De Dutch MX Season Opener in Lierop op 1 maart belooft spectaculair te worden. De deelnemerslijst was al indrukwekkend, maar met de bevestiging van Lotte van Drunen stijgt de spanning nog een graad. De tweevoudig wereldkampioene kiest opnieuw voor deelname in de 125-klasse, een bekend terrein waarin ze haar snelheid en techniek verder wil aanscherpen.
Van Drunen, die dit jaar mikt op haar derde wereldtitel, gebruikt Lierop als belangrijke test in haar voorbereiding. Ze rijdt ook dit seizoen voor De Baets AIT Racing, samen met teamgenoten Dex Kooiker, Torre van Mechgelen, Vencislav Toshev en Cole McCullough.
Fans krijgen bovendien de kans om Lotte persoonlijk te ontmoeten. Twintig minuten na de training van de 500-klasse vindt de signing session plaats bij de Twin Air-tent. Een ideaal moment voor een handtekening, een poster of een foto met de jonge kampioene.
Het is koud, grijs en nat als ik bij Steve Martowirono aankom op zijn werk. Steve staat er al en natuurlijk in zijn kneiterfelle Hawaii-shirt, alsof het hoogzomer is. “Ben jij hier droog aangekomen?” vraag ik. Hij grijnst breed en zegt: “Nee man tot m’n boxershort natgeregend.” Tussen de shovels, machines en reusachtige tanks lopen we zijn werkplaats in. Daar staat ze dan. “Ik heb d’r even gepoetst”, zegt Steve, “maar ze blijft mijn Dirty Diana.”
Steve vertelt: Mijn besmetting met het motorvirus begon vroeg. Als jochie stond ik al te kwijlen bij de motor van m’n oom Ruben. Toen ik mijn autorijbewijs had wist ik één ding: ‘Dit is leuk hoor, maar er moet een motor komen’. Motorrijbewijs gehaald en gelijk een Sportster uit 2003 gekocht. Binnen no-time lag heel die fiets uit elkaar. Zaag erin, zelf spatborden maken, stuur bouwen en uitlaat lassen want alles moest anders.
MEER STEVE
Naam
Stephan Martowirono, ofwel ‘Steve’
Bouwjaar
1988
Beroep
Werkzaam in de betonmortel productie
Functie
Plant Operator
Drank
Wat er op voorraad is
Eten
Bami kip met Surinaamse bloedworst
Liefde(s)
Vriendin, dochter en mijn hond
Hekel aan
Negatieve mensen
Politiek
Doen we niet aan
Kijkt graag naar
Vrouwen, natuur en motoren
Luistert graag naar
Alles wat een ritme heeft of lekker meezingt
Boek
‘Man in het Zadel’, van Paul van Hooff
Lievelingsmotor
De mijne
Sport
Krachthonk
Hobby
Motoren en creatief bezig zijn
Lijfspreuk
‘Geniet nu!’
1 van 10
MEDITATIE
De buitenlandse tripjes kwamen ook al snel. Duitsland en België met vrienden en natuurlijk met mijn oom. Na genoeg kilometers wist ik: ‘Dit moet groter, sneller en comfortabeler.’ Toen vond ik haar: een Dyna Street Bob uit 2006 met slechts 3.019 km. op de teller. Zo goed als nieuw, maar dat bleef niet lang zo. Het eerste jaar ondernam ik met haar meteen een meerweekse trip door Europa. De navigatie? Buienradar! We reden simpelweg waar het níét regende. Zo zag ik in één zomer bijna heel Oost-Europa. Daarna was ik overal met haar te vinden: Scandinavië, Oostenrijk, Italië, Roemenië, Frankrijk. Soms in een groep, soms alleen. Maar elk jaar minimaal één keer door de Alpen. Weer of geen weer. Het liefst in één dag vol gas over de Péage tot de bergen opdoemen. Dat monotone gebrom, dat eindeloze asfalt, dat is meditatie. Alles valt van me af en het is dan alleen ik, de wind en de motor.
Ik heb van alles gereden, maar de Dyna bleef mijn wapen. Nadat ik helaas een keer frontaal een auto in knalde en alles krom stond, herbouwde ik de bike meer richting wat ik mooi vind: Hogere veren, ander zadel, 2-in-1 uitlaat en een T-bar. Online kwam ik erachter dat die stijl een naam had: Clubstyle. In Europa zag je het amper, maar ik leerde Tom, Jim en Dimitri kennen. Net zulke gekken als ik. In 2016 trapten we Clubstyle-Europe af. Doel: deze stijl groot maken en alle gelijkgestemden bij elkaar brengen. Ritten, evenementen, social media; alles om de scene te laten groeien. En dat lukte! We hebben overal gereden en stonden backstage bij fabrikanten, bikeshows en custom-events. We ontmoetten mensen van over de hele wereld, dronken bier met wildvreemden die vrienden werden en zagen de stijl ontploffen.
VOORBIJ DE 150.000
De afgelopen jaren ging de evolutie van Dirty Diana haar laatste stap in. Ik begon bij de wielen. Ik wilde iets dat niemand had: Vapor 5-spaaks wielen van een Switchback. Dat paste natuurlijk voor geen meter. Hans van Barns Choppers heeft me geholpen om de boel passend te maken in de standaard voorvork. Daarna kwam de Arlen Ness fairing Ventura-stijl en dan lekker hoog gemonteerd, zoals het hoort. Ook die moest passend gemaakt worden voor de 49 mm voorvork. Daarna volgden 10 inch TC-Bros pullback risers met een FM Racing MX stuur. Ondertussen begon ik alles wat plastic of staal was te vervangen door carbon uit Italië. Het achterspatbord is een testmodel uit de fabriek, het voorspatbord een Thunderbike V-Rod item. De oude 2-in-1 uitlaat werd vervangen door een spiegelgladde Malparidos 2-in-1. We hebben zelf meegeholpen met het testen en ontwikkelen ervan en (bonus!) hij is legaal in heel Europa, inclusief Zwitserland. Het blok kreeg een grote revisie met frisse S&S en Wiseco-delen, wat ook nodig was want de teller is inmiddels al ruim voorbij de 150.000 km.
