Honda PC800 Pacific Coast -De ultieme tonvreter

We gingen onlangs op onderzoek uit. We zochten uit welke motorfiets bij uitstek geschikt is voor hoge kilometerstanden. Wat is nou de Ultieme Tonvreter? Het sommetje tot nu toe: een Honda uit het toersegment, aangedreven door een tweecilinderblok met cardan. En de winnaar is… Honda PC800 Pacific Coast Onderzoek: Kilometervreters - deel 1 Honda heeft veel motoren die aan deze omschrijving voldoen. Een Deauville 650 of de latere 700, een Revere of zelfs een oudere CX wellicht? Toch kan maar één machine met de titel van Ultieme Tonvreter aan de haal gaan. Maar ten koste van wat? Zo’n titel moet je verdienen ...
We gingen onlangs op onderzoek uit. We zochten uit welke motorfiets bij uitstek geschikt is voor hoge kilometerstanden. Wat is nou de Ultieme Tonvreter? Het sommetje tot nu toe: een Honda uit het toersegment, aangedreven door een tweecilinderblok met cardan. En de winnaar is… Honda PC800 Pacific Coast Onderzoek: Kilometervreters - deel 1 Honda heeft veel motoren die aan deze omschrijving voldoen. Een Deauville 650 of de latere 700, een Revere of zelfs een oudere CX wellicht? Toch kan maar één machine met de titel van Ultieme Tonvreter aan de haal gaan. Maar ten koste van wat? Zo’n titel moet je verdienen en hem vervolgens dragen. Dat kan een zware last zijn. Alleen ja, wat kan de Honda PC800 Pacific Coast eigenlijk nog overkomen? Het wereldwijde web ligt bezaaid met top-lijstjes van lelijke motoren en niet zelden staat de Pacific Coast erbij. Die haters snap je wel. Het uiterlijk van naadloos aansluitende panelen van keihard plastic verraadt Honda’s intentie. Hard plastic staat in de autowereld synoniem voor de Amerikaanse automarkt. De PC800 was dan ook Honda’s ultieme V-twin-toerwapen om de Verenigde Staten te veroveren. In 1989 lag die ondankbare taak voor het, nagenoeg compleet door plastic omhulde, voorwiel van de Honda PC800 Pacific Coast. Gedistingeerd alternatief Het moest een gedistingeerd alternatief voor de Harley zijn. Een Harley-Davidson heeft namelijk wel de aantrekkingskracht, maar het her en der toch wat ruige imago kan afschrikken. Zeker voor de yuppie waar Honda in die tijd zijn pijlen op richtte. De motor die Honda voor ogen had moest niet misstaan in een modern huis in Malibu, geparkeerd naast de vleugelpiano. Zoiets vulgairs als kettingvet is dan uit den boze, dus is een cardan het logische alternatief. Eenzelfde filosofie werd toegepast op de zwaar onderbelaste 45 graden driekleps-V-twin. De basis was sowieso solide door zijn banden met het tweecilinderblok van de originele Africa Twin, de latere Transalps, Reveres en Deauvilles, en zelfs helemaal terug te leiden tot de 52graden-twin in de Honda VT500 uit 1982. Toch is het 798cc-motorblok specifiek voor de Pacific Coast. Met twee bougies per cilinder en een compressieverhouding van 9,0 tot 1 is het blok compleet over een oerdegelijke boeg gegooid. Tel erbij op dat het motorblok automatische nokkenaskettingspanners en hydraulische klepstoters heeft en je hebt een motorblok dat zelden of nooit aandacht nodig heeft. Dat is maar goed ook. Het niet te missen en allesomvattende standaard in two-tone gespoten kuipwerk maakt het tot een nachtmerrie als de dag dan toch komt dat er onderhoud nodig is. Gelukkig is dat dus zelden noodzakelijk. Afgaand op de instructies in de originele gebruikershandleiding – lag in de kofferbak en levert altijd een interessant inzicht op, zoals ook nu weer –, had Honda de intentie om de doelgroep te bedienen met een motorfiets die lang mee zou gaan. De PC800 moest zo eenvoudig mogelijk rijdend gehouden worden als een hoge-middenklasse-auto en ook net zo duurzaam zijn. Het gepland onderhoud in de handleiding loopt door tot 384.000 kilometer. Dat is overigens ook de eerste keer dat het volledig vervangen van de koelvloeistof aan de orde is. Bij 128.000 en bij 256.000 kilometer dien je het al wel eens geïnspecteerd te hebben. Zie het staatje op de foto. Zoals je aan het onderhoudsschema ziet, ging Honda er zelf ook al vanuit dat er flink kilometers gemaakt zouden worden. Wirwar aan details Toch fascinerend dat Honda de Amerikaanse markt met zo veel overgave bestormde met deze PC800 Pacific Coast. Je zit er echt riant op, met een beetje steun in de onderrug zelfs. Kijkend