maandag 6 april 2026
Home Blog Pagina 22

WorldSBK & WorldSSP Australië: Verwachte winnaar, verrassingen op het podium

Door
Asse Klein
-
0

Dat Nicolò Bulega driemaal wist te winnen tijdens de openingsronde van het World Superbike-kampioenschap op Phillip Island, was voor niemand een verrassing. Opmerkelijker was welke rijders daarnaast het podium wisten te halen, met Ducati en Bimota als veruit de sterkste fabrikanten. In de World Supersport behaalde Albert Arenas de meeste WK-punten, terwijl Jaume Masia zich als snelste coureur liet gelden. Voor het eerst in lange tijd stonden er geen Nederlandse coureurs aan de start van de WorldSBK-seizoensopener.

Vorig jaar staken Toprak Razgatlıoğlu (BMW) en Nicolò Bulega (Ducati) al ver boven de rest van het World Superbike (WorldSBK)-veld uit. Na het vertrek van wereldkampioen Razgatlıoğlu naar de MotoGP bleef nummer twee Bulega over. Zijn Ducati Panigale V4 R was al de beste motor van het veld en het nieuwe model lijkt het verschil met de overige fabrikanten alleen maar groter te hebben gemaakt. De combinatie van Bulega en Ducati zorgt ervoor dat de beste rijder op de beste motor zit. Dat werd ook tijdens de WorldSBK-openingsronde op Phillip Island overduidelijk. Tijdens de testdagen aan het begin van de week in Australië was de Italiaan constant ruim een halve seconde sneller dan de rest. In de trainingen tijdens het raceweekend werd dat verschil teruggebracht tot ongeveer een halve seconde. Toch schreef Bulega met speels gemak de eerste race van het seizoen op zijn naam. In de Superpole Race viel de Ducati-rijder bij de start even terug naar de vierde plaats, maar al snel werkte hij zich weer naar voren en won opnieuw met overmacht. Voor de tweede race was het nog even spannend, omdat er ditmaal op een natte baan werd gereden. Maar ook toen stond er geen maat op Bulega, waardoor hij net als vorig jaar met een hattrick aan het seizoen begon. Achter hem stonden verschillende rijders op het podium, waardoor Bulega direct al een ruime voorsprong heeft genomen in het wereldkampioenschap. De vraag is wie Bulega in 2026 kan stoppen en kan voorkomen dat het in de strijd om de overwinning een voorspelbaar seizoen wordt. Het enige waar de concurrentie zich aan vast kan houden, is dat Phillip Island meestal geen realistisch beeld geeft van de onderlinge verhoudingen voor de rest van het seizoen. Maar het gat tussen Bulega en de rest in Australië was wel erg groot en lijkt niet zomaar te worden overbrugd.

De Italianen Yari Montella (5), Axel Bassani (47) en Lorenzo Baldassarri (34) waren de verrassingen tijdens de WorldSBK-openingsronde in Australië.

Italianen verrassen

Achter Bulega was het wel interessant in de strijd om de overige podiumplaatsen met een aantal verrassende gezichten. Het was duidelijk dat Ducati en Bimota over het beste pakket beschikten op Phillip Island. Ook Garrett Gerloff zat er met Kawasaki goed bij en reed ruim binnen de top tien. In de eerste race waren Yari Montella en Lorenzo Baldassarri de verrassingen op het podium. Voor beide Italianen was het hun eerste keer in de WorldSBK. Bimota-rijders Axel Bassani en Alex Lowes eindigden in die eerste race als vierde en zesde, maar een dag later deden ze het nog beter. In de Superpole Race finishten beide Bimota-rijders in de top drie: Bassani werd tweede en Alex Lowes won de strijd om de derde plaats van Montella en zijn broer Sam Lowes. In de tweede, natte race gingen beide Lowes-broers onderuit, waarbij Sam zijn pols brak. Ook deze keer kwam Montella weer verrassend sterk voor de dag. De Ducati-rijder was op weg naar een tweede plaats toen hij zes ronden voor het einde onderuit schoof. Bassani profiteerde en eindigde opnieuw als tweede. Vorig jaar moest Bassani het nog duidelijk afleggen tegen zijn teamgenoot Alex Lowes, maar op Phillip Island was hij over het hele weekend net iets sterker dan de Brit. Álvaro Bautista – die vanaf dit jaar uitkomt voor het Barni Spark Racing Team op een Ducati – werd derde. Opvallend: de top vier in het wereldkampioenschap na de eerste ronde wordt met Bulega, Bassani, Montella en Baldassarri volledig bezet door Italianen rijdend met Italiaanse fabrikanten, drie keer een Ducati en één keer een Bimota.

Bimota-rijder Alex Lowes eindigde zondag twee keer als tweede, waarmee hij nu ook tweede staat in het wereldkampioenschap.

BMW valt tegen

BMW heeft dit jaar een compleet nieuwe rijdersline-up met Miguel Oliveira en Danilo Petrucci. Oliveira maakte in de kwalificatie direct kennis met het feit dat het WorldSBK-format anders is dan de MotoGP, waar hij vandaan komt. Vroeg in de kwalificatie kwam de Portugees ten val zonder dat hij een geklokte ronde had staan. Aangezien er in de WorldSBK niet direct een tweede motor klaarstaat, kon hij niet verder en moest hij achteraan op de grid starten. Oliveira reed wel een keurige inhaalrace in de eerste wedstrijd en finishte als achtste, nog vóór zijn teamgenoot Petrucci. Die was vanaf een zesde startplaats teruggevallen naar de tiende positie. In de Superpole Race was Oliveira in de laatste ronde opgeklommen naar de negende plaats, wat hem een startplek op de derde startrij voor de tweede race had opgeleverd. Maar opnieuw zat het de BMW-coureur niet mee. In de slotronde kreeg hij te maken met een technisch probleem, waardoor hij ver terugviel. Voor de tweede race moest hij daardoor opnieuw als laatste starten. Oliveira en Petrucci staan te boek als uitstekende regenrijders, maar het zegt veel over hun huidige gevoel met de motor dat ze, ondanks vele uitvallers, niet verder kwamen dan een zesde en zevende plaats in de tweede race.

De afgelopen jaren was het verschil tussen Razgatlıoğlu en Michael van der Mark behoorlijk groot, wat er mede toe heeft geleid dat de Nederlander vanaf dit seizoen geen vast zitje meer heeft en nu als testrijder aan het BMW-team is verbonden. De eerste ronde van het seizoen onderstreepte nog maar eens dat Razgatlıoğlu een buitengewoon talent is, want ook toprijders als Oliveira en Petrucci hebben het voorlopig niet gemakkelijk op de BMW M1000RR. Daaruit mag voorzichtig worden geconcludeerd dat Van der Mark het de afgelopen jaren zeker niet slecht heeft gedaan op deze motor.

BMW-rijders Miguel Oliveira (88) en Danilo Petrucci (9) konden zich niet mengen in de strijd om de top-vijf.

Niet alleen BMW had het lastig, ook Yamaha viel tegen. Xavi Vierge kwam nog het best voor de dag en was de enige Yamaha-rijder die zich op een droge baan binnen de top tien wist te rijden. Honda heeft met Jake Dixon en Somkiat Chantra twee nieuwe coureurs uit de Grand Prix, maar zij waren vanwege blessures beiden afwezig tijdens het raceweekend in Australië.

Masia en Arenas winnen in WorldSSP

Na de tests aan het begin van de week op Phillip Island was er ook in de WorldSSP één duidelijke favoriet. Jaume Masia was met zijn Ducati veruit het snelst en demonstreerde dat opnieuw in de trainingen, wat hem de eerste poleposition van het seizoen opleverde. Ook in de eerste race stond er geen maat op Masia en wist hij zich al snel los te rijden. De Spanjaard – die in 2024 nog Moto3-wereldkampioen werd – pakte daarmee zijn derde zege in de WorldSSP. In het gevecht om de tweede plaats profiteerde Philipp Öttl, die eveneens kon ontsnappen en zijn beste resultaat in deze klasse behaalde. De strijd om de derde plaats bleef lang spannend, maar ging uiteindelijk naar thuisrijder Oli Bayliss, die zijn eerste podiumplek in de WorldSSP behaalde. Pata Yamaha Ten Kate Racing heeft na de wereldtitel van vorig jaar met Stefano Manzi een nieuwe sterke troef in Can Öncü, die vorig seizoen als tweede eindigde in het kampioenschap. Maar de Yamaha’s waren op een droge baan op Phillip Island niet in staat om bij Masia in de buurt te blijven. Öncü leek lange tijd de beste Yamaha-rijder te worden met een vierde plaats, maar werd op de finish nog gepasseerd door debutant Albert Arenas, die is overgekomen uit het Moto2-wereldkampioenschap.