RIJGEDRAG VERBETEREN
Toen was het tijd voor paint. Ik wilde ‘stealth’ en toch knallen in de zon. Niks schreeuwerigs, maar wel duidelijk custom. Paars blijft een zwakke plek en het Lada-grijs matchte perfect met het carbon, dat ik niet wilde spuiten. De spuiter kreeg volledige vrijheid. De primaire covers heb ik met de laser een persoonlijk tintje gegeven. Verder kreeg ze een Elite Mototech EZ-Pull hendel zodat ik met één vinger kan schakelen. Voor beter remwerk koos ik voor Accossato remklauwen, Galfer schijven, Hel remleidingen op maat en een Brembo RCS 19 pomp. Om het rijgedrag te verbeteren monteerde ik een 2 inch langere voorvork met Bitubo cartridge en achter 14,5 inch F.G. Gubellini veren. Dat leverde een perfecte hoogte voor bochtenwerk in de Alpen. Speed Merchant balhoofdplaten en Predator Mounts met Kinetic Structures motorsteunen zorgen voor stabiliteit bij hoge snelheden en helpen om de beruchte ‘Dyna-wobble’ buiten de deur te houden.
En nu? Nu is ze af. Nou voor even dan want iedereen die me kent weet: ‘give it time en er komt weer wat iets nieuws op de bike….’
Tekst en fotografie: Djaccomo Boom
SPECIFICATIES DIRTY DIANA
Categorie
Details
Eigenaar en Bouwer
Stephan Martowirono
Bouwjaar
2006
Basismodel
Harley-Davidson FXDBI Street Bob
Bouwtijd
Meer dan 10 jaar
Motorblok
Model
Harley-Davidson Twincam
Ontsteking
Custom mapping
Cilinderinhoud
1450 cc
Zuigers
Wiseco
Cilinderkoppen
Standaard Harley-Davidson
Carburatie
Standaard injectie
Nokkenas
S&S
Luchtfilter
Joker Machine met K&N
Uitlaatsysteem
Malparidos 2-1
Versnellingsbak
Standaard Harley-Davidson
Koppeling
Standaard Harley-Davidson
Rijwielgedeelte
Frame
Standaard Harley-Davidson
Voorvork
Bitubo cartridge kit +2 inch overstock
Voorwiel
Op maat aangepaste Harley-Davidson Vapor 5 spoke 18”
Voorband
Metzeler ME 888 Ultra Marathon
Voorrem
Accossato radiale klauw met Galfer remschijf
Achterwiel
Harley-Davidson Vapor 5 spoke 17”
Achterband
Metzeler ME 888 Ultra Marathon
Achterrem
Accossato radiale klauw + Galfer remschijf
Diversen
Stuur
FM Racing MX stuur
Risers
TC-Bros 10” pullback
Hand controls
Elite Mototech EZ-Pull clutch lever en Brembo RSC 19
Foot controls
Standaard Harley-Davidson mid-controls met Original Garage Moto voetsteunen
Michelin heeft het jaar 2026 ingeluid met de lancering van de Anakee Adventure 2, een nieuwe generatie trailband die motorrijders een interessante belofte doet: voornamelijk op de weg blijven rijden, maar af en toe onverharde paden en lichte trails berijden zonder van band te wisselen. Voor veel avontuurrrijders klinkt dit als muziek in de oren, maar de vraag is of deze band werkelijk waarmaakt.
Voor welke motoren is de Anakee Adventure 2 geschikt?
De Anakee Adventure 2 is compatibel met een breed scala aan populaire avontuurmotoren. Denk aan de BMW GS-serie, Honda Africa Twin, Ducati Multistradas, Triumph Tigers, KTM Super Adventure, Aprilia Tuareg, Moto Guzzi V85 en Kawasaki Versys. De band is ontworpen voor de meest voorkomende adventure bikes op de markt.
Deze motoren zijn allemaal karakteristiek voor wat we een “80/20” adventure motorfiets noemen: tachtig procent van de tijd op de weg, twintig procent op onverhard terrein. De Anakee Adventure 2 is precies op deze verhouding afgestemd, waardoor de band optimaal presteert voor de typische adventure rijder die vooral toerwegen verkiest maar af en toe een gravelweg niet uit de weg gaat.
Wat maakt de Anakee Adventure 2 anders?
Michelin heeft meerdere verbeteringen doorgevoerd ten opzichte van de eerste generatie Anakee Adventure. De belangrijkste innovaties zijn:
Verbetering
Voordeel voor de Rijder
Nieuwe silica-gebaseerde stoffen
Betere grip op nat wegdek, vooral bij kouder weer
7% langere levensduur voorband, 21% achterband
Minder vaak banden vervangen, lagere kosten
2 dB geluidsreductie (trackside gemeten)
Minder vermoeidheid op lange afstanden
Geoptimaliseerd loopvlak met M+S-markeringen
Meer veelzijdigheid in verschillende weersomstandigheden
Deze verbeteringen zijn niet alleen marketingtaal. De langere levensduur van vooral de achterband is een significante stap vooruit. Een 21 procent langere levensduur betekent duizenden kilometers extra voordat je een nieuwe band nodig hebt. Voor toerrijders die regelmatig lange afstanden afleggen, vertaalt zich dit direct in kostenbesparing.
De technologie achter de Anakee Adventure 2
Michelin gebruikt de 2CT dual-compound constructie: harder rubber in het midden van de band en zachter rubber aan de schouders. Het harde rubber in het midden zorgt voor duurzaamheid tijdens lange stukken rechtuit rijden op de snelweg. Het zachtere rubber aan de zijkanten biedt meer grip wanneer je door bochten gaat of op bergwegen rijdt.
Deze combinatie lost een klassiek probleem op: zacht rubber geeft goede grip maar slijt snel, terwijl hard rubber lang meegaat maar minder grip biedt. Door beide te combineren krijg je het beste van twee werelden.
