BMW Motorrad World Endurance Team en Michael van der Mark hebben tijdens de Bol d’Or motorsportgeschiedenis geschreven. De Duitse fabrikant veroverde voor het eerst de endurance-wereldtitel, terwijl Van der Mark zich als eerste Nederlander tot wereldkampioen in het EWC kroonde. Een jaar na de dramatische ontknoping op Paul Ricard viel alles ditmaal wél op zijn plek voor BMW.
De Bol d’Or was de slotronde van het Endurance-wereldkampioenschap 2026. YART Yamaha begon als WK-leider aan deze 24-uursrace op Paul Ricard in Frankrijk. BMW Motorrad en Yoshimura SERT Motul (Suzuki) stonden respectievelijk negentien en achtentwintig punten achter YART Yamaha. Tijdens een 24-uursrace zijn er naast het eindresultaat ook punten te verdienen in de kwalificatie en na acht en zestien uur racen, waardoor de titelstrijd nog volledig open lag.
Interview Henk & Michael van der Mark: passie voor endurance van vader op zoon
BMW Motorrad had de achterstand in het WK-klassement zien oplopen door problemen in de laatste uren van de 24 uur van Le Mans, toen het team op weg leek naar een overwinning. Vervolgens won BMW de 8 uur van Spa-Francorchamps en werd het derde in de 8 uur van Suzuka, achter twee fabrieksteams die eenmalig meededen. Kortom, BMW Motorrad was dit jaar in alle EWC-races qua pure snelheid beter dan YART Yamaha, maar dat is niet het enige wat telt in langeafstandsracen. En dat weet BMW Motorrad maar al te goed, want vorig jaar leek het team tijdens de Bol d’Or de eerste endurance-wereldtitel voor de Duitse fabrikant te behalen, toen de motor in het laatste halfuur stukging. YART Yamaha profiteerde en pakte de wereldtitel.
BMW voert de druk op
BMW Motorrad wist in de kwalificatie de eerste vijf punten al goed te maken. De belangrijkste reden daarvoor was het sterke optreden van Michael van der Mark, die de snelste tijd van allemaal noteerde en samen met teamgenoten Markus Reiterberger en Steven Odendaal poleposition pakte. YART Yamaha eindigde met coureurs Karel Hanika, Marvin Fritz en Leandro Mercado slechts als zevende en scoorde geen kwalificatiepunten, waarmee de druk om de wereldtitel te prolongeren verder toenam.
De race begon perfect voor BMW Motorrad, waarbij Van der Mark de start mocht verzorgen. In de eerste uren wist het team samen met F.C.C. TSR Honda France, met coureurs John McPhee, Corentin Perolari en Alan Techer, weg te rijden van de rest van het veld. Na een slechte start wist YART Yamaha zich op de vierde plaats te nestelen, achter Yoshimura SERT Motul.
Naast een goede snelheid had het BMW-team nog een ander voordeel: het brandstofverbruik was beter dan dat van de directe concurrenten, waardoor het iedere stint een aantal ronden langer kon doorgaan voordat er een pitstop nodig was. In een 24-uursrace betekent dit uiteindelijk minder pitstops en daarmee serieuze tijdwinst.
Op de baan verliep het vlekkeloos voor Van der Mark, Reiterberger en Odendaal. Gedurende de avond en nacht wist BMW zich te ontdoen van F.C.C. TSR Honda France, dat terugviel achter Yoshimura SERT Motul met coureurs Gregg Black, Etienne Masson en Dan Linfoot. Na acht uur en vroeg in de ochtend, na zestien uur racen, reed het BMW-team van de Belg Werner Daemen aan de leiding, waardoor het beide keren tien WK-punten verzamelde. YART Yamaha reed op deze momenten op de vierde plaats, goed voor tweemaal zeven punten. Hierdoor was de achterstand van BMW in de WK-stand geslonken tot acht punten op YART Yamaha.
Er ontstond een situatie waarbij het Honda- en Suzuki-team onbedoeld een cruciale rol gingen spelen in de strijd om de wereldtitel. Wanneer BMW Motorrad de race zou winnen – en daar leek het sterk op als het team geen problemen zou krijgen, aangezien het twee ronden voorsprong had – moest YART Yamaha tweede worden om wereldkampioen te worden. Dat betekende dat YART in het laatste deel van de race het Suzuki- en Honda-team moest passeren.
Japanse hegemonie ten einde
De druk lag in de laatste uren daardoor bij Fritz, Hanika en Mercado om terrein goed te maken, maar de rondetijden in de top van het veld bleven nagenoeg gelijk. Met nog ruim drie uur te gaan won YART Yamaha wel een plekje toen McPhee namens F.C.C. TSR Honda France ten val kwam. Het kostte het Honda-team zo’n tien minuten om de schade aan de motor te herstellen. YART Yamaha slaagde er echter niet in om de ronde achterstand op Yoshimura SERT Motul goed te maken, terwijl BMW Motorrad de wedstrijd soeverein bleef aanvoeren. In het laatste halfuur mocht Reiterberger de M1000RR naar de finish rijden.
Het werd een historisch moment, want nog nooit eerder won een Europese fabrikant de endurance-wereldtitel. Sinds 2001 bestaat het concept waarbij een team wordt uitgeroepen tot wereldkampioen endurance en de titel werd altijd binnengehaald door een Japanse fabrikant: Honda, Suzuki, Kawasaki of Yamaha. Daarvoor werden vanaf 1980 individuele coureurs wereldkampioen in het langeafstandsracen, maar dit gebeurde altijd met een Japanse motor. Een jaar eerder verloor het in België gerunde BMW-team in het laatste halfuur nog de titel, maar deze keer was het wel raak voor de equipe van Werner Daemen.
Ook vanuit Nederlands oogpunt was het in meerdere opzichten bijzonder. Nog nooit eerder werd een Nederlander wereldkampioen endurance en ook nog nooit wist een Nederlander de Bol d’Or te winnen. Van der Mark bereikte dit in zijn eerste volledige seizoen als EWC-coureur en speelde met zijn snelheid tijdens alle evenementen een zeer belangrijke rol in dit succes: “Dit jaar hebben Werner, het team en BMW opnieuw een stap vooruitgezet. Wij als rijders – Markus, Steven en ik – hebben elkaar altijd geholpen en naar een hoger niveau gepusht. Hier moesten we de poleposition pakken en winnen, en dat is precies wat we hebben gedaan. Natuurlijk heb je soms ook een beetje geluk nodig, maar dit jaar hadden we dat aan onze zijde. Ik ben ontzettend blij!”
| Opnieuw podium voor Brink |
| Ricardo Brink behaalde met Honda No Limits voor de tweede keer dit jaar een podiumplaats in de Superstock-klasse. Het Honda-team eindigde als tweede in de 24 uur van Le Mans en werd in de Bol d’Or tiende overall en derde in zijn klasse. Milan Merckelbagh eindigde met JMA Racing Action Bike 34 als achtste in de Superstock-klasse. Kay van Steenbergen viel met Infiniteam FLAM Racing al vroeg in de race uit met een kapot motorblok. Bo Bendsneyder reed zijn eerste 24-uursrace met Elf Marc VDS Racing Team/KM99 en leek lange tijd op weg naar een vijfde plaats in de EWC-klasse, totdat het team in de laatste twee uur te kampen kreeg met technische problemen. |