Albert Arenas kende met een vierde en een eerste plaats een uitstekend WorldSSP-debuut.

Ten Kate twee keer vijfde

De tweede race gaf een compleet ander beeld, omdat het voor de start had geregend. De baan was niet extreem nat, waardoor de rijders voor een lastige bandenkeuze stonden. Een handvol rijders koos voor slicks en dat bleek de juiste beslissing. De overige coureurs op regenbanden moesten tijdens de race naar binnen voor een bandenwissel. Arenas was een van de rijders die voor slicks koos en hij won de chaotische race voor zijn teamgenoot Aldi Mahendra, die nota bene vanaf de laatste startpositie was vertrokken. Öncü hield de schade beperkt. Hij was de enige rijder die, ondanks een pitstop, binnen een ronde van winnaar Arenas finishte. Öncü werd vijfde. Zijn Pata Yamaha Ten Kate Racing-teamgenoot Yuki Okamoto stelde teleur en finishte tweemaal buiten de WK-punten. De top drie van de eerste race – Masia, Öttl en Bayliss – eindigden respectievelijk als tiende, elfde en twaalfde in de tweede race.

Door deze wisselende resultaten is Arenas na de eerste ronde de leider in het WorldSSP-kampioenschap. Een competitie die het in 2026 helaas moet doen zonder Nederlandse coureurs, nadat er vorig jaar met Bo Bendsneyder, Glenn van Straalen en Loris Veneman nog drie landgenoten aan het seizoen begonnen. Wel is er met het EAB Racing Team – uitkomend met een Ducati – een tweede Nederlands team in de WorldSSP. De Deen Simon Jespersen is hun coureur. In de eerste race deed Jespersen het goed in een veld dat in de breedte sterk bezet is in 2026. De EAB Racing Team-rijder streed mee om een top-tienklassering en werd twaalfde. In de hectische tweede race eindigde hij als zestiende.

UITSLAGEN EN TUSSENSTANDEN

WORLD SUPERBIKE

Race 1: 1. Bulega; 2. Montella; 3. Baldassarri; 4. Bassani; 5. S. Lowes; 6. Lecuona; 7. A. Lowes; 8. Oliveira; 9. Surra; 10. Petrucci; 11. Gerloff; 12. Mackenzie; 13. Locatelli; 14. Nagashima; 15. Vickers.

Superpole Race: 1. Bulega; 2. Bassani; 3. A. Lowes; 4. Montella; 5. S. Lowes; 6. Gerloff; 7. Bautista; 8. Baldassarri; 9. Lecuona.

Race 2: 1. Bulega; 2. Bassani; 3. Bautista; 4. Mackenzie; 5. Locatelli; 6. Petrucci; 7. Oliveira; 8. Lecuona; 9. Baldassarri; 10. Gerloff; 11. Nagashima; 12. Surra; 13. Gardner; 14. Manzi; 15. Sofuoglu.

WK-tussenstand na 3 races: 1. Nicolò Bulega (I), Ducati, 62; 2. Axel Bassani (I), Bimota, 42; 3. Yari Montella (I), Ducati, 26; 4. Lorenzo Baldassarri (I), Ducati, 25; 5. Alvaro Bautista (E), Ducati, 19; 6. Iker Lecuona (E), Ducati, 19; 7. Tarran Mackenzie (GB), Ducati, 17; 8. Miguel Oliveira (PT), BMW, 17; 9. Sam Lowes (GB), Ducati, 16; 10. Danilo Petrucci (I), BMW, 16.

WORLD SUPERSPORT

Race 1: 1. Masia; 2. Öttl; 3. Bayliss; 4. Arenas; 5. Öncü; 6. Ferrari; 7. Vostatek; 8. Zaccone; 9. Garcia; 10. Alcoba; 11. Whatley; 12. Jespersen; 13. Mahendra; 14. Caricasulo; 15. Farioli.

Race 2: 1. Arenas; 2. Mahendra; 3. Ferrari; 4. Giombini; 5. Öncü; 6. Garcia; 7. Zaccone; 8. Mahias; 9. Alcoba; 10. Masia; 11. Öttl; 12. Bayliss; 13. Farioli; 14. Cardelus; 15. Booth-Amos.

WK-tussenstand na 2 races: 1. Albert Arenas (E), Yamaha, 38; 2. Jaume Masia (E), Ducati, 31; 3. Matteo Ferrari (I), Ducati, 678; 4. Philipp Öttl (DE), Ducati, 25; 5. Aldi Mahendra (ID), Yamaha, 23; 6. Can Öncü (TR), Yamaha, 22; 7. Oli Bayliss (AU), Triumph, 20; 8. Roberto Garcia (E), Yamaha, 518; 9. Alessandro Zaccone (I), Ducati, 17; 10. Andrea Giombini (I), MV Agusta, 13.

“Hij mag er gebruikt uitzien”: Yoshi Verstraete over zijn authentieke 1954 Harley Panhead

Door
Patrick de Muynck
-
0

Voor Yoshi Verstraete was het bezit van een eigen Harley-Davidson nooit een echte prioriteit. Toch is hij van oordeel dat elke pur sang motorfanaat vroeg of laat op een Harley moet gereden hebben. Wanneer hij een 1954 Panhead te koop krijgt aangeboden, slaat hij dan ook gezwind en zonder weifelen toe!

Yoshi vertelt: “Het begon eigenlijk met een kameraad waarmee ik veelvuldig naar motormeetings optrok. Die kerel had een Panhead van het bouwjaar 1954 op stal staan. Met het oversteken van de kaap van vijftig levensjaren, zag hij er steeds verder tegenop om de gedateerde twin op gang te meppen. Op zijn hedendaagse Harley was het veel comfortabeler toeven en een moderne elektrische starter begon hij ontzettend te waarderen. De gemoedsrust werd een steeds belangrijker factor, want tochtjes op een bejaard vehikel houden meestal een onvoorspelbaar avontuur in. Je weet immers nooit wanneer en of je wel de bestemming haalt.”

Meer Yoshi

NaamYoshi Verstraete
Bouwjaar1992
BeroepMilitair
TypeZeer koppig
DrankDark ‘n’ Stormy
EtenEntrecote in de roquefortsaus voor 2 (zonder delen)
Mannen zijnKordaat
Vrouwen zijnFraai op een moto
Beste FilmBand of Brothers
MuziekRock, Hiphop
BoekPanhead Manual
SportLopen, Fietsen, Zwemmen
HobbyCustomizen, Meubels maken

Motorervaringen

Motoren betekenenPassie, een hap uit mijn budget
DroommotorLiberator, Knucklehead
Meest pijnlijke momentDoorgebroken frame, onderweg naar herdenking van een overleden vriend
Mooiste motorervaringErkenning voor mijn eerste zelfbouwmotor op Flanders Chopper Bash
Zonder motoren zou ikVeel spaargeld hebben
Gebruikt de motor meest voorKop leegmaken, zondagse toerkes
Wat maakt deze motor speciaalIs mijn allereerste Harley
Wat kan er beter aan de motorSpringer vork
Gevoel bij eerst start motorVerering voor de twinsound
Bezondig in het verkeer aanOei, snelheid…
Persoonlijk voorbeeldMaxwell Hazan (Chopperbouwer)
Heb een hekel aanMensen die bochten nemen met 3 km/h
LijfspreukRijk leven en niet rijk worden
Heeft uw motor een naamPanny
Wat met 5 miljoenGrote hangaar, vol machines om motoren te verbouwen

IN GOEDE HANDEN

Yoshi vervolgt: “Mijn vriend begon zich geleidelijk aan verschrikkelijk te ergeren aan de kuren van zijn oude Panhead. Zo’n antiek rijtuig remt als een postkoets en een hardtail is vanzelfsprekend geen cadeau voor de rug. Ik verbouw heel graag motoren, maar omdat de onderdelen voor een Harley vaak nogal duur uitvielen, had ik tot dan bewust de boot wat afgehouden. Nu zag ik echter mijn kans en langzamerhand besloot ik hem warm te maken voor de verkoop van zijn Panhead. De reactie was aanvankelijk nog negatief, maar op zekere dag wou Eric hem toch voor een schappelijk prijsje aan mij verpatsen. Vooral omdat hij wist dat de Amerikaan in goede handen terecht zou komen. De motor had een tijdje stilgestaan en dat zorgde voor problemen met de elektriciteit. De dynamo heb ik van 6 naar 12 Volt omgebouwd. Ik was enkel vertrouwd met Belgische en Europese motoren en het heeft nogal een tijdje geduurd alvorens ik doorhad dat de generator anders geaard moest worden. Met de hulp van een paar vrienden ben ik er uiteindelijk toch uitgeraakt. De gemonteerde luchtfilter zat tijdens het rijden hinderlijk in de weg en werd vervangen door een kleiner exemplaar zonder merklogo. Die heb ik van een vriend gekregen. Een voorrem zit er voorlopig niet op, dat komt later wel goed. Verder moesten er nog een aantal kleine onderdelen vervangen worden. Na een grote onderhoudsbeurt was de motor klaar voor gebruik. Het motorblok had immers nog niet zo lang een volledige revisie gekregen bij Barry van Motortechnica. Het was nooit mijn bedoeling om de Panhead picobello op te lappen. Een krasje hier en daar is niet zo erg, hij mag er gebruikt uitzien.”

