maandag 27 april 2026
Home Blog Pagina 316

WorldSSP300: Loris Veneman titelkandidaat na maximale score in Most – wereldtoppers

Door
Asse Klein
-
0
Loris Veneman

WorldSSP300 Donington Park (UK) en Most (CZ)

De 17-jarige Loris Veneman kende in Tsjechië een perfect weekend. Veneman pakte de eerste pole-position uit zijn carrière en won beide races. In de eerste race sloeg hij in de laatste ronde op het juiste moment toe. In de tweede race streed de coureur uit Dalfsen met WK-leider Iñigo Iglesias voor de winst. Het verschil op de finishlijn was slechts 0,001 seconde (!) in het voordeel van de Spanjaard. Maar Iglesias was op het laatste rechte stuk richting start-finish van zijn lijn afgeweken, waarbij hij Veneman licht had geraakt. Hierdoor werd Iglesias één plek teruggezet en werd Veneman de winnaar. De Nederlander steeg naar de derde plaats in het WK en staat nu 23 punten achter Iglesias.

MotoGP Groot-Brittannië 2024: alles voor Ducati

Jeffrey Buis scoorde geen WK-punten in Most en lijkt het behalen van een derde wereldtitel dit jaar uit zijn hoofd te moeten zetten. In de eerste race moest de KTM-coureur na een technisch probleem in de opwarmronde vanuit de pitstraat starten. Er zat niet meer in dan een 23e plaats. In de tweede race streed Buis vooraan in de kopgroep, totdat hij buiten zijn eigen schuld betrokken raakte bij een grote crash. Hij staat zevende in de tussenstand met een achterstand van 74 punten op Iglesias. Ruben Bijman scoorde wel WK-punten met een elfde plaats in de tweede race.

De WorldSSP reed een week voor Most nog op Donington Park. Glenn van Straalen behaalde zijn beste resultaten op een droge baan in dienst van Pata Yamaha Ten Kate Racing. Zowel op Donington Park als Most finishte hij in de tweede race als zevende. In de eerste races werd Van Straalen twaalfde en negende. De 19-jarige Melvin van der Voort mocht in Most starten bij VFT Racing Yamaha als invaller van de geblesseerde Yeray Ruiz. Hij reed twee verdienstelijke races, waarin hij beide keren als zeventiende over de finish kwam.

Loris Veneman.

GP Zijspan Strassbessenbach (D): Vanluchene wint Duitse Grand Prix

Vanluchene/Janssens wonnen onder bloedhete weersomstandigheden de Grand Prix in Strassbessenbach door twee keer tweede te worden. Daarmee deden ze goede zaken voor het WK omdat het tweede team in de stand, Lielbardis, geen podiumplekken pakten. Het Nederlandse team Hermans/Van den Bogaart stond voor de Duitse GP derde in de WK-stand, maar verloren in de eerste heat veel punten door vanaf plek twee uit te vallen met een gebroken ketting. In de tweede heat revancheerde Hermans zich met een dominante heatzege maar moest wel toezien hoe de Fransen Prunier de derde plek in de WK-stand overnamen. Prunier werd in totaal tweede en was in de tweede heat smaakmaker door na een startcrash als laatste te vertrekken toch nog zesde te worden. De winnaar van de eerste heat deed in het tweede bedrijf helaas niet meer mee.

Die eerste heat werd gewonnen door de jonge broers Leferink – hun eerste -, die van start tot finish aan de leiding gingen. Halverwege die eerste heat kwam Vanluchene op plek twee te liggen, maar ook de Belgische WK-leider kon niets doen aan het moordende tempo van Leferink. Een half uur na de eerste heat was er drama bij team Leferink toen bakkenist Sem bevangen raakte door de hitte. Hij werd afgevoerd naar het ziekenhuis waardoor een tweede heat er niet meer in zat. Onder medisch toezicht herstelde Leferink gelukkig snel en al dezelfde avond mocht hij het ziekenhuis verlaten en de reis terug naar Nederland maken.

IDM Schleiz: Smits raakt in vorm op Schleiz

Twan Smits was in vorm tijdens de vierde ronde van het Duitse IDM kampioenschap. Op het semi-permanente circuit van Schleiz won de Team Apreco-coureur beide IDM Supersport-races. In de eerste race werden er halve punten uitgedeeld, omdat de race vroegtijdig werd afgebroken vanwege een oliespoor. Door deze dubbele zege is Smits gestegen van een tiende naar een zesde plaats in de tussenstand. Met nog drie raceweekenden – waaronder op het TT Circuit Assen – te gaan heeft Smits nog zeker kans om verder te stijgen in het kampioenschap. Smits’ teamgenoot Kas Beekmans finishte met een achtste en tiende plaats tweemaal binnen de top-tien. Het deelnemersveld in de IDM SSP300-klasse is dit jaar zeer beperkt. Er kwamen slechts negen rijders aan de start. Ruben Bijman werd tweemaal tweede. Er waren meer Nederlandse podiumplaatsen. Bennie Streuer werd met zijn Duitse bakkenist Kevin Kölsch derde in de tweede race voor de IDM Zijspannen. Streuer en Kölsch waren in de eerste race vierde geworden. Ricardo Brink scoorde twee podiumplaatsen in de Pro Superstock 1000-categorie. In de IDM Superbike draaien er dit jaar nog geen Nederlanders in de top van het veld mee. Colin Velthuizen was in de eerste race met een dertiende plaats de beste Nederlander. In de tweede race kwam Milan Merckelbagh als dertiende over de finish.

GP Langbaan Marmande (F) en Aduard: Dave Meijerink in grootse vorm

Een kapot motorblok hield Dave Meijerink tijdens de tweede GP Langbaan af van zijn eerste GP-podium. Op de triangel van Marmande toonde hij in de series al aan ook hier goed uit de voeten te kunnen. Maar in de finale moest hij de strijd om de podiumplaatsen in de derde ronde staken. De Duitser Lukas Fienhage pakte de winst in Frankrijk, voor de Brit Zach Wajtknecht en titelverdediger Martin Smolinski uit Duitsland. Dit trio leidt ook in het tussenklassement met ieder 38 punten. Meijerink staat op een vijfde plaats. Romano Hummel, ook pech in Frankrijk, staat zesde in het tussenklassement.

De 24-jarige Meijerink nam zijn goede vorm mee naar Aduard, alwaar hij de sterk bezette internationale wedstrijd won. Later wist hij ook ongeslagen te winnen in het Duitse Werlte en het Franse La Reole. Tijdens de voorlaatste ronde van het Dutch Open in Noordwolde reed de pechduivel mee met Meijerink. Tweemaal viel hij uit met een afgelopen ketting. Daardoor moest hij de zege aan de Fin Henri Ahlbom laten. Doordat Hummel en Henry van der Steen na valpartijen in Aduard verstek moesten laten gaan, deed Meijerink wel goede zaken in de strijd om de Nederlandse titel. Titelprolongatie lijkt tijdens de laatste wedstrijd op 23 augustus in Staphorst nog slechts een formaliteit.

Wilfred Detz en Bridget Portijk zijn wel al zeker van de titel. Beide bleven in Noordwolde ongeslagen bij de zijspannen en zijn niet meer te achterhalen voor de concurrentie.

Dave Meijerink (63) vertrekt tijdens de races in Aduard als snelste in de finale. Hij zou de wedstrijd na een spannend gevecht met de Brit Wajtknecht ook weten te winnen.

EMX Loket (CZ) en Lommel (B): Cas Valk tweede

In Loket werden de eindwedstrijden van de EMX65 en EMX85 verreden. Wereldkampioen Kash van Hamond werd hier vierde in de 65cc-klasse. Bij de 85cc zat er niet meer in dan de 18e plaats voor Kenzo Jaspers.

Voor de klassen 2T en Open bestaat het EK uit één wedstrijd. De tweetakten reden in Loket en daar behaalden de Nederlanders geen punten. De Open klasse reed in Lommel. Na de eerste race zag het er goed uit voor Nederland, want Micha-Boy de Waal won de eerste manche voor Freek van der Vlist. In de tweede manche ging het voor beiden niet goed en werd Sven van der Mierden met de zesde plaats de beste Nederlander. Totaal werd Van der Vlist vijfde, Van der Mierden zesde en De Waal negende.

In de EMX250 in Lommel was Cas Valk de beste, maar door een slechte start in de eerste race finishte hij daarin als vierde. De tweede race werd wel door hem gewonnen. Dat leverde hem totaal de tweede plaats op achter de Italiaan Valerio Lata. Ivano van Erp werd vierde en Bradley Mesters vijfde. Met nog vier wedstrijden te gaan leidt de Fransman Mathis Valin met 287 punten, staat Valk tweede (274), Lata derde (269) en Van Erp vierde (205).

Cas Valk werd tweede in Lommel en staat tweede in het EK.

Kort door de bocht

De Benelux Trophy reed een dubbele race tijdens de Jack’s Racing Day in Assen. In de Superbike won Colin Velthuizen tweemaal. Podiumplaatsen waren er voor Milan Merckelbagh, Rob Hartog (2x) en Pepijn Bijsterbosch. In de Supersport won de Belg Luca De Vleeschauwer beide races. Thijs Westenbrink behaalde in de eerste race een podiumplaats.

Jaimie van Sikkelerus is tijdens de zesde ronde van het British Superbike-kampioenschap op Brands Hatch driemaal in het achterveld gefinisht. De Honda-rijder werd tweemaal 21e en eenmaal 23e. Jordi Booremans kende een technisch probleem tijdens de British Supersport-kwalificatie, waardoor hij zich niet bij de veertig rijders wist te kwalificeren.

Melvin van der Voort reed aan de leiding tijdens de eerste race van het Spaanse ESBK Supersport op het Circuit de Barcelona-Catalunya toen hij ten val kwam. Dit zorgde ervoor dat de 19-jarige coureur in de tweede race vanaf de tiende plek moest starten. Van der Voort reed sterk en eindigde als derde.

De vierde ronde van het IRRC Superbike in Chimay werd gewonnen door de Belg Côme Geenen. Thijs Peeters eindigde in de eerste race als derde en Jorn Hamberg werd zevende. Ilja Caljouw behaalde twee podiumplaatsen in de IRRC Supersport. In beide races werd hij derde. De winst ging tweemaal naar de Brit Adam McLean.

Een bijzondere wending in de Molenaar NSF100 Cup – 20 juli – op de TT Junior Track in Assen. Milan Hunneman leidde het klassement, maar brak zijn enkel bij een crash in de kwalificatie. Tobias Dogger won beide races en nam de leiding over. De dagzege in de Yamaha R125 Cup ging naar JayJay den Hoed.

De IDC – ronde 5 – werd op het TT Circuit Assen onder zeer wisselende weersomstandigheden verreden. In de Supersport schreven Wiljan van Wikselaar en Sven Doornenbal ieder een race op hun naam.

Bij de Superbikes ging de winst naar gastrijder Jaimie van Sikkelerus. Na een fraai gevecht om de eerste plaats wist de Honda-coureur in de laatste ronde Milan Merckelbagh (BMW) naar de tweede plaats terug te verwijzen voor Kawasaki-rijder Wayne Tessels. Van de tweede heat maakten Merckelbagh, Van Sikkelerus en Tessels er een waar spektakelstuk van. In deze volgorde kwam het trio over de finish. De strijd om het kampioenschap is nog helemaal open.

Het WK voor de Jeugd telt slechts één wedstrijd en er wordt gereden in drie klassen: 65cc, 85cc en 125cc. De 11-jarige Kash van Hamond werd tweede en eerste in de 65cc en dat leverde hem de wereldtitel op. In de 85cc won Levi Townley, een zoon van Ben Townley, de wereldkampioen MX2 van 2004. In de 125cc moesten Gyan Doensen en Dani Heitink in de eerste manche vanuit de achterhoede naar voren komen. Door een beter resultaat in de tweede race zaten er toch nog mooie klasseringen voor beiden in, maar ze eindigden niet op het podium: Doensen werd vierde, Heitink zevende. In het landenklassement (waarvoor de beste uitslag per land per klasse meetelt) ging de titel naar Nederland.

Tekst: Asse Klein, Gert Bos, Emil Bilar, Jan Boer
Foto’s: Damon Teerink, WorldSBK, ANP, Getty’s

Sportkalender

Datum Evenement Locatie
8/11 augustus EK dragrace Tierp (S)
10 augustus EK grasbaan zijspan kwalificatie Bad Hersfeld (D)
10/11 augustus WK Superbike en WorldWCR Portimão (P)
10/11 augustus MXGP, EMX125 en EMX250 Uddevalla (S)
11 augustus IRRC Horice (CZ)
11 augustus BSB Thruxton (GB)
17 augustus GP speedway Cardiff (GB)
17/18 augustus MotoGP, MotoE en RBRC Spielberg (A)
17/18 augustus MXGP, WMX en EMX125 Arnhem
17/18 augustus EK enduro Sipoo (SF)
18 augustus WK zijspan, NTC en IDM Assen
18 augustus WK langbaan Scheessel (D)
18 augustus WK SuperMoto St. Wendel (D)
18 augustus Int. grasbaan Eenrum
23/25 augustus EK dragrace Hockenheim (D)
23 augustus ONK grasbaan Staphorst
23/25 augustus IDC Oschersleben (D)
24/25 augustus MXGP, EMX125 en EMX250 Frauenfeld (CH)
25 augustus WK trial Cahors (F)
25 augustus ONK wegrace Gedinne (B)
25 augustus ONK enduro Dinant (B)
26 augustus BSB Cadwell Park (GB)
31 augustus GP speedway Wroclaw (PL)
31 augustus EK grasbaan zijspan finale Uithuizen
31 augustus NK Junior Moto Racing en NSF100 Assen
31/1 september MotoGP en RBRC Aragón (E)

Suzuki: innovatief blinde hoek-detectiesysteem

Door
Redactie
-
0

Suzuki heeft een patent aangevraagd voor een innovatief veiligheidssysteem dat gebruik maakt van een groothoekcamera om blinde hoeken te detecteren. Het systeem biedt een vergrote en selecteerbare weergave van het camerabeeld, wat vooral nuttig is bij manoeuvres zoals inhalen.

Hoewel ontwerpers al lang dromen van het vervangen van buitenspiegels door camera’s, zijn er in de praktijk nog diverse obstakels. Suzuki’s gepatenteerde oplossing is echter niet bedoeld als vervanging van spiegels, maar als aanvullend veiligheidssysteem.

Suzuki GSX-S 1000 Evo: alleen in Zwitserland

De groothoekcamera aan de achterkant van de motor biedt een breder zicht, maar objecten kunnen vervormd of kleiner lijken dan in werkelijkheid. Om dit op te lossen, kan het relevante deel van het camerabeeld worden bijgesneden en handmatig geselecteerd met knoppen op het stuur. Afhankelijk van de situatie, zoals bij het wisselen van rijstrook, kan automatisch worden geschakeld tussen de vergrote weergave en groothoekweergave.

Vergelijkbare systemen zijn al toegepast in sommige Kia-modellen, waarbij de relevante blinde hoek op het display verschijnt bij het activeren van een richtingaanwijzer. Dashcams die gebeurtenissen opnemen voor analyse achteraf zijn ook al bekend, maar bieden geen real-time weergave zoals Suzuki’s systeem.

Yamaha Rally Team rijdt voor goed doel

Door
Redactie
-
0

Een actierijk weekend op het Goodwood Festival of Speed 2024 zag het Ténéré Yamaha Rally Team de iconische heuvelklim betreden als onderdeel van een programma ter ondersteuning van Yamaha Motor Europe’s goede doel partner Two Wheels for Life.

Het ‘Festival of Speed’ is een van de grootste en meest prestigieuze motorsportevenementen ter wereld, waarin zowel twee- als vierwielige races worden gevierd met bekende gezichten en machines die de heuvel beklimmen voor het schilderachtige Goodwood House, gelegen in West Sussex, Engeland.

Two Wheels for Life is een goed doel dat geld inzamelt ter ondersteuning van Riders for Health, een programma dat gezondheidszorg levert aan afgelegen regio’s in Afrika, waardoor artsen en verpleegkundigen patiënten in dergelijke gebieden kunnen bereiken via het gebruik van voornamelijk Yamaha AG100 en AG200 motorfietsen. Voor 2024 werd Two Wheels for Life aangewezen als de officiële goede doel partner van het Goodwood Festival of Speed.

Yamaha Motor denkt aan duurzaamheid en introduceert gerecycled staal voor motorfietsverpakkingen

Ter ondersteuning van Two Wheels for Life namen de Ténéré Yamaha Rally Team rijders Pol Tarrés en Alessandro Botturi deel aan de beroemde heukelklim op hun officiële rally-spec Ténéré 700 World Raid machines en imponeerden zij het publiek met staande wheelies en stunt-demonstraties.

Om het evenement nog specialer te maken, werden de rallyrijders op de heuvel ook vergezeld door Two Wheels for Life medeoprichter en MotoGP legende Randy Mamola op een GYTR-uitgeruste Ténéré 700 World Raid, evenals Kenny Roberts, die in de jaren ’80 drie 500cc Grand Prix Wereldkampioenschappen won met Yamaha.

Gedurende de vier dagen durende viering haalde Two Wheels for Life meer dan £100.000 op voor hun goede doelen door middel van donaties ter plekke tijdens het evenement zelf en op de officiële Goodwood Festival of Speed Ball.

Zero’s compacte elektrische stadsmotor

Door
Redactie
-
0

Zero Motorcycles werkt aan een nieuwe, kleine elektrische motor die de populaire Honda Grom moet evenaren. Een recent in Europa geregistreerd ontwerp toont een compacte machine met afmetingen vergelijkbaar met de Grom.

Hoewel de details in het ontwerp niet per se de definitieve specificaties weergeven, lijkt de motor gebruik te maken van bestaande Zero-onderdelen zoals een omgekeerde voorvork, schijfrem, riemaandrijving en een 7,2 kWh accu. Om alles in het compacte chassis te passen, is de accu onder een hoek gemonteerd.

Test 2024 Zero DSR: in de lijn der verwachting

De motor volgt grotendeels Zero’s gebruikelijke conventies qua instrumenten, spiegels en bediening, inclusief een conventionele voetbediende achterrem in plaats van een hendel aan het stuur zoals bij veel andere elektrische stadsbrommers.

De keuze voor een compacte stadsmotor is logisch, aangezien dit segment de nadruk legt op gebruiksgemak en acceleratie in plaats van actieradius en topsnelheid – twee aspecten waar elektrische motoren nog achterlopen. Als Zero deze mini-motor voor een concurrerende prijs kan aanbieden, kan het een interessant alternatief worden voor kopers die anders voor een Honda Grom zouden kiezen.

The Racing Day trekt 95.000 bezoekers naar Assen

Door
Redactie
-
0

The Racing Day evenement trok afgelopen weekend maar liefst 95.000 bezoekers naar het TT Circuit Assen. Het zomerse weer zorgde voor een massale opkomst bij het grootste Europese auto-, motor- en kartracegebeuren. Het publiek genoot van spectaculaire races en demonstraties, met als hoogtepunt een Formule 1-demo van het Red Bull Racing F1-team onder leiding van David Coulthard.

Fotoverslag RIDERS Festival 2024: terugblik op een fantastisch weekend

Het jubileumweekend startte donderdag al met indrukwekkende demonstraties in het stadscentrum van Assen. Auto’s, motoren, karts en F1-wagens trokken duizenden fans naar de binnenstad. Op het circuit waren naast de Red Bull F1-auto’s ook andere Formule 1-wagens te zien, waaronder een Ferrari van Michael Schumacher. Verder waren er demo’s van Glenn van Straalen op een Yamaha, de vliegende PAL-V Liberty auto, tientallen super- en hypercars en een elektrische Volvo rallycrosswagen.

Er vonden ook tal van spannende races plaats in diverse klassen. Lee Harpham won beide Dutch GP Superkart races op zondag. In de Benelux Trophy motorklasse zegevierden Milan Merckelbagh en Colin Velthuizen. Juju Noda, dochter van ex-F1 coureur Hideki Noda, won de BOSSGP race. Larry ten Voorde domineerde bij de Porsche Carrera Cup, terwijl het duo Bridle en Bridle de tweede Supercar Challenge race won.

MotoGP Groot-Brittannië 2024: alles voor Ducati

Door
Jan Boer
-
0

Voor de zevende keer op rij stonden er met Andrea Bastianini, Jorge Martin en Pecco Bagnaia uitsluitend Ducati-coureurs op het podium. Na Jerez en de Sachsenring was het de derde keer dat de eerste vijf plaatsen door Ducati’s werden ingenomen. En daarnaast vierde Ducati ook hun honderdste GP-overwinning, op vier na allemaal behaald in de MotoGP.

Tussen de Duitse en de Britse GP zaten ruim drie weken. Tijd voor de coureurs om even de racerij de rug toe te keren en te genieten van een vakantie. Of om te gaan trouwen, zoals Francesco Bagnaia deed. De 25-jarige Italiaan trouwde op zaterdag 20 juli in de kathedraal van Pesaro met zijn drie jaar oudere vriendin Domizia Castagnini. Tot de gasten behoorden zijn teamgenoten van het Ducati Corse MotoGP-team Enea Bastianini en teammanager Davide Tardozzi. Valentino Rossi en zijn partner Francesca Sofia Novello waren er ook bij, evenals Marco Bezzecchi, Andrea Migno, Celestino Vietti, Franco Morbidelli en Luca en Martina Marini.

Voor de zevende keer achter elkaar een geheel Ducati-podium, op Silverstone gerealiseerd door Enea Bastianini, Jorge Martin en Pecco Bagnaia.

Retro kleurstellingen

Het wereldkampioenschap werd in 1949 ingesteld, nu dus 75 jaar geleden. Het jubileum zou aanvankelijk in Assen worden gevierd, maar werd een dikke maand uitgesteld naar Silverstone. Op zich een logische keuze, want Groot-Brittannië is de bakermat van de racerij. Net als RW Racing in Assen deed, kwamen in de MotoGP op zondag alle teams met een retro kleurstelling in de baan. Daarbij had het ene team wel aanzienlijk meer om op terug te vallen dan het andere. Zo hebben Trackhouse en GasGas nauwelijks een geschiedenis in de MotoGP, maar kunnen daarentegen Honda en Yamaha putten uit een rijke historie. Zo koos Yamaha ervoor de motoren te laten lijken op de 500cc-tweetakten waarmee Jarno Saarinen en Giacomo Agostini in 1973 reden. Honda liet zich inspireren door de motor van Freddie Spencer van 1983. Het Amerikaanse Trackhouse zette de portretten van alle Amerikaanse GP-winnaars in de 500cc en MotoGP op de kuip. Ook reden alle rijders in aangepaste pakken. Heel mooi om te zien, maar voor de herkenbaarheid was het toch wel even wennen. Het pak van Marc Márquez leek op een pak van Fausto Gresini, Jorge Martin reed in een Angel Nieto-replica. Een leuk idee van de organisatie was om alle rijders op het podium een krans te geven, een gebruik van vroeger.

Fabio Quartararo op zijn Yamaha in 1973-uitvoering.

De laatste zitjes

Voor enkele teambazen en managers van rijders was het niet uitsluitend vakantie, want er werd druk onderhandeld over de nog beschikbare zitjes in 2025. Silverstone was de tiende van de twintig GP’s van dit jaar. Voor Silverstone, dus nog voor het seizoen halverwege was, stond het startveld van volgend jaar al voor een groot deel vast. In Silverstone werden ook nog deals afgesloten. Dit is de stand van zaken met nog een half seizoen 2024 te gaan, alvorens seizoen 2025 aanvangt.

Bij het fabrieksteam van Ducati Lenovo blijft wereldkampioen Francesco Bagnaia, die ook het seizoen erna onder contract staat. Enea Bastianini heeft zijn plaats moeten afstaan aan Marc Márquez, die een overeenkomst van twee jaar met de fabriek uit Bologna heeft getekend. Pertamina Enduro VR46 is volgend jaar het satellietteam van Ducati als opvolger van Pramac. Anders dan Pramac nu krijgt VR46 in 2025 slechts één fabrieksfiets. Die zal worden bemand door Fabio Di Giannantonio. Zijn teamgenoot (op een Ducati GP24) wordt Franco Morbidelli. Gresini Racing MotoGP (uitkomend op Ducati) behoudt de komende twee jaar Alex Márquez. Zijn teamgenoot is niet bekend gemaakt, maar dat kan niemand anders worden dan Fermin Aldeguer, die een tweejarig contract met Ducati heeft en Gresini beschikt over de laatst beschikbare Ducati.

