Motorreis Oman: door de Woeste Leegte

Of ik de motor onbeschut buiten kon laten staan? ‘Laat de sleutel maar in het contact.’ Toen ik ongelovig reageerde, werd mij gezegd: ‘Zo is er minder kans dat je de sleutel verliest.’ Zelfs mijn helm en andere spullen liet ik de hele reis zonder zorgen achter op de motor. Een trucje dat ik in het centrum van Amsterdam niet moet proberen.

Het avontuur begint in Salalah en we rijden van het zuiden naar het noorden, zodat we een zo compleet mogelijk beeld krijgen van dit uitgestrekte land. Het gezelschap bestaat uit een Australiërs, gids Youssef en een chauffeur die in een aangepaste vrachtwagen rijdt om eventuele achterblijvers te helpen. Youssef rijdt voorop om de weg te wijzen en sporadische blokkades van dromedarissen te doorbreken. Je zou het bijna niet geloven, maar eenmaal de stad uit kom je elke vijf kilometer wel een kudde van deze hoogpoters tegen. Op zich niets mis mee, alleen zijn ze als de dood voor het geronk van een motor en lopen ze onvoorspelbaar alle kanten uit als je ze passeert. We krijgen de tip om de dieren in neutraal voorbij te rijden zodat ze niets doorhebben.

Motorreis India: woestijnrit in Rajasthan

Een tweede aandachtspunt zijn de vele drempels in de dorpen, vaak gecamoufleerd door ouderdom, waardoor ze je gevaarlijk kunnen verrassen. Afgezien van deze aandachtspunten kan een motorrijder in Oman alle vakjes op zijn wenslijst aankruisen. De geasfalteerde wegen zijn van sublieme kwaliteit en de Omani rijden zeer gedisciplineerd, waarmee het cliché over het verkeersgedrag in zuidelijke landen wordt gelogenstraft. In het tiendaagse pakket zitten zowel luxueuze slaapplaatsen als overnachtingen onder de sterrenhemel. Een wereld van verschil, en instinctief ging mijn voorkeur vooraf naar het kamperen. Jammer genoeg ben ik het type dat eerst moet voelen alvorens te geloven. Iedereen weet dat het in de woestijn, ondanks aangename dagtemperaturen (25 graden), ’s avonds serieus afkoelt. Toch leek het mij een prima idee om een zomerse slaapzak uit mijn vervlogen festivalperiode mee te nemen naar deze ruige omgeving. De touroperator voorziet al het kampeermateriaal, maar slaapgerief moeten de deelnemers om hygiënische redenen zelf meenemen.

Die eerste nacht staat er een stevige wind en daalt de temperatuur tot een waarde waar mijn amateurmateriaal niet op is berekend. Zelden ben ik zo blij geweest om onze natuurlijke bron van warmte te zien verschijnen aan de horizon. De volgende dag stop ik in de eerste de beste winkel en doe mezelf een warme deken cadeau.

Waar we de eerste avond in een desolate rotswoestijn sliepen, zetten we de dag erna de tenten op in de machtige Rub’ Al Khali. Deze duinwoestijn, ook wel ‘The Empty Quarter’ genoemd, omvat delen van Saudi-Arabië, Oman, Jemen en de Verenigde Arabische Emiraten. Het is de meest uitgestrekte zandvlakte ter wereld en herbergt duinen die tot bijna driehonderd meter kunnen reiken. Ondanks het droge klimaat zijn de open vlaktes bezaaid met struiken die toefjes groen toevoegen aan het beige kleurenpalet. Vorig jaar is er een cycloon gepasseerd die ervoor heeft gezorgd dat deze delen van de woestijn besprenkeld zijn met leven. Die avond tovert Brett zijn barbecue weer uit zijn vrachtwagen en verwent ons met een heerlijke maaltijd.

1 van 9

Gevestigde waarde

Het uitdagende wasbordpatroon dat we de volgende ochtend in alle vroegte voorgeschoteld krijgen, maakt dat we niet lang nodig hebben om wakker te worden. Helaas heeft deze ondergrond ook zijn weerslag op het materiaal. Een Africa Twin krijgt een nieuwe band omgelegd, maar de twee verse BMW’s F850 GS zijn er nog slechter aan toe. Beide Beemers hebben kort kennisgemaakt met het mulle zand, waardoor de radiatoren lek zijn geslagen. Er zit niks anders op dan de reservoirs regelmatig bij te vullen met water. Ik kreeg de oudste motor van het peloton onder de kont, de KTM 990 Adventure, maar ben daar allerminst rouwig om. Ondanks zijn leeftijd is het duidelijk dat dit beestje niet onderdoet voor zijn jongere rivalen. Sterker nog: na de eerste drie dagen van voornamelijk offroad rijden begin ik te geloven dat ik de jackpot heb gewonnen.

