Op 4 juli is in Boekel Henk van Mierlo overleden. De oud-crosser is 66 jaar geworden. Hij was succesvol in de jaren tachtig. Aan zijn carrière kwam in 1991 een eind door een val tijdens een training, waarbij de toen 33-jarige rijder zijn nek brak en een hoge dwarslaesie opliep, waarna hij uitsluitend nog zijn rechterarm kon bewegen. Vanaf dat moment was Van Mierlo aangewezen op een rolstoel. Tot zij ziek werd en twee jaar geleden overleed, verzorgde zijn vrouw Sjan hem. De laatste jaren bracht Van Mierlo veelal liggend door vanwege doorzitten.
Henk van Mierlo begon in 1974 op zijn zestiende met crossen bij de 50cc-junioren bij de GeLimBra. Bij die bond werd hij later kampioen bij de 125cc-senioren. Daarna stapte hij over naar de KNMV, waar hij bij de junioren moest beginnen. Hij stak ver boven de rest uit en mocht al snel bij de senioren uitkomen. Dat leverde hem de derde plaats op in het kampioenschap.
Een jaar later maakte hij de overstap naar de 250cc, een klasse waarin hij stuitte op onder andere Kees van der Ven. De nationale titelstrijd werd afgesloten met een vierde plaats. Zijn eerste WK-punten behaalde Henk van Mierlo in 1979 in de Nederlandse GP250 in Halle door achtste te worden in de tweede manche. Achter Van der Ven en Bennie Wilken werd hij dat jaar en het jaar erop derde in het Nederlands kampioenschap. In de enige GP die ooit in het Gelderse Hengelo werd verreden, kwam Van Mierlo in 1980 goed voor de dag en werd zesde en derde. Een jaar later mocht hij in de GP van Apeldoorn rijden op een overjarige fabrieks-Suzuki en dat leverde hem twee tweede plaatsen op achter dubbelwinnaar Van der Ven.
In 1984 kwam de Motorzesdaagse naar Nederland en om te kunnen winnen bedacht de KNMV dat alle topcrossers in het team moesten worden opgenomen. Tot de geselecteerden behoorde ook Van Mierlo. De opzet van de KNMV slaagde, want het team werd wereldkampioen.
De beste prestatie van Henk van Mierlo in 1985 was de tweede plaats (twee keer derde) in de door Gert-Jan van Doorn gewonnen Nederlandse GP in Lichtenvoorde. Daarna scoorde hij nog een enkele keer WK-punten.
Na al die jaren op een kwartliter te hebben gereden, maakte Henk van Mierlo in 1991 de overstap naar de 500cc. Een val op zijn vaste trainingscircuit Bezuidenhout in Boekel zette zijn leven en dat van zijn gezin (Sjan en Henk hadden een zoon en een dochter) op zijn kop.
Op 10 juli is Henk van Mierlo naar zijn laatste rustplaats gebracht. De kist werd gedragen door zijn vier collega’s van het winnende Zesdaagseteam van 1984: Henk Poorte, Gerrit Wolsink, Simon Schram en Martin Schalkwijk.
Polisport heeft nieuwe hendels ontwikkeld die de kans op schade bij een val aanzienlijk verkleinen. Deze APT-hendels hebben dezelfde vorm als de originele hendels en passen daardoor perfect op de standaard remcilinders van verschillende motorfietsen.
Het geheim zit in het hybride ontwerp. De hendels hebben een kern van roestvrij staal, omhuld door een buitenlaag van composietmateriaal. Bij een val buigt het kunststof mee, in plaats van te breken of scheuren. De stalen kern voorkomt tegelijkertijd dat de hendel blijvend vervormt.
Dankzij de slimme constructie zijn de hendels bestand tegen hoge druk en ongevoelig voor temperatuurschommelingen. Ze passen naadloos op de originele beugel en remcilinder. Een stelwieltje maakt het mogelijk om de hendels af te stellen naar persoonlijke voorkeur.
Polisport levert de APT-hendels per paar voor diverse merken, waaronder Honda, Yamaha, KTM, Husqvarna, GasGas en Beta. De adviesprijs begint bij € 34,90.
Motorfabrikanten zijn voortdurend op zoek naar manieren om de veiligheid van motorrijders te verbeteren. Een aspect dat tot nu toe echter onderbelicht is gebleven, is het voorkomen dat de berijder bij een ongeval van de motor wordt geslingerd.