MotoGP Nederland & Duitsland 2024: perfecte slag Bagnaia, drama Martin

Ondanks dat Yamaha momenteel geen potten kan breken, heeft Fabio Quartararo het vertrouwen behouden in het merk waarmee hij in 2021 wereldkampioen werd. Dat geldt ook voor Alex Rins. Beiden hebben zich voor twee jaar verbonden aan het team van Monster Energy Yamaha MotoGP, dat Quartararo en Rins heeft weten te overtuigen dat er veelbelovende ontwikkelingen zullen zijn. Pramac stapt over van Ducati naar Yamaha; de rijders zijn nog niet bekend. Voor de eerste motor wil het team een ervaren rijder hebben (Jack Miller of Miguel Oliveira?), voor de tweede motor zou een huidige Moto2-rijder in aanmerking kunnen komen. Genoemd worden Sergio Garcia, Tony Arbolino, Celestino Vietti of Alonso Lopez.

GasGas zal volgend jaar niet meer vertegenwoordigd zijn. De motoren van het team van Tech3 staan dan als KTM ingeschreven. Hun rijder Pedro Acosta is overgeheveld naar het Red Bull KTM Factory Racing-team. Hij wordt vervangen door Enea Bastianini, die de van Aprilia overgekomen Maverick Viñales als teamgenoot krijgt. Acosta, Bastianini en Viñales hebben alle drie een meerjarig contract afgesloten met de Oostenrijkers. Brad Binder blijft de komende twee jaar uitkomen voor het fabrieksteam van KTM.

Aprilia verliest beide rijders van dit jaar. Viñales stapt over naar KTM, terwijl Aleix Espargaró na negentien seizoenen de GP vaarwel zegt. Hij blijft wel actief binnen de MotoGP-wereld, want hij wordt testrijder voor Honda. Aprilia gaat het seizoen 2025 in met Jorge Martin, die teleurgesteld was in Ducati, waar geen fabriekscontract voor hem klaarlag, ondanks zijn prima prestaties in de GP’s. Tweede rijder bij Aprilia is Marco Bezzecchi. Beiden hebben een meerjarig contract getekend. Raúl Fernandez heeft bij het met Aprilia’s rijdende Trackhouse Racing een contract tot eind 2026. Zijn teamgenoot is nog onbekend.

Bij het Repsol Honda Team verandert er niets, want Luca Marini (nog een contract van één jaar) en Joan Mir (tot eind 2026) blijven daar de rijders. Ook Johann Zarco (LCR Honda Castrol) blijft nog een jaar op Honda rijden.

De bezetting van vier zitjes is nog niet bekend. Als die naar huidige MotoGP-rijders gaan, dan kunnen de teambazen kiezen uit de volgende vier die nog geen contract hebben: Jack Miller, Miguel Oliveira, Augusto Fernandez en Takaaki Nakagami. Dorna wil graag een Australische rijder in het startveld hebben en zal er alles aan doen Miller een plek te bezorgen. Honda zet altijd een Japanner in. Mocht dat niet Nakagami zijn, dan zal Ai Ogura de belangrijkste kandidaat zijn. Trackhouse schijnt interesse te hebben voor Ogura. Vanwege zijn staatsburgerschap (Amerikaan) lijkt Joe Roberts mogelijk in aanmerking te komen voor een MotoGP-start (Trackhouse?). Of zou er nog iemand aan voormalig MotoGP-rijder Andrea Iannone denken?

Enea Bastianini (23) is Pecco Bagnaia voorbij en zet de aanval op Jorge Martin in.

Afknapper Bagnaia

Voor Pecco Bagnaia werd de Sprintrace van Silverstone een geweldige afknapper. Nog voor de helft van de race was verstreken gleed zijn Ducati van de baan, net nadat hij de snelste ronde had gereden. Hij lag op dat moment vierde achter Jorge Martin, Enea Bastianini en Aleix Espargaró, de snelste in Q2. Een geluk voor Bagnaia was dat Bastianini voor Martin wist te komen en de race won. Voor Bastianini was het de eerste zege in een Sprintrace. Door de winst van zijn teamgenoot bleef Bagnaia zaterdag nummer één in de stand met één punt voorsprong op Martin. Espargaró finishte als derde. Achter de eerste drie gaapte een gat van ruim zes seconden. Na de val van Bagnaia schoof Marc Márquez op naar de vierde plaats, maar voor de zoveelste keer ging hij onderuit. Dat was hem op vrijdag in de training ook al een keer overkomen.

De race begon met een valpartij. Franco Morbidelli ging veel te snel de eerste bocht in en ramde Marco Bezzecchi van achteren. Beiden gingen onderuit. Morbidelli werd bestraft met een dubbele long lap penalty voor de race van zondag. Pedro Acosta raakte Brad Binder toen hij erlangs wilde terwijl daar niet voldoende ruimte voor was. Beiden bleven overeind, al raakten hun motoren wel vleugels kwijt.

Vier punten

Over de bandenkeuze waren de rijders op de eerste startrij het niet eens. Net als zijn merkgenoten koos de voor de tweede keer dit jaar op pole staande Espargaró voor een harde voorband en een medium achterband, Bagnaia en Bastianini lieten zowel voor als achter een mediumband monteren. Met een dreigende lucht, waaruit een enkel druppeltje regen viel, werd de race gestart (gelukkig bleef het verder droog) met kopstart voor Bagnaia voor Martin, die vanaf de vierde plaats was gestart. Bij de eerste doorkomst lag Bastianini tweede, maar hij werd gepasseerd door Martin. Bagnaia en Martin wisten dat wie voor de ander zou eindigen als klassementsleider naar de volgende GP zou gaan. Hun onderlinge verschil bleef tot halverwege de race klein, met wel steeds Bagnaia op kop. Martin leek rustig zijn kans af te wachten. Beiden scheidden zich iets af van de twee rijders achter hen, Espargaró en Bastianini.

Net nadat de helft van de race erop zat verdrong Bastianini Espargaró van de derde plaats toen de Spanjaard iets wijd ging en een ronde later was Martin de nieuwe leider. Bastianini nam afstand van Espargaró en kwam dichter bij het leidende duo en kreeg aansluiting. Tot een driestrijd kwam het niet, want Bagnaia liet wat ruimte vrij en daarvan profiteerde Bastianini. Was het opzettelijk, omdat Bagnaia voelde dat zijn banden het niet zouden volhouden en hij Bastianini de gelegenheid wilde geven te proberen Martin van de eerste plaats te verdringen? Bagnaia: ‘Het was belangrijk voor mij om te finishen na mijn val van gisteren. Ik kon niet zo hard pushen als ik wilde met de voorband, waardoor ik de achterband meer moest aanspreken om goed door de bochten te komen.’

In de voorlaatste ronde zag Bastianini een gaatje en kwam op kop. Een meevaller voor Bagnaia, want nu verspeelde hij slechts vier punten op Martin, die bij winst negen punten meer had gepakt. Bagnaia: ‘Ik maakte in het begin een paar foutjes en verloor iets terrein. Daarna kreeg ik voldoende vertrouwen om naar de kopgroep te rijden, al was het erg moeilijk om Aleix voorbij te komen. Jorge reed echt snel en het was niet makkelijk om hem te passeren. Het is een geweldig gevoel om weer eens te winnen.’ Bastianini is de vijfde rijder die de dubbel (winst in de Sprint en de GP) heeft behaald. Bagnaia, Martin, Viñales en Espargaró gingen hem voor. Een opmerkelijk feit: in de laatste tien jaar is geen enkele MotoGP-coureur erin geslaagd twee keer te winnen op Silverstone, waar de GP volgend jaar verhuist naar eind mei.

Nog geen Rins

Marc Márquez kon het tempo van de leiders niet volgen en had waarschijnlijk geen zin aan een derde crash. Doordat Bagnaia wat langzamer ging rijden, kwam Márquez nog dicht bij hem. Di Giannantonio, gestart vanaf de tiende plaats, kwam goed weg en reed een sterke wedstrijd, beloond met de vijfde plaats. Opvallend was de uitslag van Morbidelli, want ondanks zijn straf wist hij toch nog tiende te worden.

Fabio Quartararo was de enige vaste Yamaha-rijder op Silverstone. Alex Rins liep bij zijn val in de Haarbocht tijdens de TT een voet- en handblessure op. Hij moest daardoor de race op de Sachsenring laten schieten. Rins dacht weer fit te zijn voor Silverstone, maar trok na de eerste dag (met daarin een val) de conclusie dat het toch verstandiger was de rest van het weekend niet meer in actie te komen. Net als op de Sachsenring werd hij vervangen door Remy Gardner. Met zijn elfde plaats was Quartararo de eerste coureur op een Japanse machine. Gardner kwam als 18e en laatste over de finish, meer dan twintig seconden na Augusto Fernandez.

