woensdag 6 mei 2026
Home Blog Pagina 1364

Rijkswaterstaat test elektrische motorscooter

0

Rijkswaterstaat houdt zich vanaf nu bezig met het testen van de eerste elektrische motorscooter bij een weginspecteur. Het experiment moet bijdragen aan de duurzame ambitie van Rijkswaterstaat; een volledig energieneutrale organisatie zijn in 2030. 

De motorscooter in deze test is de BMW C evolution. Het maximum vermogen is 35 kW (48 pk) en hij heeft een koppel van 72 Nm. De topsnelheid is elektronisch begrensd op 129 kilometer per uur voor een optimaal stroomverbruik en maximale actieradius. Met een acceleratie van 0 – 50 kilometer per uur in 2,8 seconden ben je bij het stoplicht waarschijnlijk het snelste weg.

De actieradius is nog wel een puntje van kritiek, want de BMW kan (op papier!) slechts een afstand afleggen van 160 kilometer. Hierbij dient dan ook rekening gehouden te worden met het moment wanneer je de motorscooter kan opladen. Het duurt zo’n vier (!) uur om een volledig lege BMW C evolution op te laden, niet te doen wanneer je in korte tijd verder wilt gaan naar je volgende bestemming. Bij de test wordt de motorscooter eerst ingezet op ritten waarbij van te voren duidelijk is hoeveel kilometer afgelegd gaat worden en waar hij opgeladen wordt. 

Weginspecteur
De elektrische motorscooter wordt op dezelfde manier ingezet als de ruim dertig huidige motoren van de weginspecteurs. Maar wat doet een weginspecteur nou eigenlijk? Een weginspecteur heeft een opleiding gevolgd over veiligheid en de afwikkeling van incidenten. Ook zijn ze bevoegd verkeersregelaar op alle rijkswegen. De weginspecteur is vaak als eerste ter plaatse bij een pech- of ongeval. Daarbij treft hij veiligheidsmaatregelen om onder andere te zorgen voor een vlotte doorstroming. Wanneer het pech- of ongeval de weg blokkeert, zorgt een weginspecteur er voor dat het verkeer wordt omgeleid, de berging van het pech- of ongeval en het schadeherstel en opruimen van eventueel ontstane schade. Belangrijk om niet te vergeten, is dat de weginspecteur ook andere weggebruikers informeert. Dit gebeurt door onder andere de bekende matrixborden. Als laatste houdt de weginspecteur zich in de wintermaanden bezig met toezicht houden op strooiacties. 

Dat deze eerste test veel reacties los maakt bij het publiek, blijkt wel af te lezen aan het aantal reacties wat is gepost op de Facebook-pagina van Rijkswaterstaat. Velen hebben hun twijfels bij het laden, de actieradius en het feit of dit nou wel zo energieneutraal is. Wat is jouw mening?

Foto: Rijkswaterstaat

TT Isle of Man verschijnt in 2018

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Bigben en de studio Kylotonn maken vandaag bekend dat de lancering van TT Isle of Man, die oorspronkelijk was gepland voor november, is uitgesteld tot maart 2018:

“Zoals jullie weten werken we nu al best een tijd aan TT Isle of Man en we zijn op veel punten zeer tevreden over wat we hebben bereikt. We hebben een vrijwel perfecte replica gemaakt van de beroemde Snaefell Mountain Course en de in-game-versie biedt evenveel technische uitdagingen als de tegenhanger in de echte wereld. Nog nooit heeft een videogame zo veel visuele details getoond op zo’n lange racebaan, en dan worden de beelden ook nog eens op zeer hoge snelheid gerenderd.