The Just Bobber: gemaakt voor genieten onder de Spaanse zon

KOPPIG

Knipperlichten, spiegels en tellers ontbreken. “Door het ontbreken van een benzinemetertje kwam ik meermaals langs de kant van de weg te staan”, verklapt Yoshi lachend. “De conisch vormde tank bracht me in de waan steeds voldoende brandstof te hebben. Het laatste litertje verdwijnt echter supersnel en het duurde helaas een tijdje voor ik doorhad dat ik amper op het reservekraantje kon rekenen. Met het zelfgemonteerde darmpje op de zijkant van de tank kan ik thans het peil nauwlettend in het oog houden. Een belangrijk detail dat de stevig oplopende frustraties allengs deed wegsmelten. De nummerplaat kreeg een traditioneel plekje op het achterspatbord. Met een op de zijkant geplaatste plaathouder botste ik in de garage overal tegen tijdens het manoeuvreren, waardoor de plaat geplooid raakte. Op de vrijgekomen plaats heb ik een steuntje voor een jerrycan gemaakt, zodat ik extra brandstof kan meenemen. Voor langere trajecten kan ik een kitbag tegen de selfmade sissybar binden. De meeste verbouwingen staan echter op het conto van Eric, de vorige eigenaar. Dat geldt ook voor de fraai blaffende uitlaten. Er bestaat niks dat het pittige geluid van een oldskool Harley evenaart, het beroert letterlijk de ziel. De chopper scene en de manier van rijden boeit me enorm. Je moet eigenlijk een beetje koppig zijn om een chopper te bouwen, anders blijf je niet doorgaan wanneer het weer eens tegen zit. Als bouwer moet je de touwtjes stevig in handen hebben en tegenslag onverzettelijk de kop kunnen bieden.”

OUD IJZER

Het is de bedoeling om de motor duchtig te gebruiken. “Het 1200cc blok is alleszins geschikt om langere trajecten af te haspelen”, oppert de Oost-Vlaming. “Van de hardtail constructie heb ik momenteel niet zoveel last. Het past bij de stijl van de motor. Wie comfort wil moet maar een Road Glide of Goldwing kopen. Door mijn job kan ik helaas weinig evenementen aandoen, maar The Hook Up in Engeland en een paar dagetappes van 300 km doorheen België staan alvast op de wishlist. Uitstappen worden zelden gepland en doen zich voor op ‘dode’ momenten. Ik heb drie kinderen en dan is het dikwijls wat improviseren. Mijn zoon Bas is enorm gefascineerd door techniek en wil later mechanica studeren. Ik heb een kapotte quad gekocht om samen te repareren en hem vertrouwd te maken met de basistechnieken. Van zodra het tuig rijvaardig is rijden we hem terug kapot, zodat we telkens opnieuw kunnen herbeginnen. Onlangs heb ik een Willys Desert Jeep uit 1946 geërfd, die destijds door de SAS werd ingezet. Met behulp van een ‘Giraffe’ hijskraan heb ik het motorblok verwijderd om het te kunnen reviseren. Mijn dochters Jane en Noor zijn eveneens geïnteresseerd en helpen gewillig met het aangeven van het juiste gereedschap. Het is hier bij wijlen een drukke bedoening, want ik heb ook nog een hot rod om aan te sleutelen. Tussendoor komen er ook nog vrienden binnenwippen, onder het mom dat ze wat oud ijzer komen brengen. Maar stilletjes hopen ze dat ik er iets moois uit vervaardig dat ze terug kunnen meenemen.”

HALLUCINATIES

Ondanks de personalisatie bleef de authentieke stijl van de Panhead en het respect voor de Rabbit Ears overeind. De tank is met Ford Bronco lak gespoten; een kleurstelling die een zeker vintage gehalte uitstraalt en goed bij de motor aansluit. Yoshi heeft overigens nog uitgebreide plannen met de motor. “Het is een project dat leeft. Elke week denk ik er weer anders over. Onlangs heb ik van het werk twee brandblusapparaten met vervallen houdbaarheidsdatum meegebracht. Die wil ik verslijpen en lassen om er een olietank en batterijcover van te maken. Je ziet altijd wel iets om te verbeteren. Het voorwiel is te groot, terwijl de band er iets te smal uitziet en ik krijg alsmaar vaker hallucinaties over koperen olieleidingen en fishtail uitlaten. Op een chopper uit de vijftiger jaren hoort ook een springervork te zitten. Die wil ik zelf met behulp van CNC technologie vervaardigen.”

CHOPPERLIEFHEBBER

Yoshi: “Ik ben altijd al een diehard chopperfanaat geweest, maar toch voelde ik in het verleden nooit een drang om een Harley aan te schaffen. Telkens ik met mijn apocalyptisch verbouwde Gillet op een meeting aankwam, kaapte ik serieus wat aandacht weg. Een paar honderd glimmende Harley’s, oldskool Knuckleheads of Panheads ten spijt. De meeste motorrijders weten niks af van het vergane Belgische motormerk en luttele tellen na aankomst staan er gegarandeerd een tiental toeschouwers te wijzen en foto’s te nemen. De erkenning op de Chopper Bash en de reportage over mijn Gillet in Bigtwin editie 462 zijn een blijk van waardering voor mijn eerste, fel afwijkende zelfbouwcreatie. Het is de kers op de taart. Op het moment dat ik de Panhead aankocht had ik vier Belgische Gillet motoren, een Ural Dnepr, een Triumph Tiger en een Yamaha R6 voor circuitcapriolen in mijn garage staan. Voor een chopperliefhebber was het eigenlijk hoog tijd om er nog een oldskool Harley’tje tussen te duwen. De mindere aandacht neem ik er gerust wel bij.”

Tekst en fotografie: Patrick De Muynck

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON PANHEAD CHOPPER

Categorie Details
Eigenaar en BouwerYoshi Verstraete
Bouwtijd2 jaar

Motorblok

Merk en TypeFL Harley-Davidson Panhead
Bouwjaar1954
Cilinderinhoud1200 cc
OntstekingOrigineel
DynamoAftermarket Motorcycle Storehouse
CarburateurS&S ‘Shorty’
LuchtfilterCadeau gekregen
UitlatenHandmade
Versnellingsbak4-speed

Rijwielgedeelte

Merk en Type FrameOnbekend
AchterbrugHardtail
SchokdempersHardtail
VoorvorkTelescopisch, aftermarket
BalhoofdplatenHandmade
VoorwielTweedehands Harley-Davidson
AchterwielIets Amerikaans
AchterremNissin

Diversen

KoplampAftermarket
StuurHandmade
HandvattenMotorcycle Storehouse
BenzinetankHarley-Davidson Peanut
ZadelHandmade
OlietankHarley-Davidson
AchterspatbordHandmade
AchterlichtOp een beurs gevonden
VoetsteunenHarley-Davidson
KentekenplaathouderHandmade

Spuitwerk

SpuiterFreds Airbrush Assenede
KleurFord Bronco ‘60

Video: Keanu Reeves laat zijn meest waardevolle motoren zien

Door
Redactie
-
0
Keanu Reeves laat zijn meest waardevolle motoren zien

Soms duik je in de online wereld van YouTube en ontdek je iets bijzonders. Zo ook deze zes jaar oude video waarin Keanu Reeves zijn indrukwekkende motorcollectie laat zien. Wat begint als kinderlijk enthousiasme in het Toronto van de jaren zeventig, groeide uit tot een serieuze passie – en uiteindelijk tot Arch Motorcycle, Reeves’ eigen high-end motormerk.

Kostbare ARCH van Keanu Reeves beschadigd in Los Angeles

Reeves’ liefde voor motoren begon met een 1973 Norton Commando 750, een klassieke Britse machine die hem leerde wat controle en respect voor techniek betekenen. Later volgden Italiaanse parels zoals de Ducati 998 Matrix Edition, een model dat hij nog altijd actief berijdt.

