vrijdag 24 april 2026
Home Blog Pagina 1151

Quickshifters: snel schakelen

0

Een beetje high-end-motorfiets heeft tegenwoordig een quickshifter. Daarmee kun je tienden van een seconde winnen. De vraag is waarom? We kijken er eens nader na.

Een verbrandingsmotor heeft zo zijn problemen. Hij heeft een minimum toerental nodig om zichzelf aan de praat te houden, hij kan pas vanaf een bepaald toerental echt trekkracht leveren en bij een bepaald toerental zakt het vermogen weer in. Zou je een motorblok rechtstreeks met het achterwiel verbinden, dan zou het wiel zo snel draaien dat je in theorie wel duizend kilometer per uur zou kunnen rijden. Reken even uit: een 17-inch-wiel heeft een omtrek van net iets minder dan twee meter, dus bij 10.000 toeren is dat twintig kilometer per minuut, oftewel 1200 kilometer per uur…

Keuzes

Je hebt dus sowieso een tandwieloverbrenging nodig die het toerental omlaag brengt. Het kiezen van een overbrenging is een dilemma. Kies je een overbrenging waarbij de motor zijn optimale topsnelheid heeft, dan draait de motor bij het wegrijden te weinig toeren en kom je niet van de plek. Kies je een overbrenging waarbij je goed van de plek komt, dan komt de motor buiten zijn toerenbereik voordat je de topsnelheid hebt bereikt. Je hebt dus meerdere overbrengingen nodig. Als het niet te hard hoeft, heb je aan die twee genoeg. Een Puch MV50S Skytrack (1971) heeft er bijvoorbeeld maar twee. Die loopt ook maar 45 km/u. Is het snelheidsbereik groter, dan heb je meerdere tandwieloverbrengingen nodig om het gat tussen de eerste en de hoogste versnelling te overbruggen. Bovendien wil je graag heel snel accelereren. Dan wil je dat de motor in de toerenregionen draait waarbij hij zijn maximumvermogen levert. Hoe meer versnellingen, hoe beter dat gaat.

Schakelen

De bedoeling van een versnellingsbak is dat je steeds een andere versnelling of ‘overbrenging’ kunt kiezen. Er zitten meestal vijf tot zes tandwielsets in een versnellingsbak, met elk een tandwiel op de ingaande as en een tandwiel op de uitgaande as. Nu lijkt het logisch dat de tandwielen van de verschillende versnellingen elkaar niet raken als ze niet worden gebruikt, maar dat je ze in elkaar schuift als je een versnelling inschakelt. Dat kan echter niet. Doordat de tanden van de tandwielen heel precies in elkaar passen, zou je ze, als ze met verschillende snelheid draaien, heel moeilijk in elkaar krijgen.

MOTO73 14/2019

Wil je meer weten over schakelen? En over hoe quickshifters werken? Tot hoeveel milliseconden kan een quickshifter je schakeltijd beperken? Je leest het in MOTO73 14/2019. De editie is tot en met woensdag 17 juli verkrijgbaar in de winkel.

Foto: Fabrikanten
Tekst: Peter Aansorgh

BMW eert vijftigste verjaardag /5-serie met RnineT

0
BMW RnineT/5

Een halve eeuw geleden – 1969 om precies te zijn – rolden de motoren van de legendarische 5-serie uit de fabriek in Spandau Berlijn. Destijds hypermoderne modellen als de R50/5, R60/5 en R75/5 zijn ondertussen uitgegroeid tot geliefde klassiekers. Omdat het origineel Abraham ziet, brengt BMW een speciale editie van de retronaked RnineT. Die kreeg heel toepasselijk de naam RnineT/5 mee.

Oud en nieuw ineen

De nieuwe motorfiets heeft vanzelfsprekend klassieke spaakwielen. De blauwe kleur – met smoke-effect – en de witte biezen verwijzen duidelijk naar het verleden en dat geldt ook voor de knierubbers op de benzinetank en de verchroomde achteruitkijkspiegels. Het chromen randje op de buddy en de harmonicarubbers op de voorvork komen ook bekend voor. Achter het klassieke uiterlijk schuilt een hoogst moderne motorfiets want de RnineT/5 beschikt natuurlijk over een boxerblok met 110 pk en een dikke 116 Nm. De oude trommelrem van de 5-serie heeft plaatsgemaakt voor dubbele 320 mm grote schijven met ABS. Standaard beschikt de BMW over handvatverwarming en traction control.

