Het British Superbike Championship viert in 2026 zijn dertigjarig bestaan. Van 18 tot en met 20 september komt het kampioenschap bovendien in actie op het TT Circuit Assen. Een top-tien samenstellen van de grootste BSB-iconen blijft een haast onmogelijke opgave. Door de jaren heen hebben talloze coureurs hun stempel op het kampioenschap gedrukt. Denk aan namen als Tommy Bridewell, Michael Rutter, Kyle Ryde, Jonathan Rea en James Whitham. Discussie zal er altijd zijn, maar volgens MOTO73 zijn dit de tien grootste iconen uit dertig jaar British Superbike Championship.
| Volop BSB-actie in Assen |
| Naast drie races van de British Superbike staan in het weekend van 18 tot en met 20 september nog veel meer klassen op het programma. Zo zijn er dubbele races voor de British Supersport, Moto4 British (Talent) Cup, Moto4 Northern Cup, het WK Zijspannen, de BeNeLux Trophy en de BMW F900 R Cup. |
Shane ‘Shakey’ Byrne: De koning van de moderne BSB
| Geboren | 10 december 1976 |
| Nationaliteit | Engeland |
| BSB-jaren | 1999 t/m 2003, 2006 t/m 2008 & 2011 t/m 2018 |
| BSB-titels | 6 (2003, 2008, 2012, 2014, 2016, 2017) |
| Bekend om | Recordhouder met zes BSB-titels |
Shane ‘Shakey’ Byrne is zonder twijfel de succesvolste rijder uit de geschiedenis van het British Superbike Championship. De Engelsman wist zich gedurende bijna twee decennia aan de top van het kampioenschap te handhaven. Zijn echte doorbraak kwam in 2003, toen hij zijn eerste BSB-titel veroverde en als wildcardrijder bovendien beide World Superbike-races op Brands Hatch won. Dit leverde hem voor 2004 een plek in de MotoGP op. Na twee jaar keerde hij terug naar de BSB, waar hij in 2008 zijn tweede titel pakte. Opnieuw vertrok ‘Shakey’ als regerend kampioen, ditmaal naar het World Superbike Championship. Maar ook nu kon hij op WK-niveau niet zo imponeren als op de uitdagende Britse circuits. Na twee jaar keerde Byrne definitief terug en bleef. In de daaropvolgende zeven jaar werd hij nog eens vier keer kampioen. Zijn rivaliteiten met onder meer Ryuichi Kiyonari, Josh Brookes en Leon Haslam vormden jarenlang het gezicht van het kampioenschap. Met zes titels en 85 racezeges zette hij een record neer dat nog altijd overeind staat. Daarmee groeide hij uit tot hét referentiepunt voor iedere BSB-coureur.
Niall Mackenzie: De eerste BSB-superster
| Geboren | 19 juli 1961 |
| Nationaliteit | Schotland |
| BSB-jaren | 1996-2000 |
| BSB-titels | 3 (1996, 1997, 1998) |
| Bekend om | Drie opeenvolgende titels en het populariseren van BSB |
Toen de BSB in de jaren ‘90 uitgroeide tot een volwaardig nationaal topsportkampioenschap, was Niall Mackenzie het gezicht van die ontwikkeling. De Schot had al naam gemaakt in de Grand Prix en bracht internationale allure naar het Britse kampioenschap. Mackenzie was in de jaren ‘80 en begin jaren ‘90 fabrieksrijder voor Suzuki, Honda en Yamaha geweest in de 500cc-klasse, waarin hij meerdere podiumplaatsen behaalde. Mackenzie was populair bij het publiek en werd in 1996 de eerste British Superbike-kampioen. Uitkomend voor Yamaha prolongeerde hij zijn titel vervolgens nog tweemaal, waarmee hij na drie opeenvolgende kampioenschappen de eerste echte BSB-superster werd. Mackenzie hielp het kampioenschap op de kaart te zetten. Dit zorgde voor televisieaandacht en vollere tribunes. Voor veel Britse fans blijft hij de man die van de BSB een nationale motorsporthit maakte.
