vrijdag 3 april 2026
Home Blog Pagina 3

Toertocht Alentejo, Portugal: The Bright Side of Life

0
Toertocht Alentejo, Portugal

Dit is het plan. Ik pik in Lissabon die huurmotor op en rij naar de zuidkust van Portugal. Daar pak ik de EN2, de mythische Estrada Nacional Dois, die de Route 66 van Portugal wordt genoemd. ’n Iconische weg dwars door het land naar de Spaanse grens in het noorden.

De motorclub van Faro organiseert jaarlijks het grootste motorfestival van Europa. Het clubgebouw staat ook de rest van het jaar open voor motorrijders om wat te eten, te drinken en te overnachten. En ik kan er een startpakket kopen voor de EN2. Met kaarten, folders, stickers, een stempelkaart en een heuse reisgids van 530 pagina’s in de tanktas rij ik noordwaarts.

Kilometerpaal 666

Vanuit de Algarve brengt een brug over de Rio Vascão me in de Alentejo. Deze Portugese provincie trakteert me meteen op een serie woest slingerende bochten. Opschakelen, terugschakelen, bijremmen, gasgeven. Dit is het ware leven. Als adempauze deint de EN2 op en neer door een landschap van geel gras, bruine heuvels, akkers en de ragebolbomen die in het Portugees pinheiros mansos heten. Om de zoveel afstand staat een wegmarkering van de EN2, kilometerpaal 666 werkt als een magneet op motorrijders. ‘Het nummer van het beest,’ lacht een motorrijder die er een selfie maakt.

Portugal is op-en-top een motorland. Elk stipje op de kaart lijkt wel een motorclub te hebben, verkopers van leren vestjes en opnaai-emblemen doen er vast en zeker goede zaken. Deze motard kent de EN2 op z’n duimpje. ‘Het is de ruggengraat van Portugal,’ zegt hij trots. ‘Maar vergeet niet de vertakkingen naar het westen en oosten.’ Op zijn advies maak ik een omweg via de Atlantische kust. Daar gaat m’n plan om in een rechte streep de EN2 af te rijden.

Toerisme Portugal: Met de motor naar de rand van de (oude) wereld

Almodôvar, Castro Verde, slaperige stadjes in eindeloze siësta glijden voorbij in klassieke schoonheid van witte gevels met kleurige accenten en rode dakpannen. Op elke schoorsteen en elektriciteitspaal woont een familie ooievaar. Ó Atlantico! De kust bij Porto Covo stelt niet teleur. Traag rollen de Atlantische golven op het zandstrand, wat een deining zit daarachter, helemaal vanuit Amerika. Ik rij parallel aan de kust naar Alcácer do Sal, beroemd om de zoutpannen en de zeevruchten die vissersvrouwtjes in een tent aan de haven verkopen.

Daarna brengt de bloedmooie N5 me terug naar de EN2. Weer wijzig ik m’n plan. Want bij de lunch in Torrão nodigt een groep Portugese motorrijders me bij ze aan tafel. Uiteraard is de EN2 ook bij hen een favoriete route. Maar ik moet toch vooral niet vergeten om naar het oosten te rijden! Met een kaart vol routesuggesties ga ik eerst nog ’n stukje zuidwaarts over de EN2 en dan langs het stuwmeer Odivelas. Dat water zorgt alleen voor een illusie van verkoeling, de weg slingert als een woeste horzel door het landschap dat trilt in de hitte. Dat het bandenprofiel niet volloopt met gesmolten asfalt is een wonder. In plaats van noordwaarts rij ik nu naar het oosten. Mijn kompasnaald raakt aardig van streek, van m’n oorspronkelijke plan komt zo weinig terecht.

Trotse vestingstad

De Alentejo is qua oppervlakte de grootste Portugese regio en meteen ook de dunbevolkste. Prima motorrevier dus. En daarboven blikkert de zomerzon die alle muizenissen hier op aarde verdampt. Alentejo, da’s the bright side of life. Tussen de golvende heuvels ligt het enorme kunstmatige Alquevameer. En daar mag ik gewoon omheen rossen op asfalt en naar keuze ook over stofpaden en modderpoelen. Wat een feest! Ik rij vervolgens rakelings langs de Spaanse grens naar de vestingstad Elvas.

Volgens beproefd Portugees recept puilt ook dit stadje uit van de geschiedenis en cultuur. Ook de Portugezen hadden last van de wrede Spaanse hertog Alva die van onze geuzen in Den Briel op z’n flikker kreeg. De Portugezen wipten de Spanjolen terug over de grens en bouwden Elvas tot de trotse vesting die nog steeds op de heuvels pronkt met borstweringen, slotgrachten, poorten en ophaalbruggen. Het aquaduct Amoreira voorzag de stad van water en is een van de vele typische symbolen van de stad waarin ik naar hartenlust over de kinderkopjesstraatjes mag rondrijden.

De BMW davert noordwaarts in de schaduw van bomen die speciaal ten behoeve van reizigers als ik langs de weg zijn neergezet. Bezoekers met goede bedoelingen krijgen in Portugal een gastvrij onthaal. Zo staat in de stad Campo Maior de grootste koffiefabriek van Europa, zeggen de trotse Portugezen, zodat de Majoranen hun Spaanse buren een vers kopje Deltakoffie kunnen voorzetten. Bem-vindo! En daar rollen de motorbanden alweer tegen de volgende hellingen aan. Gas erop en voorwaarts naar de bergen van São Mamede. Daar schittert het oude vestingstadje Marvão als een adelaarsnest boven op een rotskam. Hier kun je volgens de Portugezen de vogels van boven bekijken.

‘Vanaf Marvão kun je alles zien,’ schreef José Saramago, de Portugese Nobelprijswinnaar voor literatuur. Hoe waar! ‘Hoe kan een klein land zo groot zijn,’ schreef hij ook. Het oude centrum van Marvão is weer een plaatje met witgekalkte huisjes, kinderkopjes en fraaie tuinen die bij het kasteel horen. ‘Het verleden van deze landerijen is langer dan de wegen die erheen leiden,’ aldus Saramago. Deze zwervende Hollander kan eindeloos dolen over weggetjes tussen bergen en heuvels, die zijn bedekt met steeneiken, olijfbomen en barrocos – die grijsbruine gladde keien in alle vormen en maten die het landschap een extra geheimzinnige aanblik geven. Zo diep in het binnenland zijn hier minder toeristen dan aan de kust en die zijn er al helemaal niet op de smalle bergweggetjes die als spaghettislierten rond Marvão slingeren. De São Mamede is het uitgestrektste en hoogste gebergte van Portugal onder de Taag en biedt een overdosis aan magie. Stenen muurtjes escorteren al eeuwenlang de verlaten kronkelweggetjes met nu eens trage, dan weer snelle bochten.

En witte stadjes op de groene heuvels. In de ‘typisch Portugese’ wijkjes van kleine witte huisjes woonden vroeger Moren die na de kerstening van Portugal in de twaalfde eeuw van geloof wisselden en hier bleven wonen. Net zoals joden, zoals in het stadje Castelo de Vide. Portugal is gastvrij. De route daalt weer af naar de vlaktes van de Alentejo. De uitgestrektheid van het landschap wordt gemarkeerd door menhirs, dolmens en andere magische stenen, olijfbomen, kurkeiken, stenen muurtjes, wegkruisen en hier en daar een wit dorpje, kasteeltoren, kerkje of kapel. En als de zon de aarde opwarmt komen geuren los van stenen, planten, gras, hooi, bloemen, kruiden, olijven en hier en daar een vleugje vee. Dat alles suddert in de zon, waarvan het licht het geheel maar ook elk detail afzonderlijk laat schitteren. Ja, ja: the bright side of life.

De moederrivier

Via Ponte de Sor kom ik weer op de EN2. De bewegwijzering is toch niet overal langs de route adequaat. Welke weg zet nu de EN2 voort in de vaart der volkeren? De oude mannen met petten op die door de Portugese overheid op bankjes langs de route zijn gezet, slaan mijn gesteggel geamuseerd gade. Hoeveel verhitte motorrijders hebben ze de afgelopen honderd jaar al voorbij zien komen? Hun schorre kreten en onduidelijk heen-en-weergewijs zetten me uiteindelijk toch op het juiste spoor. Goed volk.

Bij Montargil komen de rivieren Sor en Raia samen en die reizen gezamenlijk als Rio Sorraia naar Lissabon. Ik reis mee tot aan de Sorraia-monding in de Taag, de moederrivier van Portugal. Slotakkoord in majeur is de majestueuze brug Ponte Vasco da Gama, een eerbetoon aan een van de grootste Portugese ontdekkingsreizigers. Die raakte ook weleens van zijn geplande koers af, maar wat voor ontdekkingen leverde hem dat op! Van de 740 kilometer EN2 heb ik nog niet de helft gereden. En nu is mijn tijd op, moet de motor terug naar Lissabon en ik terug naar huis. De rest van de EN2 moet maar wachten op een volgende keer.

Foto’s: Michiel van Dam

Motorverhuur
Het bedrijf MotoXplorers in Lissabon biedt diverse georganiseerde groepsreizen aan. Maar je kunt er ook gewoon zelf een motorfiets huren om op de bonnefooi The Bright Side of Life in Portugal te ontdekken. www.motoxplorers.com

Download de route

Lengte: 880 km
Rijdagen: 4

Meer wild op de weg door zomertijd: extra risico voor motorrijders

0

Met de zomertijd die afgelopen weekend is ingegaan, waarschuwt een boswachter in Gelderland voor extra gevaar op de weg in de bij motorrijders geliefde provincie. Volgens Omroep Gelderland stijgt het aantal aanrijdingen met wilde dieren in deze periode met zo’n 20 procent.

De verklaring is eenvoudig: door het verzetten van de klok valt de ochtendspits nu samen met de trek van dieren die na het grazen terugkeren naar hun rustgebieden. Reeën en herten steken dan juist vaker wegen over. “De omgeving waarin ze voedsel zoeken, is onrustiger geworden. Daardoor zien we meer wildaanrijdingen,” aldus een boswachter van het Geldersch Landschap & Kasteelen.

Wat gebeurt er als mijn motor beschadigd raakt na een aanrijding met wild?

Motorrijders doen er de komende weken goed aan gas terug te nemen bij bosgebieden, zeker in de vroege ochtenduren. Waar automobilisten nog enigszins beschermd zijn door blik, heeft een motorrijder weinig marge.

