MotoGP Oostenrijk 2026: eindelijk Pedro Acosta!

Het zat er al een tijdje aan te komen. Maar bij zijn 56e start wist Pedro Acosta dan eindelijk zijn eerste MotoGP-zege te behalen. Het nog altijd jonge talent, 22 jaar, deed dat ook nog eens op het thuiscircuit van zijn werkgever Red Bull KTM. Bovendien werd deze primeur vergezeld van het nodige drama. Omdat Jorge Martin in Oostenrijk twaalf punten meer scoorde dan Marc Márquez, heeft de Aprilia-rijder de WK-leiding weer heroverd op de Ducati-coureur.

Veel tijd om erbij stil te staan was er niet, want direct na de Grand Prix van San Marino was het voor het GP-circus inpakken geblazen om zich vervolgens vanuit Misano naar de Red Bull Ring te spoeden, omdat hier het weekend erop alweer de Grote Prijs van Oostenrijk plaatsvond. Stilstaan bij wat? En dat gold dan in de eerste plaats voor alle Italiaanse racefans. Dat was bij het feit dat de eerste zes plaatsen tijdens ‘hun’ GP van San Marino door maar liefst zes Spaanse coureurs werden bezet. En vijf daarvan behaalden hun succes dan ook nog eens op een machine die van Italiaanse makelij was. Oei, dat deed zeer! Menig Italiaans racefan moet met weemoed hebben teruggedacht aan de Italiaanse GP van 2005, toen Valentino Rossi, Max Biaggi, Loris Capirossi en Marco Melandri in Mugello de eerste vier plaatsen veroverden. Op dat moment een record voor de MotoGP. Was datgene wat er was gebeurd in Misano een nieuw record? Ja en nee dus. Want tijdens de TT op het eiland Man van 1967, die toen nog meetelde voor de strijd om het wereldkampioenschap, bezetten in de toenmalige koningsklasse, dat was de 500cc, met als winnaar Mike Hailwood (Honda) maar liefst dertien coureurs met een Brits paspoort de eerste dertien plaatsen. Dat kwam mede omdat de Italiaanse favorieten Giacomo Agostini (MV Agusta) en Renzo Pasolini (Benelli) door pech de finish niet haalden.

Waar liggen de MotoGP-kansen voor Collin Veijer na 2027?

Nu was de vraag of de huidige Italiaanse coureurs in Oostenrijk revanche zouden kunnen gaan nemen voor de pijnlijke nederlaag tijdens de GP van San Marino. In ieder geval was het wel zo dat Gigi Dall’Igna, als baas van Ducati Corse, zijn eerste overwinning in de MotoGP-klasse op de Red Bull Ring behaalde. Dat gebeurde in 2016 en met de Italianen Andrea Iannone en Andrea Dovizioso werd het gelijk een dubbelzege. Met daarna nog negen overwinningen is het Oostenrijkse circuit de meest succesvolle baan voor Ducati.

