Bij Ashley Gettings slaat ‘ie opnieuw toe; ‘De vloek van de Zwarte Motor’… Voor hem is de klassieke black bike een motor die je overal mee naartoe kunt nemen. Hij past altijd in zijn omgeving, waar je ook bent. Je kunt hem na een lange rit even afspuiten en pas later schoonmaken. Een zwarte motor ziet er ook in weer en wind altijd goed uit, vindt Ashley. Kortom, de ideale bike. Maar ja… Dan is er altijd nog die ellendige vloek…

Ik heb deze specifieke motor opgehaald van een die-hard FXR-liefhebber. De Harley was gitzwart en in uitstekende staat voor een 30-jarige. Hij werd door de vorige eigenaar alleen maar verkocht om zijn motorpark ietsjes minder omvangrijk te maken. Het plan was om hem behoorlijk standaard te houden en te gaan gebruiken voor boodschappen en een beetje door de stad te raggen.

Show your bike: Michel’s projectje

Glimlach

Nou, dat voornemen duurde tot de eerste bocht van mijn eerste rit met deze FXR. Het ding bleek helemaal geweldig! Hij ging precies waar je hem naartoe wilde hebben. Hij was licht, wendbaar en ik zeg het niet graag, maar hij stuurde bijna net zo goed als mijn perfect afgestelde Dyna uit 2015. En hier zat ik op een 30 jaar oude motor met standaardvering en het breedste stuur dat je je kunt voorstellen, maar toch… Genieten en glimlach van oor tot oor. Stel je voor wat het zou kunnen zijn met een beetje liefdevolle aandacht en een paar goed gekozen nieuwe onderdelen…. Toen ik begon na te denken over de richting die ik met de FXR in wilde, realiseerde ik me dat ik al een aantal onderdelen had die me een eind op weg zouden helpen naar wat ik een ‘restomod’ zou noemen. Ik vatte dus het plan op de motor te restaureren met licht aangepaste onderdelen, zodat hij nog steeds zou lijken op de standaardmachine die hij ooit was.

1 van 10

Geweldige kans

Ik begon met een FXDX front-end uit 2004, dat ik cadeau kreeg van mijn vriend Andrew. De vork werd gestript, gepolijst en opnieuw opgebouwd. Ik had ooit een gloednieuwe set 13-spaaks Mags wielen voor weinig gekocht en had ze nog op de plank, dus dat kwam goed uit. Omdat het FXDX front-end 2 inch overstock was, koos ik achter voor een paar Öhlins 13.5 inch achterschokdempers met 1 inch Big Bear Performance-verlenging. Ik verving de standaard spullen voor een BareKnuckle Performance Swingarm-lagerset (geweldig spul), nieuwe spanners en assen. Een Powerplant-vorkbrace zorgt voor extra stevigheid en het brede stuur maakte plaats voor een Thrashin Supply pullback riser en bar-opstelling. Ik heb ook gekozen voor Thrashin voetsteuntjes, schakelpedaal en bijbehorende link. Voor de remzijde heb ik een Powerplant pedaal gebruikt. De Vans-handvatten gebruik ik op al mijn motoren, simpelweg omdat ik er dol op ben! De Saddlemen Step up was mijn favoriete zadel op deze fiets, nadat ik ook een paar andere had geprobeerd. Nu in dit stadium aangekomen, zou ik eigenlijk klaar moeten zijn. Dit was ik ook, totdat ik een geweldige kans kreeg om voor een heel mooie prijs een S&S V111 blok te kopen.

Flakey

Een kans die gewoon tè mooi was om te laten lopen, dus: ‘wijziging plan’, Ik heb de motor weer volledig gestript om het frame te poedercoaten en daarmee was de bouw opnieuw gestart! Met een 6-bak was het blok klaar voor een kettingconversie. De 6-bak heeft het extra voordeel dat je een standaard Harley-snelheidssensor kunt gebruiken. Heel fijn omdat je daarmee geen aandrijfkabel naar het voorwiel nodig hebt. De elektra is waar FXR’s naar mijn mening het meeste werk in zit. Vooral omdat het oude motoren zijn en je op een gegeven moment kunt garanderen dat er ondeskundig aan gerotzooid is. Ik heb de elektra van voor naar achter volledig vernieuwd met behulp van de Motogadget M-unit Blue, Deutsch-connectoren en een Motogadget Mini-snelheidsmeter. De radiale remmen waren naar mijn mening een riskante keuze, maar ik ben blij dat ik deze heb gemaakt, omdat het goed werkt en ik het chroom mooi vind. Nu heb ik het de hele tijd al over ‘mijn zwarte motor’ en je zult je afvragen wat daarmee gebeurd is, want erg zwart is hij niet meer… Voor het spuitwerk deed ik een beroep op mijn vriend Paul Thompson, ook wel bekend als ‘Flakey’. Mijn instructie vooraf luidde: ‘het moet met het chroom werken en het moet mooi bij het bruine zadel passen.’ Voor de rest vertrouwde ik volledig op zijn expertise en smaak. Ik denk dat hij het goed heeft gedaan. Het is zo’n beetje allesbehalve zwart geworden, maar toch heel erg in overeenstemming met mijn stijl van bouwen.