naar de voetsteunen verwacht je vervolgens niet dat zulke grote rubber platen zo ongelooflijk comfortabel kunnen zijn en dan blijkt de gigantische ruit nog zo’n verrassing. Normaliter drijven dat soort immense stukken plastic de rijder tot waanzin met turbulentie, veroorzaakt door een plaatselijk lagedrukgebied achter de ruit. Ik verzin het niet, hè. Opnieuw een gebied waarop de Pacific Coast de boel onder controle lijkt te hebben, met weinig tot geen ergerlijke windvlagen. De brede, met rubber beklede, voetsteunen zijn een genot. De grondspeling is ook geen probleem. Ook voor de bijrijder prima steunen, die ongebruikt weg te klappen zijn in het omvangrijke bodywork. Het kapje heeft het pand verlaten, maar zoals je ziet zit er een ferme – en onbeschadigde – valbeugel achter verstopt. Toch slim! Met het niet al te brede stuur in je handen kun je niet anders dan glimlachen om het haast auto-achtige dashboard en de wirwar aan details die Honda erop heeft toegepast. Voorbeelden hiervan: de kleine opbergvakjes in de flanken en de choke-knop die deftig in het balhoofd verzonken ligt. Zelfs de valbeugels rond het blok en de kont dragen aan die wirwar bij. Op de door ons gereden PC800 ontbreekt het kapje rechtsachter helaas, maar hierdoor hebben we nu wel een mooi inkijkje. De tank is met 16 liter niet eens zo groot, al zou je met een opgegeven verbruik van 1 op 16 toch nog altijd zeker 250 kilometer van huis komen. En daar ligt wel zijn grote kracht. De Pacific Coast is geen motorfiets voor lange reizen aan één stuk; hij verdient de titel Ultieme Tonvreter omdat de PC800 in al zijn eigenaardigheid puur voor praktische inzetbaarheid is bedoeld. Geen toerroute dus; de woon-werkroute is zijn natuurlijke habitat, daar blinkt-ie in uit. Beetje bij beetje de kilometers bij elkaar knabbelen in plaats van met grote happen verslinden. De ruit maakt dat je door weer en wind kunt, met de brede geïntegreerde spiegels als substituut-handkappen, en de zithouding is zo neutraal als maar zijn kan. Niet actief, maar ook niet helemaal onderuit hangend. Het rijwielgedeelte kan op alle vlakken voldoendes af laten tekenen, behalve op gebied van de remmen. De dubbele schijven aan de voorzijde en de enkele trommel achter zijn met de hakken over de sloot adequaat te noemen. Al moet je niet vergeten dat de Pacific Coast 262 kilo in de schaal legt. Let wel, dat is het drooggewicht. Rijklaar weegt de Honda Pacific Coast met 278 kilogram een volle tien kilo meer dan een afgetankte BMW R1250GS. Dat gewicht tot stilstand brengen is dan ook een uitdaging. Het klepje tussen de benen open je om bij de tankdop onder het zadel te komen. Daar zit ook het hendeltje voor de kofferbak, trouwens…Want ja, de PC800 heeft – met recht – een kofferbak. Ingebakken onverwoestbaarheid Toch vinkt de PC800 hokje na hokje af om zich tot de Ultieme Tonvreter te mogen kronen. De zit blijft uit te houden, in de kofferbak past voor bijna een week aan boodschappen, het blok blijft wel draaien; dit exemplaar heeft bijna 85.000 kilometer gelopen en start en gaat nog als een zonnetje. Mocht je een keer onderuit gaan, redden de valbeugels je van de ergste schade. Dat-ie in de ogen van velen toch niet veel lelijker kan worden, maakt een eventueel glijertje nog minder pijnlijk. Je komt aan boord van de Pacific Coast 800 al snel tot de conclusie waarom de massa hem nooit begrepen heeft, waarom Honda er nooit vervolg aan heeft kunnen geven en waarom je ze zodoende – ondanks een ingebakken onverwoestbaarheid – zelden tegenkomt. De keerzijde van de medaille is dat Honda de PC800 Pacific Coast zo onweerlegbaar praktisch heeft gemaakt en qua ontwerp zo in lijn heeft geplaatst met hoe een automobilist naar zijn auto kijkt, dat alles wat motorrijden niet alleen praktisch, maar bovenal ook leuk maakt eruit is gehaald. De Honda PC800 Pacific Coast verdient de titel van de Ultieme Tonvreter met verve. Hij voldoet aan het plaatje, maakt de kilometers moeiteloos – iets waar Honda dus ook gewoon op ingezet heeft – en die afstanden leg je nog in redelijk comfort af ook. Alleen ontbreekt de fun-factor; er lijkt geen greintje lol in de genen van de PC te zitten. Van A-naar-B is de Honda Pacific Coast een prima machine, maar voor A-naar-A – het plezierritje – is-ie niet gemaakt. Honda wilde hiermee de niet-motorrijder overhalen tot het motorrijden, terwijl de wel-motorrijder zich over het algemeen juist op de motor begeeft omdat er altijd wel een beetje lol uit het motorrijden voortvloeit. Die onmogelijke missie was dus vanaf het allerprilste begin gedoemd te mislukken. Ergens is de zware last van de titel dan toch juist een soort poedelprijs. De Honda PC800 Pacific Coast mag dan in weinig echt enorm uitblinken – over het uiterlijk twisten we maar niet –, maar kilometers vreten kan hij zeker wel. De Ultieme Tonvreter, dat kan alleen de Honda Pacific Coast zijn. De remmerij zit vakkundig weggestopt. Achter de kunststof kappen zitten vervolgens twee vrij reguliere Nissin-tweezuigerklauwen.Het zadel zou je ongegeneerd een zetel kunnen noemen, of een fauteuil.Zo’n enorm dashboard; alsof ze het uit een Honda Accord hebben getrokken! IN MARATHONMOTOR: Honda PC800 van Frans Klaus Aangezien we deze Honda PC800 Pacific Coast als uitkomst van ons onderzoek presenteren, en ons onderzoek weer op de langlopende Marathonmotor-rubriek gebaseerd is, moest het Marathonmotor-archief nog wel even nagelopen worden. Zo waar, we treffen er één PC800 in aan! Frans Klaus uit het Gelderse Zoelmond stond met zijn blauw-grijze Pacific Coast in MOTO73 nummer 8 van 2015. Frans toen over zijn PC800: ‘Wat voor mij destijds ook een reden was om tot aanschaf van een PC800 over te gaan, is de enorme bergruimte. De achterkant van de motor gaat open als een soort kofferbak. Voor mij echt ideaal. Aan de ene kant mijn helm, aan de andere kant een tas of andere spullen. Het blok van de PC800 is voorzien van hydraulische klepstoters. Kleppen stellen, altijd goed voor flink wat extra uurloon, is daardoor niet nodig. Daardoor blijven de kosten van een grote of kleine beurt binnen de perken.’ In het dagelijks gebruik blijkt de PC800 een goedkope motor te zijn. Frans rijdt met zijn Honda 1 op 20 en olie verbruiken doet hij niet. Met een setje banden doet Frans zo maar tussen de 20.000 en 35.000 kilometer. Honda PC800 van Frans Klaus. FOTO: Peter van der Sanden Deze Honda PC800 Pacific Coast We troffen deze Honda PC800 Pacific Coast bij MotoPort Veldhoven, aan de andere kant van de A2 bij Eindhoven. ‘Als nieuw’ is niet een predicaat dat deze Pacific Coast verdient. Er zitten her en der wat gebruikerssporen en een kapje achter ontbreekt ook nog. Toch is de PC800 zelfs met 84.050 kilometer op de teller moeiteloos te starten. Choke erop, twee slagen rond en het loopt vervolgens met een paar tellen opwarmen als een zonnetje. De vijfversnellingsbak moet even wat langer draaien voor die, eenmaal opgewarmd, ook moeiteloos werkt. De Pacific Coast is origineel uit 1989 – inclusief de originele instructieboekjes ook –, maar in 1992 is-ie voor het eerst in Nederland aangekomen. Dat de teller de kilometers aan de buitenrand toont, en mijlen per uur aan de binnenrand, verraadt dat dit waarschijnlijk een van oorsprong Canadees exemplaar betreft. Als je nou echt een machine zoekt waarbij emotie geen absolute noodzaak is, maar in alle comfort moeiteloos kilometers maken wel van belang is, kijk dan niet verder. Voor € 1.990,- heb je dan een motorfiets die zonder veel rariteiten gemakkelijk zijn kilometerstand kan verdubbelen. Dat is aan de Ultieme Tonvreter uiteraard wel toevertrouwd! Het adres van MotoPort Veldhoven: De Run 5202, 5504DC Veldhoven

Doorgaan met lezen?

Om verder te lezen heb je een abonnement nodig. Heb je die al? Dan kun je hier inloggen.

Wil je graag toegang? Kies dan één van onze abonnementen, dat kan al vanaf €2,50 per maand.

MotorNL Digitaal vanaf €2,50 per maand

Alle artikelen uit MOTO73 en Promotor lees je iedere dag vers online via onze Premium artikelen en bladerbare PDF magazines.

Of maak een keuze uit één van onze magazine abonnementen inclusief Digitaal Premium vanaf €4,-

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

Nick Enghardt, geboren op 14 december 1989. Druktemaker, techniek-nerd, liefhebber van oude motoren en een eindeloze bron van nutteloze (motor)feitjes. Werkt haast net zo lief aan zijn motoren als hij erop rijdt. Behalve dat Nicks motoren niet zelden stuk voor stuk stilstaan. Gelukkig maar dat hij MotorNL-testredacteur is en er dus altijd wel een nieuwe motor te testen valt.

Misschien vind je dit ook interessant?