Ryuichi Kiyonari: De Japanse sensatie van de BSB
| Geboren | 23 september 1982 |
| Nationaliteit | Japan |
| BSB-jaren | 2004 t/m 2007, 2010 t/m 2011, 2013 t/m 2016 |
| BSB-titels | 3 (2006, 2007, 2010) |
| Bekend om | De succesvolste buitenlandse rijder in BSB |
Ryuichi Kiyonari arriveerde in Groot-Brittannië als een relatief onbekende Japanner, maar groeide razendsnel uit tot een van de meest geliefde en succesvolle buitenlandse coureurs in de geschiedenis van het kampioenschap. Zijn agressieve rijstijl, spectaculaire inhaalacties en enorme snelheid maakten hem tot een publieksfavoriet. Kiyonari won races alsof het vanzelf ging en is de enige rijder buiten Groot-Brittannië die drie BSB-titels veroverde. Zijn samenwerking met Honda groeide uit tot een legendarische combinatie. Zijn succes bewees dat de BSB internationaal aanzien genoot en trok meer buitenlandse toprijders naar het kampioenschap. Tussen zijn titels door reed Kiyonari in 2008 en 2009 in het World Superbike Championship voor Ten Kate Racing Honda, maar ook daar bleek dat zijn grootste kracht op de Britse circuits lag. Vooral op krappe banen als Brands Hatch was de Japanner op zijn best.
Steve Hislop: De volksheld
| Geboren | 11 januari 1962 |
| Nationaliteit | Schotland |
| BSB-jaren | 1996-2003 |
| BSB-titels | 1 (2002) |
| Bekend om | Isle of Man TT-legende en publieksheld |
Steve ‘Hizzy’ Hislop wordt vooral herinnerd als Isle of Man TT-legende, waar hij elf overwinningen behaalde, maar zijn invloed op de BSB mag niet worden onderschat. Hislop combineerde ongekende moed met natuurlijke snelheid en was een van de meest gerespecteerde coureurs van zijn generatie. ‘Hizzy’, zoals zijn bijnaam luidde, pakte in 1995 de laatste Britse Superbike-titel voordat het huidige kampioenschap in 1996 zijn intrede deed. In de jaren daarna leverde Hislop legendarische gevechten, onder meer met zijn toenmalige teamgenoot Niall Mackenzie in 1998. Ook aan het begin van deze eeuw was de Schot nog altijd razendsnel, al kon hij door een aantal zware blessures niet meestrijden om de titel. In 2001 was Hislop dicht bij het kampioenschap, maar zorgde een beenblessure voor een vroegtijdig einde van zijn seizoen en eindigde hij als tweede achter John Reynolds. Een jaar later was het wel raak en veroverde hij op 40-jarige leeftijd de titel met een Ducati. Nog geen jaar later kwam Hislop om het leven bij een helikoptercrash. Voor veel Britse motorsportfans blijft hij een van de grootste helden die het land ooit heeft voortgebracht.
John Reynolds: Mister Consistent
| Geboren | 27 juni 1963 |
| Nationaliteit | Engeland |
| BSB-jaren | 1997-2005 |
| BSB-titels | 2 (2001, 2004) |
| Bekend om | Uitzonderlijke constantheid |
John Reynolds is misschien wel de meest onderschatte naam op deze lijst. De Brit was al de beste in de British Superbike in 1992, nog voordat het huidige kampioenschap zijn intrede deed. Vervolgens reed Reynolds twee jaar in de 500cc Grand Prix, waar hij uitgroeide tot de succesvolste privérijder. Na twee seizoenen in het World Superbike Championship keerde hij in 1997 terug naar het nationale kampioenschap. Reynolds stond niet direct bekend om zijn spectaculaire zeges, maar wel om zijn constante prestaties. Het zegt veel dat hij in 202 starts maar liefst 117 keer op het podium stond. Dat is meer dan vijftig procent. In acht seizoenen, tussen 1997 en 2004, werd de Brit tweemaal kampioen en eindigde hij zes keer in de top drie van het eindklassement. In 2001 was Reynolds de beste op Ducati en drie jaar later herhaalde hij dat kunststukje met Suzuki. Na een zware crash besloot Reynolds eind 2005 een punt achter zijn racecarrière te zetten.
