maandag 25 mei 2026
Home Blog Pagina 343

Edo’s motoravontuur in Australië: een roadtrip langs de Great Ocean Road

0

Voor zijn werk is Edo regelmatig op reis en hij had Australië al een aantal keer bezocht, maar nog nooit was het gelukt om er eens een roadtrip met de motor te doen. Als zich dan een mooie gelegenheid voordoet aarzelt hij geen seconde… 

Vier vrienden op Himalayans door Nepal: naar het Dak van de Wereld

Vanwege drukke werk- en reisschema’s lukte het me eerder nooit om voor een paar dagen een motor te huren en eens een stukje van Australië per motorfiets te ontdekken. Een klein stukje maar, want Australië is best groot.  Ik maak uiteindelijk eerst een trip van een aantal dagen naar Thailand om vervolgens door te vliegen naar Melbourne. Daar zou ik een weekend hebben plus een extra maandag i.v.m. Labour Day. Dat was mijn kans! Dus snel een motor gehuurd bij Eagle Rider Melbourne en het plan gemaakt om The Great Ocean Road te rijden. Een beroemde weg, die bekend staat als een van de mooiste motorroutes van Australië. The Great Ocean Road is gewijd aan de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog en tevens het grootste oorlogsmonument van Australië. De weg is gebouwd tussen 1919 en 1932 door soldaten die terug kwamen uit de oorlog.

Op weg

Op zaterdagochtend vroeg uit de veren en een Uber geregeld naar de Eagle Rider vestiging  om de huurmotor op te halen. De motor stond al op me te wachten; een Heritage Softail Classic M8 en het papierwerk verliep gelukkig snel. Mijn bestemming voor die eerste dag was Geelong, waar ook de Harley-Davidson dealer zit uit het YouTube kanaal van Million Dollar Bogan (Danny Hayes). Voor wie hem niet kent; deze man rijdt de mooiste routes op Harleys en dan niet alleen on-road, maar ook off-road. Hij komt daarbij in de meest bizarre situaties terecht, zoals met een Heritage tussen twee rotsblokken vast komen zitten in Zion of de Dalton Highway rijden op een Street Glide, waar de meeste andere motorrijders een BMW GS of iets dergelijks zouden gebruiken… De man bij Eagle Rider gaf me nog een goede tip om de ferry te nemen, in plaats van terug te rijden door Melbourne met al het drukke verkeer tijdens het Labour Day weekend. Dus snel mijn navigatie aangepast en ik was op weg.

Surf Coast

De eerste kilometers was het zaak goed te concentreren, omdat er in Australië links wordt gereden, maar gelukkig zat mijn stuur aan al de goede kant. Het was heet! De temperatuur liep op tot tegen de 40 graden, dus mijn eerste stop was bij een supermarkt om water en zonnebrandcrème in te slaan en mijn motorjas in de koffer te stoppen. Ik rij naar de ferry van Sorrento via een mooie kustroute door diverse surfdorpjes. De omgeving staat dan ook bekend als de ‘Surf Coast’. Het boarden verliep soepeltjes en het was heerlijk uitwaaien tijdens de 45 minuten durende oversteek naar Queenscliff. Eenmaal aan de overkant van de baai aangekomen zag ik op mijn telefoon dat de Geelong Harley-Davidson inmiddels was gesloten. Daarom besloot ik naar het hotel te rijden om in te checken en daarna direct door te gaan naar Bells Beach, om een verfrissende duik te nemen in de Indische Oceaan. De dag afgesloten bij Pistol Pete’s Food ‘n Blues voor een paar prima lokale biertjes, (Hells Bells XPA) en een lekkere burger.

Memorial Arch

De volgende dag weer vroeg aan het ontbijt. Het zou weer enorm warm worden en ik wilde op tijd op weg naar het eerste punt van de dag; de Great Ocean Road Memorial Arch. Het gebied van de Great Ocean Road is 150 miljoen jaar oud en bestaat uit kalkstenen rotsformaties waarvan ‘De 12 Apostelen’ de meest bekende is. Er zijn in dit gebied ook diverse fossielen van Pool Dinosaurussen gevonden. De weg vervolgend naar Apollo Bay zie ik diverse borden langs de weg die waarschuwen voor overstekend wild. Terecht ook, want ik zag een aangereden krokodil en een kangoeroe langs de weg en ik hoopte maar dat een dergelijke botsing mij bespaard zou blijven… De weg ging ook door een stuk regenwoud met aparte bomen en zeer mooie natuur. Uiteindelijk aangekomen bij het punt waarvandaan ik weer richting Geelong zou rijden; de Gibson Stairs en de 12 Apostelen. Erg indrukwekkend en zeer de moeite waard, ondanks de hitte.

