maandag 27 april 2026
Home Blog Pagina 599

Hornet-blok en chassis voor de nieuwe Honda Transalp?

0

Er wordt uitgekeken naar de nieuwe Honda XL750 Transalp, die waarschijnlijk op de EICMA in november zal worden onthuld. Enkele foto’s vanuit de verte geschoten, vage foto’s circuleren al een tijdje op het internet. Nu kunnen we uit de tekeningen bij een octrooiaanvraag van de Japanse fabrikant iets meer afleiden.

Het nieuws werd onthuld door de Britse site bennets.co.uk , altijd een zeer oplettende bron van informatie. De nieuwe Transalp zal veel onderdelen gemeen hebben met de zojuist op de Intermot in Keulen onthulde Hornet, met de nodige aanpassingen. Blok en chassis zijn hetzelfde, bekleed met een carrosserie die in sommige opzichten – te oordelen naar het silhouet – doet denken aan de Africa Twin. De Transalp krijgt dus dezelfde gloednieuwe 755cc-paralleltwin met 270° klep- en Unicam-timing als de Hornet. Het is onwaarschijnlijk dat er belangrijke wijzigingen zullen worden aangebracht, zodat de Transalp hetzelfde vermogen van 90,5 pk zou moeten hebben. Dat is meer dan dat van de Yamaha Ténéré 700 (72 pk) maar hetzelfde als de BMW F 850 GS.

Onthult Honda de Transalp op EICMA 2022?

Uit de octrooiaanvraag blijkt ook dat de Transalp hetzelfde diamond-frame krijgt als de Hornet, met (uiteraard) langere vorkpoten en velgen met een grotere diameter, 21″ voor en 18″ achter, waardoor banden kunnen worden gemonteerd die geschikt zijn voor offroad-gebruik. De achterbrug wordt ook langer, waardoor de wielbasis langer wordt en de achterwielophanging anders reageert. De koplamp en de demper zijn ook overgenomen van de Hornet, maar zijn verhoogd. Vermoedelijk wordt ook dezelfde elektronica gebruikt.

Aangezien de Hornet een zeer aantrekkelijke lanceerprijs heeft in vergelijking met zijn concurrenten, en veel onderdelen hetzelfde zijn, mag je verwachten dat de Transalp net zo agressief geprijsd zal zijn.

Rea ontvangt Order Of The British Empire

0

Zesvoudig FIM Superbike-wereldkampioen Jonathan Rea heeft nog een prestigieuze onderscheiding aan zijn indrukwekkende collectie toegevoegd nadat hij in Buckingham Place in Londen de Order Of The British Empire (OBE) van The Princess Royal in ontvangst had genomen.

Nadat hij eerder al erkenning kreeg voor zijn sportieve prestaties met de onderscheiding Member of the British Empire, is zijn OBE een verdere publieke erkenning van zijn bewezen en aanhoudende succes en bijdrage aan de motorracesport via het gelaagde Britse honoursysteem.

MotoGP Australië: Alex Rins en Suzuki verrassende winnaars op Phillip Island

“Ik voel me nederig en vereerd dat ik opnieuw op dit niveau erkenning krijg voor mijn prestaties en bijdrage aan de motorsport. Het lijkt pas gisteren dat ik mijn MBE in ontvangst nam van prins William, maar een OBE ontvangen van The Princess Royal en tussen zoveel geweldige namen en legendes staan die er ook een hebben ontvangen, is meer dan ik me had kunnen voorstellen.”

De Noord-Ier woonde de ceremonie in de prestigieuze Blue Drawing Room in Buckingham Palace bij met zijn vrouw Tatia, zus Chloe en broer Richard, die allen aanwezig waren om hun steun te betuigen en deze opmerkelijke prestatie te vieren.

Drie keer nieuw bij Louis: Stadsjassen voor korte afstanden

1
Detlev Louis DL-JM-8

Als er één bepalende trend is in motorkleding op dit moment, dan is het motorkleding die er niet uitziet. Na het triomfantelijke succes van de motorjeans komen er nu steeds meer bijpassende jasjes in een casual look. Louis heeft een enorme selectie hiervan, soms retro, soms zomers en licht, maar altijd met een onafhankelijke stijl. Het hoeft geen veiligheidsuitrusting voor alle weersomstandigheden en lange afstanden te zijn als u gewoon een snelle rit naar de stad wilt maken. Hier zijn drie gloednieuwe voorbeelden van Detlev Louis en Fastway:

Zomer in de stad:
Detlev Louis DL-JM-7, het lichte, luchtige zomerjack.

Volledige windkoeling zelfs in de 30 km/u zone dankzij het uitgebreide gebruik van gaasmateriaal. Veilig dankzij Xelion-beschermers en praktisch voor dagelijks gebruik: in totaal zes vakken voor alles wat u mee wilt nemen. Het geheel is eenvoudig en nonchalant verpakt in blousonvorm.
Maten: 48-58
Prijs: 249,99 euro

Detlev Louis DL-JM-7.

Getest: Zo eenvoudig is online bestellen via Louis.nl

Geboren in de VS:
Detlev Louis DL-JM-8, het iets andere spijkerjack.

Hier hebben we het Amerikaanse denim erfgoed op een heel andere manier geïnterpreteerd en aangevuld met klassieke Britse stijlelementen. Zeer individueel, zeer robuust en zeer comfortabel. Zeer flexibele beschermers en gestandaardiseerde veiligheidsnaden maken het veiligheidspakket compleet.
Maten: 48-58
Prijs: 249,99 Euro

Detlev Louis DL-JM-8
Detlev Louis DL-JM-8.

Het is nog steeds Rock’n’Roll:
Fastway City Men 201, der coole College-Blouson.

