Moto2 Nederland 2026: Alonso wint in zinderende finale, Veijer negende

De negende plaats van Collin Veijer en de dertiende plek van Zonta van den Goorbergh in hun thuisrace waren resultaten die, gezien hun huidige Moto2-seizoen, in de lijn der verwachting lagen. De strijd om de Moto2-zege groeide in de slotronden uit tot een spektakelstuk, waarin David Alonso nipt Manuel Gonzalez en Senna Agius achter zich hield.

Natuurlijk hoopte het TT-publiek op een stunt van een van de Nederlandse Moto2-rijders. Daarbij waren de ogen vooral gericht op Collin Veijer, die al had bewezen in deze klasse op het podium te kunnen eindigen. Toch was de hoop op een podium in Assen, gezien het beeld van de voorgaande races, niet realistisch. Bovendien worstelde de Staphorster nog altijd met zijn rechterschouder, een kwetsuur die hij had overgehouden aan de crash in Amerika, waarbij zijn schouder uit de kom was geschoten. In Assen koos Veijer er dan ook voor om met pijnstillers te rijden. Tijdens de trainingen zorgde zijn schouder niet voor problemen. In de voorgaande Grands Prix had Veijer vaak het tempo voor een klassering tussen de zesde en twaalfde plaats en die lijn trok hij in Assen door. De kwalificatie was echter misschien wel zijn minste sessie van het weekend. Ondanks de extreem warme temperaturen stond er ook een stevige wind. In zijn eerste stint reed de 21-jarige coureur zich klem achter Tony Arbolino. In de tweede stint probeerde hij het alleen, maar verloor de Red Bull KTM Ajo-coureur veel tijd door de tegenwind vanaf Duikersloot richting de Ramshoek. Dat resulteerde in zijn slechtste kwalificatieresultaat van 2026: de vijftiende startplaats. Na afloop van de kwalificatie reageerde Veijer als volgt: “Niet geweldig natuurlijk. Er had wel iets meer ingezeten. Ik denk dat de top-tien voor de race realistisch is.” Op de vraag waarop hij het aflegt ten opzichte van de snelste rijders antwoordde hij: “Dat heeft niets te maken met gas geven of remmen, maar met het sturen zelf. Die jongens hebben dat net wat beter door dan ik. Ik denk dat we, zodra we dat ook doorhebben, een hele grote stap maken.”

1 van 3

Richting de top-tien

Uit de analyses van de rondetijden in de trainingen werd al duidelijk dat zeker zes tot acht rijders over meerdere ronden een beter tempo hadden dan Veijer. Dat bleek ook in de race. De Nederlander kende wel een goede start en kwam na de eerste ronde als dertiende door. In de tweede omloop werd dat de twaalfde plaats. Het was prettig voor hem dat er achter hem meteen een gat ontstond. In de eerste vijf ronden kon Veijer het tempo van de kopgroep aardig volgen. Toen Daniel Holgado en vervolgens David Alonso de kop overnamen, ging het tempo vooraan omhoog. Dat zorgde voor een splitsing tussen de eerste zes rijders en de zes achtervolgers. In die tweede groep ging Celestino Vietti al snel onderuit. Veijer reed praktisch de hele race aan de staart van deze groep, op de elfde plaats. In de laatste ronden zakte zijn tempo flink in toen zijn rechterarm begon op te spelen. Zijn voorsprong op de achtervolgers was echter ruim voldoende om, net als een week eerder in Brno, als elfde over de finish te komen. Na de finish kreeg Veijer nog twee plaatsen cadeau vanwege tijdstraffen voor Alex Escrig en Alberto Ferrandez. Zo kon de Nederlander zijn thuisrace naar behoren toch met een top-tien klassering afsluiten. Na afloop klonk zijn eerste reactie “Ik ben half-half tevreden. Het was een mooie race en ik heb best lang bij de voorste groep kunnen zitten. In de linkerbochten kon ik telkens naar de rijders voor mij toerijden, maar rechts verloor ik weer terrein. In de slotfase verloor ik wat kracht in mijn rechteronderarm. Ik had een groot gat naar achteren en ik vond het te risicovol om te forceren.” De rechterzijde van Veijer blijft toch een issue. Toen we daar verder naar vroegen, antwoordde hij: “De issues met de onderarm komen denk ik wel voort uit mijn schouder. Na de Sachsenring moeten we onderzoeken wat we eraan kunnen doen om het beter te maken. Wanneer het verholpen is, denk ik dat er meer mogelijk is dan dit. Gelukkig heeft de komende race op de Sachsenring bijna alleen maar linkerbochten.”

Vier op rij

Ook landgenoot Zonta van den Goorbergh reed volgens verwachting in Assen. De coureur van het Momoven Idrofoglia RW Racing GP Team is de laatste tijd goed in vorm. In de drie races voorafgaand aan de TT van Assen eindigde hij telkens in de punten, iets wat hij in zijn 4,5-jarige carrière in de Moto2 nog niet eerder had gepresteerd. Ook in Assen bevond Van den Goorbergh zich vrij constant rond de vijftiende positie. In de training op vrijdagmiddag eindigde de 20-jarige coureur op een ongelukkige vijftiende plaats, waardoor hij zich net niet rechtstreeks plaatste voor Q2. Via Q1 wist hij zich alsnog te plaatsen en in de beslissende kwalificatie zette Van den Goorbergh de veertiende tijd neer, waarmee hij net voor landgenoot Veijer op de grid plaats mocht nemen. Beide Nederlanders schoven op de vijfde rij vanwege een straf voor Daniel Muñoz nog een positie op.

