Deze speciale editie van de XSR700 krijgt: een volledig Akrapovi? uitlaatsysteem, een flyscreen, verstelbare rem- en koppelingshendels, LED-knipperlichten voor en achter, een LED-achterlicht en een single-seat. De verkoopprijs bedraagt € 10.299 en dat is € 1300 meer dan een standaard exemplaar. Om de naam nog meer eer aan te doen heeft Yamaha ook nog sportievere vering in de aanbieding. Een setje Öhlins FSK 100 voorvorkveren en STX 46 schokdemper moeten het rijgedrag naar een hoger peil brengen. Zeker omdat je de veren specifiek op jouw gewicht kunt bestellen. Dat het Zweedse spul goed, maar niet goedkoop is, bewijst de prijs van € 985.

Hopeloos gezwabber
Oude testverslagen ondermijnen het bestaansrecht van dure veringelementen. Dat de retrotwin behoorlijk zacht is afgeveerd komt snel boven water, maar het heeft amper gevolgen. Het blijft een enorm fijne stuurmachine. Niemand doet moeilijk over een deinende schokdemper want ‘hopeloos gezwabber blijft uit’. ‘De echte doelgroep zal nooit onraad ruiken’, concludeerden we terecht bij de introductie. En het comfort dat de zachte veerinstelling met zich meebrengt, weet iedereen te waarderen.

Kou en regen
Ook de Öhlins-vering op de XSR700 weet wat comfort is, een keiharde plank is de Sports Edition niet. Of het Zweedse spul het verschil maakt om er tot op de laatste millimeter voor te gaan, moet later blijken. Kou en regen staan zo’n ultieme test eind januari in de weg. Het voelt in ieder geval goed in balans en comfortabel genoeg. Maar eerlijk gezegd had de standaard vering zich onder deze omstandigheden ook niet van de wijs laten brengen.

Potent geluid
Sport van Sports Edition zit hem bij deze machine meer in een potent geluid. Dankzij de firma Akrapovic zit dat wel snor. De geluidsproductie komt niet eens in de buurt van asociaal, maar in het zadel is het genieten van fijne donkerbruine twinklappen. Of de Sloveense pijp goed is voor extra pk’s en minder kilo’s weet Yamaha nog niet te vertellen. Omdat het een compleet uitlaatsysteem betreft – en dus niet een slip-on demper – lijkt een gewichtsbesparing zeer plausibel. Extra vermogen? Die vraag verdient een wedervraag: wie heeft er extra pk’s nodig op een XSR700?

Blok zonder minpunten
Van 75 pk valt niemand steil achterover, maar als het vermogen er zo pittig uitrolt als bij de XSR700 kun je niet anders dan puur gelukkig worden. De tweepitter met 270 graden krukas heeft een opvallend goed gevuld middengebied. Het voelt dikker en vooral levendiger aan dan verwacht bij een 689cc twinnetje. Voorbij de 6000 tpm perst het blok er nog eens eindsprint uit waar Peter Sagan jaloers op is. Bovendien houdt de balansas tot 8000 toeren trillingen goed weg. Minpunten heeft het blok niet. De bak schakelt soepel, de koppeling gaat licht, de gasreactie is keurig en voor je het weet zit je aan de goede kant van 1:20.

Remmen zonder pit
De remmen zijn keurige waveschijven met vierzuiger klauwen, maar de pit dat het blok zo kenmerkt, blijft uit. Prima voor een motorfiets voor minder ervaren rijders, maar op een Sports Edition had iets meer daadkracht niet misstaan. De korte rem- en koppelinghendels zijn overigens traploos te verstellen en staan dus perfect naar jouw handen. De ergonomie is sowieso goed voor elkaar. De XSR heeft meer dan genoeg ruimte aan boord. Benen zitten niet opgevouwen, de tank is lekker smal en het zadel is van grote klasse. Lekker hard en heerlijk ruim. Al moet je bij een duopassagier even het standaardzadel van de schappen halen. Dit sportzadel oogt geweldig, maar biedt onmogelijk ruimte aan twee personen.

Meer dan de helft van alle Europese motorverkopen van Yamaha bestaat uit nakeds (140.537 stuks in vijf jaar). Het is de serie motoren die begint bij de MT-125 en eindigt bij de brute MT-10. De marketingmachine van Yamaha overgiet de hele MT-reeks met een sausje dat Dark Side heet. In gewone mensentaal: het benadrukken van de agressiviteit en de gemene kant van een motorfiets. Perfect passend bij een MT-10, maar totaal misplaatst bij de MT-07. Die is allesbehalve Dark, sterker nog; dit is een verlicht type.

Geen schrik wel schik
Het impliceert overigens niet dat de MT-07 een saaie sul is. Welnee, dit is een van de leukste motoren van het moment. Eentje waarop je helemaal los kunt gaan, maar een gemene klootzak is het niet. Gelukkig niet, dit is een verre vriend en een goeie buur tegelijk. Donder op met je Dark Side, niemand hoeft schrik te hebben van de MT-07, schik wel. Dat hebben we sowieso op het snelle en vloeiende deel van de route. Een onafgebroken rij bochten die we, ondanks plaatselijk nat asfalt, lekker op het gas nemen.

Prima vering
De verbeterde vering verschuift het punt waarop de motorfiets zich verslikt een flink stuk naar achter. Met kritiek heeft de MT-07 weinig ervaring, maar als er al iets werd aangestipt, was het eigenlijk altijd de vering. Iedereen die in het verleden de zachte vering aanstipte, vergoelijkte het altijd door te zeggen dat het alleen gebeurde bij een (te) enthousiaste rijstijl. Toch wordt het natuurlijk alleen maar mooier als het euvel zich helemaal niet voordoet. De straffer afgeveerde niet instelbare voorvork helpt een handje, maar het is vooral de achterzijde die opknapt van een steviger vering en demping. Natuurlijk blijft de MT-07 een instapmodel, maar de vering weet met de meeste situaties wel raad. Bovendien combineert het comfort met sportiviteit. Het grotere en bredere zadel draagt een steentje bij aan het vergrote comfort. Van ruimtegebrek is beslist geen sprake in het zadel.

Fanatiek verbouwd
Niet alleen de vering is knap voor een budgetmodel, hetzelfde geldt voor de algehele uitstraling. Model 2018 is er zelfs op vooruit gegaan. Yamaha verbouwt de voorzijde het fanatiekst. De koplamp heeft meer body en dat geldt ook voor de luchthappers op de benzinetank. De knipperlichten verdwijnen naar de radiateur. Omdat het kontje iets kleiner is en het gevorkte achterlicht van de MT-09 heeft, lijkt de twin breedgeschouderder. Het staat hem goed. Details als een magnifieke achterbrug misstaan nog altijd niet op een duurdere motorfiets, sierlijke wielen en een nummerplaatophanging die niet schreeuwt ‘sloop me er direct af!’

Krachtig blok
De ongewijzigde 689 cc zware twin met de 270° krukas voelt veel krachtiger dan je op basis van de cijfers en cilinderinhoud verwacht. Het pakt onderin verrassend krachtig op en van 6000 tot 10.000 toeren is het helemaal feest. Afhankelijk van jouw stemming bewijst het blok hoe krachtig het onderin is als je of schakellui rondtoert of het maximale eruit perst. Het blok knalt vanaf het middengebied overenthousiast richting rood. Oké, niet helemaal trillingvrij bovenin, maar de twin pakt je in waar je bij staat. Het draait allemaal zo soepel en tegelijk spannend genoeg. Bovendien zit het bij de benzinepomp makkelijk aan de goede kant van 1:20.

Betaalbaar
Redacteuren van een motorblad krijgen nog wel eens de vraag welke motorfiets ze zelf zouden kopen.  Een fiets als de MT-07 komt altijd in mijn antwoord voor. De Yamaha is – net als de Z650, 790 Duke, Street Triple of SV650 – de droomfiets die handelbaar en wendbaar is, enorm pleziert maar niet bedreigend overkomt en die meer dan voldoende in zijn mars heeft om je onder alle omstandigheden te kostelijk vermaken. Niet onbelangrijk: hij is ook nog eens betaalbaar in aanschaf en dagelijkse kosten. Een MT-07 scoort niet alleen hoog op het vlak van prijs-kwaliteitverhouding, maar ook bij de prijs-pretverhouding. Hij biedt veel waar en plezier voor zijn geld.