CFMoto heeft een patent aangevraagd voor een soort gordelsysteem voor motorfietsen. Dit is opmerkelijk, aangezien dergelijke oplossingen in het verleden zelden zijn overwogen. BMW deed ooit een gooi met de C1-motorscooter. De reden hiervoor is dat motorfietsen, anders dan auto’s, geen beschermende structuur rond de berijder hebben. Daardoor is het vaak veiliger om bij een botsing juist van de motor af te worden geworpen.
Het concept van CFMoto is bedoeld om de berijder in bepaalde situaties op de motor te houden, zodat het voertuig de kracht van frontale botsingen kan absorberen. Tegelijkertijd moet de berijder snel van de motor af kunnen stappen als deze omvalt of bij een zijdelingse aanrijding.
Met deze innovatieve concepten probeert CFMoto de veiligheid van motorrijders te verbeteren door te voorkomen dat ze in bepaalde gevallen van de motor worden geworpen, terwijl ze in andere situaties toch snel kunnen afstappen. Hiermee wordt een belangrijke uitdaging op het gebied van motorveiligheid aangepakt.
Royal Enfield heeft z’n eigen ‘reisbureau’: Royal Enfield Himalayan Rides. Het aanbod motorreizen is beperkt tot drie, die behoorlijk succesvol lijken want een reis is al vol. En terecht: vergeet de Alpen, Dolomieten of Pyreneeën. De Himalaya maakt alle bergruggen tot het niveau dreumes, we spreken uit ervaring. Die bergrug tussen India en China zal je geheugen nog jarenlang positief teisteren.
Suzuki lijkt de laatste tijd de wind weer vol in de zeilen te hebben. Met modellen als de GSX-S en de nieuwe V-Stroms hebben ze al veel motorrijders weten te bekoren, maar wat denkt ons lezerspubliek ervan? We selecteerden een zevental uitverkorenen voor een dag Soesrijden in en rond de Biesbosch.
Ondanks het feit dat motorfietsen een effectieve oplossing kunnen bieden voor de toenemende drukte en duurzaamheidsuitdagingen in het verkeer, wordt hun potentieel door veel werkgevers nog niet ten volle benut. Uit een studie van Koninklijke RAI Vereniging komt naar voren dat slechts 29% van de werkgevers het gebruik van motorfietsen voor woon-werkverkeer actief aanmoedigt. Dit terwijl bijna een kwart van de forensen en tweederde van de motorrijbewijsbezitters positief staan tegenover het idee om met de motor naar het werk te gaan.
Werkgevers kunnen profiteren van lagere parkeerkosten en minder druk op parkeervoorzieningen door motorgebruik te stimuleren. Motorfietsen nemen minder ruimte in beslag en kunnen files sneller omzeilen, wat leidt tot tijdwinst en een lagere CO2-uitstoot. Met de toenemende beschikbaarheid van elektrische motoren wordt het gebruik van motorfietsen voor woon-werkverkeer steeds aantrekkelijker.
Er is een opmerkelijke stijging in het aantal motorrijbewijzen onder jongeren en vrouwen in de afgelopen vijf jaar. Deze groeiende groepen bieden kansen voor meer motorfietsgebruik voor woon-werkverkeer. Werkgevers kunnen profiteren van fiscale voordelen en het aanbieden van goede voorzieningen om motorgebruik te stimuleren.
RAI Vereniging heeft in samenwerking met het Ministerie van IenW een praktische gids ontwikkeld voor werkgevers om motorfietsbeleid te implementeren. Deze gids biedt handvatten voor het benutten van fiscale voordelen, het waarborgen van veiligheid en het geven van praktische tips voor implementatie.
Suzuki lijkt de laatste tijd de wind weer vol in de zeilen te hebben. Met modellen als de GSX-S en de nieuwe V-Stroms hebben ze al veel motorrijders weten te bekoren, maar wat denkt ons lezerspubliek ervan? We selecteerden een zevental uitverkorenen voor een dag Soesrijden in en rond de Biesbosch.
