Toertocht Italië: een reis naar de legendarische racecircuits in Noord-Italië

21/06/2026

Een reis naar de legendarische racecircuits in Noord-Italië is een genot met een dubbele betekenis: Avanti, Avanti op circuits zoals Imola, Mugello en Misano – maar ook volop genieten van Bella Italia op de lange verbindingsetappes tussen de Alpen, de Adriatische Zee en de Apennijnen.

‘Is dit alleen een racecircuittour? Of maak je ook mooie landschapsfoto’s?’ vraagt mijn geliefde via sms tijdens mijn reis naar Imola, Mugello en Co. De trip begint Italiaans gastvrij als we met onze volgepropte Ducati’s in Franciacorta aankomen. Eigenlijk zijn de 35 plaatsen al lang vergeven op deze ‘Crazy Monday’ begin mei, de Track Days op het hypermoderne racecircuit nabij Brescia. Maar de Supersport mag nog meedoen. Snel de chique softbags afgehangen, spiegels afgeplakt en een neongeel veiligheidsvest over de racekleding gesjord – en de instructie in de oren geknoopt: ‘Als je te langzaam bent voor de anderen, krijg je de zwarte vlag en moet je eruit.’ Geen lekker begin voor een toerrijder, maar ondanks zijn slechts 110 pk ziet hij geen zwarte vlag, maar siert na de sessie zijn Pirelli’s met zwarte rubberworstjes. De eenvoudige, overzichtelijke baan maakte het relatief ook gemakkelijk. ‘Ik heb misschien niet aan het ronderecord geknaagd, maar in de haast ben ik wel vergeten om van de touring- naar de sportmodus te schakelen,’ grijnst Klaus.

Stop en wow! in Cremona, waar het alleen maar schuifelend vooruitgaat, tenminste op het Piazza del Comune voor de fantastische Duomo Santa Maria Assunta, het symbool van de beroemde stad van de net zo beroemde vioolbouwer Stradivarius. We overnachten in een zijstraat, in Hotel Astoria, een geschenk uit de hemel, tegenover de Bolero-Bar – wat hebben we nog meer nodig? Misschien ’s ochtends nog wat wellness voor de geest tijdens de vroege mis?

1 van 13

Racebrandstof

Verleidelijk slingert het bergweggetje van Lugagnano omhoog naar Vernasca en over de Passo di Pelizzone naar Bardi. Beneden bloeit de lente geel, boven liggen restjes sneeuw, met acht graden en vorstscheuren in het asfalt, wat het Öhlins-goud echter prima compenseert. ‘Zal ik nu racebrandstof tanken?’ vraagt Klaus bij het Eni-station in Varano de’ Melegari, waar je de cilinders al hoort gillen die op het Autodromo Riccardo Paletti racen. In plaats van Track Days voor motoren zijn er vandaag in Varano autotests voor sportprototypen en formuleracers – waaronder ook die met 600cc Honda- of 1000cc Aprilia V2-motoren. Na de hete rondes gaat het als het ware naar de koeltoren, naar het Dallara-museum, een gerenommeerde chassis-smederij voor verschillende autosportklassen. Daar staan ze stil verenigd, van de Lamborghini Miura in onschuldig lammetjeswit tot de pikzwarte LMP2-bolide, de Dallara P217 met Cadillac-V8, tot de gele Stradale, het eerste straatlegale model van Dallara. Terug op de Ducati’s rijden we uitgelaten via Pellegrino Parmense over mooie, lege en bochtige wegen weer terug naar Cremona.

Toertocht Emilia-Romagna, Italië: de tijd racet voorbij

In de grindbak

Na de poging om een keiharde Parmezaan een paar plakken kaas voor het ontbijt te ontfutselen, gaan we naar San Martino del Lago, ongeveer 25 kilometer verderop, naar het Cremona Circuit. Stilletjes naderen we de schaduwen van de toekomst: een elektrisch motormerk test er zijn motoren en heeft zelfs een eigen box met oplaadstation. Helemaal anachronistisch op de baan is het gebrom van de ‘kleine’ Panigale 959 van Adamo Bontognali. Hij rijdt het liefst in ‘Mudschello’, zoals de Zwitser in zijn ooit witte, meerdere keren getapete leren outfit lachend vertelt.