Wilde kangoeroes

Inmiddels was mijn benzinepeil fors gezakt, maar tankstations had ik de hele ochtend nog niet gespot… Via de navigatie een benzinestation gevonden en ik moest hiervoor nog zo’n 30 km het binnenland in rijden. Eenmaal aangekomen, het brandstof lampje brandde al, bleek dat benzinestation gesloten te zijn, dus maar even iemand aangesproken en gelukkig… Zo’n 5 km verderop zou er een tankstation open zijn, wat uiteindelijk ook juist bleek te zijn. Tijd voor lunch, gestopt bij een Whisky stokerij met BBQ, maar die tent zat al helemaal vol. Het was het weekend van Labour Day en dat wordt down under intensief gevierd. Dan maar via de binnenlanden op weg richting hotel. De temperatuur was inmiddels zo hoog opgelopen dat de rijwind meer op een gloeiende föhn leek. Bij de eerstvolgende pomp een hotdog en verkoelend drankje genomen. Rijdend langs eindeloze dorre velden, waar de Black Angus runderen alle ruimte hebben. Hier is geen Farmers Defence Force nodig. Meteen ook mijn eerste wilde Kangoeroes gespot, wat natuurlijk ook weer een hele belevenis is voor een Nederlander.

Kort maar mooi

Maandag was de dag dat ik mijn motor weer moest inleveren in Melbourne. Onder het genot van een biertje las ik echter een email waarin stond dat ze waren gesloten op Labour Day. Of ik de motor op zondag of dinsdag kon inleveren… Helaas had ik al de nodige biertjes op en Australische wetgeving is zeer streng op dat vlak en op dinsdag moest ik weer aan het werk. Gelukkig Eagle Rider alsnog te pakken gekregen en alles is uiteindelijk goed gekomen. Het is een erg relaxed volk. De volgende morgen op pad voor het laatste gedeelte van de reis, van Geelong naar Eagle Rider Melbourne en ik had besloten om deze keer wel door Melbourne heen te rijden om wat meer van deze mooie stad te zien. Na een leuke rit de motor weer ingeleverd. Ik had in totaal zo’n 1000 kilometer gereden. Niet echt veel, maar toch… Wachtend op de Uber daalde het besef in dat het korte, maar mooie avontuur alweer was afgelopen en ik kan terugkijken op een fantastische motorervaring die zeker voor herhaling vatbaar is!

Tekst & foto’s: Edo

In memoriam Henk van Mierlo: een echte zandhaas

0
Henk van Mierlo
Henk van Mierlo

Op 4 juli is in Boekel Henk van Mierlo overleden. De oud-crosser is 66 jaar geworden. Hij was succesvol in de jaren tachtig. Aan zijn carrière kwam in 1991 een eind door een val tijdens een training, waarbij de toen 33-jarige rijder zijn nek brak en een hoge dwarslaesie opliep, waarna hij uitsluitend nog zijn rechterarm kon bewegen. Vanaf dat moment was Van Mierlo aangewezen op een rolstoel. Tot zij ziek werd en twee jaar geleden overleed, verzorgde zijn vrouw Sjan hem. De laatste jaren bracht Van Mierlo veelal liggend door vanwege doorzitten.

Henk van Mierlo begon in 1974 op zijn zestiende met crossen bij de 50cc-junioren bij de GeLimBra. Bij die bond werd hij later kampioen bij de 125cc-senioren. Daarna stapte hij over naar de KNMV, waar hij bij de junioren moest beginnen. Hij stak ver boven de rest uit en mocht al snel bij de senioren uitkomen. Dat leverde hem de derde plaats op in het kampioenschap.

Een jaar later maakte hij de overstap naar de 250cc, een klasse waarin hij stuitte op onder andere Kees van der Ven. De nationale titelstrijd werd afgesloten met een vierde plaats. Zijn eerste WK-punten behaalde Henk van Mierlo in 1979 in de Nederlandse GP250 in Halle door achtste te worden in de tweede manche. Achter Van der Ven en Bennie Wilken werd hij dat jaar en het jaar erop derde in het Nederlands kampioenschap. In de enige GP die ooit in het Gelderse Hengelo werd verreden, kwam Van Mierlo in 1980 goed voor de dag en werd zesde en derde. Een jaar later mocht hij in de GP van Apeldoorn rijden op een overjarige fabrieks-Suzuki en dat leverde hem twee tweede plaatsen op achter dubbelwinnaar Van der Ven.

Kenny Roberts: de opkomst van een groot kampioen

In 1981 werd aan Henk van Mierlo door de KNMV de Ben Majoortrofee toegekend. Deze onderscheiding gaat naar een jong talent.