Toch hebben we na de nodige discussies besloten dat de huidige game niet voldoet aan onze verwachtingen. Dit betreft met name de gameplay en motorfiets-physics. Gezien het belang van deze game, en jullie ervaring, willen we jullie niet teleurstellen. Misschien had je al gezien dat TT Isle of Man oorspronkelijk in november 2017 zou verschijnen, maar we hebben nog wat meer tijd nodig. Daarom hebben we besloten de releasedatum uit te stellen naar maart 2018. Met deze extra tijd kunnen we alle aspecten van de game verbeteren. De beslissing om de game uit te stellen valt ons niet licht, maar we willen jullie echt een ervaring bieden die de legendarische TT waardig is en hopen op jullie begrip!”

De Isle of Man TT is voor elke motorrijder een legende, een race die al 100 jaar geen ruimte biedt voor foutjes, waarbij coureurs met snelheden van dik 300 km/u over dorpsweggetjes scheuren en hun motors door meer dan 200 bochten moeten manoeuvreren om de 60 km van het parkoers te overwinnen.

De game is een exacte reproductie van de race (gereproduceerd op een schaal van 1:1 met laserscantechnologie), op een van de langste circuits ter wereld. TT Isle of Man heeft alle typische kenmerken van het evenement: snelheid, risico’s en extreme sensaties.

TT Isle of Man komt in maart 2018 beschikbaar voor PlayStation®4, Xbox One en pc. 

Getest: Honda Africa Twin CRF1000L

0

Hoeveel Africa Twin zit er nog in de nieuwe Africa Twin? Het model staat zijn hele leven synoniem voor betrouwbaar, avontuurlijk en de mogelijkheid om de dagelijkse woon-werkrit te verlengen met een rondje Middellandse Zee. De nieuwe ook?

Bezitters van een oude Africa Twin – de XRV750 – kunnen gerust ademhalen, de CRF1000L geeft het oude, vertrouwde gevoel. Goed nieuws voor fans van het eerste uur, minder mooi nieuws voor anderen. In eerste instantie maakt de paralleltwin van de Honda namelijk erg weinig in je los. Het voelt door de volledig horizontale koppelkromme allemaal vrij vlak aan. De sensatie blijft uit, nergens trekt de allroad plotseling woest aan je armen. Denk niet dat het toeval is; dit tamme karakter is volledig door Honda uitgedokterd. De nieuwe blokkarakteristiek is bewust een kopie van die van de oude. De staande twin produceert meer vermogen (93,9 om 60 pk) en koppel (98 om 62 Nm), maar de maximale waarden rollen wel bij dezelfde toerentallen uit het blok. Het maximale vermogen komt in beide gevallen vrij bij 7500 toeren en het maximale koppel komt met 6000 toeren slechts 500 toeren eerder vrij.

Van V naar parallel
De traditionele V-twin op de Africa Twin heeft plaats gemaakt voor een paralleltwin. Volgens Honda is massacentralisatie eenvoudiger op een staande tweecilinder (zware zaken als accu en ECU zitten vlak achter de cilinders), maar de productiekosten spelen natuurlijk ook een rol. Om het blok zo compact mogelijk te houden, heeft het net als de crossmodellen één nokkenas en kreeg de waterpomp een plekje in het koppelingshuis. Twee balansassen brengen de trillingen terug tot een aanvaardbaar niveau en ze drijven gelijktijdig de water- en oliepomp aan. Om toch iets van het authentieke Africa Twin-gevoel terug te winnen, maakt Honda gebruik van een 270-graden-krukas. Door het onregelmatige ontstekingsinterval voelt het blok toch aan als een V-twin.