We moeten vandaag zeshonderd kilometer overbruggen en willen ten minste één Frankincense-site bezoeken. Da’s de plek waar Boswellia-bomen worden gekweekt. Dat zegt je natuurlijk bitter weinig, maar van deze bomen wordt een uniek hars onttrokken dat de basis vormt voor wierook en parfums. In Oman bleek het een product van onschatbare waarde. In sterk religieuze periodes oversteeg het zelfs de waarde van goud. Veel handelaren op de zijderoute, waaronder Marco Polo, bezochten deze streek om het kostbare goed van hieruit naar alle uithoeken van de wereld te exporteren. ‘The lost city of Ubar’ vormde in die tijd het epicentrum van deze handel. Helaas klinkt de naam spectaculairder dan de huidige, door UNESCO beschermde omgeving, want buiten enkele afgebrokkelde muren valt er niet veel meer te zien. Het merendeel van de stad is opgeslokt door de woestijn en zal waarschijnlijk voor altijd onder het zand verborgen blijven.

Als de Arabische Zee weer in zicht komt, slaan we linksaf en leidt de kust ons naar het noorden. Honderd kilometer voorbij Salalah maak ik kennis met een van de mooiste wegen die het land rijk is. Alle parameters voor een perfecte rit staan aan de juiste kant van de teller. De ondergang van de zon zorgt voor warme kleuren en een ideale temperatuur. De KTM is de perfecte speelkameraad om deze bochten te nemen en er is geen verkeer om onze vriendschap te belemmeren. Maar het is vooral de prachtige kustweg, die continu op- en neergaand flirt met de bergketen langs de zee, die me doet verstommen tijdens het rijden. Als bekroning van deze droomrit bivakkeren we aan het strand.

Natuurlijke douche

Overal in Oman vind je borden met ‘Wadi’. Dit wil zoveel zeggen als: ‘door water uitgehold ravijn’. Het zijn borden die je uitdagen om de weg in te draaien op zoek naar een oase van groene rust, waar het water uit de bron ontspringt. We besluiten die ochtend toe te geven aan de verleiding en verlaten de kustweg voor een kleine escapade van twintig kilometer over een uitstekende piste landinwaarts. Op het einde van deze strade bianche vinden we het beloofde land. Midden in het dorre landschap verdringt het groen zich om een plaats zo dicht mogelijk bij de bron. Het zuivere water druppelt van de indrukwekkende rotsen en biedt ons de gelegenheid om het zand en stof uit onze kleren te wassen.

Terwijl het zuiden me in extase bracht, is het landschap langs de kust, naarmate we noordelijker doordringen, minder spectaculair. Aangezien we enkel rechtdoor moeten rijden, raakt de groep versplinterd en rijdt iedereen apart naar de afgesproken checkpoints. Het solorijden brengt een onverwachte ervaring met zich mee. Voor het eerst in vier dagen kan ik kennismaken met de vriendelijkheid en gastvrijheid van de lokale bevolking. Er is weinig verkeer op deze wegen, maar er is geen enkele auto die niet stopt om te vragen of ik hulp nodig heb.

Gastvrij

In de middag stop ik bij een kleine kruidenier om wat water te kopen, waarop meteen een Omani op me afstapt om me welkom te heten in zijn land. ‘Kan ik je iets aanbieden van de winkel?’ vraagt de man. Ik rijd verder en een uur later stop ik voor wat rekken en strekken. Het duurt geen twee minuten of er stopt weer een auto. ‘Is alles oké?’. De bestuurder nodigt me uit om thee of koffie bij hem thuis te komen drinken. Ik wijs het voorstel beleefd af en rijd verder op de motor. Die avond vraag ik aan onze gids of ze iets in ruil willen voor al die vriendelijkheid. Youssef kijkt me verbaasd aan en zegt dat het een belediging zou zijn om deze mensen geld te geven. Gastvrijheid is een wezenskenmerk van Oman.

Helaas is er ook een ongenode gast op het feest: naarmate we de kust afrijden, steken er windstoten tot 70 km/u op. De lange dagen krijgen hierdoor een extra uitdaging. Niet alleen moeten we oppassen voor duinvorming op de wegen, we moeten ook opboksen tegen de onverwachte opdoffers van de wind, die ons uit het zadel probeert te blazen. Gelukkig draaien we af richting het binnenland voor een overnachting in de prachtige woestijn van Wahiba Sands.