Bron: Omroep Gelderland

Geen hoofdrol voor Nederlanders in EMX #wereldtoppers

0
Na twee wedstrijden bezet Gyan Doensen de twaalfde plaats in de EMX250 | Foto: KTM

In het bijprogramma van de Europese MXGP’s komen de klassen van het EK aan bod. De EMX125 treedt tien keer aan, de EMX250 twaalf keer, waaronder Arnhem. Vanuit de EMX125 van vorig jaar zijn Dani Heitink en Dean Gregoire doorgeschoven naar de EMX250. In deze klasse was Gyan Doensen vorig jaar ook al actief. Nieuw dit jaar bij de kwartliters Roan Tolsma en Guus Oomen.

Het seizoen is begonnen op twee totaal verschillende banen. In het Spaanse Almonte werd er gereden op een zanderige baan, in het Zwitserse Frauenfeld op een harde baan. Vanwege het grote aantal deelnemers rijden beide klassen hun trainingen in twee groepen. In Zwitserland wist geen van de Nederlandse EMX125-rijders zich te plaatsen voor de wedstrijd. Jannes Vos was 26e in groep A, in groep B eindigden Timo Heuver (25e) en Brayn van Vulpen (29e) niet bij de beste twintig, waardoor het voor dit drietal na de trainingen voorbij was. Een week eerder in Almonte was Heuver negende in groep B en kwam Vos 0,089 seconde tekort voor de twintigste plaats en mocht dus niet deelnemen.

Heuver deed het goed in Spanje en eindigde in de eerste manche als tiende op een halve ronde achter de winnaar, de Oostenrijker Moritz Ernecker. Op zondagmorgen was het verschil met de winnaar opnieuw een halve ronde. Gewonnen werd er door de Deen Bertram Thorius, Heuver kwam als dertiende over de finish. De dagzege was voor Ernecker (eerste en derde) voor de Fransman Sleny Goyer (twee keer tweede) en Thorius (achtste en eerste). Heuver werd tiende.

MXGP Spanje en Zwitserland 2026: primeurs voor Tom Vialle en Triumph

Voor de Nederlanders begon het in de EMX250 goed in Spanje met de vijfde plaats van Gregoire in de tijdtraining in groep A en de elfde voor Tolsma. In groep B deed Doensen het met een derde plaats nog net iets beter. Oomen haalde de race net door 19e te worden, Jayson van Drunen kon inpakken na zijn 24e plaats. Gregoire en Doensen kwamen beiden tot een zevende plaats (14 punten), maar eindigden in de andere manche niet bij de eerste twintig. Best geklasseerde Nederlander was Tolsma, die tot 15 punten kwam (16e en elfde). Oomen scoorde in de eerste race met een 18e plaats.

In Zwitserland was het op zaterdag al voorbij voor Oomen (29e in groep A), Tolsma (21e in groep B) en Mick Kennedy (23e in groep B). Doensen (vierde in groep A) en Gregoire (14e in groep B) plaatsten zich wel. Doensen scoorde in beide manches: 7e en 16e, voor Gregoire bleef de puntenbuit beperkt tot de 19e plek in de tweede race. Heitink liep recent in Oss een schouderblessure op en was nog niet fit genoeg om te kunnen rijden.

De Spanjaard Francisco Garcia won zowel in Spanje als in Zwitserland beide manches. In Almonte stonden met hem op het podium de Australiër Jake Cannon (tweede en vijfde) en de Fransman Mano Faure (negende en tweede). Op het podium in Frauenfeld werd Garcia vergezeld door de Italiaan Simone Mancini (vierde en derde) en Cannon (tweede en achtste). In de stand leidt Garcia met een voorsprong van 27 punten op Cannon. Doensen staat twaalfde.


Harley-Davidson Bagger World Cup Austin (USA)

Nieuwe Bagger World Cup komt naar Assen

Eind juni staat er een nieuwe raceklasse op het programma van de TT Assen: de Harley-Davidson Bagger World Cup. Racen met zware toermotoren met zadeltassen is iets wat we in Europa nauwelijks kennen. Het zal dan ook een ongewoon gezicht zijn om deze ‘baggers’ over het TT Circuit Assen te zien racen. In Amerika staat deze raceklasse al langer op de nationale kalender en de Grand Prix op het Circuit of The Americas in Austin vormde dan ook de ideale locatie voor de eerste ronde van deze nieuwe World Cup. Het deelnemersveld, met negen rijders verdeeld over vier teams, is nog mager. Maar het racen met de Harley-Davidson Road Glide-machines oogt spectaculair en allesbehalve alledaags. De Braziliaan Eric Granado pakte poleposition, maar wist die niet te verzilveren met een overwinning. In de eerste race reed hij lange tijd aan de leiding, totdat hij in de voorlaatste ronde ten val kwam. De Australiër Archie McDonald profiteerde en schreef zo de eerste zege in deze nieuwe World Cup op zijn naam. Op zondagochtend werd de tweede race gewonnen door de Spanjaard Óscar Gutiérrez, die in de slotfase voorbij wist te gaan aan Granado en McDonald. De Harley-Davidson Bagger World Cup komt tijdens zes Grand Prix-evenementen in actie: Austin, Mugello, Assen, Silverstone, Aragón en Spielberg.


NK Zijspancross St. Isidorushoeve (NL)

Winst voor Veldman/Van den Berg

De derde ronde van het Nederlands kampioenschap Zijspancross had een wat mager veld. De wedstrijd telde niet mee voor het Masters-kampioenschap en zodoende kozen veel GP-teams ervoor om deel te nemen aan de wedstrijd in het Franse Rozoy om zich op deze harde baan optimaal voor te bereiden op het aankomende WK-seizoen. In de eerste heat op de traditionele baan van ‘De Hoeve’ stormden Van de Boomen/Maas en Van Werven/Blauw samen op de eerste bocht af en dat ging net goed toen de zijspannen elkaar raakten. Veldman/Van den Berg pakten snel de regie, maar maakten even later een koprol. Terug op plek vier ging de gaskraan van Veldman weer open en konden ze later leiders Beunk/Van der Wiel toch terug naar plek twee verwijzen. Langens/Van Schijndel werden verrassend derde.

In de tweede heat namen Mulders/Van Deutekom de kopstart voor Veldman. Maar in de derde ronde crashte Mulders en was de weg vrij voor Veldman/Van den Berg om ook de tweede heat en het dagtotaal te winnen. Van de Boomen/Maas werden tweede en pakten zo, na plek zes en motorproblemen in heat één, toch nog plek drie in de dagstand. Beunk/Van der Wiel werden achter Van Werven/Buitenhuis vierde en zouden daarmee in totaal tweede worden in Sint Isidorushoeve. Smet op de dag was het zwaar geblesseerd uitvallen van bakkenist Niklas Hotze, waardoor de tweede heat met rood zou worden afgevlagd. De exacte medische toestand van Hotze is op het moment van schrijven nog onbekend.

De start van heat 1, het moment dat #118 Van den Boomen/Maas en #77 Van Werven/Blauw elkaar raken.

Crosskampioen Jeff Smith overleden

Jeff Smith werd tweevoudig Brits trialkampioen, won de Schotse trialzesdaagse, kwam acht keer met een gouden medaille terug van de Internationale Zesdaagse en werd tien keer Brits crosskampioen. Smith werd het meest bekend door zijn twee wereldtitels motorcross in de 500cc-klasse (1964 en 1965). Hij maakte negen keer deel uit van het Britse team in de Motorcross der Naties. Hij reed zijn hele leven op een BSA. Na het beëindigen van zijn actieve carrière emigreerde Smith in 1972 naar Canada, waar hij ging werken voor Can-Am. Zes jaar later verkaste Smith naar de VS, waar hij tot zijn dood is blijven wonen. Hij werd in 2000 opgenomen in de AMA Motorcycle Hall of Fame. Jeff Smith is op 88-jarige leeftijd overleden.

Tweevoudig wereldkampioen 500cc Jeff Smith (37), hier voor drievoudig titelhouder Paul Friedrichs, won in 1965 de internationale cross in Bergharen (ANP Foto).

Kort door de bocht

De Rally-Raid Portugal is gewonnen door Daniel Sanders. De Australiër leidde vanaf de eerste dag op zijn KTM. Na vijf dagen bedroeg het verschil met tweede man Tosha Schareina (Honda) bijna twee minuten. Na twee WK-rally’s leidt Dakar-winnaar Luciano Benavides, die negende werd in Portugal, met 48 punten voor Schareina (44) en Sanders (42).

De ONK-trial van Nunspeet is gewonnen door Randy Kerstjens. Hij bleef Fenno Goertz 17 punten voor.

Dave Kooiker won de 500cc-klasse bij de MX Nationals in Lichtenvoorde voor Boris Blanken en Micha-Boy de Waal. Jeroen Bussink zegevierde in de 250cc voor Mirco ten Kate en Freek van der Vlist.

Sportkalender

Datum Evenement
4 aprilIDC Assen
4 aprilONK speedway, flattrack Veenoord
4 aprilNK Junior Moto Racing Assen
5 aprilKwalificatie Zwarte Cross Reusel
6 aprilDMoM Heerde
6 aprilInt. grasbaan Balkbrug
10 aprilRoelof Thijs Bokaal ijsrace Heerenveen
10/12 aprilWK enduro Custonaci (I)
11 aprilGP ijsrace Heerenveen
11 aprilBeNeCup SuperMoto Chimay (B)
11 aprilMotoball Budel
11/12 aprilMXGP, EMX125, EMX250 Riola Sardo (I)
11/12 aprilKwalificatie Zwarte Cross Lochem
12 aprilIJsrace der Naties Heerenveen
12 aprilWK X-trial Lissabon (P)
12 aprilEMX Women Brezice (SLO)
12 aprilMX Nationals Emmen
16 aprilNK Junior Moto Racing Assen
18 aprilWK X-trial Tarragona (E)
18 aprilKwalificatie Zwarte Cross Hellendoorn
18/19 aprilWSBK, WorldWCR, Moto4 NC Assen
18/19 aprilWK endurance 24 uur, WK zijspan Le Mans (F)
18/19 aprilMXGP, EMX125, EMX250 Pietramurata (I)
19 aprilGP zijspancross Castelnau de Lévis (F)
19 aprilEMX65, EMX85 Delfzijl
19 aprilNSC, BeNeLux Trophy Croix-en-Ternois (F)
19 aprilBeNeLux Trophy Oschersleben (D)

Tekst: Jan Boer, Asse Klein, Emil Bilars
Foto’s: Emil Bilars, fabrikanten

MOTO73 #6 – 2026

0
MOTO73 6 2026

4 april ONK Speedway 2026: topsnelheid, nieuw talent en spektakel

0

De editie 2026 van het ONK Speedway op 4 april in Veenoord belooft een avond vol actie, rook en ronkende motoren te worden. Rijders razen met meer dan 130 km/u zonder remmen door de bochten, vastbesloten om de Nederlandse titel te grijpen.