In 1982 kreeg Van Mierlo bij de GP van Mill opnieuw een overjarige fabrieks-Suzuki om Georges Jobé en Suzuki aan punten voor de voor Japanners belangrijke merkentitel te helpen. In de eerste manche werd Van Mierlo derde achter Danny Laporte en Jobé, in de tweede race lag hij tweede achter Laporte, maar voor Jobé, die de tweede plek in handen kreeg toen de Suzuki van Van Mierlo vermogen verloor, waardoor hij afzakte naar de vierde plaats. Dat jaar werden ook de eerste punten in het buitenland behaald en werd hij achtste in het WK, zijn hoogste klassering op wereldniveau. Het seizoen 1983 eindigde voortijdig door een val in de Duitse GP, als gevolg waarvan Van Mierlo een nier verloor.

In 1984 kwam de Motorzesdaagse naar Nederland en om te kunnen winnen bedacht de KNMV dat alle topcrossers in het team moesten worden opgenomen. Tot de geselecteerden behoorde ook Van Mierlo. De opzet van de KNMV slaagde, want het team werd wereldkampioen.

De beste prestatie van Henk van Mierlo in 1985 was de tweede plaats (twee keer derde) in de door Gert-Jan van Doorn gewonnen Nederlandse GP in Lichtenvoorde. Daarna scoorde hij nog een enkele keer WK-punten.

Na al die jaren op een kwartliter te hebben gereden, maakte Henk van Mierlo in 1991 de overstap naar de 500cc. Een val op zijn vaste trainingscircuit Bezuidenhout in Boekel zette zijn leven en dat van zijn gezin (Sjan en Henk hadden een zoon en een dochter) op zijn kop.

Op 10 juli is Henk van Mierlo naar zijn laatste rustplaats gebracht. De kist werd gedragen door zijn vier collega’s van het winnende Zesdaagseteam van 1984: Henk Poorte, Gerrit Wolsink, Simon Schram en Martin Schalkwijk.

Foto’s: Jan Boer

Polisport introduceert innovatieve APT-hendels voor motorfietsen

0

Polisport heeft nieuwe hendels ontwikkeld die de kans op schade bij een val aanzienlijk verkleinen. Deze APT-hendels hebben dezelfde vorm als de originele hendels en passen daardoor perfect op de standaard remcilinders van verschillende motorfietsen.

Het geheim zit in het hybride ontwerp. De hendels hebben een kern van roestvrij staal, omhuld door een buitenlaag van composietmateriaal. Bij een val buigt het kunststof mee, in plaats van te breken of scheuren. De stalen kern voorkomt tegelijkertijd dat de hendel blijvend vervormt.

Producttest: 12 verkoelende doorwaaijassen getest

Dankzij de slimme constructie zijn de hendels bestand tegen hoge druk en ongevoelig voor temperatuurschommelingen. Ze passen naadloos op de originele beugel en remcilinder. Een stelwieltje maakt het mogelijk om de hendels af te stellen naar persoonlijke voorkeur.

Polisport levert de APT-hendels per paar voor diverse merken, waaronder Honda, Yamaha, KTM, Husqvarna, GasGas en Beta. De adviesprijs begint bij € 34,90.

CFMoto: motorgordelconcept voor verhoogde veiligheid

0

Motorfabrikanten zijn voortdurend op zoek naar manieren om de veiligheid van motorrijders te verbeteren. Een aspect dat tot nu toe echter onderbelicht is gebleven, is het voorkomen dat de berijder bij een ongeval van de motor wordt geslingerd.

CFMoto heeft een patent aangevraagd voor een soort gordelsysteem voor motorfietsen. Dit is opmerkelijk, aangezien dergelijke oplossingen in het verleden zelden zijn overwogen. BMW deed ooit een gooi met de C1-motorscooter. De reden hiervoor is dat motorfietsen, anders dan auto’s, geen beschermende structuur rond de berijder hebben. Daardoor is het vaak veiliger om bij een botsing juist van de motor af te worden geworpen.

Motorfietsen: de door werkgevers vergeten oplossing voor verkeersdrukte

Het concept van CFMoto is bedoeld om de berijder in bepaalde situaties op de motor te houden, zodat het voertuig de kracht van frontale botsingen kan absorberen. Tegelijkertijd moet de berijder snel van de motor af kunnen stappen als deze omvalt of bij een zijdelingse aanrijding.

Het patent beschrijft verschillende, mogelijke ontwerpen voor dit gordelsysteem. Eén optie is een paar stijve stangen aan weerszijden van de bestuurder die gemakkelijk kunnen worden geopend. Een ander idee is een stel zijstangen die achter de bestuurder roteren en vooraan samenkomen, met een scharnier waardoor de berijder kan op- en afstappen. Het derde voorstel is een meer traditionele gordel van stof, bevestigd aan een stang die loskomt bij een zijdelingse botsing.

