Na jaren van succes in de WorldSSP300 zet MTM Kawasaki dit weekend in Portimão de volgende stap. Het team maakt zijn debuut in het nieuwe World Sportbike Championship met Xavi Artigas, Loris Veneman en de Kawasaki Ninja ZX-6R 636. De overstap markeert het einde van een dominante periode voor Kawasaki, met vijf rijders- en zeven constructeurstitels sinds 2017.
Onder leiding van Ludo Van der Veken blijft de samenwerking tussen MTM en Kawasaki stevig staan. Zeven Kawasaki-landen – Benelux, Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije en Hongarije – ondersteunen het project, wat tot uiting komt in het nieuwe motorontwerp met zeven vlaggen.
Het World Sportbike Championship, geïntroduceerd als opvolger van WorldSSP300, vormt een nieuwe leerschool tussen Supersport 300 en World Supersport. De klasse draait om middenklasse motoren die dichter bij de productiemodellen staan.
Tijdens de eerste officiële tests liet MTM Kawasaki meteen zien waar het toe in staat is: Artigas noteerde de snelste tijd, gevolgd door Veneman op plek drie. Een duidelijk teken dat het team klaar is voor dit nieuwe hoofdstuk.
Ter gelegenheid van de Grote Prijs van de Verenigde Staten dit weekend presenteert Aprilia Racing de Aprilia X 250TH. Deze unieke motorfiets is een eerbetoon aan de 250ste verjaardag van de ondertekening van de Verklaring van Onafhankelijkheid van de VS, die 250 jaar geleden op 4 juli plaatsvond. Er worden slechts 30 exemplaren geproduceerd, waarvan 25 voor de Amerikaanse markt zijn bestemd. De overige 5 exemplaren zijn beschikbaar voor liefhebbers wereldwijd.
Technologische innovaties
Wat de X 250TH echt bijzonder maakt, is de introductie van carbon-carbon remmen, een primeur voor een straatlegale motorfiets. Deze technologie, afgeleid van de MotoGP, garandeert ongeëvenaarde remkracht, vergelijkbaar met die van de Aprilia RS-GP. Het gebruik van carbonremschijven halveert het gewicht in vergelijking met traditionele stalen schijven, wat bijdraagt aan de wendbaarheid en prestaties van de motor.
Fabiano Sterlacchini, Technisch Directeur Aprilia Racing, benadrukt dat deze motorfiets een unieke combinatie van aerodynamica en prestaties biedt, waardoor rijders een ervaring krijgen die dicht bij die van MotoGP-prototypes komt.
Met een prijs van 150.000 USD voor de Amerikaanse markt en 115.000 euro plus btw voor de Europese markt, is de Aprilia X 250TH een exclusieve aanwinst. Kopers ontvangen niet alleen een genummerde motor, maar ook een Yashi-laptop voor ECU-beheer, titanium steunen en meer, waarmee ze hun rijervaring kunnen optimaliseren.
Toegankelijk
De Aprilia X 250TH is een belangrijke toevoeging aan het Factory Works-programma van Aprilia Racing, dat is ontworpen om de technologie van de racewereld toegankelijk te maken voor consumenten. Maar is het echt toegankelijk? Ze bieden het een kans, maar met dit prijskaartje is het alleen weggelegd voor de zeer vermogende motorrijders. Voor de meeste van ons blijft het dan ook bij dromen over de aanschaf van deze unieke motor.
Infront Moto Racing heeft bevestigd dat het contract met Arnhem is verlengd voor drie jaar. Daarmee blijft de MXGP van Nederland tot en met 2030 op de kalender van het wereldkampioenschap motorcross.
UPDATE 27-03-2026
We hebben een mail ontvangen van Dik van Wiskelaar, Motorsportpark Gelderland midden. “Het contract liep al tot en met 2027 en wordt nu verlengd tot 2030, met nog eens twee jaar als de nieuwe natuurbeschermingswet in 2030 niet verandert. We zitten in een Natura 2000-gebied. Dus als alles goed gaat met de vergunning, is de MXGP mogelijk tot 2032.”
De zandbaan van Arnhem staat bekend om zijn diepe, technische ondergrond en uitdagende karakter. Het circuit trekt jaarlijks duizenden fans en biedt Nederlandse toprijders de kans om op eigen bodem te schitteren. De afgelopen edities hebben bewezen dat het evenement zowel sportief als organisatorisch tot de top behoort.
Volgens Infront Moto Racing en de FIM weerspiegelt de verlenging de grote betekenis van Nederland binnen de motorcrosswereld. Organisator Dik van Wiskelaar benadrukt dat de langdurige samenwerking meer ruimte biedt voor investeringen en verdere verbeteringen aan het circuit en de faciliteiten.