Yoran Bind over de Suzuki GSX-S1000
Eigen motor: Yamaha MT-10
‘De GSX-S1000 voelt een stuk compacter en wendbaarder aan dan mijn eigen motor. Je kunt ‘m een stuk makkelijker omgooien. En het blok is zo gigantisch soepel en wordt geholpen door een erg goede quickshifter, want hij schakelt top. Ik heb ook wat met de instelling van de tractiecontrole zitten spelen en dat voel je ook goed, moet ik zeggen. Qua zit heeft het stuur voor mezelf de perfecte breedte, maar in het zadel glijd ik telkens wat naar voren omdat er een curve inzit, waar ik door mijn lengte liever wat meer naar achteren zou blijven zitten.’
1 van 2
Yoran Bind: 'Het blok is zo gigantisch soepel en wordt geholpen door een erg goede quickshifter.'
Geert Bind over de Suzuki V-Strom 1050DE
Eigen motor: Suzuki V-Strom 650
‘Overstapt vanaf mijn 650 voelt de 1050 aan als een enorm bakbeest. Maar je went er meteen 100% aan. Als je gaat rijden voel je het extra gewicht nauwelijks nog. Ik kan er net mee gooien en smijten als met mijn eigen Soes. De quickshifter is een mooie extra en schakelt heel erg goed. De zit is ook uitstekend, de remmen pakken lekker aan. Verder vond ik ‘m in rijmodus B het best rijden, want in A is-ie gewoon te agressief. Het went, maar B is beter en volstaat ruimschoots. Kortom, een heel fijne motor.’
1 van 2
Geert Bind : 'Je went er meteen aan en voelt het extra gewicht nauwelijks.'
‘Deze 35 kW is uiteraard een stapje terug van wat ik gewend ben, maar ik vond het blok verbazingwekkend koppelrijk met een erg breed uitgespreid vermogen. Het lijkt me een geweldige motor voor beginners, waarmee je lang door kan groeien als rijder. Er zit veel meer pit in dan in een 650 als eerste motor. Het zwaartepunt ligt merkbaar hoger dan op mijn eigen motor, dat is even wennen, maar helpt wel bij strakker en soepeler insturen. Bij trager rijden is het dan net even iets minder handig. De remmen bijten gauw en ik moest even wennen omdat ik gewend ben om iets harder door te moeten knijpen. Maar eraan gewend zijn het uitstekende stoppers. De styling vind ik een stuk moderner en sportiever dan mijn eigen motor.’
1 van 2
Jard van Muijlwijk: 'Geweldige motor voor beginners waarmee je lang door kan groeien.'
‘Ik vind de Hayabusa best wel wat veranderd. Het vermogen is en blijft superlekker, net als het sturen. Ik denk dat het zwaartepunt net wat lager is gaan liggen. Hij voelt zo stabiel als een huis en dat maakt ‘m zalig om mee te toeren. Ik liet ‘m zelfs even zakken naar 30 km/u in z’n zes en dat gaf geen enkel probleem. Het grootste verschil met mijn eigen Hayabusa is de elektronica die erop zit. Alles is instelbaar. En de cruisecontrole is geweldig en maakt het misschien net iets makkelijker om niet zo snel tegen bekeuringen aan te lopen. En de rijmodi zijn een absolute plus als je zoals vandaag over bemodderde wegen rijdt. De remmen vind ik niet beter dan op de mijne.’
‘Wat gaat dit allemaal lekker soepel. Van opstappen tot wegrijden, het voelt meteen comfortabel. Het blok bulkt van vermogen in welke versnelling dan ook en de respons is er in elke versnelling, ongeacht het toerental. De injectie is dus echt een vooruitgang met wat ik gewend ben. Ik heb niet extreem geremd, maar de remmen lijken me te doen wat ze moeten doen. Qua sturen helpt het hoge en brede stuur de handling. Hij gedraagt zich uitstekend. En aan de quickshifter ben je in tien minuten gewend en zal ik in het terugrijden naar huis echt wel missen.’
1 van 2
Arjan van den Broeck: 'Het blok bulkt van vermogen in elke versnelling.'
Jeffrey Herlings scoorde veruit de meeste punten in Indonesië.
Jeffrey Herlings en Calvin Vlaanderen stonden in de beide Indonesische GP’s op het podium. Kay de Wolf alleen in de eerste, maar gaat nog altijd ruimschoots aan de leiding in de WK-stand.