Met deze innovatieve concepten probeert CFMoto de veiligheid van motorrijders te verbeteren door te voorkomen dat ze in bepaalde gevallen van de motor worden geworpen, terwijl ze in andere situaties toch snel kunnen afstappen. Hiermee wordt een belangrijke uitdaging op het gebied van motorveiligheid aangepakt.

MOTO73 #13 – 2024

0
MOTO73 13 2024

Royal Enfield stuurt je naar de Himalaya op een Himalayan!

0

Royal Enfield heeft z’n eigen ‘reisbureau’: Royal Enfield Himalayan Rides. Het aanbod motorreizen is beperkt tot drie, die behoorlijk succesvol lijken want een reis is al vol. En terecht: vergeet de Alpen, Dolomieten of Pyreneeën. De Himalaya maakt alle bergruggen tot het niveau dreumes, we spreken uit ervaring. Die bergrug tussen India en China zal je geheugen nog jarenlang positief teisteren.

Lees hier meer.

Zanskar : 10 t/m 18 en 17 t/m 25 augustus 2024 

Reisgegevens

Afstand Terrein Duur Vertrekpunt
1065 Km Asfalt, grind, zand, losse stenen 9 dagen Leh, Ladakh, India

Prijs: €2.000 (inclusief gebruik van de nieuwe Royal Enfield Himalayan 450)

Reis 2: Changtang : 10 t/m 18 en 17 t/m 25 augustus 2024 

Reisgegevens

Afstand Terrein Duur Vertrekpunt
1065 Km Asfalt, grind, zand, losse stenen 9 dagen Leh, Ladakh, India

Prijs: €2.200 (inclusief gebruik van de nieuwe Royal Enfield Himalayan 450)

Royal Enfield Guerrilla 450: foto’s van de definitieve versie

Suzuki testevent 2024

0

Suzuki lijkt de laatste tijd de wind weer vol in de zeilen te hebben. Met modellen als de GSX-S en de nieuwe V-Stroms hebben ze al veel motorrijders weten te bekoren, maar wat denkt ons lezerspubliek ervan? We selecteerden een zevental uitverkorenen voor een dag Soesrijden in en rond de Biesbosch.

Motorfietsen: de door werkgevers vergeten oplossing voor verkeersdrukte

0
motorrijden nederland
Foto: ANP

Ondanks het feit dat motorfietsen een effectieve oplossing kunnen bieden voor de toenemende drukte en duurzaamheidsuitdagingen in het verkeer, wordt hun potentieel door veel werkgevers nog niet ten volle benut. Uit een studie van Koninklijke RAI Vereniging komt naar voren dat slechts 29% van de werkgevers het gebruik van motorfietsen voor woon-werkverkeer actief aanmoedigt. Dit terwijl bijna een kwart van de forensen en tweederde van de motorrijbewijsbezitters positief staan tegenover het idee om met de motor naar het werk te gaan.

Werkgevers kunnen profiteren van lagere parkeerkosten en minder druk op parkeervoorzieningen door motorgebruik te stimuleren. Motorfietsen nemen minder ruimte in beslag en kunnen files sneller omzeilen, wat leidt tot tijdwinst en een lagere CO2-uitstoot. Met de toenemende beschikbaarheid van elektrische motoren wordt het gebruik van motorfietsen voor woon-werkverkeer steeds aantrekkelijker.

Motorrijden in de regen: 5 essentiële aandachtspunten

Er is een opmerkelijke stijging in het aantal motorrijbewijzen onder jongeren en vrouwen in de afgelopen vijf jaar. Deze groeiende groepen bieden kansen voor meer motorfietsgebruik voor woon-werkverkeer. Werkgevers kunnen profiteren van fiscale voordelen en het aanbieden van goede voorzieningen om motorgebruik te stimuleren.

RAI Vereniging heeft in samenwerking met het Ministerie van IenW een praktische gids ontwikkeld voor werkgevers om motorfietsbeleid te implementeren. Deze gids biedt handvatten voor het benutten van fiscale voordelen, het waarborgen van veiligheid en het geven van praktische tips voor implementatie.

Foto: ANP

Motor.nl Suzuki Testevent: Soezen onder de zon

0
Suzuki testevent

Suzuki lijkt de laatste tijd de wind weer vol in de zeilen te hebben. Met modellen als de GSX-S en de nieuwe V-Stroms hebben ze al veel motorrijders weten te bekoren, maar wat denkt ons lezerspubliek ervan? We selecteerden een zevental uitverkorenen voor een dag Soesrijden in en rond de Biesbosch.

