Zoals ik vaker op deze pagina’s heb gezegd: de wereld staat niet stil. Hadden we het al eerder over nieuwe opties in TomTom MyDrive, ook MyRouteApp heeft er een nieuwe en interessante optie. Laten we die eens nader bekijken, aan de hand van een concrete opdracht.

Hans Vaessen

Ik vertrek vanuit mijn domicilie in Rectum en wil gaan toeren ergens onder Bonn. Nu eens niet over de snelweg er naar toe, maar liever maximaal gebruikmaken van bestaande motorroutes. Helaas zijn dat vaak rondritten, dus dan komen we nooit op de plaats van de beoogde bestemming. En bovendien: hoe zie je nu welke rit makkelijk op de andere aansluit? En hoe koppel je ze dan zodanig dat ook de verbindingsroute over mooie wegen gaat? Laten we eens kijken of dat lukt.

Om te beginnen klik ik in MyRouteApp (MRA) op <bibliotheek>. Op de kaart verschijnen symbooltjes met beschikbare routes. Je ziet wel dat de community van MRA groeit, want het aantal beschikbare routes is behoorlijk toegenomen. Wel zie je dat er meer Nederlanders actief zijn dan Duitsers. De spoeling is ten oosten van de grens toch behoorlijk wel wat dunner.

Wat wel lastig is, is dat je op de kaart niet kunt zien hoe de route loopt. En hoe lang die is. Bij andere websites zie je bij mouseover de vorm van de route. Puntje van verbetering. Zo zie ik dat de eerste route die ik selecteer van Almere naar Bad Bentheim gaat. Daar heb ik niet zo veel aan. Kwestie van rechtsonder even klikken op <sluiten> en je bent weer terug in het overzicht om een andere route te kiezen. Werkt sneller dan in eerste instantie lijkt.

Na wat klikken vind ik een route die aardig in de richting gaat van Bonn, ik open die en kies vervolgens voor <gebruik route>. Ik verander de routenaam in <deel 1>.

Het stukje voor Steinfurt heb ik niet nodig dus ik verwijder de eerste tien viapunten. Dat doe je heel eenvoudig door linksboven op de kruisjes te klikken.

Mooi. De eerste bouwsteen van mijn route is klaar. Nu terug naar de bibliotheek, op zoek naar een route in de omgeving Recklinghausen. Ik vind al snel een rondrit waar ik een deel van kan gebruiken.

Door de via’s (klikken op de kruisjes) van de eerste helft van de route te verwijderen hou ik de oostpoot over. Deel 2 van de route is ook is klaar.

In de omgeving van Wuppertal vind ik een leuk stukje Bergisches Land en daar hou ik dit van over:

Helaas gaat verkeerd om, maar da’s een kwestie van kiezen voor <omdraaien>:

Ik heb nu drie routesegmenten en daarmee ga ik aan de slag. Ik heb een hotelletje geboekt in Asbach en ga nu eerst gewoon op TomTom MyDrive een spannende route plannen van Rectum naar Asbach. Vervolgens kies ik links voor de tab <routes> en met <toevoegen> breng ik deel 1, 2 en 3 in beeld. Door op het vierkantje te klikken, geef ik elke route z’n eigen kleur:

Dit is het resultaat:

En natuurlijk zou ik nu op zoek kunnen gaan naar aanvullende routes, maar ik wil ook de scenic routing van TomTom z’n werk laten doen. Ik druk op de <plus>’ bij route deel 1. En meteen doet zich een probleempje voor: ik kan alleen kiezen voor <vooraan> of <achteraan>, terwijl ik route deel 1 eigenlijk in het midden wil. Da’s onhandig, maar wel op te lossen. Ik kies voor <achteraan> maar gooi punt 2 (het eindpunt) er tijdelijk even uit. Ook route deel 2 en 3 voeg ik <achteraan> toe en tot slot zoek ik via het invoerscherm linksboven <Asbach> weer op. En kijk: dit is het resultaat:

Overal waar de markers staan, hebben we te maken met een deel van een toertocht. Vooral de ritdelen zonder markers vragen nog om wat aandacht, en dan vooral tussen punt 36 en 37. Kwestie van enkele via’s toevoegen of weggooien. Maar het begin van de route ziet er al vanzelf helemaal prima uit:

En natuurlijk: er zit een flinke omweg in. Maar dat wilde ik ook. Bij het laatste viapunt zie ik dat de rit 371 km is geworden. Da’s goed te doen.

Over de snelweg was de rit 250 km geweest, waarmee ik zo’n 2,5 uur zoet was geweest. Maar nu ben ik op de eerste dag al 9 uur aan het toeren! De route kun je opslaan als gpx-track en volgens de MrGPS methode eenvoudig zowel in je Zumo of Rider laden… Dat de route is gemaakt op de TomTom MyDrive maakt niet uit: als track zal de route ook in de Zumo onveranderd blijven.

Al met al: de interface binnen MyRouteApp is zeker voor verbetering vatbaar, het zou zeker makkelijker kunnen. Maar het kán wel! En juist de combinatie met de <spannende route> van TomTom MyDrive maakt het eenvoudig om ook heel interessante verbindingsroutes te maken.

Kwestie van er een beetje mee spelen en je krijgt er vanzelf handigheid in. Mooie opdracht voor dit najaar!

Kader

Voor alle duidelijkheid: de combinatie van bovenstaande opties werkt alleen in – de betaalde versie – MRA Gold. Wil je daar ook een maand gratis mee stoeien? Registreer dan via www.myrouteapp.com/go en gebruik de code MrGPS.

