zaterdag 16 mei 2026
Home Blog Pagina 1294

2018 Harley-Davidson Iron 1200 & Forty-Eight Special – test Promotor

0

Bekijk meer van Promotor op https://www.motor.nl
Abonneer op Promotor Magazine: https://www.motor.nl/aanmelden-promotor
Volg Promotor ook op Facebook: http://www.facebook.com/promotormotome
Volg Promotor ook op Instagram: http://www.instagram.com/prowww.motor.nl

Jaap was in Kroatië om daar de 2018 Harley-Davidson Iron 1200 & Forty-Eight Special te testen.

Lang leve de file!

0

Als je al jaren woon/werkt op de motor heb je een soort radar ontwikkeld voor rijden in de file. Als je nog maar onlangs hebt besloten de auto doordeweeks te laten staan, kan rijden in de file best imponerend zijn. Kortom: hoe rij je min of meer zorgeloos langs al die rijen auto’s.

In Nederland mogen we ons gelukkig prijzen dat je met je motor langs de file mag rijden. In de ons omringende landen is dat zeker niet zo vanzelfsprekend. In Duitsland werd langs de file rijden onlangs nog pertinent verboden. En voor het argument dat het in Nederland wel mag, is de Polizei echt niet gevoelig. We spreken uit ervaring. Maar goed: hoe vergroot je de kans om zonder kleerscheuren langs de file te rijden.

Let op je snelheid

Risico’s stijgen aanmerkelijk wanneer de snelheid hoger is dan 75-80 km/u, maar ook wanneer de snelheid waarmee je langs de file rijdt hoger is dan 25 km/u. Dat klinkt niet onlogisch. De minste risico’s loop je wanneer een langzaam rijdende file met een snelheid van zo’n 60 km/u voortbeweegt. Rijdt de gekooide horde sneller is het beter de rijbaan te delen.

Vermijd wegmarkeringen

Wanneer de file lekker indikt, is het verleidelijk de middenstreep als een soort van veiligheidsbuffer te gebruiken. Maar weet dat wegmarkeringen niet bekend staan om hun grip. Remmen op een wegmarkering kan de tremweg meters verlengen. Niet fijn.

Verfijn je lagesnelheidsmotoriek

Het geheim van stabiel motorrijden op lage snelheden is de soepele controle van je koppeling en gashendel. Hou de omgeving goed in de gaten en probeer met ontspannen armen te rijden zodat je soepel en kalm door de file beweegt.

Ontwikkel een risicoradar

Scan de omgeving op plotselinge veranderingen. Kleine aanwijzingen – een licht gedraaid wiel, een auto die dicht op de middenstreep rijdt, ogen die actief in de zijspiegel kijken – kunnen voortekenen zijn dat een automobilist van rijbaan wil wisselen.

Plan een ontsnappingsplan

Probeer je opties in kaart te brengen. Vraag je steeds af: Wat zou ik doen als…? Evalueer de situatie en bedenk dat je altijd weer je plek in de file kunt innemen wanneer de situatie niet lekker voelt.

Wees zichtbaar

De meeste automobilisten zijn hoffelijk wanneer ze je zien. Dan sturen ze de auto naar links of rechts waardoor er meer ruimte in de file ontstaat. Maar pas op voor de dodehoek. Blijf daar niet nooit hangen en als je er niet langs komt: laat je zakken. Zorg dat je zichtbaar bent in de buitenspiegel. Gokken dat ze je wel zien, is vragen om problemen. Als de ruimtes tussen de auto’s wat groter worden, verander dan regelmatig van plek op de weg. Een van richting veranderende koplamp valt enorm op in achteruitkijkspiegels.

Safety in numbers

Achter een meer ervaren filrijder aanrijden kan heel comfortabel zijn. Als Mozes in de Dode Zee splijt die de rijen auto’s en passeer jij ze in een zee van ruimte. Gaat Mozes voor je gevoel te snel, volg ‘m dan niet en rij je eigen tempo.

Wees voorspelbaar

Als de snelweg uit meerdere rijbanen bestaat, verwachten automobilisten dat je de file tussen de twee linkse rijbanen passeert. Wanneer de linker spitsstrook is geopend is dat de meest linker rijbaan.

Met de rem in de aanslag

Rij met twee vingers op de voorrem en hou je voet in de aanslag op de achterrem. Zo blijf je alert en scherp en ben je klaar voor situaties die om een onmiddellijke reactie vragen.