Productie drastisch omhoog

De oorspronkelijke BMW/5-serie werd in Berlijn geproduceerd. De fabriek had in 1969 vierhonderd medewerkers en die bouwden een bescheiden dertig motoren per dag. De R50/5 had 32 pk, de R60/5 had er 40 en topmodel R75/5 produceerde er 50. De motor werd een groot succes en de productie ging noodgedwongen omhoog. In 1970 produceert de fabriek 12.287 motoren, in 1973 zijn dat er al 68.956. In datzelfde jaar viert BMW de 500.000ste motorfiets die van de band rolt.

Vieze motoren betalen in Londen en Parijs

1
rokende uitlaat motorfiets

Ben je deze zomer met een oude motorfiets op pad, rij dan met een boogje om Parijs en Londen heen. De hoofdsteden hebben nieuwe milieunormen ingesteld die je een smak geld kosten. De Britten hebben in het centrum van Londen een Ultra Lage Emissiezone (ULEZ) ingesteld. Motoren die voldoen aan Euro3-normen of hoger hebben geen problemen, bij Euro2 begint de teller te tikken. Je mag met een oude ‘vieze’ motorfiets wel degelijk het centrum in, maar daarvoor betaal je £ 12.50 per dag. Je kunt een gokje wagen en niet betalen, maar de boete bedraagt een niet misselijke £160.

Frans milieuvignet

In Parijs is het gebied binnen de périphérique – de befaamde en beruchte ringweg – verboden gebied voor motoren die voor 1 juli 2004 zijn geregistreerd. Het is een logisch vervolg op een eerdere maatregel: in 2017 werden motoren van voor 2000 in de ban gedaan. Die zijn nu zelfs niet langer welkom in gemeenten die buiten de périphérique liggen. Wil je met de motor door Parijs dan moet je een milieuvignet kopen. Het zogenaamde Crit’Air milieu-vignet kost slechts € 3,11. Als de gendarmes je zonder correct vignet pakken, dan mag je € 68 aftikken.

MOTO73 TripTip

6

Ieder oneven editie van MOTO73 krijg je al sinds jaar en dag de MOTO73 TripTip van Tom Boudewijns. Alle TripTips verzamelen we hier op deze pagina. Klik hieronder op de link om de GPS-bestanden – verkrijgbaar in drie formats – te downloaden; geheel gratis!

Met de overgang naar de nieuwe Motor.nl-website hebben we de TripTip-pagina opgeschoond en plaatsen we hier vanaf nu alle TripTips. Om je toch nog wat keuze te geven, vind je hieronder alle TripTip-routebestanden van het afgelopen jaar.

MOTO73 TripTip Editie 26-1 – 2019 | Heerlen rondrit

MOTO73 TripTip Editie 25 – 2019 | Van Sevenum naar Ysselsteyn

MOTO73 TripTip Editie 23 – 2019 | Van Dordrecht naar Domburg

MOTO73 TripTip Editie 21 – 2019 | Van Emmeloord naar Kuinre

MOTO73 TripTip Editie 19 – 2019 | Van Amsterdam naar Hippolytushoef

MOTO73 TripTip Editie 17 – 2019 | Van Stein-Urmond naar Vijlen

MOTO73 TripTip Editie 15-16 – 2019 | Van Almelo naar Holten

MOTO73 TripTip Editie 13 – 2019 | Van Goes naar Vlissingen

MOTO73 TripTip Editie 11 – 2019 | Van Meerkerk naar Meerkerk

MOTO73 TripTip Editie 9 – 2019 | Van Oosterhout (NB) naar Postel (B)