Nog een modeklassieker uit de VS, alleen deze keer met een academische in plaats van agrarische geschiedenis: college jackets waren oorspronkelijk (bijna 100 jaar geleden) de teamkleding van Amerikaanse universiteitsatleten. Ons exemplaar is gebaseerd op de vroege originelen met gestreepte manchetten en leren mouwen. Wat je niet ziet zijn de beschermers en de verstevigingen op schouders en ellebogen, die voor de nodige bescherming zorgen.
Maten: 46-58
Prijs: 169,99 euro

Fastway City Men 201.

MotoGP Australië: Alex Rins en Suzuki verrassende winnaars op Phillip Island

0

Phillip Island is een circuit dat altijd spectaculaire races oplevert. Na een gedwongen onderbreking van twee afleveringen bleek dat gelukkig niet te zijn veranderd. Want na een immens spektakelstuk boekten Alex Rins en Suzuki er toch wel verrassend hun eerste zege van dit seizoen. Stonden Marc Márquez en Honda er als tweede eindelijk weer eens op het podium en mogen Pecco Bagnaia en Ducati zich na een derde plaats voor het eerst WK-leider noemen. Grote verliezers waren Fabio Quartararo (Yamaha) en thuisrijder Jack Miller (Ducati). Beiden kwamen ten val.

Fotografie: MotoGP.com, 2Snap

Nu het GP-seizoen 2022 zijn einde nadert, is het gezien de stand logisch dat de laatste tijd het thema ‘teamorders’ bij elke grand prix de kop opsteekt. En dan gaat het niet alleen om de belangen van Pecco Bagnaia maar misschien nog wel meer om die van de werkgever van de Italiaan, Ducati. Want na 2007 (Casey Stoner) wil het merk uit Bologna eindelijk wel weer eens de wereldtitel bij de coureurs in de wacht slepen. En dat geldt met name voor Gigi Dall’Igna, de General Manager van Ducati Corse. Na het winnen van alle mogelijke wegracewereldkampioenschappen met Aprilia stapte Dall’Igna eind 2013 over naar Ducati met maar één doel voor ogen: het veroveren van de wereldtitels in de MotoGP. Die bij de constructeurs en teams zijn inmiddels binnengehaald, maar de belangrijkste, die bij de coureurs, ontbreekt nog altijd op de palmares van Dall’Igna. En het alweer zijn negende keer dat hij dit probeert te bewerkstelligen. Inmiddels staat zijn laatste creatie van de Desmosedici, de GP22, te boek als de beste machine van het hele veld. Bovendien zitten dit jaar maar liefst acht van de 24 coureurs op een Ducati. Maar in Australië, met nog slechts drie races voor de boeg, was het nog steeds Yamaha-coureur Fabio Quartararo, die het tussenklassement aanvoerde. Dat de voorsprong van de regerend wereldkampioen op de hoogst geklasseerde Ducati-coureur, Bagnaia dus, nog maar twee punten bedroeg, mocht een wonder worden genoemd. Want exact halverwege het seizoen bedroeg het verschil tussen de Fransman en de Italiaan maar liefst 91 punten (172 om 81).

Pecco Bagnaia
Alex Rins, Pecco Bagnaia, Marco Bezzecchi en Marc Marquez leverden een titanenduel.

Van alle dag

Teamorders zijn in de racerij van alle dag. Ze kunnen door de teamleiding worden opgelegd. Maar ze kunnen ook spontaan ontstaan. In de trend van ‘With a little help from my friends’, zoals Joe Cocker de beroemde song van Lennon & McCartney zo prachtig vertolkt. Daar kreeg ‘onze’ Hans Spaan 32 jaar geleden (1990) op Phillip Island mee te maken toen hij in zijn strijd om de 125cc-wereldtitel niet alleen Loris Capirossi moest zien te verslaan, maar ook diens Italiaanse hulptroepen. Spaan verloor het gevecht van de Italianen. En nog eerder, in 1968, met de onlangs op 83-jarige leeftijd overleden Phil Read in de hoofdrol. Hoewel Yamaha nagenoeg geen tegenstand in de 125cc- en 250cc-klasse had, bepaalde de teamleiding voor aanvang van het seizoen dat Read 125cc-wereldkampioen moest worden en Bill Ivy in de 250. Nadat Read in Brno al de 125cc-titel had veiliggesteld, moest de beslissing omtrent het kwartliterkampioenschap vallen in Monza. Hier lapte Read de eerder gemaakte afspraak aan zijn laars. Hij won namelijk niet alleen de race, maar ook de titel! Dat laatste gebeurde ook nog eens met miniem verschil. Want zowel netto (46) als bruto (52) hadden de twee Engelsen evenveel punten. Dus was de totaaltijd van de vier races waarin beide Yamaha-coureurs aan de finish waren gekomen beslissend. En die viel in het voordeel van Read uit. Dat Yamaha met de uitkomst niet blij wasn en Ivy niet langer zijn vriend was, daar zat Read niet mee….

De eerste van twee kostbare fouten van Fabio Quartararo (20).

Verstand gebruiken

Ook in Australië legde Ducati haar rijders geen stalorders op. De teamleiding ging er andermaal van uit, dat ‘hun’ coureurs hun verstand zouden gebruiken en rekening met de belangen van het merk (en tegelijkertijd die van Pecco Bagnaia) zouden houden. Mocht er gewonnen kunnen worden of een podiumplaats kunnen worden behaald, dan was iedere Ducati-coureur vrij om dat te doen. Daar was natuurlijk Jack Miller heel blij mee, want de Australiër wilde maar al te graag zijn thuisrace winnen. Hij leek daar alle kans toe te hebben tot hij in de negende ronde in de dag ervoor naar hem vernoemde ‘Miller Corner’ door een te laat remmende Alex Márquez onderuit werd gereden. Zo werd Miller, die even daarvoor nog ‘gewoon’ in duel met teamgenoot Bagnaia was geweest, niet alleen kansloos voor de zege, maar verspeelde hij ook al zijn kansen op de wereldtitel.