Yoran Bind over de Suzuki GSX-S1000

Eigen motor: Yamaha MT-10

‘De GSX-S1000 voelt een stuk compacter en wendbaarder aan dan mijn eigen motor. Je kunt ‘m een stuk makkelijker omgooien. En het blok is zo gigantisch soepel en wordt geholpen door een erg goede quickshifter, want hij schakelt top. Ik heb ook wat met de instelling van de tractiecontrole zitten spelen en dat voel je ook goed, moet ik zeggen. Qua zit heeft het stuur voor mezelf de perfecte breedte, maar in het zadel glijd ik telkens wat naar voren omdat er een curve inzit, waar ik door mijn lengte liever wat meer naar achteren zou blijven zitten.’

Geert Bind over de Suzuki V-Strom 1050DE

Eigen motor: Suzuki V-Strom 650

‘Overstapt vanaf mijn 650 voelt de 1050 aan als een enorm bakbeest. Maar je went er meteen 100% aan. Als je gaat rijden voel je het extra gewicht nauwelijks nog. Ik kan er net mee gooien en smijten als met mijn eigen Soes. De quickshifter is een mooie extra en schakelt heel erg goed. De zit is ook uitstekend, de remmen pakken lekker aan. Verder vond ik ‘m in rijmodus B het best rijden, want in A is-ie gewoon te agressief. Het went, maar B is beter en volstaat ruimschoots. Kortom, een heel fijne motor.’

Jard van Muijlwijk over de Suzuki GSX-S950

Eigen motor: Honda CB 1000 én CBR600RR

‘Deze 35 kW is uiteraard een stapje terug van wat ik gewend ben, maar ik vond het blok verbazingwekkend koppelrijk met een erg breed uitgespreid vermogen. Het lijkt me een geweldige motor voor beginners, waarmee je lang door kan groeien als rijder. Er zit veel meer pit in dan in een 650 als eerste motor. Het zwaartepunt ligt merkbaar hoger dan op mijn eigen motor, dat is even wennen, maar helpt wel bij strakker en soepeler insturen. Bij trager rijden is het dan net even iets minder handig. De remmen bijten gauw en ik moest even wennen omdat ik gewend ben om iets harder door te moeten knijpen. Maar eraan gewend zijn het uitstekende stoppers. De styling vind ik een stuk moderner en sportiever dan mijn eigen motor.’

Anne van Limpt over de GSX-8R

Eigen motor: Suzuki SV650 X

‘Ik vond de paralleltwin heel erg soepel aanvoelen en door de modernere injectie schokt hij ook minder onderin. Hij zit verrassend fijn, ook al zou ik er geen erg lange toerrritten mee willen rijden, want je steunt toch wel op je polsen. Het schakelen met de quickshifter vond ik wennen, zo zonder koppeling, maar dat gaat heel erg soepel. Ook de remmen vond ik soepel, niet agressief, wat je bij zo’n sportmotor toch wel wat verwacht. En ook het sturen gaat heel erg soepel. Ik denk dat we ‘m dus in één woord kunnen samenvatten: SOEPEL!’

Wout van der Wiel over de Suzuki GSX-1000GX

Eigen motor: Husqvarna Norden

‘Ik vind het een fantastische motor. Hij past me heel erg goed, mooi beide voeten aan de grond. Hij beschikt over een geweldig vermogen, de quickshifter is een meerwaarde en deze Suzuki stuurt ook goed. Ik vind het fijn dat je over veel mogelijkheden beschikt met de veerinstelling, want ik rijd regelmatig met z’n tweeën én bagage. Het is dus belangrijk dat je de motor daarop kunt afstellen. Ik vind het ook een mooi model. De remmen mogen misschien iets harder bijten, maar het went wel. Ik vind de prijs ook goed met alles erop en eraan. Ik ben al een heel stuk om, zeg maar…’

‘Ik ben al een heel stuk om…’

René Kortlever over de Suzuki Hayabusa

Eigen motor: Suzuki Hayabusa van 2000

‘Ik vind de Hayabusa best wel wat veranderd. Het vermogen is en blijft superlekker, net als het sturen. Ik denk dat het zwaartepunt net wat lager is gaan liggen. Hij voelt zo stabiel als een huis en dat maakt ‘m zalig om mee te toeren. Ik liet ‘m zelfs even zakken naar 30 km/u in z’n zes en dat gaf geen enkel probleem. Het grootste verschil met mijn eigen Hayabusa is de elektronica die erop zit. Alles is instelbaar. En de cruisecontrole is geweldig en maakt het misschien net iets makkelijker om niet zo snel tegen bekeuringen aan te lopen. En de rijmodi zijn een absolute plus als je zoals vandaag over bemodderde wegen rijdt. De remmen vind ik niet beter dan op de mijne.’

