vrijdag 29 augustus 2025
Home Blog Pagina 77

MXGP Sardinië en Italië 2025: twee keer podium voor Glenn Coldenhoff

0

Tim Gajser, Romain Febvre en Glenn Coldenhoff bezetten het podium in zowel Riola Sardo als in Pietramurata. De Sloveen en de Fransman wonnen elk een keer, Coldenhoff werd tweede en derde. Verheugend is de terugkeer van Jeffrey Herlings. Kay de Wolf veroverde de leiding in de MX2 weer terug.

Het zijn drukke tijden voor de crossers, want ze rijden in deze fase van het seizoen drie weekenden achter elkaar. Eerst op het eiland Sardinië, vervolgens in het noorden van Italië en vanaf daar is het een kleine verplaatsing naar het Zwitserse Frauenfeld waar in het paasweekend wordt gereden, met de trainingen en kwalificaties op zaterdag en de races op maandag.

De baan van Riola Sardo op Sardinië is in de wintermaanden in trek bij rijders die op een zandbaan willen trainen. Veel zand en meestal verzekerd van goed weer om te rijden. Voor de GP was de baan minder in trek, want de MX2 telde slechts negentien deelnemers. Iedereen was daarom bij voorbaat al verzekerd van WK-punten, want die worden aan de eerste twintig toegekend. In de MXGP pakten 28 rijders de boot naar het Italiaanse eiland. In Pietramurata – aan de voet van de Dolomieten – was er wel een vol startveld in de MXGP, maar achter het starthek van de MX2 bleven enkele plaatsen leeg.

MXGP Frankrijk 2025: Liam Everts lost Kay de Wolf af

Training voor Herlings

Glenn Coldenhoff is het seizoen 2025 op een uitstekende wijze begonnen. In de eerste vijf GP’s van dit jaar reikte hij al drie keer tot het podium. Hij was al tweede in de modder in Spanje en voegde daar op Sardinië in het zand nog eenzelfde klassering aan toe. In Pietramurata op een hard circuit werd hij derde. Voor Fantic waren de beide podiumplaatsen in eigen land een mooie opsteker en een bewijs dat er in de wintermaanden goed werk was afgeleverd. Eerder dit jaar zei Coldenhoff nog dat hij aan zijn starts moest werken. Dat heeft z’n vruchten afgeworpen, want in elk van de vier manches zat hij vanaf de eerste meters voorin. In de tweede manche in Pietramurata had hij zelfs kopstart en was voor de tweede keer dit jaar de ‘Holeshot Award’ voor hem. Coldenhoff blikt terug op twee voorspoedig verlopen GP‘s. ‘Drie podiums in vijf GP’s. Zo goed ben ik een seizoen nog nooit begonnen, geen gekke resultaten voor een 34-jarige. In Riola Sardo hebben we een kleine aanpassing aan de vering gedaan en dat pakte heel goed uit. In de eerste race had ik een heel goed tempo te pakken. Bona (teamgenoot Andrea Bonacorsi – JB) zat kort achter mij en pushte erg hard, maar ik wist de tweede plaats vast te houden. Ik had er niet alle vertrouwen in voor de tweede race, omdat ik recent een week ziek ben geweest. Ik ben blij dat ik er toch weer bij zat. In Pietramurata was mijn snelheid niet optimaal, maar dankzij mijn goede starts kon ik me voorin handhaven. Het team doet geweldig goed werk, de motor doet precies wat ik wil.’

Teamgenoot Brian Bogers was ook niet fit, scoorde op Sardinië enkele punten en liet de Italiaanse GP aan zich voorbijgaan. Calvin Vlaanderen pakte redelijk wat punten met een vierde plek en verder was hij twee keer achtste, maar zit nog niet op het hoge niveau dat hij vorig jaar had. Roan van de Moosdijk kan terugkijken op een prima eerste race op Sardinië, waarin hij negende werd.

In Harfsen durfde Jeffrey Herlings het nog niet aan, maar het zand van Sardinië lokte hem wel. Hij scoorde in de kwalificatieraces niet, begon in Riola Sardo met de twintigste plaats en werd daarna zevende, In het noorden van Italië voegde hij er een tiende en een elfde plaats aan toe. Herlings: ‘We hebben op het laatste moment besloten van start te gaan en de races als een training te beschouwen. Maar een twintigste plaats doet toch wel zeer, ook al was het pas de zesde dag in zes maanden dat ik op de motor zat en was het de eerste keer dat ik 35 minuten reed. Nu moeten we het stap voor stap opbouwen.’

Voor Tim Gajser, tweede op Sardinië achter Romain Febvre, is de GP van Pietramurata altijd een speciale wedstrijd: ‘Het is de dichtst bij Slovenië verreden GP en voelt daarom min of meer als mijn thuis-GP. Het was geweldig om zoveel fans te zien toen ik op het podium stond.’ Gajser won beide manches voor Febvre, die teleurgesteld was: ‘Ik voelde dat ik de sterkste was, maar door een val in de eerste manche en een slechte start in de tweede race werd het slechts twee keer tweede.’ Lucas Coenen behaalde zijn eerste manchezege in de MXGP.

Achterop

Wereldkampioen Kay de Wolf was er in de eerste drie GP’s nog niet geslaagd een kwalificatierace te winnen en dat lukte hem ook in deze beide GP’s niet. Maar de resultaten in de races, die meer punten opleveren, waren weer voortreffelijk: tweemaal winst in Riola Sardo en tweede en vierde in Pietramurata, waar Andrea Adamo voor eigen publiek de GP won. De Wolf: ‘Ik voelde me in beide GP’s sterk. Helaas waren m’n starts in Pietramurata niet al te goed, waardoor ik telkens een inhaalrace moest rijden. Ik ben wel blij met mijn tweede plaats. En belangrijker is dat ik mijn leiding in het kampioenschap heb weten te vergroten.’

Teamgenoot Liam Everts liet veel punten liggen door (voor zijn doen) matige resultaten op Sardinië en een nulscore in de laatste manche vanwege een kapotte gaskabel. En dat was een gevolg van een val in de eerste ronde.

Cas Valk realiseerde opnieuw mooie uitslagen, maar zakte wel een plaats in de stand. Hij werd voorbijgestreefd door Camden McLellan, die op Sardinië tweede werd en in Pietramurata zijn eerste manchezege behaalde, maar in de tweede manche door een val ver achterop raakte.

Rick Elzinga heeft de weg omhoog weer gevonden en scoorde aanzienlijk beter dan in de eerste drie GP’s. Jens Walvoort vierde zijn terugkeer met twee WK-punten. Lotte van Drunen eindigde in Pietramurata in beide manches net op twee ronden, maar liet beide keren wel een paar rijders achter zich.