Diezelfde toewijding leidde tot een samenwerking met custombouwer Gard Hollinger. Hun eerste project, een verbouwde Harley-Davidson, liep zó uit de hand dat het resulteerde in de geboorte van Arch Motorcycle in 2011. Het bedrijf bouwt unieke motorfietsen met meer dan tweehonderd eigen onderdelen – geen marketingstunt, maar puur vakmanschap.

Test 2026 Triumph Bonneville T120, Speedmaster & Bobber: variatie op hetzelfde thema

Door
Gijs Gilis
-
0

Waar kun je beter de 2026 Triumph Bonnevilles testen dan in het altijd zonnige Californië? Want hoe Engels deze motoren ook zijn, dat er een American vibe omheen waart, is je vast al opgevallen. De Bonneville T120, Speedmaster en Bobber, die allemaal hetzelfde motorblok gebruiken, zitten al enige tijd in het gamma. Tijd voor een update dus, want zo gaat dat nu eenmaal. Onder een stevig wolkendek én een heerlijke zon zochten we uit wat die verbeteringen allemaal inhouden.

Kenners van de Bonneville-serie zien wellicht weinig veranderingen ten opzichte van de vorige modeljaren. En daarin hebben ze gelijk. Triumph heeft geen volledig nieuwe motoren gemaakt, maar koos voor kleine onderhuidse en uiterlijke wijzigingen om de Bonnevilles weer bij de tijd te maken. We lopen ze even af, want veel updates zijn hetzelfde voor de drie modellen. Ze krijgen allemaal nieuwe kleuren, bochten-ABS, tractiecontrole, standaard cruisecontrol, een usb-C-aansluiting en ze zijn nu ook beschikbaar als A2-rijbewijsversie. De Speedmaster en Bobber, die op hetzelfde platform staan, hebben nu een grotere brandstoftank van 14 liter, een breder zadel en lichtere aluminium wielen in plaats van de oude stalen exemplaren. Klaar. Dat is het. De korte theorieles zit erop. Rijden dan maar?

Bonneville T120

Starten doen we op het meest iconische model van dit trio, de Bonneville T120. Een tijdloze klassieker met een lijnenspel dat eruitziet als een kind dat een motor moet tekenen. Heel herkenbaar dus, en daarom ook zo succesvol. Er zijn geen overbodige tierlantijntjes of onnodige details, maar je krijgt een puur en eerlijk design. Bekijk de motor trouwens niet alleen van veraf, maar kruip ook eens met je neus tot in de motorruimte. De afwerking is namelijk van een bijzonder hoog niveau, evenals voor de Speedmaster en Bobber. Dat geldt niet alleen voor de mooie en stijlvolle lakopties, maar ook voor het wegwerken van kabels, de aansluiting van verschillende materialen en de machinaal bewerkte onderdelen aan en op het motorblok. De T120 is zo’n typische motor waar je gewoon opstapt en mee vertrekt. Geen gepruts met instellingen of zoeken naar een goede afstelling. Nee, koppeling intrekken, in z’n één klikken en gas erop.

Test 2026 Triumph Bonneville T100 & Scrambler 900: bollen met de Bonnevilles

De eenvoud van het design komt terug in de eenvoud van het rijden. Alles gaat soepel en makkelijk, van de motorloop tot het remmen en de vering. Je merkt wel duidelijk meer pit in de paralleltwin ten opzichte van de Bonneville T100, die we eerder reden. 300 cc, 15 pk en 25 Nm extra is ook niet niks, waarmee de T120 uitkomt op 1200 cc, 80 pk en 105 Nm. Zeker geen waarden waar je van achterovervalt, maar die wel voor voldoende plezier zullen zorgen. In de Californische bergen voelt de T120 zich prima thuis. Er zit voldoende gang in om het spannend te houden, terwijl de Brembo-voorrem en KYB-vering voor controle zorgen. Het resultaat is een fijn evenwicht tussen ouderwets, analoog motorrijden en moderne prestaties. Je kunt lekker vlot rijden met de T120, zonder te pushen. Doe je dat wel, rij je al snel tegen de limieten aan qua vermogen en hellingshoek. Het leuke is: de motor daagt je daar nooit voor uit.

Bonneville Speedmaster

Switch. We stappen van de T120 en nemen plaats op de Speedmaster. Niet onze grootste favoriet, door zijn wat saaie en ongeïnspireerde uiterlijk, maar da’s persoonlijk. Of we snappen hem niet, dat kan ook. Hij ziet er gewoon zo braaf uit, hoewel zijn naam anders doet vermoeden. De verwachtingen zijn daarom enigszins aan de hoge kant. We bevinden ons ondertussen hoog in de bergen en de wegen die nu volgen zijn van het bochtige type. Zéér bochtige type. Al snel blijkt dat dit niet de ideale match is voor de Speedmaster. We schrapen in zowat iedere bocht de voetsteunen aan de grond – hoewel we écht proberen dat te voorkomen – maar deze cruiser houdt duidelijk meer van rechtdoor rijden en flauwe bochten, waar uiteraard helemaal niets mis mee is. Dat doet hij trouwens wel heel goed. Je zit comfortabel op het brede zadel, het stuur ligt prima in je handen en het motorblok roffelt robuust verder. Waarom Triumph voor de naam ‘Speedmaster’ gekozen heeft, lijkt ons wat onhandig. Je zou verwachten dat die nét wat trager zijn dan een Rocket 3, maar ‘snelheid’ is nu niet meteen iets wat je aan de Speedmaster zou linken.

Bonneville Bobber

‘Bobber’ klinkt dan weer een stuk duidelijker en vooral gepaster. Een van de mooiste en origineelste modellen uit het Triumph-gamma bewaren we voor het laatst. Het is zonder twijfel een opvallende verschijning, maar zeker geen schreeuwerige. De kleuren, het lijnenspel, de verhoudingen… Alles klopt aan deze machine. Het is wel even zoeken waar je de sleutel moet steken als je opstapt, maar de Speedmaster haalde hetzelfde geintje met ons uit. Rechts onderaan ‘in’ het motorgedeelte is de juiste oplossing. Je moet het weten, want anders lachen ze je vierkant uit…

De Bobber is vrijwel identiek aan de Speedmaster – op de styling, zithouding en uiterlijke kenmerken na – en zo rijdt hij ook. Opnieuw is dit geen ideale kandidaat om een bochtige weg aan te vallen, want dit is duidelijk een showmotor. Leren jasje aan, mooie helm op je kop en cruisen door de stad. Daarvoor is de Bobber gemaakt en dat doet ‘ie ook goed. Het zadel zit best comfortabel, maar de vering achteraan is zo hard als een plank. Ga hier zeker geen volle dag mee op avontuur, want je komt geradbraakt terug. Een ander nadeel als je op deze prachtige machine loopt te patsen in de stad, is dat je dat knappe grietje niet even achterop mee kunt nemen. Hoewel, dat kan ook een enorm voordeel zijn. Het is maar hoe je het bekijkt…

Conclusie test 2026 Triumph Bonneville T120, Speedmaster & Bobber

Ingrijpend zijn de Triumph Bonneville T120, Speedmaster en Bobber niet veranderd, maar wel voldoende om ze interessant te houden voor de komende jaren. Alle drie pakken ze uit met bochten-ABS en tractiecontrole, maar de kans dat iemand die systemen ooit zal voelen, is klein. Ze zijn niet gemaakt om hard te rijden en stel dat het dan nog in de regen gebeurt, dan zou het uitzonderlijk zijn dat een eigenaar een van deze knappe machines uit zou laten. We maken geen vergelijk van deze drie Bonnevilles, maar voor de liefhebbers: onze favoriet is de Bobber, puur voor de killer looks. De T120 rijdt het best, de Speedmaster is een aangename cruiser. Keuze te over in ieder geval, dat is duidelijk. Nu komt het moeilijkste gedeelte nog: welke kleur kies je?

Pluspunten Bonneville T120

  • Remmen
  • Vering
  • Leuk vermogen

Minpunten Bonneville T120

  • Geen sportieve motor
  • Je moet ervan houden
  • Té ouderwetse styling?

Pluspunten Speedmaster

  • Échte cruiser
  • Comfortabel
  • Het moet niet altijd een V-twin zijn

Minpunten Speedmaster

  • Naam onwaardig
  • Suf uiterlijk
  • Valt niet echt in een segment

Pluspunten Bobber

  • Design
  • Afwerking
  • Originaliteit

Minpunten Bobber

  • Harde achtervering
  • Beperkt qua gebruik
  • “Mag ik eens meerijden?”