In de coronatijd werden meerdere GP’s na elkaar op hetzelfde circuit verreden. Dat gebeurde nu ook op het Indonesische eiland Lombok. En toch werd er op verschillende banen gereden, want de tweede keer werd er met de nodige aanpassingen andersom gereden. De eerste wedstrijd staat als GP van West Nusa Tenggara in de boeken, de tweede als de GP van Lombok.
Voor Jeffrey Herlings verliepen beide GP’s voortreffelijk: van de zes races wist hij er vijf te winnen! In de tweede manche van West Nusa Tenggara werd Herlings na een val tweede achter Jorge Prado, die in de eerste reeks tweede achter Herlings was geworden en zodoende de GP won. Herlings leidde nagenoeg de hele kwalificatierace en de volledige eerste manche.
Een mooi podium voor Nederland met Jeffrey Herlings als winnaar en Calvin Vlaanderen als derde; links tweede man Tim Gajser.
Een week later kwam Herlings pas in de slotfase van de kwalificatierace en de eerste manche op kop, in de tweede race reed hij van het begin tot het eind aan kop. Herlings: ‘1-1-2 in de eerste GP en 1-1-1 in de tweede! Na mijn val moest ik het stuur en de hendel recht buigen, ik had nog geluk dat ik als derde verder kon rijden. Tegen het eind werden de sporen veel dieper, maar wist ik nog wel in de buurt van Jorge te komen. Ik nam daarbij geen risico’s. En een week later voor het eerst alles gewonnen, de KTM deed het erg goed. Mijn complimenten voor het hele team. Dit is een fijne manier om naar Europa terug te gaan. Ik heb het gevoel dat we steeds beter worden.’
Tim Gajser presteerde goed in beide races, maar Jorge Prado liet in het tweede weekend flink wat punten liggen (‘Het was mijn dag niet.’), maar scoorde een week eerder wel goed. Gajser en Prado behaalden 97 punten in Indonesië, Herlings 117. Hoewel er nog acht GP’s op de kalender staan, kan nu al worden gesteld dat (zonder blessures) de strijd om de wereldtitel tussen deze drie rijders zal gaan, de drie die de afgelopen acht seizoenen met elkaar zeven wereldtitels vergaarden in de MXGP-klasse.
Calvin Vlaanderen is bezig met een prima seizoen in zijn eerste jaar als fabrieksrijder van Yamaha. Hij kwam al een paar keer dicht bij het podium, maar mocht daarop nog niet plaatsnemen. In Indonesië lukte het wel en zelfs twee keer. In het eerste weekend werd hij vijfde en twee keer vierde, het tweede weekend leverde drie derde plaatsen op. Vlaanderen: ‘Het was al twee jaar geleden dat ik voor het laatst op het podium stond. Ik heb er hard voor moeten werken. Om nog hoger te eindigen, zal ik beter moeten starten. Met het team hebben we daar hard aan gewerkt. Al met al is het een goede trip naar Indonesië geweest. In de GP van Lombok zag ik Jorge Prado iets verslappen tegen het eind van de eerste manche en heb ik aangezet en hem gepakt. In de tweede manche kon ik in de beginfase een paar snelle ronden rijden, maar aanklampen bij de koplopers lukte niet. Twee keer op het podium, ik ben echt tevreden.’ Vlaanderen verstevigde zijn vierde plaats in de stand door elf punten meer te behalen dan Jeremy Seewer.
Glenn Coldenhoff scoorde in elk van de zes races met een zesde plaats als beste resultaat. Hij staat op een stevige zesde plaats in de WK-stand. Voor zijn teamgenoot Brian Bogers verliep de reis naar Indonesië uiterst teleurstellend. Hij kwam in de eerste kwalificatierace niet goed uit op een driesprong en daarbij raakte zijn schouder uit de kom. Verder rijden zat er niet meer in en hij keerde meteen terug naar Nederland. Door de afmelding van Bogers bleven er slechts zestien rijders over, veertien vaste GP-rijders en twee wildcardrijders, die in elke andere GP zeker geen punten zouden hebben behaald.
Rijdersvoorstelling met Kay de Wolf.
Kay de wolf houdt stand
Aan de reeks Nederlandse en Belgische overwinningen in de MX2 kwam in Indonesië geen eind. De buit werd eerlijk verdeeld, Kay de Wolf zegevierde in het eerste weekend, zijn teamgenoot Lucas Coenen in het tweede. Voor beiden was het de vierde GP-zege van dit jaar. Coenen won beide kwalificatieraces voor De Wolf, die beide races van de eerste GP won, terwijl Coenen zegevierde in beide heats van de tweede GP. Coenen behaalde iets meer punten dan De Wolf, die nu leidt met een voorsprong van 49 punten. De Duitser Simon Längenfelder, die in Lombok voor de zesde keer dit jaar op het podium stond, blijft goed in hun spoor en heeft slechts achttien punten achterstand op Coenen.
‘Ik kijk uit naar volgend weekend’, zei Kay de Wolf na de voor hem zo goed verlopen eerste GP. Maar daarin ging het – voor zijn doen – niet zo goed. ‘Het was een zware dag. Het kostte me moeite om het juiste ritme te pakken te krijgen. Ik maakte een paar foutjes, waarvoor ik alleen maar mijzelf de schuld kan geven. Het is belangrijk me te focussen op het positieve. Ik heb nog steeds de rode plaat en kijk uit naar Loket. Daar ga ik komende tijd hard voor trainen.’
Rick Elzinga viel in de eerste kwalificatierace met een elfde plaats net buiten de punten, maar behaalde wel punten in de overige vijf races, met een zevende plaats in de slotrace als beste uitslag. Hij blijft zevende in de WK-stand, maar zag Sacha Coenen tot op vijf punten naderen.
Jens Walvoort en Kay Karssemakers bleven op de beide zaterdagen puntloos. Walvoort behaalde in de vier manches vier keer punten. Karssemakers viel beide keren in de tweede manche uit.
In de komende tijd kunnen de Belgische en Nederlandse crossliefhebbers dicht bij huis naar een Grand Prix, eerst Lommel (27 en 28 juli) en drie weken later Arnhem (17/18 augustus).
Voor het eerst in twee jaar stond Calvin Vlaanderen weer op het podium. En dat twee keer!
De leidende Dave Meijerink en Charley Powell laten flink rubber achter op de bikkelharde kleibaan.
Met vijf coureurs kwam ruim een kwart van het startveld van de Europese grasbaanfinale dit jaar uit Nederland. Ondanks de relatief koele en natte periode in Zuid-Frankrijk, presenteerde de korte kleipiste in Tayac zich in een bikkelharde en stoffige toestand.
Tekst: Asse Klein, Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos Foto’s: Emil Bilars, Jan Boer, Jesper Veldhuizen
In de finale kende Meijerink de beste start en dook ook als eerste de bocht in. Bij het uitkomen van de bocht werd hij met veel lef voorbijgereden door Chris Harris. De Britse veteraan reed met een groot hart en zocht telkens het laatste beetje grip, op luttele centimeters van de boarding. Meijerink probeerde nog terug te komen, maar tegen Harris was in de finale geen kruid gewassen. De 24-jarige Meijerink consolideerde de tweede plek en pakte zo het zilver. Het is zijn tweede Europese medaille. In 2020 finishte hij op hetzelfde circuit al eens als derde.
Mika Meijer vocht in de finale tot op de streep en beloonde zijn inzet door op de laatste meters de vijfde plaats over te nemen van Hansen. Henry van der Steen eindigde als achtste, William Kruit werd twaalfde.
Eremetaal voor v.l.n.r. Dave Meijerink, Chris Harris en Lukas Fienhage.