Streepje cultuur

We zijn halverwege de trip en het aantal kilometers zal de volgende dagen wat lager liggen. We stoppen in Nizwa voor een portie cultuur. Door de turbulente geschiedenis heeft Oman vele hoofdsteden gekend, en Nizwa was er daar één van. Het stadje is gekend om zijn soeks, authentieke geitenmarkt en spectaculair fort met Portugese invloeden. Ook hier hebben Europese koningshuizen hun macht proberen te verankeren. Vanaf 1508 worden delen van Oman voor een periode van 150 jaar bezet door de Portugezen, tot het machtige Ottomaanse Rijk het land opeiste. Daarna zijn het de Britten die Oman inlijven. Dit blijft zo tot 1971. In 1970 zet Qaboes Bin Said Al Said zijn vader Said Bin Taimur af, en hij regeert het land tot op de dag van vandaag. Dankzij de stijgende inkomsten uit olie kan hij volop investeren in infrastructuur, gezondheidszorg en onderwijs. Met succes, want vandaag geldt Oman als een van de meest stabiele landen in de regio en leeft het in vrede met zijn buurlanden.

Hoogtestage

We laten het stedelijk gebied achter ons en rijden het Hajar-gebergte tegemoet, waar het krachtenspel van tektonische platen een dramatisch landschap heeft gevormd. Deze natuurkrachten hebben onder meer Jebel Shams gecreëerd, met 3.028 meter de hoogste berg van Oman. We overnachten in Misfat, een magische plek verstopt in het groen op de flanken van de Hajar. Heel het dorp is dooraderd met een wirwar van irrigatiekanaaltjes, die ontspringen uit een natuurlijke bron en het mogelijk maken groenten en fruit te telen in dit ruwe terrein. Het is de ideale omgeving om een paar uur te wandelen en te genieten van het oude vernuft en van de rust die het dorp ademt.

Hoe hoger we de bergen intrekken, hoe technischer de wegen worden. Perfect asfalt wordt afgewisseld met passages van aangestampt gravel, ideaal om de offroad-eigenschappen van de motoren nog eens te testen. Een leuke afwisseling, die ons tot bij de spectaculaire Wadi Ghul brengt. Na de Grand Canyon zou dit volgens de gids de diepste kloof ter wereld zijn. Het is in ieder geval een plek om stil van te worden.

Dunbevolkt

Na een welverdiende rust op een hoogte van 2.000 meter dalen we de majestueuze berg af en worden nog een laatste keer verwend met echt bochtenwerk. En opnieuw valt op dat we hier haast alleen op de wereld zijn. Met elf inwoners per vierkante kilometer is dit een van de dunst bevolkte regio’s ter wereld. Combineer dat met het ontbreken van massatoerisme en je hebt de weg overal helemaal voor jezelf. Niet veel later kronkelen we de snelweg af richting de hoofdstad Masqat, die me verrast door zijn netheid en infrastructuur. Het is duidelijk dat olie Oman geen windeieren heeft gelegd. We bezoeken de gigantische Sultan Qaboes-moskee, die pas in 2001 voltooid werd. Ze biedt plaats aan 20.000 gelovigen en herbergt een prachtige kroonluchter, die net als mijn KTM uit Oostenrijk komt.

Een laatste keer verzamelen we aan tafel voor een smakelijk avondmaal en praten na over deze fantastische trip. Vooraf had ik wat vraagtekens gezet bij het onbekende gezelschap en het onbekende land. Dat bleek achteraf gezien compleet overbodig. De Australiërs in de groep bleken ontspannen, uitgelaten, spontaan, vriendelijk en recht voor z’n raap zodat het ’s avonds altijd een gezellige boel was. En Oman wist me als land positief te verrassen: lekker eten, vriendelijke mensen, prachtige wegen, maar vooral een enorme variëteit aan landschappen. Je rijdt in de grootste duinwoestijn, je eet iets op de witte zandstranden, je komt tot rust in groene oases, beklimt machtige bergen en bezoekt authentieke Arabische dorpen. Ik voel heimwee opkomen…

Reisinformatie

Heenreis
Oman is makkelijk te bereiken vanuit Dubai met meerdere vluchten per dag en er is elke dag een rechtstreekse vlucht van Brussel naar Dubai. Reken dat je 400 à 500 euro kwijt bent aan vliegtuigtickets.

Betaalmiddel
De lokale munt is de Omaanse rial en die is twee keer meer waard dan de euro, met andere woorden: 1 euro is een halve OR. Even wennen dus, want meestal is het omgekeerd.

Verkeer
In Oman rijden ze aan de rechterkant. Verder zijn de verkeersregels te vergelijken met die van Nederland, alleen zijn de wegen veel beter in Oman. De infrastructuur, zoals luchthavens en wegen, is van sublieme kwaliteit.

Download de route Oman

Lengte: 2132 km
Reisdagen: 10

1 van 13