Foto’s: Infront, fabrikanten

Uitslagen MXGP Riola Sardo

Kwalificatie: 1. Gajser; 2. Coenen; 3. Fernandez; 4. Coldenhoff; 5. Horgmo; 6. Bonacorsi; 7. Vlaanderen; 8. Van de Moosdijk; 9. Geerts; 10. Watson.

1e manche: 1. Coenen; 2. Coldenhoff; 3. Bonacorsi; 4. Febvre; 5. Gajser; 6. Fernandez; 7. Horgmo; 8. Watson; 9. Van de Moosdijk; 10. Guillod; 11. Geerts; 12. Gifting; 13. Sterry; 14. Spies; 15. Seewer; 16. Pancar; 17. Renaux; 18. Bogers; 19. Brumann; 20. Herlings.

2e manche: 1. Febvre; 2. Gajser; 3. Coldenhoff; 4. Vlaanderen; 5. Bonacorsi; 6. Gifting; 7. Herlings; 8. Horgmo; 9. Seewer; 10. Geerts; 11. Fernandez; 12. Watson; 13. Guillod; 14. Van de Moosdijk; 15. Spies; 16. Sterry; 17. Brumann; 18. Bogers; 19. Pancar; 20. Koch.

GP: 1. Febvre; 2. Coldenhoff; 3. Gajser.

MX2 Riola Sardo

Kwalificatie: 1. Längenfelder; 2. Everts; 3. Coenen; 4. Adamo; 5. Benistant; 6. De Wolf; 7. McLellan; 8. Zanchi; 9. Elzinga; 10. Valk.

1e manche: 1. De Wolf; 2. McLellan; 3. Längenfelder; 4. Adamo; 5. Coenen; 6. Everts; 7. Elzinga; 8. Valk; 9. Reisulis; 10. Braceras; 11. Lata; 12. Zanchi; 13. Skovbjerg; 14. Prugnieres; 15. Benistant; 16. Smulders; 17. Smith; 18. Vennekens.

2e manche: 1. De Wolf; 2. Adamo; 3. McLellan; 4. Coenen; 5. Everts; 6. Längenfelder; 7. Elzinga; 8. Prugnieres; 9. Reisulis; 10. Zanchi; 11. Valk; 12. Lata; 13. Skovbjerg; 14. Braceras; 15. Smith; 16. Vennekens; 17. Benistant; 18. Smulders.

GP: 1. De Wolf; 2. McLellan; 3. Adamo.

Uitslagen MXGP Pietramurata

Kwalificatie: 1. Febvre; 2. Gajser; 3. Seewer; 4. Renaux; 5. Fernandez; 6. Vlaanderen; 7. Coldenhoff; 8. Watson; 9. Pancar; 10. Bonacorsi.

1e manche: 1. Gajser; 2. Febvre; 3. Coenen; 4. Renaux; 5. Coldenhoff; 6. Seewer; 7. Fernandez; 8. Vlaanderen; 9. Pancar; 10. Herlings; 11. Stauffer; 12. Watson; 13. Cairoli; 14. Horgmo; 15. Geerts; 16. Bonacorsi; 17. Van de Moosdijk; 18. Sterry; 19. Koch; 20. Gilbert.

2e manche: 1. Gajser; 2. Febvre; 3. Coldenhoff; 4. Fernandez; 5. Horgmo; 6. Coenen; 7. Renaux; 8. Pancar; 9. Bonacorsi; 10. Geerts; 11. Herlings; 12. Watson; 13. Stauffer; 14. Koch; 15. Monticelli; 16. Vlaanderen; 17. Brumann; 18. Sterry; 19. Cairoli; 20. Evans.

GP: 1. Gajser; 2. Febvre; 3. Coldenhoff.

WK-stand na 5 GP’s

Positie Rijder Punten
1 Tim Gajser (SLO), Honda 274
2 Romain Febvre (F), Kawasaki 235
3 Glenn Coldenhoff, Fantic 196
4 Lucas Coenen (B), KTM 176
5 Maxime Renaux (F), Yamaha 164
6 Ruben Fernandez (E), Honda 148
7 Kevin Horgmo (N), Honda 137
8 Andrea Bonacorsi (I), Fantic 122
9 Calvin Vlaanderen, Yamaha 102
10 Jeremy Seewer (CH), Ducati 99
11 Brian Bogers, Fantic 61
12 Roan van de Moosdijk, KTM 40
13 Jeffrey Herlings, KTM 36

MX2 Pietramurata

Kwalificatie: 1. Everts; 2. Benistant; 3. Längenfelder; 4. McLellan; 5. De Wolf; 6. Valk; 7. Lata; 8. Prugnieres; 9. Reisulis; 10. Elzinga.

1e manche: 1. McLellan; 2. De Wolf; 3. Adamo; 4. Everts; 5. Lata; 6. Valk; 7. Längenfelder; 8. Elzinga; 9. Coenen; 10. Zanchi; 11. Braceras; 12. Benistant; 13. Prugnieres; 14. Mikula; 15. Oliver; 16. Smith; 17. Nilsson; 18. Grau; 19. Walvoort; 20. Olsson.

2e manche: 1. Benistant; 2. Adamo; 3. Längenfelder; 4. De Wolf; 5. Valk; 6. Oriol; 7. Coenen; 8. Zanchi; 9. Elzinga; 10. Reisulis; 11. Braceras; 12. Grau; 13. Prugnieres; 14. Lata; 15. Mikula; 16. McLellan; 17. Smith; 18. Nilsson; 19. Soulimani; 20. Olsson.

GP: 1. Adamo; 2. De Wolf; 3. Benistant.

WK-stand na 5 GP’s

Positie Rijder en Motorfiets Punten
1 Kay de Wolf, Husqvarna 231
2 Simon Längenfelder (D), KTM 219
3 Andrea Adamo (I), KTM 213
4 Liam Everts (B), Husqvarna 203
5 Thibault Benistant (F), Yamaha 171
6 Sacha Coenen (B), KTM 169
7 Camden McLellan (SA), Triumph 155
8 Cas Valk, KTM 151
9 Ferruccio Zanchi (I), Honda 121
10 Valerio Lata (I), Honda 111
11 Rick Elzinga, Yamaha 98
12 Scott Smulders, Triumph 10
13 Jens Walvoort, KTM 7
Kay de Wolf heeft de rode plaat weer in z’n bezit.

Nieuwe trend: Sportieve Casual Motorkleding | Motorkledingtips

0

Deze keer gaan motorkleding-expert Pieter en Bart in op een nieuwe trend onder motorrijders: sportieve casual motorkleding.