Speel het spel zuiver

Filerijden is ook een spelletje. Wanneer je je aan de regels houdt, blijft het dat ook. Geef automobilisten ook de ruimte, wees galant en hou een snelheid aan die automobilisten verwachten. En zo nu en dan een vriendelijk gebaar doet niemand kwaad.

Getest: Suzuki GSX-R125

0

Het is een flink avontuur zo, tegen windkracht 8 in en ingeklemd tussen trage vrachtwagens en verkeer dat ongeduldig achter je zit te drukken tot ze weer 130 km/u kunnen. Plat op de tank het vrachtverkeer inhalend – even naar de vijf terugschakelen omdat je in zijn zes er echt niet voorbij geraakt – daagt het me ineens: Op een 125 heb je echt niets te zoeken hier.

Toch valt het op wegen waar de borden 100 aangeven nog wel mee. Daar hoef je tenminste niet in iemands slipstream te duiken om mee te komen. Daar openbaart zich ook ineens een erg zuinige kilometervreter. Is dit dan de eerste supersport waar je plezieriger kalm aan mij rijdt dan straal open?

‘Brommer?’
Waar je met een A2 motorfiets vaak nog wel het verschil kunt zien is dat voor het ongeoefende oog bij deze GSX-R125 model lastiger. De lokale brommerjeugd kijkt dan ook verwonderd naar de flitsend blauwe verschijning als ik bij de pomp stop. ‘Is dat nou wel of geen brommer joh?’, hoor ik ze aan elkaar vragen. Een vingertje naar de kentekenplaat is voldoende om de kwestie te sluiten. Een draai aan het gas zorgt echter toch wel weer voor een betwijfelde blik. De vrij lelijke pot maakt geen spetterend indruk met zijn gebrom. Bovenin de toeren zullen sommigen het j als licht irritant kunnen bestempelen. Zelf heb ik ook moeite het onderscheid te maken. De extreem lage zit, de trage acceleratie en toch ook dat geluid doen we zo terug verlangen naar mijn eigen brommertijd. Die 50 cc Yamaha TZR van een vriend van me gaat maar niet uit mijn hoofd. Bij het insturen in de bocht bijvoorbeeld, waar je door zijn geringe 134 kilo echt je eigen gewicht in de strijd moet gooien om er een beetje door te komen. Het heeft een hele grote charme. De grens opzoeken doe je dan ook al erg snel. Op een slingerende 80 weg voelt het zelfs bijna of je op een grote jongens supersport rijdt. De clip-ons en bijpassend lage zit vragen om een sportieve zit, kont helemaal naar achteren om een beetje profijt te hebben van de kuip. Rijdt je de 125R op die manier dan merk je pas echt hoe plezierig het kan zijn om met veel minder pk’s en koppel te werken. 

Kalm aan
Doordat je minder hard kan hoef je minder intensief bezig te zijn wanneer je de enkele schijf voor en achter in werking zet. Heb je iets meer tijd om rond te kijken of het multifunctionele LCD-dashboard af te lezen, dat iets weg heeft van dat van de GSX-R1000. Maar heb je ook tijd om de kleine details te overdenken. Zijn keyless-systeem bijvoorbeeld. Heel erg prettig om gewoon een knop om te draaien om hem te starten of op het stuurslot te zetten. Maar hoe sleutelloos is dat systeem daadwerkelijk als je die volledige knop uit zijn plek moet trekken om de tankdop of het zadel te openen? Om daar onder vervolgens gewoon een regulier contact te vinden. Een frappante keuze van de Japanners, maar het werkt goed dus kunnen we eigenlijk niet klagen.

Conclusie
Al met al zit de kleinste Suzuki kwalitatief sterk in elkaar. Je krijgt niet het idee dat dit als budgetmodel is gebouwd maar daadwerkelijk als instapmodel waar je vertrouwen van krijgt. Ondanks dat scoort hij qua comfort natuurlijk niet enorm hoog. Zelfs ik – met mijn bescheiden 1.75 m – met mijn ellebogen tegen mijn knieën aanzit als ik over de tank heen hang om redelijk mee te komen met het andere verkeer. Maar steek je dat af tegen het fabelachtige verbruik van 1:29,5  dan neem je dat natuurlijk voor lief. Overigens is dat ook nog inclusief een paar snelwegkilometers dus het gemiddelde kan makkelijk ergens boven de 1:30 uitkomen. Met een totaalprijs van 5.499 kost hij wel vijf meijer meer dan de naked variant. Maar hey, dan kun je niet zeggen dat je een supersport rijdt die slechts een stapje onder de GSX-R1000 zit. Dan heb je het voor dit flitsende krachtpatsertje wel over.