Eén van de leukste opties van het werken met Basecamp is dat je heel makkelijk de route kunt bekijken in Google Earth. Helaas ging dat, na een update van Google Earth al een hele tijd problematisch. De nieuwe versie van Google Earth Pro werd op een andere plek op de computer geïnstalleerd en Basecamp kon het daardoor niet meer vinden. Voor wie een beetje handig met de computer is was dat nog wel op te lossen, maar eigenlijk was er hiervoor een update van Basecamp nodig.

En die update is er sinds juni dit jaar: Basecamp versie 4.7.0 lost het probleem op! Althans: in de zin dat je geen foutmelding meer krijgt. Garmin heeft namelijk een briljante oplossing voor het probleem: simpelweg het verwijderen van de koppeling met Google Earth.

Dus: het ligt niet aan jou; je kunt stoppen met zoeken: de optie is gewoon verdwenen. Nu kunnen we (terecht) boos worden op Garmin, maar dat heeft niet zo’n nut. Beter is om te zoeken naar een oplossing. En die is er; eigenlijk heel simpel. Bovendien wil ik je graag attent maken op een alternatieve methode die misschien nog wel veel leuker is.

Om met Google Earth Pro te kunnen werken moet je het uiteraard eerst installeren. Kwestie van (gratis) downloaden via earth.google.com, hier staat de Google Earth download link. Soms nog even akkoord gaan met het privacybeleid van Google. En werk je met de chrome-browser dan kún je ook met de web versie van Google Earth werken, maar daarvan zijn de mogelijkheden helaas beperkter. Met name de ‘helikoptervlucht’ over de route ontbreekt.

Vervolgens heb je twee mogelijkheden: danwel terugkeren naar een oudere versie van basecamp (zie http://www.gawisp.com/perry/mapsource/) , danwel je route handmatig exporteren/importeren.

Terugkeren naar de oude versie van Basecamp raad ik niet aan: het kan zijn dat je gegevens verliest en bovendien dat basecamp na een tijdje tóch weer automatisch de nieuwste versie installeert. Bovendien hou je het gedoe met de installatie-locatie van Google Earth. Van de regen in de drup dus.

Beter is om handmatig te werken: selecteer je route en kies bovendien bij ‘bestand’ voor ‘exporteren’ en ‘selectie exporteren’. Als extensie kun je het beste kiezen voor kml; dat werkt precies hetzelfde als ‘vroeger’. In plaats daarvan kún je echter ook het gpx bestand gebruiken (liefst een track).

Vervolgens start je Google Earth Pro en kies je voor ‘bestand’ – ‘openen’. Kies rechtsonder de extensie kml of gps/gpx en zoek je routebestand op. Werk je met gpx vink in het volgende scherm dan ‘KML regelstrings maken’ aan.

Vervolgens zie je in GE een mapje ‘GPS device’ en kun je de onderliggende mappen openklikken tot je ‘path’ in beeld hebt. Vervolgens druk je op de play-knop en hebben we weer onze bekende helikoptervlucht op basis van luchtfoto’s.

Het is even wat meer werk dan rechtstreeks vanuit Basecamp maar prima te doen. En uiteraard kun je, door het mannetje rechtsboven over de routelijn te slepen nog steeds de route in Streetview bekijken.

Maarrrrrr: gaat het je erom met streetview de kwaliteit van een zojuist ontworpen route te bekijken dan is er een ander heel handig tooltje. Ook nu weer: sla je route op als gpx of kml bestand en ga naar http://brianfolts.com/driver/

Kies daar voor ‘geavanceerde mogelijkheden’; stel in op bijv 3 frames per seconde (probeer de verschillende instellingen zelf uit) en druk op ‘bestand kiezen’. Selecteer je route, schenk een glas wijn in, leun achterover en druk op de knop onderaan: ‘spelen’.

Fantastisch! Zelfs zonder ook maar een meter gereden te hebben zie je de hele route automatisch voorbij komen. Je kunt ‘m zelfs full screen instellen maar het kaartje rechtsboven kan ook erg handig zijn. Het kan immers zijn dat je ziet dat je ineens over een industrieterrein rijdt (of een ongewenst zandpad). Op dat moment druk je op pauze en zoomt op de kaart in/uit op de actuele locatie. Even onthouden waar het is en terug naar je routeprogramma om eventuele correcties aan te brengen.

Heb in de gaten dat je het afspelen ook kunt versnellen, vertragen of pauzeren. Daarnaast kun je de beelden van de route opslaan als moving gif-bestand of als linkje doorsturen naar je tourvrienden; kunnen ook zij vast voor genieten.

En zeker: met bijvoorbeeld een programma als Routeyou.com of Myrouteapp.com kun je iets dergelijks ook doen. Maar dan zul je wel telkens zelf plek voor plek op de kaart moeten klikken. Met het tooltje van Brian Folts kun je echter automatisch de hele route gesimuleerd rijden. En nog helemaal gratis ook!

Hoewel… helemaal gratis?? Ja en nee: Er is namelijk een belangrijke ontwikkeling in routeland: de zogenaamde Google Maps api is niet meer gratis. Dat betekent ondermeer dat routeplanners die gebruikmaken van google maps boven een x-tal views per maand fors gaan betalen. Betekent in de praktijk dan veel gratis planners ermee stoppen danwel regelmatig tijdelijk niet meer werken. Wat dat betekent voor dit tooltje van meneer Folts weet ik niet, maar voorlopig werkt het allemaal nog.