Dickies x Harley‑Davidson: werkkleding krijgt nieuwe twist in ‘Born to Be Alive’ collectie

0

Dickies en Harley-Davidson hebben samengewerkt aan de ‘Born to Be Alive’ collectie, die werkkleding en motorhistorie combineert. Deze unieke capsule is ontworpen voor avonturiers die nieuwe ervaringen zoeken.

De collectie herinterpreteert klassieke werkkledingsilhouetten met een motorachtige flair, resulterend in veelzijdige kledingstukken die zowel in de werkplaats als op de weg gedragen kunnen worden.

Harley-Davidson Euro Festival: Feest van Vrijheid

Van het iconische Eisenhower-jack tot graphic T-shirts, werkbroeken, vesten, hoodies en mutsen; de collectie biedt essentiële mode voor mannen en vrouwen. Elk stuk belichaamt het vakmanschap van Dickies en de rebelse geest van Harley-Davidson.

Belangrijke items in de collectie zijn onder andere:

  • Dickies x H-D Quilted Lined Eisenhower Jacket – Beschikbaar voor mannen en vrouwen. Dit herkenbare jack is gemaakt van een stevige stofmix en geïsoleerd voor extra warmte, met een slim ontwerp en verborgen drukknopen om onder motorkleding te blijven. Het jack heeft opvallende graphics die een tijdloze stijl en werklust vieren.
  • Dickies x H-D Original 874® Work Pants – Beschikbaar voor mannen en vrouwen. Deze populaire werkbroek heeft een Harley-Davidson twist, gemaakt van een duurzame stofmix die vlek- en kreukvrij is. Het ontwerp bevat motorvriendelijke kenmerken zoals een sleutelring en een drukknoopzak, met extra comfort in het zadel.
  • Dickies x H-D Eagle Sleeve Hoodie – Deze hoodie biedt een slank ontwerp en comfort, met een capuchon met drukknopen. Geschikt voor motorkleding en werkhelmen, gemaakt van een sterke katoen/polyester mix met een relaxte pasvorm en signature graphics.
  • Dickies x H-D Racerback Cropped Eagle Tank – Deze comfortabele tanktop is van 100% ademend katoen en heeft een licht cropped silhouet. Het is afgewerkt met herkenbare graphics en stijlvolle branding.

De Dickies x Harley-Davidson samenwerking is verkrijgbaar op harley-davidson.com, dickies.com en bij Harley-Davidson dealers.

Mijlpaal voor elektrische mobiliteit: Verge TS Pro breekt afstandsrecord in Londen

0

In een belangrijke ontwikkeling voor de elektrische motorwereld heeft Verge Motorcycles op 14 april 2025 een Guinness World Record gevestigd voor de grootste afstand afgelegd door een elektrische motorfiets op één acculading. De Verge TS Pro legde 311 kilometer af in het Londense verkeer, een prestatie die als doorbraak geldt voor de industrie en de mogelijkheden van elektrische tweewielers onderstreept.

Het record werd gevestigd onder realistische omstandigheden binnen de Londense M25-ringweg, waarbij de motorfiets zowel stedelijke wegen als routes in de suburbs en over ringwegen trotseerde. Met een gemiddelde snelheid van ongeveer 19 km/u navigeerde de TS Pro door verschillende verkeerssituaties, van vloeiend tot matig druk verkeer, inclusief verkeerslichten en voetgangersoversteekplaatsen.

Innovatieve technologie en indrukwekkende specificaties

De Verge TS Pro is niet zomaar een elektrische motorfiets. Het Finse bedrijf, voorheen bekend als RMK Vehicle Corporation, heeft een radicaal andere aanpak gekozen door de gehele motorfiets vanaf de basis nieuw te ontwerpen. Het meest opvallende aspect is de elektrische motor die direct in het achterwiel is geïntegreerd, waardoor traditionele componenten zoals transmissie en ketting overbodig worden.

De specificaties van de recordbrekende machine zijn indrukwekkend:

  • Vermogen: 138 pk (102 kW)
  • Koppel: meer dan 1.000 Nm
  • Acceleratie: 0-100 km/u in slechts 3,5 seconden
  • Accucapaciteit: 21,8 kWh lithium-ion
  • Snellaadtijd: 0-80% in 35 minuten (DC-lader)
  • Opgegeven actieradius (stedelijk): 350 km
  • Drooggewicht: 245 kg

De TS Pro is uitgerust met een regeneratief remsysteem dat energie terugwint tijdens het afremmen en een in het stuur geïntegreerd touchscreen display dat realtime informatie biedt over prestaties en status.

Achtjarige vestigt nieuw snelheidsrecord op ijs

Betekenis voor de elektrische motorfietsindustrie

Dit record vormt een belangrijke mijlpaal voor elektrische motorfietsen, die vaak worden bekritiseerd vanwege hun beperkte actieradius. De Verge TS Pro heeft met dit record bewezen dat elektrische motorfietsen wel degelijk een praktische actieradius kunnen bieden voor dagelijks gebruik. De opgegeven maximale actieradius van 350 kilometer onder stedelijke omstandigheden lijkt bevestigd door de 311 kilometer die in werkelijke verkeerssituaties werd bereikt.

Een maand voor dit record had de Verge TS Pro al een andere indrukwekkende prestatie geleverd door de route van Monaco naar Madrid (1.366 km) in 24 uur af te leggen, zij het met meerdere snellaadsessies onderweg.

Beschikbaarheid en prijzen in Nederland

Hoewel er momenteel geen officiële informatie beschikbaar is over de prijzen van de Verge TS Pro in Nederland, kan op basis van prijzen in andere Europese markten een schatting worden gemaakt. In Duitsland en Frankrijk kost het model ongeveer €37.000. Het is aannemelijk dat de Nederlandse prijs in dezelfde orde van grootte zal liggen.

Voor exacte en actuele prijsinformatie is het raadzaam om de officiële website van Verge Motorcycles te raadplegen.

Aprilia Tuono V4: De evolutie van een raszuivere supernaked

0

De Aprilia Tuono V4 is niet zomaar een motorfiets – het is een volwaardige ervaring. Met zijn karakteristieke V4-motor, indrukwekkende vermogen en compromisloze rijeigenschappen heeft dit model zich ontpopt tot een van de meest begeerde supernakeds op de markt. Een blik op de evolutie van dit bijzondere model toont hoe Aprilia consequent heeft doorgebouwd op een krachtig fundament.