Het programma is rijk gevuld met heats, halve finales en een spannende eindstrijd. Nieuw dit jaar is de 190cc Speedway Junior Cup, bedoeld om jonge talenten klaar te stomen voor de toekomst. Ook maakt de Flattrack zijn debuut, geïnspireerd door spectaculaire races uit Zuid-Frankrijk. Daarnaast keert de 50cc Automaat terug, met acht jonge coureurs tussen 5 en 8 jaar die hun eerste meters op de baan gaan maken.

Bij de 500cc-klasse wordt het duel tussen Mika Meijer en Dominic Hamminga spannend: lukt het Mika om zijn vierde titel op rij te pakken? De wereldkampioen en de nummer drie van het laatste WK verschijnen eveneens aan de start.

Programma: Start trainingen om 16:30, wedstrijd om 19:00. Entree: €10, kinderen 8–14 jaar €5, jonger dan 8 jaar gratis. Gratis parkeren en programmaboekje. Meer informatie.

Foto: ONK Speedway

MotoGP Brazilië en Amerika 2026: Bezzecchi, Martin en Aprilia grijpen de macht

0
Twee keer een 1-2 voor Aprilia met Marco Bezzecchi en Jorge Martin.

De GP’s van Brazilië en Amerika boden heel veel spektakel. Grote winnaars werden Marco Bezzecchi, Jorge Martin en Aprilia, want zij grepen de macht! Bezzecchi wist beide Grands Prix te winnen. Met teamgenoot Martin als tweede voert de Italiaanse combinatie na drie GP’s het WK-klassement aan.

Het Motor Grand Prix-circus keerde na een periode van 37 jaar terug naar Goiânia, een bruisende stad met 1,5 miljoen inwoners in het zuid/midden van Brazilië. Van 1987 tot en met 1989 vonden er op het Autódromo Internacional de Goiânia – Ayrton Senna (het circuit is vernoemd naar de in 1994 dodelijk verongelukte F1-coureur, die in zijn geboorteland nog altijd een held is) drie GP’s plaats. Ze werden in de 500cc-klasse achtereenvolgens gewonnen door Wayne Gardner (Honda), Eddie Lawson (Yamaha) en Kevin Schwantz (Suzuki). Door verschillende oorzaken, zoals in de eerste plaats economische en organisatorische problemen en ook vanwege de criminaliteit en de veiligheid van de circuits, kende de Braziliaanse Grand Prix roerige tijden. In 1992 vond het evenement eenmalig plaats op het in de wijk Interlagos van de stad São Paulo gelegen Autódromo José Carlos Pace. Ook dit racecomplex werd naar een Braziliaanse F1-coureur vernoemd. Daar heette de 500cc-winnaar Wayne Rainey (Yamaha). Drie jaar later reden de coureurs voor het eerst op een circuit dat was gelegen in de wijk Jacarepaguá van Rio de Janeiro. Ook deze baan kreeg de naam van een F1-coureur uit Brazilië en werd omgedoopt tot: Autódromo Internacional Nelson Piquet. Oftewel naar de schoonvader van Max Verstappen. Luca Cadalora (Yamaha) was degene die er een 500cc-zege wist te boeken van wat toen nog als de ‘GP van Brazilië’ te boek stond. Want na 1995 heette het evenement Rio de Janeiro Motorcycle Grand Prix. Kortweg de GP van Rio. Deze Grand Prix vond in een tijdsbestek van negen jaar, van 1996 t/m 2004, acht keer plaats. Winnaars waren Mick Doohan (2x), Valentino Rossi (4x) en de Japanners Norick Abe en Makoto Tamada. Daarna verdween ook dit evenement van de WK-kalender. Bovendien werd het circuit van Rio de Janeiro in 2012 gesloopt.

Bezzecchi (72) en Martin (89) heersten in Brazilië en Amerika.

Algemeen is bekend dat de Brazilianen een grote passie voor sport hebben. Dat is in de eerste plaats voetbal. Maar ook racen met auto’s (met name de Formule 1) en motoren is in het Zuid-Amerikaanse land zeer populair. Daarom werd in 2024 het besluit genomen om het circuit van Goiânia, dat op dat moment vijftig jaar oud was, compleet te renoveren en aan de huidige eisen aan te passen. Dit alles gebeurde nadat, wat toen nog Dorna heette, de toezegging had gedaan dat de Braziliaanse Grand Prix zou terugkeren op de WK-kalender. Hoewel de Brazilianen vanwege al het werk dat moest worden verzet liever hadden gezien dat de MotoGP in 2027 naar hun land zou terugkeren, gebeurde dat reeds dit jaar.

Hindernissen

Zoals veel insiders al vreesden, mede vanwege de ervaringen uit het verleden, werd het een terugkeer met de nodige onverwachte hindernissen. Vooropgesteld moet worden dat het slechts 3.845 meter korte maar technische baantje er prachtig bij lag. Alleen de Sachsenring is korter, maar daarentegen is daar de gemiddelde snelheid lager. Dus is Goiânia nu op de kalender het circuit met de kortste rondetijd. Toch waren de MotoGP-coureurs, die er tijdens de GP-race maar liefst 31 ronden moesten afleggen, vol lof over datgene wat de Brazilianen hadden weten te verwezenlijken. Maar wat zij niet in de hand hadden, was het weer. Want hevige regenval voor en tijdens deze GP zorgde voor heel veel overlast. Zo kwamen delen van het circuit onder water te staan en zorgden modderstromen ervoor dat het asfalt ernstig vervuild raakte. Maar dat niet alleen. Er ontstonden mede door de hoge temperaturen ook problemen met het wegdek. Een gat zorgde ervoor dat de kwalificaties op zaterdag moesten worden uitgesteld en dat op zondag de MotoGP-race vanwege het slechter wordende asfalt niet over 31 maar 23 ronden werd verreden. Hoewel de organisatoren er alles aan deden, bleek Goiânia niet echt gereed te zijn voor de terugkeer van de Grand Prix.

Moto2 Brazilië en Amerika 2026: tweeluik zonder glans voor Nederlanders

Ondanks dat ging het evenement toch gewoon door. Dat gebeurde voor de ogen van in totaal 148.384 razend enthousiaste Braziliaanse racefans. Enigszins verrassend was het dat Fabio Di Giannantonio, die met een tijd van 1.17,410 min. de pole pakte voor Marco Bezzecchi en Marc Márquez. Maar in de Sprint moest de Ducati VR46-rijder het hoofd buigen voor de regerend wereldkampioen. Het was de eerste overwinning van Márquez sinds zijn zege tijdens de GP van San Marino van 13 september 2025. Achter de twee Ducati GP26-coureurs werd het Aprilia-duo Jorge Martin en Marco Bezzecchi derde en vierde. Opvallend hierbij was dat de Spanjaard voor zijn Italiaanse teamgenoot eindigde. Maar net als in Thailand nam laatstgenoemde op zondag revanche op zichzelf. Bezzecchi boekte niet alleen zijn vierde GP-zege op rij, door de tweede plaats te pakken zorgde Martin ervoor dat het Aprilia-team de eerste één-twee-overwinning in de MotoGP kon vieren. Als derde stond Di Giannantonio opnieuw op het podium. Nu slaagde de Italiaan er wel in om een niet helemaal fitte Marc Márquez (vierde) voor te blijven. Omdat Pedro Acosta in Brazilië niet verder dan een negende en zevende plaats wist te komen, raakte de KTM-coureur, die klaagde over een te lage topsnelheid van zijn machine, al na één Grand Prix de WK-leiding weer kwijt. In de stand werd de jonge Spanjaard gepasseerd door zowel Bezzecchi als Martin. Zo verliet Aprilia Brazilië als eerste en tweede in het tussenklassement. Ook dit was een primeur voor het merk uit het Italiaanse Noale.

In de problemen

Na een bewogen Braziliaanse GP werd er direct doorgereisd naar Austin (Texas) voor de Grote Prijs van Amerika. Hoewel hij er de laatste twee keer ten val was gekomen, gold Marc Márquez met zeven overwinningen nog altijd als ‘The King of COTA’ (Circuit of the Americas). Grote vraag was nu of de regerend wereldkampioen sinds het oplopen van zijn blessures tijdens de GP van Indonesië in 2025, oftewel zeven GP’s geleden, eindelijk weer eens een Grand Prix zou weten te winnen. Dat zou dan tevens zijn honderdste GP-zege worden. Op een van zijn geliefde circuits moest Márquez dan wel de dit seizoen zo sterke Aprilia-coureurs zien te verslaan. Maar al tijdens de eerste training kwam de Spanjaard in grote problemen. Met een snelheid van een kleine 200 km/u kwam hij namelijk juist in een van zijn geliefde bochten (bocht 10) zwaar ten val. De Ducati-coureur nam gelijk de schuld op zich en verklaarde even niet opgelet te hebben op de daar ontstane (nieuwe) hobbels. Ook Q2 verliep niet helemaal naar wens voor Márquez, die daar duidelijk over was gefrustreerd. Terwijl Fabio Di Giannantonio andermaal de pole pakte en Marco Bezzecchi en Pecco Bagnaia (eindelijk weer eens in goeden doen) eveneens van de eerste startrij mochten vertrekken, kwam MM93 niet verder dan de zesde startplaats. Op zich hoefde dat geen probleem te zijn, ware het niet dat de oudste Márquez tijdens de Sprint, waarin en waarna heel veel gebeurde, in de eerste ronde te veel wilde. Hij maakte bij het remmen een inschattingsfout en ging zo niet alleen zelf onderuit, maar bracht ook Di Giannantonio ten val. Daardoor waren deze twee Ducati-troeven snel uitgeschakeld.