Josh Brookes: De Australische publiekslieveling
| Geboren | 28 april 1983 |
| Nationaliteit | Australië |
| BSB-jaren | 2009 t/m 2015, 2017 t/m heden |
| BSB-titels | 2 (2015, 2020) |
| Bekend om | Doorzettingsvermogen en spectaculaire rijstijl |
Josh Brookes bracht Australische flair en een ongekende strijdlust naar de Britse circuits. In 2009 maakte hij zijn debuut in de British Superbike, nadat hij daarvoor enkele jaren afwisselend in de World Supersport en World Superbike had gereden. Dat de Australiër zich in Groot-Brittannië thuis voelde, blijkt uit het feit dat hij sinds 2009 slechts één seizoen heeft gemist. In 2016 keerde Brookes voor één jaar terug naar het World Superbike Championship, maar een jaar later was hij alweer terug op de Britse circuits. Ook nu is hij op 43-jarige leeftijd nog altijd niet weg te denken uit de British Superbike. Brookes maakte indruk met zijn agressieve en spectaculaire rijstijl. Vooral in de beginjaren kon het er af en toe wat onstuimig aan toegaan, maar de Australiër was vanaf het eerste moment snel. Bovendien kent iedereen Brookes van zijn gigantische sprongen op ‘The Mountain’ van Cadwell Park. Tussen 2009 en 2020 (met uitzondering van 2016) eindigde hij op vier verschillende merken telkens in de top vijf van het kampioenschap. In 2015 en het coronajaar 2020 veroverde hij de BSB-titel. Inmiddels is Brookes geen titelkandidaat meer, maar nog altijd goed voor top-tienklasseringen. Zijn lange aanwezigheid aan de top, gecombineerd met twee titels en meer dan vijftig overwinningen, maakt hem tot een van de succesvolste buitenlandse rijders uit de geschiedenis van de BSB.
Leon Haslam: De eeuwige podiumklant
| Geboren | 31 mei 1983 |
| Nationaliteit | Engeland |
| BSB-jaren | 2005 t/m 2008, 2016 t/m 2018, 2020-2023, 2018-heden |
| BSB-titels | 1 (2018) |
| Bekend om | Succes in zowel BSB als WK Superbike |
Leon Haslam groeide als zoon van Ron op in de Grand Prix-paddock. Vader ‘Rocket Ron’ was jarenlang een toprijder in het 500cc-wereldkampioenschap. Vanwege zijn achtergrond werd al vroeg in hem een toekomstig kampioen gezien. Leon was nog maar 15 jaar oud toen hij in 1998 zijn Grand Prix-debuut maakte met een wildcard in de 125cc. Na gereden te hebben in de 500cc en 250cc kwam de Brit via het World Superbike-kampioenschap in 2005 terecht in zijn eerste volledige seizoen in de British Superbike. Vier jaar op rij eindigde Haslam in de top vier van het kampioenschap, maar kampioen werd hij niet. Vervolgens reed hij zeven seizoenen in het World Superbike-kampioenschap, totdat hij in 2016 met Kawasaki terugkeerde naar eigen bodem. Na een derde en tweede plaats in het kampioenschap werd Haslam in 2018 British Superbike-kampioen, waarmee hij weer promoveerde naar WK-niveau om in 2022 voor de derde keer in zijn carrière terug te keren. Na drie seizoenen buiten de top vier te zijn geëindigd – iets wat hem niet eerder was overkomen in de BSB – werd hij in 2025 op 43-jarige leeftijd weer ‘gewoon’ derde in de eindstand. Daarnaast reed hij inmiddels op praktisch alle merken die actief zijn in de Superbike. Met 47 BSB-zeges, vijf WK-overwinningen en drie zeges in de 8 uur van Suzuka, in combinatie met zijn lange en veelzijdige carrière aan de top, behoort hij tot de belangrijkste figuren uit de moderne BSB-geschiedenis.
Neil Hodgson: BSB als springplank naar de wereldtitel
| Geboren | 20 november 1973 |
| Nationaliteit | Engeland |
| BSB-jaren | 1999 t/m 2000 |
| BSB-titels | 1 (2000) |
| Bekend om | BSB- en wereldkampioen Superbike |
Neil Hodgson was een van de kleurrijkste persoonlijkheden van zijn generatie. Zijn aanvallende rijstijl en uitgesproken karakter maakten hem geliefd bij fans en media. In de British Superbike reed hij slechts twee jaar, maar in die korte periode maakte hij veel indruk. Voordat hij in 1999 op 25-jarige leeftijd arriveerde in de BSB, had hij al meerdere jaren in de Grand Prix en drie seizoenen in het World Superbike achter de rug, met eindklasseringen rond de tiende plaats. In de British Superbike vond Hodgson het vertrouwen om later te kunnen schitteren op WK-niveau. In 1999 werd hij teamgenoot van Troy Bayliss bij GSE Ducati. In zijn eerste jaar eindigde hij als vierde, terwijl Bayliss de titel pakte. Een jaar later was Hodgson voor hetzelfde team de beste. Tijdens dat seizoen won hij met wildcards bovendien twee races in het World Superbike-kampioenschap, waarmee hij bewees klaar te zijn voor een comeback op WK-niveau. In 2001 promoveerde de populaire Brit met Ducati naar het WK, waar hij in 2003 op dominante wijze de wereldtitel veroverde. Hierdoor kreeg Hodgson in 2004 de kans om een seizoen met Ducati in de MotoGP te rijden. Daarna reed hij nog vier jaar in Amerika. In 2010 zou Hodgson terugkeren naar de British Superbike, maar nog voordat het seizoen begon, kondigde hij zijn afscheid als actief coureur aan. Een eerder opgelopen schouderblessure was daarvoor de belangrijkste reden.
Tommy Hill: De kampioen van de laatste ronde
| Geboren | 9 februari 1985 |
| Nationaliteit | Engeland |
| BSB-jaren | 2004 t/m 2007, 2009 t/m 2012 |
| BSB-titels | 1 (2011) |
| Bekend om | De legendarische titelbeslissing van 2011 op Brands Hatch |
Weinig BSB-kampioenschappen zijn zo iconisch als de ontknoping van 2011. Tommy Hill versloeg John Hopkins in de allerlaatste bocht van de allerlaatste race op Brands Hatch en schreef daarmee geschiedenis. Hill pakte de BSB-titel met een verschil van slechts 0,006 seconde, nadat het duo elkaar in de slotronde nog meerdere keren had gepasseerd. Dat moment groeide uit tot een van de beroemdste beelden uit dertig jaar BSB. Vergelijk het met de titelstrijd tussen Kyle Ryde en Tommy Bridewell in de laatste ronde van 2024. Hill debuteerde op 19-jarige leeftijd in de British Superbike en werd in zijn eerste seizoen de jongste rijder ooit op de eerste startrij. In de eerste jaren eindigde hij met Yamaha rond de tiende plaats in het kampioenschap. In 2008 vertrok hij naar het WK Supersport en een jaar later maakte hij de overstap naar het WK Superbike. Dat werd geen succes door een combinatie van blessures en tegenslagen. Halverwege 2009 keerde hij terug naar de BSB. Vanaf dat moment was Hill een andere rijder. Hij groeide uit tot een absolute topper en eindigde vanaf 2010 drie jaar op rij in de top drie van het kampioenschap. Opvallend genoeg stopte Hill eind 2012 met racen; hij was toen pas 27 jaar oud. Zijn belangrijkste redenen waren dat zijn ultieme doel, de BSB-titel, was behaald en dat er geen betaalbare mogelijkheid was om de overstap naar het WK te maken.
Troy Bayliss: Superbike-ster in wording
| Geboren | 30 maart 1969 |
| Nationaliteit | Australië |
| BSB-jaren | 1998-1999 |
| BSB-titels | 1 (1999) |
| Bekend om | Dominante titelcampagne en latere WK-successen |
Voordat Troy Bayliss uitgroeide tot drievoudig wereldkampioen Superbike, maakte hij al indruk in de British Superbike. De internationale motorsportwereld leerde hem kennen toen hij voor Molenaar Racing mocht invallen tijdens de Grand Prix van Australië in 1997. Op een Suzuki in de 250cc-klasse zorgde hij voor een sensatie door mee te strijden om de podiumplaatsen. Een jaar later maakte Bayliss zijn debuut in Europa in de BSB. Met GSE Ducati reed hij vervolgens in 1999 een volledig seizoen op Britse bodem. Met zeven zeges wist hij ervaren BSB-rijders als Chris Walker, John Reynolds en Niall Mackenzie te verslaan en kampioen te worden. Zijn agressieve rijstijl, spectaculaire inhaalacties en no-nonsensehouding maakten de Australiër al snel tot een publiekslieveling. In 2000 zou Bayliss eigenlijk uitkomen in het Amerikaanse Superbike-kampioenschap, totdat Carl Fogarty een carrièrebeëindigende crash overkwam en hij werd opgenomen in het Ducati-fabrieksteam in de World Superbike. Het duurde vervolgens slechts enkele races voordat Bayliss ook op WK-niveau zijn eerste overwinning behaalde. Vanuit daar zou de Ducati-coureur uitgroeien tot een van de succesvolste en populairste WorldSBK-rijders. Zijn succes bewees dat de BSB een springplank kon zijn naar wereldfaam en inspireerde talloze coureurs om dezelfde route te volgen.
BSB-kampioenen op een rij
Hoewel het huidige British Superbike Championship officieel in 1996 van start ging, reikt de geschiedenis verder terug. Al vanaf 1988 werd er in Groot-Brittannië op nationaal niveau geracet volgens de 750cc TT Formula 1-reglementen, de periode waarin Carl Fogarty naam maakte. Met de introductie van de moderne Superbike-reglementen in 1996 kreeg het kampioenschap een nieuwe impuls en ontstond de serie zoals we die vandaag kennen: spectaculair, onvoorspelbaar en uitgegroeid tot een van de sterkste nationale wegracekampioenschappen ter wereld.
BSB-kampioenen
| Jaar | Rijder | Nationaliteit | Merk |
|---|---|---|---|
| 1996 | Niall Mackenzie | GB | Yamaha |
| 1997 | Niall Mackenzie | GB | Yamaha |
| 1998 | Niall Mackenzie | GB | Yamaha |
| 1999 | Troy Bayliss | AU | Ducati |
| 2000 | Neil Hodgson | GB | Ducati |
| 2001 | John Reynolds | GB | Suzuki |
| 2002 | Steve Hislop | GB | Ducati |
| 2003 | Shane Byrne | GB | Ducati |
| 2004 | John Reynolds | GB | Suzuki |
| 2005 | Gregorio Lavilla | ESP | Ducati |
| 2006 | Ryuichi Kiyonari | JP | Honda |
| 2007 | Ryuichi Kiyonari | JP | Honda |
| 2008 | Shane Byrne | GB | Ducati |
| 2009 | Leon Camier | GB | Yamaha |
| 2010 | Ryuichi Kiyonari | JP | Honda |
| 2011 | Tommy Hill | GB | Yamaha |
| 2012 | Shane Byrne | GB | Kawasaki |
| 2013 | Alex Lowes | GB | Honda |
| 2014 | Shane Byrne | GB | Kawasaki |
| 2015 | Josh Brookes | AU | Yamaha |
| 2016 | Shane Byrne | GB | Ducati |
| 2017 | Shane Byrne | GB | Ducati |
| 2018 | Leon Haslam | GB | Kawasaki |
| 2019 | Scott Redding | GB | Ducati |
| 2020 | Josh Brookes | AU | Ducati |
| 2021 | Tarran Mackenzie | GB | Yamaha |
| 2022 | Bradley Ray | GB | Yamaha |
| 2023 | Tommy Bridewell | GB | Ducati |
| 2024 | Kyle Ryde | GB | Yamaha |
| 2025 | Kyle Ryde | GB | Yamaha |
Foto’s: Henk Teerink, ANP, British Superbike Championship, MOTO73-archief
