulder. Dat wordt nog erger wanneer je achter een windscherm zit. De lucht die over het windscherm heen komt, wrijft langs de stilstaande lucht achter het windscherm. Dat geeft wilde turbulentie en dat kan, afhankelijk van de hoogte van de ruit ten opzichte van je hoofd, behoorlijk veel herrie maken.

Decibellen

Uit metingen blijkt dat het geluidsniveau in een helm bij 80 km/u gemiddeld 90 dB is, bij 100 km/u 94 dB, bij 120 km/u 98 dB en bij 140 km/u 102 dB. Dat geluid is dus niet afkomstig van je motorblok of uitlaat, maar van de rijwind en de turbulentie die daarin optreedt. Dat is niet goed voor je oren. Nadat je een dagje lekker met de motor op pad bent geweest, hoor je ’s avonds je oren nog suizen of tuten. Ook op je elektrische fiets kan je dat trouwens overkomen, want bij 24 km/u wordt volgens fiets.nl vaak al 85 dB bereikt. Je oren steken uit en zorgen voor turbulentie. En ze zitten niet achter een helmschaal met piepschuim, die toch ook wat geluid dempt. Dus ook na het fietsen kunnen je oren suizen. Dat is een teken dat je iets te veel ‘herrie’ aan je kop hebt gehad. Meestal is er dan al een minieme gehoorschade. Doe je het vaak, dan wordt het erger. Dat komt omdat er in je oor kleine haarcellen zitten die de trillingen van geluid opvangen. Die haarcellen zijn gevoelig en kunnen kapotgaan door een teveel aan lawaai. Ze groeien niet meer aan. Voor de schade zijn het volume en de tijdsduur van het lawaai belangrijke boosdoeners. Een geluidsniveau van 85 dB kun je acht uur volhouden voordat er blijvende gehoorschade optreedt, bij 90 dB daalt dit tot een uur, 94 dB gaat vijftien minuten goed, 98 dB zeven minuten en 102 dB drie minuten. En dan is het goed om te weten dat elke 3 dB een verdubbeling van de geluidsintensiteit en akoestische druk op het oor betekent! Om het daadwerkelijk als tweemaal zo hard te ervaren, is een toename van 10 dB nodig.

Techniek MV Agusta 5-cilinder motorconcept: geen V, geen lijn

Gehoorverlies

De geluidsfrequenties van de turbulentie liggen tussen de 4.000 en 8.000 Hertz. Vandaar dat fanatieke motorrijders die zonder oordoppen rijden, vaak gehoorverlies in die frequentiegebieden ervaren. Dat is lastig, want in die frequenties zitten veel details van geluid en spraak. Vooral de medeklinkers zoals de S, F en T hoor je slechter als je deze vorm van gehoorschade hebt. Spraak klinkt vaak gemoffeld of onduidelijk. Je hoort mensen wel, maar je verstaat ze niet. Dat merk je vooral in een rumoerige omgeving, zoals een restaurant of een feestje. Je kunt dan details niet meer uit het achtergrondlawaai filteren. Ook vrouwen en kinderen zijn moeilijker te verstaan, omdat ze op een hogere toonhoogte praten, die binnen het gebied vallen waarin je minder hoort.

Oordoppen

Wat kun je als motorrijder doen om gehoorschade te voorkomen? Om te beginnen kun je kiezen voor een motorhelm die van zichzelf al stil is. Wanneer je motor een kuip heeft, kun je zoeken naar een stillere, lagere of hogere ruit. Die kan het turbulentiegebied net boven of onder je oren brengen, zodat je er minder last van hebt. Dan nog is het verstandig om oordoppen te gebruiken als je op de motor stapt. Je kunt daarvoor natuurlijk kiezen voor universele schuimdopjes. Die dempen goed, maar ze dempen naast het windgeruis ook de geluiden van het verkeer die je wel wilt horen. Bovendien sluiten ze het hele oor af, zodat de druk niet weg kan en het evenwichtsorgaan, dat zich ook in het oor bevindt, in de war kan raken. Op lange ritten kunnen de schuimpjes bovendien verzadigd raken met vocht, waardoor ze na het inzetten niet meer uitveren en de gehoorgang niet afsluiten. Ook zijn ze niet goed schoon te maken, dus moet je ze voor de hygiëne vaak vervangen. Voordeel is wel dat ze niet veel kosten, vooral als je ze in bulk koopt. Bijvoorbeeld bij Ecotools, daar heb je 50 paar voor 13 euro. Dan kun je even vooruit…

Verder

1...345...1.994Pagina 4 van 1.994

© Copyright Motor.NL Media Company