Aan de kop van het veld vervulde een andere Ducati-coureur, Bagnaia, een hoofdrol. De Italiaan leek weer eens te gaan winnen tot hij in de laatste ronde te grazen werd genomen door Jorge Martin. De Aprilia-rijder had als enige van het startveld niet voor de zachte achterband, maar voor de medium gekozen. Dat bleek uiteindelijk de beste keuze te zijn. Bovendien had hij het geluk dat zijn op dat moment op de tweede plaats liggende teamgenoot Bezzecchi vlak voor hem onderuit was geschoven. Nadat ook nog een sterk acterende Joan Mir (Honda) in de fout was gegaan, kwam de derde plaats in handen van Pedro Acosta. Nog was alle leed niet geleden. Want tijdens het vieren van zijn eerste zege op Aprilia en het feit dat hij de WK-leiding had weten te veroveren, ging Martin in de uitloopronde bij het maken van een vreugdevolle wheelie hard onderuit. Daarna werd bekend dat Acosta vanwege een te lage bandenspanning zijn derde plaats moest afstaan aan KTM-merkgenoot Enea Bastianini. En vervolgens kwam het nieuws dat Marc Márquez vanwege zijn fout in de Sprint een long-lapstraf voor de GP-race kreeg. ‘Zonder MM93 geen MotoGP-vuurwerk’, zou je haast zeggen!

Het indrukwekkende COTA-racecomplex met Marco Bezzecchi aan de leiding voor Pedro Acosta en Jorge Martin.

Geen probleem

Niet alleen Márquez kreeg een straf voor deze GP-race, maar ook Marco Bezzecchi en Luca Marini (Honda). Dit omdat ze in Q2 een collega in de weg hadden gereden. En dat was… Marc Márquez! Beide gestrafte coureurs werden op de grid twee plaatsen teruggezet. Voor Bezzecchi bleek dat geen probleem te zijn. Want na enig duw- en trekwerk met Pedro Acosta in de eerste bocht greep de Italiaan, die bij de clash wel wat polyesterwerk van zijn Aprilia verloor, direct de leiding om die niet meer af te staan. Zo won de 27-jarige ‘Bezz’ niet alleen zijn vijfde Grand Prix op rij, hij reed daarin ook alle 121 doorkomsten aan de leiding. Een ongekende prestatie! Jorge Martin maakte het feest voor het Aprilia-fabrieksteam compleet door opnieuw tweede te worden. Wel moest de Spanjaard door dit resultaat zijn eerste plaats in de WK-tussenstand weer afgeven aan zijn teamgenoot. In de eerste helft van de wedstrijd had Martin Acosta nog voor zich moeten dulden. Maar net als tijdens de Sprint kreeg die een probleem met de spanning van de voorband van zijn machine. Nu wist de KTM-coureur wel binnen de veilige grens te blijven door Martin te laten passeren. Zo mocht hij nu wel zijn derde plaats behouden.

Acosta had overigens het geluk dat Ai Ogura vijf ronden voor het einde uitviel met een defecte Aprilia. Want de Japanner, die een nieuw ronderecord reed, was hard op weg richting de derde plaats. Daarmee was de Aprilia-dominantie compleet geweest. Met een vierde positie was Fabio Di Giannantonio opnieuw de best geklasseerde Ducati-coureur. Binnen het fabrieksteam van dit merk deden zich twee uitersten voor. Marc Márquez nam in de vierde ronde zijn long-lap. Dat wierp hem terug van de zevende naar de elfde plek. Vanaf die positie begon de wereldkampioen, die na afloop verklaarde zich nog steeds niet honderd procent thuis te voelen op zijn machine, aan een inhaalrace. Hij kwam tot plaats vijf op 8,100 seconde van winnaar Marco Bezzecchi. Márquez gaf na afloop aan dat hij deze race zonder het moeten nemen van een long-lap ook niet had gewonnen. Misschien dat er een podiumplaats in had gezeten. De teamgenoot van de Spanjaard, Pecco Bagnaia, deed het precies andersom. Die viel in de slotfase van een aanvankelijke vijfde positie ineens terug naar de tiende plaats. De Ducati-coureur verklaarde na afloop dat hij steeds minder gevoel met zijn machine kreeg.

De best geklasseerde Honda-coureur heette dit keer Luca Marini (negende). Dat kwam omdat zijn merkgenoten Johann Zarco en Joan Mir (weer eens) onderuitgingen. Als vijftiende kwam Toprak Razgatlıoğlu over de finish. Daarmee was de Turkse coureur niet alleen de beste Yamaha-rijder, maar scoorde hij ook zijn eerste WK-punt in de MotoGP.

Door het vanwege de oorlog in Iran verplaatsen van de Grand Prix van Qatar van 12 april naar 8 november 2026 zitten er tussen de GP van Amerika en de volgende confrontatie niet één maar drie vrije weekenden. Die volgende confrontatie vindt plaats van 24 t/m 26 april in het Spaanse Jerez. Die tijd zal ongetwijfeld door onder andere Marc Márquez worden gebruikt om weer volledig fit te worden. Dat dit namelijk absoluut noodzakelijk is om de op dit moment oppermachtige combinatie Marco Bezzecchi en Aprilia te verslaan, mag duidelijk zijn.

Foto’s: MotoGP.com, ANP, teams

Uitslagen MotoGP Brazilië

Circuit: Autódromo Internacional de Goiânia – Ayrton Senna
Lengte: 3.835 meter
Pole position: Fabio Di Giannantonio (Ducati), 1.17,410 (178,3 km/u)Snelste raceronde: Marco Bezecchi  (Aprilia), 1.18,654 (175,5 km/h)

Sprint
1. Marc Márquez (E), Ducati, 19.41,982;
2. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, +0,213;
3. Jorge Martin (E), Aprilia, +3,587;
4. Marco Bezzecchi (I), Aprilia, +4,061;
5. Ai Ogura (J), Aprilia, +4,994;
6. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +7,728;
7. Alex Márquez (E), Ducati, +8,153;
8. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +8,342;
9. Pedro Acosta (E), KTM, +9,096.
  • 15 ronden = 57,525 km
  • Racegemiddelde winnaar: 175,2 km/u
  • Snelste ronde (6e): M. Márquez, 1.18,136 = 176,6 km/u
MotoGP
1. Bezzecchi, 30,19,760;
2. Martin, +3,231;
3. Di Giannantonio, +3,780;
4. M. Márquez, +4,089;
5. Ogura, +8.403;
6. A. Márquez, +8,918;
7. Acosta, +10,687;
8. Fermin Aldequer (E), Ducati, +11,359;
9. Johann Zarco (F), Honda, +12,907;
10. Raul Fernandez (E), Aprilia, +16,370;
11. Luca Marini (I), Honda, +18,529;
12. Franco Morbidelli (), Ducati, +19,980;
13. Diogo Moreira (BR), Honda, +21,322;
14. Alex Rins (E), Yamaha, +22,699;
15. Enea Bastianini (I), KTM, +23,840.
  • 23 ronden = 88,205 km
  • Racegemiddeld winnaar: 174,4 km/u
  • Snelste ronde (11e): Bezzecchi, 1.18,654 = 175,5 km/u (record)

Uitslagen MotoGP Amerika

Evenement: Grand Prix van Amerika
Circuit: Circuit Of The Americas
Lengte: 5.513 meter
Pole position: Fabio Di Giannantonio (Ducati), 2.00,136 (165,2 km/u)Snelste raceronde: Ai Ogura (Aprilia), 2.02,037 (162,6 km/h)

Sprint                                                         
1. Martin, 20.19,546;
2. Bagnaia, +0,755;
3. Bastianini, +3,199;
4. A. Márquez, +3,638;
5. Marini, +5,521;
6. Ogura, +7,183;
7. Fernandez, +8,634;
8. Acosta, +10,484;
9. Zarco, +10,574.
  • 10 ronden = 55,13 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 162,7 km/u
  • Snelste ronde (2e): Martin, 2.01,268 = 163,6 km/u
MotoGP
1. Bezzecchi, 40.50,653;
2. Martin, +2,036;
3. Acosta, +4,497;
4. Di Giannantonio, +6,972;
5. M. Márquez, +8,100;
6. Bastianini, +8,243;
7. A. Márquez, 11,253;
8. Fernandez, 13,129;
9. Marini, +14,471;
10. Bagnaia, +14,544;
11. Aldeguer, +21,063;
12. Brad Binder (ZAF), KTM, +22,062;
13. Moreira, +22,201;
14. Morbidelli, +24,371;
15. Toprak Razgatlioglu (T), Yamaha, +25,549.
  • 20 ronden = 110,86 KM
  • Racegemiddeld winnaar: 161,9 km/u
  • Snelste ronde (9e): Ogura, 2.02,037 = 162,6 km/u (record)

Stand MotoGP na 6 van 44 races

Plaats Coureurinformatie Punten
1Marco Bezzecchi, I, Aprilia81
2Jorge Martin, E, Aprilia77
3Pedro Acosta, E, KTM60
4Fabio Di Giannantonio, I, Ducati50
5Marc Márquez, E, Ducati45
6Raul Fernandez, E, Aprilia40
7Ai Ogura, J, Aprilia37
8Alex Márquez, Ducati28
9Francesco Bagnaia, I, Ducati25
10Luca Marini, I, Honda23
11Enea Bastianini, I, KTM22
12Brad Binder, ZAF, KTM17
13Franco Morbidelli, I, Ducati14
14Fermin Aldeguer, E, Ducati13
15Johann Zarco, F, Honda13

Quotes

MXGP Spanje en Zwitserland 2026: primeurs voor Tom Vialle en Triumph

0
Tom Vialle behaalde in Frauenfeld zijn eerste GP-overwinning in de MXGP.

Al in zijn derde race in de MXGP behaalde Tom Vialle zijn eerste zege. Na al enkele podiumplaatsen te hebben behaald, was er nu voor Triumph in de MX2 de eerste GP-overwinning.

Voorafgaand aan het nieuwe seizoen werd gerekend op mooie gevechten in de MXGP. Die verwachting lijkt helemaal uit te komen met meerdere kanshebbers op de ereplaatsen. De toonaangevende rijders van voorgaande jaren doen het ook nu goed en bij hen hebben zich gevoegd de uit de USA teruggekeerde Tom Vialle en de uit de MX2 overgekomen Kay de Wolf en Andrea Adamo.