Arjan van den Broeck over de Suzuki GSX-1000GT

Eigen motor: Honda Blackbird

‘Wat gaat dit allemaal lekker soepel. Van opstappen tot wegrijden, het voelt meteen comfortabel. Het blok bulkt van vermogen in welke versnelling dan ook en de respons is er in elke versnelling, ongeacht het toerental. De injectie is dus echt een vooruitgang met wat ik gewend ben. Ik heb niet extreem geremd, maar de remmen lijken me te doen wat ze moeten doen. Qua sturen helpt het hoge en brede stuur de handling. Hij gedraagt zich uitstekend. En aan de quickshifter ben je in tien minuten gewend en zal ik in het terugrijden naar huis echt wel missen.’

Foto’s: Guus van Goethem

MXGP Indonesië & Indonesië 2024: dubbel podium Herlings en Vlaanderen

0
Jeffrey Herlings scoorde veruit de meeste punten in Indonesië.

Jeffrey Herlings en Calvin Vlaanderen stonden in de beide Indonesische GP’s op het podium. Kay de Wolf alleen in de eerste, maar gaat nog altijd ruimschoots aan de leiding in de WK-stand.

In de coronatijd werden meerdere GP’s na elkaar op hetzelfde circuit verreden. Dat gebeurde nu ook op het Indonesische eiland Lombok. En toch werd er op verschillende banen gereden, want de tweede keer werd er met de nodige aanpassingen andersom gereden. De eerste wedstrijd staat als GP van West Nusa Tenggara in de boeken, de tweede als de GP van Lombok.

Voor Jeffrey Herlings verliepen beide GP’s voortreffelijk: van de zes races wist hij er vijf te winnen! In de tweede manche van West Nusa Tenggara werd Herlings na een val tweede achter Jorge Prado, die in de eerste reeks tweede achter Herlings was geworden en zodoende de GP won. Herlings leidde nagenoeg de hele kwalificatierace en de volledige eerste manche.

Een mooi podium voor Nederland met Jeffrey Herlings als winnaar en Calvin Vlaanderen als derde; links tweede man Tim Gajser.

Een week later kwam Herlings pas in de slotfase van de kwalificatierace en de eerste manche op kop, in de tweede race reed hij van het begin tot het eind aan kop. Herlings: ‘1-1-2 in de eerste GP en 1-1-1 in de tweede! Na mijn val moest ik het stuur en de hendel recht buigen, ik had nog geluk dat ik als derde verder kon rijden. Tegen het eind werden de sporen veel dieper, maar wist ik nog wel in de buurt van Jorge te komen. Ik nam daarbij geen risico’s. En een week later voor het eerst alles gewonnen, de KTM deed het erg goed. Mijn complimenten voor het hele team. Dit is een fijne manier om naar Europa terug te gaan. Ik heb het gevoel dat we steeds beter worden.’

Tim Gajser presteerde goed in beide races, maar Jorge Prado liet in het tweede weekend flink wat punten liggen (‘Het was mijn dag niet.’), maar scoorde een week eerder wel goed. Gajser en Prado behaalden 97 punten in Indonesië, Herlings 117. Hoewel er nog acht GP’s op de kalender staan, kan nu al worden gesteld dat (zonder blessures) de strijd om de wereldtitel tussen deze drie rijders zal gaan, de drie die de afgelopen acht seizoenen met elkaar zeven wereldtitels vergaarden in de MXGP-klasse.

MXGP Italië 2024: Gajser loopt iets uit op Prado

Vlaanderen sterk

Calvin Vlaanderen is bezig met een prima seizoen in zijn eerste jaar als fabrieksrijder van Yamaha. Hij kwam al een paar keer dicht bij het podium, maar mocht daarop nog niet plaatsnemen. In Indonesië lukte het wel en zelfs twee keer. In het eerste weekend werd hij vijfde en twee keer vierde, het tweede weekend leverde drie derde plaatsen op. Vlaanderen: ‘Het was al twee jaar geleden dat ik voor het laatst op het podium stond. Ik heb er hard voor moeten werken. Om nog hoger te eindigen, zal ik beter moeten starten. Met het team hebben we daar hard aan gewerkt. Al met al is het een goede trip naar Indonesië geweest. In de GP van Lombok zag ik Jorge Prado iets verslappen tegen het eind van de eerste manche en heb ik aangezet en hem gepakt. In de tweede manche kon ik in de beginfase een paar snelle ronden rijden, maar aanklampen bij de koplopers lukte niet. Twee keer op het podium, ik ben echt tevreden.’ Vlaanderen verstevigde zijn vierde plaats in de stand door elf punten meer te behalen dan Jeremy Seewer.