Opnieuw weinig punten voor Honda. Johann Zarco werd veertiende, Luca Marini vijftiende. Omdat de bandendruk van de Italiaan niet in orde was, kreeg hij zestien strafseconden en ging het laatste WK-punt naar merkgenoot Takaaki Nakagami.

Voor Trackhouse was de race al halverwege de eerste ronde voorbij. Raúl Fernandez verloor de controle over zijn Aprilia, ging onderuit en nam in zijn val teamgenoot Miguel Oliveira mee.

Jorge Martin, hier voor Aleix Espargaró, is de nieuwe lijstaanvoerder.

Oostenrijk

De volgende GP is op de Oostenrijkse Red Bull Ring. Het drankjesconcern is tevens de hoofdsponsor van KTM, dat momenteel de aansluiting met de top niet kan maken. De tijd tussen Silverstone en de Red Bull Ring zal ongetwijfeld te kort zijn voor de Oostenrijkers om een stap voorwaarts te zetten. De helft van de GP’s zit erop. De uitgestelde MotoGP van Kazachstan is van de kalender verdwenen en wordt vervangen door een tweede wedstrijd in Misano, die twee weken na de al eerder geplande GP zal worden verreden.

Foto’s: ANP Foto, MotoGP, teams

Monster Energy British Grand Prix
Lengte: 5,900 km
Beste pole: Aleix Espargaró (Aprilia), 1’57.309
Snelste raceronde (3e): Aleix Espargaró (Aprilia), 1’58.895

MotoGP Groot-Brittannië uitslagen

Sprint Groot-Brittannië
1. Enea Bastianini (I), Ducati, 19.49,929;
2. Jorge Martin (E), Ducati, +1.094;
3. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +2,023;
4. Brad Binder (SA), KTM, +8,644;
5. Pedro Acosta (E), KTM, +8,777;
6. Alex Márquez (E), Ducati, +9,043;
7. Jack Miller (AUS), KTM, +11,504;
8. Maverick Viñales (E), Aprilia, +11,689;
9. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, +11,828.
  • 10 ronden = 59,000 km
  • Racegemiddelde winnaar: 178,4 km/u
MotoGP
1. Bastianini, 39,51,879; 2. Martin, +1,931; 3. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +5,866; 4. Marc Márquez (E), Ducati, +6,906; 5. Di Giannantonio, +7,736; 6. Espargaró, +9,514; 7. Alex Márquez, +9,741; 8. Marco Bezzecchi (I), +14,016; 9. Acosta, 16,386; 10. Franco Morbidelli (I), Ducati, +23,609; 11. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +24,202; 12. Jack Miller (AUS), KTM, +25,767; 13. Maverick Viñales (E), Aprilia, +26,751; 14. Johann Zarco (F), Honda, +26,953; 15. Takaaki Nakagami (J), Honda, +37.278.
  • 20 ronden = 118,000 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 177,6 km/uur
  • Snelste ronde (3e): Espargaró, 1.58,895 = 178,6 km/uur (nieuw record)

Stand MotoGP na 20 races

Positie Coureur + Motor Punten
1 Jorge Martin (E) [logo Ducati] 241
2 Francesco Bagnaia (I) [logo Ducati] 238
3 Enea Bastianini (I) [logo Ducati] 192
4 Marc Márquez (E) Ducati 179
5 Maverick Viñales (E) Aprilia 130
6 Pedro Acosta (E) KTM 122
7 Brad Binder (ZA) KTM 114
8 Fabio Di Giannantonio (I) Ducati 104
9 Aleix Espargaró (E) Aprilia 99
10 Alex Márquez (E) Ducati 92
11 Marco Bezzecchi (I) Ducati 61
12 Franco Morbidelli (I) Ducati 61
13 Miguel Oliveira (P) Aprilia 51
14 Fabio Quartararo (F) Yamaha 49
15 Raúl Fernandez (E) Aprilia 46

Quotes

Moto2 Groot-Brittannië 2024: Jake Dixon wint voor eigen publiek

Door
Jan Boer
-
0
Met een fraaie wheelie komt Jake Dixon als winnaar over de finish voor Aron Canet.
Met een fraaie wheelie komt Jake Dixon als winnaar over de finish voor Aron Canet.

Winnen voor eigen publiek, mooier kan niet. Dat mooie moment beleefde Jake Dixon op Silverstone, waar de Moto2-klasse het programma opende. De Brit wachtte geduldig op het juiste moment om toe te slaan. Zonta van den Goorbergh en Bo Bendsneyder maakten beiden een sterke indruk.

Jake Dixon mocht vanaf het midden van de tweede startrij aan de race beginnen. Naast hem stonden Celestino Vietti en Albert Arenas en op de rij voor hem stonden Ai Ogura, Aron Canet en Diogo Moreira. Kopstart was er voor Ogura, voor Vietti en Canet. Nog voor het einde van de eerste ronde had Canet de koppositie overgenomen en was Dixon op de tweede plaats beland, met Ogura als derde. Het tempo van Canet en Dixon lag te hoog voor de andere rijders en het duo maakte zich al snel los van de rest van het veld. Halverwege de race bedroeg het gat zo’n vier seconden. Dixon deed geen enkele poging Canet aan te vallen. Hij wachtte rustig op zijn kans. Hij reed steeds zo rond de tien meter achter de Spanjaard. Pas in de laatste ronde zag Dixon een mogelijkheid en sloeg toe. Wat Canet ook probeerde, Dixon verdedigde zijn positie goed en kwam als winnaar over de finish.

Moto2 Nederland en Duitsland 2024: Bendsneyder krijgt duidelijkheid over nabije toekomst

Als derde kwam Vietti op het podium. Na zijn goede start was hij aanvankelijk iets teruggezakt, maar hij kwam sterk terug en wist met nog twee ronden te gaan Sergio Garcia van de derde plaats te verdringen. Het was een prestatie op zich dat Garcia (heel tegenvallend vanaf de zestiende startplaats vertrokken) zo ver naar voren was gekomen, want kort na de start raakte hij Van den Goorbergh en verloor enige plaatsen.

Voor Ogura liep de race op een enorme teleurstelling uit, want de Japanner had in het begin te veel van zijn banden geëist en moest daarvoor de tol betalen. Hij mocht uiteindelijk blij zijn dat hij nog twee puntjes wist te behalen. Een teleurstelling was er ook voor Joe Roberts. De Amerikaan lag in de vijfde ronde op de vierde plaats en ging toen onderuit. Hij was niet de enige die viel, dat overkwam ook Mario Aji, Tony Arbolino, Filip Salac, Moreira, Somkiat Chantra, Xavi Cardelus en Jaume Masía.

De ver teruggevallen Ai Ogura zit hier nog voor Senna Agius (81), Bo Bendsneyder en Zonta van den Goorberg.

Beiden scoren

Voor de beide Nederlandse rijders werd het een goed weekend. Zonta van den Goorbergh plaatste zich rechtstreeks voor Q2, Bo Bendsneyder stond na de kwalificaties vijftiende en moest daarom aantreden in Q1. Daarin werd hij derde. Q2 leverde Bendsneyder de achtste startplaats op, Van den Goorbergh klasseerde zich als vijftiende. Bendsneyder: ‘We hebben vandaag een goede setup gevonden. Vrijdag had ik het gevoel dat ik rechtstreeks naar Q2 zou gaan. Ik denk dat het goed is geweest dat ik Q1 moest rijden, want dat bood de mogelijkheid nog naar enige verbeteringen te zoeken. Ik ben blij met mijn startplaats.’

Van den Goorbergh: ‘Zaterdag was een goede dag met de tweede plaats in de tweede training. Toen liet ik zien dat ik snel kan zijn. In de kwalificatie lukte het me niet om in alle sectoren snel te zijn, in de sectoren 1 en 3 ben ik erg snel, maar in 2 en 4 laat ik iets liggen. Daar zal ik aan moeten werken.’

In de race vielen de beide Nederlanders in de eerste ronde enige plaatsen terug, maar dat ontmoedigde ze niet en ze wisten het verloren gegane terrein weer enigszins goed te maken. In het tweede deel van de race zaten beiden in een groep waarin fel om de plaatsen werd gevochten. Het leverde beiden punten op: vijf voor Van den Goorbergh en drie voor Bendsneyder.