MotoGP Japan en Thailand: titelstrijd is weer wijd open

Wat het laatste betreft, ook Fabio Quartararo’s kansen daarop werden op Phillip Island een stuk kleiner. Andermaal werd de regerend wereldkampioen door de hevige concurrentie gedwongen om zijn Yamaha te ‘overrijden’. Eerst resulteerde dit in een remfout waardoor hij terugviel naar de 22e plaats. Vervolgens ging Quartararo nogmaals in de fout waarna hij zichzelf en zijn Yamaha terugvond in de grindbak. Na Assen, Aragón en Buriram dus opnieuw nul punten voor de Fransman. En dat terwijl Bagnaia zich in deze race in de kopgroep bevond. Maar de titelkandidaat was niet de enige die dat deed. Dat gold ook voor Jorge Martin (polesetter en leider in de eerste helft van de race), Marc Márquez (die als enige voor de zachte achterband had gekozen), Marco Bezzecchi en .… Alex Rins! En die laatste was toch wel een verrassing. Zeker omdat hij van de tiende startplaats moest vertrekken. De Suzuki-coureur had het geluk dat vooraan het veld niet echt hard werd gereden, omdat iedereen zijn banden wilde sparen. Ondanks het feit dat hij van zijn team had doorgekregen dat Quartararo ‘KO’ was, ging Bagnaia de duels niet uit de weg en nestelde hij zich zelfs op kop van de onderling hevig knokkende groep. Hierbij kreeg de Ducati-troef geregeld rugdekking van zijn VR46-compaan, de opnieuw ijzersterk rijdende Marco Bezzecchi. Zoals verwacht moest de beslissing in de laatste ronde vallen. Terwijl Rins en Márquez tot het uitersten gingen met als doel de overwinning, koos Bagnaia voor de punten. Uiteindelijk was het Rins, die niet alleen zichzelf maar ook het tot stoppen gedwongen Suzuki-team een heel fraaie zege bezorgde. Márquez en Honda waren als tweede heel blij met eindelijk weer eens een podiumplaats. Daarna volgden maar liefst zes Ducati-coureurs. Maar wel met de belangrijkste voorop! Door zijn derde plaats nam Pecco Bagnaia de leiding in de titelstrijd over van de ongelukkige Fabio Quartararo. Het verschil tussen de twee bedraagt veertien punten. Maar Aleix Espargaró (Aprilia en kansloos negende in deze wedstrijd) en Enea Bastianini (die na een knappe inhaalrace en ondanks een kapotte airbag toch nog als vijfde werd afgevlagd) hebben in theorie ook nog kans op de titel.

Pecco Bagnaia kan bij de volgende grand prix in Maleisië de zo felbegeerde wereldtitel veilig stellen. Mocht dat niet gebeuren dan zal de Ducati-teamleiding voor de finale in Valencia ongetwijfeld wel stalorders uitvaardigen. Maar waarschijnlijk weten de betrokken coureurs zelf wel wat ze wel of niet moeten doen. Met als motto ‘With a little help from my (Ducati)friends’!

Alex Marquez ontfermt zich over de door hem ten val gebrachte Jack Miller.

Voorspelling Marien Cahuzak

Hierbij voorspel ik dat dit mijn laatste MotoGP-voorspelling ooit is. Geen één keer had ik het goed dit seizoen en dat zegt natuurlijk veel over mij, maar ook wel een beetje over de MotoGP. Dat valt namelijk niet te voorspellen. Gelukkig en daarom ben ik ergens ook wel een beetje blij dat ik een jaar voor paal heb gestaan met mijn voorspelling (al ga ik het uitlachen op maandagochtend op de redactie niet missen…). Bij de F1 had ik nu waarschijnlijk op een goedscore van 90 procent gezeten. Leve de MotoGP. Hoera! Hoera!

De resultaten

MotoGP Australië

1. Alex Rins (E), Suzuki, 40.50,654;
2. Marc Marquez (E), Honda, +0,186;
3. Pecco Bagnaia (I), Ducati, +0,224;
4. Marco Bezzecchi (I), Ducati, +0,534;
5. Enea Bastianini (I), Ducati, +0,557;
6. Luca Marini (I), Ducati, +0,688;
7. Jorge Martin (E), Ducati, +0,884;
8. Johann Zarco (F), Ducati, +3,141;
9. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +4,548;
10. Brad Binder (ZAF), KTM, +5,940;
11. Pol Espargaró (E), Honda, +11,048;
12. Miguel Oliveira (POR), KTM, +13,606;
13. Cal Crutchlow (GB), Yamaha, +13,890;
14. Darryn Binder (ZAF), Yamaha, +14,526;
15. Remy Gardner (AUS), KTM, +19,470.

  • 27 ronden =  120,096 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 176,4 km/u
  • Snelste ronde (13e): Zarco, 1.29,622 = 178,6

WK-stand (na 18 van 20 races)

1. Bagnaia, 233 punten;
2. Quartararo, 219;
3. A. Espargaró, 206;
4. Bastianini, 191;
5. Miller, 179;
6. B. Binder, 160;
7. Zarco, 159;
8. Rins, 137;
9. Martin, 136;
10. Oliveira, 135.

Marco Bezzecchi mag zich al ‘MotoGP Rookie of the year’ noemen.

MotoGP Australië in cijfers

1989

het eerste jaar dat er in Australië een grand prix werd verreden.

9

jaar stond de absoluut snelste ronde op Phillip Island op naam van Jorge Lorenzo. Op een Yamaha reed de Spanjaard in 2013 een tijd van 1.27,899 minuut.

1.27,767

minuut. De nieuwe absoluut snelste ronde op Phillip Island gereden door Jorge Martin (Ducati).

0,884

seconde. Het verschil tussen winnaar Alex Rins en nummer zeven, Jorge Martin, in de MotoGP-race.

Quotes

Moto2 Australië: Ai Ogura weer aan de leiding

0
Moto2 Australië
Het Moto2-podium met Alonso Lopez (m), Pedro Acosta (l) en Jake Dixon (r).

Het was een hard gelag, maar voor Zonta van den Goorbergh was de GP van Australië al na twee bochten ten einde. Een natte asfaltplek in combinatie met een verraderlijke windstoot (en een gebrek aan concentratie?) zorgden ervoor, dat de 16-jarige GP-debutant met zijn Kalex onderuitging. Van den Goorbergh liep hierbij een breuk in zijn linker pols op. Daarop vloog hij direct terug naar Nederland in de hoop om er in Valencia, waar de laatste race van dit seizoen wordt verreden, weer bij te zijn. Zo moest Bo Bendsneyder op Phillip Island in z’n eentje de Nederlandse eer verdedigen. Gestart vanaf de zeventiende plaats deed de Rotterdammer dat met verve, want als tiende scoorde hij zijn achtste toptienklassering van dit seizoen. Hij droeg hem op aan de zo betreurde Victor Steeman, een (race)generatiegenoot van hem.

Moto2 Japan en Thailand: Ogura nadert Fernandez tot op 1,5 punt

In de wedstrijd slaagde Bendsneyder erin om een langdurig duel met Ai Ogura in zijn voordeel te beslissen. Ondanks het feit dat de Japanner als elfde slechts vijf WK-punten wist te scoren, nam hij in de titelstrijd de eerste plaats weer over van Augusto Fernandez. In de slipstream van zijn Red Bull KTM Ajo-teamgenoot Pedro Acosta kwam de Spanjaard op de derde plaats liggend namelijk ten val en verspeelde daarmee zeer waardevolle punten. De wedstrijd op Phillip Island werd gedomineerd door een andere Spanjaard, Alonso Lopez. Zelfs het moeten rijden van een ‘long lap’ kon niet voorkomen dat de Boscoscuro-coureur aan de leiding bleef en zo zijn tweede GP-zege scoorde. Achter Acosta werd de Engelsman Jake Dixon derde. De Belg Barry Baltus kwam in deze race ten val, als één van de negen rijders.

Fotografie: MotoGP.com, 2Snap

Uitslag Moto2 Australië

1. Alonso Lopez (E), Boscoscuro;
2. Pedro Acosta (E), Kalex;
3. Jake Dixon (GB), Kalex;
4. Fermin Aldeguer (E), Boscoscuro;
5. Manuel Gonzalez (E), Kalex;
10. Bo Bendsneyder (NL), Kalex.

WK-stand (na 18 van 20 races)

1. Ogura, 242 punten;
2. Fernandez, 238,5;
3. Canet, Kalex, 192;
4. Vietti, 165;
5. Acosta, 152;
13. Bendsneyder, 80;
21. Baltus, 30.

Moto3 Australië: Izan Guevara pakt wereldtitel in stijl

0
Izan Guevara mag zich Moto3-wereldkampioen 2022 noemen.
Izan Guevara mag zich Moto3-wereldkampioen 2022 noemen.

Izan Guevara kwam naar Australië met een voorsprong in de titelstrijd van 49 punten op Dennis Foggia (Honda) en 56 op zijn GasGas-teamgenoot Sergio Garcia. Dat betekende dat de 18-jarige inwoner van Mallorca ten opzichte van Foggia een zege of twee punten meer moest zien te scoren om Phillip Island als Moto3-wereldkampioen te kunnen verlaten. Foggia vormde geen probleem, want de Italiaan kwam er dit weekend niet aan te pas en finishte uiteindelijk pas als negende. Daarentegen bevond Guevara zich de gehele race in de kopgroep, die uiteindelijk uit vier rijders zou bestaan. Naast Ayumu Sasaki en Deniz Öncü was dat ook Sergio Garcia. Mocht laatstgenoemde winnen, dan had Izan Guevara aan een tweede plaats genoeg om de titel veilig te stellen. Daar liet de Spanjaard het echter niet op aankomen. In de laatste ronde liet Guevara zien waartoe hij echt in staat was door een klein gaatje ten opzichte van zijn rivalen te trekken. Zo veroverde de GasGas-coureur met zijn zesde seizoenzege zijn eerste wereldtitel in stijl. Öncü werd tweede, terwijl Garcia als derde de tweede plaats in de WK-tussenstand weer overnam van Foggia. Voor Jorge ‘Aspar’ Martinez was het als teambaas alweer zijn zesde wereldtitel in de lichtste klasse. En voor het Spaanse motormerk GasGas de eerste op asfalt.

Fotografie: MotoGP.com

Moto3 Japan en Thailand: Dennis Foggia loopt iets in

Uitslag GP Australië

1. Izan Guevara (E), GasGas;
2. Deniz Öncü (T), KTM;
3. Sergio Garcia (E), GasGas;
4. Ayumu Sasaki (J), Husqvarna;
5. Stefano Nepa (I), KTM.

WK-stand (na 18 van 20 races)

1. Guevara, 290 punten
2. Garcia, 225;
3. Foggia (I), 223;
4. Sasaki, 207;
5. Öncü, 174.

Yamaha Motor Europe N.V. zoekt ervaren Service Coördinator

0
Yamaha Motor Europe N.V

Nu heb jij de mogelijkheid onderdeel te worden van onze Yamaha familie!

Voor Yamaha Motor Europe N.V. branche Benelux, op onze locatie Schiphol-Rijk, Nederland zijn we op zoek naar een fulltime ervaren Service Coordinator.

Wat ga je doen?

Als Service Coördinator bied je technische ondersteuning aan het dealernetwerk met betrekking tot PTW & ATV en Marine. Tevens voer jij services en reparaties uit,  in overeenstemming met de onderhoudsrichtlijnen en -procedures. Je beantwoord vragen van dealers en wikkel je klachten af. Je vindt het leuk om actief bezig te zijn met de technische kant van onze producten en denkt in oplossingen.

Yamaha kondigt race-afgeleide R1 GYTR aan voor het circuit!

Je  werkt nauw samen met de andere collega’s in het team en je bent vaak in onze werkplaats te vinden. Tevens heb je veel contact met de Sales Respresentatives en de Sales & Product Manager in Nederland, België en Luxemburg, onze dealers en de verschillende leveranciers en partners. Je bent voor de service  het eerste aanspreekpunt voor onze Nederlandse, Belgische en Luxemburgse dealers.

Het totale YMBNL-team bestaat vanaf 2021 uit 28 gedreven en gepassioneerde medewerkers die samen het beste willen voor dealers en eindgebruikers. Je bent een echte team player en maakt deel uit van de Sales & Product P&A & Service afdeling en je rapporteert aan de Sales & Product Manager P&A & Service.

Share our passion:

Wij, bij Yamaha, streven er continu naar onze klanten ‘KANDO’ te laten ervaren. Dit is Japans voor het gevoel van ‘diepe voldoening’ en ‘intense opwinding’ dat je ervaart wanneer je iets van uitzonderlijke waarde tegenkomt. Dit bereiken we door verschillende producten en services te bieden en sinds onze oprichter, Genichi Kawakami, Yamaha Motor in 1955 opgerichte, is dit onze missie geweest. Wat we ook doen, we zijn niet tevreden tot we ‘KANDO’ hebben geleverd.

Waar ben je verantwoordelijk voor

  • Het bieden van technische ondersteuning aan het dealernetwerk
  • Beantwoorden van vragen en afhandelen van klachten
  • Deelnemen aan (inter)nationale events en PR activiteiten

Wie ben jij?

Een gemotiveerde collega, je bent authentiek en hebt passie voor dat wat je doet. Je bent in staat projecten en strategieën zelfstandig op te zetten, maar bent ook iemand die graag samenwerkt. Jij bent klaar om deze uitdaging aan te gaan en bent niet bang om nieuwe dingen te ondernemen.  Je bent een strategische denker, maar ook heel goed in het uitvoeren van je werk. Uiteraard zijn kwaliteit en professionaliteit twee belangrijke waarden voor jou. Geen dag is hetzelfde bij Yamaha!

Wat neem je mee?

  • Je beschikt over een (V)MBO-niveau in werk en denkniveau en 3-4 jaar werkervaring in een vergelijkbare functie;
  • Technische kennis van motorfietsen, ATV’s en Marine producten;
  • Je spreekt vloeiend Nederlands en Engels, kennis van de Franse taal is een pre;
  • Affiniteit met de Yamaha producten;
  • Goede communicatieve vaardigheden;
  • Je bent in het bezit van het rijbewijs A, B en vaarbewijs.

Over Yamaha Motor Europe
Yamaha Motor Europe, branche Benelux (YMBNL) is verantwoordelijk voor de sales, marketing en distributie van het merk Yamaha in de Benelux voor de productgroepen: Yamaha motorfietsen en scooters, buitenboordmotoren, Wave Runners, ATV’s & Side by Side, golf cars en generatoren.

Tevens is Yamaha Motor Europe, branche Benelux importeur van de bootmerken Buster, Yamarin, Linder, Pioner, en YAM. Voor al deze producten kan een beroep gedaan worden op een officieel netwerk van geselecteerde dealers.

Wat bieden wij jou?
Naast een competitief salaris, bieden we je een 13e maand, reiskostenvergoeding, 28 vakantiedagen en de mogelijkheid tot een bonus! Je werkt in een internationale organisatie waar je volop kan leren en ontwikkelen. Het eerste contract is een tijdelijk contract, met de intentie deze met een onbepaalde tijd te verlengen.  

Natuurlijk, als Yamaha zijnde, kan je meedoen aan ons private lease programma voor motoren, krijg je korting op Yamaha producten en ondersteunen we in het behalen van je motor of boot rij-/vaarbewijs.

Contact:
Klinkt dit als jouw volgende baan? We ontvangen graag je CV en motivatiebrief (in NL of EN). Je kan reageren via de volgende link: https://bit.ly/vacature-servicecoordinator

Mocht je vragen hebben, neem dan gerust contact op met Recruitment@yamaha-motor.nl.

Norton Commando 961 gereed voor introductie

0

In december 2020 werd al eens een Norton Commando 961 aangekondigd of bevestigd. Nu is Norton eindelijk zover dat de Commando 961 gepresenteerd kan worden.

Motorvermogen en uitrusting

De nieuwe Commando 961 zal te koop zijn in Sport en Cafe Racer varianten en zal worden aangedreven door een lucht- en oliegekoelde 961cc-paralleltwin. Het blok levert 76,8 pk bij 7.250 tpm en het maximumkoppel is 81 Nm. Het blok steekt in een nieuw frame, dat met de hand wordt gelast in Nortons nieuwe hoofdkwartier in Solihull, Engeland.

De voorkant wordt gedempt door een verstelbare 43mm-upside-down vork van Öhlins.  Achteraan werken twee dempers met externe reservoirs, eveneens van Öhlins.

Het remmen gebeurt door radiaal gemonteerde Brembo vierzuiger-monoblokremmen, die mogen happen in twee zwevende 320 mm remschijven. Het uitlaatsysteem is van roestvrij staal.

Maakt Zundapp comeback met ZXA Adventure 500?

Sport en Cafe Racer versies

De spaakwielen van gepolijst aluminium hebben een afmeting van 17-inch en zijn geschoeid met Dunlop Sportmax GPR 300-banden. Voor de Commando 961 Sport in de kleur Matrix Black kunnen als optie ook zwarte wielen worden besteld. Naast de kleur Matrix Black wordt ook de kleurvariant Manx Platinum aangeboden, dit geldt voor de Sport en ook voor de Cafe Racer.

De Sport is uitgerust met een zwart geanodiseerd, conisch en hoger gemonteerd stuur. De Cafe Racer daarentegen heeft aluminium clip-ons. Beide varianten krijgen een voorspatbord van carbon en zadel in bijpassende kleur. Het duozadel wordt als optie aangeboden.

Momenteel is de Norton Commando 961 alleen verkrijgbaar in het Verenigd Koninkrijk, met prijzen vanaf 16.499 pond.

Evolutie BMW G/S: van bedenksel tot bestseller

0

In deze reeks gaan we op zoek naar de wortels van legendarische motoren en reconstrueren hun evolutie door de jaren heen. Van bedenksel tot bestseller, dat is immers vaak geen kwestie van altijd prijs, maar eerder van bijschaven, vijlen en nu en dan de sloophamer tevoorschijn halen.

We trappen deze serie af met de familie die al jaren ongenaakbaar bovenaan prijkt op de verkooplijsten in Europa: BMW’s Gelände/Strasse, van de R80 G/S tot de R1250GS.

Fotografie: BMW

Pedigree. Behalve een merk van hondenbrokken is dat ook de term waarmee we in de motorwereld wel eens goochelen als het gaat om motoren met een befaamde afkomst. Wij gaan in deze reeks op zoek naar de wortels van stamboommotoren en reconstrueren hun evolutie door de jaren heen. Van bedenksel tot bestseller, dat is immers vaak geen kwestie van altijd prijs, maar eerder van bijschaven, vijlen en nu en dan de sloophamer tevoorschijn halen. Aftrappen doen we met de familie die al jaren ongenaakbaar bovenaan prijkt op de verkooplijsten in Europa: BMW’s GS.

Restauratie BMW R60/5

Het lijkt vanaf een afstandje misschien niet zo’n evidente combinatie, maar BMW Motorrad heeft kort na zijn oprichting al iets gehad met offroadmachines. Zo schoot het Beierse merk al met scherp in 1926, toen het met twee R37’s aan de start kwam tijdens de Britse ‘Six Days’ en de tegenstand op een hoopje reed. Dat bleef het merk ook doen, tot diep in de jaren zeventig van de vorige eeuw. En toch… Ondanks de vele omgebouwde /5-reeksen, een dubbele nationale enduro-titel van Herbert Schek in 1970 en 1971 en zelfs een gouden plak voor diezelfde Schek op een officiële fabrieksracer tijdens de Amerikaanse Six Days in 1973, kwamen er geen productiemodellen voor jouw en mijn (groot)ouders op de markt.

Geen prestatie ter wereld leek de toenmalige BMW-top ervan te kunnen overtuigen om zo’n offroad-georiënteerde BMW voor het grote publiek in de markt te zetten. Dat terwijl de productiefaciliteiten tegen het eind van de jaren zeventig hopeloos gedateerd raakten, door een zwakke dollar veel voorraad onverkocht bleef staan en het trotse BMW financieel in een sukkelstraatje leek te gaan belanden. Nieuwbakken CEO Sarfert en R&D-manager Heydenreick haalden in 1979 flink de bezem door BMW heen en enkel een select groepje ingenieurs – onder wie Ekkehard Rapelius, Rüdiger Gutsche en Laszlo Peres – mocht gelukkig wel op zijn post blijven. Deze drie heren sleutelden in hun vrije tijd verder aan wat later de drie voorouders van de R80G/S zouden worden, de allereerste Gelände/Strasse – wat we tegenwoordig ‘allroad’ noemen – die in september 1980 aan de wereld getoond zou worden. De rest is geschiedenis. En wat voor één.

Stamhouder

1980 – 1987: R80 G/S

  • 795,5cc-boxertwin, luchtkoeling
  • 50 pk

Motor

De eerste Gelände/Strasse werd voortgestuwd door een luchtgekoelde boxertwin van 795,5 cc, de zogenaamde ‘airhead’ type 247. Die tikte bij 50 pk net 6.500 toeren aan, was gekoppeld aan een vijfbak met een droge enkelplaatkoppeling.

Ophanging

Voor de eerste G/S nam BMW het frame van de R65, in combinatie met een enkelzijdige achterbrug en cardanas, die het voor het eerst met één veerpoot moesten zien te rooien. De geboorte van de Monolever. Vooraan maakte een telescopische voorvork met een veerweg van 200 mm de dienst uit.

Remmen gewicht

Een enkele 260mm-remschijf met een axiaal gemonteerde Brembo-tweezuigerklauw moest volstaan om het gros van de 186 kg aan rijklaargewicht af te remmen. Achteraan zat immers nog een gouwe ouwe trommelrem, waarbij het vooral een kwestie van alles of niks was. Leuk offroad uiteraard, want van ABS was nog lang geen sprake.

Knoppenwinkel

Op dit vlak kunnen we vrij, eh, beknopt zijn: links treffen we de claxon, de (groot)lichtschakelaar, de richtingaanwijzers en het hendeltje waarmee je de choke activeert. Rechts enkel de startknop en een dodemansknop.

Elektronica en dashboard

Eh, veel verder dan gloeilampjes in het dashboard komen we op deze telg niet. Dat laatste bestaat uit een analoge klok helemaal links, een al even analoge snelheidsmeter (met odo- en tripmeter), een paneeltje met waarschuwingslampjes (richtingaanwijzers, lichten, batterij, olie, neutraal) en het contactslot. Helemaal rechts staat nog een analoge toerenteller.

1984 – 1987

R80 G/S Paris-Dakar

  • 795,5cc-boxertwin, luchtkoeling
  • 50 pk

Speciaal, want: standaard gemonteerde noppenbanden, een monoseat en een flink grotere brandstoftank (33,5 liter). Erg populair, dankzij de topprestaties van Auriol en Rahier op hun BMW’s in Parijs-Dakar.

R80 G/S Paris-Dakar.

Van het noordelijkste punt in Nederland naar het zuidelijkste punt in Luxemburg

1987 – 1992

R65GS

  • 649,6cc-boxertwin, luchtkoeling
  • 50 pk en 45,1 Nm

Speciaal, want: gemuilkorfde 27pk-versie beschikbaar, Monolever, nooit een verkooptopper. Nu gewild goed.

R65GS.

1987 – 1993

R80GS/R100GS

  • 797,5cc-boxertwin, luchtkoeling/980cc-boxertwin, luchtkoeling
  • 50 pk en 56 Nm/60 pk en 76 Nm

Speciaal, want: Paralever vervangt Monolever, spaakwielen en nieuw kuipwerk. De ‘bar’ tussen G en S verdwijnt.

R80GS.

1989 – 1993

R100 GS Paris Dakar

  • 980cc-boxertwin, luchtkoeling
  • 60 pk en 76 Nm

Speciaal, want: blijft twee jaar langer op de markt dan de R80GS en R100GS en is dus de laatste officiële ‘airhead’. Heet op het eind ‘PD’ vanwege ruzie over licenties met de organisatoren van de rally.

R100 GS Paris Dakar.

1994 – 1999

R1100GS

  • 1085cc-boxertwin, lucht/oliekoeling
  • 80 pk en 97 Nm

Speciaal, want: eerste GS met ABS, driewegskatalysator, Bosch Motronic MA 2.2.-brandstofinjectie, vier kleppen per cilinder, debuut van de Telelever-voorvering, einde ‘airheads’.

R1100GS.

1998 – 2000

R850GS

  • 848cc-boxertwin, lucht/oliekoeling
  • 73 pk en 77 Nm

Speciaal, want: ook verkrijgbaar in 25kW/34pk-variant, standaard plaatstalen tank, met thermostaat voor oliecircuit. Even groot en zwaar als de 1100, maar minder krachtig – en mede daardoor geen verkoopsucces.

R850GS.

1999 – 2003

R1150GS

  • 1130cc-boxertwin, lucht/oliekoeling
  • 85 pk en 102 Nm

Speciaal, want: eerste GS met zesbak en hydraulische koppeling, kortere ‘eendenbek’, nieuw dashboard en een asymmetrische koplamp.

R1150GS.

2001 – 2005

R1150GS Adventure

  • 1130cc-boxertwin, lucht/oliekoeling
  • 85 pk en 102 Nm

Speciaal, want: het verdwenen addendum ‘Paris Dakar’/’PD’ verandert in ‘Adventure’, met 29,9-litertank, een groter windscherm, extra veerweg en een korter gegearde eerste versnelling.

R1150GS Adventure.

2004 – 2012

R1200GS

  • 1170cc-boxertwin, lucht/oliekoeling
  • 100 pk  en 115 Nm

Speciaal, want: 30(!) kg lichter dan de R1150GS, vanaf 2008 update met 105 pk en pakket aan elektronica (ESA, ASC).

R1200GS.

2005 – 2010

HP2 Enduro

  • 1170cc-boxertwin, lucht/oliekoeling
  • 105 pk en 115 Nm

Speciaal, want: eerste hardcore ‘enduro’ op basis van de R1200GS met 45mm-upsidedownvork, 21-inch voorwiel, langere veerwegen, een kleine tank en een hoog enduro-zadel. Drooggewicht van 175 kg. Kleine oplage, zeldzaam én dus ook duur op de tweedehandsmarkt.

HP2 Enduro.

2006-2013

R1200GS DOHC

  • 1170cc-boxertwin, lucht/oliekoeling
  • 110 pk en 115 Nm

Speciaal, want: eerste met dubbele bovenliggende nokkenas (DOHC) en dus meer pk’s, hogere toerenlimiet (8.500 tpm) en een extra klep in de uitlaat voor speciale soundtrack.

R1200GS DOHC.

2013 – 2019

R1200GS LC

  • 1170cc-boxertwin, vloeistofkoeling
  • 125 pk en 125 Nm

Speciaal, want: eerste ‘LC’ in 33 jaar met bijbehorende extra pk’s en Nm’s, natte koppeling, stijver frame, cardan en uitlaat wisselen van kant, ride-by-wire, ledverlichting…

R1200GS LC.

2014 – 2019

R1200GS LC Adventure

  • 1170cc-boxertwin, vloeistofkoeling
  • 125 pk en 125 Nm

Speciaal, want: 30-litertank, spaakvelgen, valbeugels, ruwer kuipwerk, pittig rijklaargewicht (260 kg).

Nieuwste loot

vanaf 2018: R1250GS en R1250GS Adventure

  • 1254cc-boxertwin, vloeistofkoeling
  • 136 pk en 143 Nm

Motor

Op de meest recente ‘GS’ zwelt niet enkel de cilinderinhoud aan tot 1254 cc – een sprong van 101,0 x 73,0 mm naar 102,5 x 76,0 mm qua boring en slag –, maar het luidt ook de komst in van ShiftCam-technologie. Dankzij dat systeem van variabele kleptiming kan de GS een beroep doen op twee inlaatnokken, waartussen automatisch gewisseld wordt bij een lagere of hogere motorbelasting. Zo win je op de 1250 maar liefst 11 pk en 14 Newtonmeter, en presteert de GS ook een stuk hoger in de toeren.