Tekst: Tom van Appeldoorn, Fotografie: Pim Hendriksen

Rijdende Rechter in actie

0

Op advies van de Rijdende Rechter beginnen rijschoolhouder Anton Vos en motorrijder Karel Hanse waarschijnlijk een rechtzaak tegen het CBR. Die instantie laat Hanse, die een been mist, geen rijtest afleggen op een aangepaste motorfiets. Om die test toch af te dwingen schakelde het duo Mr. Frank Visser in.

Zijwieltjes
Door de aard van zijn handicap, Hanse draagt geen prothese waarmee hij zijn been kan sturen, mag de inwoner van Albergen in Nederland alleen een zijspan of trike rijden. Iets waarin hij totaal geen zin heeft, hij wil het echte motorgevoel ervaren. In Duitsland bestaat die mogelijkheid wel. Bij het zogenaamde Feetless Biking System zijn twee uitklapbare, pneumatische zijwielen gemonteerd. Daardoor kunnen ook mensen met een been solomotor rijden.

Pleidooi
In het SBS-programma ‘Frank Visser rijdt visite’ (zie het filmpje hier) is de televisierechter overtuigd van de kansen van Hanse. In zijn pleidooi zegt hij onder meer: ‘In deze zaak gaat het er alleen om of meneer Karel medisch gezien in staat is om de motor te rijden met die zijwielen. Ik heb het idee dat die vraag door het CBR niet is beantwoord. Zij zeggen slechts: “omdat u vanwege de amputatie niet rijgeschikt bent om op een solomotor te rijden”. Hierin zijn de aanpassingen niet meegenomen.’

Importbeperking
Omdat de combinatie van een motorfiets en eenbenige motorrijders in omringende landen geen problemen opleveren, adviseert Visser desnoods Europa erbij te halen. ‘De weigering u toe te laten tot het examen, komt neer op een effectief verbod. In Europees rechterlijk verband noemen we dat een importbeperking. Het Europees recht heeft daar grote moeite mee.’

Ultieme Bobber volgens Fred Krugger

0

Als Fred Krugger iets maakt, weet je vooraf dat het geweldig mooi wordt. De Belg vervaardigt al jaren briljante, oogstrelende en waanzinnige custommotoren. Toen Triumph Benelux hem dan ook vroeg om op basis van een Bonneville Bobber een motor te maken die geschikt is voor flat track acceleratieraces hadden ze goud in handen. Het eindresultaat onderstreept het vertrouwen dat Triumph in Krugger heeft.

Extra tank
Zoals altijd is er meer gebeurd in de werkplaats in Basse Bodeux dan je op het eerste gezicht ziet. De benzinetank is 40 mm lager om nog dichter op het blok te liggen.  Het leverde de noodzaak op voor een extra tank om de injectiepomp te herbergen. Deze tank zit onder het zadel geplaatst en is vrijwel onzichtbaar. De tankdop is verzonken in de gewone benzinetank om de vloeiende lijn van de tank te accentueren. De zadelsteun is omgedraaid en opnieuw bekleed met een zadelovertrek van Wildhog.

Voorvork ingekort
De wielbasis neemt met 75mm toe, de hoogte juist met 45 mm af.  Het frame zelf is ongemoeid gelaten. De voorvork is duidelijk zichtbaar ingekort met 38 mm om het race-aspect te benadrukken. De luchtfilterkast maakt plaats voor kelken. We raden Triumph aan om dat idee direct te jatten. Het voor- en achterspatbord zijn volledig nieuw vormgegeven exemplaren die oorspronkelijk van de Speedmaster komen.