Daarnaast maakt Michelin gebruik van Reinforced Radial-X Evo en Aramid Shield constructie. Aramide is hetzelfde materiaal dat wordt gebruikt in kogelvrije vesten. Deze versterking zorgt voor stabiliteit en comfort, vooral belangrijk als je motor zwaar beladen is met bagage voor een lange reis.
Geluid en comfort: een verschil dat je merkt
Een veelgehoorde klacht over adventure banden is het geluidsniveau. Op de snelweg kunnen sommige banden behoorlijk luidruchtig zijn, wat vermoeiend wordt. Michelin claimt een geluidsreductie van 2 decibel volgens trackside-metingen, wat in de praktijk een merkbaar verschil maakt.
Het geluid van een band komt grotendeels door de manier waarop de loopvlakblokken de weg raken. Door deze blokken in verschillende breedtes en patronen te plaatsen in plaats van uniform, voorkomt Michelin dat er een regelmatig bromgeluid ontstaat. Het resultaat is een stillere rit, wat vooral tijdens lange ritten een groot verschil maakt.
Prestaties op nat wegdek
Een van de belangrijkste verbeteringen van de Anakee Adventure 2 is de prestatie op nat wegdek. Door de nieuwe silica-gebaseerde compounds heeft de band meer grip op natte wegen en bij koudere temperaturen. Voor Nederlandse rijders, die regelmatig te maken hebben met regen en wisselvallig weer, is dit een belangrijk voordeel.
Nat wegdek is historisch gezien een zwak punt geweest voor veel adventure banden. De Anakee Adventure 2 pakt dit probleem aan zonder in te boeten op andere prestaties, wat het tot een betrouwbare keuze maakt voor rijders die bij alle weersomstandigheden op pad gaan.
Is de Anakee Adventure 2 de juiste keuze voor jou?
Of de Anakee Adventure 2 de juiste band voor je is, hangt af van je rijstijl en plannen. Deze band is ideaal voor rijders die:
• Het merendeel van hun tijd op geasfalteerde wegen doorbrengen • Af en toe gravelwegen of lichte trails willen verkennen • Waarde hechten aan bandenlevensduur en lagere onderhoudskosten • Lange afstanden rijden en comfort belangrijk vinden • Bij wisselende weersomstandigheden rijden
Riders die vooral off-road rijden of regelmatig uitdagende terreinomstandigheden opzoeken, zijn waarschijnlijk beter af met een band die meer op terreinprestaties is gericht, zoals een 50/50 of 40/60 band. De Anakee Adventure 2 is eerlijk over wat het is: een weggerichte band met voldoende terreinvermogen voor gelegenheidgebruik.
Conclusie
De Michelin Anakee Adventure 2 is een doordachte evolutie van zijn voorganger. Met verbeterde duurzaamheid, minder geluid en betere prestaties op nat wegdek pakt Michelin de belangrijkste klachten aan die rijders hadden. De langere levensduur, vooral van de achterband, is een significant voordeel dat zich direct vertaalt in lagere kosten en meer rijplezier.
Voor de serieuze adventure rijder die voornamelijk op de weg blijft maar graag de flexibiliteit heeft om af en toe een gravelweg in te slaan, lijkt de Anakee Adventure 2 inderdaad een slimmere keuze. De combinatie van wegcomfort, duurzaamheid en gelegenheidsterreinvermogen maakt het een veelzijdige band die past bij de realiteit van hoe de meeste adventure rijders hun motoren gebruiken.
Nederlandse wildcardrijders tijdens de TT Assen van 1994: (v.l.n.r.): Rudie Markink (250cc), Juanlino Kirindongo (250cc), Rick van Elten (125cc), Marcel Nooren (125cc), Bert Smit (125cc).
In de tweede helft van de jaren ’80 kreeg de Grand Prix-wegrace steeds meer een vaste startlijst met deelnemers. Daarvóór waren er ook nog rijders die af en toe deelnamen aan een GP-evenement of in de vorm van een eenmalige inschrijving. Met de komst van de vaste startlijst ontstond ook het fenomeen wildcards, waarbij de nationale bond van het organiserende land een aantal lokale rijders kon selecteren om eenmalig deel te nemen aan de thuis-Grand Prix. De Nederlandse wildcardrijders in Assen bestonden eind jaren ’80 en begin jaren ’90 voornamelijk uit 125cc- en 250cc-coureurs, soms wel vier per klasse. Ondanks dat deze rijders in het Nederlands kampioenschap – wat vanaf 1993 het Open Nederlands Kampioenschap (ONK) werd – vooraan reden en tijdens de TT van Assen vaak achteraan, is voor velen de deelname met een wildcard aan de thuis-Grand Prix nog steeds het hoogtepunt uit hun carrière. Het was een beloning voor hard werk en een mooi cadeau voor de sponsoren, die hun uitingen nu voor een enorm publiek konden tonen.
Ook gaven de wildcards een extra dimensie aan de Nederlandse races, omdat de KNMV bepaalde welke rijders geselecteerd werden. Het was niet alleen zaak om kampioen te worden in Nederland; als je vrij hoog scoorde, kon je ook zomaar geselecteerd worden voor een wildcard. Een combinatie van niveau en materiaal zorgde ervoor dat Nederlandse wildcardrijders zelden vooraan reden tijdens de TT van Assen. Dat lag in andere landen wel anders, waar het nationale niveau hoger lag en gereden werd met topmateriaal. In Japan, Spanje, Italië en Amerika wist een wildcardrijder zelfs weleens een Grand Prix te winnen.