Ophanging

Een tweedelig frame met de motor als dragend onderdeel steunt op een Telelever-voorvork en Paralever/WAD-veerpoot achteraan met veerwegen van respectievelijk 190 en 200 mm. Al rollen de meeste GS’en de toonzaal uit met het semi-actieve Dynamic ESA-pakket.

Remmen en gewicht

BMW rekent sinds enkele jaren op Hayes voor de aanlevering van zijn voorremmen, waarbij de radiale vierzuigerklauwen stevig in de 305mm-schijven bijten. Achteraan vertrouwt BMW op een Brembo-tweezuigerklauw voor het vatten van de enkele 276mm-remschijf. Het geheel wordt bijgestaan door hellingshoekafhankelijk ABS en moet de 249 kg rijklaargewicht adequaat afremmen.

Knoppenwinkel

De stap van de pure basics op de R80 G/S naar een tiendelige knoppenwinkel (lichten, cruise control, alarmverlichting, ABS, ASC, rijmodi, elektronische veerinstellingen (ESA), verstralers, richtingaanwijzers, menuknop en claxon) aan de linkerkant en vijf knoppen aan je rechterhand (handvatverwarming, rijmodus, startknop, dodemansknop en intelligente noodoproep) is behoorlijk groot. Met de Multi-Controller – het gekende rolwieltje links – bedien je het hele dashboard. Wij kunnen de rijhulpjes amper missen, maar veertig jaar geleden had dit een knoppenindigestie opgeleverd.

Elektronica en dashboard

Ook op het vlak van elektronica is de GS het absolute neusje van de zalm: van het enorme en erg overzichtelijke 6,5-inch tft-scherm met alle connectiviteitsmogelijkheden met je smartphone, via de volledige led-koplampen en dynamische traction control, hellingshoekgevoelig ABS, drie rijmodi, remassistentie, een usb-oplaadpunt tot een intelligent noodoproepsysteem bij een crash. De basisuitvoering lijkt copieus als je ’m tegenover zijn stamhouder zet. En dan hebben we de optiecatalogus nog niet eens doorgebladerd…

Onthult Honda de Transalp op EICMA 2022?

0
Honda Transalp

Toen de Intermot 2022 in Keulen aanbrak, na een paar jaar afwezigheid, bracht Honda eindelijk zijn nieuwste tweewieler in het zonlicht. Als de CB750 Hornet op de Intermot debuteert, wat heeft Honda dan in petto voor de EICMA 2022 in november?

2023 Honda CB750 Hornet officieel gepresenteerd

Logica zou natuurlijk wijzen op de XL750 Transalp. Er waren geruchten, natuurlijk – en ook spionagefoto’s verzameld door de Zwitserse publicatie Actumoto die een bijna-productie versie leken te tonen. In februari 2021 werd de naam Transalp als handelsmerk gedeponeerd, wat een comfortabele lijn vormde om onze speculaties aan op te hangen.

Op 6 oktober 2022 publiceerden octrooibureaus in de VS en Duitsland beide een octrooiaanvraag van Honda betreffende een niet erg opwindende swingarm scharnieras. Hoewel de aanvraag zelf misschien niet bijzonder sprankelend is om te lezen, zijn het de bijbehorende tekeningen – of, in het bijzonder, één tekening – die de aandacht van het motorfiets internet lijken te hebben getrokken.

Waarom? Deze tekening lijkt een XL750 Transalp voor te stellen, die gebaseerd lijkt op hetzelfde platform als de CB750 Hornet die slechts twee dagen voor de publicatie van deze patentaanvraag werd onthuld. (Ja, de Africa Twin en de CB500X zijn duidelijk de ouders van dit ontwerp, en geen van beide zal op dit moment vragen beantwoorden).

De tekening lijkt erg veel op de spionagefoto’s die we onlangs hebben gezien van de Transalp tijdens tests op het Zwitserse platteland – net als de CB750 Hornet waar we vorige week kennis mee maakten. De wielen lijken iets groter – waarschijnlijk met een 21-inch unit aan de voorkant, zodat de nieuwe middelzware ADV echte off-road mogelijkheden heeft.

Op deze wielen zijn geen spaken getekend, maar spaakwielen voor off-road doeleinden zijn duidelijk zinvol. Het is mogelijk dat Honda ook een meer op de weg gerichte versie met lichtmetalen wielen aanbiedt, hoewel het niet duidelijk is of dat te veel zou overlappen met de reeds bestaande CB500X. (Mogelijk niet, gezien de veronderstelde vermogensverschillen tussen de twee.)

Het feit dat een patent is aangevraagd geeft niet altijd aan wanneer – of zelfs of – een bedrijf het in de openbaarheid zal brengen. Hoewel de timing van de publicatie van dit octrooi toevallig lijkt, gezien de onthulling van de Hornet, is het de moeite waard om op te merken dat Honda niet degenen waren die het octrooi publiceerden – het waren de respectievelijke octrooibureaus. Honda vroeg dit patent in de VS aan op 16 maart 2022 en in Duitsland op 23 maart 2022 – enkele maanden eerder.

Afgaande op de officiële signalen die we de afgelopen jaren van Honda hebben gezien, is het duidelijk dat de wederopstanding van de Transalp al enige tijd in de maak is. Betekent dit dat we een formeel debuut kunnen verwachten op de EICMA 2022? Het is zeker een grote mogelijkheid.

Honda Transalp