1 van 5

Sensationele Sprint

Marc Márquez boekte verleden jaar als Ducati-rijder niet alleen zijn allereerste MotoGP-zege op de Red Bull Ring, de regerend wereldkampioen kwam dit jaar ook als nieuwe WK-koploper terug naar het snelle ‘stop and go’-baantje. De Spanjaard stond dan vooraf ook te boek als de grote favoriet voor opnieuw twee zeges. Het was daarom toch wel enigszins verrassend dat niet hij maar zijn landgenoot Jorge Martin op de Red Bull Ring de pole pakte. Op zijn Aprilia was Martin, die op dit circuit in 2021 zijn eerste MotoGP-zege behaalde, 0,015 seconde sneller dan de troef van Ducati. Als derde, op slechts 0,071 seconde van de snelste tijd, was het Pedro Acosta die als KTM-rijder de oranje harten van zijn werkgever en al haar fans op hun thuiscircuit sneller liet kloppen. De onderlinge verschillen van de top drie en dus rijdend op drie verschillende merken waren zo minimaal. Het leverde een sensationele Sprint-race op. In de eerste bocht verliep alles nog vrij rustig en behield Martin zijn eerste plaats. Maar in de tweede bocht, de chicane, perste Márquez zich op haren en snaren langs zijn landgenoot. Met als gevolg dat de Aprilia-coureur terugviel naar de achtste positie. Komend bij de derde bocht was het vervolgens Acosta die toch wel verrassend Márquez te grazen nam. Terwijl een getergde Martin zich op ijzersterke wijze terugknokte naar de tweede plaats, zag het er naar uit dat de Red Bull-coureur zichzelf en KTM een meer dan welkome overwinning zou schenken. Want zijn voorsprong bedroeg met iets minder dan drie ronden te gaan ruim twee seconden. Maar vervolgens ging het totaal onverwachts toch nog helemaal fout. De jonge Spanjaard miste totaal zijn rempunt voor de chicane en gleed op hoge snelheid onderuit. Later vertelde hij dat hij op zijn dashboard aan het kijken was. Buiten een beschadigd ego, een kapot pak en een kapotte machine mankeerde Acosta niets. Martin profiteerde optimaal van de fout van zijn landgenoot. Hij won niet alleen, maar heroverde ook de WK-leiding op Márquez, die tweede werd voor Marco Bezzecchi (Aprilia).

Herkansing

Maar Acosta had nog een herkansing. Om het drama nog groter te maken, ging hij ook nog eens op zondagochtend op het einde van de warming-upsessie onderuit. Hij liet zich er echter niet door van de wijs brengen. Op hetzelfde moment wist Marc Márquez al dat deze GP winnen moeilijk zou worden. Want hij en ook de andere Ducati-coureurs hadden grote problemen met het type achterband dat Michelin voor deze GP beschikbaar stelde. Dat was er een met een stijver karkas. Het probleem (minder grip) met deze band deed zich ook al voor in Buriram en Goiânia en zal zich waarschijnlijk ook voor gaan doen op Mandalika, waar de GP van Indonesië wordt verreden. In Oostenrijk slaagden de Ducati-technici er niet in om de problemen op te lossen. En zo waren hun rijders op een circuit waar het Italiaanse merk tien jaar had gedomineerd ineens machteloos.

Dat werd ook nog eens versterkt door problemen bij het remmen. Uiteindelijk werd Marc Márquez, die zelfs even aan opgeven dacht, als vijfde de hoogst geklasseerde Ducati-rijder. Terwijl zijn broer Alex ten val kwam, werd teamgenoot Pecco Bagnaia zevende. Na een zesde plaats in de Sprint toonde de drievoudig winnaar op dit circuit een licht herstel. Maar aan zijn in het verleden gereden tijden kwam ook hij dit jaar niet. Nee, deze Grand Prix kwam helemaal in het teken van Pedro Acosta en KTM te staan. Nu in positieve zin.

Nadat aanvankelijk de Aprilia-coureurs Martin en Bezzecchi het heft in handen hadden genomen, pakte de jonge Spanjaard in de negende van de 28 te verrijden ronden de leiding en stond die niet meer af! Waarom deed hij dat niet? Gewoon omdat hij dit keer geen fout maakte…! Na met Red Bull KTM in 2020 de Red Bull Rookies Cup te hebben gewonnen, in 2021 het Moto3-wereldkampioenschap en in 2023 de Moto2-titel was nu zijn eerste MotoGP-zege een feit. En er was niemand die ‘El Tiburón’, de haai, deze zege misgunde. En er zullen er ongetwijfeld nog meer volgen voor deze ook mentaal zeer sterke coureur.

Ook voor KTM, dat nog niet zo lang geleden in grote financiële problemen verkeerde, kwam deze triomf op het juiste moment. Sinds de GP van Groot-Brittannië, waarna de KTM-blokken met toestemming van de andere fabrikanten mochten worden geopend om een technisch defect te verhelpen, is het Oostenrijkse merk duidelijk sterker geworden.