Afgesprongen kettingen

Lucas Coenen lijkt momenteel de snelste rijder in de MXGP te zijn. Hij won in Spanje beide manches. Maar of dat er in Zwitserland ook in zou hebben gezeten, zullen we nooit weten. Na een goede start – hij leidde samen met Tom Vialle – liep al na een paar seconden de ketting eraf. Het lukte Coenen niet de ketting weer terug te leggen. Met behulp van een paar marshals kreeg hij de ketting wel weer op z’n plaats. Maar hulp van derden is niet toegestaan en dus werd de Belg gediskwalificeerd. Vreemd genoeg mocht hij wel in de wedstrijd blijven, al werd hij uiteraard niet geklasseerd. Zo’n kettingprobleem doet zich vrijwel nooit voor, maar wel in Frauenfeld. Eerder op de dag overkwam het koploper Mathis Valin in de MX2 en een klein kwartier na Coenen werd Jeffrey Herlings slachtoffer van hetzelfde euvel, evenals later in de race Andrea Adamo. Zowel Valin als Herlings konden hun race niet vervolgen. Adamo kon het probleem wel zelf oplossen. Hij verspeelde daarbij zoveel tijd dat hij buiten de punten finishte.

Vialle buitte zijn goede start prima uit en bleef tot aan de finish op kop. Na het wegvallen van Herlings kwam de tweede plaats in handen van Romain Febvre, maar die verloor terrein door een val. Dat maakte de weg vrij voor zijn landgenoot Maxime Renaux en Ruben Fernandez. Febvre maakte in Spanje een zware klapper, leek aanvankelijk gewond, maar dat was niet het geval.

Coenen kreeg zijn revanche in de tweede manche, die hij met ruime voorsprong won. Aanvankelijk was Herlings tweede. Toen die ten val kwam, profiteerde Tim Gajser, die net had afgerekend met Febvre, die later ook onderuitging en vijfde werd. Vialle werd als zesde afgevlagd en dat was precies genoeg voor de dagzege. Een verraste Vialle: ‘Dat ik op het podium zou komen had ik wel verwacht toen ik over de finish kwam, omdat niemand twee echt goede uitslagen had gereden. Maar dat ik had gewonnen, nee. Mijn eerste zege in de MXGP, hopelijk is het de eerste van nog veel meer.’

Kay de Wolf moest de eerste GP laten schieten vanwege een duimblessure, maar kwam zowel in Spanje als Zwitserland goed voor de dag. In Almonte reikte hij totaal tot de zevende plaats, in Frauenfeld behaalde hij net als Gajser en Febvre 34 punten. Omdat Gajser in de tweede manche voor hem finishte, werd de Sloveen derde achter Vialle en Renaux en De Wolf vierde, met Febvre als vijfde. De Wolf: ‘Ik heb nog steeds last van mijn duim en dan vierde worden in mijn tweede race in de MXGP is iets waar ik blij mee kan zijn. Elke keer als ik met deze rijders de baan in ga, leer ik. Naarmate het weekend vorderde voelde ik me steeds beter. Net naast het podium grijpen is nooit leuk, maar ik heb veel positiefs ervaren waarop ik verder kan bouwen.’

Calvin Vlaanderen presteert heel constant. Na 24 punten in Argentinië werden het er 25 in Spanje en nogmaals 24 in Zwitserland. Hij staat negende in de stand en is daarmee de beste Ducati-rijder. Andrea Bonacorsi is geblesseerd en startte niet, Jeremy Seewer is ver verwijderd van zijn vorm van de voorgaande jaren. Roan van de Moosdijk was niet in Spanje en behaalde in Zwitserland in beide races punten.

Eerste zege Triumph

Een paar jaar geleden verraste Triumph met de mededeling dat de Britten zich naast de wegrace ook met de terreinsport wilden bezighouden. Eerst de motorcross en later de enduro. In 2024 was het debuut van Triumph in de MX2. Al vanaf het begin liet het merk zien dat ze hun huiswerk goed hadden gedaan. Triumph was zeker meer dan veldvulling. De Deen Mikkel Haarup beëindigde het seizoen op de vijfde plaats. Teamgenoot Camden McLellan (die door een blessure vijf GP’s miste) werd negende. Afgelopen jaar verbeterde McLellan zich naar de vijfde plaats, zijn nieuwe stalgenoot Guillem Farres werd achtste.

Dit jaar begon Triumph met de tweede (Farres) en derde plaats (McLellan) in Argentinië. In de Spaanse GP finishte McLellan als tweede en eerste en dat leverde zowel hemzelf als Triumph de eerste GP-zege op. McLellan: ‘Dit is wel een heel speciaal gevoel en is het resultaat van hard werken van een fantastische groep mensen.’ Farres won de eerste manche, nadat koploper Sacha Coenen in de beginfase onderuitging, maar moest in de tweede race zijn motor al na enkele ronden met een defect aan de kant zetten. In Frauenfeld bleef de score voor McLellan beperkt tot een achtste plaats in de eerste race, nadat hij slecht van start was gekomen en in de tweede ronde van de tweede race hard ten val kwam, maar daar niets aan overhield. Na een regelmatige eerste manche, waarin hij vierde werd, won Farres de tweede manche en werd tweede in de GP.

Kay Karssemakers was in beide GP’s de beste Nederlander.

De winst in Zwitserland was voor Simon Längenfelder, die eerste en derde werd en de leiding in de WK-stand terugveroverde op McLellan. De derde plaats ging naar Liam Everts, die daarmee z’n eerste podiumplaats van dit jaar behaalde. Sacha Coenen won bij beide GP’s de kwalificatierace en bracht daarmee zijn score op drie uit drie. Hij behaalde zowel in Spanje als in Zwitserland 36 punten, in Spanje goed voor de derde plaats, maar in Zwitserland leverde hem dat de vierde plaats op. Hij was in Frauenfeld tweede in de eerste race, maar verspeelde veel plaatsen door een val in de tweede manche.

De Nederlanders doen goed mee in de klasseringen rond en net voorbij de tiende plaats. In Spanje werd Kay Karssemakers tiende (23 punten), Jens Walvoort twaalfde (18), Cas Valk dertiende (17) en Scott Smulders veertiende (17). In Frauenfeld was hun onderlinge klassering in precies dezelfde volgorde, nu met de klasseringen acht, negen en tien en geen punten voor Smulders. Om zich voor te bereiden op haar kampioenschap (23/24 mei in Frankrijk) startte Lotte van Drunen in beide GP’s. Het leverde haar één punt op in de tweede manche in Almonte.


Uitslagen MXGP Almonte

Kwalificatie: 1. L. Coenen; 2. Vialle; 3. Renaux; 4. Febvre; 5. Vlaanderen; 6. Adamo; 7. Guadagnini; 8. Gajser; 9. Watson; 10. Forato.

1e manche: 1. L. Coenen; 2. Herlings; 3. Febvre; 4. Renaux; 5. Vialle; 6. Gajser; 7. Adamo; 8. Watson; 9. Guadagnini; 10. De Wolf; 11. Van Doninck; 12. Fernandez; 13. Forato; 14. Geerts; 15. Horgmo; 16. Seewer; 17. Lopes; 18. Vlaanderen; 19. Sterry; 20. Butron.

2e manche: 1. L. Coenen; 2. Herlings; 3. Gajser; 4. Adamo; 5. Vlaanderen; 6. Renaux; 7. Vialle; 8. De Wolf; 9. Jonass; 10. Forato; 11. Fernandez; 12. Oliver; 13. Geerts; 14. Horgmo; 15. Guadagnini; 16. Watson; 17. Butron; 18. Lopes; 19. Seewer; 20. Pancar.

GP: 1. L.Coenen; 2. Herlings; 3. Gajser.

MX2

Kwalificatie: 1. S. Coenen; 2. McLellan; 3. Farres; 4. Längenfelder; 5. J. Reisulis; 6. Valin; 7. Everts; 8. K. Reisulis; 9. Karssemakers; 10. Walvoort.

1e manche: 1. Farres; 2. McLellan; 3. Längenfelder; 4. Mathis; 5. J. Reisulis; 6. Everts; 7. S. Coenen; 8. Lata; 9. K. Reisulis; 10. Karssemakers; 11. Walvoort; 12. Mikula; 13. Smulders; 14. Valk; 15. Zanocz; 16. Rossi; 17. Colmer; 18. Grau; 19. Gundersen; 20. Vazquez.

2e manche: 1. McLellan; 2. S. Coenen; 3. Längenfelder; 4. Lata; 5. J. Reisulis; 6. Valin; 7. Everts; 8. K. Reisulis; 9. Karssemakers; 10. Mikula; 11. Valk; 12. Smulders; 13. Walvoort; 14. Zanocz; 15. Grau; 16. Gundersen; 17. Colmer; 18. Rossi; 19. Vazquez; 20. Van Drunen.

GP: 1. McLellan; 2. Längenfelder; 3. S. Coenen.

Uitslagen MXGP Frauenfeld

Kwalificatie: 1. Herlings; 2. L. Coenen; 3. Gajser; 4. Adamo; 5. Renaux; 6. De Wolf; 7. Febvre; 8. Jonass; 9. Forato; 10. Fernandez.

1e manche: 1. Vialle; 2. Renaux; 3. Fernandez; 4. Febvre; 5. De Wolf; 6. Forato; 7. Jonass; 8. Horgmo; 9. Gajser; 10. Vlaanderen; 11. Pancar; 12. Seewer; 13. Adamo; 14. Guadagnini; 15. Van de Moosdijk; 16. Geerts; 17. Ludwig; 18. Sterry; 19. Tonus; 20. Oliver.

2e manche: 1. L. Coenen; 2. Gajser; 3. Herlings; 4. De Wolf; 5. Febvre; 6. Vialle; 7. Renaux; 8. Vlaanderen; 9. Forato; 10. Fernandez; 11. Oliver; 12. Pancar; 13. Van de Moosdijk; 14. Guadagnini; 15. Horgmo; 16. Seewer; 17. Koch; 18. Geerts; 19. Sterry; 20. Watson.

GP: 1. Vialle; 2. Renaux; 3. Gajser.

WK-stand MXGP na 3 GP’s

Plaats Coureur Punten
1Lucas Coenen, B, KTM136
2Tom Vialle, F, Honda129
3Jeffrey Herlings, Honda124
4Maxime Renaux, F, Yamaha117
5Tim Gajser, SLO, Yamaha116
6Romain Febvre, F, Kawasaki113
7Andrea Adamo, I, KTM84
8Ruben Fernandez, E, Honda83
9Calvin Vlaanderen, Ducati73
10Kay de Wolf, Husqvarna63
22Roan van de Moosdijk, KTM14
29Lars van Berkel, Fantic3
Lucas Coenen kwam in drie van de vier manches als winnaar over de finish en leidt in de WK-stand.

MX2 Frauenfeld

Kwalificatie: 1. S. Coenen; 2. McLellan; 3. Lata; 4. Längenfelder; 5. Valin; 6. Everts; 7. Farres; 8. J. Reisulis; 9. Mikula; 10. K. Reisulis.

1e manche: 1. Längenfelder; 2. S. Coenen; 3. Everts; 4. Farres; 5. Lata; 6. K. Reisulis; 7. J. Reisulis; 8. McLellan; 9. Grau; 10. Karssemakers; 11. Valk; 12. Walvoort; 13. Zanocz; 14. Colmer; 15. Rossi; 16. Schudel; 17. T. Oechslin; 18. Gaspari; 19. S. Oechslin; 20. Bennati.

2e manche: 1. Farres; 2. Everts; 3. Längenfelder; 4. Lata; 5. Valin; 6. K. Reisulis; 7. S. Coenen; 8. Mikula; 9. J. Reisulis; 10. Walvoort; 11. Karssemakers; 12. Valk; 13. Bennati; 14. Gaspari; 15. S. Oechslin; 16. Rossi; 17. Colmer; 18. Zanocz; 19. Schudel; 20. Rathousky.

GP: 1. Längenfelder; 2. Farres; 3. Everts.

WK-stand MX2 na 3 GP’s

Plaats Coureurinformatie Punten
1Simon Längenfelder (D), KTM149
2Guillem Farres (E), Triumph127
3Sacha Coenen (B), KTM124
4Camden McLellan (SA), Triumph121
5Liam Everts (B), Husqvarna121
6Janis Reisulis (LV), Yamaha105
7Mathis Valin (F), Kawasaki98
8Valerio Lata (I), Honda90
9Karlis Reisulis (LV)88
10Jens Walvoort, KTM60
11Cas Valk, TM58
12Kay Karssemakers, Kawasaki56
14Scott Smulders, Husqvarna34
37Lotte van Drunen, Yamaha1

Moto2 Brazilië en Amerika 2026: tweeluik zonder glans voor Nederlanders

0
Collin Veijer had meer verwacht van het tweeluik in Brazilië en Amerika.

Met een achtste plaats in Brazilië was Collin Veijer al niet tevreden, maar een week later, tijdens een chaotische race in Amerika, kwam de Nederlander na twee crashes helemaal niet aan de finish. Bij Zonta van den Goorbergh ging het nog minder, hij reed tweemaal in het achterveld. Zeges werden behaald door Daniel Holgado en Senna Agius.

Collin Veijer was het Moto2-seizoen begonnen met een vijfde plek in Thailand. Maar dit leverde hem geen 11, maar 5,5 WK-punten op. Door een fout in de berekening van de raceafstand – na twee rode vlagsituaties – bleek deze niet lang genoeg voor volledige punten. Hierdoor kregen alle rijders de helft toegekend. De tweede Grand Prix werd verreden in Brazilië, een nieuwe baan voor iedereen. Het werd extra lastig gemaakt doordat er op de eerste trainingsdag wisselende weersomstandigheden waren en er tijdens de tweede dag problemen waren met het wegdek, waardoor de kwalificatie op zondagochtend werd verreden. Veijer liet zich goed zien in deze sessie en plaatste zich als zesde op de tweede rij. Net als in Thailand was zijn start en de eerste ronde nog het grootste struikelblok voor een topresultaat. In de eerste halve ronde viel de Red Bull KTM Ajo-coureur terug naar een tiende plek. Dit werd al snel een achtste plek, maar vervolgens stokte zijn opmars. Het overgrote deel van de race reed Veijer alleen, op ruim een seconde achter David Alonso, Tony Arbolino en Izan Guevara, die streden om de vijfde plek. Met de achtste plek in Goiânia was de Nederlander dan ook niet tevreden: ‘Dit is niet waar ik op had gehoopt. Ik ben teleurgesteld over mijn start en eerste ronde, dat moeten we zien te verbeteren. Dan weet ik zeker dat er betere resultaten kunnen komen.’ De race werd gewonnen door Daniel Holgado, die daarmee tevens de leiding in het WK overnam van Manuel Gonzalez. Een verrassende tweede plek was er voor Daniel Muñoz, die Holgado in de slotfase zelfs nog even passeerde. Een nog grotere verrassing was Alex Escrig, die met zijn Forward-chassis tot aan de laatste ronde in de top-drie reed. Maar de Spanjaard behaalde net niet zijn eerste GP-podium, doordat Gonzalez hem in de slotronde nog voorbijging.

Baltus terug in vorm

Barry Baltus eindigde net als in Thailand als veertiende in Brazilië, waarmee hij nog niet in de buurt kwam van zijn uitstekende vorm in 2023, toen de Belg als derde eindigde in het Moto2-wereldkampioenschap. Maar in Amerika vond Baltus zijn goede vorm terug en was hij constant in de top van het veld te vinden. In de kwalificatie klokte de 21-jarige coureur de tweede tijd achter Alonso, die daarmee zijn eerste poleposition in de Moto2 leek te behalen. Maar zijn rondetijden werden geschrapt vanwege een te lage bandenspanning en hij zakte naar de zeventiende plek op de grid. Baltus mocht daardoor vanaf de eerste plek starten. Veijer stond voor de vijfde keer op rij binnen de top-tien in de kwalificatie met een achtste tijd. Veel meer zat er voor de Nederlander niet in, want hij eindigde telkens rond de tiende plek in de trainingen en leek zich niet te kunnen meten met de snelste rijders op het Circuit of the Americas. WK-leider Holgado kwalificeerde zich slechts als vijftiende en kwam na de start direct ten val, waarbij hij thuisrijder Joe Roberts meenam. Maar dat was nog niet alles: bij bocht 11 – een hard aanrempunt – was er een enorme crash met zes rijders. Alberto Ferrandez had problemen om zijn motor tot stilstand te brengen en nam twee rijders mee in zijn crash. Datzelfde deed Sergio Garcia. Net daarvoor was Veijer als achtste door de bocht gegaan, maar hij ging ook zelf onderuit bij het uitkomen van de bocht. De race voor Veijer leek al vroeg voorbij, net als voor de andere gecrashte rijders waaronder ook Alonso. Maar door de enorme crash werd de rode vlag gezwaaid. Omdat er nog geen drie ronden waren gereden, mochten alle rijders in principe opnieuw starten. Veijer bleef ongedeerd en kon zijn motor snel terugbrengen naar de pits.

Moto3 Brazilië en Amerika 2026: zeges voor Quiles en Pini

Tweede crash Veijer

Ángel Piqueras en Ferrandez moesten na de heftige crash naar het medisch centrum, maar de overige rijders waren weer van de partij. Wel kregen drie rijders een long lap penalty: Baltus en Muñoz voor een te agressieve manoeuvre bij de eerste start en Holgado voor het veroorzaken van de crash met Roberts. Het was het recept voor een verrassende uitslag en die kwam er ook. Helaas niet voor Veijer. Na een redelijke start viel hij al snel terug naar de tiende plek. In de vierde ronde ging de Red Bull KTM Ajo-coureur voor de tweede keer onderuit en was zijn race definitief voorbij. Hiermee staat Veijer na drie races op 13,5 punt en zakte hij naar de twaalfde plek in de WK-stand. ‘Ik ben boos op mijzelf. Ik kan het mij niet veroorloven om dit soort fouten te maken als we ons ware potentieel willen laten zien. Het positieve is dat de starts deze keer wel goed waren.’ Senna Agius werd de winnaar voor Celestino Vietti en Guevara. Voor de 21-jarige Agius was het een emotionele overwinning, nadat zijn monteur Roberto Lunadei van het Liqui Moly Dynavolt Intact GP-team kort voor de Grand Prix van Brazilië was overleden bij een verkeersongeluk in Italië. Door deze gebeurtenis was Agius in Brazilië niet op zijn gebruikelijke niveau en een week later keerde hij op deze knappe wijze terug naar zijn vorm van Thailand, waar de Australiër vanaf poleposition mocht vertrekken. Alonso werd na een geweldige inhaalrace vanaf de zeventiende plek nog vierde. Gonzalez werd vijfde en nam door een offday van Holgado (P16) de WK-leiding weer over. Baltus had kans op zijn eerste Grand Prix-zege in Austin en begon als leider aan zijn long lap penalty, maar finishte na het uitvoeren van zijn straf als zesde.

Zorgelijke situatie Van den Goorbergh

Zonta van den Goorbergh had goede hoop dat zijn vijfde seizoen in het vernieuwde Momoven Idrofoglia RW Racing Team beter zou verlopen, maar vooralsnog is het zeer teleurstellend. In Brazilië kwalificeerde Van den Goorbergh zich als tweeëntwintigste. In de race moest hij een long lap penalty nemen, omdat hij in Thailand José Antonio Rueda had meegenomen in een crash. Na het uitvoeren van de extra meters kwam de 20-jarige eenzaam als laatste over de finish, op veertig seconden van de winnaar. In Amerika ging het niet beter. Deze keer kwalificeerde hij zich als drieëntwintigste. Na de start reed Van den Goorbergh direct in het achterveld en zocht hij niet veel later de pits op. De Nederlander keerde nog wel terug op de baan, maar eindigde opnieuw als laatste, met twee ronden achterstand. Het Nederlandse team bleef tijdens dit tweeluik volledig puntloos. Ayumu Sasaki ging na een technisch probleem in de opwarmronde niet van start in Brazilië en werd in Amerika zeventiende.

Uitslagen en tussenstand Moto2

Moto2 Brazilië
1. Daniel Holgado (E), Kalex, 35.46,382;
2. Daniel Muñoz (E), Kalex, +1,226;
3. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +3,916;
4. Alex Escrig (E), Forward, +4,497;
5. David Alonso (CO), Kalex, +8,652;
6. Izan Guevara (E), Boscoscuro, +8,778;
7. Tony Arbolino (I), Kalex, +9,683;
8. Collin Veijer (NL), Kalex, +11,198;
9. Celestino Vietti (I), Boscoscuro, +11,890;
10. Ivan Ortolá (E), Kalex, +12,718;
11. Alonso Lopez (E), Kalex, +16,218;
12. Adrian Huertas (E), Kalex, +18,439;
13. Mario Aji (ID), Kalex, +18,932;
14. Barry Baltus (E), Kalex, +19,696;
15. Filip Salac (CZ), Kalex, +19,697;
24. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex., +40,307.
  • 26 ronden = 99,710 km
  • Racegemiddelde winnaar: 167,2 km/h
  • Snelste ronde (5e): Daniel Holgado (E), Kalex, 1.21,920 = 168,5 km/u (record)
Moto2 Amerika
1. Senna Agius (AU), Kalex, 21.10,744;
2. Vietti, +0,497;
3. Guevara, +0,908;
4. Alonso, +1,843;
5. Gonzalez, +2,729;
6. Baltus, +3,251;
7. Lopez, +5,006;
8. Escrig, +6,830;
9. Joe Roberts (US), Kalex, +7,761;
10. Arbolino, +8,740;
11. Ortolá, +11,485;
12. Huertas, +11,828;
13. Aron Canet (E), Boscoscuro, +12,152;
14. Muñoz, +14,246;
15. José Antonio Rueda (E), Kalex, +20,119;
22. Van den Goorbergh, +2ronden;
DNF. Veijer. 
  • 10 ronden = 55,130 km
  • Racegemiddelde winnaar: 156,1 km/h
  • Snelste ronde (6e): David Alonso (CO), Kalex, 2.06,456 = 156,9 km/u (record)

WK-tussenstand (na 3 van 22 races)

Plaats Coureur Punten
1Gonzalez39,5
2Guevara36
3Holgado33
4Vietti32
5Muñoz26
6Agius25
7Alonso24
8Escrig23
9Lopez18,5
10Ortolá17,5
12Veijer13,5

Foto’s: MotoGP, teams

Moto3 Brazilië en Amerika 2026: zeges voor Quiles en Pini

0
Guido Pini (94) won in Amerika en WK-leider Máximo Quiles (28) in Brazilië. Álvaro Carpe (83) finishte als derde in Austin, voor Valentín Perrone (73).

Net als tijdens de openingsrace in Thailand wisten David Almansa en Máximo Quiles zich in Brazilië los te rijden van de rest van het veld. Maar ditmaal kwam Almansa niet als winnaar over de finish: de Spanjaard crashte vanuit leidende positie en brak daarbij zijn elleboog, waardoor hij niet kon racen in Amerika. Na de val van Almansa had Quiles een comfortabele voorsprong van meerdere seconden, maar na een crash van Scott Ogden werd de race stilgelegd en moest hij opnieuw beginnen. Bij de herstart over slechts vijf ronden hield Quiles het hoofd koel en wist hij opnieuw de leiding te pakken. Dit keer kon zijn teamgenoot Marco Morelli hem goed volgen, wat resulteerde in een 1-2 voor het CFMOTO Valresa Aspar Team. De strijd om de derde plaats werd gewonnen door Veda Pratama, die daarmee zorgde voor de eerste Indonesische podiumplek in de Grand Prix-wegrace.

Een week later in Austin leek Quiles opnieuw op weg naar de zege: hij reed het overgrote deel van de race aan de leiding. Maar in de slotfase leek hij te worden verrast door Álvaro Carpe, Guido Pini en Valentín Perrone en zakte terug naar de vierde plek. In de laatste bocht gingen Carpe en Perrone vol voor de winst, maar beiden gingen wijd. Pini profiteerde optimaal en pakte zijn eerste Grand Prix-zege – de eerste Italiaanse overwinning in de Moto3 sinds 2022. Quiles schoof in diezelfde laatste bocht nog op van de vierde naar de tweede plaats, waardoor de grote favoriet voor de wereldtitel in alle drie de races binnen de top-twee is gefinisht. Carpe eindigde als derde, terwijl Perrone teleurgesteld als vierde over de streep kwam nadat hij als eerste de laatste bocht in ging.

Uitslagen en tussenstand Moto3

Moto3 Brazilië
1. Maximo Quiles (E), KTM, 7.19,821;
2. Marco Morelli (AR), KTM, +0,143;
3. Veda Pratama (ID), Honda, +1,650;
4. Alvaro Carpe (E), KTM, +1,741;
5. Guido Pini (I), Honda, +1,786;
6. Rico Salmela (FI), KTM, +1,842;}
7. Valentin Perrone (AR), KTM, +1,949;
8. Adrian Fernandez (E), Honda, +2,522;
9. Casey O’Gorman (IE), Honda, +2,894;
10. Hakim Danish (MY), KTM, +3,083;
11. Brian Uriarte (E), KTM, +3,158;
12. Joel Kelso (AU), Honda, +3,791;
13. Adrian Cruces (E), KTM, +4,001;
14. Ryusei Yamanaka (JP), KTM, +4,374;
15. Eddie O‘Shea (GB), Honda, +4,750. 
  • 5 ronden = 19,175 km
  • Racegemiddelde winnaar: 156,9 km/u
  • Snelste ronde (2e): Marco Morelli (AR), KTM, 1.26,252 = 160,0 km/u (record)
Moto3 Amerika
1. Pini, 31.20,489;
2. Quiles, +0,056;
3. Carpe, +0,254;
4. Perrone, +0,445;
5. Fernandez, +9,192;
6. Salmela, +15,075;
7. B. Uriarte, +15,105;
8. Cruces, +14.914*;
9. Matteo Bertelle (I), KTM, +15,240;
10. Scott Ogden (GB), KTM, +15,570;
11. O‘Shea, +16,204;
12. Morelli, +17,274;
13. Danish, +18,513;
14. Marcos Uriarte (E), KTM, +20,559;
15. Jesus Rios (E), Honda, +27,200. 
*Penalty na afloop van de race
  • 14 ronden = 77,182 km
  • Racegemiddelde winnaar: 147,7 km/u
  • Snelste ronde (6e): Guido Pini (I), Honda, 2.13,417 = 148,7 km/u (record)

WK-tussenstand (na 3 van 22 races)

Plaats Coureur Punten
1Quiles65
2Carpe42
3Perrone38
4Pini36
5Morelli32
6Fernandez29
7Pratama27
8David Almansa, E, KTM25
9Uriarte23
10Salmela20

Foto’s: MotoGP, teams

WorldSBK, WorldSSP & WorldSBP Portugal 2026: Veneman direct winnaar in nieuwe World Sportbike

0
Loris Veneman was de terechte winnaar van de tweede World Sportbike race in Portimão.

Na de eerste races in de nieuwe World Sportbike-klasse is één ding zeker: Nederland heeft drie sterke troeven die hoog kunnen eindigen in het kampioenschap. Loris Veneman won op sterke wijze de tweede race op Portimão, terwijl Jeffrey Buis en Kas Beekmans zich ook vooraan in het veld lieten zien. Nicolò Bulega won opnieuw driemaal in de World Superbike en begint ongeslagen aan het raceweekend in Assen.

Tijdens de tweede WorldSBK-ronde in het Portugese Portimão maakte de World Sportbike (WorldSPB) zijn debuut, de klasse die dit jaar de World Supersport 300 (WorldSSP300) vervangt. In deze nieuwe categorie rijden drie Nederlandse kanshebbers: Kas Beekmans (Suzuki), Jeffrey Buis (Suzuki) en Loris Veneman (Kawasaki), die zich in deze volgorde op de tweede startrij wisten te kwalificeren. Door een penalty voor David Salvador schoof Beekmans zelfs op naar de eerste startrij. Daar maakte de Suzuki-coureur uitstekend gebruik van. Beekmans pakte bij zijn debuut op WK-niveau direct de leiding en reed daarmee aan kop tijdens de allereerste meters van de WorldSPB-klasse. De Benelux was sterk vooraan vertegenwoordigd, want ook Buis, Veneman en de Belg Ferre Fleerackers reden in de openingsfase in de top-vijf. Maar voor Veneman was dat van korte duur, aangezien hij een dubbele long lap penalty kreeg vanwege een valse start. Vooraf was iedereen zeer benieuwd hoe de compleet verschillende motoren in de Sportbike-klasse zich tot elkaar zouden verhouden en of daarin een juiste balans binnen het technisch reglement gevonden kon worden. Vooraan waren vooral Kawasaki’s en Suzuki’s te vinden, terwijl Matteo Vannucci met een Aprilia op poleposition stond en ook Triumph en Honda goed mee leken te komen. Yamaha lijkt met de YZF-R7 vooralsnog moeite te hebben om mee te komen. De WorldSSP300 verdween mede vanwege de chaotische wedstrijden, gevaarlijke inhaalacties en extreme slipstreamduels. Ook in de eerste World Sportbike-races waren er veel inhaalacties dankzij slipstreamgevechten, al ging het hier om zwaardere en snellere motoren die op Portimão ruim zes seconden sneller rondgingen dan in de WorldSSP300-klasse. De kopgroep bestond echter niet uit twintig, maar uit maximaal tien rijders.