GP zijspan Lommel (B): Drama in het diepe zand
De Belgen Vanluchene/Janssens wisten hun thuis-Grand Prix te winnen na twee dramatische heats in het diepe zand van Lommel. De Nederlandse broers Bax, terug aan het front voor hun afscheidsrace, namen de kopstart in de eerste heat en gaven deze nooit meer weg en wonnen met glans. Hierachter waren het Vanluchene en de Nederlandse broers Leferink, beide startend vanaf de tweede rij, die met Hermans vlak na elkaar binnenstroomden. Vanluchene werd tweede voor Hermans op drie en Leferink op vier. De tweede heat leek een herhaling van zetten te krijgen toen Bax opnieuw de kop nam en ervandoor ging. Maar nu was Vanluchene ontketend! Eenmaal op plek twee reed hij fantastische lijnen in het diepe zand en kon zo een gat van twaalf seconden op Bax dichtrijden. Vanluchene pakte met nog twee ronden te gaan de kop over en won niet alleen de heat, maar ook de Grand Prix. Bax/Bax werden dan tweede en namen met de tweede plek totaal definitief afscheid van de Grand Prix zijspancross. De broers Leferink lagen lang op koers om in totaal derde te worden, maar stuitten in de laatste ronde op een achterblijver waardoor ze naast de baan raakten. Gefrustreerd werden ze nu in totaal vierde met de Duitser Prümmer, die hierdoor nipt derde kon worden. Hermans was betrokken bij een opstopping en crashte later waardoor hij twaalfde zou worden in heat twee. De Letten Lielbardis – leidend in het WK – moesten de gifbeker leedrinken. Door motorproblemen in de slotfase van beide heats pakten ze een dertiende plek en een uitvalbeurt. Vanluchene/Janssens voeren nu met voorsprong de WK Zijspancross aan, met Lielbardis op twee en Hermans/Van den Boogaart op drie.
#82 Bax in de eerste heat | Foto: Rik Claes
Kort door de bocht
Jurrien van Crugten deed op de Sachsenring goede zaken voor zijn titelkansen in de Northern Talent Cup. De 15-jarige coureur vertrok vanaf pole position en werd in de eerste race op een opdrogende baan vierde. De tweede race – verreden in het bijprogramma van de Duitse Grand Prix – won Van Crugten. Met nog vier races te gaan gaat de jonge Nederlander met een voorsprong van 26 punten aan de leiding in het kampioenschap.
De Nederlanders hadden het op Imatra niet gemakkelijk tijdens de derde ronde van het International Road Race Championship. Op het Finse stratencircuit eindigde Jorn Hamberg elfde en twaalfde in de Superbike-races. Ilja Caljouw finishte als zevende en achtste in de Supersport. Tijdens het evenement stonden er veel snelle gastrijders aan de start. De races werden gewonnen door Erno Kostamo (Superbike) en Niko Lehtiranta (Supersport), beiden afkomstig uit Finland.
Melvin van der Voort wist in de vier races van het Spaanse ESBK Supersport telkens op het podium te finishen. Tijdens de derde ronde van het seizoen op Estoril kwam er een einde aan de podiumreeks van de 18-jarige coureur uit Ede. Door een crash in de kwalificatie en oponthoud in de eerste ronde kwam Van der Voort niet verder dan een zevende plaats in de eerste race. In de tweede race ging het beter en finishte de jonge Nederlander op een vierde plaats.
Jaimie van Sikkelerus kon vanwege knieproblemen geen goede resultaten scoren tijdens de British Superbike op Snetterton. Een tweeëntwintigste plaats was zijn beste uitslag in de vijfde ronde van het seizoen. Jorel Boerboom finishte knap zevende in de eerste British Supersport-race, die werd verreden op een natte baan. Het betekende de eerste top-tien klassering voor Boerboom in deze klasse.
In het Duitse Oschersleben heeft Stephan de Boer de tweede Superbike-race in de BeneLux Trophy gewonnen. De eerste manche werd gewonnen door de Belg Yan Ancia, waarin De Boer vierde werd. Thijs Peeters finishte tweemaal als derde tijdens het evenement waar ook ONK-punten werden verdeeld. Maik Duin won de eerste race in de Supersport-klasse, maar kwam in de tweede manche ten val.
Thijs Peeters behaalde twee zeges in de Superbike-klasse tijdens de BeNeLux Trophy op het TT Circuit Assen. Kees Boekel pakte eenmaal een podiumplaats door als derde te finishen in de eerste race. In de Supersport van de BeNeLux Trophy werd Rick Kooistra tweemaal tweede achter de Belg Jef Van Calster. In de BeNeLux Trophy worden ook punten gescoord voor het ONK-kampioenschap van de KNMV.
Roan van de Moosdijk heeft, na kort verbonden te zijn geweest aan Fantic en Honda, onderdak gevonden bij het Duitse KTM Kosak.
Op 55-jarige leeftijd is Mike Healey overleden aan de gevolgen van een hartaanval. De Amerikaanse crosser was in 1989 derde in de 125cc, twee jaar later werd hij tweede in de 250cc.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