Jorge Martin was niet alleen blij met de twintig punten behorende bij zijn tweede plaats, maar ook met het feit dat hij geen last had gekregen van opgepompte armen. Dus is een operatie (nog?) niet nodig. Terwijl Marco Bezzecchi (opnieuw de coureur die de Italiaanse eer hoog hield) en Ai Ogura andermaal als derde en vierde eindigden, viel de twaalfde plaats van Raul Fernandez op de vierde Aprilia tegen.

Terwijl de held van deze GP dit keer Pedro Acosta heette, sloegen Jorge Martin en Aprilia in de titelstrijd al met al toch hard terug ten opzichte van Marc Márquez en Ducati. Martin heroverde de WK-leiding en heeft met nog zeven GP’s voor de boeg (naar het nu laat aanzien gaat die van Qatar ondanks alle oorlogsperikelen in deze regio ‘gewoon’ door) nu 306 punten achter zijn naam staan. MM93 staat op 294 punten en Bezzecchi op 264. Door zijn zege in Oostenrijk is Acosta op 234 punten gekomen en is zo naar de vierde plaats in het tussenklassement opgeklommen. En wie weet gaat ook hij nog een rol in de titelstrijd spelen. Iets dat zelfs door ene Marc Márquez voor mogelijk wordt gehouden. Zo wordt dit enerverende MotoGP-seizoen nog onvoorspelbaarder en spannender dan het tot nu toe al is. In ieder geval is het zo dat Marc Márquez niet, zoals hij verleden jaar deed, al in Japan de wereldtitel kan grijpen. Daar wordt namelijk de volgende Grand Prix verreden. Het evenement in Motegi vindt plaats van 2 tot en met 4 oktober. Een week later staat vervolgens de GP van Indonesië op het programma.

Achter gesloten deuren

Maar voor er naar Japan werd afgereisd, vond er op de maandag na de Oostenrijkse GP op de Red Bull Ring nog een test met de in ontwikkeling zijnde 2027-machines voorzien van Pirelli-banden plaats. Ook werd er met de huidige 1000cc-machines gereden. Om verschillende, veelal contractuele, redenen deden daar niet alle coureurs aan deel. Zo mochten de meeste coureurs die volgend jaar voor een ander merk uitkomen van hun huidige werkgever niet aan de test deelnemen. Een uitzondering werd gevormd door Red Bull KTM. Want hoewel Pedro Acosta overstapt naar Lenovo Ducati, mocht de kersverse MotoGP-winnaar wel de 800cc-KTM op rubber van Pirelli testen. Een andere afwezige was Nicolò Bulega. Maar dat kwam omdat de Superbike-titelkandidaat voorafgaand aan deze test op het circuit van Mugello met de nieuwste Ducati Desmosedici hard ten val was gekomen. Om ten aanzien van het veiligstellen van het Superbike-kampioenschap geen enkel risico te nemen, besloot Ducati haar toekomstige VR46-MotoGP-coureur aan de kant te houden. Vanwege de nog lopende contracten met Michelin vond deze test, waar ook de toekomstige MotoGP-coureurs Senna Agius en Izan Guevara aan deelnamen, achter gesloten deuren plaats.

Foto’s: ANP, MotoGP.com, Thomas Seidenglanz

Uitslagen MotoGP Oostenrijk 2026

• 14 ronden = 60,872 km
• Racegemiddelde winnaar: 174,2 km/u
• Snelste ronde (2e): Pedro Acosta (E), KTM, 1.28,603 = 176,6 km/u

• 28 ronden = 121,744 km
• Racegemiddeld winnaar: 172,7 km/u
• Snelste ronde (4e): Acosta, 1.29,533 = 174,8 km/u

Stand MotoGP na 30 van 44 races

Quotes

1 van 4