Kritiek

Ik heb echt genoten van het bouwen van deze custom en ben blij dat ik Paul de vrije hand heb gegeven met het spuitwerk. Het is een beest op de binnenwegen en ook bepaald geen slak op de snelweg. Echt een mooi en heel geslaagd project. De enige kritiek die ik er op zou kunnen loslaten betreft mijzelf. Want die zwarte motor waar ik al zo lang zo gek op ben… heb ik nu nog steeds niet!

Tekst: Ashley Gettings en Del Hickey
Fotografie: Del Hickey

TECHNISCHE SPECIFICATIES S&S SUPER GLIDE

1 van 6

Bij zijn introductie kreeg de 1868 cc metende H-D Breakout het indrukwekkende predicaat ‘dragster op steroïden’ opgespeld. Op zich geen slechte kwalificatie, maar voor Robin Barbiaux mocht het best wel ietsje meer zijn.

Robin: “Na de aanschaf van een recente, standaard tweedehands Harley begon ik op Instagram nieuwsgierig rond te snuffelen naar plaatjes van verbouwde Breakouts. Ontelbare ideeën en ontwerpen passeerden de revue, maar uiteindelijk raakte ik het meest gecharmeerd door de in het Duitse Hamminkeln gebouwde Thunderbike machines. De moderne en sportieve façade van Thunderbike’s GP-Monza bleek de ultieme en perfecte inspiratiebron om mijn eigen Harley op te baseren.”

Robin Barbiaux

1 van 7

Behoedzaam boksen

De Harley-fanaat vervolgt zijn verhaal: “Wesley, de zaakvoerder van Harley West-Flanders, was ervan op de hoogte dat ik op zoek was naar een recente tweedehands Breakout en toen ik van hem een belletje kreeg heb ik onmiddellijk toegehapt. Wesley is tevens de hoofdsponsor van de boksclub waar ik ga trainen en hij durft zelf ook nog wel eens een stevig partijtje te meppen. Daar moet je omzichtig mee omgaan, want achteraf moet ik er ook nog voor onderhoud aan mijn machine terecht kunnen”, gniffelt Robin. “Bij mijn aankoop was het net zomer en om niet meteen zonder motor te vallen heb ik eerst nog wat standaard op de machine gebaggerd, alvorens hem tijdens de wintermaanden te laten verbouwen. Na talrijke levendige discussies en eindeloos grasduinen tussen zowat 1000 voorbeeldfoto’s, had ik uiteindelijk mijn keuze voor elkaar en kon Wesley de geselecteerde onderdelen bij elkaar beginnen zoeken. Veel haast was er overigens niet bij, want de meeste onderdelen werden in die periode, omwille van een stevig woekerende corona pandemie, slechts met mondjesmaat afgeleverd.”

De juiste sound

Robin: “De oorspronkelijke intentie om een zware, 90° naar voor wijzende luchtfilter met supergave luchthapper te monteren viel meteen aan duigen. Die zou namelijk hinderlijk tegen mijn knie kunnen stuiteren. Bij het doorbladeren van de officiële Harley-Davidson Performance bijbel heb ik dan maar een iets bescheidener exemplaar gekozen uit het Screamin’ Eagle aanbod. De Kodlin X-Remus uitlaat is van Duitse origine. Ze werden in première bevestigd, want de West-Vlaamse dealer had ze nog niet eerder gemonteerd. De lijn van de bovenste buis loopt verbazend mooi egaal mee met het profiel van het achterspatbord. Als toemaatje beschikken ze over de juiste Harley sound, zonder asociaal storend te klinken. Met de 1 inch verlagingskit van Thunderbike zakt de machine iets meer door de knieën en oogt de Amerikaan nog een tikkeltje brutaler. Het is misschien niet zo efficiënt als de alom geprezen Air ride, maar het is wel een pak goedkoper. Vooraan zitten de minuscule knipperlichtjes tegen de stuurhendels aan, achteraan zitten ze net als het remlicht in de Thunderbike GP carrosserie verwerkt. Dat is een complete set met aluminium benzinetank, spatbord, koplamp- en radiatorcover. Het zitje is volgens mijn wensen aangekleed bij zadelmaker Jean Michel Justus. De 240 achterband heb ik behouden, want die levert in standaardformaat al voldoende show op. De zitpositie is licht voorovergebogen en voor stevig bochtenwerk is dat eigenlijk perfect. Vanuit mijn ervaring met de Street Bob vergde het eerste ritje evenwel een serieuze aanpassing.”