Met deze overeenkomst blijft Arnhem een vaste waarde op de internationale kalender en een belangrijk podium voor de volgende generatie motorcrosskampioenen.
In het jaar dat Ducati zijn 100-jarig jubileum viert, heeft de fabrikant uit Borgo Panigale de Superleggera V4 Centenario onthuld. Dit is de meest extreme straatlegale motorfiets die Ducati ooit heeft geproduceerd, met slechts 500 genummerde exemplaren.
De Superleggera V4 Centenario is uitgerust met baanbrekende technologieën, waaronder het eerste carbon-keramische remsysteem op een straatmotor en een voorvork met carbonvezelmouwen. Het carbonvezel chassis, de swingarm en de carrosserie dragen bij aan een indrukwekkend gewicht van slechts 173 kg zonder brandstof, wat afneemt tot 167 kg met het meegeleverde racenpakket.
Met de Desmosedici Stradale R 1100-motor levert deze motorfiets 228 pk, wat kan oplopen tot 247 pk in racingconfiguratie. Dit resulteert in een ongekende kracht-gewichtverhouding van 1,48 pk/kg. De nieuwe Rosso Centenario-kleurstelling, geïnspireerd door de MotoGP-kleuren van 2026, markeert deze bijzondere mijlpaal voor Ducati.
De Superleggera V4 Centenario belichaamt Ducati’s streven naar perfectie en innovatie. Elk detail, van de carbonvezelcomponenten tot de geavanceerde elektronica, is ontworpen om een ongeëvenaarde rijervaring te bieden. Dit model herdefinieert wat mogelijk is op een productie-motorfiets en is de belichaming van vrijheid en prestaties.
Voor de gelukkige eigenaren van deze gelimiteerde editie is er bovendien een exclusieve MotoGP Experience, waarbij ze de kans krijgen om hun motor op het circuit te testen onder begeleiding van Ducati-instructeurs. De Superleggera V4 Centenario is niet alleen een motorfiets, maar een waar kunstwerk dat de grenzen van technologie en ontwerp verlegt.
Eind 2016 sprak Jasper Iwema voor het eerst openlijk uit dat hij zijn loopbaan buiten de GP-paddock wilde voortzetten. De Drent droomde hardop van een wereldtitel in een voor hem nieuwe discipline. Tien jaar later behoort de voormalig Moto3- en MotoE-coureur voor het eerst tot de kanshebbers op eremetaal in het wereldkampioenschap ijsspeedway.
Dat het alweer bijna tien jaar geleden is dat Jasper Iwema zijn eerste meters op het ijs maakte, kan hij zelf nauwelijks geloven. ‘Zo voelt het in ieder geval helemaal niet. De seizoenen zijn natuurlijk relatief kort in de ijsspeedway. Bovendien heb ik nog een seizoen gemist toen ik als deelnemer in de loods van het tv-programma ‘Een jaar van je leven’ zat opgesloten,’ zegt de inmiddels 36-jarige Drent.
Iwema’s carrière nam een onverwachte wending toen hij in september 2022 deelnam aan het realityprogramma ‘Een jaar van je leven’. Zijn sportieve ambities gingen een jaar lang de ijskast in. Hij schopte het tot de laatste tien deelnemers, maar greep uiteindelijk naast de hoofdprijs van één miljoen euro. Dat geld had een enorme impuls kunnen geven aan zijn ijsspeedwaycarrière.
Toch leverde het avontuur hem iets anders op. ‘Ik heb in de loods wel de liefde van mijn leven gevonden: Wanda.’ Inmiddels is zij ook nauw betrokken bij zijn sportieve avontuur. ‘In de sport doe ik eigenlijk alles samen met mijn vriendin. Die combinatie geeft gewoon veel rust.’ En misschien is zij dit seizoen wel zijn geheime wapen in de jacht op eremetaal.
Iwema laat na zijn podiumplek in Heerenveen vriendin Wanda delen in het succes.
Een veranderde sport
In tien jaar tijd veranderde het landschap van de ijsspeedwaysport ingrijpend. Russische coureurs, jarenlang dominant in alle kampioenschappen, worden sinds de oorlog met Oekraïne geboycot. Internationale wedstrijden worden niet meer in Rusland verreden, waardoor ook het aantal wedstrijden sterk is teruggelopen. Dit seizoen wordt de wereldtitel in slechts drie races beslist. De finale staat gepland op zaterdag 11 april in het Thialf-stadion in Heerenveen.
Voor Iwema betekende het afgelopen seizoen de definitieve aansluiting bij de huidige wereldtop. Tijdens de races in het Duitse Inzell eindigde hij in de tweede GP van het seizoen voor het eerst op het podium. Die prestatie herhaalde hij later in Heerenveen. ‘Met heel veel ups en downs zijn we gekomen waar we nu staan. In het begin ging het heel snel. Daarna kom je op een niveau waar het lastig is om de volgende stap te zetten en uit te vinden waar dat precies aan ligt. Vorig jaar hebben we geïnvesteerd in ander materiaal, een nieuw rijwielgedeelte. Dat heeft heel goed uitgepakt. Daardoor hebben we een grote stap voorwaarts kunnen maken.’
Ervaring
Toen Iwema zijn eerste stappen op het ijs zette, kreeg hij al een duidelijke waarschuwing van voormalig wereldkampioen Per-Olov Serenius: reken op minimaal vier jaar voordat je bij de top kunt aansluiten. Voor de Drent betekende de overstap bovendien een cultuurshock. In de professionele MotoGP-omgeving wordt vrijwel alles voor de coureur geregeld, terwijl een ijsspeedwayrijder zelf een groot deel van het technische werk moet doen. ‘Er kwamen heel veel dingen op me af die ik vanuit mijn wegracecarrière niet kende. Je staat er veel meer alleen voor. In het begin werkte ik met monteurs die ik via het Drenthe College had leren kennen. Samen hebben we de eerste stappen op technisch gebied gezet.’ Die technische ontwikkeling werd een jarenlang leerproces. ‘Elk jaar leer ik weer nieuwe dingen. Inmiddels maak ik zelf mijn banden, ik heb de banen en het ijs beter leren lezen en ik weet steeds beter hoe ik de vering moet afstellen. Ervaring is dus ontzettend belangrijk.’
De echte doorbraak kwam vorig seizoen met de overstap naar een ander rijwielgedeelte. Jarenlang reed Iwema op de Nederlandse Tibo-frames, voordat hij de keuze maakte voor de Tsjechische Klabo-frames. ‘Het materiaal waar ik op reed was goed genoeg om hard mee te gaan. Maar als ik keek naar de jongens die daar echt snel mee waren, waren dat vaak grotere en stevigere rijders. De jongens die snel waren met de Klabo-frames waren juist wat kleinere mannetjes.’ Met een lengte van nog geen 1m70 en een gewicht van minder dan zestig kilo behoort Iwema tot de lichtste rijders in het ijsspeedwaypaddock. ‘Toen dacht ik: misschien kan die verandering meer effect hebben dan ik zelf verwacht. En dat bleek ook zo. Vanaf het moment dat ik overstapte, voelde ik me minder passagier op de motor. Ik had veel meer controle.’ Wat het exacte verschil is tussen de frames, vindt hij lastig te verklaren. ‘De geometrie is net iets anders. Op sommige punten is het frame sterker, op andere juist wat flexibeler. Het blijft ook iets persoonlijks. Voor mij werkt dit gewoon heel goed.’
Met een derde plaats sloot Jasper Iwema het seizoen 2025 in Heerenveen op het podium af.
Achilleshiel: de start
Toch is er nog één punt waar volgens Iwema de meeste winst te halen valt: de start. ‘Ik loop daar elke keer tegen een technische uitdaging aan. Je moet bij de start veel gas geven, maar als ik dat doe, wil de motor al gaan rollen. In onze sport mag je het startlint niet raken, want dan word je meteen gediskwalificeerd.’ Het gevolg is dat hij bij de start soms te voorzichtig is. ‘Ik geef minder gas om het probleem te omzeilen. We hebben er veel tijd in gestoken om dat op te lossen. Bij de laatste wedstrijd in Oostenrijk hebben we een paar dingen veranderd en dat lijkt goed te werken.’
En juist de start is in de baansport vaak beslissend. Een heat duurt nauwelijks een minuut. Geen tijd voor tactieken en treuzelen dus. ‘Als je net zo snel bent als de snelste, maar je start altijd langzamer, dan zul je diegene nooit kunnen inhalen. Wil ik een kans maken tegen jongens als Niklas Svensson of Martin Haarahiltunen, dan moet ik er bij de start meteen bij zitten.’ Iwema heeft veel vertrouwen in zijn racesnelheid en zijn gave om iemand te kunnen passeren. ‘Het gaat me er niet per se om dat ik als eerste de bocht in ga. Dat is mooi, maar niet het belangrijkste. Ik moet gewoon goed wegkomen en niet direct twee, drie motorlengtes achterstand hebben. In het rijden van de heat zelf heb ik alle vertrouwen. En zelfs op slecht ijs krijg ik het steeds meer onder controle.’