Test 2025 Aprilia Tuono 457: Gemis gevuld

Van circuitracer naar straatrebel

De wortels van de Tuono V4 liggen in de wereld van het racen. Aprilia’s ambitie om het World Superbike Championship te domineren leidde tot de ontwikkeling van de RSV4, een volbloed racemotor. Het ingenieuze idee om deze racer te ontdoen van zijn kuipwerk en te voorzien van een recht stuur transformeerde hem tot de rebelse Tuono V4.

Anders dan veel concurrenten, die voor hun naked-modellen vaak kalmere versies van hun sportfietsen maakten, koos Aprilia voor een radicaal andere aanpak: ze behielden het karakter en vermogen van de RSV4 vrijwel volledig. De eerste Tuono-modellen waren feitelijk V-twins gebaseerd op de RSV Mille, maar de echte revolutie kwam in 2011 met de introductie van de Tuono V4 R – de eerste generatie met de iconische 999cc V4-motor.

De Tuono V4 doorheen de jaren

De evolutie van de Tuono V4 is een indrukwekkend verhaal van voortdurende verfijning:

  • 2011-2014: De originele Tuono V4 R introduceerde de 999 cc V4-motor met 167 pk en het APRC-pakket (met tractie-, wheelie- en launch control)
  • 2015-2020: De motor groeide naar 1077 cc en 175 pk, met verbeterde elektronica en keuze tussen RR (met Sachs-vering) en Factory (met Öhlins)
  • 2017: Introductie van Smart EC 2.0 semi-actieve vering voor het Factory-model
  • 2021-2024: Euro 5-updates, nieuwe swingarm overgenomen van de RSV4, grotere TFT-display en toevoeging van bochtrem-ABS
  • 2025: De nieuwste generatie krijgt een 1099 cc motor met 180 pk, aerodynamische verbeteringen en verfijnde elektronica

De 2025 Tuono V4: krachtiger en slimmer

De nieuwste incarnatie van de Tuono V4 brengt substantiële verbeteringen. De motor is opgeboord tot 1099 cc en levert nu 180 pk. De grotere gasklephuis (van 48 mm naar 52 mm) zorgt voor een nog directere gasrespons en een krachtigere middentoerenrange.

Het standaardmodel wordt uitgerust met volledig instelbare Sachs-vering, terwijl het Factory-model pronkt met het Öhlins Smart EC 2.0 semi-actieve systeem. Het remsysteem is op beide modellen van topkwaliteit, met Brembo-componenten waaronder de gerenommeerde M50-remklauwen vooraan.

De elektronica is verder verfijnd met het uitgebreide APRC-pakket (Aprilia Performance Ride Control), dat instelbare tractiecontrole, wheeliecontrole, motorremcontrole en bochtrem-ABS omvat. Nieuw is de predictive wheeliecontrol, die het optillen van het voorwiel anticipeert en subtiel corrigeert zonder abrupte vermogensonderbreking.

Jeffrey Herlings overweegt alle opties voor nieuw contract na 2025

0

Jeffrey Herlings, de vijfvoudige wereldkampioen motorcross, heeft bevestigd dat hij in 2026 wil blijven racen. Deze uitspraak komt op een belangrijk moment, aangezien zijn contract met Red Bull KTM Factory Racing eind 2025 afloopt. Voor de Nederlandse motorcrosslegende, bekend onder de bijnaam ‘The Bullet’, opent dit een wereld aan mogelijkheden voor zijn toekomstige carrière.

De timing van deze aankondiging is opvallend, kort na zijn top-tien klassering in de MXGP van Arco di Trento. Deze prestatie is des te indrukwekkender omdat Herlings slechts beperkte tijd op de motor heeft doorgebracht na een zes maanden durende revalidatie vanwege een gescheurde kruisband in zijn rechterknie.

WMX Sardinië: geheel Nederlands podium

Terugkeer en toekomstplannen

Bij de MXGP van Arco di Trento behaalde Herlings een negende plaats in het algemeen klassement met manche-resultaten van 10e en 11e. In een interview gaf hij toe zich ‘een beetje niet op zijn gemak’ te voelen, maar erkende hij ook duidelijke vooruitgang te boeken. Dit optreden bewijst dat Herlings, ondanks zijn blessuregevoeligheid, nog steeds een factor van betekenis is in de MXGP.

Met het aflopen van zijn KTM-contract eind 2025 staan Herlings verschillende opties ter beschikking. Hoewel een contractverlenging bij KTM gezien hun lange geschiedenis een voor de hand liggende mogelijkheid lijkt, heeft hij aangegeven dat ‘alle opties op tafel liggen’, wat suggereert dat hij openstaat voor aanbiedingen van concurrerende teams.

Marktwaarde en toekomstige mogelijkheden

Herlings’ marktwaarde wordt bepaald door verschillende factoren. Zijn vijf wereldtitels en talrijke overwinningen maken hem een begeerde aanwinst voor elk team. Tegelijkertijd kan zijn blessuregeschiedenis zorgen oproepen bij potentiële werkgevers, wat mogelijk invloed heeft op de financiële voorwaarden van zijn volgende contract.

Salarissen voor MXGP-rijders variëren aanzienlijk, van honderdduizenden tot meer dan een miljoen euro per jaar voor de absolute toppers. Herlings’ volgende contract zal waarschijnlijk zijn status als een van de sterren van de sport weerspiegelen, waarbij zijn onbetwistbare talent wordt afgewogen tegen de risico’s verbonden aan zijn blessuregeschiedenis.

Een cruciale periode

Voor Herlings wordt de rest van het 2025-seizoen cruciaal om zijn waarde te bewijzen aan potentiële teams. Zijn prestaties zullen niet alleen bepalen welke contractaanbiedingen hij ontvangt, maar ook of hij nog steeds kan strijden op het hoogste niveau ondanks de tol die zijn lichaam heeft betaald.

Terwijl Herlings zich voorbereidt op de contractonderhandelingen, blijft zijn natuurlijke talent, vastberadenheid en passie voor de sport onbetwist. Ondanks een carrière die gekenmerkt wordt door terugkerende blessures, heeft hij consistent de twijfels van critici weerlegd en buitengewone prestaties geleverd. Of hij in 2026 opnieuw kan schitteren in de MXGP, zal de tijd moeten uitwijzen.

Win jij de award voor beste chopper of custombike op RIDERS Festival?

0

Cruiser en custombike rijders opgelet. Vind jij dat jouw motor wel gezien mag worden? Heb je zelf een unieke motorfiets gebouwd of heb je jouw droommotor volledig laten verbouwen tot een waanzinnige creatie? Rij deze dan naar RIDERS Festival 2025 en doe mee met de Bigtwin Ride-In Bikeshow!

Op 31 mei en 1 juni organiseren we samen met Bigtwin Custombike Magazine de Bigtwin Ride-In Bikeshow tijdens RIDERS Festival. 

Bigtwin zal bij velen een belletje rinkelen, zeker als je van grote V-twin’s en slanke choppers houdt. Bigtwin Custombike Magazine is hét blad voor fans van custombikes en custombouwers. Jaarlijks organiseren zij ook de Bigtwin Bikeshow & Expo. Hier komen custom- en cruiserrijders samen om de mooiste custombikes te bewonderen. De unieke lifestyle die erbij hoort en de sfeer eromheen komt hier samen en uit zich in vier dagen ‘custombike madness’.

The Clarks met Cesar Zuiderwijk op RIDERS Festival 2025

De Bigtwin Bikeshow is hier de grootste attractie, waar honderden unieke motoren te bewonderen zijn. Afgelopen jaar organiseerden we samen voor het eerst de outdoor versie van deze toffe Bikeshow. En wat was het een succes!

Meer dan dertig motoren deden mee aan de Bigtwin Ride-In Bikeshow, zowel op zaterdag als zondag. Deze werden verdeeld in twee categorieën, namelijk Custom en Chopper. Op zaterdag nam Ger met zijn opvallende H-D Shovelhead trike de award mee naar huis, evenals John met zijn stijlvolle Softtail. Op zondag gingen de trofeeën naar Vedder met zijn Clubstyle FXR en naar Gert-Jan met zijn stoere chopper.

Het was niet alleen een spannende competitie, maar ook een waanzinnig gezicht. Ook trok de Ride-In Bikeshow veel belangstelling. 

Wil jij jouw motor dit jaar in de spotlight zetten? Kom dan naar RIDERS Festival en meld je bij de organisatie. Zij wijzen je de weg naar de speciale parking voor jouw bijzondere motorfiets. 

Praktische informatie

WaarAutotron Rosmalen

Wanneer         
31 mei en 1 juni 2025
Zaterdag van 10.00 – 17.00u
Zondag van 10.00 – 17.00u
Meer informatieRIDERSfest.nl
Ticketsticketpoint.nl/RIDERSfestival

WK IJsspeedway Heerenveen: Jasper Iwema schittert in Thialf

0
Jasper Iwema schittert in Thialf

IJsspeedwayrijder Jasper Iwema sloot zijn seizoen in Thialf af met een podiumplek. Op zondagmiddag eindigde hij als derde, wat hem naar de vierde plaats in het WK-eindklassement bracht. De Zweed Niklas Svensson won beide races in Heerenveen, maar kon zijn landgenoot Martin Haarahiltunen niet van een vierde wereldtitel afhouden.

Tijdens de races voor de Roelof Thijs Bokaal op vrijdagavond had Iwema een zware crash door een lekke achterband, waarbij hij een snee onder zijn oog opliep en een startverbod kreeg. Voor de zaterdagavond kreeg hij echter groen licht van de artsen en toonde hij zijn veerkracht door als vijfde te eindigen. Op zondag ging het nog beter; met een overwinning en vier tweede plaatsen plaatste hij zich voor de finale met de beste vier coureurs.

Samen met Haarahiltunen, Svensson en de Fin Max Koivula stond Iwema aan de start. Koivula viel in de laatste fase van de race, waardoor Haarahiltunen zeker was van de titel en Iwema de derde plaats kon behalen. Iwema was dolgelukkig en bedankte zijn supporters. Hij had zijn doel, een top vijf-plaats, bereikt en verzekerd van deelname aan de GP-serie in 2026. Daarnaast overtrof hij de prestatie van Roelof Thijs, die in 1984 als vijfde eindigde in het WK.

Sebastian Reitsma beleefde zijn hoogtepunt op vrijdagavond met een overwinning in de Roelof Thijs Bokaal. Hij was blij dat het eindelijk gelukt was, nadat hij vorig jaar een kans miste. Tijdens de WK-races had hij het moeilijker en eindigde als twaalfde.

Leon Kramer, ondanks griepklachten, won de tweede plaats op vrijdagavond. Door het uitvallen van Franz Zorn kreeg hij ook de kans om deel te nemen aan de GP-niveau races.

In totaal kwamen meer dan 10.000 bezoekers naar de races in Heerenveen, waar ze genoten van spannende wedstrijden en indrukwekkende valpartijen. Volgend jaar zijn de beste ijsspeedwayrijders weer aanwezig in Thialf op 10, 11 en 12 april.

Eindstand WK: 1. Haarahiltunen 70, 2. Svensson 68, 3. Koivula 59, 4. Iwema 52, 5. Heikki Huusko (FIN), 50, 12. Reitsma 25, 18. Kramer 4, 21. Schaap 2.

Roelof Thijs Bokaal: 1. Sebastian Reitsma, 2. Leon Kramer, 3. Jo Saetra (NOR), 4. Melwin Björklin (S), 5. Franz Mayerbüchler (D), 6. Niek Schaap, 16. Jasper Iwema


EMX125 en EMX250 Sardinië en Italië: Gyan Doensen op dreef

Vanwege de deelname van de WMX op Sardinië was er geen EMX250-race. De EMX125 reed in Riola Sardo en Pietramurata. Ivano van Erp viel in de eerste manche terwijl hij vierde stond en liep een duimblessure op, waardoor hij niet verder kon rijden. Gyan Doensen presteerde beter; na een 17e plaats in de eerste manche, werd hij derde in de tweede race. Bradley Mesters eindigde als tiende en negende. In de tussenstand, geleid door Janis Reisulis, staat Doensen zevende, met Mesters er vlak achter. Dani Heitink hield zijn perfecte score in de EMX125 met een vierde en elfde plaats in Riola Sardo. In Pietramurata startte hij vanuit de achterhoede en eindigde als 19e, maar in de tweede race, met een betere startpositie, werd hij achtste. Na vier wedstrijden staat Heitink zevende, met Aron Katona als koploper. Dean Gregoire scoorde twee nulpunten en verzamelde in de andere manches acht punten.

Gyan Doensen blijft het goed doen in de EMX250.

ONK Zijspancross Halle: Keuben/Rietman winnen derde ONK

Justin Keuben en Dion Rietman hebben de derde ONK Zijspancross van het seizoen gewonnen. In de eerste heat stond Keuben stil na een opstopping bij de start, maar hij wist knap van achteraan naar de tweede plek te rijden. Hermans en Van den Bogaart wonnen de eerste heat door vanaf het begin de leiding te behouden. In de tweede heat wilde Hermans zijn succes herhalen, maar kwam plotseling stil te staan door een scheefgelopen kettinggeleider. Hierdoor kon Keuben de leiding overnemen en won met ruime voorsprong. Hermans kreeg de ketting er weer op en eindigde als zesde, wat hem de tweede plaats in het dagklassement opleverde. De derde plaats op het podium werd beslist in een spannende strijd tussen Prümmer en Wijers, waarbij Prümmer uiteindelijk met een minimale voorsprong de tweede heat won en als derde op het dagpodium eindigde.