Helaas lacht de hemel binnenkort niet meer, zodat we op de vlucht voor de regen richting de Adriatische Zee razen, langs Mantua en de grote agrofabrieken midden in de Po-vlakte. Tijd om bij te komen en informatie te verzamelen hebben we op de Adria International Raceway met zijn voetbalveldgrote indoorarena. De Track Days voor motoren kosten in augustus 20 euro minder dan anders (voor vier uur raggen 90 euro in plaats van 110 euro) – vanwege de zomerhitte…

Park Hotel Kursaal, een veelbelovende naam, is ons onderkomen in Misano Adriatico, op enkele kilometers ten zuiden van Rimini. Maar in plaats van een kuuroord is het meer een beddenfabriek, net als elders aan de kust. Ten slotte is de Adriatische Zee er voor zoveel mogelijk mensen. En het Misano World Circuit Marco Simoncelli is jaarlijks het toneel voor de MotoGP (Grote Prijs van San Marino) en het WK Superbikes. Tijdens de lunchpauze mogen we, mille grazie, met de Ducs de baan op, geheel tegen de regels van de bureaucratie. Maar heel voorzichtig, niet harder dan ongeveer 30 km/u, vraagt circuitinstructeur Manuelle. ‘Of bedoelde hij 30 minuten?’ grapt Klaus. En hoewel hij de voetsteunen van zijn Supersport er niet meteen afschuurt, probeert hij in de fotobocht toch iets wat lijkt op een hanging off. Achteraf zegt hij: ‘Fenomenaal. Alleen jammer dat er geen Grid Girls meer zijn, maar wel super grip en ruime uitloopzones met grindbak.’ Voor wie zijn lichaam graag op brandend zand legt: bijzonder mooi is het strand van Bagni Romina, het betaalstrand van racelegende Pierfrancesco ‘Frankie’ Chili.

Nationaal Park Appennino Tosco-Emiliano, SP32.

Groene heuvelzee

De motor van Troy Bayliss, een Ducati 996, als monument stevig verankerd op een rotonde aan de rand van Misano, markeert het begin van een vlotte rit door het platteland. In plaats van de normale waanzin op het circuit, vandaag meer interne rust op landelijke wegen, een grabbelton vol onbekende bochten en nieuwe indrukken. Saludecio, Urbania en Pennabilli zijn enkele van onze stops in de groene heuvelzee die rond de bergen van Montefeltro ligt. Zo nu en dan wisselen we van Ducati, van het reiscomfort van de Multistrada naar het vliegende tapijt van de Supersport. ‘Upside-down, geweldige remkracht en alles ultradirect.’ Alleen de duidelijk andere zithouding is in het begin wel wennen. Zoals de fysiognomie – een oude leer die stelde dat aan het uiterlijk van een mens zijn persoonlijkheid valt af te lezen – van een nieuwe vriendin. Nou ja, mannelijke fantasieën. Overigens: wie zal er in Imola winnen dit weekend? En waar overnachten we? Enkele kilometers ten zuiden van het circuit heeft Hotel Ciclamino in Riolo Terme nog eenvoudige kamers vrij. Restaurant Antica Grotta in de oude binnenstad heeft een stijlvol gewelfde kelder met een prima assortiment wijnen en een uitgelezen selectie bieren.

Vrijdagochtend, training voor de races van het WK Superbike op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari, zo luidt de officiële benaming van het circuit midden in Imola. De motoren staan in een zijstraat geparkeerd en we gaan te voet over de Ponte Dante richting paddock en storten ons in het volksfeest. Het beste uitzicht vanaf de tribunes is vaak, nee, niet op het circuit ver voor je, maar op de enorme videowalls die vlak voor je neus de races tonen. Vergelijkbaar met een stadionconcert van pak ’m beet Beyoncé. Maar de ware fan komt natuurlijk voor de sfeer en de ambiance en ervaart hoe in de eerste vrije training bij de Superbikes Kawasaki-coureur Jonathan Rea de snelste tijd rijdt voor de Panigale V4R-rijders Chaz Davies en Álvaro Bautista.