Lekker shoppen
Triumph heeft Krugger waarschijnlijk vriendelijk ingefluisterd dat hij ook wat fabrieksaccessoires moest gebruiken. Onder het motto ‘wie betaalt, bepaalt’ voldeed de Belg aan dat verzoek. Hij gebruikte onder meer:  handvaten, led verlichting met aluminium sierrand, olievuldop, voorremkapjes en een steun voor de koppelingskabel. Krugger deed niet alleen boodschappen bij Triumph, maar kocht ook: Procross velgen, remschijven van Arlen Ness, gefreesde kelken,  knipperlichten, stuurgewichten, Inox uitlaten en megafoondempers en Dunlop Sportmax banden met speciaal profiel.

CRT met nieuwe partners klaar voor seizoen 2018

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Op het TT circuit Assen is het seizoen voor CRT weer losgebarsten. CRT organiseert al 26 jaar circuitrijvaardigheidstrainingen voor motorrijders die onder deskundige begeleiding van CRT-instructeurs met hun eigen motor op het TT circuit Assen willen rijden. Hiernaast organiseert het CRT ook dit jaar weer de Open Wegrace Kampioenschappen (OW Cup) en is 3 jaar geleden begonnen met de CRExperience combitrainingen. Met dit unieke concept worden zowel rijvaardigheid als leidinggevende capaciteiten van de cursist getraind.

RST motorkleding
Vanaf dit seizoen zullen de CRT instructeurs herkenbaar zijn aan hun nieuwe fluor-rood/witte leren pak van RST. RST is al jaren het nummer één motorkledingmerk van het Verenigd Koninkrijk maar ook in Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Door de samenwerking van RST met distributeur Bihr is dit kwaliteitsmerk nu ook in Nederland verkrijgbaar. Net als het CRT heeft RST veiligheid hoog in het vaandel. Dankzij de hoge veiligheidsstandaard is RST al jaren Safety partner van de Isle of Man TT. De CRT Pro Series CPX-C II pakken waarin de instructeurs van CRT vanaf 2018 rijden zijn vrijwel identiek aan de pakken waarin de gesponsorde MotoGP, Superbike en Isle of Man TT coureurs rijden. De veiligheidskenmerken uit de lerenpakken zijn ook terug te vinden in de textielpakken zodat ook elke RST rijder stijlvol en optimaal beschermd kan rondrijden.

Motul
En dat alleen het beste goed genoeg is voor CRT blijkt ook aan de samenwerking met oliegigant Motul. Motul is vooral bekend als hoofdsponsor van het WK Superbike, de MotoGP en MXGP. Alle Honda CBR600RR en CBR1000RR motoren van het CRT gaan onderhouden worden met de topproducten van Motul. Als olie worden de producten uit de Motul 300V lijn gebruikt. Een vol synthetisch product gebaseerd op Motul’s eigen ‘Ester Core’ technologie dat een begrip is onder rijders uit alle gelederen van de motorsport die het maximale uit hun motor willen halen. Om de motoren in topconditie te houden wordt verder gebruik gemaakt van de producten uit de Motul MC  Care Range.

Seizoen 2018
Met de nieuwe partners RST en Motul is CRT helemaal klaar voor het seizoen 2018. We zien je graag dit jaar op Assen! Voor meer informatie over activiteiten en producten kijk op: https://crtholland.nl/nieuws – https://www.rst-moto.com – https://www.motul.com.

BMW zwart maken

0

BMW lanceert een serie inktzwarte extra’s die een R1200GS of Adventure een heerlijk bruut voorkomen geven. Ze zijn in Beieren helemaal los gegaan op het anodiseren en poedercoaten van aluminium en staal. Het resultaat mag er zijn, er staat echt iets.

T-Ford
De lijst met accessoires omvat: bagagerek, bevestigingsplaat voor topkoffer, zijkoffers (36 en 34L), carterbescherming (met 2mm serieus dik en langer dan het standaard exemplaar), quickshifter, voetsteunen (voor en achter) en radiateurbeschermers. Alles uitgevoerd in gitzwart. Alsof de tijden van de T-Ford herleven. Je kunt deze accessoires in alle kleuren krijgen zolang het maar zwart is.

Op de motor drinken dankzij Wunderlich

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Whether it’s engine oil, a small stash of petrol, water or a refreshing drink – you can never have enough space on your bike for liquids. Wunderlich, the motorbike accessories specialist, now has a smart solution in its portfolio for the water-cooled GS and the Adventure. In the unused space between the body and fork, the Sinzig-based company has added an ingenious flask holder.