World Sportbike 2026 voorbeschouwing: enthousiasme, vraagtekens en Nederlandse kanshebbers

Wilhelmus voor Veneman

De eerste race moest halverwege worden stilgelegd vanwege een oliespoor, al kwam de rode vlag een ronde te laat. In de eerste bocht crashten diverse rijders uit het achterveld, die al aangaven dat er olie op de baan lag. Toch besloot de wedstrijdleiding de race door te laten gaan. Toen de kopgroep bij dezelfde bocht arriveerde, werd Beekmans het slachtoffer en crashte hij met een highsider. De 21-jarige coureur haalde daarbij zijn hand open, maar kreeg na een medische check wel toestemming om zondag in de tweede race te starten. Maar bij de herstart over vijf ronden was hij er niet bij. Ditmaal pakte Buis de leiding en de tweevoudig WorldSSP300-wereldkampioen mengde zich in de sprintrace in de strijd om de overwinning. In de laatste ronde bleken de Kawasaki’s van Antonio Torres en Salvador – twee teamgenoten – te sterk. Buis kwam bovendien net tekort voor een podiumplek, doordat hij in de laatste sector nog werd gepasseerd door zijn teamgenoot Fleerackers van het Nederlandse Track & Trades Wixx Racing en als vierde finishte. Veneman moest na de herstart nog één long lap penalty volbrengen en wist ondanks deze extra meters knap als negende aan de start van de kopgroep te eindigen. Tevens klokte de MTM Kawasaki-coureur de snelste rondetijd, waardoor hij in de tweede race vanaf poleposition mocht starten. Buis vertrok vanaf de tweede rij en Beekmans vanaf de vierde rij. Dat Veneman een uitstekend tempo had, liet hij de hele race zien, waarin hij constant in de top-drie te vinden was. Even leek het erop dat vier Kawasaki-rijders weg konden rijden, maar Suzuki-teamgenoten Fleerackers en Buis wisten het gat te dichten en namen enkele rijders met zich mee, waardoor tien man in één lint de laatste ronde inging. Toch waren de vier Kawasaki’s bij de finish weer vooraan te vinden, waarbij Veneman zijn merkgenoten wist te verslaan. De 19-jarige coureur was al meervoudig winnaar in de WorldSSP300 en nu dus ook in de nieuwe World Sportbike-klasse. Buis finishte als zesde en Fleerackers werd negende. Beekmans had wel de snelheid, maar kende weinig geluk bij zijn WK-debuut. Na de ongelukkige crash in de eerste race maakte hij in de tweede race een valse start, waardoor de VLR Racing Team Suzuki-coureur twee long lap penalties kreeg en na het inlossen van deze straffen als zeventiende eindigde. Beekmans bleef daardoor puntloos, maar dat zal gezien zijn optreden niet zo blijven. De volgende ronde wordt verreden op het TT Circuit Assen van 17 tot en met 19 april, waar het Nederlandse publiek verzekerd is van drie Nederlandse kanshebbers in de nieuwe World Sportbike-categorie.

Dompers en succes voor Chinese fabrikanten

Voor de Chinese merken was het een weekend van uitersten. Voorafgaand aan het raceweekend werd bekend dat QJMOTOR met hun SRK 800 RS niet mocht starten in de World Supersport (WorldSSP)-klasse, omdat de motor niet voldoet aan de homologatie-eisen. Het Chinese merk zou uitsluitend deelnemen aan de Europese races en was daarom in Australië nog niet van de partij. In Portimão stonden coureurs Raffaele De Rosa en Marcos Ramirez daardoor noodgedwongen langs de kant. Ook Kove kreeg een domper te verwerken, ditmaal in de WorldSPB. Het homologatieproces van hun 450 RR was door logistieke en douaneproblemen nog niet afgerond. Concreet betekent dit dat de motor nog niet in voldoende aantallen beschikbaar is voor de particuliere wereldmarkt. Kove-rijders Bernat Fernandez (WorldSSP300-kampioen in 2025) en Phillip Tonn mochten in Portugal wel deelnemen, maar reden buiten mededinging en konden dus geen WK-punten scoren zolang het homologatieproces niet is voltooid. Tijdens de races bleek bovendien dat de Kove-motoren – ondanks hun sterke rijders – geen rol van betekenis speelden in de strijd om de topposities. Wel was er ook iets om voor te juichen voor China, want de Fransman Valentin Debise won de eerste race op een ZXMOTO 820RR. Het was de eerste zege voor het Chinese merk in de WorldSSP. Debise nam de leiding en wist weg te rijden van de concurrentie, nadat Can Öncü in de tweede ronde vanaf leidende positie was gecrasht. Een dure fout van de Pata Yamaha Ten Kate Racing-coureur, die in de kwalificatie zes tienden sneller was dan de rest van het veld, maar in de tweede race vanaf de tiende plek moest starten, omdat de eerste drie rijen worden bepaald op basis van de snelste rondetijden uit de eerste race. Öncü kwam in de tweede race niet in de buurt van zijn tempo uit de kwalificatie en wist nauwelijks naar voren te komen. De Turkse titelkandidaat finishte op een teleurstellende achtste plek en staat na vier races – zonder podiumplaats – al 41 punten achter op de nieuwe WK-leider Jaume Masia, die tweemaal als tweede eindigde in Portugal en daarmee Albert Arenas passeerde in het klassement. De winst in de tweede race ging opnieuw naar Debise en ZXMOTO. Het Nederlandse EAB Racing Team eindigde met hun Deense coureur Simon Jespersen twee keer in de punten, met een dertiende en veertiende plek.

Bulega niet te stoppen

In de World Superbike (WorldSBK) was het, net als tijdens de openingsronde op Phillip Island, eentonig vooraan. Nicolò Bulega won ook driemaal in Portimão, waardoor hij ongeslagen afreist naar de derde ronde in Assen. De top-vijf finishte in iedere race in dezelfde volgorde. De meeste tegenstand kreeg Bulega van zijn Aruba.it Racing Ducati-teamgenoot Iker Lecuona, die telkens tweede werd en daarmee steeg naar de tweede positie in het WK-klassement. Miguel Oliveira liet zich voor eigen publiek goed zien en finishte telkens als derde. Het betekende de eerste podiumplaatsen voor de Portugees – overgekomen uit de MotoGP – in de WorldSBK, en tevens de eerste voor BMW in 2026. Toch zijn de Ducati’s, en met name Bulega, momenteel oppermachtig in de WorldSBK. Wellicht dat de derde ronde op het TT Circuit Assen daar verandering in kan brengen. Het wordt een editie zonder Michael van der Mark, die sinds 2015 een vaste rijder in dit kampioenschap was en een belangrijke publiekstrekker voor de Nederlandse ronde. Ook is er geen wildcard voor Van der Mark als WorldSBK-testrijder voor BMW mogelijk, want in hetzelfde weekend maakt hij zijn entree als vaste rijder van het BMW Motorrad Endurance Team tijdens de 24 uur van Le Mans. Met Twan Smits staat er toch een Nederlander aan de start. De 22-jarige coureur maakte in 2025 zijn debuut op een Superbike in het IDM- en WK Endurance-kampioenschap en liet daarbij een sterke indruk achter. Afgelopen winter nam hij met zijn Yamaha deel aan WorldSBK-tests in Jerez en Portimão, en op basis van de resultaten tijdens deze tests besloot Team Apreco een wildcard voor hem aan te vragen. Smits heeft al WK-ervaring met wildcards in de Supersport 300- en Supersport-klasse voor eigen publiek. Het wordt de eerste keer dat de jonge coureur van start gaat in de WorldSBK.

Foto’s: Randy van Maasdijk, WorldSBK

Uitslagen en tussenstanden

World Superbike

Race 1: 1. Bulega; 2. Lecuona; 3. Oliveira; 4. A. Lowes; 5. S. Lowes; 6. Vierge; 7. Gerloff; 8. Bassani; 9. Bautista; 10. Petrucci; 11. Baldassarri; 12. Locatelli; 13. Gardner; 14. Mackenzie; 15. Surra.

Superpole Race: 1. Bulega; 2. Lecuona; 3. Oliveira; 4. A. Lowes; 5. S. Lowes; 6. Montella; 7. Vierge; 8. Bassani; 9. Bautista.

Race 2: 1. Bulega; 2. Lecuona; 3. Oliveira; 4. A. Lowes; 5. S. Lowes; 6. Baldassarri; 7. Petrucci; 8. Bassani; 9. Locatelli; 10. Gardner; 11. Manzi; 12. Rea; 13. Bridewell; 14. Vierge; 15. Chantra.

WK-tussenstand na 6 races

Plaats Coureur Punten
1Nicolò Bulega, I, Ducati124
2Iker Lecuona, E, Ducati68
3Axel Bassani, I, Bimota60
4Miguel Oliveira, PT, BMW56
5Alex Lowes, GB, Bimota48
6Sam Lowes, GB, Ducati43
7Lorenzo Baldassarri, I, Ducati40
8Danilo Petrucci, I, BMW31
9Yari Montella, I, Ducati30
10Alvaro Bautista, E, Ducati27

World Supersport

Race 1: 1. Debise; 2. Masia; 3. Mahias; 4. Garcia; 5. Arenas; 6. Öttl; 7. Perolari; 8. Zaccone; 9. Caricasulo; 10. Alcoba; 11. Aegerter; 12. Booth-Amos; 13. Jespersen; 14. Farioli; 15. Whatley.

Race 2: 1. Debise; 2. Masia; 3. Arenas; 4. Mahias; 5. Garcia; 6. Öttl; 7. Alcoba; 8. Öncü; 9. Perolari; 10. Zaccone; 11. Casadei; 12. Booth-Amos; 13. Whatley; 14. Jespersen; 15. Ferrari.

WK-tussenstand na 4 races

Plaats Coureur Punten
1Jaume Masia, E, Ducati71
2Albert Arenas, E, Yamaha31
3Valentin Debise, FR, ZXMOTO50
4Philipp Öttl, DE, Ducati45
5Roberto Garcia, E, Yamaha41
6Lucas Mahias, FR, Yamaha37
7Alessandro Zaccone, I, Ducati31
8Can Öncü, TR, Yamaha30
9Jeremy Alcoba, E, Kawasaki28
10Matteo Ferrari, I, Ducati27

World Sportbike

Race 1: 1. Torres; 2. Salvador; 3. Fleerackers; 4. Buis; 5. Artigas; 6. Ieraci; 7. Poncet; 8. Fuertes; 9. Veneman; 10. Gaggi; 11. Di Persio; 12. Thompson; 13. Gennai; 14. Sorrenti; 15. Risueno; DNF. Beekmans.

Race 2: 1. Veneman; 2. Salvador; 3. Torres; 4. Artigas; 5. Bartolini; 6. Buis; 7. Poncet; 8. Vannucci; 9. Fleerackers; 10. Ieraci; 11. Fuertes; 12. Dessoy; 13. Benetti; 14. Thompson; 15. Gaggi; 17. Beekmans.

WK-tussenstand na 2 races

Plaats Coureur Punten
1Antonio Torres (E), Kawasaki41
2David Salvador (E), Kawasaki40
3Loris Veneman (NL), Kawasaki32
4Xavi Artigas (E), Kawasaki25
5Ferre Fleerackers (BE), Suzuki23
6Jeffrey Buis (NL), Suzuki23
7Diego Ponchet (FR), Honda18
8Bruno Ieraci (I), Triumph16
9Alvaro Fuertes (E), Kawasaki13
10Elia Bartolini (I), Triumph11