Droom binnen bereik
De vraag blijft: kan Iwema dit jaar zijn droom waarmaken? ‘Het is mogelijk. Ik heb er vertrouwen in, maar het is zeker niet vanzelfsprekend. Als ik eerlijk ben: de keren dat ik dit jaar tegen Svensson en Haarahiltunen heb gereden, kwamen zij wel eerder over de finish. Maar het is haalbaar. Dan moeten mijn starts wel goed zijn en moet alles kloppen. Elk detail.’ Iwema weet inmiddels uit ervaring hoe klein het verschil kan zijn. ‘Zo’n stommiteit als op de eerste dag vorig jaar in Inzell, waarbij ik met mijn voet een methanolslang dichtdrukte, dat kunnen we ons niet permitteren als ik echt een kans wil maken op een medaille.’
Iwema steekt voorbij de Fin Max Koivula. Passeren is een van de sterke punten van Iwema.
WK IJsspeedway Heerenveen
Van 10 tot en met 12 april vormt ijsstadion Thialf in Heerenveen het decor voor de ontknoping van het ijsspeedwayseizoen. Op het programma staan dit jaar afzonderlijk drie wedstrijden, met als hoogtepunt de strijd om de wereldtitel.
Het weekend begint vrijdagavond traditiegetrouw met de Roelof Thijs-bokaal, een wedstrijd voor nieuw talent. Waar de organisatie de afgelopen jaren moeite had om het startveld te vullen, is daar dit jaar geen sprake van. Integendeel: dankzij een groeiend aantal rijders kan er weer volgens het oorspronkelijke knock-outsysteem met 24 deelnemers worden gereden. De Stichting IJsspeedway Assen, al jaren verantwoordelijk voor de organisatie, moest zelfs enkele rijders teleurstellen. Onder hen Jasper Iwema, die met zijn prestaties in het wereldkampioenschap inmiddels boven het niveau van deze wedstrijd is uitgegroeid.
Iwema hoopt het starten nu onder controle te hebben. Tegen mannen als Niclas Svensson (192), Max Koivula (24) en Martin Haarahiltunen (199) is dat ook noodzakelijk.
Aan Nederlandse inbreng geen gebrek. Acht landgenoten verschijnen aan de start. Titelverdediger Sebastian Reitsma, Leon Kramer en Niek Schaap krijgen gezelschap van vijf debutanten: Karim Boerzerooy, Aron Schokker, Remon Huizinga, Niek Meijering en Amber Kramer, de jongere zus van Leon.
Het absolute hoogtepunt volgt op zaterdagavond, wanneer in de Friese ijstempel de nieuwe wereldkampioen ijsspeedway wordt gekroond.
Op zondagmiddag staat bovendien voor het eerst sinds de coronaperiode weer een landenwedstrijd op het programma: de Ice Speedway of Nations. Jarenlang was deze titel vrijwel automatisch voor Rusland, maar dat land ontbreekt dit keer om bekende redenen. Daardoor gelden Zweden en Finland als de belangrijkste kandidaten voor het goud. Duitsland, Oostenrijk en Nederland lijken vooral te strijden om de bronzen medaille.
Na jaren van smeekbedes van fans is het zover: Jannes, de ‘Koning der Piraten’, staat komende zomer voor het eerst op de Zwarte Cross. De zanger uit het Drentse platteland, bekend om zijn meeslepende levensliederen en optredens in een tweemaal uitverkocht Ahoy, komt speciaal met een voltallige band naar Lichtenvoorde. Een unicum, want Jannes treedt zelden in deze samenstelling op.
Volgens organisator De Feestfabriek kon het niet langer uitblijven: “Elk jaar krijgen we berichten met de vraag of Jannes wil komen. Dit jaar doen we het gewoon. Hij gaat het veld overspoelen met kneiters van nummers.”
Voor Jannes zelf betekent het optreden een bekroning. “De Zwarte Cross is een begrip,” zegt hij trots. “Dit kan ik afvinken van mijn bucketlist. Ik hoop dat iedereen uit volle borst meezingt. We gaan er een knalfeest van maken.”
Met zijn komst voegt Jannes zich tussen uiteenlopende acts, van hardcore tot rootsreggae en afrobeat, op een festival dat vrijheid, plezier en onverwachte ontmoetingen viert — net als een zonnige rit op een oude Moto Guzzi door de Drentse natuur.
De 49 acts die de Zwarte Cross vandaag bekend maakt zijn:
Kaiser Chiefs (UK), Di-rect, Jannes & Band, BENTE, The Dirty Daddies, Drukwerk, Victor Mids, Paceshifters Play Nirvana, Boh Foi Toch, Kezia Gill (UK), Flatfoot 56 (US), Hilltop Howlers, Cosmic Psychos (AU), Soapbox (GB-SCT), Korsakoff, Claessens b2b Dikke Baap, Millean., Angie Mill, Louis Thomas, Quentyn, Partyraiser, FRIKANDELLEN XXXL FESTIVAL, Meta & The Cornerstones (SN), Mystic Revealers (JM), Downbeat Detonators, Stamcafé De Valentino, La Ganga Calé (ES), Biki Baya, GP uit G, DEF, IN-GY X CHÓ, Stichting Snoezelzorg, FEESTNATION, Die Ene Sjors, Poëzie Karaoke, H4ZEL, Last Hounds (UK), The Queers (US), De Stekkers, Schuifmof Soundsystem, Radio Wegbrand, Motorkontje, Vreemde Praktijk, Bezerkus Bingo, QRUSH, DJ Slowpoke, Slagerij Wolters, Zwoelie Troelies, en Amizade & Dudu Capoeira.
In Almere Haven staan motorrijders sinds kort voor een merkwaardige uitdaging. Op de Schapenmeent geldt een nieuw verbod voor tweewielers – dus ook voor motoren, omdat boomwortels volgens de gemeente het wegdek gevaarlijk hebben gemaakt. Voor bewoners als Boy Jansen betekent dat honderden meters duwen voordat de motor gestart mag worden. “Ik dacht dat het een 1-aprilgrap was,” zegt hij verbaasd tegenover Omroep Flevoland. Zijn motor weegt 500 kilo, maar hij probeert de situatie met humor te nemen: “Ik hoef niet meer naar de sportschool.”
Het verbod geldt ook voor brommers, fietsen en fatbikes. Zij worden verwezen naar een druk fietspad waar ook wandelaars en paarden komen. Een officiële omleidingsroute ontbreekt nog. Volgens de gemeente is er sprake van ‘wortelopdruk’ en moet onderzoek uitwijzen hoe de schade kan worden hersteld zonder de bomen te kappen. Wanneer dat gebeurt, is onbekend.
UPDATE 26-03-2026
Motorrijders die op verzoek van Motorrijdersactiegoep MAG ter pekke zijn gaan kijken, stelden vast dat het wegdek wel schade vertoont, maar slechts op enkele plekken en steeds vlakbij de stoeprand. Van direct gevaar voor motorrijders is geen enkele sprake, zoals bijgaande foto duidelijk laat zien. Van gevaar voor (brom) fietsers ook niet, overigens.
Foto van de huidige situatie | Foto: MAG
De MAG heeft de verantwoordelijke wethouder, de projectleider en de afdeling die de borden plaatste direct benaderd. Belangrijkste punt is dat verbodsborden als deze alleen geplaatst mogen worden als er een verkeersbesluit genomen is. Dat is hier niet gebeurd. De borden staan er dus onrechtmatig. Gezien de conditie van de weg smeken de borden bovendien om burgerlijke ongehoorzaamheid. Dat kan toch onmogelijk de bedoeling van de gemeente zijn.
Eerder stonden er waarschuwingsborden met de tekst ‘Wortelopdruk’ langs de straat. De MAG heeft aangedrongen op terugplaatsing van die borden of een alternatieve oplossing. Als daar binnenkort geen actie op ondernomen wordt, onderneemt de organisatie verdere stappen. Groot onderhoud van de weg gebeurt vindt pas eind dit jaar plaats. Zo lang mogen deze borden hier natuurlijk niet blijven staan.
Bekijk hieronder de reportage die Omroep Flevoland maakte:
Je kan vandaag haast geen krant meer openslaan of oorlog en geopolitieke spanningen staan op de voorpagina. In zulke tijden hoeft het niet te verbazen dat ook de motorwereld af en toe raakvlakken krijgt met defensie en militaire technologie. In Canada krijgt dat zelfs een erg concrete vorm, want met de NorthForge Dispatch stelt het merk een volledig elektrisch tactisch motorplatform voor dat ontwikkeld is voor verkenning, snelle inzet en een zo laag mogelijke detecteerbaarheid. De insteek is duidelijk: minder zichtbaar zijn voor drones, volledig onafhankelijk produceren en operationeel blijven in zowat alle denkbare omstandigheden.
Minder zichtbaar voor drones
Een van de opvallendste troeven van de Dispatch is zijn beperkte detecteerbaarheid. Waar klassieke verbrandingsmotoren niet alleen lawaai maken maar ook duidelijk warmte afgeven, mikt deze elektrische machine net op een veel lagere geluids- en thermische signatuur. In een tijd waarin drones steeds vaker worden ingezet voor observatie en doelopsporing, kan dat een serieuze meerwaarde zijn. Minder geluid, minder hitte, minder kans om snel op te vallen: precies daar wil NorthForge het verschil maken.
Volledig Canadees
NorthForge hamert ook stevig op onafhankelijkheid. De Dispatch zou namelijk volledig in Canada worden ontwikkeld en gebouwd, van engineering en assemblage tot batterijtechnologie en onderdelen. Met andere woorden: niet zomaar “Made in Canada” als marketingsticker, maar een machine die volgens het bedrijf van de eerste tot de laatste schroef uit een eigen industriële keten komt. In een wereld waarin leveringen, grondstoffen en productiecapaciteit steeds gevoeliger liggen, is dat een strategische zet van formaat.
De Dispatch is niet bedoeld als omgebouwde consumentenmotor, maar als een platform dat vanaf nul ontworpen is voor militair gebruik. NorthForge stelt dat de machine inzetbaar moet zijn in extreme omgevingen, met een beoogd werkingsbereik van -35 tot +45 graden Celsius. Dat betekent dus functioneren in vrieskou, hitte, modder, ruw terrein en uiteenlopende operationele omstandigheden. De motor is bovendien modulair opgebouwd en ontworpen voor langdurige inzet, wat hem geschikt moet maken voor moderne ISR-missies en lichte tactische operaties.
Meer dan een experiment
Achter het project zit ervaring uit meerdere Canadese provincies en ook op designvlak is er stevige motorexpertise aanwezig. Zo is Michael Uhlarik betrokken, een naam die eerder werkte voor onder meer Yamaha, Piaggio, BRP en Damon. Dat maakt van de Dispatch geen futuristische gimmick, maar een serieus ontwikkeld voertuig dat inspeelt op hoe mobiliteit op het moderne slagveld verandert.
Met de TTLBT 508 introduceert SYM een nieuwe speler in het maxi-scootersegment. Na een succesvolle lancering volgt nu de wereldwijde uitrol van dit model, dat design, comfort en technologie combineert. De TTLBT – ook wel “Tartaruga” genoemd – valt op door zijn krachtige, organische lijnen en is gebouwd voor lange, comfortabele ritten.
De scooter biedt een ergonomische zitpositie, verstelbare rugsteun, elektrisch instelbare ruit en verwarmde handvatten. De 508 cc tweecilinder met ride-by-wire, cruise control en drie rijmodi zorgt voor soepele en gecontroleerde prestaties. Het 7-inch TFT-display met Apple CarPlay en het smart key-systeem verhogen het gebruiksgemak. Voor veiligheid zorgen BOSCH MSC met cornering ABS en tractiecontrole.
De SYM TTLBT 508 is vanaf half april verkrijgbaar bij officiële SYM-dealers in de Benelux. De rijklaarprijs in Nederland bedraagt €12.499. Hiermee combineert SYM de prestaties van een sportmotor met het comfort en de functionaliteit van een toermachine – ideaal voor wie lange afstanden wil rijden zonder in te leveren op sportief rijplezier.
Samen met de nieuwe Ténéré 700 World Raid lanceert Yamaha de term Adventouring. Wat dat betekent, zochten we voor je uit tijdens een 250 kilometer lange rit op het Italiaanse eiland Sicilië.
Nieuwe marketingtermen zijn zelden meer dan bladvulling. Maar tijdens de persintroductie van de World Raid spitsten we toch even de oren toen we deze nieuwe term hoorden. Vooral omdat de Yamaha World Raid al van bij z’n geboorte in 2022 symptomen van een existentiële hapering vertoont. Met z’n grote 23-liter-tank en woeste rally-uiterlijkåspat het avontuurlijke ervan af. Maar met z’n kleine tweecilinder van amper 73 pk mist hij zowat 50% vermogen om ook maar ergens in de buurt van jongens à la Ducati Multistrada en BMW 1300 GS te komen. Daarom bedacht Yamaha de term Adventouring, waarmee het zich theoretisch onderscheidt maar eigenlijk gewoon wil zeggen wat alle andere merken onder de term Adventure-bike ook doen: dit is een machine die je verleidt tot lange en avontuurlijke ritten. Bladvulling dus … Maar de term Adventouring helpt Yamaha wel om het verhaal rond de nieuwe World Raid gemakkelijker te vertellen. En dat is een verhaal dat klinkt als bij het vorige model, maar hier en daar toch weer net even wat anders wordt verteld.
1 van 4
Solo de wereld in
Op het eerste gezicht blijft de nieuwe World Raid trouw aan z’n roots. Het uiterlijk is duidelijk herkenbaar en wordt in hoofdzaak bepaald door de joekel van een tank die zich aan weerszijden van het frame duidelijk laat zien. Toch ziet de nieuwe er een stukje dynamischer uit dan de vorige. Zeker in de door ons gereden wit-rode versie mag de World Raid gezien worden. De felle kleuren, gecombineerd met heel veel zwarte details, geven de WR een premium uitstraling. De zwarte versie doet het met veel goudkleurige details wat minder sportief, maar beide versies zien er écht wel lekker uit. Bij de ‘Redline-White’-versie (de wit-rode dus) zorgt het gebruik van verschillende kleuren voor een wat minder log uiterlijk. Puur afgaand op het uiterlijk lijkt de WR een totaal nieuwe machine, maar op zich valt dat wel mee. Wel helemaal nieuw is de tank. Die heeft nog steeds een inhoud van 23 liter, maar is nu vervaardigd uit aluminium in plaats van kunststof. Dat leverde een gewichtsvoordeel van liefst 1,5 kg op. Net als voorheen bestaat de tank uit twee losse delen, die onderaan met een slangetje met elkaar verbonden zijn. Zo zit er steeds aan weerszijden evenveel benzine (en dus gewicht) in de tank. Gebleven zijn de twee vuldoppen (rally-DNA …) en een buiten de tank geplaatste elektrische pomp die het vloeibare goud van het diepste punt van de tank naar de injectoren van het blok stuwt. De vorm van de tank zelf werd bovenaan vlakker voor een iets betere ergonomie. Het frame bleef onveranderd en dat geldt ook voor de driehoek stuur-zadel-voetsteunen. Dat is goed nieuws, want de rijpositie (zowel staand als zittend) was een van de sterke punten van de uitgaande WR. De aangename zitpositie en het comfortabele zadel (nu eendelig) zijn belangrijke zaken op een machine als deze. Met een actieradius van zo’n 500 km is de World Raid immers bedoeld voor lange ritten, al dan niet door onherbergzaam gebied. Achteraan ziet het zadel er eerder dun en oncomfortabel uit. Heeft Yamaha dat bewust gedaan? Allicht niet. Maar gelet op het beperkte vermogen van 73 pk, een groot frontaal oppervlak en een rijklaar gewicht (met volle tank) van 220 kg is het cijfermatig duidelijk dat de World Raid liefst zonder duo de wereld intrekt.
De zithoogte van 890 mm is behoorlijk, maar in de praktijk zeker niet te hoog. Dat komt door de volledig nieuwe vering die stilstaand net voldoende inzakt om met je voeten stevig de grond te raken. De mooie 46 mm KYB-voorvork is volledig instelbaar en zorgt voor een veerweg van maar liefst 230 mm. Achteraan is de schokbreker eveneens volledig instelbaar en bedraagt de veerweg 220 mm.
Geen vliegend tapijt
Al vanaf de eerste kilometers van onze testrit geeft het rijwielgedeelte een bijzonder degelijke indruk. De sportief afgestelde vering zorgt voor een scherp stuurgedrag én veel stabiliteit, waardoor het vertrouwen in de machine meteen aanwezig is. Het barslechte wegdek maakt mede door de nieuwe stuurdemper weinig indruk op de World Raid en de standaard gemonteerde Pirelli Scorpion Rally’s doen hun reputatie als alleskunners alle eer aan. De nieuwe vering is goed, dat is duidelijk. Ook wanneer we voor het eerst offroad gaan, blijkt meteen dat Yamaha voortreffelijk werk geleverd heeft. De WR laat zich bijzonder gemakkelijk sturen en de vering incasseert op sublieme wijze de soms erg ruige bodem van Sicilië. Het traject bestaat uit snelle gravelstroken, afgewisseld met stenige, technische passages. Zowel zittend als rechtstaand is het een genot om de WR te sturen en telkens verbaast de machine met welk gemak alle klappen worden geabsorbeerd. Maar verwacht geen vliegend tapijt. Daarvoor is de basissetting van de vering te sportief. Wil je meer comfort, dan moet je aan de gang met de instellingen en zal een zachtere veervoorspanning en ingaande demping allicht een wereld van verschil betekenen.
Ook dik voor elkaar is de windbescherming. De nieuwe transparante deflectoren naast de ruit, de brede tank en het relatief hoge (maar niet instelbare) ruitje maken dat je prima uit de wind zit, ook bij hogere snelheden. Het nieuwe 6,3-inch TFT-dashboard is een echte verbetering. Je hebt de keuze uit drie lay-outs (Street, Explorer en Raid) zodat je steeds optimaal geïnformeerd bent. Het nieuwe dashboard biedt nu volledige connectiviteit en een turn-by-turn-navigatie via de gratis Yamaha MyRide-app.
