Epische motorfietsen | Honda CB 750 Four: de gamechanger

1 uur geleden

Eind jaren ’60 was het duidelijk dat de motorwereld op het punt van verandering stond. Motorfietsen zoals de Laverda 650 en 750 Twins, de 500 cc Suzuki Cobra en de Kawasaki’s verschenen op de markt. Een eerder signaal, de Honda CB450 Black Bomber uit 1965, werd echter niet serieus genomen. Deze motor wordt vaak omschreven als de beste motorfiets die nooit het succes heeft gekregen dat hij verdiende.

In onze nieuwe rubriek Epische Motorfietsen licht Menno Janssen een klassieke motor met een uniek verhaal uit. De Rotterdamse fotograaf richt zich daarbij op Superbikes uit de jaren ‘70.

Ondanks de opkomende concurrentie bleef de Britse motorindustrie eind jaren ’60 conservatief en een beetje zelfgenoegzaam vasthouden aan hun tweecilinders. Men dacht dat motorrijders bij een grotere motor automatisch voor een Britse machine zouden kiezen, ondanks de komst van kleinere Japanse motoren. Het idee dat Honda, Suzuki, Kawasaki of Laverda in staat waren om grotere motoren te bouwen, kwam verbazingwekkend genoeg niet op bij de managementteams van deze gevestigde merken.

In de Verenigde Staten besprak Honda-manager Bob Hansen met Soichiro Honda de groeiende vraag naar motoren met een grotere cilinderinhoud. Het motto was altijd al dat er niets boven meer cilinderinhoud ging: ‘There’s no substitute for cubic inches’. Dit leidde tot de ontwikkeling van de koning der motorfietsen. Met een 750cc-machine zou Honda de cilinderinhoud van de heersende twins overtreffen.

Menno Janssen van Epische Motorfietsen over Superbikes van de Seventies: ‘Een periode waarin alles verandert’

Zeldzaam en gewild

Op de Tokio Motorshow in oktober 1968 introduceerde Honda de CB 750-viercilinder aan de wereld. Dit was de eerste in massa geproduceerde motorfiets met een dwarsgeplaatste viercilinder, een hydraulische schijfrem voor, en zowel een elektrische starter als een kickstarter – die laatste vooral om motorrijders gerust te stellen. Later bleek dat Kawasaki in het geheim ook werkte aan een 750cc-viercilinder. De Honda CB 750 had een vermogen dat ongeveer 15 pk hoger lag dan dat van de concurrentie, waar rond of net boven de 50 pk de norm was. De Honda lekte geen olie en bleef betrouwbaar, zelfs als hij langdurig op topsnelheid werd bereden. Al in 1971 waren negen van de tien motorfietsen die in de VS werden verkocht Japans, en veel daarvan waren Honda’s. Het succes was zo overweldigend dat Honda uiteindelijk per maand verkocht wat ze hadden verwacht per jaar te verkopen.

De iconische Honda CB 750 Four K2 werd in Nederland vanaf 1972 uitgebracht en is vooral bekend in de kleur ‘Candy Gold’. Maar de eerste CB 750’s waren verkrijgbaar in ‘Ruby Red’ (zoals de motor op de foto uit 1969) of in ‘Sapphire Blue’. Deze vroege modellen hadden nog een in zand gegoten motorbehuizing – ook wel Sandcast genoemd. Deze exemplaren zijn tegenwoordig zeldzaam en zeer gewild.

In de moderne motorhistorie markeert de CB 750 Four een duidelijk keerpunt. Deze motorfiets luidde de opkomst van Japanse merken in en het verval van anderen. De Honda CB 750 Four werd als eerste ooit omschreven als een superbike. Het was dé gamechanger.