Justin Keuben en Dion Rietman.

IDC Superbikes Assen: Pepijn Bijsterbosch superieur

Pepijn Bijsterbosch veroverde de eerste pole-position van het seizoen in de Dutch Superbikes op het TT Circuit Assen, sneller dan Kawasaki-rijder Wayne Tessels en Thijs Peeters (BMW). Tessels had een goede start, maar moest al snel de superioriteit van Bijsterbosch erkennen, die als eerste de finishlijn passeerde. Tessels eindigde als tweede, gevolgd door Eddie de Boer, die zijn merkgenoten Peeters en Stephan de Boer achter zich liet.

In de eerste IDC Supersport-race namen Melvin van der Voort en de Belg Luca de Vleesschauwer als gastrijders deel. Voor beide Ducati-rijders was het een nuttige training, maar de Belg viel in de zesde ronde. Hierdoor kwam Van der Voort als winnaar over de streep.

De strijd om de punten ging tussen Lennox Lehman, Kay van Steenbergen en Sven Doornenbal. In de laatste ronde zorgde een technisch probleem met Doornenbals Kawasaki voor een oliespoor, wat leidde tot een zware crash met zes rijders en het voortijdig beëindigen van de wedstrijd. Lehmann (Yamaha) won, gevolgd door Van Steenbergen (Suzuki) en Van Kalkeren (Yamaha).

Kort door de bocht

Lynn Valk zegevierde in beide heats van de EMX in Delfzijl. Danee Gelissen eindigde als derde, Shana van der Vlist als zesde en Amber Simons als achtste. Bas Verspaandonk was met zijn derde plek de beste Nederlander in de EMX65.

Op donderdag 10 april, voor het WorldSBK-weekend in Assen, vonden op de TT Junior Track de eerste races van de Nederlandse FIM MiniGP plaats. In de 190cc-klasse behaalde Levi Flier twee overwinningen. Milan Hunneman was de sterkste in de 160cc-klasse.

Het WorldSBK-evenement had een primeur; voor het eerst vond het WorldWCR – het dames wegracewereldkampioenschap – plaats op het TT Circuit Assen, waar Maria Herrera en Beatriz Neila de races wonnen. In het bijprogramma werden ook twee races van de Northern Talent Cup verreden. Jaylen Korporaal werd achtste in de eerste race, maar viel in de tweede. Ruben Nijland eindigde als beste Nederlander met een zeventiende plaats.

Sportkalender

Datum Evenement
19 april IDC Assen
19 april ONK speedway Veenoord
19 april NK Junior Moto Racing, NSF100 Assen
19/20 april WK endurance 24 uur, WK zijspan Le Mans (F)
19/21 april MXGP, EMX125, EMX250 Frauenfeld (CH)
20 april EMX Women Esbjerg (DK)
20 april NSC, BeNeLux Trophy, ONK wegrace Croix-en-Ternois (F)
21 april Int. grasbaan Balkbrug
22/28 april WK Sondra Rally (MEX)
26 april WK indoortrial Tallinn (EST)
26 april DMoM Oldebroek
26/27 april MotoGP, RBRC Jerez (E)
27 april WK zijspan Estoril (P)
27 april ONK trial Schijndel
2/4 mei WK enduro Oliana (E)
3 mei GP speedway Landshut (D)
3/4 mei WSBK Cremona (I)
3/4 mei MXGP, EMX125, EMX250 Agueda (P)
3/4 mei IDC Oschersleben (D)
4 mei FIM JuniorGP WK Estoril (P)
4 mei MX Nationals Lelystad
5 mei BSB Oulton Park (GB)

WMX Sardinië: geheel Nederlands podium

0

Het wereldkampioenschap voor dames begon voor Nederland op het zandcircuit van Riola Sardo op Sardinië uitstekend: Lotte van Drunen won beide manches, terwijl Lynn Valk en Shana van der Vlist respectievelijk een tweede en derde plaats behaalden. De drie Nederlandse rijdsters, samen met de Spaanse Daniela Guillen, namen snel afstand van de rest, geleid door Kiara Fontanesi. Van der Vlist leidde en Guillen klom naar de tweede plaats door Van Drunen te passeren. Toen Guillen ook Van der Vlist passeerde, werd het Van Drunen te gortig. Pas toen Guillen een fout maakte, nam Van Drunen de leiding over en won de race. Guillen werd tiende. Danee Gelissen en Amber Simons werden negende en dertiende.

MotoGP Qatar 2025: Marc Márquez zet orde op zaken!

In de tweede manche had Valk een goede start, maar viel in de tweede ronde, waardoor Van der Vlist de leiding nam. Ondanks dat zij het grootste deel leidde, werd ze met nog twee ronden te gaan ingehaald door de wereldkampioene. Valk herstelde zich tot de derde plaats, terwijl Guillen opnieuw punten verloor en als vijfde eindigde. Na de eerste GP staat Van Drunen bovenaan met 50 punten, gevolgd door Van der Vlist en Valk met elk 42 punten. Andersen staat vierde met 34 punten. Viervoudig wereldkampioen Courtney Duncan bleef in Nieuw-Zeeland vanwege een ontsteking aan haar hartzakje.

Nederlands feest op het podium met v.l.n.r. Shana van der Vlist, Lotte van Drunen en Lynn Valk.

MotoGP Qatar 2025: Marc Márquez zet orde op zaken!

0
Weer moest Pecco Bagnaia lijdzaam toezien hoe teamgenoot Marc Márquez alles won.

Na zijn onnodige val tijdens de GP van Amerika zette Marc Márquez in Qatar direct weer orde op zaken. Want de Ducati-fabriekscoureur domineerde op het Lusail Circuit. Na het rijden van een absoluut ronderecord mocht de Spanjaard er niet alleen van poleposition vertrekken, hij won er ook de Sprint, de GP-race en brak daarin ook nog eens het ronderecord. Bovendien heroverde de oudste Márquez de leiding in de WK-strijd. Regerend wereldkampioen Jorge Martin (Aprilia) raakte bij zijn wedstrijdrentree opnieuw zwaar geblesseerd en KTM-coureur Maverick Viñales moest een prachtige tweede inleveren.

