zaterdag 4 april 2026
Home Blog Pagina 29

Voorbeschouwing MotoGP 2026: titelfavoriet Marc Márquez op jacht naar Agostini’s record

0

2026 wordt een hectisch jaar voor de MotoGP. Onder de paraplu van de nieuwe eigenaar, het Amerikaanse Liberty Media, moeten er wereldwijd in achttien verschillende landen niet alleen 22 GP’s en daarmee 44 races worden afgewerkt. Maar er is meer. Met het oog op de volgende twee jaren moet in de meeste gevallen ook worden besloten welke coureur voor welk merk gaat rijden. Omdat het technisch reglement voor 2027 volledig op de schop gaat, zijn bovendien de fabrikanten gedwongen om compleet nieuwe machines te construeren en te ontwikkelen. Daardoor is niets zeker!

Voor het seizoen 2002 vond de tot nu grootste verandering op technisch gebied in de koningsklasse van het WK-wegracen plaats. Want toen maakte de 500cc-klasse plaats voor de zogenaamde ‘MotoGP’. Hiervoor werd de tweetaktmotor in de ban gedaan en mochten er na een overgangsjaar alleen maar viertakten met een maximale cilinderinhoud van 990 cc aan de start verschijnen. Met Bridgestone, Dunlop en Michelin waren er drie bandenfabrikanten in de nieuwe koningsklasse actief. Maar omdat de machines al snel te snel werden, werd voor 2007 de cilinderinhoud teruggebracht naar 800 cc en mochten de motoren niet meer dan vier cilinders hebben. Natuurlijk ging de technische ontwikkeling door. Met meerdere reglementswijzigingen tot gevolg. Zo werd in de loop der jaren de veroorloofde hoeveelheid brandstof, het aantal te gebruiken motorblokken en het aantal banden teruggebracht. In 2009 werd met Bridgestone voor het eerst slechts één bandenleverancier in de MotoGP toegestaan. Omdat het wedstrijdbeeld met de 800cc-motoren tegenviel, werd voor 2012 de maximale cilinderinhoud tot 1000 cc vergroot. De maximaal vier cilinders mochten niet meer dan een doorsnee van 81 mm hebben, dit om het toerental te beperken. In grote lijnen bleef het technisch reglement tot nu toe hetzelfde. Alleen kwam er een vorm van eenheidselektronica en wisselde Michelin in 2016 Bridgestone af als enige bandenleverancier.

Omdat de machines andermaal te snel zijn geworden en er moeilijk mee kan worden ingehaald, komen er voor 2027 ingrijpende technische maatregelen. Zo gaat de maximale inhoud van de viercilinders naar 850 cc (met een maximale boring van 75 mm), worden de ride-height- en holeshot-devices verboden en worden ook de aerodynamische hulpmiddelen, oftewel de ‘vleugels’, kleiner. Bovendien komt er met Pirelli andermaal een nieuwe bandenleverancier. Vol spanning wordt uitgekeken naar de eerste tests met de 2027-prototypes en banden. Die gaan plaatsvinden na de GP’s van Tsjechië en Oostenrijk.

Ducati als maatstaf

Maar eerst nog het 25e MotoGP-seizoen dat tevens dus een afsluiting van andermaal een technisch tijdperk is. Een tijdperk dat door Ducati de laatste vier jaar werd beheerst bij de coureurs en maar liefst zes achtereenvolgende jaren bij de constructeurs. Tijdens de eerste test van 2026 in Maleisië werd onmiddellijk duidelijk dat het Italiaanse merk ook voor dit seizoen de maatstaf vormt. Want de vijf aanwezige Ducati-coureurs — Fermín Aldeguer is nog herstellende van een dijbeenbreuk — klasseerden zich op de laatste testdag bij de snelste zes. Alleen Marco Bezzecchi (Aprilia) wist als tweede een complete Ducati-dominantie te voorkomen. Álex Márquez, die intussen als ‘Sepang-specialist’ kan worden betiteld, was zowel de snelste over één ronde als over een race-(Sprint)-simulatie. De Gresini-coureur heeft dit seizoen de beschikking over de nieuwste Ducati. Als derde volgde een andere GP26-rijder. Dat was VR46-coureur Fabio Di Giannantonio. Vlak hierachter zaten Pecco Bagnaia en Marc Márquez, oftewel de beide Ducati-fabriekscoureurs. Dat was voor velen een opluchting. Zeker in het geval van Bagnaia. Na een desastreus 2025-seizoen toonde de tweevoudig MotoGP-wereldkampioen zich zeer ingenomen met met name het gevoel in de voorkant van de nieuwe GP26. En Marc Márquez bleek na zijn zoveelste blessureleed onmiddellijk weer hard te kunnen gaan.

Pecco Bagnaia heeft op de Ducati GP26 zijn zelfvertrouwen en snelheid hervonden.

Hoewel testen slechts testen is (en blijft), is toch de eerste indruk dat de machtsverhoudingen ten opzichte van verleden jaar niet veel zijn veranderd. Want tijdens de eerste vergelijking in 2026 werden Ducati en Aprilia gevolgd door KTM (Pedro Acosta als achtste), Honda (Joan Mir, die verrassend op de tweede dag de snelste was geweest, als negende) en vervolgens Yamaha. Laatstgenoemde fabrikant doet, net als Honda, er heel veel aan om terug te keren aan de top van de MotoGP. Zo werden er minimaal tien nieuwe V4-machines gebouwd voor haar vier GP-coureurs en meerdere testrijders. Een hele investering. Ook al omdat die machines slechts één seizoen zijn te gebruiken. De eerste grote test ervan verliep in Sepang bepaald niet naar wens. Zeker niet voor kopman Fabio Quartararo. De Fransman kwam op de eerste dag van de officiële test hard ten val, met als gevolg dat hij met een gebroken linker middelvinger onmiddellijk huiswaarts keerde. Nog was alle leed voor Yamaha nog niet geleden, want tijdens de middagsessie verschenen de andere rijders van de Japanse fabrikant ook niet meer in de baan. Volgens een woordvoerder had dit niets met de val van Quartararo te maken, maar was er sprake van een ander technisch probleem waardoor de veiligheid van de coureurs in het geding kwam. De volgende en laatste testdag kwamen de Yamaha-coureurs wel weer in actie, maar wel op machines die minder toeren draaiden.