In de race kwamen Van den Goorbergh en teamgenoot Ayumu Sasaki in actie met een speciale rood-wit-blauwe kleurstelling met oranje accenten voor de thuisrace van het Nederlandse team. De Brabander kende een matige openingsfase en zakte in de eerste ronden terug naar de negentiende plaats. Vervolgens haakte Van den Goorbergh aan bij de groep achter die van Veijer, die streed om de twaalfde positie. Gedurende de race viel ook dit groepje geleidelijk uit elkaar. Van den Goorbergh kwam als vijftiende over de finish, maar schoof na afloop, net als Veijer, nog twee plaatsen op vanwege straffen en werd daardoor als dertiende geklasseerd. Daarmee hield Van den Goorbergh zijn puntenreeks in stand. “Ik denk dat we tevreden mogen zijn,” begon Zonta na de race. “Voor de vierde keer op rij in de punten is goed. Helaas heb ik in het begin van de race veel tijd verloren. In de Ruskenhoek werd ik in de eerste ronde flink geraakt, waardoor ik de motor moest oppakken. Daarnaast hadden we wat problemen met de voorrem, maar dat verhielp zich later in de race. De tweede helft van de race was goed.”

Geweldig slot

De Belg Barry Baltus moest vanwege een blessure, opgelopen in Tsjechië, zijn semithuisrace aan zich voorbij laten gaan. David Alonso mocht voor de tweede keer op rij vanaf pole position vertrekken. De tweede startplek was verrassend voor Alberto Ferrandez, die in de openingsfase van de race, nog verrassender, even de leiding pakte. Vervolgens viel hij echter wat terug nadat zijn teamgenoot Izan Guevara de kop had overgenomen. Maar ook Guevara was niet degene met het beste tempo. Alonso, Daniel Holgado, Senna Agius, Manuel Gonzalez en Iván Ortolá konden volgen. Toen Alonso eenmaal de leiding had genomen, viel de grote kopgroep al snel wat uit elkaar. De Colombiaan reed een voorsprong van een seconde bij elkaar, maar dat bleek niet voldoende. WK-leider Gonzalez kwam naar de tweede plaats en wist aansluiting met Alonso te vinden. Het leek een tweestrijd om de overwinning te worden, totdat Agius zich in de slotfase meldde. De Australiër haakte binnen de kortste keren aan bij het leidende duo. Maar aanhaken bleek iets anders dan passeren. Er ontspon zich een geweldige slotfase. In de voorlaatste ronde raakte het trio elkaar in de Geert Timmer-bocht, een voorbode van een zinderende laatste ronde. Gonzalez reed aan de leiding en koos op verschillende plekken voor een verdedigende lijn. Dat deed de WK-leider ook richting de Geert Timmer-bocht. Alonso plaatste vervolgens een aanval door buitenom voorbij te remmen. Die actie slaagde, waardoor de Colombiaan zijn eerste Moto2-race van het seizoen wist te winnen. Gonzalez eindigde als tweede, nipt voor zijn teamgenoot Agius. Laatstgenoemde kreeg in de laatste sector geen kans meer om een aanval te plaatsen. Wel deed Gonzalez goede zaken in het wereldkampioenschap, omdat hij uitliep op zijn meeste concurrenten zoals Guevara, Agius en Celestino Vietti.

Foto’s: Henk Keulemans, MotoGP, Damon Teerink

Uitslagen Moto2 Nederland

• 22 ronden = 99,924 km
• Racegemiddelde winnaar: 168,6 km/h
• Snelste ronde (18e): Senna Agius (AU), Kalex, 1.36,214 = 169,9 km/u

WK-tussenstand (na 10 van 22 races)

De overige races

Vijf punten voor Van Crugten

Jurrien van Crugten was tijdens de eerste zes races van de Red Bull Rookies Cup nog puntloos gebleven, maar daar kwam tijdens zijn thuisronde op het TT Circuit Assen verandering in. In de trainingen stond de 17-jarige coureur er al beter bij. In de kwalificatie eindigde de Nederlander als veertiende. In de eerste race was het opvallend dat het complete veld de hele race bij elkaar bleef. Lange tijd reden er tweeëntwintig rijders binnen drie seconden van elkaar. Van Crugten reed lange tijd net buiten de top vijftien. In de voorlaatste ronde crashten drie rijders voor hem, waardoor hij als dertiende over de finish kwam. Later werd hij als twaalfde geklasseerd, omdat een andere rijder nog een straf had gekregen.

Zondagmorgen leek het er lange tijd niet op dat Van Crugten opnieuw punten zou scoren. Deze keer viel het deelnemersveld uit elkaar en kwam de Nederlander in de tweede groep buiten de top vijftien te rijden. In de slotfase waren er opnieuw enkele valpartijen in de voorste groep, waardoor hij zijn TT Assen met een vijftiende plaats kon afsluiten. In totaal wist Van Crugten vijf punten te scoren in races die werden gewonnen door de Spanjaarden Carlos Cano en Beñat Fernandez.

Daarnaast reed de Harley-Davidson Bagger World Cup voor het eerst tijdens de TT Assen. In een veld van tien rijders stonden in beide races dezelfde drie coureurs op het podium, al was de volgorde wel anders. De eerste race werd gewonnen door Eric Granado, voor Oscar Gutierrez en Andrea Iannone. In de tweede race, op zondag, ging de winst naar Gutierrez. Dit keer werd Iannone tweede, voor Granado.