Vraagtekens bij ruit
De boterzachte V-twin bepaalde altijd een groot deel van de charme van de Africa Twin. Daarom hielden de ware fans hun hart vast voor de 998 cc dikke paralleltwin. Die leek op voorhand een ondankbare taak te hebben om in de voetsporen te treden van zijn geliefde voorganger, maar hij vervult die taak met verve. De raakvlakken tussen oud en nieuw blijven niet beperkt tot het motorblok. Ook het comfort voelt vertrouwd goed. Het zadel is hard genoeg en biedt meer dan genoeg ruimte om naar achteren te schuiven. Handig, want het zadel is aan de voorkant smal, om goed met de benen bij de grond te komen. Met een standaard zadelhoogte van 870 of 850 millimeter lukt dat moeiteloos voor iemand van 1,80 meter. Het brede stuur valt automatisch in je handen en de voetstepjes zitten aangenaam laag. Van een vermoeiende kniehoek heeft een Africa Twin-bezitter nog nooit gehoord. De achterkant van de tank is lekker smal en ook staand valt het stuur automatisch goed in je handen. Vanzelfsprekend is de zitpositie voor de meesten van ons belangrijker. Ook die voldoet zoals gezegd prima, maar de windbescherming van het stroomlijnruitje roept vraagtekens op. Vrij van turbulentie is dat niet.

Dolle bui
Een allemansvriend maakt vreemd genoeg niet altijd en overal vrienden. Een Africa Twin is daarvan een voorbeeld. Voor sensatiezoekers die het liefst afgeschoten worden en overal powerslides maken, bestaan er betere alternatieven. Voor hen is de Honda niet de juiste vriend. Kilometer voor kilometer trekken de Africa Twin en ik wel de vriendschapsbanden aan. Met nog meer testkilometers waren we als boezemvrienden uit elkaar gegaan. Wat een heerlijke motorfiets. Hij trekt de stoeptegels niet uit de vloer, maar overal zit (net) voldoende vermogen. Het comfort aan boord is van hoog niveau en kilometers vreten moet geen problemen opleveren. Het rijwielgedeelte is neutraal en stabiel en stelt je niet voor verrassingen. In een dolle bui kun je zelfs een zandpad lekker afrossen.

De nieuwe Africa Twin is vooral een hedendaagse interpretatie van een oude Africa Twin. Die laatste stamt nog uit het pre-digitale tijdperk. Op de nieuwe is het daarom tevergeefs zoeken naar zaken als cruisecontrol, verschillende rijmodi en elektronische vering.

Tekst: Ad van de Wielfoto’s: Honda

 

[justified_image_grid ids=25160,25161,25162,25163,25164,25165,25166,25167,25168,25169,25170,25171]

Ducati’s eerdere V4, de Bipantah

0

Ducati’s V4-Desmosedici RR kent menig motorrijder wel. En de 1260cc V4 Apollo, die nooit in productie ging, is ook bij menig Ducatist bekend. Maar de Bipantah, het kroonwerk van ontwerper Fabio Taglioni? Nou, die is toch behoorlijk in de vergetelheid geraakt.

Honda maakte in de jaren ’80 furore met V4-blokken, maar de Bipantah ontstond al in 1981. Motorjournalist Alan Cathcart werd in 1984 door Taglioni in vertrouwen genomen en kreeg een kijkje in de Bolognese keuken. Cathcart zag een bijzonder blok, met overvierkante verhouding van boring en slag. Zo was het blok laag en kort, met een -destijds- compact gewicht van 98 kilo.

Taglioni toonde zich destijds meer dan verheugd over het motorblok: “Het was de allerbeste motor die ik ooit heb ontworpen, iets wat al bleek bij de eerste vermogensmeting. Met weinig tot geen fijnafstelling of verdere otnwikkeling, voorzien van nokkenassen met toerprofiel en uitademend door dempers die hem zo door de keuring zouden sturen, produceerde het blok aan het achterwiel zomaar 105 pk bij 9500 toeren.”

De Bipantah zou een nieuw tijdperk voor Ducati in gaan luiden. Maar toch kwam het niet zover. De Italianen kozen door allerlei reden voor de doofpot voor deze Bipantah. Over het hoe en waarom lees je meer in de MOTO73 die momenteel in de winkels ligt. Daarin ook aandacht voor de Desmosedici, de Apollo, natuurlijk de Desmosedici Stradale en speciale aandacht voor Fabio Taglioni.