Non solo Alimentari

Het is slechts honderd kilometer van Imola tot de duomo in Florence. Hoge cultuur en diepe hellingshoeken liggen in Italië altijd dicht bij elkaar. De richting klopt dus, wanneer we weer naar het zuiden vertrekken voor een vlotte rit over het platteland. Wat hebben we vandaag in de grabbelton? De SP32 van Coniale naar Palazzuolo sul Senio. Geniaal! Haarspeldbochten door bloemenweiden, plus het XXL-panorama van aaneengeregen bergketens, gegroefd als een Shar Pei, zo’n Chinese plooihond. Pitstop bij het fresco op de muur van Maria in Palazzuolo. ‘Non solo alimentari’ staat boven de ingang – immers leeft de mens niet alleen van panini, vino en ijs. Bij een tijdschriftenkiosk groeten we Ronaldinho, die graag op de Nürburgring rijdt. En daarmee weer bij het onderwerp van deze toertocht. Na de SP306 over de verrukkelijke Passo Carnevale zijn we al snel in Mugello, 30 kilometer voor Florence. We overnachten in het charmante Hotel Villa Aurora bij Borgo San Lorenzo, met zijn prachtige kamers.

De ‘woonkamer’ van de Grote Prijs van Italië voor motoren is sinds 1994 het Autodromo Internazionale del Mugello. Het 5.245 meter lange, afwisselende en uitdagende circuit, vlak bij Scarperia in Toscane, geldt als een van de modernste en veiligste ter wereld. Mooi en snel is het ook. De hoogste topsnelheid staat op naam van Andrea Dovizioso met zijn Ducati Desmosedici GP19 met 356,7 km/u, het ronderecord staat met 1:45,519 minuten op naam van voormalig Honda-coureur Marc Márquez. Daar kunnen de rijders die deelnemen aan de Rehm Race Days vandaag niet helemaal aan tippen. De snelsten uit het vrolijk gekleurde veld van gasverslaafden – er zijn ergere kwalen – weten het onder de 2 minuten te houden, de langzaamste heeft meer dan 3 minuten nodig.

Toertocht Noorwegen: dromen afvinken met Lofoten, Noordkaap & Senja

Parallel aan de Race Days in Mugello vindt er tussen Scarperia en Giogo een bergrace plaats voor historische sportwagens, waardoor het circuit al vroeg is afgesloten. Maar dat maakt niet uit, de alternatieve route is net zo leuk. Snel en expressief op de met cipressen omzoomde SP37 naar Sant’ Agata. Vlot over de Passo della Futa en Passo della Raticosa, legendarisch deel van de Mille Miglia en terrein van de Ducati-testcoureurs uit Bologna. Kronkelig via Ripoli en SP325 naar Rioveggio en ten slotte op de SP27 richting Maranello en Modena. In plaats van naar de cultplaats die het Ferrari-museum toch wel is, gaan we direct naar het Autodromo Modena.

In de paddock treffen we een paar coureurs – kinderen nog – die morgen in het Italiaanse Junior Speed Championship starten. Er zijn vier klassen, van 50 tot 190 cc. Een van de jongelingen is de 11-jarige Spyros Marios. Hij is met zijn vader, die ook de mecanicien is van de 15 pk sterke, 145 km/u snelle pocketbike, van het Griekse eiland Kos naar hier gekomen. Spyros’ idool? ‘Márquez,’ luidt het antwoord dat als een bliksemschicht wordt afgevuurd. En dat in Rossi-land. Waar niet altijd de zon schijnt, zodat de volgende dag in Imola de tweede WorldSBK-race in het water valt en we zowel de scooterrace op het Tazio Nuvolari Circuit in Cervesina als Monza laten schieten. Maar sindsdien wachten we stiekem op een telefoontje: ‘Klaus, weet je, ik heb een goedkope sprinter en een afgeleefde Fireblade gekocht. Volgend jaar gaan wij ook met racetrainingen beginnen.’