Aalt Toersen over de impact van schrapresultaten: de meeste punten, maar geen wereldkampioen

Heel vroege transferperiode

De problemen konden voor Yamaha niet op een slechter moment komen. Want de kans dat Fabio Quartararo het merk gaat verlaten, is er alleen maar groter door geworden. Voor alle malheur werd de wereldkampioen van 2021 al in verband gebracht met een overstap naar Honda voor de seizoenen 2027 en 2028. Op het moment van schrijven is alleen zeker dat van de topcoureurs Marco Bezzecchi ook in het 850cc-tijdperk bij Aprilia rijdt. Het ligt voor de hand dat de verbintenis tussen Marc Márquez en Ducati wordt verlengd. Zeker is dat Jorge Martín Aprilia gaat verlaten om waarschijnlijk naar Yamaha te gaan. Pedro Acosta heeft zijn zinnen gezet op een fabrieks-Ducati. Dit zou dan ten koste gaan van Pecco Bagnaia. Op zijn beurt is de Italiaan welkom bij alle andere fabrieksteams. En wat gaat Álex Márquez doen? Blijft hij bij Gresini-Ducati of stapt hij eventueel over naar KTM? De verwachting is dat het merendeel van de rijdersbezetting voor 2027 duidelijk zal zijn voor de start van het seizoen 2026. Overigens zorgt het zo vroeg starten van de transfermolen er wel voor dat er dit seizoen een vreemde situatie ontstaat. Zo zullen de vertrekkende coureurs vast niet de nieuwe 850cc-machines van hun huidige werkgever gaan testen. En het is natuurlijk een vraagteken welk merk met de beste 2027-machine op de proppen komt.

Marc Márquez is favoriet

Maar eerst dus nog genieten van het laatste seizoen van het 1000cc-tijdperk. Hoewel hij kort na het behalen van zijn zevende MotoGP-wereldtitel in Japan buiten zijn schuld geblesseerd raakte en zo vier maanden niet op een MotoGP-machine had gereden, liet Marc Márquez bij zijn eerste optreden in 2026 zien dat hij nog niets van zijn motivatie en snelheid heeft verloren. Een kwestie van instinct en talent. De nu 33-jarige regerend wereldkampioen gaat zo ook in 2026 als grote favoriet voor de titel van start. Mocht hij opnieuw de titel behalen, dan komt de Spanjaard wat het totaal aantal wereldtitels in de koningsklasse (500cc en MotoGP) betreft op gelijke hoogte met Giacomo Agostini. Bovendien gaat MM93 dan wat het totaal aantal kampioenschappen betreft zijn grote rivaal Valentino Rossi voorbij. Want met tien titels op zak nestelt de Spanjaard zich dan in het klassement ‘Meest succesvolle motorwegracecoureur aller tijden’ achter Giacomo Agostini (met vijftien titels) en Ángel Nieto (met dertien) alleen op plaats drie.

Na eerst nog twee testdagen op 21 en 22 februari te hebben afgewerkt, gaat het weekend erop in het Thaise Buriram het 78e Wereldkampioenschap wegrace van start.

Foto’s: MotoGP.com, ANP en Teams

MOTOGP-wereldkampioenen bij de coureurs

Positie Coureur Titels Jaren
1Marc Márquez (E)7x2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019, 2025
2Valentino Rossi (I)5x2002, 2003, 2004, 2005, 2009
3Jorge Lorenzo (E)3x2010, 2012, 2015
4Francesco Bagnaia (I)2x2022, 2023
5Casey Stoner (AUS)2x2007, 2011
6Nicky Hayden (USA)1x2006
7Jorge Martin (E)1x2024
8Joan Mir (E)1x2020
9Fabio Quartararo (F)1x2021

Bij de contructeurs

Plaats Merk Aantal zeges Jaren
1 Honda 12x 2002, 2003, 2004, 2006, 2011, 2012, 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019
2 Ducati 7x 2007, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025
3 Yamaha 5x 2005, 2008, 2009, 2010, 2015

Coureurs met de meeste titels in de koningklasse

Positie Coureur Land Titels
1Giacomo AgostiniI8
2Marc MárquezE7
2Valentino RossiI7
3Michael DoohanAUS5
4Geoff DukeGB4
4Mike HailwoodGB4
4Eddie LawsonUSA4
4John SurteesGB4
9Jorge LorenzoE3
9Wayne RaineyUSA3
9Kenny Roberts srUSA3

Quotes

2026 Indian Chief Vintage: eerste vragen na de test in Benidorm

0
2026 Indian Chief Vintage

Indian heeft niet alleen een nieuwe CEO en een nieuwe investeringsmaatschappij achter zich, het merk bestaat ook 125 jaar. Om dat allemaal te vieren, lanceren de Amerikanen een nieuwe Chief Vintage. En dat is gewaagd, want welk ander merk heeft een model in het gamma met een design van de jaren 40?

Motor.nl: Geen enkel ander merk?

Gijs Gilis: “Dat klopt. Indian heeft gekeken naar de styling van de 1940 Chief en dat overgebracht op het platform van de huidige Chief. Het resultaat is indrukwekkend, of je het mooi vindt of niet. Een grijze zone zien we niet echt gebeuren voor dit type motorfiets. Je vindt het leuk, of verschrikkelijk.”

Nieuw: 2026 Indian Chief Vintage

Wat is er allemaal gebeurd met het design?

Gilis: “Wat het meest opvalt, zijn de afgedekte, grote spatborden. Die bestaan trouwens uit één stuk metaal, wat naar het schijnt best bijzonder is. Verder is er een solozadel, spaakwielen, een hoog, gebogen stuur en een opvallende – hoewel in het zwart – dubbelloops uitlaat. Sta je recht voor of achter de Vintage, zie je hoe smal hij gemaakt is.”

Indian is nogal sterk qua details en afwerking. Is dat hier ook het geval?