Van den Goorbergh over zijn race: ‘Over de elfde plaats ben ik niet ontevreden, maar ik ben niet echt tevreden over mijn race. Op papier ziet het er goed uit als je opklimt van de negentiende naar de elfde plaats, maar er had iets meer in kunnen zitten. Ik had niet helemaal het juiste gevoel met de motor en dat belette me om harder te pushen. Met een vrije baan voor mij kon ik hard rijden, maar in een groep ging het wat moeizamer. Gelukkig heb ik na de moeilijke races in Assen en op de Sachsenring nu weer punten gescoord. Ik ga met een goed gevoel naar huis.’

Starten vanaf de achtste plaats en dan dertiende worden lijkt geen goede prestatie. Toch valt dat nog wel mee. Bendsneyder komt met de verklaring: ‘Ik had de pech dat in de laatste bocht van de eerste ronde een andere rijder me in de weg reed, waardoor ik gedwongen was de baan te verlaten. Ik kwam als eenentwintigste weer terug op het asfalt. Ik heb daarna flink gepusht met als doel in de top tien te komen. Ik ben teleurgesteld dat het niet is gelukt, hoewel ik er hard voor heb gevochten om dat te bewerkstelligen. Ik kijk uit naar onze test in Aragón, waar we gaan proberen ons te verbeteren.’

De overname van het team lijkt Bo Bendsneyder goed te hebben gedaan.

Foto’s: Teams

Moto2 uitslagen en stand

Positie Coureur + Motor Tijd
1 Jake Dixon (GB) – Kalex 35.25,147
2 Aron Canet (E) – Kalex +0,177
3 Celestino Vietti (I) – Kalex +7,054
4 Sergio Garcia (E) – Boscoscuro +8,476
5 Manuel Gonzalez (E) – Kalex +8,718
6 Darryn Binder (ZA) – Kalex +8,901
7 Jeremy Alcoba (E) – Kalex +10,505
8 Albert Arenas (E) – Kalex +11,689
9 Aloso Lopez (E) – Boscoscuro +12,390
10 Senna Agius (AUS) – Kalex +13,935
11 Zonta van den Goorbergh – Kalex 14,115
12 Fermin Aldeguer (E) – Boscoscuro +14,308
13 Bo Bendsneyder – Kalex +14,942
14 Ai Ogura (J) – Boscoscuro +17,541
15 Marcos Ramirez (E) – Kalex +17,767
  • 17 ronden = 100,300 km
  • Racegemiddelde winnaar: 169,9 km/u
  • Snelste ronde (2e): Canet, 2.03,984 = 171,3 km/uur (nieuw record)

WK-stand (na 10 van 20 races)

Positie Coureur Punten
1 Garcia 160
2 Ogura 142
3 Joe Roberts (VS) 123
4 Aldeguer 112
5 Lopez 100
6 Gonzalez 88
7 Dixon 78
8 Canet 78
9 Vietti 71
10 Alcoba 57
19 Van den Goorbergh 18
23 Bendsneyder 7

Moto3 Groot-Brittannië 2024: Net geen zege Veijer

Door
Jan Boer
-
0

Een compacte kopgroep van elf rijders streed om de zege. Een hoofdrol in de race werd vervuld door Collin Veijer, die tot kort voor de finish aan de leiding ging, maar als derde werd afgevlagd.

In de vrije training van vrijdag was Veijer slechts dertiende. Dan staat het rijden van een snelle tijd niet voorop, maar gaat het er vooral om een goede afstelling van de motor te vinden. Daarin slaagde hij bijzonder goed, want in de daaropvolgende training was Veijer de snelste, al moest hij in de slottraining voor de kwalificatie een stapje terug doen. Plaatsing voor Q2 kwam geen moment in gevaar. Daarin leek hij de snelste tijd te noteren, maar zijn plaaggeest van Assen Ivan Ortolá dook er in de slotfase net onderdoor: 2’09.270 tegen 2’09.311. Het was de tweede pole van de Spanjaard. Had Veijer zijn tijd helemaal op eigen kracht gerealiseerd, Ortolá gebruikte de slipstream van een andere rijder. De laatste plaats op de eerste startrij was voor Joel Kelso, die bijna een halve seconde toegaf op Veijer. De eerste tien plaatsen waren voor rijders met een blok van KTM, ingeschreven als KTM, Husqvarna, GasGas of CFMoto. Pas op de elfde plaats stond de eerste Honda.

Moto3 Nederland en Duitsland 2024: Alonso profiteert optimaal van crash Veijer

Veijer kon zaterdagnamiddag tevreden terugblikken: ‘Het was een goede dag, niets om over te klagen. De tweede training verliep een beetje gek, want iedereen wachtte op een sleepje. Tijdens de kwalificatie ben ik niet direct de baan opgegaan, maar heb even gewacht en geprobeerd direct een snelle tijd te zetten. Ik verwacht dat er in de race een groep zal ontstaan, zeker in de eerste ronden. Ik wil proberen zo constant mogelijk te rijden en goed met de banden om te gaan. Ik ben vol vertrouwen voor de race, omdat ik mijn rondetijden helemaal zelf heb gerealiseerd. Eens zien wat slipstreamen gaat opleveren.’

Collin Veijer op weg naar zijn vijfde podiumplaats in 2024.

Nog niets beslist

De start van de race verliep redelijk goed voor Veijer, die als vijfde de eerste bocht in dook. Op kop Kelso voor Ortolá en Yamanaka. Veijer bemoeide zich geen moment met de strijd om de eerste plaats, wetende dat de punten pas op de finish worden verdeeld. Hij zorgde er wel voor het contact met de leiders nimmer te verliezen, al reed hij zelfs een paar ronden achtste, negende of zelfs tiende. De compacte kopgroep, die bestond uit elf coureurs, bleef tot aan de finish bij elkaar en zat toen een dikke tien seconden voor twaalfde man David Muñoz. Die was in de openingsfase door toedoen van Jacob Roulstone buiten de baan beland. De Australiër werd bestraft met een long lap penalty.

De leiding in de race wisselde enkele keren. Zo ging aanvankelijk Kelso op kop, later passeerden ook Daniel Holgado en Ortolá als eerste bij start en finish. Veijer interesseerde zich tot een paar ronden voor het eind niet voor de leiding, hij bleef lekker in de kopgroep, maar ging geen duels aan. Waar hij een mogelijkheid zag een plaatsje op te schuiven, benutte hij die kans. En zo reed hij wel steeds verder naar voren om met nog vier ronden te gaan zelfs koploper te worden ten koste van Ortolá. Lang duurde dat niet, want de volgende aanvoerder van het veld werd David Alonso. Veijer vocht zich terug naar de leidende positie en ging als eerste de laatste ronde in. Kuip aan kuip werd er soms gereden, Veijer kreeg een schouderduw van Alonso. De finish werd als eerste gepasseerd door Ortolá voor Alonso en Veijer, die nog geen kwart seconde achterstand op de winnaar had. Ortolá, die voor de 50e keer in een GP van start was gegaan, bezorgde zichzelf op zijn twintigste verjaardag het mooiste verjaardagscadeau dat hij zich zou kunnen wensen door de race te winnen.

Door tweede te worden verloor Alonso slechts vijf punten op Ortolá, waardoor de Colombiaan ruim aan de leiding blijft in de stand. Het verschil met Ortolá bedraagt 53 punten. Een behoorlijk gat, maar vergeet niet dat er in de resterende tien GP’s nog 250 punten zijn te behalen. Veijer, vierde in de stand, bracht het verschil met de derde staande Holgado terug tot twee punten.

Goed gevoel

Veijer over zijn race: ‘Ik zat steeds in de kopgroep. Ik zag geen kans daaruit weg te rijden. Met nog zes ronden te gaan vond ik het tijd wat verder naar voren te zitten. Ik had de goede snelheid om naar de eerste plaats te gaan. Ik zag dat Ivan een klein beetje weg liep, maar ik was in staat het gaatje te dichten. In de slotfase werden de duels harder. Ik ging als koploper de laatste ronde in en was erop bedacht dat iemand mij op het rechte eind zou proberen te passeren. Ondanks het contact met David toch op het podium en dat geeft me een goed gevoel.’