Foto’s: Triumph

Technische gegevens

Bonneville T120

Categorie Specificaties
MotortypeVloeistofgekoelde paralleltwin
Cilinderinhoud1200 cc
Boring x Slag97,6 × 80 mm
Compressieverhouding10:01
KoppelingNatte multiplaat, slipperkoppeling
TransmissieZesbak
EindoverbrengingKetting
Max. Vermogen80 pk (58,7 kW) @ 6.550 tpm
Max. Koppel105 Nm @ 3.500 tpm
ElektronicaRijmodi, cruisecontrol, tractiecontrole, bochten-ABS
FrameStalen buizenframe
Voorvering41 mm cartridge-voorvork
AchterveringDubbele schokdempers (RSU)
Veerweg V/A120 / 120 mm
Rem VoorTwee 310mm-schijven, 2-zuiger
Rem AchterEen 255 mm schijf, 2-zuiger
Banden V/A100/90-R18 – 150/70-R17
Prijs Nederland€ 16.895
Prijs België€ 14.995
Rijklaargewicht233 kg
Tankinhoud14,5 l
Wielbasis1.450 mm
Zithoogte790 mm
Balhoofdhoek25,5°
Naloop105 mm

Bonneville Speedmaster

Categorie Specificaties
MotortypeVloeistofgekoelde paralleltwin
Cilinderinhoud1200 cc
Boring x Slag97,6 × 80 mm
Compressieverhouding10:01
KoppelingNatte multiplaat, slipperkoppeling
TransmissieZesbak
EindoverbrengingKetting
Max. Vermogen78 pk (57,2 kW) @ 6.000 tpm
Max. Koppel106 Nm @ 3.750 tpm
ElektronicaRijmodi, cruisecontrol, tractiecontrole, bochten-ABS
FrameStalen buizenframe
Voorvering47 mm cartridge-voorvork
AchterveringMonoshock
Veerweg V/A90 / 73 mm
Rem VoorTwee 310mm-schijven, 2-zuiger
Rem AchterEen 255 mm schijf, 2-zuiger
Banden V/A130/90-R16 – 150/80-R16
Prijs Nederland€ 19.395
Prijs België€ 16.995
Rijklaargewicht265 kg
Tankinhoud14 l
Wielbasis1.500 mm
Zithoogte705 mm
Balhoofdhoek25,3°
Naloop91 mm

Bonneville Bobber

Categorie Specificaties
MotortypeVloeistofgekoelde paralleltwin
Cilinderinhoud1200 cc
Boring x Slag97,6 × 80 mm
Compressieverhouding10:01
KoppelingNatte multiplaat, slipperkoppeling
TransmissieZesbak
EindoverbrengingKetting
Max. Vermogen78 pk (57,2 kW) @ 6.100 tpm
Max. Koppel106 Nm @ 4.000 tpm
ElektronicaRijmodi, cruisecontrol, tractiecontrole, bochten-ABS
FrameStalen buizenframe
Voorvering47 mm cartridge-voorvork
AchterveringMonoshock
Veerweg V/A90 / 73 mm
Rem VoorTwee 310mm-schijven, 2-zuiger
Rem AchterEen 255 mm schijf, 2-zuiger
Banden V/A130/90-R16 – 150/80-R16
Prijs Nederland€ 19.395
Prijs België€ 16.995
Rijklaargewicht250 kg
Tankinhoud14 l
Wielbasis1.500 mm
Zithoogte690 mm
Balhoofdhoek25,4°
Naloop92 mm

Paul’s verhaal over het vinden in plaats van bouwen van zijn droommachine

Door
Del Hickey
-
0

Zoals zovelen van ons heeft ook de Brit Paul Emmonds een speciale relatie met het fenomeen chopper. Het is (ook) voor hem niet alleen de look van een chop, maar net zo goed het gevoel dat een chopper je geeft. Jaren terug had hij een oude chopper met tal van technische tekortkomingen, maar desondanks denkt hij nog steeds met veel plezier terug aan zijn talloze worstelingen met die rammelbak. En dan… Dan ziet Paul een kant en klare chopper te koop staan; alles meteen helemaal naar zijn zin!

Je kunt me lui of gemakzuchtig vinden natuurlijk, maar toen ik die chop zag dacht ik meteen aan alle werk, alle gezoek naar onderdelen, het passen, meten en weer opnieuw beginnen zoals dat nu eenmaal hoort bij een eigenbouw project. En hier stond hij, gewoon helemaal in een keer goed en klaar om er heel veel plezier aan te gaan beleven.

TE KOOP

Via Facebook had ik al een tijdje Slinky Bint Customs van Tom Batterbee gevolgd en ik ben best wel een fan van zijn werk. Hij heeft een kenmerkende stijl van bouwen en zijn oog voor detail is geweldig. Zijn bikes hebben altijd iets speciaals en combineren oldskool sfeer met verfijnd vakmanschap. Een van zijn projecten had meteen mijn speciale aandacht; Het was een bike die Tom voltooide in 2019 en daarna onder de radar verdween. Een paar jaar later kwam hij ineens weer in beeld toen hij te koop werd aangeboden. Na een snel telefoontje met de toenmalige eigenaar sprongen mijn maat Dave en ik in mijn oude bestelbusje om koers te zetten naar Sussex. Zodra ik de motor zag, wist ik dat ik hem hoe dan ook mee naar huis zou gaan nemen. Hij zag er zelfs veel beter uit dan op de foto’s: Strakker, agressiever en schitterend gedetailleerd. Het lukte om hem zonder schade in mijn busje te persen en ik ben nog nooit eerder zò voorzichtig onderweg geweest als tijdens die rit terug naar huis!

Van jeugddroom naar werkelijkheid: hoe Rob zijn motorpassie eindelijk waarmaakte

LEVENDIGER

De bike is opgebouwd rond een RKB Kustom Speed hardtail frame en verwijst met zijn naar de West Coast Choppers stijl van bouwen. Als krachtbron fungeert een volledig gereviseerde 1994 Evo 1340 met Truett & Osborn krukas, bewerkte koppen en een Andrews EV27 nokkenas. De standaard carburateur was vervangen door een S&S Super E Shorty die inademt via een gepolijst aluminium luchtfilter in de vorm van het Maltezer Kruis. Het uitlaatsysteem is custom made en het ziet er niet alleen te gek uit, maar het klinkt ook perfect. Vergeleken met mijn vorige, standaard, Evo is het een verschil van dag en nacht. Het is ongelofelijk hoeveel levendiger zo’n blok wordt dankzij zulke modificaties.

KUNSTSTUKJE

Onder het zadel bevindt zich een custom olietank met kijkglas en een gave Moon vuldop. Voor de transmissie zorgt een RevTech vijfbak, een vaste keus van Tom, terwijl de standaard primairy is vervangen door een Ultima 2 inch open belt drive, waarmee het allemaal lekker rauw en mechanisch oogt. Voor de nodige stopkracht zorgen de Brembo klauwen die op custom brackets de Harrison billet zwevende schijven aangrijpen. De 39 mm Sportster voorvork omvat een 21 inch voorwiel, terwijl het achterwiel niet meer dan 16 inch meet. Beide wielen zijn gespaakt met rvs spaken voor letterlijk en figuurlijk wat extra glans. De benzinetank is een waar kunststukje op zich. Oorspronkelijk was dit een West Coast Choppers Villain tank, maar die werd stevig gemodificeerd. De tank is nu 2 inch smaller, 3 inch korter, kreeg een nieuwe tunnel en bodem en een andere plek voor de vuldop. Voor het spuitwerk is Flakey’s Custom Paint Studio verantwoordelijk. Op een diepglanzende zwarte basis liggen gouden vlammen, micro silver flakes en een lime green pinstripe, die er in het zonlicht uit knalt. Voor mij een absoluut perfecte paintjob!

PULLBACK

Toen we de bike eenmaal veilig thuis hadden moest ik natuurlijk meteen een soort van serieuze testrit maken. Op sommige punten was de motor subliem, maar op andere punten toch ietwat ‘uitdagend’. Voor een hardtail stuurde de motor verrassend goed. Het geluid en de prestaties van het blok? Fantastisch! Mijn buren waren wel iets minder enthousiast geloof ik; “Ben je nou alweer bezig?!” Maar het was dus niet allemaal zo perfect; De bak bleek maar moeilijk in zijn derde versnelling te krijgen en soms wilde hij niet of nauwelijks starten. Gelukkig kon ik hiervoor terugvallen op de expertise van mijn persoonlijke Harley-tovenaar Ian Borrowman in Bournemouth. Hij loste het allemaal snel op. Een laatste aanpassing die ik nog moest doen betrof het stuur. De oorspronkelijke Biltwell Trackers zagen er goed uit, maar deden weinig goeds voor mijn rug. Een standaard Sportster stuur met iets meer pullback maakte alle verschil. Grappig eigenlijk, hoe zo’n kleine verandering toch zoveel kan betekenen voor je rijcomfort.