Gilis: “Absoluut. De afwerking is van een erg hoog niveau, zoals we van het merk gewend zijn. Leuke details zijn de zwart gespoten cilinders en zilverkleurige cilinderkoppen – net zoals vroeger. Of de goed verscholen USB-poort onder het stuur. Maar het leukst vinden we het lichtgevende indianenhoofd op het voorspatbord. Daardoor wordt die meteen herkenbaar als een Indian.”

Schuilt er onder die klassieke look moderne technologie?

Gilis: “De Thunderstroke 116 V-twin mag dan luchtgekoeld zijn, hij is wel voorzien van drie rijmodi. Ook het gekende Ride Command wordt gebruikt op de Vintage. Dat touchscreen dashboard ziet er eenvoudig rond en simpel uit, maar werkt geniaal en heeft zelfs ingebouwde gps. Het systeem is voor dit jaar flink geüpdatet waardoor het nu een stuk sneller opstart en reageert. Zelfs met handschoenen aan gaat dat prima.”

Indian Motorcycle komt met waanzinnig mooie (en gloednieuwe) Chief Vintage naar MOTORbeurs Utrecht

Heb je ook nog een beetje gereden daar in het (altijd zonnige?) Benidorm?

Gilis: “’’Altijd zonnig’ krijgt een terecht vraagteken, want ’s nachts is hier wel wat neerslag gevallen. Gelukkig is ’s ochtends de zon doorgebroken – wat ook qua temperatuur welkom was – en konden we na de lunch stevig op het gas.”

Het lijkt nu niet meteen een motorfiets om snel mee over bergwegen te rijden.

Gilis: “Juist. Maar het kan wel, zij het met 327 rijklare kilo’s die je moet afremmen en een zeer beperkte grondspeling. Gelukkig heeft het motorblok 156 Nm koppel, waardoor je alle verloren tijd in bochten weer meteen goedmaakt op het rechte stuk. Cruiser of niet, als die kronkelwegen opduiken, kriebelt het altijd. Al zit je op een 50cc. Over kriebelen gesproken, mijn maag begint wat te knorren…”

Dorst of honger? Waarom de vraag stellen als we het antwoord al weten… Schol! Euh… smakelijk!

44ste Pokerrit – seizoensopening bij Motorclub Randstad Leiden

0

Op zondag 29 maart 2026 luidt Motorclub Randstad Leiden het motorseizoen in met de 44ste Pokerrit. Deze openingsrit staat open voor alle motorrijders, ongeacht merk of type motor.

De inschrijving vindt plaats tussen 09:30 en 11:00 uur bij de club. Onder het genot van een kop koffie met iets lekkers ontvang je de route van ongeveer 180 kilometer, geschikt voor Garmin of TomTom. Sluit je aan bij een gezellig groepje of rij de route op eigen tempo.

Onderweg zijn er twee stops: een koffiestop en een verzorgde lunchpauze. Tijdens deze tussenstops en terug bij de club kun je meedoen aan de pokerspellen en kans maken op leuke prijzen.

De dag wordt feestelijk afgesloten met een gezamenlijke BBQ. Een ideale gelegenheid om kennis te maken met de club en andere motorrijders uit de regio.

Meer informatie vind je op mcrandstad.nl.

40 jaar MOTORbeurs: tips bij het zelf aankopen van een tweedehands motor

0

Zeg je MOTORbeurs Utrecht, zeg je automatisch ook heel veel tweedehands motoren en natuurlijk ook vette aanbiedingen op motorkleding. Zulke kansen wil je niet laten liggen, maar in datzelfde enthousiasme schuilt een groot gevaar. Een gevaar dat wij met deze tips graag voor je tackelen.

Motorfietsen hebben onderhoud nodig. Er zijn grote beurten en kleine beurten, maar er zijn ook hele grote beurten (en dus ook hele dure beurten). Het is dus belangrijk om je goed te oriënteren op de motorfiets die je wilt gaan kopen. Ken het onderhoudsschema, weet bij welke beurten er dure reparaties te verwachten zijn. Vraag dan ook altijd of je het onderhoudsboekje kunt inzien – hoewel dat tegenwoordig vaak moeilijker gaat, omdat dealers dit digitaal bijhouden. Is er geen ingevuld instructieboekje, dan kun je in elk geval vragen of je rekeningen van het onderhoud kunt inzien of vragen bij welke dealer de motor in onderhoud is geweest. Dan kun je die naar het onderhoud informeren en kun je ook controleren of de kilometerstand klopt. Iets dat anders moeilijk te controleren is, hoewel de algehele toestand van de motor wel een indruk geeft. Een doorgezakt zadel, versleten remschijven, veel steenslag in de kuip of de ruit en veel slijtage op de kroonplaat door een sleutelbos geven wel iets aan. Hoewel veel van die onderdelen ook te vervangen zijn.

Schade

Bij de algehele beoordeling van de motor is het eveneens belangrijk om te kijken of de motor schade heeft of kan hebben gehad. Kijk naar kleurverschillen in kuipdelen of stickers, kijk of de kuipdelen mooi op elkaar aansluiten en of er geen barsten in zitten. Krassen in het frame, de voorvork of de achterbrug zijn ook verdachte tekenen. Aan frames mag eigenlijk niets worden gerepareerd, dus bij diepe krassen of breuklijntjes kun je beter naar een andere motor omzien. Bij supersportmotoren kun je ook nog tekenen van een circuitbestaan aanlopen. Die hebben vaak een circuitkuip gehad, waarbij de originele kuip in opslag is geweest en er dus nog prachtig uitziet. De motor zelf heeft dan een zwaar leven gehad. Je herkent deze motoren vaak aan gaatjes in de rembouten en de olievuldop, waar borgdraad doorheen heeft gezeten. Verder kun je het zien als er aan een motor veel is gesleuteld: de bouten van het blok zijn dan vaak niet mooi scherp meer, de hoeken van de zeskanten zijn afgesleten.

Pekelfiets

Uiteraard wil je graag een betrouwbare motorfiets. Controleer de motor daarom goed op pekelschade: een motorfiets waar in de winter mee is doorgereden heeft vaak roestige bouten, uitlaten en zogenaamde bloemkolen op het aluminium. Dat is niet alleen minder mooi, het geeft ook aan dat veel bouten en moeren vastgeroest kunnen zijn en dat elektrische verbindingen corrosieschade kunnen hebben en tot storingen kunnen leiden.

Velgen

Is de eerste indruk goed, dan kun je de motor technisch gaan inspecteren. Zet de motor op de middenbok of de zijstandaard en laat een vriend(in) de wielen los van de grond trekken. Draai aan de wielen en controleer of ze soepel draaien en of er geen slingering in de velg zit, die aangeeft dat de velg een tik heeft gehad. Controleer de velg ook op scheuren en tik bij spaakwielen op de spaken om te kijken of ze allemaal hetzelfde klinken. Klinkt er een lager, dan zit die los. Dat hoeft geen ramp te zijn, maar het moet wel gesteld worden. Kijk ook meteen of er geen scheuren in de velg zitten; bij oude spaakwielen willen er rond de spaken wel eens scheurtjes ontstaan. Let bij het draaien ook op de remschijf: als die onregelmatig tegen de blokken aanloopt, is de schijf krom en moet je ze vervangen. Dat is duur.

Banden

Ben je met de wielen bezig, kijk dan goed naar de banden. Zijn ze onbeschadigd, vertonen ze geen droogtescheurtjes of scheve slijtage? Zie je tekenen van reparatie (veter), dan moeten ze eraf. Dat moet ook als de profieldiepte minder dan de wettelijke 1 mm is. Wij raden al vanaf 2 mm aan. De minimale profieldiepte wordt aangegeven door ‘Tread Wear Indicators’. Dat zijn ondiepe plekjes in de profielgroeven. Als het rubber gelijkgesleten is rond de indicator, dan is de band op. De plek van de indicator wordt meestal op de wang van de band aangegeven met een pijltje en de letters TWI. Verder is het belangrijk om te controleren of de snelheidsindex en de draagindex van de band overeenkomen met de specificaties die voor de motorfiets gelden. Een goede maat wil nog niet zeggen dat je de goede bandconstructie hebt. Een verkeerd karkas kan de veiligheid en stuureigenschappen flink beïnvloeden. Ook de leeftijd van de band kan dat. Die kun je aflezen aan de hand van het DOT-nummer op de zijwangen. Achter de letters DOT staan vier cijfers: de eerste twee geven de productieweek aan, de laatste twee het productiejaar. Als de banden meer dan vijf jaar oud zijn, is het rubber al harder en geven ze minder grip. Zijn ze tien jaar oud, dan moeten ze er zeker af. Bevat het DOT-nummer maar drie cijfers en een driehoekje, dan is de band van voor 2000. Zonder driehoekje van voor 1990.

Remmen

Controleer de remschijven op groeven en probeer met een zaklampje te kijken hoe dik de remblokken nog zijn. Motorfietsremblokken zijn nieuw al niet zo dik, maar als ze onder de millimeter komen, moeten ze eraf. Kijk of de remslangen droog zijn en of er geen scheurtjes in zitten. De remvloeistof in het reservoir moet helder zijn, anders is er sprake van achterstallig onderhoud. Je merkt dan vaak ook dat de remmen sponzig aanvoelen. Voel ook even aan de voorvork of je speling op de balhoofdlager voelt en of het stuur soepel van links naar rechts draait, zonder een zwaar punt in het midden. Is dat er wel, dan is het balhoofdlager ingeslagen en moet het worden vervangen. Dat is best prijzig. Ook het vervangen van lekkende voorvorkkeringen is niet goedkoop, vooral bij upside-downvoorvorken. Kijk dus goed of de stofkappen in de voorvork droog zijn en of er geen leksporen naar de onderkant van de voorvork lopen. Controleer ook of de vering voor en achter soepel beweegt, zonder al te veel stick-slip. Bij motoren met een linksysteem willen lagerbusjes van de hevels nog wel eens vastroesten.

Motorblok

Uiteraard mag een controle van het motorblok niet ontbreken. Troebele koelvloeistof of asgrijze motorolie kan duiden op een lekke koppakking. Natuurlijk mogen er ook geen pakkingen of keerringen lekken. Het blok kan schoongespoten zijn. Kijk dus ook even waar de motor normaal geparkeerd staat of de vloer daar schoon is. Kijk ook naar witte sporen op de radiateur; die wijzen op een lekkage van koelvloeistof. Controleer ook de toestand van uitlaatbochten en de uitlaatdemper. Het kan duur zijn om doorgeroeste uitlaatpijpen of dempers te vervangen. Kijk ook of de uitlaat een ECE-goedkeuring heeft en of de dB-killer – dat is een extra binnenpijpje in het uiteinde van de demper – nog aanwezig is. Sommige mensen vinden een lawaaierige motorfiets leuk, maar je buren en de politie meestal niet. De statische controle eindigt met de aandrijving: controleer de swingarm-lagers door te kijken of je de swingarm soepel heen en weer kunt bewegen. Kijk naar de positie van de kettingspanners. Staan ze voor- of achteraan hun stelbereik? Probeer of je de ketting in het midden van het achtertandwiel los kunt trekken van het tandwiel. In dat geval is de ketting versleten en moet de ketting-tandwielset worden vervangen.

Starten

Na de statische controle wordt het spannend: controleer of de motor koud is voor je hem probeert te starten. Een slecht startende motor wordt vaak warmgedraaid voordat de klant komt kijken, want een warme motor start veel gemakkelijker. Een warme motor is dus verdacht en kan wijzen op een slechte compressie. Let op of de motor bij de start goed ‘rond’ komt. Een accu gaat vier tot tien jaar mee, afhankelijk van de kwaliteit van de accu, het laadsysteem en het gebruik van de motor. Soms staat er een datum op een accu, dan weet je al iets. Als de motor start, luister dan of de motor mooi regelmatig loopt en of je tikkende of rammelende geluiden hoort, zowel met een koude als een opgewarmde motor. Geluiden kunnen wijzen op een versleten distributieketting, versleten lagers of slecht gestelde kleppen. Let ook op het dashboard of daar lampjes blijven branden die storingen aangeven. Let ook op of het ABS-lampje brandt. Dat mag pas uitgaan als je rijdt. Bij storing in het ABS-systeem wordt het controlelampje wel eens verwijderd voor de verkoop. Dan zie je niet dat het ABS-systeem kapot is.

E10

Start de motor niet, dan loop je behoorlijk risico. Je kunt immers niet controleren of alles werkt. Je ziet en hoort tegenwoordig vaak de kreet ‘motor rijdend weggezet, maar start nu niet’, met de mededeling dat het dan wel een kleinigheid zal zijn. Meestal betekent het dat er E10 in de tank zat en dat de tank schoongemaakt moet worden en de benzineslangen vervangen. Bij oudere motoren – voor 2000 – moeten de carburateurs ultrasoon gereinigd worden, afgesteld en gesynchroniseerd. Ook de pakkingen in de carburateur ontkomen niet aan vervanging. Heb je met een ‘moderne’ motor te maken, dan moeten de brandstofpomp en de injectoren ultrasoon worden gereinigd of vervangen. De hoge concentratie bio-ethanol in E10 zorgt er namelijk voor dat deze benzine razendsnel veroudert en degenereert, waardoor het hele brandstofsysteem vervuild raakt. Dat kan na zes weken stilstaan al het geval zijn. Soms kun je de boel nog redden door een brandstofsysteemreiniger aan de benzine toe te voegen, maar dan heb je puur geluk. En natuurlijk kan het ook nog een andere oorzaak zijn: kapotte brandstofpomp, defecte CDI of erger.

Proefrit

Het blijft een heet hangijzer: veel motoren worden bij een proefrit gestolen. De kans is dus groot dat je bij een particulier geen proefrit mag maken. Probeer dan in elk geval of de koppeling goed te bedienen is en goed aangrijpt. Als de motor een middenbok heeft, kun je ook controleren of je alle versnellingen kunt inschakelen. Dat gaat uiteraard beter bij een proefrit. Mag je dat wel, dan kun je ook controleren of de motor goed op het gas reageert, goed remt, strak rechtuit rijdt en gemakkelijk stuurt.

Meer artikelen lezen over 40 jaar Motorbeurs?

40 jaar MOTORbeurs: Mooi Wark trapt af met nieuw motornummer

0

Op 19 februari om 11:00 uur barst het muziekfeest los in hal 12 van de Jaarbeurs. Ter ere van het 40-jarig jubileum van MOTORbeurs Utrecht heeft Mooi Wark speciaal een gloednieuw motornummer opgenomen. De Drentse band, bekend om hun eerlijke rock en no-nonsense houding, brengt een ode aan alles wat ronkt, ploft en buldert. Recht uit de uitlaat!

Na de presentatie van hun nieuwe nummer trakteert Mooi Wark het publiek op een set van dertig minuten vol goede muziek. Verwacht geen poeha of franje, maar pure energie — zoals een klassieke Moto Guzzi over de Ruinerdijk: ruw, echt en gelukkigmakend.

Wie erbij wil zijn, doet er goed aan vroeg te komen want hal 12 heeft geen oneindige capaciteit. De startbelofte is een knallende aftrap van de MOTORbeurs die nog lang zal nagalmen. Maak het mee!

Meer artikelen lezen over 40 jaar Motorbeurs?

40 jaar MOTORbeurs: Ducati viert 100-jarig bestaan met bomvolle stand in Utrecht

0

Waar MOTORbeurs Utrecht dit jaar haar 40-jarig bestaan viert, doet Ducati daar in de Koninklijke Jaarbeurs nog een flinke schep bovenop. Liefst 100 jaar bestaan de Italianen in 2026 en dat laten ze uiteraard niet zomaar voorbijgaan.

Ruim twintig jaar na de spectaculaire presentatie van de eerste Hypermotard introduceert Ducati een volledig vernieuwde generatie van zijn funbike: de Hypermotard V2 en SP-versie. De Hypermotard V2 krijgt de nieuwe 890cc-V2, goed voor 120 pk bij 10.750 tpm en 94 Nm bij 8.250 tpm. Het blok is 6,4 kg lichter dan de vorige Testastretta 11°. De Hypermotard gebruikt verder een nieuw monocoque-frame dat dienstdoet als dragend element én luchtfilterbehuizing. De motor is een integraal deel van het frame, wat zorgt voor meer stijfheid en gewichtsbesparing. Het totaalgewicht bedraagt 180 kg rijklaar zonder brandstof, 13 kg minder dan de Hypermotard 950. De SP-versie weegt 177 kg dankzij lichtere componenten. De Hypermotard V2 beschikt over een 6-assige IMU en een uitgebreid elektronisch pakket.

Aanwezige Ducati-modellen

  • Scrambler Nightshift
  • Monster
  • Hypermotard V2 SP
  • Multistrada V4 Rally
  • Desmo450 MX
  • Diavel V4 RS
  • Multistrada V2 S
  • Streetfighter V2 S
  • Panigale V4 Lamborghini
  • Panigale R

Vijfde generatie Monster

Ook aanwezig in Utrecht is de vijfde generatie van de Monster. Het 2026-model keert terug naar het basisprincipe van zijn oorsprong: focus op de essentiële componenten voor motorrijden, met de toevoeging van moderne technologie. Ook de Monster wordt aangedreven door het nieuwe V-twinmotorblok, 5,9 kg lichter dan het vorige Testastretta Evoluzione-blok. De motor levert 111 pk bij 9.000 tpm en is uitgerust met het IVT (In-take Variabele Timing)-systeem. Net als bij de Hypermotard draagt het chassisontwerp bij aan de gewichtsreductie. Het is gebaseerd op een monocoque-frame met een dub-belzijdige achterbrug en een subframe dat deels uit technopolymeer bestaat. Hierdoor is het totaalgewicht met lege tank gereduceerd tot 175 kg (een besparing van 4 kg).

Met de 2026 Multistrada V4 Rally tilt Ducati zijn avontuurlijke toermachine naar een hoger niveau. De nieuwe generatie van de reiskampioen uit Borgo Panigale is klaar om letterlijk de wereld rond te gaan. Ducati voegt voor 2026 twee nieuwe kleurstellingen toe: het stijlvolle Jade Green met gouden velgen en het klassieke Ducati Red met geborstelde aluminiumtank. Onder de kuip schuilt het bekende 1.158 cc V4 Granturismo-blok, goed voor 170 pk en 121 Nm. Qua elektronica is de V4 Rally opnieuw toonaangevend. Ducati breidt zijn radarsuite uit met Forward Collision Warning, dat de rijder waarschuwt voor mogelijke botsingen. Het Automatic Lowering Device laat de motor automatisch zakken bij lage snelheid, handig voor kortere rijders of bij manoeuvres met bagage. De Adaptieve Ducati Skyhook Suspension EVO is slimmer dan ooit en past zich in real time aan rijstijl en terrein aan, ondersteund door het nieuwe Ducati Vehicle Observer-algoritme, rechtstreeks ontwikkeld uit de MotoGP.


Meer artikelen lezen over 40 jaar Motorbeurs?

Test 2026 Ducati Monster: I’M legend

0

Zelden zijn motoren ook buiten het motorpubliek zo bekend. Laat het woord Monster vallen en zelfs vrienden of familie zonder motormicrobe weten meteen over welke machine het gaat. Dat zegt veel over de impact die Ducati met dit model sinds zijn voorstelling op de motorshow van Keulen in 1992 heeft gehad. Met de komst van de vijfde generatie rijst dan ook de logische vraag: wordt de naam en faam van die legende verder uitgebouwd?

Eigenlijk zou ik beter naar Málaga verhuizen. De ene na de andere perspresentatie vindt hier plaats, ook die van de nieuwe Ducati Monster. Zonzekerheid, moeten de merken gedacht hebben. Alleen: zekerheden bestaan niet meer in deze wereld. Scholen blijven dicht in het zuiden van Spanje en er wordt zelfs gewaarschuwd voor lokale aardverschuivingen. Het zal de Italianen worst wezen, want ondanks de dreigende zwarte lucht trekken we er toch op uit richting de in wolken gehulde bergtoppen rond Málaga. Als dat maar goed komt…

Test 2026 Kawasaki Z1100 SE: fikse uppercut

Monsteristi

2026 is een bijzonder jaar voor Ducati. Het merk viert zijn honderdste verjaardag, een niet te onderschatten mijlpaal in een industrie die zelden stilstaat. Het komt dan ook mooi uit dat net in dit feestjaar een nieuwe Monster wordt gelanceerd. Een model dat ondertussen evenveel levensjaren telt als ikzelf en maar liefst 33 kaarsjes mag uitblazen. Ook dat is een prestatie. Ik ken weinig modellen die zo’n leeftijd kunnen vieren.

Daarmee zitten we inmiddels aan de vijfde generatie Monster. Die brengt niet alleen een nieuw motorblok, maar ook een frisse slogan: ‘I’M legend’, waarbij de hoofdletter M uiteraard voor Monster staat. Ducati spreekt bovendien graag over de Monsteristi, de trouwe aanhang van Monster-rijders die hun motor vaak net iets persoonlijker maken dan gemiddeld.

Diezelfde Monsteristi stonden bij de voorstelling van de vierde generatie nog moord en brand te schreeuwen toen het iconische trellisframe werd ingeruild voor een lichter aluminium monocoqueframe. Dat monocoqueframe blijft voor modeljaar 2026 behouden en eigenlijk moet je goed zoeken naar grote uiterlijke wijzigingen. De tank kreeg een nog gespierdere, bijna bizonachtige uitstraling volgens de marketingafdeling, de led-signatuur in de koplamp werd hertekend en hier en daar zijn paneeltjes subtiel anders geplooid. Je moet al een kenner zijn om de verschillen meteen te spotten, maar toegegeven: de Monster oogt nog altijd fris, modern en vooral tijdloos.

Wet-modus

Wie weleens in Spanje heeft gereden, weet dat de wegen er verraderlijk glad kunnen zijn na regen, zeker wanneer er door lichte aardverschuivingen ook modder op het asfalt ligt. Een dunne, haast onzichtbare laag die het vertrouwen snel onderuit kan halen. Geen ideale omstandigheden voor een motor die het liefst op het scherpst van de snede wordt gereden.

De Monster beschikt over vier rijmodi, die bovendien afzonderlijk instelbaar zijn wat betreft ABS, tractiecontrole en andere elektronische hulpsystemen. In Road-modus laat de achterband zich in deze omstandigheden af en toe verleiden tot een zijstapje. Niet dramatisch, maar na enkele kilometers maakt de heldhaftigheid toch plaats voor de WET-rijmodus. Dat blijkt een wezenlijk verschil.

Het vertrouwen neemt merkbaar toe: de elektronica grijpt net iets sneller in, maar blijft daarbij voldoende subtiel en nooit storend. In het algemeen straalt de motor veel vertrouwen uit en worden kleine foutjes moeiteloos gecorrigeerd. Het stuurgedrag is zo licht en direct dat je soms bijna in de omgekeerde richting moet corrigeren, simpelweg omdat de Monster zo vanzelfsprekend en gretig de bocht invalt.

V-power

De grootste nieuwigheid zit natuurlijk in het motorblok. De vertrouwde V-twin met desmodromische kleppen maakt plaats voor de nieuwe V-twin met conventionele kleppen die we inmiddels kennen uit de Panigale V2, Streetfighter V2 en Multistrada V2. Platformbouw op zijn best en tegelijk weer een typische Ducati-feature die verdwijnt. Monsteristi zullen ongetwijfeld opnieuw steigeren, zou je denken, al is dat in dit geval onterecht.

Om te beginnen is dit motorblok vier kilo lichter, waardoor het drooggewicht uitkomt op 175 kg. Dat is een uitgesproken verschil, zeker in een segment waar de motoren sowieso al erg licht zijn. Op papier lijkt het een detail, maar op de weg voel je het verschil meteen, zeker bij insturen en traag manoeuvreren.

Maar minstens zo belangrijk zijn de karakteristieken van het blok zelf. Intussen is deze V-twin geen onbekende meer voor mij: ik reed hem al in verschillende configuraties, telkens met kleine nuances om perfect aan te sluiten bij het karakter van de motor. En laat ik duidelijk zijn: deze moderne V-twin biedt alles wat je nodig hebt. Opnieuw sta ik versteld van de souplesse bij lage toerentallen, zonder het typische aan/uit-gevoel waar moderne motoren onderin soms last van hebben.

Over de volledige curve trekt het blok gretig door, zeker in zo’n lichte motor als de Monster. Persoonlijk vind ik dit binnen zijn categorie een van de meest realistische motorblokken: het presteert uitstekend in alle omstandigheden zonder ooit flets aan te voelen. Daarbovenop is deze motoropstelling ook praktischer en goedkoper in onderhoud. Niet meteen sexy, maar wel allesbehalve onbelangrijk. Leuk detail: deze motor is er ook als 35 kW-versie en dus beschikbaar voor houders van een A2-rijbewijs.

Personaliseerkampioen

De zithouding is nog steeds typisch Monster en houdt een zeldzame balans tussen comfort en sportiviteit. Met mijn 1m90 kan ik niet klagen over de kniehoek. Omgekeerd kan de Monster ook enkele centimeters verlaagd worden, waardoor hij helemaal breed toegankelijk wordt voor een zeer divers publiek.

Volgens Ducati is dit trouwens de meest gepersonaliseerde Ducati in het gamma. Dat zie je ook in de uitgebreide accessoirelijst. Een speciale Termignoni-uitlaat mag dan ook niet ontbreken, al klinkt de dubbele standaarduitlaat al prima en oogt die zoals het hoort, netjes geïntegreerd zonder schreeuwerig te zijn.

De afwerking is goed en eerlijk gezegd kan ik weinig tot geen negatieve punten bedenken. De bediening is logisch en voelt solide aan, zonder gimmicks. Het 5-inch TFT-scherm toont alle nodige informatie zonder daarbij echt spectaculair te willen zijn zoals Chinese motoren, die een heuse tablet op het stuur monteren. Navigeren tussen de verschillende rijmodi gaat eenvoudig en zelfs standaard handvatverwarming is intussen geen taboe meer, iets wat je in dit segment vroeger zelden zag. De remmen zijn zoals verwacht van Brembo. Een echte noodstoptest zat er door het weer niet in, maar dat ze hun werk doen, staat eigenlijk buiten kijf.

Streetfighter

Ik hoor jullie al denken: waarom bestaat de Monster nog als er ook een Streetfighter V2 is? Met het vorige V2-motorblok was er nog een duidelijk verschil, maar dat onderscheid is er nu grotendeels niet meer. Ik legde de vraag voorzichtig voor aan de mensen van Ducati en het antwoord begint bij de uitstraling.

Beide motoren zitten in het naked-segment, maar beweren dat ze op elkaar lijken, is een brug te ver. Daarnaast is de Monster, oneerbiedig gezegd, het meer toegankelijke instap- of budgetmodel. Hij is goedkoper (toch € 4.000 verschil), heeft een eenvoudiger veringpakket en moet het met enkele pk’s minder doen dan de Streetfighter. Technische verschillen die eerlijk gezegd vrij minimaal zijn. Uiteindelijk zal de keuze vooral afhangen van smaak, gebruik en vooral het budget.

Vergelijkingstest Honda CB1000 Hornet vs. Kawasaki Z900 vs. Yamaha MT-09

In België kost de Monster € 15.190 voor het standaardmodel. De Plus-versie komt op € 15.590 en onderscheidt zich met een klein windscherm en een cover voor het duozadel. Voorlopig blijft het kleurenpalet sober, met keuze uit Ducati Red of Iceberg White. Maar reken erop dat dit model zich vroeg of laat zal aandienen als basis voor leuke feest- of special editions, met opvallende kleuren zoals bij de recente Senna-versie.

Conclusie test 2026 Ducati Monster

Ondanks de stormachtige omstandigheden legden we toch zo’n 150 kilometer af. Niet ideaal, maar ruim voldoende om een duidelijke indruk te krijgen. De vorige generatie wist me destijds al te overtuigen, zowel op de straat als op het circuit. Een model dat onterecht kritiek kreeg vanwege het loslaten van tradities, met name door het verdwijnen van het trellisframe. Daardoor kreeg die generatie naar mijn gevoel nooit de erkenning die ze verdiende en bleef ze ondergewaardeerd.

Met deze nieuwe Monster wordt dat verder rechtgezet. Hij is nog toegankelijker en verfijnd met een reeks subtiele, maar doeltreffende verbeteringen. Het nieuwe V2-motorblok vormt het moderne hart van het geheel en bewijst eens te meer hoe veelzijdig het is: van sportmotor in de Panigale V2 tot allroad in de nieuwe DesertX die binnenkort wordt voorgesteld.

Pluspunten 2026 Ducati Monster

  • Nog scherper gelijnd design
  • Stuurt lichtvoetig en intuïtief
  • Breed toegankelijk voor een ruim publiek
  • Heerlijk soepel en karaktervol motorblok

Minpunten 2026 Ducati Monster

  • Prijszetting ligt hoger dan bij directe concurrenten

Technische gegevens Ducati Monster

Categorie Details
TypeVloeistofgekoelde v-twin, DOHC
Cilinderinhoud890 cc
Boring x Slag96 x 61,5 mm
Kleppen/cilinder4
Compressieverhouding13,1:1
CarburatieElektronische injectie
KoppelingNatte multiplaat, PASC met anti-hop
TransmissieZesbak
EindoverbrengingKetting

Prestaties

Maximaal vermogen111 pk (82 kW) @ 9.000 tpm
Maximaal koppel91,1 Nm @ 7.250 tpm

Elektronica

KenmerkenMotor tractiecontrole, ride-by-wire, rijmodi, cruisecontrole, quickshifter
RijwielgedeelteABS, ledverlichting, tft, IMU

Rijwielgedeelte

FrameAluminium monocoque frame
Vering voorShowa 43mm UPSD-vork
Stelmogelijkheden voorNiet instelbaar
Vering achterShowa-monoshock
Stelmogelijkheden achterVeervoorspanning instelbaar
Veerweg (voor/achter)130/145 mm
Remmen voorTwee 320mm remschijven met radiale vierzuiger remklauwen
Remmen achter245mm remschijf met zwevende tweezuiger remklauw
Banden (voor/achter)120/70-17, 180/55-17 (Pirelli Diablo Rosso IV)

Prijzen

Nederlandv.a. €15.190
Belgiëv.a. €12.590

Algemeen

Wielbasis1.492 mm
Balhoofdhoek23°
Naloop87 mm
Zithoogte815 mm
Gewicht175 kg (rijklaar, zonder benzine)
Tankinhoud14 liter
Test 2026 Ducati Monster

‘Nog nooit heb ik zo heftig gezweet als tijdens mijn eerste circuitdag’

0

Nog nooit heb ik zo heftig gezweet, ik noem het een omgedraaide Prince Andrew. Het was na de laatste sessie van mijn eerste circuitdag. 17 graden, alleen een leren pak aan, 10 minuten rijden. Toch was ik kletsnat en zat mijn adrenaline zo hoog als Andrew zijn libido. Spannend, vond ik het van tevoren. Geen verzekering, hopelijk niet in een te snelle groep, kan ik eigenlijk wel sportief rijden?

Ik was net terug van een vakantie door Noord-Spanje op een gehuurde BMW R1250GS. ’s Ochtends stapte ik op mijn Triumph Speed Triple en moest ik weer even wennen aan deze kleine kogel. Dit past beter bij het rijden dat we vandaag gaan doen, dacht ik. Bij aankomst kwam ik in gesprek met een man uit mijn groep, midden 40 gok ik, die vertelde dat hij zijn nieuwe Kawasaki Z900 met de trailer had gebracht. Hij maakte de indruk dat hij heel snel zou zijn, maar nadat ik hem zijn hoofd schuin in de bochten zag gooien, werd het mij weer eens duidelijk dat ook deze man het spannend had gevonden. Mijn coping is mijzelf veel kleiner maken dan ik ben, zijn coping was zichzelf groter maken.

‘Moet dat zout strooien nou echt? Denk ik elk jaar’

Na deze sessie mocht ik naar een snellere groep. Bij één bocht was ik langzamer dan de rest, bij de andere kon ik goed meekomen. Feedback: nog meer naast de motor hangen. Toen dacht ik: ‘Nog meer? Dan kan je het krijgen ook.’ Nadat ik extreem ver naast mijn motor had gehangen, keek ik uit naar de debriefing als een 13-jarige zoon die op zoek is naar vaderlijke erkenning. Echter kreeg ik te horen dat ik nu iets meer naast de motor hing, maar nog lang niet genoeg. Zo leerde ik deze middag maar weer eens dat alles relatief is.

Ik schrok toen ik hoorde dat een vrouw die ik ken en in een andere groep reed, bleek te zijn gevallen. Ze gaf aan dat het allemaal wel meeviel, haar airbagvest had de klap goed opgevangen en de volgende sessie ging ze weer meedoen. Later zou blijken dat ze toch eerder naar huis is gereden en ze een hersenschudding bleek te hebben. Dit verbaasde haar, want ze heeft de grond of haar motor niet met haar hoofd geraakt. Ik moest terugdenken aan de keer dat ik onderuit was gegaan tijdens het filerijden en mijn gebroken duim ook niet meteen voelde. De adrenaline waar ik soms verslaafd aan ben, kan pijn heel goed verhullen.

Aan het einde van de dag maakte ik de balans op. Heb ik sneller leren rijden vandaag? Ja, iets. Maar vooral de lessen over coping en relativeren zijn mij bijgebleven. En dat adrenaline veel kan verbloemen, wellicht dat ik er daarom verslaafd aan ben.

Tekst: David van den Hil

Video: motorrijder racet tegen trein en krijgt internet over zich heen

1
Motor tegen trein dumpert

In een video die op het bekende platform Dumpert is gepubliceerd, gaat een motorrijder de strijd aan met een trein. Hij scheurt met snelheden boven de 130 km/u over landweggetjes en langs huizen, wat gevaarlijke situaties oplevert.

Kijkers reageren geschokt online. Veel mensen noemen het gedrag onverantwoord en wijzen op de risico’s voor andere weggebruikers. Of er al een onderzoek naar de identiteit van de bestuurder loopt, is onbekend.

Bekijk hier de beelden.

Politie neemt motoren in beslag na filmpje op Dumpert

BMW Motorrad presenteert de nieuwe BMW F 450 GS tijdens 40e MOTORbeurs Utrecht

0
BMW Motorrad MOTORbeurs Utrecht

Van 19 tot en met 22 februari vindt de 40e editie van de MOTORbeurs Utrecht plaats in de Jaarbeurs. BMW Motorrad is opnieuw prominent aanwezig en maakt deel uit van ‘All Brands United’, een initiatief van de RAI Vereniging. Dit houdt in dat de motor- en motorscootermerken gezamenlijk optrekken met een uniforme standbouw en een gezamenlijke opening van de beurs.

Primeur met de BMW F 450 GS

Op de 250 m² grote stand van BMW Motorrad staat dit jaar de gloednieuwe BMW F 450 GS. Deze lichte motorfiets heeft een nieuwe tweecilindermotor van 48 pk (35 kW) en weegt slechts 178 kg. Dit maakt de motor ideaal voor speelse en toegankelijke ritten. Bezoekers kunnen ook andere GS-modellen bewonderen, waardoor ze een compleet beeld krijgen van het Adventure-segment. Voor stedelijke rijders is er de populaire BMW C 400 GT, een comfortabele motorscooter.

BMW F 450 GS eindelijk geen concept meer!

ConnectedRide innovaties en proefritten

De stand biedt ook uitgebreide informatie over de innovatieve ConnectedRide-producten en de bijbehorende app. Bezoekers kunnen meer leren over de F 900 R en F 900 XR. Daarnaast zijn er twintig BMW motorfietsen beschikbaar voor proefritten op het Testparcours, begeleid door deskundige instructeurs.

Ontdek de BMW Motorrad Experience

Met de vernieuwde Experience Finder op de stand kunnen bezoekers een overzicht van evenementen ontdekken, variërend van toertochten tot workshops. Ook kunnen geïnteresseerden zich aanmelden als monteur bij BMW Motorrad, in het kader van de campagne ‘Pak een sleutelrol’. Dit biedt een kans voor technisch talent om een carrière bij BMW Motorrad te starten.