Op 26 april 2026 presenteert Bonhams tijdens de Spring Stafford Sale, als onderdeel van de International Classic MotorCycle Show, een bijzonder exemplaar van de 1977 Suzuki RG500 XR14. Dit is de machine waarmee de legendarische Barry Sheene zijn tweede en laatste 500cc wereldtitel veiligstelde. Met framenummer 1201 is dit een van slechts twee fabrieksmotoren die Sheene dat seizoen gebruikte, wat de zeldzaamheid en waarde van deze motor enorm verhoogt.
De geschatte veilingprijs ligt tussen £160.000 en £200.000, wat neerkomt op ongeveer €190.000 tot €237.000. Het aanbieden van deze motor zonder reserve getuigt van het vertrouwen van Bonhams in de historische waarde van het voertuig. De RG500 XR14 is meer dan een verzamelobject; het is een tastbare link naar een van de grootste namen in de racerij.
Barry Sheene’s carrière bereikte in 1977 zijn hoogtepunt. Met zes overwinningen en een voorsprong van 27 punten op zijn naaste concurrent, Steve Baker, bevestigde hij zijn status als motorsporticoon. Sheene was niet alleen een coureur, maar ook een nationale held die de motorsport toegankelijk maakte voor een breed publiek.
De aanstaande veiling is een kans voor verzamelaars en motorsportliefhebbers om een uniek stuk geschiedenis aan te schaffen. De provenance van de motor, van Sheene naar Peter Agg en vervolgens naar de huidige eigenaar, is zorgvuldig gedocumenteerd. Dit maakt de RG500 XR14 een uitzonderlijk object, dat de rijke geschiedenis van de motorsport weerspiegelt.
Tijdens het 84e Daytona 200-weekend van 5 tot 7 maart 2026 presenteert BMW Motorrad de BMW R 1300 R Superhooligan. Dit exclusieve model is een eerbetoon aan de historische overwinning van Steve McLaughlin in de allereerste Superbike-race op Daytona, precies vijftig jaar geleden. Ook de titelwinst van Reg Pridmore in het inaugurele AMA Superbike-kampioenschap wordt herdacht. Beide coureurs schreven in 1976 geschiedenis op de BMW R 90 S van het Butler & Smith-team.
Ontworpen door de BMW Motorrad Custom Speed Shop, combineert de R 1300 R Superhooligan moderne techniek met retro-designelementen. De 145 pk sterke roadster is voorzien van onder meer carbonwielen van de BMW M 1000 RR, een volledig instelbare Wilbers-vering en een titanium Akrapovič-uitlaatsysteem. Het kleurenschema verwijst direct naar de iconische R 90 S.
BMW-ambassadeur Nate Kern zal met de Superhooligan deelnemen aan de Mission Foods Super Hooligan-serie in Daytona. Daar verschijnt de machine naast haar historische voorganger, begeleid door de hoofdrolspelers van toen: McLaughlin, Pridmore en Gietl. Zo verbindt BMW Motorrad verleden en toekomst – precies vijftig jaar racelegende, samengevat in één krachtige roadster.
Modelupdates horen bij de normale levensloop van elke motorbouwer. Triumph heeft net de Bonneville-familie opgefrist en schuift nu door naar het 660-platform. Zowel de Trident als de Tiger Sport krijgen een update. Wij reden die eerste alvast in de buurt van Alicante, waar de Costa Blanca deze keer wél haar naam eer aandeed: helder licht, droge wegen en net genoeg frisse ochtendlucht om te merken dat verwarmde handvatten geen overbodige luxe zijn.
De Trident 660 was in 2021 de motor die Triumphs 660-platform opende. En ‘Trident’ is in Hinckley niet zomaar een naam. In de jaren ‘60 stond die naam voor Triumphs eerste driecilinder. De T150 uit 1968 was een motor die met zijn top van 150 mph zelfs in de modelnaam uitpakte. Tot midden jaren ‘70 probeerde Triumph ermee de Japanse opmars te pareren, waarna het merk stilaan uit beeld verdween. In 1991 keerde de Trident terug als instapper van het herboren Triumph onder John Bloor, om in 1998 opnieuw te verdwijnen. Tot 2021 dus, toen de Trident wéér opdook. Dit keer als toegankelijke mid-size roadster die modern aanvoelt, maar toch met een subtiele knipoog naar traditie.
En daar zit meteen de kern van 2026: de Trident 660 staat niet langer alleen. Triumph zet er een Trident 800 naast. Dat maakt de 660 automatisch een strategisch model. Die moet aantrekkelijk blijven, maar ook voldoende afstand houden tot de 800. De opvallendste zet is dat Triumph de 660 voor 2026 richting Daytona-territorium schuift. Niet langer 81 pk, maar 95 pk en 68 Nm. Met andere woorden: Triumph maakt de 660 niet ‘iets beter’, maar duidelijk sterker. En dat verandert meteen hoe je naar zijn plaats in het gamma kijkt.
1 van 8
Daytona-ingrediënten
Om die stap te zetten, is de driecilinder grondig vernieuwd. De Trident krijgt 95 pk, 68 Nm, een rode zone die pas rond 12.650 tpm begint en een koppelpiek die opschuift naar 8.250 tpm. Tegelijk claimt Triumph dat 80 procent van het koppel al vanaf 3.150 tpm beschikbaar is. Het doel is dus niet alleen meer top-end, maar ook een motor die onderin bruikbaar en soepel blijft.
Dat resultaat komt er niet met één klein onderdeel, maar met een pakket dat leunt op de Daytona die in 2024 op de markt kwam. De inlaat is geoptimaliseerd met een grotere airbox en vooral met drie gasklephuizen van 44 mm in plaats van één van 39 mm. De nokkenassen hebben meer lift en de inlaatkleppen zijn groter, terwijl uitlaat en motormanagement zijn aangepast om dat geheel te ondersteunen. Ook de koeling is herzien met een grotere radiator, en Triumph sleutelde tegelijk aan versnellingsbak en overbrengingen, inclusief de eindoverbrenging. De Triumph Shift Assist is opnieuw gekalibreerd en een nieuwe slipper-/assistkoppeling maakt het plaatje af. Het is dus minder een ‘update’ en meer een kleine transplantatie, bedoeld om de 660 volwassenere prestaties te geven.
Visueel blijft de Trident meteen herkenbaar en dat is ook de bedoeling. Triumph heeft vooral verfijnd. De tanklijnen zijn subtiel aangepast, de inhoud blijft 14 liter. Maar de tank is iets breder omdat het nieuwe inlaatsysteem onder de tank meer plaats inneemt. De zadelpartij is nu tweedelig en er is zelfs in een accessoire-buddyseatcover voorzien. Ook de koplampbehuizing en de lens zijn licht gewijzigd. Het kleurengamma is wat strakker: waar je vroeger vier opties had, blijven er nu drie over, met Snowdonia White als basis, Stone Grey als sobere middenweg en Cosmic Yellow als de opvallende blikvanger.
Bijna status quo
Het chassis is licht aangepast om de motorwijzigingen netjes te integreren, maar de kernwaarden zijn vrijwel gelijk. De geometrie – balhoofdhoek, naloop en wielbasis – is nauwelijks veranderd. Ook bij remmen en wielen blijft alles bij het ‘oude’.
De belangrijkste verschuiving zit in de achtervering. Vooraan blijft de Showa SFF-BP-upside-downvoorvork van 47 mm behouden, zonder stelmogelijkheden. Achteraan heeft de Trident een nieuwe Showa-schokdemper die niet alleen qua veervoorspanning, maar ook qua uitgaande demping regelbaar is. Daarnaast groeit het stuur met 20 mm in breedte tot 815 mm en stijgt het rijklaargewicht tot 195 kg, vijf kilo meer dan voorheen.
Onder de Spaanse zon
Onze testrit start in de omgeving van Benidorm, met het klassieke ritueel van spiegels goed zetten en de remhendel op maat afstellen. Daarna vertrekken we richting de bergen. De eerste kilometers, met rotondes en korte bochten in het stadscentrum, bevestigen meteen dat de grootste troef van de Trident overeind blijft: lichtvoetigheid. Insturen vraagt weinig moeite, de motor volgt precies wat je aangeeft en de balans voelt heel natuurlijk aan.
Met de extra power verwacht je misschien een nerveuzer karakter, maar dat blijft uit. De driecilinder loopt soepel, de quickshifter werkt netjes – ook bij lagere toeren – en de remmen zijn direct en voorspelbaar. Dat maakt van de Trident meteen een vriend, ook als je geen zin hebt om constant ‘aan’ te staan.
Eenmaal in de bergen komt het blok beter tot zijn recht. De motor draait gretiger door richting hogere toeren en klinkt levendig zonder opdringerig te worden. Tegelijk kun je hem ook rustig op koppel laten werken, wat het tempo op onbekende wegen eenvoudig doseerbaar houdt. De af-fabriek gemonteerde Michelin Road 5-banden hebben wat opwarmtijd nodig, maar als ze op temperatuur zijn, past de grip bij het speelse karakter. In de praktijk voelt de Trident dus nog altijd als een makkelijke roadster om vlot mee te rijden, alleen heeft hij nu duidelijk meer marge bovenin.
Kiezen wordt lastig(er)
Met de komst van de Trident 800 én de stevig opgewaardeerde 660 schuift Triumph het gamma slim in elkaar, maar maakt het de keuze minder vanzelfsprekend. De twee modellen delen veel – van chassis en geometrie tot maatvoering – en verschillen vooral in motorprestatie. De 660 levert 95 pk en 68 Nm, terwijl de 800 naar 115 pk en 84 Nm gaat.
De 660 blijft aantrekkelijk door zijn A2-compatibiliteit en doordat hij onder de 100 pk blijft. Dat maakt hem logisch voor starters, maar ook voor rijders die geen behoefte hebben aan ‘altijd meer’. De 800 is duidelijk de stap omhoog voor wie meer punch wil en daar ook budget voor heeft. Het prijsverschil is helder: €9.995 voor de 660 tegenover €11.195 voor de 800. Een verschil van 1.200 euro is niet gigantisch, maar wel genoeg om de 660 onder druk te zetten. Als je toch al twijfelt, is even doorsparen snel beslist. Anderzijds: net omdat de 660 nu 95 pk heeft, voelt hij minder als compromis dan vroeger.
Conclusie test 2026 Triumph Trident 660
De Trident 660 blijft in de eerste plaats wat hij altijd al moest zijn: een toegankelijke, licht sturende roadster met een oerdegelijk basispakket. Alleen staat hij nu anders in de wedstrijd. Dankzij de Daytona-achtige upgrade rijdt de 660 meer volwassen, met meer adem bovenin en een breder inzetbaar karakter dan het oude ‘81 pk-verhaal’ van de ‘oude’ Trident. Toch is de 660 naast de 800 niet echt dubbelop. Je krijgt eerder twee duidelijke smaken van hetzelfde recept. De 660 is de rationele keuze die niet meer braaf aanvoelt, en de 800 is de emotionele keuze die net dat extra duwtje biedt, maar ook net wat meer van je bankrekening vraagt.
Pluspunten 2026 Triumph Trident 660
Veelzijdig, volwassen blok (soepel én gretig)
Afwerking en algemene kwaliteitsindruk
Onderhoudsinterval van 16.000 km
Minpunten 2026 Triumph Trident 660
Dashboard oogt gedateerd
Positionering t.o.v. de 800 maakt kiezen minder evident
De spanningen in het Midden-Oosten zijn tot een hoogtepunt gestegen door de recente aanvallen van de Verenigde Staten en Israël op Iran. Dit heeft directe gevolgen voor de benzineprijzen, die inmiddels zijn opgelopen tot 2,285 euro per liter. Deskundigen voorspellen dat deze prijs binnenkort de grens van 2,50 euro kan overschrijden, wat een recordhoogte zou betekenen. Voor motorrijders kan dit een zware impact hebben op hun hobby en dagelijkse ritten. In dit artikel duiken we in eerder gepubliceerd advies van jullie, onze volgers, dat nu relevanter is dan ooit: hoe kunnen wij motorrijders besparen aan de pomp? Ontdek praktische tips om de kosten te drukken.
Jullie reageerden eerder massaal op een online oproep, met een aantal opvallende tips al laten we die van het rijbewijs in beslag laten nemen vriendelijk links liggen…
John – Hoogezand
‘Ik rij normaal voornamelijk op binnenwegen en dan vooral op koppel, met niet te veel toeren. Het zogenaamde koppelsurfen. Op de autoweg/autosnelweg gebruik ik zowel met de motor als de auto vaak de cruisecontrol, iets dat ook nog relaxter rijdt. Ik tank gewoon de duurdere benzine, want in de praktijk kom je daar verder mee zodat het eigenlijk niets uitmaakt qua kosten.’
Clim – Uitgeest
‘Het plan lag er voor de winter al om een Zero aan te schaffen voor woon-werk verkeer, maar gewacht tot na de pekelperiode. Inmiddels een Zero SR/F gekocht en dus weinig meer met brandstof prijzen van doen.
Rick – Westland
‘Ik probeer minder gas te geven en meer uit te rollen/minder te remmen. Vanwege de afstand woon/werkverkeer ben ik helaas genoodzaakt met de motor te blijven rijden, maar deze relatief eenvoudige aanpassing scheelt al snel 0,2-0,4 liter per 100 kilometer!’
Danny – Ossendrecht
‘Ik tank altijd in België, maar heb geluk dat ik zowat tegen de grens woon.’
Kees
‘Half januari heb ik heel even fors opgetrokken om mijn motor na een wasbeurt droog te laten waaien… Meteen drie agenten achter me aan en die hebben mijn rijbewijs ingenomen. Nu al twee maanden niet meer getankt… Maar ik betwijfel of dat uiteindelijk de besparing op benzine goedmaakt.’
Fred
‘Wat minderen of zelfs stoppen met roken. Niet met groepen rijden en soms de fiets pakken, voor wat dichterbij boodschapjes. We leven door.’
Arjan
‘Wij wonen in de Achterhoek, dus gewoon de ritjes zo plannen dat we de grens over gaan en in Duitsland tanken.’
Oosterhuis – Zwolle
‘Ik heb een speciale app waarop je kunt kijken welke pomp het goedkoopste is in de buurt.’
Marcel – Pijnacker
‘Rij al een paar jaar op een XMAX 300. Die rijdt ongeveer 1:34 dus besparen is nog niet nodig.’
Jan
‘Vroeg opschakelen!’
Michel– Veldhoven
‘Ben een Honda Grom gaan rijden, goed voor 1 op 50 km per liter IPV 1 op 19 op mijn Harley-Davidson Electra Classic of de Yamaha GTS1000. En het gekke is, het is nog leuk ook!’
“Overgestapt naar een Honda Monkey, gemiddeld rijd je hiermee net zo hard en verbruik is slechts een kwart van wat de vorige motor.’
Gert-Jan – Nieuwegein
‘Een Euro5 Honda CB125F (maart 2021 op kenteken) is het toverwoord. Over de 19000 kilometer die ik er sindsdien mee gereden heb, is het cumulatieve verbruik 1: 51.4. Dat is weliswaar meer dan de opgave (1:67), maar probeer het maar eens te halen met je GS, Harley, Ducati etc.’
Danial – Uithoorn
‘Niet, ik blijf gewoon Euro98 tanken. Ben zuinig op mijn motor en het mag geld kosten.’
René – Oude Pekela
‘Airmiles sparen geeft 5 euro korting op benzine bij de Shell.’
Pim – Almere
‘Toevallig vorig jaar een NC750X gekocht en nu gewoon braaf aan de maximum snelheden houden. Resultaat” 1:30,5 verbruik.’
Bram – Zoetermeer
‘Ik rij nu 5 kilometer per uur langzamer, ofwel 100 op de teller in plaats van 105. Ik heb nu één tank leeg gereden en kom per liter 4 kilometer verder met een tijdsverschil van 3 min langer onderweg op een rit van 35 km woonwerk-verkeer.’
Op 8 maart 2026 gaat een stukje motorgeschiedenis onder de hamer. Collecting Cars UK veilt een Norton Dominator ‘Naked’ Cafe Racer, één van slechts vierentwintig exemplaren die ooit zijn gebouwd. Met een kilometerstand van amper 200 kilometer, handgemaakte aluminium details en een aandachtig samengesteld pakket aan topcomponenten, lijkt deze machine eerder een museumstuk dan een werkpaard voor de openbare weg. Het huidige bod van £1.600 – omgerekend ongeveer €1.875 – lijkt bijna belachelijk bescheiden voor een motorfiets van deze zeldzaamheid.
1 van 7
Wat deze veiling bijzonder maakt, is niet alleen de exclusiviteit van de machine zelf, maar ook de context waarin deze Norton verschijnt. Het merk werkt aan een comeback onder TVS Motor Company, na een verleden vol financiële turbulentie en gebroken beloftes. De Dominator ‘Naked’ vertegenwoordigt een paradox: een Britse cafe racer met alle romantiek, maar ook een product van een bedrijf dat in 2020 failliet ging.
De veiling trekt tot nu toe bescheiden aandacht, maar dat kan snel veranderen. Voor verzamelaars is dit een kans die zich niet snel opnieuw voordoet. De Dominator ‘Naked’ is een machine die spanning oproept, niet alleen door wat hij is, maar ook door wat hij vertegenwoordigt.
Is deze veiling een fascinerende kans – of een gewaagde gok? De toekomst zal het leren! Wil je meebieden of ben je gewoon nieuwsgierig geworden? Kijk dan hier.
Het zijn bijzondere tijden bij ons thuis, want onze oudste zoon Milan zit in groep 8. De doorstroomtoets heeft hij net gemaakt en nu is het dus echt tijd om te kiezen voor een middelbare school. Dat wordt er eentje in Geldermalsen – inderdaad, bekend van die harde crossbaan – op net geen twaalf kilometer van ons huis. Bijzonder, want tegenover ons zit de middelbare school van Zaltbommel. Milan wil echter naar de Lingeborgh, want die voelt het beste. Ik vind dat prachtig, niet kiezen voor het makkelijkste maar voor het beste. Daar ga je ver mee komen! Het zorgt er bij ons wel voor dat we na de zomer een soort van snelcursus loslaten gaan krijgen. Nu zit Milan nog op de basisschool in onze ‘achtertuin’ waar ook nog eens mijn vriendin lesgeeft. Van een stukkie lopen door een autoluwe wijk, wordt het dus door druk verkeer een uurtje fietsen… Het is nu al spannend, maar om te groeien moet je soms durven loslaten en dat is een prachtig bruggetje naar het RIDERS Festival.
Terwijl we met z’n allen de 40e editie van de MOTORbeurs Utrecht vierden, werd het weer eens heel mooi duidelijk dat zowel in mijn privéleven als in ‘mijn’ wereld van motoren op dit moment groei en verandering centrale thema’s zijn. Op de openingsdag werd de naamswijziging van het RIDERS Festival officieel aangekondigd. Vanaf nu gaat het verder als RIDERS Festival – Powered by MOTORbeurs Utrecht. Een fantastische ontwikkeling die niet alleen verandering maar ook vernieuwing brengt. Koninklijke Jaarbeurs, All Brands United en Motor.NL Media Company slaan de handen ineen om dit festival verder te versterken en uit te bouwen. Ik kan daar in dit voorwoord van alles over vertellen, maar dat hoeft niet want dit lees je hier.
Net zoals mijn zoon zijn eigen pad kiest, laten wij als Motor.NL Media Company het RIDERS Festival een beetje los. Een beetje dan, want zoals Ma Flodder het altijd zo mooi omschreef: ‘Het blijven toch je kinderen.’
Ik zie jullie daarom allemaal graag op 30 en 31 mei 2026 in het Autotron en tips over het loslaten zijn altijd welkom.
Romain Febvre verdedigt zijn wereldtitel met startnummer 1.
De drukbezochte Dutch MX Season Opener in Lierop was voor veel crossers de laatste voorbereiding op het nieuwe MXGP-seizoen. In Bariloche, gelegen in de Argentijnse Andes, wordt op 7 en 8 maart de eerste van twintig GP’s verreden. Aan de start van de MXGP verschijnen maar liefst zeven rijders die één of meerdere wereldtitels hebben behaald. Net als in voorgaande jaren worden er GP’s verreden in Lommel en Arnhem.
De afgelopen maanden brachten nagenoeg alle GP-rijders door op Sardinië of in Spanje. Daar zijn in januari en februari de weersomstandigheden over het algemeen gunstig om zich voor te bereiden op het nieuwe seizoen, al viel het weer in Spanje soms wel wat tegen. Naast alle trainingsarbeid was ook het starten in een wedstrijd welkom. Zo waren er wedstrijden in Italië, Spanje en Frankrijk, maar de traditionele cross van Hawkstone Park ging niet door, omdat het terrein onbegaanbaar was vanwege de regen.
In Bariloche zal blijken wie er momenteel het best voorstaat. Een absolute topvorm is nog niet nodig, want het seizoen duurt tot de tweede helft van september. De kalender heeft een pauze van vijf weken van half april tot de tweede helft van mei. In de zomermaanden is er geen sprake van een pauze, want dan zit er maximaal twee weken tussen twee GP’s.
De Nederlanders
Vorig jaar speelden de Nederlandse rijders een belangrijke rol in de MXGP, met de derde plaats van Glenn Coldenhoff als hoogste klassering. Hij zal er dit jaar niet bij zijn, want ondanks zijn bronzen medaille kon hij voor dit jaar geen voor hem acceptabel contract afsluiten. Hij ging in op een Braziliaanse Yamaha-aanbieding, maar zal ook in Europa in actie komen. Daartoe heeft hij GCR (Glenn Coldenhoff Racing) opgericht. Coldenhoff: ‘Ik heb een eigen team opgezet om mee te doen aan de Dutch Masters, een paar internationale wedstrijden en ik probeer in elk geval minimaal één GP te gaan rijden. Mijn doel? Er plezier aan beleven.’ In Lierop werd hij vierde en vijfde. Ook niet meer van de partij is Brian Bogers; hij heeft zijn carrière beëindigd.
Jeffrey Herlings moest vorig jaar vijf GP’s laten schieten vanwege blessures. Toch wist hij dankzij een ijzersterk slot van het seizoen nog vijfde te worden in de eindstand. In de loop van het jaar staken geruchten de kop op dat Herlings KTM zou gaan verlaten, het Oostenrijkse merk waarvoor hij heel zijn GP-carrière in actie was gekomen en 112 GP’s en vijf wereldtitels won. Er werd een overstap naar Honda gesuggereerd en dat pakte ook zo uit. Omdat zijn contract met KTM doorliep tot de laatste dag van het jaar kon Herlings pas vanaf de jaarwisseling gaan trainen op zijn Honda. Herlings: ‘Het is daarom een heel hectisch voorjaar geweest. Ik moest de nieuwe motor leren kennen en ook de mensen met wie ik nu samenwerk. Ik heb erg veel gereden vanaf 1 januari. Bij het aanpassen van de motor hebben we grote stappen gezet. Alles bij elkaar zijn het voor mij veel veranderingen geweest, ik geniet van de uitdaging en ik ben tot het uiterste gemotiveerd voor de eerste GP.’ Dat Herlings al goed aan zijn Honda is gewend, liet hij in Lierop zien. Hij ging in de eerste manche kort na Romain Febvre als tweede over de finish, de tweede manche werd met een ruime marge op de Fransman winnend afgesloten.
Calvin Vlaanderen, de nummer zes van 2025, werd door Yamaha bedankt voor zijn diensten en moest omkijken naar een ander team. Dat vond hij dicht bij de deur, bij het vanuit Bergeijk gerunde fabrieksteam van Ducati. Op gepaste afstand werd hij in beide manches derde.
Nieuw in de MXGP is MX2-wereldkampioen 2024 Kay de Wolf. Hoewel hij qua leeftijd nog in de MX2 zou mogen aantreden, koos hij er toch voor om met het Nestaan Husqvarna Team de overstap te maken. Hij moest Lierop laten schieten, omdat hij een week eerder in de eerste manche van een internationale cross in het Franse Sommières een duimblessure opliep bij een val op hoge snelheid. Of dit gevolgen heeft voor zijn start in Argentinië, was op het moment van schrijven nog niet bekend. De Wolf kijkt uit naar zijn debuut in de MXGP: ‘Ik voel me klaar voor de uitdaging. Ik heb in de MX2 veel ervaring opgedaan. De wintertesten zijn enorm goed verlopen. Het niveau in de MXGP is erg hoog, maar ik geloof dat ik voorin kan meedraaien.’
Voormalig Europees kampioen Rick Elzinga was vanwege zijn leeftijd gedwongen een klasse hogerop te zoeken. Hij heeft onderdak gevonden in het fabrieksteam van Beta, waar hij Jago Geerts als teamgenoot heeft.
Het Nederlandse Van Venrooy KTM Racing van Klaas Hattem brengt de Italiaan Mattia Guadagnini aan de start.
Drie Nederlanders behoren tot de vaste deelnemers in de MX2. Dat zijn Kay Karssemakers (DRT Kawasaki), Scott Smulders (Sixtyseven Racing Team; Husqvarna) en Cas Valk (TM Factory Racing Team).
1 van 6
Het is even wennen, Jeffrey Herlings niet langer in het oranje maar gestoken in het rood. Gebleven is startnummer 84.
Kay de Wolf gaat zijn debuut maken in de MXGP.
Tim Gajser verruilde Honda voor Yamaha.
Wereldkampioen MX2 van 2023 Andrea Adamo komt nu uit in de MXGP.
Kan Liam Everts als derde generatie wereldkampioen worden na zijn opa Harry en zijn vader Stefan?
De tweeling Sacha en Lucas Coenen kan zich op jonge leeftijd al meten met de wereldtop.
De fabrieksteams
In sommige jaren is er voorafgaand aan de eerste Grand Prix een duidelijke favoriet aan te wijzen. Dat is dit jaar zeker niet het geval, want er zijn meerdere rijders die op voorhand tot de titelkandidaten mogen worden gerekend. Dat zijn in de eerste plaats huidige en voormalige wereldkampioenen als Romain Febvre, Jeffrey Herlings en Tim Gajser. De andere voormalige titelhouders zijn Tom Vialle, Pauls Jonass, Andrea Adamo en Kay de Wolf.
Romain Febvre is opnieuw kopman van het fabrieksteam van Kawasaki. De Fransman heeft net als vorig seizoen Pauls Jonass als teamgenoot. De Let heeft vorig seizoen door blessures acht GP’s moeten missen. Febvre behaalde in 2025 zijn tweede wereldtitel, tien jaar na zijn eerste. Door het stoppen van Coldenhoff is Febvre met zijn 34 jaar nu de oudste rijder in de koningsklasse van de motorcross. De Fransman heeft zin in zijn twaalfde seizoen in de MXGP: ‘Ik voel me meer ontspannen dan afgelopen jaar omdat ik toen de titel heb behaald, maar mijn motivatie is nog steeds dezelfde: vooraan in het veld meedraaien. Mijn motor is gebaseerd op de winnende fiets van vorig jaar, al hebben we uiteraard wel wat aanpassingen gedaan. Ik heb in de wintermaanden heerlijk kunnen trainen op Sardinië.’
Sinds Romain Febvre in 2015 de wereldtitel behaalde, is Yamaha er niet meer in geslaagd nogmaals de eerste plaats te behalen. Om in 2026 kansrijk te zijn, hapte Yamaha meteen toe toen het erop ging lijken dat Honda het contract met Tim Gajser niet ging verlengen. Gajser werd aangetrokken en hij vormt een tweemansteam met Maxime Renaux, die al voor het vijfde jaar deel uitmaakt van het MXGP-team van Yamaha en een jaar geleden verraste door de openings-GP (ook in Argentinië, maar op een ander circuit) te winnen. Hij liep vorig jaar enige keren blessures op, maar is daarvan volledig genezen en voelt zich nu 100% in orde. Zoals Herlings altijd in één adem werd genoemd met KTM, zo was dat ook met Gajser en Honda het geval. De Sloveen behaalde al zijn vijf wereldtitels op Honda. Door een schouderblessure startte hij in 2025 in slechts elf van de twintig GP’s. Gajser: ‘Ik heb een duidelijk doel: ik wil goed presteren. Ik ben helemaal gezond. Constant presteren is de sleutel tot succes. Als dat niet lukt, is het nagenoeg onmogelijk wereldkampioen te worden. We hebben veel tijd in de voorbereiding gestoken. Ik ga er alles aan doen om de titel weer bij Yamaha te bezorgen.’
Honda vertrouwt naast Herlings op Ruben Fernandez en Tom Vialle. De Spanjaard kan terugkijken op een goed seizoen 2025, waarin hij vierde werd. Vialle verkaste na twee wereldtitels MX2 (in 2020 en 2022 op KTM) naar de VS, waar hij twee keer Supercross-kampioen East werd in de 250cc-klasse. Vialle: ‘Een 450 is natuurlijk een heel andere motor dan een 250. Ik heb er al sinds november op gereden en veel werk verzet. Een race is natuurlijk heel anders dan een training, want een GP is de echte test. Ik heb vertrouwen in mijn kunnen en hoop dat ik kan laten zien wat ik waard ben op de zwaardere motor.’
1 van 2
Ook onder de paraplu van Bajaj zet KTM een groot fabrieksteam in.
Ducati komt met drie rijders naar de MXGP, v.l.n.r. Calvin Vlaanderen, Jeremy Seewer en Andrea Bonacorsi.
KTM zet twee rijders in, verdeeld over twee teams. Joël Smets is verantwoordelijk voor de uit de MX2 overgekomen Andrea Adamo, de Italiaan Davide de Carli begeleidt Lucas Coenen. Adamo: ‘Ik voel me uitstekend thuis op de 450. Elke keer dat ik de baan op ga, voel ik iets nieuws en dat maakt het opwindend en interessant. Ik rij nu tegen rijders die veel meer ervaring op een 450 hebben en ik kan veel van ze leren. Over mijn verwachtingen doe ik geen uitspraken, al wil ik wel proberen zo dicht mogelijk in de buurt te komen van de top vijf.’
Lucas Coenen was de grote verrassing van 2025. De jonge Belg (hij werd 19 in november) wist het Febvre in zijn debuutseizoen erg moeilijk te maken en won zes GP’s. Coenen: ‘De voorbereidingen zijn goed verlopen, maar ik denk dat iedereen dat zegt. Ik ben er klaar voor. Ik wil weer het beste uit mezelf halen en proberen te winnen.’
Het fabrieksteam van Ducati wordt dit jaar geleid vanuit Nederland. Teambaas Louis Vosters, die de afgelopen jaren Fantic onder zijn hoede had, behield Andrea Bonacorsi als rijder. Ducati had vorig jaar Jeremy Seewer onder contract en die is gebleven. Voor Vosters is het een hernieuwde kennismaking met de Zwitser, die hij kent uit zijn Yamaha-periode. Nieuw is Calvin Vlaanderen.
Het fabrieksteam van Fantic wordt dit jaar aangestuurd door Jacky Martens. De Belgische teammanager is al een kleine dertig jaar actief met een team. Hij heeft als rijders Brent van Doninck en Alberto Forato.
Titelverdediging
Wereldkampioen Simon Längenfelder verdedigt zijn titel in de MX2-klasse. Er is wel het een en ander veranderd voor de Duitser in zijn begeleidingsteam. Längenfelder: ‘Ik heb een nieuwe conditietrainer en ook de monteurs zijn nieuw. Gelukkig is er aan de motor weinig veranderd. Met één kampioenschap op mijn naam ben ik extra gemotiveerd, want ik wil bewijzen dat ik dat ook een tweede keer kan.’ Zijn teamgenoot in het fabrieksteam van KTM is Sacha Coenen.
Bij Husqvarna blijft Liam Everts de MX2 trouw. Everts: ‘Ik ben weer helemaal fit. Vorig seizoen had ik te maken met blessures, maar die hebben mij mentaal sterker gemaakt. Mijn doel voor 2026 is duidelijk: elk weekend strijden voor een podiumplaats en vanaf de eerste GP meedoen in de titelstrijd.’ Everts was in Lierop oppermachtig. Hij won beide manches, de eerste voor Scott Smulders en Kay Karssemakers, de tweede voor twee EMX250-rijders, Dani Heitink en Gyan Doensen.
Honda, Kawasaki en Ducati concentreren zich op de MXGP, maar hebben ook elk een fabrieksrijder in de MX2. Bij Honda is dat Valerio Lata, bij Kawasaki Mathis Valin en bij Ducati (dat debuteert in de MX2) Ferruccio Zanchi. Yamaha heeft een team van twee rijders, de Letse broers Karlis en Janis Reisulis. Bij Triumph is niets veranderd, want er wordt opnieuw gereden met Camden McLellan en Guillem Farres.
Simon Längenfelder verdedigt zijn MX2-wereldtitel.
WMX
Ook in de WMX (waarvan de kalender helaas opnieuw slechts zes wedstrijden telt, waaronder Arnhem) treedt de kampioen opnieuw aan. Lotte van Drunen blijft uitkomen op Yamaha voor het Belgische De Baets MX Team en gaat voor haar derde titel. Lotte won in Lierop beide manches van de 125cc-klasse. De belangrijkste tegenstand voor haar zal ongetwijfeld weer komen van de Spaanse Daniela Guillen en de Italiaanse zesvoudig wereldkampioen Kiara Fontanesi. Lynn Valk, die vorig jaar haar been brak in Arnhem, is net als haar broer Cas overgestapt naar TM. Met Shana van der Vlist (Yamaha) en Danée Gelissen (die kan rekenen op steun van Husqvarna) zijn er nog twee Nederlandse vrouwen die voor de top tien kunnen gaan.
Lotte van Drunen gaat voor haar derde wereldtitel.
Het MotoGP-seizoen 2026 is in de zinderende hitte van het Thaise Buriram van start gegaan met een aantal verrassingen. Want KTM en Aprilia maakten een einde aan de Ducati-heerschappij. Een oppermachtige Marco Bezzecchi (Aprilia) won de Grand Prix, terwijl Pedro Acosta (KTM) niet alleen wereldkampioen Marc Márquez (Ducati) in de Sprint versloeg, de jonge Spanjaard en zijn Oostenrijkse werkgever mogen zich na Thailand voor het eerst in hun bestaan ook koploper in de MotoGP noemen!
Nog voordat het MotoGP-seizoen 2026 in Thailand officieel van start ging op het Chang International Circuit van Buriram, vond er nog een verandering plaats in de organisatiestructuur van het belangrijkste wegracewereldkampioenschap. Nadat het Amerikaanse Liberty Media de grootaandeelhouder van de commerciële rechten was geworden, werd namelijk door de nieuwe eigenaar bekendgemaakt dat de naam Dorna Sports S.L. is vervangen door ‘MotoGP Sports Entertainment Group’ (MSEG). De organisatie zet in de eerste plaats in op innovatie en wereldwijde groei. Om dit te bereiken zullen er, zoals reeds verwacht, ingrijpende veranderingen in de MotoGP gaan plaatsvinden. Eentje ervan werd drie dagen later al aangekondigd. Want vanaf 2027 zal de Australische Grand Prix niet langer op Phillip Island worden verreden, maar op het stratencircuit van Adelaide. Eén van de redenen is dat Phillip Island de meerdere keren toegezegde verbeteringen van de faciliteiten nooit heeft uitgevoerd. Door naar de bruisende city van Adelaide te gaan, hoopt MSEG het evenement niet alleen onder de aandacht van meer, maar vooral ook jongere Australische racefans te brengen. Dat daar een legendarisch en zeker bij de coureurs zeer geliefde baan voor wordt opgeofferd, is ondergeschikt aan de commerciële kant van de zaak.
Vorig jaar leek het er even op dat ook Buriram na negen jaar weer van de WK-kalender zou verdwijnen. Dit omdat een groep invloedrijke Thaise politici liever het overheidsgeld wilde steken in een F1-race in de straten van Bangkok. Dit zou het aanzien van ‘Amazing Thailand’ namelijk wereldwijd een nog grotere boost geven. Dat zou dan wel ten koste gaan van de MotoGP. Maar inmiddels is dit contract toch tot en met 2031 verlengd. Het Chang International Circuit, dat afgelopen jaar ook nog eens als vluchtelingenopvang fungeerde tijdens het grensconflict tussen Thailand en Cambodja, mag dan wel niet het meest fascinerende circuit zijn, het hele evenement is dat zeker wel. En dat is iets dat steeds belangrijker wordt. Zeker voor rechteneigenaar MSEG. De slogan van de Thaise GP luidde dit jaar dan ook niet voor niets ‘More than a race’. En dat was op en rond het circuit ook dit jaar zeker weer het geval. Want door de inspanningen van onder andere de naamgever en sponsor van het circuit, het Thaise bierconcern Chang, was er andermaal ook naast de baan weer heel veel voor de racefans te beleven. En dat ook nog eens tot twee uur ’s nachts! Volop entertainment dus, zoals de Amerikanen het graag zien. Een absoluut hoogtepunt was ongetwijfeld de door het Prima Pramac Yamaha-duo Jack Miller/Toprak Razgatlıoğlu gewonnen komische Tuk-Tuk Challenge.
1 van 3
HET moment tijdens de Sprint tussen Marc Márquez en Pedro Acosta.
Marc Márquez (93), Marco Bezzecchi (72), Pedro Acosta (37) en Raul Fernandez (25) waren twee keer de hoofdrolspelers in Buriram.
Pedro Acosta en KTM wonnen de Sprint en verlieten Thailand als WK-koploper.
Razend snel
Maar gelukkig was en bleef voor de fans de strijd op het asfalt tijdens de openings-GP van 2026 het belangrijkste. En wat voor een seizoenopener werd het! Al tijdens de tests in Maleisië en in Thailand, een week voor de Grand Prix in Buriram, was duidelijk geworden dat met name Aprilia een grote stap voorwaarts had gemaakt. Marco Bezzecchi, de kopman van het merk uit het Italiaanse Noale, liet er tijdens het GP-weekend op het Chang International Circuit geen gras over groeien wat zijn bedoelingen waren. Want al op vrijdag liet de 27-jarige Italiaan zien razendsnel te zijn door met een tijd van 1.28,526, oftewel een gemiddelde van 185,1 km/u, een absoluut ronderecord op het Thaise circuit te rijden. Dit imponerende optreden was voor regerend wereldkampioen Marc Márquez aanleiding om ‘Bezz’ direct al tot de grote favoriet van het weekend te verklaren. Op zijn beurt zei de Italiaan dat Márquez dat was en bleef.
Zaterdag werd een dag van uitersten voor de Aprilia-coureur. Na eerst al in de vrije training ten val te zijn gekomen, deed hij dat tijdens de kwalificatie nogmaals. Het weerhield hem er niet van om met een tijd van 1.28,652, die hij voor zijn val had neergezet, toch de pole te pakken. Op slechts 0,035 seconde volgde Marc Márquez. In de daaropvolgende Sprint-race zette de slimme Spanjaard zijn op dat moment leidende Italiaanse opponent dermate onder druk, dat die opnieuw in de fout ging en zo voor de derde keer die dag onderuitging. Maar wie dacht dat de titelhouder vervolgens de eerste zege van 2026 zou binnenhalen, kwam bedrogen uit. Want toch wel verrassend diende zich met Pedro Acosta een nieuwe concurrent voor Márquez aan. Bij een temperatuur van 35 graden ontspon zich op het bloedhete asfalt van Buriram een zinderend duel tussen de twee Spanjaarden. Een duel dat, hoe curieus kon het zijn, werd beslist door de wedstrijdleiding. Want die vond dat Márquez bij een passeeractie ten opzichte van zijn landgenoot, die gepaard ging met een lichte touché, te ver was gegaan. Voor velen was het een discutabele beslissing. Feit was wel dat de Ducati-coureur zijn eerste plaats in de laatste ronde moest teruggeven aan Acosta. Met als gevolg dat de 21-jarige KTM-coureur zijn eerste zege in de MotoGP-klasse kon vieren. Marc Márquez legde zich neer bij zijn straf, maar vond die niet terecht. Dit omdat hij volgens eigen zeggen op dat moment een halve meter voor lag. De Spaanse dominantie in de Sprint werd compleet gemaakt door Raul Fernandez (Aprilia), die, nadat hij verrassend als derde uit de kwalificatie was gekomen, deze klassering ook in de eerste confrontatie van dit seizoen wist vast te houden.
Champagne voor Marco Bezzecchi (m), Pedro Acosta (l) en Raul Fernandez (r).
Revanche
Voor de ongelukkige Bezzecchi zat er niets anders op dan op zondag revanche te nemen. Dat deed de Italiaan met verve. Opnieuw nam hij direct de leiding in de race en slaagde er na een zeer sterke openingsfase nu wel in om uit de klauwen van Márquez te blijven. Onder de gegeven bloedhete omstandigheden reed de Aprilia-coureur foutloos en wist perfect met zijn banden om te gaan. Met als gevolg een dominante en meer dan verdiende zege in de eerste GP van dit seizoen!
Ver achter de rug van Bezzecchi speelde zich van alles af. Uiteindelijk mochten Acosta (als tweede) en Fernandez (derde) opnieuw het podium beklimmen. Grote pechvogel en verliezer werd Marc Márquez. De regerend wereldkampioen, die fysiek nog niet honderd procent was, zag in de slotfase van de race een mogelijke podiumplaats teniet worden gedaan door een lekke achterband, veroorzaakt door een kapotte velg. Door de enorme belastingen, veroorzaakt door de hoge buitentemperatuur en de opgewekte hitte van het vele extreme remmen, scheurde die nadat Márquez de kerbstones had geraakt. Ook Joan Mir (Honda) verspeelde op deze wijze een mogelijke top-vijfklassering.
Al met al werd deze Grand Prix zo een Aprilia- en KTM-aangelegenheid. Want achter de top drie eindigden Jorge Martin en Ai Ogura als vierde en vijfde. Daarmee maakten zij het Aprilia-succes compleet. Terwijl Brad Binder als zevende de tweede KTM-rijder werd, was Fabio di Giannantonio dat als zesde voor Ducati. Zo stond er voor het eerst sinds 88 races geen Ducati-coureur op het podium. De laatste keer dat dit gebeurde, was tijdens de Britse GP van 2021.
Grootste tegenvallers voor het Italiaanse merk in Buriram waren ongetwijfeld Pecco Bagnaia en Alex Márquez. Na een zeer zwakke kwalificatie, dertiende, kwam eerstgenoemde niet verder dan twee negende plaatsen. En dat na de succesvolle tests, waardoor iedereen dacht dat Pecco weer de oude was. Na in de Sprint slechts elfde te zijn geworden, ging de jongste van de twee Márquez-broers in de GP-race onderuit. En dan te bedenken dat dit duo vorig jaar nog in beide races eerste en tweede was geworden. Toen verlieten zij Thailand met de maximaal te behalen 66 punten. Nu met slechts negen.
Naast Ducati moet ook Yamaha de grote verliezer van de eerste GP van dit seizoen worden genoemd. Maar het grote verschil tussen de twee is dat het tegenvallende presteren van Ducati incidenteel kan worden genoemd, terwijl Yamaha op het gebied van ontwikkeling nog een lange weg heeft te gaan. Kopman Fabio Quartararo was met de nieuwe V4 zelfs langzamer dan met de M1 van vorig jaar. De Fransman toonde dan ook duidelijk zijn frustraties. Ook al omdat hij niet snel verbeteringen verwacht. De gegeven situatie bij Yamaha maakt de overstap van Toprak Razgatlıoğlu naar de MotoGP er niet gemakkelijker op. Toch finishte de drievoudig Superbike-wereldkampioen als zeventiende, op slechts acht seconden van Quartararo (14e). De tweede MotoGP-debutant, Diogo Moreira (Honda), pakte als dertiende direct drie WK-punten.
1 van 2
Zij aan zij bij dik 300 km/u: Marc Marquez (93) en Jorge Martin (89), die duidelijk op de weg terug is.
Raul Fernandez verraste met twee podiumplaatsen.
Strijd om het geld
Wat alle rijderstransfers voor 2027 en 2028 betreft, bleef het van officiële zijde stil in Buriram. Dat heeft te maken met het feit dat de vijf leden van de Motorcycle Sports Manufacturers Association (MSMA), Aprilia, Ducati, Honda, KTM en Yamaha, nog steeds geen akkoord hebben bereikt met MSEG voor de periode 2027 tot en met 2031. Eén van de discussiepunten is de vergoeding die de fabrikanten van de commerciële rechtenhouder willen ontvangen. Ook wordt er gesproken over een minimumsalaris voor de MotoGP-coureurs van 500.000 euro. Zolang over dit alles, oftewel de strijd om het geld, geen overeenstemming is bereikt, zullen de contractverlenging tussen Marc Márquez en Ducati, dat Pedro Acosta zijn nieuwe teamgenoot wordt, dat Pecco Bagnaia naar Aprilia gaat, Fabio Quartararo naar Honda, Jorge Martin naar Yamaha en alle andere nieuwe contracten door de fabrikanten niet officieel worden bevestigd. Het is nu afwachten of er meer bekend wordt voor de volgende Grand Prix. Dat is die van Brazilië en vindt plaats van 20 tot en met 22 maart in Goiânia.
MotoGP Thailand 2026 uitslagen
Evenement: Grand Prix van Thailand Circuit: Chang International Circuit Lengte: 4.554 meter Pole position: Marco Bezzecchi (Aprilia), 1.28,652 (184,9 km/u) Snelste race ronde: Marco Bezzecchi (Aprilia), 1.30,487 (181,1 km/u)
Sprint
1. Pedro Acosta (E), KTM, 19.39,155; 2. Marc Márquez (E), Ducati, +0,108; 3. Raul Fernandez (E), Aprilia, +0,540; 4. Ai Ogura (J), Aprilia, +2,100; 5. Jorge Martin (E), Aprilia, +3,851; 6. Brad Binder (ZAF), KTM, +4,612; 7. Joan Mir (E), Honda, +4,924; 8. Fabio Giannantonio (I), Ducati, +5,748; 9. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +6,910.
13 ronden = 59,202 km
Racegemiddelde winnaar: 180,7 km/u
Snelste ronde (4e): Marc Márquez, 1.29,922 = 182,3 km/u
Snelste ronde (5e): Marco Bezzecchi, 1.30,487 = 181,1 km/u (record)
Stand MotoGP na 2 van 44 races
Plaats
Coureur, Land, Fabrikant
Punten
1
Pedro Acosta, E, KTM
32
2
Marco Bezzecchi, I, Aprilia
25
3
Raul Fernandez, E, Aprilia
23
4
Jorge Martin, E, Aprilia
18
5
Ai Ogura, J, Aprilia
17
6
Brad Binder, ZAF, KTM
13
7
Fabio de Giannantonio, I, Ducati
12
8
Marc Márquez, E, Ducati
9
9
Franco Morbidelli, I, Ducati
8
10
Francesco Bagnaia, I, Ducati
8
11
Luca Marini, I, Honda
6
12
Johann Zarco, F, Honda
5
13
Enea Bastianini, I, KTM
4
14
Diogo Moreira, BR, Honda
3
15
Joan Mir, E, Honda
3
Quotes
1 van 4
‘Ik had liever op een andere manier gewonnen’.
Pedro Acosta (Red Bull KTM), die na zijn eerste Sprint-zege vond dat Marc Márquez voor zijn inhaalactie niet bestraft had hoeven worden.
‘Dit zijn de nieuwe regels. En die zul je als rijder moeten accepteren.’ Marc Márquez (Lenovo Ducati), die door een straf Pedro Acosta in de laatste bocht voorbij moest laten gaan en zo niet won.
‘Het was heel belangrijk om op deze wijze te reageren na mijn fout in de Sprint.’ Winnaar Marco Bezzecchi (Aprilia), die natuurlijk blij was, maar wel met beide benen op de grond blijft staan.
‘Helaas, deze dingen kunnen gebeuren, maar we weten dat we al op een goed niveau zitten.’ De immer optimistische Marc Márquez (Lenovo Ducati) na zijn uitvallen. Geen paniek dus.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