ZELDZAAM

Al met al is het eigenlijk verbazingwekkend zo goed als de motor me past. Al helemaal als je bedenkt dat ik hem niet zelf gebouwd heb. Maar elk onderdeel, elk detail is precies zoals ik het zelf gedaan zou hebben. Best zeldzaam om een custombike te vinden die je zo persoonlijk aanspreekt zonder dat je betrokken ben geweest bij het hele bouwproces. Maar goed… Soms hoef je je perfecte bike niet te bouwen. Je hoeft hem alleen maar te vinden!

Tekst: Paul Emmonds en Del Hickey
Fotografie: Del Hickey

SPECIFICATIES 1977 HARLEY-DAVIDSON 1340 CHOPPER

Categorie Details
BouwerTom Batterbee, Slinky Bint Customs
EigenaarPaul Emmonds

Motorblok

MerkHarley-Davidson
TypeEvo 1340
Bouwjaar1977
NokkenasAndrews EV27
CarburateurS&S Super E Shorty
LuchtfilterMaltezer Kruis FTW
KrukasTruett & Osborn (USA)
KoppelingUltima
Primaire transmissieUltima 2 inch open belt
VersnellingsbakRevTech vijfbak
UitlaatsysteemCustom

Rijwielgedeelte

FrameCustom hardtail in WCC stijl door RBK Kustom Speed USA
VoorwielHarley-Davidson 21 inch, RVS spaken, zwarte hoogglans velgen
VoorremBrembo remklauw, custom mounts en Harrison Billet zwevende schijf
VoorvorkHarley-Davidson Sportster
AchterwielHarley-Davidson 3 x 16, RVS spaken, zwarte hoogglans velg
AchterremBrembo remklauw, custom mounts en Harrison Billet zwevende schijf
KoppelarmCustom door SBC

Diversen

ControlsISR
HandvattenBiltwell
InstrumentenGPS fietstellertje
BenzinetankWCC Villain, gemodificeerd
ZadelCustom
AchterspatbordCustom
OlietankCustom
AccubakCustom
KentekenplaathouderGepolijste aluminium sidemount
ElektraCustom
KoplampPerformance Machine 5 ¾ inch

Spuitwerk

KleurZwart glanzende basis, goud vlammen, zilver flake, limegroen pinstripe
SpuiterDave Addis / Flakey’s Custom Paint Studio

MV Agusta levert compleet elektronicapakket standaard op 2026-modellen

Door
Gijs Gilis
-
0

Waar sommige fabrikanten elektronische functies als optie aanbieden, kiest MV Agusta ervoor om alle motorfietsen vanaf modeljaar 2026 standaard te leveren met het volledige elektronicapakket. Dat geldt voor drie- en viercilindermodellen in alle segmenten. Extra software-ontgrendelingen of activeringskosten zijn dus niet van toepassing.

Standaard rijhulpsystemen

Elke 2026 MV Agusta is uitgerust met:

  • 6-assige IMU
  • ABS met bochtenfunctie
  • 3 rijmodi + 1 Custom
  • Quickshifter op/neer
  • Tractiecontrole (uit + 8 niveaus)
  • Front Lift Control
  • Engine Brake Control
  • Instelbare gasrespons
  • Koppelafgifte-instelling
  • Toerentalbegrenzer
  • Cruisecontrol

Via de Custom-modus kan de rijder een eigen motormap uploaden via de smartphone. Motor- en chassisparameters – inclusief elektronische vering op daarvoor uitgeruste modellen – zijn instelbaar en tijdens het rijden aanpasbaar.

MV Agusta onthult Rush Titanio: limited edition hypernaked uit carbon en titanium

Connectiviteit en interactie

Alle modellen beschikken standaard over:

  • 7- of 5,5-inch TFT-scherm
  • WiFi- en Bluetooth-connectiviteit
  • MV Ride App
  • Geïntegreerde GPS-tracker met antidiefstalsysteem

De GPS-module combineert tracking, geofencing, nood-sms, ritregistratie en diagnose op afstand in één hardware-eenheid.

Navigatie en dataregistratie

Routes worden gepland via de MV Ride App en turn-by-turn aanwijzingen verschijnen op het TFT-dashboard. Audiobegeleiding is mogelijk via compatibele headsets. Kaarten kunnen offline worden opgeslagen. De gebruiker kan snelwegen of veerverbindingen vermijden en offroadtrajecten opnemen waar toegestaan.
Elke rit wordt automatisch geregistreerd. Beschikbare data omvat onder meer hellingshoek, gasklepstand, gemiddelde en maximale snelheid, rijtijd, afstand en versnellingspositie. Foto’s worden automatisch voorzien van locatiegegevens. Ritten kunnen worden gedeeld of geëxporteerd.

Antidiefstal en noodfunctie

Het antidiefstalsysteem stuurt bij activatie sms-berichten met GPS-coördinaten, die om de tien minuten worden geactualiseerd. Geofencing waarschuwt wanneer de motor een vooraf ingesteld gebied verlaat. De noodfunctie kan bij een gedetecteerde crash automatisch een sms met locatiegegevens versturen naar een vooraf ingestelde contactpersoon.

Software-updates

Via WiFi en Bluetooth ondersteunt het systeem draadloze firmware-updates, zonder tussenkomst van een dealer.

Ducati Factory Racing MXGP maakt debuut in Lierop

Door
Redactie
-
0

Op zondag 1 maart barst in Lierop de Dutch MX Season Opener los, en dit jaar krijgt het evenement een bijzonder tintje. Voor het eerst verschijnt het nieuwe Ducati Factory Racing MXGP-team, onder leiding van Louis Vosters, aan de start.

De formatie komt met Calvin Vlaanderen en Andrea Bonacorsi naar de Herselse Bossen. Voor beide rijders is de wedstrijd een laatste test voor de eerste Grand Prix van het seizoen in Argentinië, een week later.

Nog meer sterke namen naar Dutch MX Season Opener in Lierop

Vlaanderen liet vorig jaar drie keer het podium zien en sloot het wereldkampioenschap als zesde af. Bonacorsi pakte in 2025 zijn eerste MXGP-podium en eindigde achtste. Beiden stappen nu over op Ducati, dat zijn motorsportervaring verder uitbreidt richting motocross.

Met de komst van Vlaanderen en Bonacorsi is de 500-klasse sterker dan ooit. Ook grote namen als Jeffrey Herlings, Kay de Wolf, Romain Febvre, Jago Geerts en anderen staan op de deelnemerslijst. Lierop wordt zo het ideale toneel voor een vurige seizoensstart op Nederlandse bodem.

Foto: Daniele Barreca

Marathonmotor Honda SW-T400: scooter en Motormuizen gaan goed samen

Door
Peter van der Sanden
-
1
Honda SW-T400

Wanneer koop je nu weer eens een echte motor? Kees de Voogd krijgt deze vraag regelmatig van vrienden uit zijn motorgroepje. Kees moet erom lachen, want zolang hij met de Honda SW-T400 zijn motorvrienden goed kan volgen is er geen noodzaak om de vijftien jaar oude scooter met bijna 120.000 km op de teller in te ruilen voor een andere tweewieler.

Kees de Voogd (65) uit Velserbroek toonde in zijn tienerjaren al belangstelling voor tweewielers. ‘Het begon heel bescheiden met een Puch Maxi, al vrij snel daarna kwamen de Honda-bromfietsen (CD50) in beeld. Jammer dat ik die niet meer heb. Mijn motorcarrière begon op m’n achttiende met een proefrijbewijs en een blauwe L-plaat. Mijn eerste motor was een tweetakt Suzuki 500. Die gebruikte ik vooral om heen en weer te rijden naar Nunspeet waar ik als dienstplichtige was gelegerd. Dat ding reed 1 op 12 en de enkele reis redde ik net met een 10-liter-tank. Daarna moest de motor helaas de deur uit vanwege een koophuis en het stichten van een gezin. Tien jaar daarna begon het toch weer te kriebelen, mede omdat ik in Schagen kwam te werken. Vanuit mijn woonplaats Haarlem was dat een mooi ritje van 50 kilometer enkele reis. Ik kocht toen een Suzuki GN250 die ik kostenneutraal kon rijden op basis van de reiskostenvergoeding. Al snel kwam een bijna nieuwe Kawasaki GPX600 op mijn pad. Daar heb ik zo’n 50.000 kilometer mee weggetikt, voornamelijk woon-werkverkeer, maar ook al trips naar Schotland en Ierland. Tijdens de wintermaanden had ik een fitting met een 21W-lamp in het luchtfilter om bevriezing van de carburateurs te voorkomen. Omdat het onderhoud nogal kostbaar was en ik eigenlijk ook iets wilde rijden wat ik zelf kon onderhouden én wat door de voordeur naar binnen moest kunnen, heb ik een Suzuki Savage 650 gekocht. Ook met deze motor reed ik vooral het woon-werkverkeer naar Purmerend en later naar Amsterdam. Mijn vrouw gaat graag achterop mee met korte vakanties en toerritjes en zij kreeg steeds meer last van kramp vanwege het kleine duozadel. We hebben samen een wensenlijst opgesteld en we zijn op zoek gegaan naar een comfortabelere vervanger.’