Glenn Coldenhoff scoorde in elk van de zes races met een zesde plaats als beste resultaat. Hij staat op een stevige zesde plaats in de WK-stand. Voor zijn teamgenoot Brian Bogers verliep de reis naar Indonesië uiterst teleurstellend. Hij kwam in de eerste kwalificatierace niet goed uit op een driesprong en daarbij raakte zijn schouder uit de kom. Verder rijden zat er niet meer in en hij keerde meteen terug naar Nederland. Door de afmelding van Bogers bleven er slechts zestien rijders over, veertien vaste GP-rijders en twee wildcardrijders, die in elke andere GP zeker geen punten zouden hebben behaald.

Rijdersvoorstelling met Kay de Wolf.

Kay de wolf houdt stand

Aan de reeks Nederlandse en Belgische overwinningen in de MX2 kwam in Indonesië geen eind. De buit werd eerlijk verdeeld, Kay de Wolf zegevierde in het eerste weekend, zijn teamgenoot Lucas Coenen in het tweede. Voor beiden was het de vierde GP-zege van dit jaar. Coenen won beide kwalificatieraces voor De Wolf, die beide races van de eerste GP won, terwijl Coenen zegevierde in beide heats van de tweede GP. Coenen behaalde iets meer punten dan De Wolf, die nu leidt met een voorsprong van 49 punten. De Duitser Simon Längenfelder, die in Lombok voor de zesde keer dit jaar op het podium stond, blijft goed in hun spoor en heeft slechts achttien punten achterstand op Coenen.

‘Ik kijk uit naar volgend weekend’, zei Kay de Wolf na de voor hem zo goed verlopen eerste GP. Maar daarin ging het – voor zijn doen – niet zo goed. ‘Het was een zware dag. Het kostte me moeite om het juiste ritme te pakken te krijgen. Ik maakte een paar foutjes, waarvoor ik alleen maar mijzelf de schuld kan geven. Het is belangrijk me te focussen op het positieve. Ik heb nog steeds de rode plaat en kijk uit naar Loket. Daar ga ik komende tijd hard voor trainen.’

Rick Elzinga viel in de eerste kwalificatierace met een elfde plaats net buiten de punten, maar behaalde wel punten in de overige vijf races, met een zevende plaats in de slotrace als beste uitslag. Hij blijft zevende in de WK-stand, maar zag Sacha Coenen tot op vijf punten naderen.

Jens Walvoort en Kay Karssemakers bleven op de beide zaterdagen puntloos. Walvoort behaalde in de vier manches vier keer punten. Karssemakers viel beide keren in de tweede manche uit.

In de komende tijd kunnen de Belgische en Nederlandse crossliefhebbers dicht bij huis naar een Grand Prix, eerst Lommel (27 en 28 juli) en drie weken later Arnhem (17/18 augustus).

Voor het eerst in twee jaar stond Calvin Vlaanderen weer op het podium. En dat twee keer!

Foto’s: Fabrikanten

MXGP West Nusa Tenggara

Kwalificatie: 1. Herlings; 2. Prado; 3. Gajser; 4. Seewer; 5. Vlaanderen; 6. Horgmo; 7. Guillod; 8. Pancar; 9. Bonacorsi; 10. Coldenhoff.

1e manche: 1. Herlings; 2. Prado; 3. Gajser; 4. Vlaanderen; 5. Bonacorsi; 6. Seewer; 7. Coldenhoff; 8. Guillod; 9. Horgmo; 10. Guadagnini; 11. Gifting; 12. Pancar; 13. Paturel; 14. Okura; 15. Toendel; 16. Kerhoas.

2e manche: 1. Prado; 2. Herlings; 3. Seewer; 4. Vlaanderen; 5. Gajser; 6. Horgmo; 7. Guadagnini; 8. Toendel; 9. Pancar; 10. Paturel; 11. Coldenhoff; 12. Bonacorsi; 13. Guillod; 14. Gifting; 15. Okura; 16. Kerhoas.

GP: 1. Prado; 2. Herlings; 3. Vlaanderen.

MX2 West Nusa Tenggara

Kwalificatie: 1. L. Coenen; 2. De Wolf; 3. Längenfelder; 4. Adamo; 5. Everts; 6. Haarup; 7. Zanchi; 8. Chambers; 9. McLellan; 10. Oliver.

1e manche: 1. De Wolf; 2. Adamo; 3. Haarup; 4. Everts; 5. S. Coenen; 6. Längenfelder; 7. L. Coenen; 8. McLellan; 9. Elzinga; 10. Prugnieres; 11. Chambers; 12. Karssemakers; 13. Reisulis; 14. Zanchi; 15. Walvoort; 16. Oliver; 17. Ambjörnson; 18. Wannalak; 19. Alfarizi; 20. Arsenio Algifari.

2e manche: 1. De Wolf; 2. L. Coenen; 3. Adamo; 4. S. Coenen; 5. Haarup; 6. Längenfelder; 7. Everts; 8. Zanchi; 9. McLellan; 10. Walvoort; 11. Elzinga; 12. Prugnieres; 13. Reisulis; 14. Chambers; 15. Alfarizi; 16. Ambjörnson; 17. Wannalak; 18. Arsenio Algifari; 19. Oliver; 20. Makarim.

GP: 1. De Wolf; 2. Adamo; 3. L. Coenen.

MXGP Lombok

Kwalificatie: 1. Herlings; 2. Gajser; 3. Vlaanderen; 4. Prado; 5. Seewer; 6. Coldenhoff; 7. Guadagnini; 8. Guillod; 9. Bonacorsi; 10. Gifting.

1e manche: 1. Herlings; 2. Gajser; 3. Vlaanderen; 4. Prado; 5. Seewer; 6. Coldenhoff; 7. Guillod; 8. Guadagnini; 9. Horgmo; 10. Bonacorsi; 11. Gifting; 12. Paturel; 13. Pancar; 14. Toendel; 15. Okura; 16. Kerhoas.

2e manche: 1. Herlings; 2. Gajser; 3. Vlaanderen; 4. Guillod; 5. Prado; 6. Seewer; 7. Horgmo; 8. Coldenhoff; 9. Pancar; 10. Bonacorsi; 11. Gifting; 12. Guadagnini; 13. Paturel; 14. Toendel; 15. Okura; 16. Kerhoas.

GP: 1. Herlings; 2. Gajser; 3. Vlaanderen.

WK-stand na 12 GP’s

Positie Coureur / Motor Punten
1 Tim Gajser (SLO) – Honda 608
2 Jorge Prado (E) – GasGas 574
3 Jeffrey Herlings – KTM 557
4 Calvin Vlaanderen – Yamaha 429
5 Jeremy Seewer (CH) – Kawasaki 411
6 Glenn Coldenhoff – Fantic 360
7 Romain Febvre (F) – Kawasaki 327
8 Pauls Jonass (LV) – Honda 274
9 Kevin Horgmo (N) – Honda 264
10 Valentin Guillod (CH) – Honda 259
11 Brian Bogers – Fantic 213
40 Lars van Berkel – Honda 5

MX2 Lombok

Kwalificatie: 1. L. Coenen; 2. De Wolf; 3. Längenfelder; 4. S. Coenen; 5. Haarup; 6. Everts; 7. Elzinga; 8. Oliver; 9. Reisulis; 10. Adamo,

1e manche: 1. L. Coenen; 2. Längenfelder; 3. De Wolf; 4. Haarup; 5. Everts; 6. Adamo; 7. S. Coenen; 8. McLellan; 9. Zanchi; 10. Oliver; 11. Prugnieres; 12. Reisulis; 13. Karssemakers; 14. Walvoort; 15. Elzinga; 16. Wannalek; 17. Chambers; 18. Arsenio Algifari; 19. Makarim; 20. Ambjörnson.

2e manche: 1. L. Coenen; 2. Adamo; 3. Haarup; 4. Everts; 5. Längenfelder; 6. De Wolf; 7. Elzinga; 8. McLellan; 9. Oliver; 10. Braceras; 11. Reisulis; 12. Walvoort; 13. S. Coenen; 14. Chambers; 15. Ambjörnson; 16. Zanchi; 17. Alfarizi; 18. Wannalek; 19. Makarim; 20. Prugnieres.

GP: 1. L. Coenen; 2. Haarup; 3. Längenfelder.

WK-stand na 12 GP’s

Positie Coureur / Motor Punten
1 Kay de Wolf – Husqvarna 576
2 Lucas Coenen (B) – Husqvarna 527
3 Simon Längenfelder (D) – GasGas 509
4 Liam Everts (B) – KTM 471
5 Andrea Adamo (I) – KTM 455
6 Mikkel Haarup (DK) – Triumph 399
7 Rick Elzinga – Yamaha 346
8 Sacha Coenen (B) – KTM 341
9 Quinten Prugnieres (F) – Kawasaki 228
10 Thibault Benistant (F) – Yamaha 226
15 Jens Walvoort – KTM 150
17 Kay Karssemakers – Fantic 115
25 Cas Valk – KTM 36
28 Dave Kooiker – KTM 27
32 Ivano van Erp – Yamaha 13
Lucas Coenen won in Lombok zijn vierde GP.