Wel nog even twee tips:

1. Op dezelfde manier kun je uiteraard ook achteraf je trip bekijken. Bij de TomTom Rider moet je dan wel zorgen dat je aan het begin van de rit het ‘opnemen’ aan zet, en de opname via een SD kaartje overzetten naar je computer.
2. deze methode werkt helaas niet in Duitsland en Oostenrijk. Heeft met privacy te maken. Wil je precies weten hoe het zit, google dan even op ‘mrgps Duitsland’.

Ik schreef het hier al vaker: ‘hebben ze allemaal een GPS, gaat de een links, de ander rechts en een derde staat te keren…’. Bijna iedereen die wel eens met een groep rijdt, zal het herkennen. Met een glimlach of geërgerd. Nu we steeds vaker met een track als routebasis werken, komen dergelijke problemen gelukkig steeds minder voor. Toch zijn er soms nog wel wat struikelingen. Ik probeer ik ook die weg te nemen, zowel voor de Zumo als de Rider.

Hans Vaessen

Natuurlijk: als je met een groep rijdt, is er eigenlijk maar één regel: follow the leader. Maar… bij het verkeerslicht geeft het toch een hoop rust als je ook zelf de route op je scherm hebt. Gewoon rustig door rijden, we zien elkaar verderop wel weer terug; wel zo veilig. Minder veilig is het wanneer jouw toestel vertelt dat je over anderhalve kilometer links moet (en je dus gas geeft) en op het scherm van je voorligger de melding verschijnt dat ie over 100 meter al naar links moet. Hij in de ankers, jij gas erop. Dat kan tot rommelige situaties leiden.

De meeste problemen doen zich echter al meteen na de start voor. Bijvoorbeeld dat je überhaupt geen aanwijzingen krijgt. Maar ook tanken onderweg blijft een aandachtspunt.

Als gezegd: we nemen de track als uitgangspunt. Hoe je die laadt in je Zumo of Rider krijg je gewaar als je even googelt op ‘MrGPS methode’. Het grote voordeel van de track is dat de route in het toestel 1 op 1 gelijk zal zijn aan het origineel. Meestal dan, maar daarover verderop meer.

Wat kan er misgaan met de Zumo?

Cruciaal is dat herberekenen in de Zumo UIT moet staan. De meesten zullen dat wel weten, maar in de haast bij vertrek schiet het er nog wel eens bij in. Het effect daarvan zul je niet meteen merken, maar pas als je onderweg afwijkt van de route. En dat gebeurt altijd wel een keertje. Als de Zumo gaat herberekenen gaat hij rechtstreeks naar het eindpunt en vergeet feitelijk de hele route. Kan dus zijn dat je al na tien minuten weer thuis bent.

Heb je de instelling gecontroleerd dan activeer je de route. Je kunt dan kiezen uit begin en eindpunt. En daar gaat het vaak al mis: het is heel natuurlijk om op dat moment het beginpunt te selecteren. Je staat immers aan het begin van de route! En tóch kun je dat beter niet doen. Het komt namelijk vaak voor dat dat beginpunt net 30 meter terug staat. Of een stuk van de weg af. Maar door deze keuze is het beginpunt verplicht om te bezoeken en zal de Zumo dus pas aanwijzingen geven als je dat punt geraakt hebt. Selecteer dus altijd het eindpunt en het gaat goed. Het beginpunt selecteer je ALLEEN als je echt eerst naar het beginpunt gebracht wilt worden. En je daar nog een heel stuk vanaf bent.

Tweede valkuil is onderweg tanken. Je zoekt op het toestel een tankstation op en vraagt het toestel je er naar toe te brengen. Je krijgt dan de vraag of je het tankstation wilt instellen als nieuwe bestemming of wilt toevoegen aan de route. Het is dan heel natuurlijk voor het laatste te kiezen, maar dat moet je NIET doen. Wat er dan namelijk gebeurt, is dat je na het tanken ook weer zo snel mogelijk naar het eindpunt gestuurd wordt. Kies het tankstation dus als nieuwe bestemming.

Vervolgens ben je dus van de route af en wil je de route halverwege opnieuw activeren. Als je op dat moment de route opnieuw activeert ga je weer rechtstreeks naar het eindpunt. Zorg dus dat je eerst OP de route rijdt. Bij de Zumo is het het makkelijkst daartoe de ‘stempel’ (toon op kaart) van de track te gebruiken. Tik op die lijn en laat je naar de route terugbrengen. Eenmaal op de route activeer je de route opnieuw en selecteer je wederom het eindpunt. Fluitje van een cent.

Wat kan er misgaan met de TomTom?

Bij de TomTom kan er minder misgaan. Als je een track activeert zul je standaard naar het dichtstbijzijnde punt van de track gestuurd worden. Je hoeft vervolgens geen start of eindpunt aan te geven en er zijn geen ‘harde punten’. Sta je op het startpunt dan gaat het vanzelf goed, ook al staat het startpunten 400 meter in een weiland.

Maar: sta je nog niet op de route maar wil je eerst naar het startpunt gebracht worden dan moet je dat bij het activeren van de route aangeven. Kwestie van tikken op de routelijn en vervolgens op de ronde knop met de drie puntjes – ‘rijd naar beginpunt’. In dat geval zie je dat de eigenlijke route wat donkerder gekleurd is en de route naar het beginpunt lichtblauw. Ook die heenweg kan, afhankelijk van je routeringsinstellingen, automatisch een kronkelroute zijn.

Onderweg tanken? Gewoon tankstation opzoeken en je daar naar toe laten brengen. Na het tanken kun je gewoon meteen weer de route activeren, ook al sta je er niet op: de Rider zal je vanzelf naar het dichtstbijzijnde punt brengen en van daar af de rest van de route rijden.

En herberekenen dan? Dat kun je bij de Rider immers niet uitschakelen. Dat hoeft ook niet: anders dan de Zumo zal de Rider je gewoon terugbrengen naar de route; het ‘terugkeerpunt’ wordt daarbij alsmaar automatisch aangepast aan jouw positie ten opzichte van de route. Soms zal hij je hardnekkig weer over die opgebroken weg willen sturen; kwestie van negeren en je neus volgen. De route past zich verderop vanzelf weer aan.

TIP: druk op de noordpijl links voor een beter overzicht op dat moment.

Bij het ritje terug naar de route zal de Rider je niet willen laten keren op de weg. Wat wél kan voorkomen is dat het toestel je een doodlopende straat in stuurt en daar laat keren; dat is immers behoorlijk veilig te doen. Wil je dat niet: gewoon die straat voorbij rijden; er volgt vanzelf een alternatief.

Afwijking in de route

Als beloofd: nog even over dat 1 op 1 gelijk zijn van routes. Dat is niet 100% waar. Het kan namelijk voorkomen dat er in de route een destination road zit. Bijvoorbeeld een weg die, ter voorkoming van sluipverkeer beperkingen kent. Ook al loopt de track over die weg: de Rider zal op dat moment een alternatief zoeken. Vergelijk dus altijd even voor vertrek de kilometerlengte in de Zumo versus Rider. Zit daar een verschil in: stel de Rider dan eens in op ‘fietsroute’. Met de fiets mag je die destination road immers wél gebruiken en zal de route weer gelijk lopen.

TIP: scheur dit artikel uit en stop het in je tanktas. Loopt er onderweg iemand te tieren dat er weer geen hout van de routes klopt; pak het er dan even bij!

In de vorige editie van Promotor berichtten we al over de nieuwe TomTom Rider 550, nu meldt Garmin een nieuwe Zumo, de Zumo396. Is de Zumo hiermee zodanig vernieuwd dat Garmin het verloren marktaandeel goed zal weten te maken? Het antwoord is ‘ja en nee’.

Hans Vaessen

Het slechte nieuws… begin ik nu eens mee. Het goede bewaar ik lekker tot het laatst. Dus de kritiekpunten. Aan de essentie van het toestel is namelijk weinig veranderd. Nu was de basis natuurlijk heel prima, maar toch stelt het wat teleur.

De kast van de 396 is wat ‘strakker’ maar onderhuids is het toestel feitelijk gelijk aan de 395. Anders dan bij de Rider, die een veel snellere processor kreeg, lijkt dat bij de 396 onveranderd: bijvoorbeeld het importeren van een track gaat nog steeds met een snelheid van ongeveer 50 km per minuut. Da’s jammer.

Ook qua omgang met harde en softe viapunten is er niets veranderd. Bovendien: ook al gaat de hele markt inmiddels over op de track als routebasis: gebruik daarvan vereist nog steeds dat je herberekenen uitschakelt en dat je zorgt dat je eerst OP de route staat alvorens je de route activeert. Of het nu een route of een track is: het gebruik daarvan vereist nog steeds dat je als gebruiker ‘de trucjes’ kent; TomTom behoudt de voorsprong op dat aspect en is veel gebruiksvriendelijker. Staat tegenover dat je bij de Zumo396 de track onveranderd kunt laten projecteren op de kaart en bovendien ook offroad kunt rijden. Op dat vlak blijft de Zumo absoluut heer een meester.

Geen Basecamp udate

Andere hoop was dat Garmin eindelijk met een opvolger voor Basecamp zou komen: voor de ‘wearables’ en outdoortoestellen zie je steeds meer functies in het online platform Garmin Connect komen, zelfs routeplanning. Je zou verwachten dat je daar nu ook scenic routes voor de Zumo kunt plannen, maar helaas… Maar ondertussen wordt er ook geen energie meer in Basecamp gestoken: de laatste update is van meer dan twee jaar geleden… Terwijl zo’n update wel nodig is, als is het maar ter reparatie van de koppeling met Google Earth. Basecamp wordt zelfs ietwat ‘uitgekleed’: Garmin heeft via haar eigen forum gemeld dat het vanuit Basecamp routes in ‘de cloud’ plaatsen gaat verdwijnen. Het is onduidelijk of en wat daarvoor in de plaats komt.

Ander dingetje dat in het toestel is verdwenen, is dat het toestel geen ANT meer lijkt te ondersteunen: koppeling van TPMS bandensensoren, maar ook de bediening van de Garmin VIRB actioncam is niet mogelijk.

Het scherm van de 396 is gelijk aan dat van de 395. Het is een resistief – drukgevoelig – touchscreen dat prima afleesbaar is. Niets mis mee, maar toch een beetje een teleurstelling: vorig jaar kwam immers de BMW Navigator VI op de markt (made by Garmin) en dat apparaat heeft een werkelijk subliem 5 inch scherm; het beste dat we ooit in motornavigatie zagen. Ik had de hoop en verwachting die ook in een nieuwe Zumo te zien verschijnen; dat zou echt een enorme pré zijn geweest. Maar helaas… Hoe dan ook is opvallend dat er alleen een nieuw 4,3 inch toestel is gekomen en geen zumo 596. Of die laatste er ooit komt is onbekend maar, aldus Garmin, zeker niet dit jaar.

Het goede nieuws

Genoeg afgekraakt nu, want er zijn wel degelijk ook vernieuwingen te melden, zodanig belangrijk bovendien dat ik verwacht dat de verkoop van de Zumo 595 behoorlijk zal instorten. Ondanks het kleinere scherm heeft de Zumo396 een veel betere prijs/kwaliteit verhouding.

Enkele vernieuwingen zijn leuk, maar zullen lang niet door iedereen worden gebruikt. Net als de 595 heeft de 396 nu ook live-track: je kunt zorgen dat anderen je live-positie online kunnen volgen. Bovendien kun je het toestel zó instellen dat bij een ongeval er automatisch een SMS gestuurd wordt naar een van tevoren ingestelde contactpersoon. Tijdens het testen glipte de Zumo uit mijn hand op het bureaublad en ‘zag’ de Zumo dat ik kennelijk was gecrashed.

Ook nieuw is dat je bij het zoeken naar POI’s ook Tripadvisor kunt gebruiken; tenminste: de Zumo toont je de waarderingen van Tripadvisor. Leuke optie.

Belangrijker is dat de Zumo396 voorzien is van WiFi. Wat betekent dat kaart- en firmware updates niet meer via de computer hoeven, maar ‘door de lucht’. Iedereen die ooit een Garmin heeft gehad, weet dat dat erg goed nieuws is.

Kronkelwegen

Over de kaart gesproken: zoals je weet ben ik erg kritisch over de kronkelwegen-optie van Garmin. De Zumo 396 is op dat vlak helaas niet zo goed als de TomTom (er wordt nog steeds te veel voor N-wegen gekozen), maar het is wel duidelijk verbeterd ten opzichte van de voorgangers.

Ook werkt de Zumo 396 nu samen met de Smartphone link app. In tegenstelling tot de 395 kun je nu dus ook verkeersinformatie en weerbericht binnenhalen en kun je notifications van je smartphone op het zumo-scherm zien (gelukkig kun je ze ook uitschakelen).

In de cloud

Maar het aller allerbelangrijkste is dat je nu via die smartphone app ook gpx-bestanden kunt uitwisselen! Je kunt routes uit je toestel via de app naar een emailontvanger of ‘de cloud’ sturen. Maar ook omgekeerd: een gpx bestand aan jezelf mailen, openen in de app en met een druk op de knop naar je Zumo verzenden. En dat is superbelangrijk, want het betekent dat je ook voor het laden van routes geen PC meer nodig hebt. Net als bij de Rider kun je nu op een online planner als MyRouteApp, Mydrive, Routeyou of Kurviger je route plannen en via je telefoon naar de Zumo sturen. Ik gebruik dat nu al enkele jaren met de Rider en geloof me: als je dat gewend bent wil je niet meer anders! Zelfs je laptop kan thuisblijven: omdat die planners online werken kan het ook op je iPad of android tablet!

Dat betekent in de praktijk dat de 396 wel degelijk een belangrijk nieuw toestel is; het effent het pad om soepel te kunnen werken met ‘routeplannen 2.0’. En, ofschoon ik daar van Garmin geen zekerheid over heb gekregen, het kán bijna niet anders dan dat Garmin ook haar eigen routesoftware nu op enig moment gaat moderniseren. De Zumo 396 is er in ieder geval alvast klaar voor.

De Zumo 396 LMT-S, zoals hij voluit heet, kost 399 euro. Dat is inclusief autosteun, maar in tegenstelling tot de Zumo 395 en Rider 550 is de kaartdekking ‘slechts’ heel Europa. Er komt ook een Zumo346 LMT-S voor 349,- euro (zonder autosteun en kaartdekking West-Europa).

Bij de vraag ‘welke gps op de motor’ ging het de afgelopen jaren meestal om de ‘geloofsdiscussie’ tussen Garmin en TomTom. Inmiddels lijkt daar een derde optie bij te komen: de smartphone. Alle reden om in de loop van 2018 ook aandacht te besteden aan de diverse smartphone-apps die er al zijn of nog komen. Maar eerst de vraag: smartphone-navigatie op de motor: is dat smart of niet?

Hans Vaessen

Smart of niet? De eerste vraag die dan opwelt: waarom niet? Voor de hand liggend antwoord: omdat we Hollanders zijn natuurlijk! Waarom zou je een paar honderd euro uitgeven voor een Garmin of TomTom terwijl je in je broekzak al een apparaat hebt zitten dat hetzelfde kan? Sterker: vaak een veel snellere processor en veel mooier scherm heeft?

Veel van die toestellen (zoals de Samsung S7 en S8) zijn af fabriek al waterdicht. Kwestie van bevestigen en gaan met die banaan! Bediening met handschoenen kan dan wat lastiger zijn maar da’s tijdens het rijden toch al wat onveilig. Kwestie van een keertje stoppen en je handschoenen even uit doen. Afleesbaarheid in zonlicht zal misschien wat minder zijn, maar voor een besparing van een paar honderd euro wil je best een keer een afslag missen.

Ook zijn er steeds meer apps waarin je prima routes kunt laden en die soms zelf al een mooie kronkelroute kunnen berekenen (beter dan de Zumo!). Om een paar van die apps op te noemen: OSMand, Sygic, TomTom Go, Navigon Cruiser (van Garmin!), Kurviger, Calimoto… en ook Myrouteapp komt dit jaar met een navigatieapp voor motorrijders. In de loop van dit jaar zal ik de voor- en nadelen van de verschillende apps in Promotor bespreken. De wereld staat niet stil immers!

Waarom niet?

Ook al zijn sommige smartphones waterdicht: ze zijn gewoon niet gemaakt voor gebruik op de motor. En dan gaat het niet alleen om vocht en zonlicht, maar vooral ook om trillingen. Het lijkt een goedkope oplossing, maar als je smartphone van €600,- het na een half jaar begeeft, ben je aardig in de aap gelogeerd.

En kwetsbaar zijn die toestellen zeker: mijn S7 is eenmaal uit mijn broekzak gegleden en 50 cm lager op de stenen terecht gekomen. Gevolg: barst in het glas aan de achterzijde en daarmee valt vochtschade niet meer onder de garantie. Sterker: ik heb met twee eerdere zogenaamd waterdichte toestellen (Motorola en Panasonic) een advocaat nodig gehad om waterschade als garantie behandeld te krijgen…

Maar meest kwetsbare onderdeel van een smartphone is de voedingsconnector, vaak een micro-USB. Die kan slecht tegen trillingen en ook slecht tegen vocht (corrosie). Weliswaar is dat meestal wel betaalbaar te repareren, maar het wachten is op een motorsteun met een draadloze Qi lader. En ik heb al prototypes gezien!

Die voeding heb je wel nodig: het stroomverbruik neemt op de motor sterk toe. Enerzijds omdat de locatie tijdens actieve navigatie vaker geactualiseerd wordt, maar ook omdat de positiebepaling echt met gps moet gebeuren en niet met bijvoorbeeld wifi hotspots. Bovendien wil je je schermverlichting op maximaal hebben.

In de zomer komt er bij veel telefoons een extra probleem bij: door de externe voeding en het hoge verbruik kan er in de zon oververhitting ontstaan en zal het toestel als bescherming enkele functies uitschakelen. Juist ja: gps en schermverlichting. Komt niet vaak voor (had het zelf bij meer dan de 30 graden in Frankrijk), maar als het gebeurt is het knap irritant.

En tot slot, misschien wel het belangrijkst: het voelt ‘gratis’ maar dat is het natuurlijk niet. Met een telefoon in de tanktas en met Google Maps geïnstalleerd zal een adres vinden best lukken. Maar als je echt gaat toeren, wil je een goede montage op basis van bijvoorbeeld RAM Mount X-grip plus voeding. En dan ben je tegen de honderd euro kwijt. Voor een goede navigatieapp betaal je gemiddeld 20 euro per jaar. Tel dat voor vijf jaar bij elkaar op en dan zit je ook snel op zo’n 200 euro. Voor 150 euro meer koop je een complete TomTom Rider. En als je dan ook nog meetelt dat je Zumo of Rider na vijf jaar op Marktplaats nog zo’n 150 euro op zal brengen, is het verschil tussen de telefoon en een dedicated device bijna nihil.

Tussenvorm

Er bestaat ook nog een tussenvorm. Zoek maar eens op bijvoorbeeld Aliexpress en je vindt verschillende motornavigatiesystemen voor zo’n 150 euro. Dat waren meestal de oude windows CE systemen waarmee je met wat handigheid al dan niet legale software van IGO of Mamba kunt zetten. Maar die zou ik links laten liggen. Veel interessanter zijn de nieuwe systemen met Android. Fysieke kwaliteit van die apparaten is misschien niet subliem en de android-versie kan vroeg of laat een probleem zijn. Maar het is het bestuderen waard en ze zijn zeker een geschikt alternatief voor wie overweegt een aparte, goedkope, GSM op z’n motor te plaatsen.

Conclusie

Ik denk dat het uiteindelijk vooral gaat om de vraag hoe vaak je gaat toeren. Gaat het om enkele ritjes per jaar dan is de smartphone absoluut een interessante optie en zul je daar veel plezier van hebben. Ook is het een prima manier om kennis te maken met rijden met GPS. Maar rij je duizenden kilometers per jaar dan is een Zumo of een Rider toch wat smarter…

Tijdens de MotorBeurs Utrecht, begin dit jaar, gaf ik een presentatie over alternatieven voor Basecamp, waaronder MyRouteApp (MRA). Na afloop sprak ik met Hans van de Ven van MTC Zeilberg. Die vertelde mij inmiddels ook MRA te gebruiken voor het ontwerpen en uitwisselen van clubroutes. We spraken af aan het einde van het motorseizoen zijn ervaringen te evalueren zodat ook andere motorclubs daar wellicht hun voordeel mee konden doen.

Hans Vaessen

En inderdaad: enkele weken geleden schoven toercommissaris Hans en clubvoorzitter Peter Huskens bij me achter de computer om te laten zien wat ze met MRA gedaan hebben.

MTC Zeilberg is een kleine, maar hechte club met 25 leden, waarvan 17 motorrijders en 8 duopassagiers. Ze rijden bijna allemaal met GPS. Het gros is Garmin, maar inmiddels hebben ook enkele TomTom’s hun intrede gedaan in de club. Het is een actief clubje, met 19 toertochten en twee toerweekends per jaar. En daarnaast bergtraining, motorbeheersing, feest- en sleuteldagen en zelfs een visdag. Hans bracht een heerlijke zelf gevangen en gerookte forel voor me mee!

‘Begin van het seizoen hebben we de routes voor het hele seizoen al vrijwel klaar’, vertelt Hans. Samen met Peter bouwde hij dit jaar 6.400 kilometer aan routes. Al in 2016 volgde hij het advies gebruik te maken van de track als uitwisselingsbasis. ‘Nadeel is wel dat je dan geen viapunten als ‘lunch’ kunt toevoegen, maar daarvoor maakten we dan een tourguide,’ legt Hans uit.

Tourguide

Een tourguide is een wat oudere en minder bekende methode die je kunt vergelijking met flitspaalwaarschuwingen: zodra je binnen een x-tal meter van een bepaald punt komt, wordt er een geluid afgespeeld. Dat geluid kan per punt verschillen en zo kun je dus zelfs je eigen teksten inspreken, bijvoorbeeld ‘Tijd voor koffie!’. Op zich een prima methode, maar vrij bewerkelijk. Peter: ‘En best verwarrend ook.. we hadden al die punten voor het hele jaar in één bestand zitten. Omdat we toch vooral in de eigen regio rijden, kwam het vaak voor dat je in mei al de melding kreeg voor de plek waar we pas in september koffie gingen drinken. Best wel irritant.’

‘Dus ook op dat punt hebben we nu de MrGPS methode gevolgd en knippen de route op in 3 tot 4 delen van elk zo’n anderhalf uur. Werkt perfect,’ aldus Hans. ‘En dat opknippen is met MRA heel makkelijk te doen.’

Helemaal los

De mannen zijn inmiddels helemaal ‘los’ met MRA. Werkt makkelijker en sneller dan Basecamp, zo vinden ze. En heeft meer mogelijkheden. ‘Er komen automatisch al mooiere routes uit, maar bovendien gebruiken we het om de routes op de Garmin- en TomTomkaart te vergelijken. Bij afwijkingen voeg je gewoon een extra viapuntje toe. Dat is voor de track misschien niet nodig, maar voor bijvoorbeeld de oudere TomTom (ITN-bestanden) rijden wel belangrijk. Mede daarom zijn onze routes nog nooit zo goed geweest!’

Maar daar zijn ook andere redenen voor. Hans legt uit: ‘We gebruiken MRA ook voor het uitwisselen van de routes. Alle leden van MTC Zeilberg hebben een eigen MRA account. Het gros gebruikt gewoon de gratis versie. Dat is voldoende voor de uitwisseling. Alleen de leden die zelf ook geregeld routes maken, hebben de betaalde Gold versie. Het werkt allemaal best makkelijk maar wie wat minder handig is met de computer krijgt tijdens de clubavonden extra uitleg. Inmiddels kan iedereen er prima mee overweg.’

Hans, de Toercommissaris van MTC Zeilberg, legt uit hoe het werkt. ‘Ik maak per jaar één hoofdfolder en in die folder maak ik de submappen mappen aan voor de verschillende toertochten. Een maand tevoren ga ik de routes finetunen, waarbij ik ondermeer de Michelin-laag gebruik en bijvoorbeeld kijk naar geschikte lunchlocaties. Vervolgens deel ik de routes op in etappes. Gaat het om een meerdaagse tocht dan maak ik per dag een submap. Een week voor de route volgt een finale controle, waarbij ik bijvoorbeeld in TomTom Mydrive kijk of er sprake is van wegafsluitingen.’

Bericht per mail

‘Tot op dat moment zijn de routes alleen voor mij zichtbaar. Zijn de routes definitief, dan maak ik per route een ‘evenement’ aan waaraan ik de route toevoeg. Vervolgens kan ik met een druk op de knop alle leden van de groep ‘MTCZ’ uitnodigen. De leden krijgen automatisch een mailtje met een link waarmee ze zich op MRA voor de rit kunnen aanmelden. Voor onze clubbijeenkomsten als sleuteldagen of rijvaardigheidstrainingen gebruiken we dezelfde methode. Zodra de leden0 zijn aangemeld voor een toertocht kunnen ze ook meteen de route downloaden. En bovendien kan iedereen meteen zien wie er wel of niet meegaat en kunnen ze via MRA berichten uitwisselen over bijvoorbeeld gezamenlijk naar de start rijden.’

Al die zaken gebeuren op de website MyRouteapp.com. Maar MTC Zeilberg gebruikt ook de MRA smartphone app. ‘Bij vertrek activeer ik altijd de app en laat ik de track opnemen. Natuurlijk: ook de GPS neemt een track op, maar de smartphone app wordt automatisch toegevoegd aan MRA. En als ik onderweg met de telefoon wat foto’s maak, worden ze automatisch op de juiste plek op de route geplaatst. Als ik ’s avonds thuis ben, kruip ik meestal meteen even achter de computer om wat teksten toe te voegen en is er zo dezelfde dag nog een reisverslag beschikbaar en te delen via mail, Facebook of Twitter. Zo kunnen de leden heel eenvoudig via de tijdlijn nog even nagenieten.’

‘Bovendien’, zo vult Peter aan, ‘wordt op dat moment de route ook openbaar gezet zodat iedereen die dat wil hem kan downloaden, voorzien van foto’s onderweg en verslag van de rit. MRA is niet alleen handig voor de club zelf; het draagt ook bij tot algemene beschikbaar van kwalitatief goede routes. Ook met een gratis abonnement op MRA zijn immers al onze gereden routes en verslagen voor iedereen beschikbaar. Kwestie van even rechtsboven zoeken naar ‘MTCZ’.

Wie MrGPS een beetje volgt, weet dat ik groot voorstander ben van het gebruik van de track als routebasis. Maar er bestaat ook nog zoiets als de trackLOG. Tijdens trainingen valt me op dat lang niet iedereen het bestaan daarvan kent danwel weet wat je er mee kunt.

Hans Vaessen

Wat is het verschil tussen een track en een tracklog?

Technisch gezien is er eigenlijk geen verschil. Het is een gpx-bestand met daarin een hele hoop punten die met rechte lijnen met elkaar verbonden zijn. Doordat de punten vlak bij elkaar staan krijg je een heel nauwkeurige route. Feitelijk zijn het beiden tracks. Maar laten we, om verwarring te voorkomen afspreken dat we een track die door het toestel opgenomen is een tracklog noemen. En een track die door software geproduceerd is een track (cq spoor – zie ‘de MrGPS methode’).

Bij de TomTom Rider moet je het opnemen van de track voor vertrek aanzetten en na terugkomst weer uit. Bij de Garmin hoeft dat niet: die neemt echt alles op. Voordeel is dan dat je ook niet kunt vergeten de track aan te zetten. Nadeel is dat echt alles onthouden wordt. En dat is vaak meer dan je denkt! Ik ga hier even uit van die Garmin.

Je kunt die tracklog op verschillende manier uitlezen. Dat kan zijn door in Basecamp de inhoud van je toestel te bekijken. Maar… dan zie je alleen de recente historie. Koppel je toestel maar eens aan de computer en blader met de verkenner naar de gpx-directory. In het bestand ‘current.gpx’ staan de meest recente ritten. Maar waarschijnlijk heb je ook een mapje ‘archive’ met daarin bestanden met weinigzeggende namen als 12.gpx. Dubbelklik daar eens op zodat die geopend wordt in Basecamp. Kijk linksonder en je ziet een bestandnaam als ‘actief logboek’ (of ‘active log’) met daarachter een datum. Wees niet verbaasd als je daar ineens een track tegenkomt van een rit die je twee jaar geleden gereden hebt!

En dan kan het best leuk zijn eens even een paar uurtjes rond te neuzen in je eigen archief. Brings back memories! Mijn advies: zet al die tracklogs in één map in Basecamp en gooi daarbij ‘de troep’ weg. Met troep bedoel ik dan de saaie ritten over de autoweg, maar ook de logs met zo’n rare ‘stervorm’ rond je eigen huis; ontstaan door ingeschakeld toestel achter je bureau.

Maar ga bij dat opruimen niet zo efficiënt te keer als ik zelf deed: bij het schrijven van dit artikel kwam ik er achter dat ik na de zomer m’n hele track-archief in de kliko had gegooid! Maakt het wel lekker overzichtelijk…

Om voor dit verhaal toch wat screenprints te kunnen maken daarom maar een oproep op facebook geplaatst of iemand nog een recente tracklog voor me had. Binnen 11 minuten ontving ik van Jan Willem Helmers de log van de BBQ rit van Motoport Almere; een week eerder gereden. Met bovendien ook de oorspronkelijke route als track erbij.

Dat laatste vind ik zelf vooral handig als je net terug bent van een rit. Zet de track en de tracklog in één lijst en maak de ene groen en de ander rood. Zo zie je in een oogopslag waar je bent afgeweken van de oorspronkelijke route. Ingeval van Jan Willem zag ik dat het meteen aan het begin ‘mis’ ging: de rode lijn is immers de route zoals die bedoeld was.

Maar het bleek een bewuste keuze te zijn geweest vanwege wegwerkzaamheden. De rest van de route werd nagenoeg conform plan gereden en de track en tracklog zien er exact gelijk uit.

En tóch zal dat nooit helemaal zo zijn. Zoom maar eens heel goed in en je ziet dat de tracklog net iets naast de weg loopt. Heeft te maken met onnauwkeurigheid qua ontvangst:

En dat is toch wel even belangrijk om op te merken. Want zo’n archief aan tracklogs kan ook heel handig zijn als je op een gegeven moment een route mag uitzetten voor de club. Sterker: als routecommissaris zul je vaak de route eerst een keer helemaal rijden om dan de tracklog te gebruiken om er een route van te maken.

Dan gaat vrij makkelijk, maar je moet wel even het trucje kennen: stel je routeringsprofiel even in op ‘direct’. Dubbelklik op de tracknaam en kies voor ‘spoor maken’. Geef vervolgens aan hoeveel routepunten je wilt gebruiken (op een rit van 200 km ca 100). Vervolgens dubbelklikken op de routenaam en het profiel weer wijzigen in auto of motor. Kind kan de was doen.

Maar pas daar wel mee op! Zoom maar eens goed in op de positie van je viapunten. Je zult zien dat je een hele hoop glitches hebt (punten die net naast de weg liggen). De onnauwkeurigheid van de tracklog kan dan heel vervelende effecten hebben, zoals hieronder. Een typisch gevalletje van ‘gaat de een rechts, de ander rechtdoor en de derde linksaf het weiland in…

In de praktijk is het dan ook handiger en verstandiger om zo’n track even met de hand over te tekenen.

Nog enkele tips voor de tracklog

• Ruim zo nu en dan je toestel op en zorg dat de gpx-directory helemaal leeg is (zie ook de MrGPS video ‘Geef je zumo een grote beurt’).
• Bekijk de track ook eens in Google Earth. Net als bij een route kun je ook over de track ‘heen vliegen’ en zo nog eens nagenieten.
• exporteer je tracklog in een apart gpx bestand en ga naar brianfolts.com/driver via de geavanceerde opties links kun je je tracklog uploaden. Laat je computer vervolgens een tijdje rekenen en je kunt een bewegend gif-bestand downloaden dat op basis van StreetView een heel aardige indruk geeft van de sfeer van de rit.
• Dat laatste kan nog veel fraaier als je werkt met Google Earth Pro (tegenwoordig gratis) en daar kiest voor ‘extra’ en dan ‘moviemaker’. Ik zal daar nog wel eens aandacht aan besteden, maar experimenteer er alvast mee!