Kees de Voogd

Persoonlijke Gegevens
WoonplaatsVelserbroek
Leeftijd65 jaar
Beroepgep. financieel adviseur
Rijdt sinds1978
Aangeschaft2010
 
HONDA SW-T400
Nieuwprijscirca €8.990
Dagwaardecirca €1.500
Rijstijltoer
Gebruiktoer
Brandstofverbruik1:23
Olieverbruik1:2000
Onderhoudmotorzaak
Bouwjaar2010
Kilometerstand119.850 km

400 of 600?

Die zoektocht naar een opvolger van de Suzuki Savage leidde langs diverse motorzaken. Het ‘eisenpakket’ richtte zich niet op vermogen of prestaties, maar vooral op comfort. ‘Qua zithouding ging mijn voorkeur uit naar een cruiser: brede zadels voor en achter en voor mij rechtop zittend met de benen licht naar voren. Op de Kawasaki begon ik het toch wel in mijn armen en polsen te voelen na een dag sturen. Automaat? Prima. En bergruimte onder het zadel is verdraaid handig. Op die manier kwam ik uit bij een scooter. Eerst een Honda PCX 150 cc geprobeerd, maar die was duidelijk te licht voor twee personen. Hoe anders was de kennismaking met de Honda Silverwing 400. Na twee minuten proefrijden keken mijn vrouw en ik elkaar aan en zeiden: welkom thuis, alsof we er al jaren op reden. Redelijk uit de wind en alsof je thuis op je bankstel zit. Vijftien jaar later rijdt de SW-T400 nog steeds naar volle tevredenheid. Het enige dat ik zou willen aanpassen is de veerweg, want die is vrij kort. Daarnaast is de zijwindgevoeligheid ook een dingetje: boven windkracht 5/6 zijwind op de A9 was geen pretje. Op winderige dagen ging ik met het openbaar vervoer. Ik heb wel een GIVI Airflow gemonteerd omdat ik met m’n gezicht te veel in de wind zat met het originele scherm. Nu kan m’n vizier tot zo’n 100 km/u open blijven. Toen ik de scooter kocht heb ik nog wel getwijfeld tussen een SW-T400 en een SW-T600. De 400 stond op voorraad bij Vissers Tweewielers waar ik hem kocht, dat maakte de keuze eenvoudig. Voor onderhoud ben ik altijd bij deze zaak gebleven totdat het bedrijf een paar jaar geleden stopte en zich toespitste op elektrische fietsen. Daarna ben ik voor onderhoud naar MotoPort Hillegom en Jos Smit Motoren gegaan.’

Marathonmotor BMW R100GS: Nog altijd springlevend

Enige met scooter

Het merendeel van de kilometers die Kees met zijn scooters heeft gereden betreft woon-werkverkeer. Behalve in de wintermaanden met kans op sneeuw en pekel. Dan bleef de Honda binnen. ‘Sinds corona is het woon-werkverkeer grotendeels weggevallen en werkte ik voornamelijk als financieel adviseur thuis. Het gebruik is de afgelopen jaren, zeker nu ik met vervroegd pensioen ben, meer en meer recreatief geworden. Weekendtripjes met mijn vrouw en/of met motorvrienden plus het jaarlijkse weekje Europa met de ‘Motormuizen’ uit Santpoort. In 2016 stonden de Motormuizen al eens in MOTO73 op een clubpagina met een foto van een van onze eerste reizen naar Schotland. Ik ben de enige op de foto die nu nog dezelfde motor heeft. Dat jaarlijkse tripje is gegaan naar de Harz, de Eifel, een paar keer de Ardennen, Noorwegen en het afgelopen jaar nog de North Coast 500-route in Schotland. Prachtig. Deze traditie houden we erin. Ik ben in de groep de enige met een scooter. Dat levert ieder jaar weer de vraag op wanneer ik nu eindelijk eens een echte motor koop. Er wordt om gelachen, want ze weten dat ik buiten de snelwegen de groep altijd heel goed kan volgen. Hard rijden op de snelweg vind ik sowieso niet leuk. Geef mij maar bochten. Sinds vorig jaar heb ik via het Motor-forum op de pagina Reizen en Toeren het (solo)motorkamperen ontdekt. Vooral bij het lezen van de verslagen van “Frazer” en van “David ZZR” die met zijn Vespa van veertig jaar oud naar Spanje rijdt van camping naar camping. Ik dacht dat wil ik ook eens proberen. Kampeerspullen had ik nog, alleen een stoeltje en een tent met stahoogte heb ik aangeschaft. Eerst maar eens testen bij Fort Everdingen waar ik erachter kwam dat ik de borden en een afwasteil vergeten was mee te nemen. Hoe dan ook, deze ervaring smaakte naar meer en mijn tweede keer solo was op camping Westerwolde. Daar raakte mijn slaapmat lek. Nou ja, je weet weer wat te vragen voor verjaardagen.’

Alsof de scooter van Kees er niet bij hoort; afgezien van rijden op de snelweg kan Kees met zijn SW-T400 goed meekomen.

Aandrijfriem

Voor onderhoud is Kees aangewezen op motorzaken in de buurt. ‘Sinds kort heb ik een andere woning met garage, daarvoor stond de scooter altijd buiten. Meestal wel onder een afdakje met hoes. Maar toch, ideaal was het niet. Vaak stond de scooter ook gewoon op de stoep omdat manoeuvreren naar het afdakje achter mijn huis een secuur klusje was. Ik hou me qua onderhoud strikt aan de beurten die Honda voorschrijft. Over het algemeen vallen de kosten mee. Banden zijn een stuk goedkoper dan die voor de gemiddelde motorfiets. Eén keer ben ik onderweg stil komen te staan. Dat was balen, want daarmee was mijn vakantie naar de knoppen. Ik was in België onderweg naar Engeland. De aandrijfriem knapte. De stukken rubber vlogen door het ventilatiegat naar buiten. De riem zat er pas 16.000 km op, terwijl deze om de 24.000 km vervangen dient te worden. Dat was een domper, want er was geen leenmotor te krijgen in dat gedeelte van België. Dan maar met een huurauto terug naar huis. En mijn motormaten ondertussen maar foto’s sturen van een lege stoel met daarop een Guinness. Vanaf dat moment heb ik als ik op reis ga altijd een reserveriem bij me en gereedschap om die te monteren. Dit overkomt me geen tweede keer. Dat is dan ook de enige negatieve ervaring die ik heb gehad met deze Honda-scooter.’

Honda SW-T400 op de brug

Wanneer Kees met zijn Silverwing aan komt rijden bij MOTO73-expert Van Sleeuwen in Volkel is het eerste wat opvalt dat de scooter van een afstand nog oogt als een nieuwe. ‘En zo rijdt de scooter ook, al denk ik wel dat het balhoofdlager zijn beste tijd heeft gehad,’ aldus Van Sleeuwen na een kort proefritje. Van dichtbij is te zien dat de scooter op diverse plekken herinneringen met zich meedraagt die duiden op ‘omvallen’. Een krasje hier, een krasje daar, maar niet echt storend, wat mede komt door de grijze kleur. Op de brug blijkt dat Van Sleeuwen gelijk heeft, er is duidelijk een vast punt voelbaar bij het balhoofdlager. Kees: ‘Bij de laatste grote beurt, nu drie jaar geleden, stond dat ook op de factuur vermeld als aandachtspunt voor de volgende grote beurt.’

De remschijven zijn qua dikte nog net op niveau, de remklauwen zijn goed gangbaar en de voorwiellagers, één keer vervangen, draaien soepel. Op de aandrijflijn valt niets aan te merken. Bij 90.000 km zijn de poelies vervangen, wat nodig was omdat er groeven zichtbaar werden. De verchroomde afdekplaat op de uitlaatdemper is bekrast maar verder is de uitlaat in orde. ‘Pas nog een keer met matzwarte lak bijgewerkt en een keer een klem vervangen,’ aldus de eigenaar.

Van het motorblok valt, zoals bij de meeste scooters, weinig waar te nemen. Kees: ‘Ik weet dat het blok een klein beetje olie zweet bij de nokkenassensor en een heel klein beetje zweet bij de waterpomp. Maar dat is zo minimaal dat er nog nooit een druppel onder het blok heeft gelegen. Bijvullen is nimmer aan de orde. Zolang het niet erger wordt laat ik het hierbij.’