We spraken over de nieuwe tank, het nieuwe dashboard en de nieuwe vering. De derde grote nieuwigheid is de introductie van een pakketje aan elektronische rijhulpmiddelen waarmee je rijmodi, tractiecontrole, slipcontrole, cruisecontrol, snelheidsbegrenzing en het ABS kan instellen. Was dit nodig? Misschien niet, maar de World Raid-klant vroeg er wel naar. Luisteren naar klanten kunnen ze bij Yamaha als de beste en dus werd er geopteerd voor een relatief eenvoudig pakket aan rijhulpsystemen. Tweede reden is dat het alom geprezen CP2-blok moest voldoen aan de nieuwste Euro5+-norm en dan valt er aan een ride-by-wire-systeem niet te ontkomen. Dat zet natuurlijk de poort naar betaalbare rijhulpsystemen helemaal open. Combineer dit met een 6-assige IMU en je hebt twee rijmodi (Sport en Explorer), een hellingshoekgevoelige tractiecontrole (Street, Off-Road en Off), een Slide Control-systeem (drie standen) en een uitschakelbaar ABS (On, Rear Off, Off). De bediening van al dit ‘lekkers’ gebeurt door middel van een vierwegsknop op de linker stuurhelft en een modusknopje op de rechter stuurhelft. In de praktijk valt de bediening wat tegen. De menustructuur is niet echt handig opgezet. Maar wat ons vooral ergert, is dat je een belangrijk deel van de settings pas kan veranderen als je stilstaat. Dat is echt niet fijn en maakte dat onze (voortreffelijke) voorrijder telkens even moest halthouden bij het aansnijden van een offroad-sectie zodat we allemaal onze settings konden aanpassen. Kom op… Zelfs de afzonderlijke ABS-knop voor in de kuip kan je pas bedienen als je stilstaat. Resultaat: na twee van deze ‘verplichte’ stops schakel ik alles uit en geniet zo ten volle van het heerlijke karakter van de tweecilinder. De werklust en vriendelijkheid van dit blokje zijn gekend en ook in deze nieuwste versie met ride-by-wire is dat niet anders. Ik rijd persoonlijk met een gewone Ténéré 700 van de eerste generatie en het lijkt alsof deze nieuwste versie van het blok onderin net iets vinniger is geworden. De gasreacties in de stand ‘Sport’ zijn dan weer iets agressiever. Door enkele detailaanpassingen aan de versnellingsbak schakelt die beter en trefzekerder dan bij de ‘oude’ Ténéré. Dat is zeker een verbetering.
Conclusie test 2026 Yamaha Ténéré 700 World Raid
Wanneer we na 250 kilometer ruig terrein en grotendeels slecht wegdek weer bij het hotel aankomen, valt me iets op: de brede glimlach op het gezicht van alle collega’s. Ik zie er zelfs eentje die een soort van schouderklopje uitdeelt aan de World Raid. En door dit beeld besef ik dat de World Raid écht wel een bijzondere machine is. Met een zeer specifieke combinatie van een ‘beperkt’ vermogen en volwassen omvang past de World Raid niet in een bestaand vakje. Allicht daarom bedacht Yamaha de nieuwe term Adventouring, die ik na deze eerste test graag zou omschrijven als onbeperkt avontuur zonder al te veel toeters en bellen.
De nieuwe World Raid is een doordachte evolutie. De toevoeging van moderne elektronica, verbeterde ergonomie, betere vering en extra comfort tilt het concept naar een hoger niveau, zonder het pure karakter dat de Ténéré’s zo geliefd maakt te verliezen. Bovendien is de prijs van € 15.499 heel aanvaardbaar.
Hadden we liever een driecilinder-Ténéré 900 World Raid met zo’n 120 pk getest? Misschien wel. Maar die zou zonder enige twijfel zwaarder, logger en duurder zijn. Bovendien zit het hoekje van de dikke Adventures al propvol en is er keus te over. Een kleine Ténéré met een 450cc-eencilinder dan? Jazeker, laat maar komen. Maar of die de multi-inzetbaarheid van de World Raid kan evenaren, is nog maar de vraag. Naar verluidt zijn er tien nieuwe Yamaha-modellen op komst die het hoekje Adventouring ook komen vullen. Daar zijn we erg benieuwd naar natuurlijk. Maar voor het zover is, doe je mij maar die heerlijk eigenzinnige World Raid!
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