Maarten’s solo roadtrip door westelijk USA

Mega nieuwsgierig

Vanaf de aankoop was het direct Robins betrachting om de 114 inch bike te laten verbouwen tot een opvallende, niet alledaagse machine. “In 2021 had Wesley een fraaie Low Rider Clubstyle in de toonzaal. Een motor die me qua kleurstelling immer bijgebleven was. Over de finishing touch hoefde ik dus niet lang te tobben. De markante blauw-fluogele kleurencombinatie van de Clubstyle waren in feite gebaseerd op de uitmonstering waarmee racelegende Valentino Rossi een aantal jaren geleden uitkwam in de MotoGP. Dat concept sloot perfect aan bij de sportief geconstrueerde Breakout. Het spuitwerk is uitgevoerd door Lukas van Radical Customz. Diverse onderdelen, waaronder de aluminium benzinetank, zijn van een laagje carbonprint voorzien en afgewerkt met talloze glanzende lagen vernis. Daar kruipt tijd en werk in, maar bij de aflevering viel mijn mond letterlijk open. Gedurende de ganse opbouw was ik mega nieuwsgierig geweest, maar ‘pestkop’ Wesley gaf standvastig geen foto’s vrij over de vorderingen. Zorgen waren uiteraard niet nodig, want bij Harley West-Flanders hebben ze de motor strikt gepersonaliseerd zoals ik hem in gedachten had en mooi vond. Op de boksclub zijn een 10-tal leden die een Harley hebben en daarmee trek ik wel eens op voor een heilzaam tripje doorheen Noord Frankrijk. Ook het Vlaamse heuvelland behoort tot de favorieten. De innemende natuurpracht en verzichten zijn zoveel interessanter dan de kont van een stinkende camion op een grijze autostrade. Historische trekpleisters maken geen deel uit van het traject. Gewoon zorgeloos doorknallen en onderweg een goed biefstukske verorberen, met een lekker drankje als supplement. Meer moet dat niet zijn. De nieuwsgierige blikken onderweg zijn de max, want het merk van de machine is enkel van dichtbij op de tank af te lezen.” 

Spartaans karakter

Robin vertelt verder: “Na afronding van de aloude brommerperiode tijdens mijn schooljaren, liet ik me verleiden door de charmes van een Harley Street Bob. Achteraf bleek het een verkeerde keuze, want ik vond hem te licht en ik miste het echte motorgevoel. Op mijn zoektocht om iets steviger onder de bips te schuiven kwam ik op de Breakout terecht. Het is een beest van een motor, waarop het nog duchtig zwoegen is om een bocht te ronden. In het begin leek dat fenomenaal, maar wat later bleken de Spartaanse rijeigenschappen toch een beetje te veel van het goede. In totaal heb ik amper drie jaar motorervaring, waarvan slechts één jaartje op de verbouwde Amerikaanse V-twin. Toch besef ik dat het niet gezond is om verder te klooien op een machine waarop je steeds meer last hebt van ‘slapende’ handen en voeten. Ondanks een behoorlijk intensieve bokscarrière heb ik soms last van belemmerende rugpijnen die helaas het alom geprezen plezier van motorrijden wat inperken. Waarschijnlijk speelt de gemonteerde Thunderbike clip-on set daar een niet onbelangrijke rol in. Effe behaaglijk chillen en knusjes rondknallen voor de fun werd langzamerhand een utopie. Afzien is wellicht niet abnormaal op een cruiser, maar mettertijd begon ik te beseffen dat een stevige buitenlandse trektocht met mijn goede kameraad Wesley er niet meer inzat als ik met deze motor bleef rijden.”

Een nieuw verhaal

Ondanks de verwezenlijking van al zijn wensen, begon er voor dus voor Robin een compleet nieuw verhaal toen hij een tijdje gelden een imposante Pan America naast de Breakout geparkeerd zag staan. “Weinige tijd later heb ik mijn gecustomizede machine ingeruild voor een comfortabelere hoogpoter”, sluit Robin zijn betoog. “De nieuwe Breakout eigenaar heeft reeds een Air ride op het verlanglijstje staan. Het verbouwingsverhaal is dus zeker nog niet afgesloten voor de steroïden cruiser. Zelf kan ik op mijn gloednieuwe Pan America terug fikse toertochten afhaspelen, zonder achteraf halfkreupel te moeten afstappen. Het geplande braspartijtje in Schotland met mijn kameraad Wesley kan ik dus met een gerust hart tegemoet zien. Het reisbeest kreeg al een alternatieve uitlaat aangeschroefd en is door Radical Customz alweer voorzien van een uniek en artistiek laklaagje. Het resultaat is een machine waar ik weerom enorm trots op ben. Toch moet ik toegeven dat ik, wat styling en professionele afwerking betreft, waarschijnlijk nooit meer op zo’n mooie Harley-Davidson als deze Breakout zal rijden.”  

Tekst & foto’s: Patrick De Muynck

TECHNISCHE SPECIFICATIES H-D BREAKOUT CUSTOM

1 van 5