MotoGP Argentinië 2025: de gebroeders Márquez heersen opnieuw!

Voor we het over de Grand Prix van Qatar gaan hebben eerst nog even terug naar datgene wat er gebeurde tijdens de startprocedure van de Amerikaanse GP in Austin. Het meest schokkende mag worden genoemd, dat de meeste hoofdrolspelers het (nieuwste) reglement omtrent de startprocedure niet bleken te kennen. Ook niet door Marc Márquez (die als de aanstichter van de chaos werd gezien) en de verantwoordelijke personen binnen zijn team, dat van Lenovo Ducati. En dat geldt dan in de eerste plaats voor Marco Rigamonti, de cheftechnicus van de Spaanse coureur. Want die was niet zeker van zijn zaak en dacht dat zijn rijder na de opwarmronde achteraan het veld moest aansluiten. Maar teammanager Davide Tardozzi gaf direct aan, dat er na de start een ‘ride-through penalty’ genomen moest worden. Dit alles blijkt uit door Dorna op de grid gemaakte videobeelden die na de COTA MotoGP-race naar buiten werden gebracht. Márquez dacht door zijn startplaats te verlaten en over te stappen op een machine met droogweer-afstelling, dat hij gestart vanuit de pitstraat en na het rijden van de opwarmronde achter aan het veld kon aansluiten om vandaar aan zijn race te beginnen. Maar in het reglement staat dat hij vanaf zijn normale startpositie (in dit geval was dat de pole) had moeten vertrekken. Om vervolgens in de race als straf een ‘ride-through penalty’ te ondergaan. Dat zou op dit circuit een verlies van ongeveer dertig seconden met zich mee hebben gebracht. Ook de negen andere coureurs die Marc Márquez tijdens zijn ‘wegrenactie’ blindelings volgden, hadden deze straf moeten krijgen. Na afloop werd duidelijk dat al deze rijders dus ook het reglement niet kenden. En dat mag een heel kwalijke, amateuristische zaak worden genoemd! Uiteindelijk hadden zij allemaal het geluk dat de startprocedure vroegtijdig werd afgebroken omdat de wedstrijdleiding vond dat de veiligheid in het geding was. Door dit besluit werden alle andere startregels overruled en volgde er een volledig nieuwe start. Ook kan worden geconcludeerd dat Marc Márquez heel slim dacht te zijn, maar dat uiteindelijk toch niet (voldoende) was! Gewoon omdat de achtvoudig wereldkampioen niet op de hoogte was van de nieuwste regels. Iets dat hij later ook toegaf. Feit is verder dat Enea Bastianini, Brad Binder en Ai Ogura, die als enige drie rijders al op de grid op slickbanden stonden, niet voor het maken van de juiste keuze werden beloond. Inmiddels heeft racedirecteur Mik Webb verklaard dat de startregels herzien gaan worden. Maar dat was in Qatar nog niet gebeurd.

Scott Redding onthult keerpunt in relatie tussen Rossi en Márquez

Blessureleed

Wat er wel het geval was, was de wedstrijdrentree van Jorge Martin. Na alle blessureleed van de laatste maanden kon de regerend wereldkampioen dan eindelijk zijn wedstrijddebuut op zijn Aprilia voorzien van het startnummer 1 maken. Hoewel er dit seizoen maar liefst tweeëntwintig GP’s op de kalender staan, kan worden aangenomen dat titelprolongatie voor de Spanjaard gezien het hoge niveau van de concurrentie onmogelijk gaat worden. Martin is niet de eerste kampioen in de koningsklasse die dit al zo vroeg in het seizoen overkomt. Zo begon in 1986 Freddie Spencer als 250cc- en 500cc-dubbelwereldkampioen met een blessure aan zijn rechteronderarm aan het nieuwe seizoen. Daardoor zou de Amerikaan niet alleen in 1986 geen enkel WK-punt scoren, maar betekende de blessure indirect zelfs het einde van zijn racecarrière. In 1990 kwam toenmalig 500cc-wereldkampioen Eddie Lawson tijdens de training voor de eerste Grand Prix van het seizoen – Laguna Seca, Verenigde – door falende remmen bij zijn Yamaha dusdanig hard ten val dat hij een gecompliceerde rechterenkelbreuk opliep. Pas tijdens de TT van Assen kon de Amerikaan zijn rentree maken. In 1999 raakte vijfvoudig 500cc-titelhouder Mick Doohan (Honda) tijdens de training voor de GP van Spanje in Jerez, de derde van het seizoen, dusdanig gewond dat hij abrupt een punt achter zijn racecarrière moest zetten. Dat laatste overkwam Marc Márquez in 2020 (net) niet. Maar zijn val tijdens de openingsrace van het seizoen in Jerez gevolgd door een te snelle comeback, zorgden er wel voor dat de Spanjaard daarna vanwege meerdere operaties en herstelperiodes voor meer dan een jaar was uitgeschakeld. Door alle ondergane blessureleed adviseerde Márquez Jorge Martin daarom niet te snel een comeback te willen maken. Maar na de eerste drie GP’s van dit seizoen te hebben gemist, kreeg de titelhouder van de doctoren groen licht om in Qatar zijn rentree te maken. Het werd geen gelukkige comeback. Want na een zestiende plaats in de Sprint, kwam Martin tijdens de GP-race, buiten de punten liggend, hard ten val. Hierbij liep hij meerdere kneuzingen aan zijn borstkas, een klaplong en zes gebroken ribben op. Met als gevolg dat de Aprilia-coureur niet alleen een aantal dagen ter observatie in het ziekenhuis van Doha moest blijven, maar dat hij opnieuw voor langere tijd is uitgeschakeld.

Marc Márquez en zijn vriendin Gemma Pinto verkennen tijdens een avondwandelingetje het circuit.

Underdog

Voor deze GP van Qatar dook Marc Márquez in de rol van underdog door te verklaren dat het circuit van Lusail zijn broer Alex en Pecco Bagnaia beter zou liggen. Dat de achtvoudig wereldkampioen geen liefhebber van deze baan is, is bekend. Hij wist er dan ook maar één keer een MotoGP-race te winnen. Dat was in 2014. Maar sinds hij in het zitje van een fabrieks-Ducati zit, is MM93 overal snel. Zo ook in de woestijn, want ook hier veroverde hij met een tijd van 1.50,499 minuut, of te wel een absoluut ronderecord, de poleposition. En eveneens voor de vierde achtereenvolgende keer stond zijn jongere broer Alex bij de start naast hem. Heel wat slechter verging het Pecco Bagnaia. Die mocht na een schuiver in Q2 pas van de elfde startplaats vertrekken. Dat de Italiaan vervolgens in de Sprint niet verder dan de achtste positie kwam, was gezien de zware concurrentie geen verrassing te noemen. Bagnaia was als achtste zelfs de laagst geklasseerde van de zes Ducati-coureurs. Vooraan het veld zorgden de heren M. en A. Márquez voor alweer de zesde dubbele familiezege in dit (nog prille) seizoen. Franco Morbidelli maakte het Ducati-podium compleet en debutant Fermin Aldeguer, eveneens Ducati, pakte een knappe vierde plaats. Opvallend was dat naast geen enkele Honda-coureur ook geen enkele KTM-rijder in de punten wist te rijden. En dat terwijl Brad Binder verleden jaar met zijn KTM nog twee keer als tweede in Qatar wist te finishen. Op zondag meldde zich tijdens de GP-race wel verrassend een KTM-coureur in de voorste gelederen. Nog verrassender was dat dit Maverick Viñales was. Maar er gebeurde nog meer. Eerst raakten de gebroeders Márquez elkaar door een stuurfoutje van Marc. Hiervan profiteerde Franco Morbidelli die onverschrokken de leiding in de race nam. Vervolgens maakte Alex Márquez een fout waardoor Fabio Di Giannantonio de woestijn in werd gestuurd en zo een hoge klassering in de duisternis zag verdwijnen. De jongste Márquez, die ook naast de baan was geraakt, wist na het krijgen van een ‘long-lap’ straf nog knap terug te komen naar een uiteindelijke zesde plaats. Vooraan het veld was het vervolgens Viñales die zich met zijn KTM in het Ducati-geweld mengde. Buiten Franco Morbidelli was dat Marc Márquez en de sterk naar voren gekomen Pecco Bagnaia. De twee Ducati-fabriekscoureurs hadden nog een hele kluif aan Viñales, die weer eens een van zijn sterkere races reed. Maar in de laatste vier ronden liet Márquez, die tot dan aan toe heel slim zijn voorband zoveel mogelijk had gespaard, zien waartoe hij in staat is. Ook op dit circuit. Na een aantal zeer snelle ronden, waaronder drie ronden voor het einde een nieuw rondrecord, zette hij de race naar zijn hand en boekte zo zijn zevende zege uit acht starts. Terwijl Viñales op 1,8 seconde tweede werd, pakte Bagnaia de derde plaats. Na de tot nu toe tegenvallende resultaten waren ze bij KTM natuurlijk ontzettend blij met dit resultaat. Maar voordat de huldiging (met Viñales dus) plaatsvond, kwam er al het bericht dat de luchtdruk van de voorband van zijn machine wel eens niet in orde zou zijn. Een kleine twee uur na de race kwam daar de bevestiging van en kreeg de combinatie Maverick Viñales/KTM een tijdstraf van zestien seconden toebedeeld. Dat betekende geen tweede maar een veertiende plaats en ook het moeten inleveren van de zwaarbevochten trofee. Als eerste profiteerde Morbidelli hiervan, want die werd na de Sprint ook nu weer derde. En zo waren opnieuw de eerste drie Ducati-coureurs. In dit seizoen was dat voor de achtste achtereenvolgende keer. Dit keer was Johann Zarco met zijn Honda als vierde de hoogst geklasseerde niet-Ducati-rijder. In tegenstelling tot de Sprint was de machine van de Fransman nu wel van het goede type achterband, een medium, voorzien. Dat gold trouwens ook voor Viñales. Aldeguer schitterde andermaal. Nu werd de jongste MotoGP-rijder vijfde. Als zevende was Fabio Quartararo opnieuw de beste Yamaha-coureur. Pedro Acosta werd na het terugzetten van Viñales als achtste de beste KTM-rijder. De volgende Grand Prix is die van Spanje. Verleden jaar vochten Marc Márquez en Pecco Bagnaia op Jerez een titanenduel uit. Een duel dat werd gewonnen door de Italiaan. Dit jaar zal de Spanjaard voor eigen publiek revanche willen nemen. Maar dat geldt voor meerdere, veelal Spaanse, coureurs. Want wat te denken van ene Maverick Viñales?

Foto’s: ANP, MotoGP.com en teams.

MotoGP Qatar uitslagen

Sprint Qatar
1. Marc Márquez (E), Ducati, 20.38,304;
2. Alex Márquez (E), Ducati, + 1,577;
3. Franco Morbidelli (I), Ducati, +3,988;
4. Fermin Aldeguer (E), Ducati, +4,369;
5. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +4,593;
6. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, +5,099;
7. Ai Ogura (J), Aprilia, +10,199;
8. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +10,334;
9. Marco Bezzecchi (I), Aprilia, +11,300.
  • 11 ronden = 59,18 km
  • Racegemiddelde winnaar: 172,0 km/u
  • Snelste ronde (5e): Marc Márquez, 1.52,093 = 172,7 km/u
MotoGP Qatar
1. M. Márquez, 41.29,186;
2. Bagnaia, +4,535;
3. Morbidelli, +6,495;
4. Johann Zarco (F), Honda, +6,668;
5. Aldeguer, +7,484;
6. A. Márquez, +9,764;
7. Quartararo, +12,895;
8. Pedro Acosta (E), KTM, +14,219;
9. Bezzecchi, +14,368;
10. Luca Marini (I), Honda, +15,137;
11. Enea Bastianini (I), KTM, +17,459;
12. Alex Rins (E), Yamaha, +17,563;
13. Brad Binder (ZAF), KTM, +17,632;
14. Maverick Viñales (E), KTM, +17,800;
15. Ogura, +18,758.
  • 22 ronden = 118,36 km
  • Racegemiddeld winnaar: 171,1 km/u
  • Snelste ronde (19e): Marc Márquez, 1.52,561 = 172,0 km/u (record)

Stand MotoGP na 4 van 44 races

Positie Rijder en Motorfiets Punten
1 Marc Márquez (E), Ducati 123
2 Alex Márquez (E), Ducati 106
3 Francesco Bagnaia (I), Ducati 97
4 Franco Morbidelli (I), Ducati 78
5 Fabio Di Giannantonio (I), Ducati 48
6 Johann Zarco (F), Honda 38
7 Marco Bezzecchi (I), Aprilia 32
8 Fabio Quartararo (F), Yamaha 30
9 Ai Ogura (J), Aprilia 29
10 Luca Marini (I), Honda 26
11 Pedro Acosta (E), KTM 24
12 Brad Binder (ZAF), KTM 22
13 Enea Bastianini (I), KTM 21
14 Fermin Aldeguer (E), Ducati 20
15 Jack Miller (AUS), Yamaha 19

Quotes