Wildcards voor thuisrijders zijn steeds meer van het Grand Prix-toneel verdwenen. Dat is te wijten aan een combinatie van factoren. Allereerst werd de regelgeving aangescherpt, waardoor er steeds minder wildcardrijders werden toegelaten en alleen nog op een bepaald niveau. Daarnaast verdween eerst de 250cc-klasse ten gunste van de Moto2 en vervolgens de 125cc voor de Moto3. Raceklassen die, vanwege de hoge kosten, nauwelijks nog een nationale competitie konden dragen. Dat gebeurde alleen nog in de grote motorsportlanden. Het ONK-wegrace zakte steeds verder weg, waardoor het in de laatste tien jaar slechts sporadisch voorkwam dat er een Nederlander met een wildcard mocht starten tijdens de TT van Assen. De wildcards waren een mooie beloning voor de rijders en gaven hun carrière een geweldige motivatie en boost. Het werd gezien als een cadeautje. Maar cadeautjes bestaan niet meer in de huidige top van de wegracesport.
Foto: Henk Keulemans
Nederlandse wildcardrijders tijdens de TT Assen van 1994: (v.l.n.r.): Rudie Markink (250cc), Juanlino Kirindongo (250cc), Rick van Elten (125cc), Marcel Nooren (125cc), Bert Smit (125cc).
Indian Motorcycle viert zijn 125-jarig bestaan met drie gelimiteerde modellen en een bijhorende kledingcollectie. De Amerikaanse constructeur brengt speciale uitvoeringen van de Chief Vintage, Scout Bobber en Challenger, telkens voorzien van specifieke jubileumdetails. Ook verschijnt een beperkte kledinglijn in samenwerking met DIXXON.
Handgespoten lak en genummerde oplage
De 125th Anniversary Collection bestaat uit drie modellen met handgespoten afwerking in “125th Anniversary Red with Black Crystal”. De basis is het bekende Indian Motorcycle Red, aangevuld met metallic microflakes. Elk model krijgt specifieke pinstriping en subtiele ‘125 Anniversary’-opschriften. De motorfietsen worden wereldwijd in beperkte aantallen aangeboden en dragen een individueel serienummer. Alle versies zijn uitgerust met het RIDE COMMAND+-systeem met touchscreen: 101 mm (4 inch) op Scout en Chief, 178 mm (7 inch) op de Challenger. Functies omvatten navigatie, voertuiglokalisatie, onderhoudsmeldingen en connectiviteit via Bluetooth of USB.
De jubileumversie van de Chief Vintage verwijst naar de klassieke Chief-lijn. Kenmerken zijn spaakwielen, volle spatborden, een zwevend zadel en hoge stuurbochten. De uitgave krijgt specifieke badges, een gestikt jubileumzadel en gepolijste voetplanken. Het model is uitgerust met de Thunderstroke 116 V-twin, goed voor 156 Nm koppel. Wereldwijd worden 250 exemplaren geproduceerd. Lees hier onze recente test van de Chief Vintage.
De Scout Bobber 125th Anniversary Edition krijgt eveneens jubileumbadges en een speciaal gestikt zadel. Het model behoudt zijn lage silhouet met korte spatborden en achtspaakswielen. De vloeistofgekoelde 1.250cc SpeedPlus-motor levert 111 pk. Ook hier is het 101 mm RIDE COMMAND-touchscreen standaard aanwezig, inclusief instelbare rijmodi en connectiviteit. Van deze uitvoering worden 450 exemplaren gebouwd.
De Challenger 125th Anniversary Edition is voorzien van het vloeistofgekoelde PowerPlus 112-blok en heeft een aan het frame gemonteerde kopkuip. Deze versie krijgt jubileumbadges, een tweepersoonszadel met specifieke stiksels, PowerBand Audio, verlichte schakelaars en gepolijste voetplanken. De productie is beperkt tot 250 eenheden.
Kledinglijn in beperkte oplage
Naast de motorfietsen lanceert Indian Motorcycle een achtstuks tellende kledingcollectie in samenwerking met DIXXON. De lijn omvat onder meer een flanellen hemd, leren jas, sweater, T-shirts (voor mannen en vrouwen) en een pet. De collectie is enkel verkrijgbaar bij geselecteerde dealers en sluit qua kleurgebruik en details aan bij de jubileummodellen.
We zitten in de week van de Dutch MX Season Opener in Lierop. Aankomende zondag (1 maart) valt het starthek voor de eerste keer op Nederlandse bodem en gaat het seizoen van start. De line up van de Dutch MX Season Opener in Lierop is sterker dan ooit en het beloofd dan ook een hele mooie wedstrijd te gaan worden.
Het Kawasaki Racing Team komt met het volledige team naar Lierop. Regerend wereldkampioen Romain Febvre had zijn deelname in Lierop al eerder bekend gemaakt en hij zal ook zijn landgenoot Mathis Valin meenemen voor in de MX2 klasse. Valin is momenteel in een hele goede vorm en wist afgelopen zondag de internationale wedstrijd in Sommieres te winnen. In Lierop zal hij het op gaan nemen tegen o.a. Liam Everts maar ook tegen Jens Walvoort, die vorig jaar derde werd in Lierop. Maar er staan er meer want ook Gyan Doensen, Scott Smulders, Dean Gregoire, Dani Heitink, Ivano van Erp, Kay Karssemakers, Aaron Katona, Douwe van Mechgelen en het Duitse Catmoto team en nog vele andere komen in de MX2 klasse aan de start.
Het Kawasaki Racing Team is compleet nu ook Pauls Jonass zijn deelname aan het evenement heeft toegezegd. Jonass stond eerder dit jaar al op het podium in Pernes les Fontaines en eindigde het afgelopen weekend als vierde in Sommieres. Door de komst van Jonass wordt de 500 klasse nog sterker want naast Romain Febvre komen ook Jeffrey Herlings, Kay de Wolf, Glenn Coldenhoff, Calvin Vlaanderen, Jago Geerts, Brent van Doninck, Alberto Forato, Andrea Bonacorsi, Roan van de Moosdijk, Max Nagl, Tom Koch, Adam Sterry, Sven van der Mierden e.a staan aan de start.
Er staat een uiterst sterk deelnemersveld dat zeker aan elkaar gewaagd zal zijn. De volledige deelnemerslijst zal binnenkort worden gepubliceerd.
Vier dagen lang stond Koninklijke Jaarbeurs in het teken van motorpassie. MOTORbeurs Utrecht sloot haar 40ste editie af als een jubileum dat méér deed dan terugkijken: het evenement onderstreepte overtuigend hoe sterk en toekomstgericht de Nederlandse motorbranche is. De beurs trok 97.000 bezoekers, een stijging van ruim 7 procent ten opzichte van vorig jaar, en groeide daarmee verder uit tot een bruisend ontmoetingspunt waar inspiratie, innovatie en de voorpret voor het nieuwe motorseizoen samenkwamen. Van nieuwe modellen en kleding & accessoires tot reizen, technologische innovaties en clubs: de energie op de beursvloer was onmiskenbaar.
Organisatie kijkt terug en zet koers vooruit
Volgens beursmanager Rachel Jankowsky onderstreept de jubileumeditie de rol van MOTORbeurs Utrecht als centraal platform voor motorliefhebbers en de motorbranche. “We kijken terug op een sterke editie. De betrokkenheid van bezoekers, exposanten en partners laat zien dat de motorcommunity actief en breed gedragen is.” Die samenwerking kreeg tijdens de opening van de importeurshal een formeel vervolg met de ondertekening van een intentieverklaring, waarmee de samenwerking met de importeurs, aangesloten bij de RAI Vereniging, voor de komende drie jaar is vastgelegd. “Met deze afspraak bevestigen we MOTORbeurs Utrecht als sectorbreed podium. Doordat RAI Vereniging, via haar aangesloten importeurs, inmiddels het volledige marktaandeel vertegenwoordigt, is het aanbod op de beurs completer dan ooit. Dat gezamenlijke fundament maakt het mogelijk om de sector te blijven ondersteunen en om MOTORbeurs Utrecht richting 2027 verder te ontwikkelen.”
Alle grote merken samen op de beursvloer
De kracht van deze editie zat volgens de branche ook in de brede vertegenwoordiging. Tom Crooijmans, sectievoorzitter motoren bij RAI Vereniging: “Wij kijken terug op een zeer geslaagde 40e editie van MOTORbeurs Utrecht. Door goed met elkaar samen te werken hebben wij als sector een visitekaartje afgegeven. Ik ben trots op wat wij met elkaar hebben neergezet in Hal 7, waar vrijwel alle partijen die actief zijn op de Nederlandse markt aanwezig waren. Steeds meer verschillende doelgroepen – waaronder jongeren en vrouwen – kiezen voor de motor – iets dat ook naar voren kwam in verschillende artikelen die rondom MOTORbeurs Utrecht in de media verschenen. Maar er is meer: tijdens een symposium op de eerste dag van MOTORbeurs Utrecht heeft RAI Vereniging werkgevers en overheden uitgedaagd om breder te kijken bij het maken van mobiliteitsplannen: de motor hoort daar onderdeel van te zijn. ” De aanwezigheid van vrijwel alle grote merken, aangevuld met nichepartijen en innovatieve concepten, maakte de beurs tot een compleet en relevant overzicht van de markt.
Veertig jaar relevant voor elke motorfan
Ook voor de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging (KNMV) was de jubileumeditie een bevestiging van de blijvende betekenis van het event. Directeur-bestuurder Wim Mulder: “Deze jubileumeditie bewijst dat MOTORbeurs Utrecht ook na veertig jaar nog hét event is voor elke motorfan. Wat een goed gevoel om samen met honderden standhouders en dagelijks tienduizenden bezoekers het motorjaar af te trappen.” Volgens Mulder was de voorpret voor het nieuwe seizoen overal voelbaar. “Ook bij ons op de stand merk je dat iedereen uitkijkt naar de eerste mooie dagen om samen op pad te gaan. Die anticipatie voel je overal op het event. En dat is vier dagen lang genieten.”
Jubileum als springplank naar de toekomst
Met een sterke opkomst, een breed gedragen sector en een voelbare community-energie heeft MOTORbeurs Utrecht haar veertigjarig bestaan gevierd op een manier die vooruitkijkt. De jubileumeditie maakte duidelijk dat het event niet alleen terugblikt op een rijke geschiedenis, maar vooral koers zet naar de toekomst.
Het eerste gezamenlijke RIDERS Festival – powered by MOTORbeurs Utrecht – vindt plaats op 30 en 31 mei 2026. MOTORbeurs Utrecht 2027 vindt plaats van 18 tot en met 21 februari 2027.
Goed nieuws: op 13 maart gaat de Kawasaki Promo Tour officieel van start. Met maar liefst 25 verschillende data en locaties én 18 verschillende modellen is dit opnieuw de grootste demo tour van Nederland.
Gedurende het seizoen trekt de Promo Tour door het hele land langs alle officiële Kawasaki dealers waarbij een groot deel van het 2026 gamma is te boeken voor een proefrit. Zo zijn de compleet nieuwe Z1100, KLE500, Z650 S en Z900RS aanwezig maar ook populaire modellen als de Z900, Versys 1100, Z H2 en Ninja 650 beschikbaar. Ook aan de jonge motorrijder is gedacht, zo zijn er vier A2 modellen te boeken voor een proefrit.
Het volledige Promo Tour gamma bestaat uit:
Adventure / Adventure Touring – NEW KLE500 SE (2x) – Versys 1100 SE (2x) – Versys 650
Naked – Z H2 SE – NEW Z1100 SE – Z900 SE – Z900 – NEW Z650 S
Deelname is eenvoudig, maar wacht niet te lang, want vol = vol! 1. Bekijk de kalender op www.kawasakipromotour.nl 2. Selecteer de gewenste datum en locatie 3. Reserveer online jouw proefrit op het model naar keuze (maximaal 2 per persoon) 4. Have fun!
Het hele jaar door proefrijden
Hoewel de Kawasaki Promo Tour hét moment is waarop een het grootste deel van het modellengamma op één locatie samenkomt, is proefrijden bij Kawasaki uiteraard niet beperkt tot alleen deze eventdata. Geïnteresseerden kunnen het hele jaar door bij hun officiële Kawasaki-dealer terecht om een proefrit aan te vragen en kennis te maken met hun favoriete model. Neem hiervoor contact op met de dichtstbijzijnde Kawasaki dealer en bespreek de mogelijkheden.
Nicolò Bulega ging zwemmend over de finish na zijn zege in de natte tweede race.
Dat Nicolò Bulega driemaal wist te winnen tijdens de openingsronde van het World Superbike-kampioenschap op Phillip Island, was voor niemand een verrassing. Opmerkelijker was welke rijders daarnaast het podium wisten te halen, met Ducati en Bimota als veruit de sterkste fabrikanten. In de World Supersport behaalde Albert Arenas de meeste WK-punten, terwijl Jaume Masia zich als snelste coureur liet gelden. Voor het eerst in lange tijd stonden er geen Nederlandse coureurs aan de start van de WorldSBK-seizoensopener.
Vorig jaar staken Toprak Razgatlıoğlu (BMW) en Nicolò Bulega (Ducati) al ver boven de rest van het World Superbike (WorldSBK)-veld uit. Na het vertrek van wereldkampioen Razgatlıoğlu naar de MotoGP bleef nummer twee Bulega over. Zijn Ducati Panigale V4 R was al de beste motor van het veld en het nieuwe model lijkt het verschil met de overige fabrikanten alleen maar groter te hebben gemaakt. De combinatie van Bulega en Ducati zorgt ervoor dat de beste rijder op de beste motor zit. Dat werd ook tijdens de WorldSBK-openingsronde op Phillip Island overduidelijk. Tijdens de testdagen aan het begin van de week in Australië was de Italiaan constant ruim een halve seconde sneller dan de rest. In de trainingen tijdens het raceweekend werd dat verschil teruggebracht tot ongeveer een halve seconde. Toch schreef Bulega met speels gemak de eerste race van het seizoen op zijn naam. In de Superpole Race viel de Ducati-rijder bij de start even terug naar de vierde plaats, maar al snel werkte hij zich weer naar voren en won opnieuw met overmacht. Voor de tweede race was het nog even spannend, omdat er ditmaal op een natte baan werd gereden. Maar ook toen stond er geen maat op Bulega, waardoor hij net als vorig jaar met een hattrick aan het seizoen begon. Achter hem stonden verschillende rijders op het podium, waardoor Bulega direct al een ruime voorsprong heeft genomen in het wereldkampioenschap. De vraag is wie Bulega in 2026 kan stoppen en kan voorkomen dat het in de strijd om de overwinning een voorspelbaar seizoen wordt. Het enige waar de concurrentie zich aan vast kan houden, is dat Phillip Island meestal geen realistisch beeld geeft van de onderlinge verhoudingen voor de rest van het seizoen. Maar het gat tussen Bulega en de rest in Australië was wel erg groot en lijkt niet zomaar te worden overbrugd.
Achter Bulega was het wel interessant in de strijd om de overige podiumplaatsen met een aantal verrassende gezichten. Het was duidelijk dat Ducati en Bimota over het beste pakket beschikten op Phillip Island. Ook Garrett Gerloff zat er met Kawasaki goed bij en reed ruim binnen de top tien. In de eerste race waren Yari Montella en Lorenzo Baldassarri de verrassingen op het podium. Voor beide Italianen was het hun eerste keer in de WorldSBK. Bimota-rijders Axel Bassani en Alex Lowes eindigden in die eerste race als vierde en zesde, maar een dag later deden ze het nog beter. In de Superpole Race finishten beide Bimota-rijders in de top drie: Bassani werd tweede en Alex Lowes won de strijd om de derde plaats van Montella en zijn broer Sam Lowes. In de tweede, natte race gingen beide Lowes-broers onderuit, waarbij Sam zijn pols brak. Ook deze keer kwam Montella weer verrassend sterk voor de dag. De Ducati-rijder was op weg naar een tweede plaats toen hij zes ronden voor het einde onderuit schoof. Bassani profiteerde en eindigde opnieuw als tweede. Vorig jaar moest Bassani het nog duidelijk afleggen tegen zijn teamgenoot Alex Lowes, maar op Phillip Island was hij over het hele weekend net iets sterker dan de Brit. Álvaro Bautista – die vanaf dit jaar uitkomt voor het Barni Spark Racing Team op een Ducati – werd derde. Opvallend: de top vier in het wereldkampioenschap na de eerste ronde wordt met Bulega, Bassani, Montella en Baldassarri volledig bezet door Italianen rijdend met Italiaanse fabrikanten, drie keer een Ducati en één keer een Bimota.
1 van 3
De Italianen Yari Montella (5), Axel Bassani (47) en Lorenzo Baldassarri (34) waren de verrassingen tijdens de WorldSBK-openingsronde in Australië.
Bimota-rijder Alex Lowes eindigde zondag twee keer als tweede, waarmee hij nu ook tweede staat in het wereldkampioenschap.
BMW-rijders Miguel Oliveira (88) en Danilo Petrucci (9) konden zich niet mengen in de strijd om de top-vijf.
BMW valt tegen
BMW heeft dit jaar een compleet nieuwe rijdersline-up met Miguel Oliveira en Danilo Petrucci. Oliveira maakte in de kwalificatie direct kennis met het feit dat het WorldSBK-format anders is dan de MotoGP, waar hij vandaan komt. Vroeg in de kwalificatie kwam de Portugees ten val zonder dat hij een geklokte ronde had staan. Aangezien er in de WorldSBK niet direct een tweede motor klaarstaat, kon hij niet verder en moest hij achteraan op de grid starten. Oliveira reed wel een keurige inhaalrace in de eerste wedstrijd en finishte als achtste, nog vóór zijn teamgenoot Petrucci. Die was vanaf een zesde startplaats teruggevallen naar de tiende positie. In de Superpole Race was Oliveira in de laatste ronde opgeklommen naar de negende plaats, wat hem een startplek op de derde startrij voor de tweede race had opgeleverd. Maar opnieuw zat het de BMW-coureur niet mee. In de slotronde kreeg hij te maken met een technisch probleem, waardoor hij ver terugviel. Voor de tweede race moest hij daardoor opnieuw als laatste starten. Oliveira en Petrucci staan te boek als uitstekende regenrijders, maar het zegt veel over hun huidige gevoel met de motor dat ze, ondanks vele uitvallers, niet verder kwamen dan een zesde en zevende plaats in de tweede race.
De afgelopen jaren was het verschil tussen Razgatlıoğlu en Michael van der Mark behoorlijk groot, wat er mede toe heeft geleid dat de Nederlander vanaf dit seizoen geen vast zitje meer heeft en nu als testrijder aan het BMW-team is verbonden. De eerste ronde van het seizoen onderstreepte nog maar eens dat Razgatlıoğlu een buitengewoon talent is, want ook toprijders als Oliveira en Petrucci hebben het voorlopig niet gemakkelijk op de BMW M1000RR. Daaruit mag voorzichtig worden geconcludeerd dat Van der Mark het de afgelopen jaren zeker niet slecht heeft gedaan op deze motor.
Niet alleen BMW had het lastig, ook Yamaha viel tegen. Xavi Vierge kwam nog het best voor de dag en was de enige Yamaha-rijder die zich op een droge baan binnen de top tien wist te rijden. Honda heeft met Jake Dixon en Somkiat Chantra twee nieuwe coureurs uit de Grand Prix, maar zij waren vanwege blessures beiden afwezig tijdens het raceweekend in Australië.
Masia en Arenas winnen in WorldSSP
Na de tests aan het begin van de week op Phillip Island was er ook in de WorldSSP één duidelijke favoriet. Jaume Masia was met zijn Ducati veruit het snelst en demonstreerde dat opnieuw in de trainingen, wat hem de eerste poleposition van het seizoen opleverde. Ook in de eerste race stond er geen maat op Masia en wist hij zich al snel los te rijden. De Spanjaard – die in 2024 nog Moto3-wereldkampioen werd – pakte daarmee zijn derde zege in de WorldSSP. In het gevecht om de tweede plaats profiteerde Philipp Öttl, die eveneens kon ontsnappen en zijn beste resultaat in deze klasse behaalde. De strijd om de derde plaats bleef lang spannend, maar ging uiteindelijk naar thuisrijder Oli Bayliss, die zijn eerste podiumplek in de WorldSSP behaalde. Pata Yamaha
Ten Kate Racing heeft na de wereldtitel van vorig jaar met Stefano Manzi een nieuwe sterke troef in Can Öncü, die vorig seizoen als tweede eindigde in het kampioenschap. Maar de Yamaha’s waren op een droge baan op Phillip Island niet in staat om bij Masia in de buurt te blijven. Öncü leek lange tijd de beste Yamaha-rijder te worden met een vierde plaats, maar werd op de finish nog gepasseerd door debutant Albert Arenas, die is overgekomen uit het Moto2-wereldkampioenschap.
Albert Arenas kende met een vierde en een eerste plaats een uitstekend WorldSSP-debuut.
Ten Kate twee keer vijfde
De tweede race gaf een compleet ander beeld, omdat het voor de start had geregend. De baan was niet extreem nat, waardoor de rijders voor een lastige bandenkeuze stonden. Een handvol rijders koos voor slicks en dat bleek de juiste beslissing. De overige coureurs op regenbanden moesten tijdens de race naar binnen voor een bandenwissel. Arenas was een van de rijders die voor slicks koos en hij won de chaotische race voor zijn teamgenoot Aldi Mahendra, die nota bene vanaf de laatste startpositie was vertrokken. Öncü hield de schade beperkt. Hij was de enige rijder die, ondanks een pitstop, binnen een ronde van winnaar Arenas finishte. Öncü werd vijfde. Zijn Pata Yamaha Ten Kate Racing-teamgenoot Yuki Okamoto stelde teleur en finishte tweemaal buiten de WK-punten. De top drie van de eerste race – Masia, Öttl en Bayliss – eindigden respectievelijk als tiende, elfde en twaalfde in de tweede race.
Door deze wisselende resultaten is Arenas na de eerste ronde de leider in het WorldSSP-kampioenschap. Een competitie die het in 2026 helaas moet doen zonder Nederlandse coureurs, nadat er vorig jaar met Bo Bendsneyder, Glenn van Straalen en Loris Veneman nog drie landgenoten aan het seizoen begonnen. Wel is er met het EAB Racing Team – uitkomend met een Ducati – een tweede Nederlands team in de WorldSSP. De Deen Simon Jespersen is hun coureur. In de eerste race deed Jespersen het goed in een veld dat in de breedte sterk bezet is in 2026. De EAB Racing Team-rijder streed mee om een top-tienklassering en werd twaalfde. In de hectische tweede race eindigde hij als zestiende.
Robert ‘Rob’ Iannucci, oprichter en eigenaar van het beroemde, klassieke Team Obsolete-motorraceteam, is op 7 december 2025 overleden op 80-jarige leeftijd. Rob stond bekend om zijn enorme passie voor de geschiedenis. Of hij nu legendarische motorfietsen weer tot leven bracht, vergeten schepen uit de Tweede Wereldoorlog nieuw leven inblies of historische gebouwen renoveerde, Rob pakte alles aan op zijn eigen karakteristieke manier: met heel veel passie, vastberadenheid en gedrevenheid.
Sinds medio jaren ’80 had ik regelmatig contact met Rob en ik bezocht hem regelmatig in New York. Vaak om te overleggen over bepaalde motoren of onderdelenpartijen die hij op het spoor was gekomen, het afdrukken van foto’s uit ons archief of het delen van historisch documentatiemateriaal om de juiste details van een klassieke racer goed in kaart te brengen. Maar vaak ook om gewoon te genieten van een goed gesprek en wat time off voor ons beiden.
Rob groeide op in Rochelle Park in New Jersey, maar zag het levenslicht in New York. Zijn opa was een zoon van straatarme, verdreven Joodse vluchtelingen uit Oost-Europa. Hij was een dakloze die in grote armoede op straat leefde in de Lower East Side van Manhattan voordat hij werd opgenomen door een liefdevol gezin. Robs ouders konden met pijn en moeite de touwtjes aan elkaar vastknopen. Volgens Rob had het gezin ‘net genoeg om niet weg te kwijnen’. Tegenspoed was normaal binnen het gezin, het gaf Rob een keiharde vastberadenheid en vechtlust zich te verbeteren en sociale problematieken aan te pakken. Rob had een zeldzaam talent om potentieel te herkennen waar anderen alleen maar achteruitgang zagen. Dat vond ik bijzonder van hem en het is ook de reden waarom een aantal heel historische wegracers nog steeds op deze wereld zijn.
Tijdens zijn middelbareschooltijd ging hij na school in een autogarage werken. De autotechniek wekte een grote interesse bij hem op. Hij vond het heerlijk om uit te vinden hoe iets werkte. Rob begon zijn carrière als ambtenaar. Hij werkte als assistent-officier van justitie in Brooklyn en was lange tijd actief als maatschappelijk werker en reclasseringsambtenaar in zowel New York als New Jersey. Ontwikkelingswerk deed hij ook; tijdens zijn dienst bij het Peace Corps was hij actief in Barbados en Jamaica en gaf hij de lokale vissersmarkten een nieuwe impuls door de oprichting van visserscoöperaties. Het was een eerste weerspiegeling van zijn wens om gemeenschappen te versterken door mensen de middelen te geven om iets van hun leven te maken. Tijdens zijn tijd bij het Peace Corps ontmoette hij ook zijn vrouw en levenslange zakenpartner, Sonia Ewers. Rob was een van de oprichters van de AHRMA, de American Historic Racing Motorcycle Association, een organisatie die evenementen organiseert waar historische wegracers weer het circuit op gaan.
De Arter Matchless G50 ‘Wagonwheels’ uit 1969, ontworpen door Peter Williams, Tom Arter en Formule 1 specialist Metalcraft (frame). Bijzonder was de combinatie van gietwielen en schijfremmen. De gietwielen gaven ook de bijnaam ‘wagonwheels’.
Superzeldzame Honda
Rob werd bij het grote publiek bekend dankzij zijn eigen historische motorraceteam: Team Obsolete. Onder Robs bezielende leiding werd een van ’s werelds meest bewonderde collecties van Grand Prix-racers opgebouwd, waaronder de superzeldzame Honda RC165 250cc zescilinder uit 1964 die bereden is door Jim Redman, Agostini’s MV 350cc driecilinders uit 1967 en 1976, Renzo Pasolini’s 350cc Benelli viercilinder uit 1968, Cal Rayborn’s Harley-Davidson XRTT 750 uit 1973, de ex-Bob McIntyre 500cc AJS E95 Porcupine en de bijzondere Arter Matchless G50 ‘Wagonwheels’ van Peter Williams. Maar er zijn er nog zoveel, zoveel meer. Het zijn stuk voor stuk machines waarvan veel motorliefhebbers de wens koesteren om ze ooit eens echt in actie te zien en om het vaak zo machtige en krachtige uitlaatgeluid te ervaren. En dan liefst in handen van de kampioenen die er ooit op reden.
Het bijzondere van Rob Iannucci was dat hij die liefhebbers die mogelijkheid gaf. Vanaf 1978 nam Team Obsolete aan meer dan 1.800 races en motorsportevenementen deel, met rijders zoals Giacomo Agostini, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts en Dave Roper, de enige Amerikaan die de TT op het eiland Man wist te winnen. Het was bijzonder om zijn werkplaats in New York te bezoeken, de schitterende motoren en de indrukwekkende hoeveelheid onderdelen, motorblokken en knowhow maakten altijd grote indruk.
De laatste tien jaar verdiepte ons contact nog wat verder, door de grote interesse die zowel ik maar met name mijn zoon in de Eerste en Tweede Wereldoorlog hebben. Die interesse werd ook door Rob gedeeld. Rob vond het heerlijk om ook met iets anders bezig te zijn dan alleen maar Team Obsolete. Hij werkte onvermoeibaar om marineschepen uit de Tweede Wereldoorlog te redden via zijn non-profit Fleet Obsolete Restoration Project. Hij redde vijf heel bijzondere motortorpedoboten uit de Tweede Wereldoorlog van de ondergang, net zoals een legersleepboot uit de oorlog en een voormalig drijvend hospitaalponton. Sommige van deze schepen hadden gevochten in de Pacific en waren betrokken bij de landingen in Normandië. In Europa deed mijn zoon veel onderzoek naar dit soort schepen voor Rob en bezocht archieven en rederijen die zich met dit soort schepen bezighielden. Robs passie voor dit soort schepen kwam voort uit zijn jeugd, toen hij een zeescout was.
Diepe eerbied
Rob had een succesvolle advocatenfirma die veel van zijn activiteiten financierde. Maar hij was ook actief in de vastgoedsector en verdiende daar een goede boterham mee. Hij blies unieke en noodlijdende panden in de Verenigde Staten en het Caribisch gebied met succes nieuw leven in.
Rob Iannucci was zeker niet altijd een gemakkelijk en gemoedelijk mens en daar was hij zich van bewust. Zelf vond hij zijn ambities vaak gedurfd, hij was van mening dat dit kwam door een diepe eerbied voor het verleden. Hij geloofde dat geschiedenis beschermd, geëerd en gedeeld moest worden. Juist daar leeft zijn nalatenschap in voort. Of dat nu gerelateerd was aan een delicate historische motorfiets, een volledig verweerde motortorpedoboot uit de Tweede Wereldoorlog of een compleet vervallen pand in een tot getto verworden, vergeten oud havenstadje.
Rob laat familie, collega’s en vele vrienden achter zich en elk van hen draagt de inspiratie van zijn werk en zijn buitengewone passie met zich mee.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