Fotocredit- en copyright: Alan Cathcart

Aaargghhh. Chinese big bikes in aantocht!

0

Van 22 – 25 september kun je je in Chongqing op de jaarlijkse CIMAMotor vergapen aan motoren. Italiaanse, Amerikaanse, Duitse motoren, noem maar op. Maar ook Chinese. Voornamelijk lichte, maar ook steeds meer zware motoren die het op termijn in Europa best eens zouden kunnen gaan doen.

Aan bovenstaande zin merk je dat we wat slagen om de arm houden. Feit is dat de zware Chinese motor op komst is. Allereerst introduceert Gaokin Industry op deze beurs een 800cc V-twin. En dat is nog niet eens de zwaarste. Publiekstrekker zou wel eens de 1.808cc V-twin van Longjia kunnen worden.

Longjia is in Europa niet echt een onbekende. Voor het Italiaanse Italjet bouwen ze immer de Buccaneer V-twin. Volgens Chinese websites zou Longjia de CIMAMoto aangrijpen om een Bobber te onthullen. Als dat zo is, is deze motor ook meteen de zwaarste die in China wordt geproduceerd. Alleen… voor het blok heeft Longjia nog wel de blokkenbouwers van het Amerikaanse S&S ingeschakeld. Zo’n 1.808cc blok koop je in de USA voor zo’n $5.500,-. Dan heb je een aandrijving die goed is voor 115 pk en 166 Nm. Als de informatie correct is, zou de LJ1808 – zoals het model gaat heten – China’s krachtigste motor zijn.

Het vage plaatje verraadt een LJ1808 met een springervoorvork, softtail rijwielgedeelte, riemaandrijving en een soort van stijl die je normaal gesproken op Amerikaanse customs ziet.

Qua prijs zal de LJ1808 zeker geen klapper worden, zoals je doorgaans wel gewend bent van Chinese merken. Maar je mag wel rekenen op een veel vriendelijker bedrag dat wat Westerse merken voor dergelijke motoren vragen.

Ook Triumph maakt A2 motorrijders dolblij met de Street Triple

0

Zul je net zien: testen we in de komende Promotor (5 oktober) 4 A2 motoren, brengt Triumph een Street Triple A2! En gisteren deed Kawasaki hetzelfde met de Z900. Hadden we nou maar gewacht met de test…

Het zijn natuurlijk niet de goedkoopste A2 modellen. De prijzen van de geteste motoren in de komende Promotor liggen rond de 5.000 tot 6.000 euro. De Triumph Street Triple A2 kost 10.200 euro. Een behoorlijk verschil. De prijs van de Z900 is nog niet bekend, maar die zal zeker onder de prijs van de Triumph liggen. Wat veroorzaakt dan die hogere prijs?

Da’s eenvoudig te beantwoorden: de Triumph is een 1 op 1 reguliere Street Triple waarvan alleen het vermogen is beperkt tot 35 Kw. Alle elektronica, rijdersvoorzieningen en veiligheidsaspecten die je op de ‘zware’ Street Triple aantreft, vind je ook op de ‘lichte’ Street Triple. Dus ride-by-wire, ABS, RAIN- en ROAD rijmodi en traction control. Het zit er allemaal op. Maar ook LED-verlichting en een vernieuwd LCD dashboard. En de befaamde dubbele koplampen, het diepzwarte frame en de fraaie swingarm. Je kunt er uren naar kijken, op zoek naar verschillen die je nooit zult vinden.

Koning Zelfbouw 2017 – MotoMe special

0

Bekijk meer van MotoMe op http://www.motome.nl
Volg MotoMe ook op Facebook: http://www.facebook.com/motometv
Volg MotoMe ook op Instagram: http://www.instagram.com/motometv

Enige jaren geleden adopteerde Goos Bos van MotoPort Hengelo een evenement van de MotoRai uit de jaren zeventig: Koning Zelfbouw. De ombouwpraktijken van motorfietsen bestonden toen niet uit de laffe vervanging van de knalpijp of eenvoudige toepassing van gietwielen, maar met een complete makeover van allerhande merken en onderdelen. Dus wij naar de meest recente Koning Zelfbouw om ons te verbazen over de diversiteit aan ‘ombouwsels’. En stiekem hadden Bart en Joost een Koningin Zelfbouw als winnaar…

MotoMe Motor TV: Aflevering 51 – S4/11

0

Bekijk meer van MotoMe op http://www.motome.nl
Volg MotoMe ook op Facebook: http://www.facebook.com/motometv
Volg MotoMe ook op Instagram: http://www.instagram.com/motometv

BMW R nineT Racer: boxer aan de race

BMW blijft ‘The Good Times’ laten rollen. De R nineT-serie geniet inmiddels zoveel populariteit dat de Duitse grootmacht deze retrolijn blijft uitbreiden. De meest recente aanwinst is de machine met de – bepaald niet bescheiden – toevoeging ‘Racer’. In tegenstelling tot de HP4 Race mag deze boxer wél de openbare weg op, reden genoeg om Bart met dit gave strijkijzer naar bochtige oorden te sturen.

Koning Zelfbouw: van meuk tot magistraal

Enige jaren geleden adopteerde Goos Bos van MotoPort Hengelo een evenement van de MotoRai uit de jaren zeventig: Koning Zelfbouw. De ombouwpraktijken van motorfietsen bestonden toen niet uit de laffe vervanging van de knalpijp of eenvoudige toepassing van gietwielen, maar met een complete makeover van allerhande merken en onderdelen. Dus wij naar de meest recente Koning Zelfbouw om ons te verbazen over de diversiteit aan ‘ombouwsels’. En stiekem hadden Bart en Joost een Koningin Zelfbouw als winnaar…

Can-Am Spyder F3-S: zin in een trio

Volgend jaar viert de Can-Am Spyder alweer zijn tiende verjaardag, al zijn het concept en de modellenlijn uiteraard constant verfijnd. Inmiddels draaien alle modellen op een vette 1.3 liter driecilinder en hebben elektronische vangnetten hun intrede gemaakt. Om niet beperkt te zijn tot het eentonige vaderlandse wegennet, stuurde Overzee zich drie dagen lang wezenloos in Portugal met de vraag in gedachten: zou ik m’n motorfiets voor deze driewieler inruilen?

Can-Am Spyder – motortest MotoMe

0

Bekijk meer van MotoMe op http://www.motome.nl
Volg MotoMe ook op Facebook: http://www.facebook.com/motometv
Volg MotoMe ook op Instagram: http://www.instagram.com/motometv

Volgend jaar viert de Can-Am Spyder alweer zijn tiende verjaardag, al zijn het concept en de modellenlijn uiteraard constant verfijnd. Inmiddels draaien alle modellen op een vette 1.3 liter driecilinder en hebben elektronische vangnetten hun intrede gemaakt. Om niet beperkt te zijn tot het eentonige vaderlandse wegennet, stuurde Overzee zich drie dagen lang wezenloos in Portugal met de vraag in gedachten: zou ik m’n motorfiets voor deze driewieler inruilen?

BMW R NineT Racer 2017 – motortest MotoMe

0

Bekijk meer van MotoMe op http://www.motome.nl
Volg MotoMe ook op Facebook: http://www.facebook.com/motometv
Volg MotoMe ook op Instagram: http://www.instagram.com/motometv

BMW blijft ‘The Good Times’ laten rollen. De R nineT-serie geniet inmiddels zoveel populariteit dat de Duitse grootmacht deze retrolijn blijft uitbreiden. De meest recente aanwinst is de machine met de – bepaald niet bescheiden – toevoeging ‘Racer’. In tegenstelling tot de HP4 Race mag deze boxer wél de openbare weg op, reden genoeg om Bart met dit gave strijkijzer naar bochtige oorden te sturen.