Het was voor Veijer het vijfde podium in de laatste zeven races. Hij staat nu vierde in de stand en heeft 43 punten meer dan vijfde man Muñoz. De achterstand op tweede man Ortolá is slechts vijftien punten. Een hogere klassering in mogelijk zijn laatste seizoen in de Moto3 is dus nog zeer wel mogelijk. Veijer wordt in verband gebracht met het Moto2-team van Aki Ajo.

Foto’s: Getty Images

Moto3 Groot-Brittannië uitslagen en stand

Moto3 Groot-Brittannië
1. Ivan Ortolá (E), KTM, 32.42,328;
2. David Alonso (COL), CFMoto, +0,123;
3. Collin Veijer, Husqvarna, +0,226;
4. Daniel Holgado (E), GasGas, +0,333;
5. Stefano Nepa (I), KTM, +0,397;
6. Ryusei Yamanaka (J), KTM, +0,463;
7. Joel Kelso (AUS), KTM, +0,548;
8. Adrian Fernandez (AUS), Honda, +1,321;
9. José Antonio Rueda (J), KTM, +1,431;
10. Tatsuki Suzuki (J), Husqvarna, +1,537;
11. Matteo Bertelle (I), Honda, +1,614;
12. David Muñoz (E), KTM, +12,542;
13. Joel Esteban (E), CFMoto, +12,642;
14. Riccardo Rossi (I), KTM, +12,747;
15. Nicola Carrado (I), KTM, +13,012.
  • 15 ronden = 88,500 km
  • Racegemiddelde winnaar: 162,3 km/uur
  • Snelste ronde (4e): Fernandez, 2.09,727 = 163,7 km/uur (nieuw record)

WK-stand (na 10 van 20 races)

Positie Coureur Punten
1 Alonso 199
2 Ortolá 146
3 Holgado 133
4 Veijer 131
5 Muñoz 88
6 Yamanaka 82
7 Fernandez 75
8 Rueda 65
9 Kelso 64
10 Angel Piqueras (E) – Honda 60
De jarige Ivan Ortolá zegevierde voor David Aloso en Collin Veijer.

Reportage Brussel – Dakar II: onverwachte obstakels vormen het grote gevaar

Door
Thierry Sarasyn
-
0
Brussel – Dakar

Een mens moet wat. Nadat we vorig jaar met de Kawasaki Versys 1000 SE 15 landen in één dag deden en een wereldrecord vestigden, stonden rijder en motor sinds enige tijd in de Motor.NL-garage stof te vergaren. Een nieuwe uitdaging drong zich op. Waarom niet eens met de Versys naar Dakar rijden? ‘Adventure Calling’ was bij de lancering van Kawasaki’s asfalt-georiënteerde adventure toch de slagzin? Dan moet het ultieme avontuur in de voetsporen van de moeder aller rally’s toch lukken?

Dakar is de droombestemming voor menig adventure-motorrijder. Wie zich waagt aan dit avontuur, kiest meestal voor een extreme offroad-adventure motor. Maar is dat wel de beste keuze? Speelt het comfort van een meer asfalt-gerichte motor niet net zo goed een rol bij een uitputtingsslag? En kun je überhaupt met een wegmotor naar de aankomstplaats van de moeder aller rally’s rijden? Door met de Versys 1000 SE richting Dakar te trekken, zochten we het antwoord op die vraag.

Nou was de Versys 1000 SE niet helemaal standaard. Valbeugels, andere voetsteunen, radiatorbescherming, een bodemplaat en een alu-kofferset waren detailaanpassingen die het verschil konden maken. En dat misschien ook wel deden, want, spoiler alert, de Versys 1000 SE bracht ons wel degelijk van Brussel naar Dakar. Wat meer is, de motor deed dat zonder ook maar het minste probleem. De rijder daarentegen… Ach, dat is een ander verhaal.

Europees opwarmertje

Het viel te verwachten dat de grote uitdaging van de trip niet in het eerste deel van de route zou liggen. Zonder al te veel moeite of haast, ging het in drie dagen tijd van Brussel naar Tarifa – Zuid-Spanje. Met een opwarmertje op de grindwegen in de buurt van Andorra, een eerste test voor de Versys en meteen al een bevestiging van wat we eerder al vermoedden: de Versys kan ook wat onverhard aan. Met de weg-georiënteerde Bridgestone A41 was los zand uit den boze, maar daar heb je in de Pyreneeën alvast weinig last van. Het lage zwaartepunt en een geometrie die je ook toelaat rechtop te staan zonder ’s avonds naar de fysiotherapeut te moeten hollen, bieden niet alleen de nodige controle, maar ook het broodnodige zelfvertrouwen.

Dat laatste is mooi meegenomen als je Afrika in duikt. Grenscontroles zijn steeds een tijdrovend spelletje, maar gelukkig verloren we bij elke grenscontrole alleen maar tijd en geen geld. Geen fooien, geen euro’s in de paspoorten of bij een handdruk aan de douaniers: als er nog corruptie aan de grenzen is, dan viel daar nu alvast niets van te merken. Alvast één drempel die recent wat lager kwam te liggen. Goed om weten indien je persoonlijke plannen in die richting hebt…

Reportage Brussel – Dakar I: van recordmotor tot woestijnrat

Traject kiezen

Voor vele Dakaristen in spe is de haalbaarheid van het traject een andere potentiële hindernis. Het is wat het is: namelijk Afrika. Uiteindelijk heb je vaak de keuze tussen verschillende routes of opties. Makkelijk wordt het nooit, haalbaar is het altijd.

Getuige daarvan: het absolute minimum aan problemen waar we tegenaan liepen. Het eerste deel in Afrika is meteen ook het minst uitdagende. Alhoewel: het oversteken van het machtige Atlasgebergte bestempelen als een opwarmertje is als het lopen van een marathon afdoen als een lichte training. Het weer kan er erg grillig zijn, de wind is altijd een factor, de temperaturen kunnen er zowel erg hoog als bijzonder laag worden en de pistes zijn technisch uitdagend. Nu kwamen we gaandeweg wel tot de vaststelling dat het rijden op pistes al met al vlot ging, zolang er maar geen sprake was van los zand. Dat is vooral een dingetje in het uiterste zuidoosten van Marokko, dus reden wij na de oversteek van de Atlas via Ouarzazate naar Zagora om via het Iriki National Park naar Agadir te stuiven. We kregen meer stenen onder de wielen dan je voor mogelijk houdt, maar slechts af en toe een strook met los zand. Een beetje druk uit de banden laten is dan een goed idee. Je zou kunnen opperen dat het monteren van offroad-banden een nog beter idee is. Maar het idee van de rit was om aan te tonen dat je met een weg-georiënteerde motor en standaard banden dit avontuur aankunt. En welk traject je ook kiest: er zit altijd een stuk asfalt bij. En daar loop je met noppenbanden tegen andere problemen aan. Grip en slijtage zijn dan factoren die een rol spelen. Al bij al was de gekozen set up de beste voor de route die we voor ogen hadden.

Makkelijke pistes?

Het maakte de uitdaging er alleen maar groter op en op sociale media kwam er wel eens het commentaar dat we met deze motor en deze banden hooguit voor wat gemakkelijke pistes zouden kiezen. Maar er liggen weinig gemakkelijke pistes in Afrika. De temperatuur, de staat van de pistes en onverwachte obstakels maken van elke piste een uitdaging. Ook als je met een pure offroad rijdt, zul je toch rekening moeten houden met de beperkingen van je motor. Enkel een 450 enduro met rally-kit begrenst je niet op de pistes die je aankunt. Maar daar rijd je dan weer geen 7.000 km mee zonder een slapende onderrug, nekpijn en tien sets banden. Om maar te zeggen: wij zaten aan het andere eind van het spectrum met nog best wat comfort op de verbindingsstukken en de voordelen van een van de meest veelzijdige motoren op markt.

Uitkijken

De uitdaging bij het rijden in Afrika is zelden de moeilijkheidsgraad van het traject. Je komt er altijd wel op een of andere manier door. Het zijn de onverwachte obstakels die het grote gevaar vormen. En dus is een te groot zelfvertrouwen altijd je grootste vijand. De gedachte dat je alles al eens gedaan hebt en alles aankunt, is een garantie op problemen. Dat werd nog maar eens bewezen bij de oversteek van de Atlas. We vertrokken vanuit Beni Mellal over de Atlas naar Ouarzazate. Wat op kaart een piste was, bleek een recent geasfalteerde weg die de vergelijking met een circuit kan doorstaan. Het gas van de Versys ging voluit, de randjes van de Bridgestones werden mooi glad gereden. Tot… in een bocht het heerlijke asfalt gewoon overging in een piste. Onder hellingshoek op grind komen, is nooit goed. Maar met juiste reflexen en wat geluk hielden we de motor overeind en het idee van ‘dit loopt wel los’ was meteen uit ons hoofd verdwenen. Het bleek dat na de aardbeving van vorig jaar nieuwe wegen zijn aangelegd. Alleen… die zijn nog lang niet overal afgewerkt. Zo ook hier. We reden dus drie uur op een route die afwisselend nieuw asfalt en oude piste was. Zo zie je maar.

Het echte werk

Als je over de Atlas bent, begint het echte werk. Ouarzazate en Zagora zijn de poorten naar de woestijn en dus krijg je de hogere temperaturen, eindeloze pistes en een adembenemend landschap. Voor wie van de woestijn houdt, wordt het niet mooier dan dit. Op deze pistes en wegen lijkt alles hetzelfde en toch is elke kilometer anders. Terwijl je langs de Marokkaanse kust soms dezelfde toeristen tegenkomt als pakweg in Spanje of Griekenland, zie je hier enkel de plaatselijke bevolking en avonturiers. Zelfs koppels die hier met de camper komen, zijn van het avontuurlijke soort. De kameel die tien meter voor we passeerden nog besloot de piste over te steken, was dat ook.

Ondertussen was het ook duidelijk dat de Kawasaki Versys 1000 dit werk echt wel aankan. Oké, het wordt nooit een concurrent voor de rallymotoren van deze wereld, maar we zaten dan ook niet in een rally. De pistes waren dan wel ruw en hobbelig, maar er was weinig los zand. En dat ging vlot. Op de asfaltstukken kwamen de tourkwaliteiten dan weer boven met een heerlijk blok, vlotte quickshifter en de juiste geometrie. Dat speelde al een rol bij dat wereldrecord van vorig jaar en het bleek ook erg nuttig als je 7.000 km naar Dakar wilt rijden.

Van Zagora ging het in een boog langs het Iriki National Park met een gigantisch uitgedroogd meer om uiteindelijk de oceaan te bereiken in Agadir. De plek bij uitstek voor de eerste en enige rustdag van de trip. Je mag Agadir gerust als het Las Vegas van Marokko bestempelen, er zijn alleen wat minder fast food-ketens. Nog vermoeider dan we aangekomen waren, begonnen we dus na de rustdag aan het tweede deel van de trip.

Foto’s: Yassin Benberka en Motorsportspics

MaryLou Sporty: Michelangelo vernoemde zijn Chopper naar zijn oma

Door
Bart Verhoeven
-
0

Tijdens het Motorfest op het Autodromo Valle dei Templi in Racalmuto op Sicilië, slaat de zomerhitte ongenadig toe. Het is 48 °C! Prima temperatuurtje om de coole Sportster chopper van Michelangelo Romano te fotograferen.

Het Motorfest vindt plaats op het racecircuit van Racalmuto en de bikeshow is in de pits en op het open plein ervoor. De gastvrijheid van de Italianen is geweldig en aangezien er vanwege de warmte overdag niet veel gebeurt, hebben we mooi tijd om op een rustig plekje van het circuit deze Sportster chopper te fotograferen. De motor heeft twee gezichten, de rechterkant heeft spuitwerk met old school vlammen in Hot Rod stijl, de linkerkant is psychedelisch in dezelfde kleuren gespoten. 

Wild wheel

Eigenaar van de bike is Michelangelo, mijn vriend en organisator van dit evenement. “Ik kocht deze fiets in 1999 toen ik eigenlijk nog maar een kind was”, vertelt hij tijdens de fotoshoot. “Waarschijnlijk was het de eerste Harley die ik in mijn omgeving zag. Van deze fiets wilde ik vanaf het begin het frame naar hardtail ombouwen. Een bizarre gedachte voor onze allesbehalve vlakke Siciliaanse wegen”, zo vertelt hij lachend. Meteen vanaf de aanschaf reed Michelangelo overal naartoe op zijn toen nog standaard Sportster. “Alle grote feesten en evenementen in Noord-Italië, Oostenrijk, Zuid-Frankrijk en Zwitserland waren favoriete bestemmingen om de motorwereld te ontdekken en oude en nieuwe vrienden uit heel Europa te ontmoeten.” Hij vervolgt, “In 2012 hebben we hier op Sicilië met een groep hechte vrienden de ‘Wild Wheel Kustom Club’ opgericht. Samen bouwen we onze fietsen in de werkplaats van het clubhuis. We zijn erg trots op onze bikes, gemaakt vanuit het hart en met veel passie. We bezoeken vaak swapmeets of vintage-markten, waar het gemakkelijk is om voor vintage onderdelen of oude spullen een goede deal te vinden.”

Marathonmotor Norton Commando 750 Long Range: drie ton op een Norton

Lockdown

Michelangelo vertelt verder: “In maart 2020, tijdens de slechte weken van de lockdown, besloot ik mezelf op te sluiten in de garage en voor langere tijd het werk te doen dat gedaan moest worden: mijn eigen chopper bouwen!” Het frame werd met de slijptol bewerkt en naar hardtail omgebouwd. Een korte Springervork verving de telescoopvork en er werd een mooi stuur gemaakt, kunstig gevormd en zo smal mogelijk. Twee lampen van oude Amerikaanse auto’s dienen als koplamp en een 21 inch wiel met spool hub maakt de voorkant af. Het 883 motorblok, betrouwbaar als het is, bleef van binnen origineel, maar ademt wat beter met een custom luchtfilter en een set luidruchtige high-rise uitlaten. Michelangelo pakte een oud achterspatbord van een BSA uit de zestiger jaren, maakte het passend en fabriceerde ook de steunen er voor. Olietank, sissybar en het super coole zadel werden ook zelfgemaakt door de Wild Kustom jongens en daar sluit de Wassel Peanut benzinetank naadloos op aan!  Eleonora Tiezzi van Space Kustoms kreeg de opdracht om het spuitwerk te verzorgen met vlammen rechts en psychedelisch links, wat visueel een mooi effect geeft. 

Eerbetoon

Met tevredenheid in zijn stem schetst Michelangelo zijn bijzondere band met de bike: “Deze fiets vertegenwoordigt mezelf. We zijn allebei veranderd in de afgelopen 25 jaar, hebben veel vrienden ontmoet en samen geweldig veel plezier beleefd! Ik heb de motor als eerbetoon MaryLou genoemd, naar mijn oma.” Wij vinden het een prachtig eerbetoon!

Tekst & fotografie: Onno “Berserk” Wieringa

TECHNISCHE GEGEVENS MARYLOU SPORTY

MOTOR
Merk Harley-Davidson
Model 883 Sportster Hugger
Bouwjaar 1995
Eigenaar Michelangelo Romano
Bouwer Wild Wheels Kustom Club
Bouwtijd 1 jaar
MOTORBLOK
Type Evo Sportster
Cilinderinhoud 883 cc
Carburateur CV
Luchtfilter Moon Eyes
Uitlaat zelfgemaakt, WWKC-spruitstuk, Chop Works-pijpen
Versnellingsbak standaard
RIJWIELGEDEELTE
Frame standaard met zelfgemaakte hardtail
Voorvork WL-replica, 1 inch under stock
Voorwiel 21″ inch met geribbelde spool hub
Voorband Avon Speedmaster
Achterwiel 19 inch met Sportster naaf en verchroomde schijf
Achterband Duro 3.50-19
DIVERSEN
Achterspatbord BSA jaren ’60, aangepast
Spatbordsteunen zelfgemaakt
Brandstoftank Wassel Peanut, 2 gallon
Stuur zelfgemaakt
Risers zelfgemaakt met de T-bar
Spiegels zwarte ronde mini
Handvatten Biltwell
Koplamp 2 mini-mistlampen Amerikaanse auto’s uit ‘50/’60
Achterlicht rond licht in de sissybar
Zadel zelfgemaakt
Sissybar zelfgemaakt
Forward controls standaard
Voetsteunen Hold Fast
Olietank zelfgemaakt, op basis H-D Softail olietank
SPUITWERK
Kleur een kant vlammen en andere kant psychedelisch
Spuiter Eleonora Tiezzi
Special paint Space Kustoms
1...315316317...2.005Pagina 316 van 2.005

© Copyright Motor.NL Media Company