Reisinfo

De mix maakt het: Emilia-Romagna en Toscane zijn niet alleen landschappelijk en cultureel een droom, maar ook bezaaid met beroemde en minder bekende racecircuits. De constante afwisseling tussen race- en cruisemodus is daar bijna voorgeprogrammeerd. En het bochtenwerk over al die lege zijwegen blijft telkens een genot, ook voor doorgewinterde buikschuivers.

Reisperiode: Wie de weg over besneeuwde Alpen niet schuwt, kan al voor medio maart of ook nog begin november een racetraining in Italië boeken. Het WK Superbike volg je in mei in Imola, de MotoGP in mei in Mugello en in september in Misano. Of je van de racegekte rond deze mega-events houdt, moet, zoals met Koningsdag, iedereen zelf beslissen. De temperaturen zijn van nature in het voorjaar en de herfst meestal aangenamer dan in de hete zomer, wanneer aan de Adriatische Zee hittestress dreigt.

Accommodatie: Midden in de oude stad van Cremona, een echt alternatief trouwens voor Siena en Florence, ligt het Hotel Astoria, Via Domenico Bordigallo 19, 26100 Cremona, tel. 0039-0372461616, www.hotelastoriacremona.com. Als typische beddenfabriek aan de Adriatische Zee ontpopt zich het Park Hotel Kursaal, Via Litoranea Sud 36, 47843 Misano Adriatico, tel. 0039-0541610544, www.parkhotelkursaal.it. Twaalf kilometer van het circuit in Imola ligt het eenvoudige Hotel Ciclamino, Via Limisano 3, 48025 Riolo Terme, tel. 0039-054671243, www.hotelciclamino.it. Met feodale flair verrast, op slechts vijf minuten van Mugello, Villa Aurora, Loc. Ferracciano 11, 50032 Borgo San Lorenzo, tel. 0039-0558402227, www.villaauroramugello.com.

Track Days/circuittrainingen: Wie als beginner de spanning van het gasgeven (en remmen) op een circuit ook eens wil ervaren, heeft het op circuits als Franciacorta en Varano met hun korte rechte stukken en overzichtelijke bochtencombinaties een stuk gemakkelijker dan bijvoorbeeld op de supersnelle achtbaan Mugello. Vertegenwoordiger voor al die aanbieders van racetrainingen, waarbij je onder begeleiding van ervaren instructeurs aan je eigen grenzen kunt voelen of deze verder kunt verleggen: www.rehmracedays.com/en/ en www.speer-racing.de/en/.

Attracties: Buiten de kleurrijke curbs van het circuit zijn uitstapjes naar de prachtig oude centra van Venetië, Florence en Verona de moeite waard, evenals, let op, een insiderstip: Cremona. Mooi is ook Bologna, vooral voor Ducatisti, waar in de wijk Panigale de geboorteplaats en het museum van de rode diva’s wachten. Lamborghini-liefhebbers worden in Sant’ Agata Bolognese bediend, Ferrari-fans verheugen zich over ‘hun’ musea in Maranello en Modena. Niet alleen Maserati-maniakken pelgrimeren naar Cittanova di Modena, waar verzamelpaus Umberto Panini zijn unieke auto- en motorcollectie heeft achtergelaten. Race- en sportwagens van de gerenommeerde chassis-smederij Dallara zijn te zien in de gelijknamige Academy met museum in Varano. Een uiterst kleurrijke en rijke mix van motorfietsen toont het Museo Nazionale del Motociclo in Rimini. Vrij exclusief is de Bandini Car Collection in Rovere en het Museo Motom in Cerea. In Coriano herinneren monument en museum aan #58, de onvergetelijke Marco Simoncelli. En terwijl de Collezione Guzzi Brunelli in Forlimpopoli voornamelijk liefdevol gerestaureerde, tussen 1930 en 1976 gebouwde modellen uit Mandello tentoonstelt, kun je op de traditionele veteranenonderdelenmarkt in Imola begin september misschien nog een koopje voor je eigen oude schat doen (www.mostrascambioimola.it). Jaarlijks in april vindt in Franciacorta de Classico Moto plaats, de seizoenstart voor de raceklasse Classic Trophy.

Racecircuits en adressen: