Recent maakte team Leferink bekend te stoppen met de zijspancross, nadat al eerder team Hermans en Wijers bekend maakten te stoppen na 2026. Dit markeert het einde van een tijdperk waarin Nederland in de breedte sterk was vertegenwoordigd in de top tien van de mondiale zijspancross.
Het definitieve nieuws van team Leferink kwam als een verrassing, maar er is meer in het leven dan zijspancross en daarin maken Tim en Sem Leferink nu hun keuze. Er staat in hun eigen bericht dat ze “een aantal keer ten val zijn gekomen of eraf gereden… dat heeft ons aan het denken gezet”. Zo werd Sem Leferink tijdens de GP van Tsjechië grof uit het zijspan gebeukt door een concurrent en daarna twee keer overreden. Met de bandensporen en het bloed in zijn nek werd Leferink nog achtste, maar dit had heel anders kunnen aflopen. Dat dit soort schandalige acties, die later ook een ander team in Estland overkwamen, worden getolereerd binnen de mondiale zijspancross heeft helaas voor een deel bijgedragen aan het stoppen van team Leferink. De voornaamste reden, en dit geldt voor elk gestopt team, is voor team Leferink dat “er door alles rondom het GP-wereldje steeds minder plezier uit de sport wordt gehaald”.
Weinig zichtbaarheid
Zijspancross anno 2026 is nog steeds een way of life. Er zijn geen grote fabrikanten betrokken en een grote titelsponsor is er evenmin. Sponsoren binnen de zijspancross zijn bedrijven die uit liefhebberij de sport een warm hart toedragen en waarop de sport in ieder geval dankbaar zal blijven drijven. Ook de mondiale promotor heeft het nog niet voor elkaar gekregen om een grote partij te betrekken binnen de sport. De WK live-uitzendingen zijn van goede kwaliteit, maar tegen betaling. Dat geeft de schijn van zichtbaarheid, maar alleen mensen die toch al liefhebber zijn betalen om ernaar te kijken. Zonder grote zichtbaarheid blijft de vijver waaruit de zijspancross vist nog immer dezelfde. Zodoende moeten teams nog steeds veel laten om te presteren op het hoogste niveau. Naast verplichtingen als werk of opleiding gaat alle tijd en energie op in de sport. Het regelen van alle reizen, alle sponsoren en het materiaal. Dit stopt nooit. Niet in de winter en ook niet tijdens een GP zelf. Een zijspancrosser met volledige rust omdat alles met zekerheid voor elkaar is bestaat niet. Deze volledige toewijding aan de zijspancross is moeilijk te combineren met andere zaken en als het plezier daarin minder wordt, is stoppen een logische optie. Zo kiest Hermans nu voor het vaderschap en Tim Leferink om zijn bedrijf uit te bouwen.
Pijlsnelle groeicurve
Dat er zoveel teams uit Nederland stoppen is voor nu een aderlating, maar de basis van de sport is in Nederland sterk verankerd. Als alle klassen zijspannen op het nationale programma staan, zijn er in totaal soms meer dan vijftig teams, terwijl er vijftien jaar geleden wedstrijddagen waren waarin er in totaal maar vijftien zijspannen reden. De jeugdzijspancross is met Kids & Sidecars nog steeds groeiende en daarnaast zijn er met team Grondman en Derksen twee teams met een pijlsnelle groeicurve. Al deze gegevens bij elkaar maken dat Nederland, na misschien wat magere jaren in het vizier, in de nabije toekomst vast weer een belangrijke speler zal zijn in de mondiale zijspancross.