The holder, made of powder-coated stainless steel, is mounted on the original attachment points, and slip-proof rubber mats and an adhesive strap mean that a 600 ml aluminium flask will be secure even on bumpy tracks. The flask is approved for operating fluids and is food safe, and also, thanks to the wide-neck cap, it is easy to clean and can be conveniently filled at the tap.

Both the holder and the flask are completely Made in Germany. Wunderlich also provides a five-year warranty. The holder costs €29.90, and the flask costs €14.90.

Suzuki SV650X Caferacer – test Promotor

0

Bekijk meer van Promotor op https://www.motor.nl
Abonneer op Promotor Magazine: https://www.motor.nl/aanmelden-promotor
Volg Promotor ook op Facebook: http://www.facebook.com/promotormotome
Volg Promotor ook op Instagram: http://www.instagram.com/prowww.motor.nl

Suzuki komt met een heuse caferacer: SV650X. Bart testte de motor in de omgeving van Utrecht.

Autonoom-gate wordt erger

0

Het dodelijke ongeval dat twee maanden geleden plaatsvond in de Amerikaanse staat Arizona is daadwerkelijk de fout van het systeem waarmee de wagen van liftbedrijf Uber autonoom kan rijden zonder dat de bestuurder iets hoeft te doen.

Dat zou blijken uit een intern onderzoek dat techwebsite The Information heeft ingezien. Het ongeval waarbij een vrouw, die met haar fiets aan de hand een weg overstak, frontaal geschept werd is op dashcam vastgelegd en ging viral. Het toonde namelijk twee grote problemen die er zijn met zelfrijdende auto’s. 

De Volvo XC90, een hoge SUV, waarmee Uber een autonoom systeem aan het testen is reed namelijk volledig in op de vrouw zonder ook maar op enige manier in te grijpen. De bestuurder, die verplicht achter het stuur moet zitten om het systeem te laten werken, zat op zijn telefoon te turen en was helemaal niet bezig met wat er voor hem op de weg gebeurde. De auto rijdt toch? 

Het systeem is een interessant iets voor het bedrijf Uber. Ze werken namelijk als een soort taxi-dienst, waarbij je mensen in de buurt kunt vragen je op te pikken en ze dan een fooitje geeft. Door de chauffeurs uit deze som te halen zou Uber veel meer winst kunnen maken. Vandaar dat er nu plannen zijn om 24.000 zelfrijdende auto’s in te gaan zetten om mensen van A naar B te brengen.

De vraag is nu dan ook bij wie de fout ligt. Ja, de bestuurder is enorm fout bezig maar als ook de auto – die behangen is met sensoren en hulpsystemen om alles wat er om de wagen heen gebeurd waar te nemen – op een overstekend persoon met een fiets niet ingrijpt dan is ook de auto enorm fout. De Amerikaanse politie ging ervan uit dat de auto daarom ook niets te verwijten viel. Dat systeem zit er toch niet voor niets op? Mis, blijkt nu dus uit het onderzoek dat Uber heeft gedaan. 

De vrouw werd namelijk wel degelijk gedetecteerd door de sensoren. Maar het systeem dat de auto aanstuurt deed niets met die informatie. Het systeem kan namelijk omgaan met zogenaamde valse positieven. Als een object geen schade aan je auto zou aanrichten bijvoorbeeld, zoals een plastic zak die voorbij dwarrelt, dan kan de auto gewoon door blijven rijden, vindt het systeem. Die afstelling was bij deze auto te scherp afgesteld. Waardoor er dus daadwerkelijk iemand is overleden door een fout van een machine.

In de staat Arizona waren de zelfrijdende Uber-auto’s al verboden na het incident. Maar door de bevindingen die in dit onderzoek worden getrokken zou dat in andere staten ook zomaar kunnen gaan gebeuren. En terecht natuurlijk. Een systeem dat andere weggebruikers – zij het voetgangers of wellicht een motorrijder met een kleine motorfiets – wel ziet maar niet als gevaar voor de auto registreert is absoluut niet wenselijk. Dat er al langer problemen zijn met dit soort systemen en er dan toch een proef op straat wordt georganiseerd is een teken dat mensen niet leren van hun fouten. Jammer dat er blijkbaar altijd iemand om het leven moet komen voordat men inziet dat dingen eerst volledig doorontwikkeld moeten worden tot ze echt veilig zijn voor er een hippe proef gedaan kan worden in de praktijk.