Lekke voorvorkkeerringen zijn, mede dankzij een extra beschermplaatje op de vork, nog niet aan de orde geweest. De voorvorkpoten zien er nog opvallend netjes uit, evenals de twee schokdempers achter. Geen corrosie te bespeuren. De conclusie van de MOTO73-expert is kort en simpel: deze scooter is nog lang niet versleten.

Kees: ‘Ik realiseer me dat de Silverwing niet het eeuwige leven heeft. Ik heb laatst eens gevraagd wat ik bij inruil terug zou krijgen. De verkoper had het over 500 euro. Belachelijk weinig, voor mij is deze scooter van veel meer waarde. Maar toch ben ik me voorzichtig aan het oriënteren met in het achterhoofd het wensenlijstje: brede zadels, windbescherming en een topkoffer. Een pk-pakhuis hoeft van mij niet: lekker binnendoor toeren en snelwegen vermijden is mijn motto. Afgelopen MOTORbeurs vond ik een Enfield Meteor en de CFMoto 800 voor de toekomst zeker een proefrit waard, net als de Honda NC750 in automaatversie. Maar ik heb nog geen haast zolang de Silverwing het probleemloos blijft doen.’

Foto’s: Peter van der Sanden

Richtprijzen bij motorzaak
Het aanbod van tweedehandse Honda SW-T400’s is gering. Als je er eentje tegen komt zal de vraagprijs tussen de 1.500 en 3.000 euro liggen.
Reparaties en problemen
40.000 km                Riem geknapt
80.000 km                Voorwiellagers vervangen
90.000 km                Poelies vervangen
101.800 km              Uitlaatklem vervangen

Honda SW-T400: goed om te weten

Honda kwam in 1985 met een zwaardere motorscooter op de markt, de CH250 Elite. Daarmee werd een nieuwe trend gezet. Er was al enkele jaren een Honda Silverwing 600 toen Honda in 2009 de Silverwing 400 presenteerde (SW-T400). Simpelweg een kleinere versie van het 600-model. ‘Kleiner’ slaat dan niet op het uiterlijk, maar puur op de cilinderinhoud. Het was in eerste instantie niet de bedoeling dat de SW-T400 op de Nederlandse markt zou komen, maar daar werd later op teruggekomen. De SW-T400 is de enige 400cc-scooter met een tweecilinderblok. Dat maakt deze scooter uniek. Hoewel uniek in zijn soort en tot in de puntjes afgewerkt werd de SW-T400 in Nederland geen verkoopsucces. De SW-T400 van voor 2009 betreft een ouder type. Met zijn bijna 250 kg is de Silverwing zeker geen lichte motorscooter te noemen.

Technische specificatiesn Honda SW-T400
MOTOR
Typevloeistofgekoelde tweecilinder viertakt lijnmotor
Cilinderinhoud399 cc
Boring x slag64 x 62 mm
Kleppen per cilinder4
Compressieverhouding10,8:1
Carburatieinjectie
Transmissieautomaat
Eindoverbrengingriem
PRESTATIES
Maximum vermogen39 pk (28,6 kW) @ 8.000 tpm
Maximum koppel34 Nm @ 6.500 tpm
RIJWIELGEDEELTE
Framestalen ruggengraatframe
Vering voorconventionele telescoopvork
Vering achterswingarm met twee schokdempers
Veerweg v/an.b.
Rem voor256mm-schijf met driezuigerklauw
Rem achter240mm-schijf met tweezuigerklauw
Banden v/a120/80-14, 150/70-13
AFMETINGEN
Gewicht228 kg (droog)
Tankinhoud16 liter
Zithoogte740 mm
Wielbasis1600 mm
Balhoofdhoek29,3°
Naloop105 mm

Is mijn nieuwe motorpak van 1300 euro, gekocht op MOTORbeurs Utrecht, ook meteen verzekerd?

Door
Redactie
-
0
Motorkleding passen

In deze rubriek beantwoorden we vragen over motorverzekeringen. Deze keer het antwoord op de vraag:

Is mijn nieuwe motorpak van 1300 euro, gekocht op MOTORbeurs Utrecht, ook meteen verzekerd?

Motor.NL-verzekeringsexpert Thymen Hakkoer: “Afhankelijk van je polisvoorwaarden is je net aangeschafte pak meteen verzekerd. Het is echt een goed idee om even te kijken hoe de motorpolis precies in elkaar zit. Bij de meeste polissen kun je een aanvullende dekking voor je helm en kleding krijgen. Zorg ervoor dat de verzekerde waarde voldoende is voor wat je hebt. Vaak kun je die waarde zelfs verhogen als dat nodig is.

Heb je geen aanvullende dekking voor helm en kleding, maar wel een schadeverzekering voor opzittenden? Goed nieuws: in de meeste gevallen zijn je helm en kleding dan ook verzekerd tegen schade door een aanrijding of ander ongeval. Dus check je verzekering en zorg dat je alles goed geregeld hebt!

Hoe goed ben jij verzekerd? Doe hier je polischeck

Voordelig een door jou zelf samengestelde motorverzekering afsluiten. Dat kan! Bij de Motor.NL Verzekering bepaal jij welke risico’s je wel of niet wilt verzekeren. En dit kun je helemaal zelf online regelen via www.motornl-verzekering.nl/premie-berekenen/. Wacht niet langer en bekijk wat Motor.NL Verzekering voor jou kan betekenen!

Bereken hier je premie

Voor meer informatie zijn wij van maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 17.00 te bereiken via 0172-427298. Je kunt natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar info@motornl-verzekering.

Werkt CFMoto aan elektrische sportmotor?

Door
Jelle Verstaen
-
0
CFMotor sportmotor

Er zijn zonet nieuwe patenttekeningen opgedoken rond een elektrische sportmotor waaraan CFMoto zou werken. Het gaat duidelijk (nog) niet om een volledige specs, maar in de documenten zien we wel hoe de Chinezen een sportieve EV-motorfiets zouden kunnen opbouwen. De accu, het frame en de aandrijflijn lijken alvast dicht bij productierijpheid te staan…

Motor opvallend ver naar achter

Een opvallend punt is de plek van de elektromotor: die zit ver naar achteren, achter het scharnierpunt van de swingarm. Om dat passend te maken, loopt de swingarm zelf met een duidelijke boog over de motor heen, zodat de totale breedte beperkt kan blijven. Waarom dat handig kan zijn? Door de aandrijving niet voorin de zone te proppen waar je bij een ICE het blok vindt, komt er centraal meer ruimte vrij voor accucapaciteit en packaging. Dat is precies waar een sportieve EV vaak tegenaan loopt: je wil genoeg batterij kwijt, zonder dat alles meteen groot en zwaar wordt.

Slimme CFMoto’s verklikken hun dieven: container vol motoren teruggevonden

Accu als dragend onderdeel

In de tekeningen zien we duidelijk dat het accupakket een dragende rol zal spelen. Zowel het voorste deel van het frame, als de swingarm en achterophanging lijken op de batterij gebout, die bijdraagt aan de stijfheid van het geheel. Net zoals we dat recent zagen bij Honda’s WN7. Dat is een logische denkwijze bij EV-motorfietsen: als je toch een groot en stug blok in het midden hebt, kun je dat onderdeel ook structureel laten meewerken. Mee-werken, als in: CFMoto heeft ook aan beide zijden van de accu stukken trellisframe voorzien om de stijfheid te optimaliseren.

Warmte

Bij elektrische motorfietsen is thermisch management een groot thema, zeker als je performance wilt herhalen (meerdere acceleraties, langere tempo’s). In de berichtgeving rond deze CFMoto-tekeningen wordt daarom ook gewezen op de mogelijke warmte-afvoer via het frame en de manier waarop accu en elektronica in het chassis “ingepakt” zijn. Dat soort keuzes zie je niet altijd op een persfoto, maar ze bepalen wel hoe consistent zo’n EV zich gedraagt.

450SS

Het getrainde oog heeft al gemerkt dat zowel de kettingaandrijving (bijzonder detail), de wielen, remmen en de voorvork behoorlijke sterke overeenkomsten vertonen met de CFMoto 450SR(-S). Geen toeval, vermoeden we. Als we even een gokje moeten wagen, zouden we durven stellen dat CFMoto mikt op een middenklasse elektrische sportmotor met vergelijkbare prestaties als z’n ICE-versie(s). Ruwweg 46 pk voor ongeveer 168 kg, dus. Uiteraard zijn patenttekeningen verre van een bevestiging dat de motor binnenkort in de showroom staat. Maar onze nieuwsgierigheid is alvast gewekt…

1...212223...1.995Pagina 22 van 1.995

© Copyright Motor.NL Media Company