MOTO73 TripTip Editie 7 – 2019 | Van Holten naar Wierden

MOTO73 TripTip Editie 5 – 2019 | Van Nieuwegein naar Maarsbergen

MOTO73 TripTip Editie 3 – 2019 | Van Urmond naar Urmond

MOTO73 TripTip Editie 26-1 – 2018 | Van Gilze naar Nivelles (B)

MOTO73 TripTip Editie 25 – 2018 | Van de Meern naar Utrecht

MOTO73 TripTip Editie 23 – 2018 | Van De Wouwse Tol naar Bergen op Zoom

MOTO73 TripTip Editie 21 – 2018 | Van Volendam naar Kolhorn

MOTO73 TripTip Editie 19 – 2018 | Van Urmond naar Mechelen (B)

MOTO73 TripTip Editie 17 – 2018 | Van Venlo naar Zevenaar

MOTO73 TripTip Editie 15-16 – 2018 | Van Hendrik-Ido-Ambacht naar Hellevoetsluis

MOTO73 TripTip Editie 13 – 2018 | Van Stroe naar Uddel

MOTO73 TripTip Editie 11 | Veluwe en  Flevoland

MOTO73 TripTip Editie 09 | Noord-Brabant/De Peel

MOTO73 TripTip Editie 07 | Gelderland

MOTO73 TripTip Editie 05 | Gelderland/Utrecht/Zuid-Holland

MOTO73 TripTip Editie 03 | Limburg en Belgische Ardennen

MOTO73 TripTip Editie 26/01 | Midden-Brabant/Betuwe

Foto: Tom Boudewijn

Lauren Gunawan, secret agent in Trumps motorcade

0

Je bent een vrouw met een enorme passie voor motoren. En je droomt van een baan die maar voor een beperkt aantal mannetjesputters is weggelegd. Het beschermen van de president van de Verenigde Staten. Een klus die nooit eerder door een vrouw is uitgevoerd. Lauren is de naam, Lauren Gunawan. Zij kreeg het voor elkaar. Ze is de eerste vrouwelijke motorrijder in de Service Unit Motorcade, die motorstoet die het presidentiële konvooi op alle wereldreizen begeleidt en beschermt.

Elitegroepje

Lauren werd 39 jaar geleden geboren in Neponset, een piepklein dorpje in de staat Illinois. Op jeugdige leeftijd stond het voor haar vast dat ze haar leven wilde doorbrengen op twee wielen. Op haar 18e haalt ze dan ook haar motorrijbewijs en vanaf moment maakt ze carrière in de secret service van de USA. Momenteel maakt ze deel uit van prestigieuze kleine clubje motorrijders. De Service Unit Motorcade is een elitair clubje, dat bestaat uit 14 personen. Ze waken over de veiligheid van Donald Trump en zorgen ervoor dat het presidentiële konvooi overal ter wereld z’n weg door het verkeer kan vervolgen en nooit tot stilstand komt.

Intensieve training

Voor je deel uit maakt van de elite van de secret service moet je eerst een heel intensieve training fan twee weken doorstaan. Ook moet je aantonen dat je de volledige controle hebt over een indrukwekkende – en zware – Harley-Davidson FLHTP. Je moet de moeilijkste manoeuvres on de krapste straatjes kunnen uitvieren. Mocht je omvallen, moet je in staat zijn het gevaarte weet op twee wielen te zetten. En da’s niet gemakkelijk. De Harley weegt 500 kilo…

Vastberaden

Brian Popiel is instructeur van de MSU. Hij had Lauren onder zijn hoede. Hioj zegt: ‘We leren de agenten veel techniek. Daar hebben ze veel kracht voor nodig. Lauren gaf zich 120% tijdens de training, iedere dag weer. Ik heb nog nooit een agent op de opleiding gehad die zo vastbesloten is als zij.’ Het doorzettingsvermogen heeft Laurens volgens haar van haar grootvader. Die was ook politieman in Illinois en ging er iedere dag voor. ‘Met toewijding en hard werken kom je er altijd,’ eindigt Lauren het gesprek op CNN.

Voordeel op de Yamaha FJR1300: extra € 1.300,- inruilvoordeel

0

Yamaha heeft tot en met 31 augustus een actie met de FJR1300. Ze verhogen de inruilwaarde van je huidige motor met extra €1300,- (incl. BTW). Moet je wel een nieuwe FJR1300 kopen. En er zijn wat voorwaarden. Die lees je hieronder.

  • De inruilactie is geldig van 1 juli tot en met 31 augustus 2019
  • € 1.300,- incl. BTW extra inruilvoordeel bovenop de inruilwaarde
  • De inruilactie geldt voor alle nieuwe Yamaha FJR1300 modellen
  • De inruilactie is alleen geldig bij officiële Yamaha motordealers
  • Zolang de voorraad strekt

Check de Yamaha website

Crash Carlin Dunne niet te wijten aan mechanisch defect

1
Carlin Dunne

Tijdens de International Pikes Peak Hill Climb maakte coureur Carlin Dunne een dodelijke crash. Onderzoek van het ongeluk wijst uit dat de crash niet te wijten was aan een mechanische defect van de Ducati Streetfighter V4. Omdat het een prototype van de nieuwe Ducati Streetfighter V4 is, werd de motor nauwkeurig geïnspecteerd. Er werd niets gevonden wat op een mechanische storing wijst. Ook de beelden van het ongeluk zijn bekeken. Hieruit blijkt dat de ongelukkige coureur voor de laatste bocht naar de finish een highsider maakt.

Groot coureur

Megan Leatham, Executive Director bij Pikes Peak International Hillclimb: ‘Wij rouwen om de tragische dood van Carlin. Hij blijft voor altijd in ons hart gesloten als lid van de International Hill Climb-familie. Carlin was geliefd bij iedereen die het geluk had hem te kennen. Wij verloren niet alleen een groot Pikes Peak-coureur, maar wat nog belangrijker is: Carlin is een onvervangbare vriend van de organisatie.’

MV Agusta-baas: ‘Betaalbare Superveloce op komst’

0

MV Agusta toonde verleden jaar de waanzinnige Superveloce, maar inmiddels is er een verwachte prijs bekend en met 31.995  euro is de retro-F3 800 bepaald geen koopje. Niet getreurd, tegenover de Britse motorkrant Motorcycle News verklaarde MV Agusta CEO Timur Sardarov dat er een financieel laagdrempeliger alternatief komt.

De MV Agusta Superveloce komt in een beperkte oplage van slechts 300 exemplaren en wordt begin 2020 verwacht. Alleen kost een normale F3 800 met 20.089 euro een enorme 11.906 euro minder dan de Superveloce, die technisch nagenoeg identiek is aan de gewone F3. Een iets minder superdeluxe variatie op de Superveloce zou een stuk goedkoper – erg vies woord in context met een luxueus maar prijzig merk als MV Agusta –  kunnen zijn. En kijk dan toch; het is dat ‘ie zo aan de prijs is, anders zouden ze niet aan te slepen zijn. ‘Ouderwets mooi’ kopte MotorNL-redacteur Ad van de Wiel al bij het beursnieuws verleden jaar.

Maar er is meer

Dat andere model dat op de EICMA ten tonele verscheen komt er ook in een bereikbaar variant. Inderdaad, de Brutale 1000 Serie Oro. Een nakedbike met ver over de 200 pk; wie verzint? MV Agusta dus. Al gaat hier dezelfde vlieger op als bij de Superveloce. Met een verwachte verkoopprijs van 49.389 euro belooft de nieuwe viercilinder naked uit Varese iets exclusiefs te blijven. Al is er nog een vergelijking tussen deze naked en de Superveloce, want net als die retro-superbike komt de Serie Oro er ook maar in een oplage van 300 stuks.

Beide smaakmakers van de EICMA 2018 zijn er nog niet eens, maar beloven toch al bereikbaarder te worden dan ooit gedacht. Het wachten is op waar ze later dit jaar weer mee aankomen in Milaan.

Foto’s: MV Agusta

Test: KTM 1290 Super Duke GT

0

Voor 2019 besloot KTM dat de 1290 Super Duke GT wat opgefrist mocht worden. Al was het maar om het uiterlijk in lijn met de overige KTM-modellen te brengen. Je zou dus kunnen stellen dat ze in Oostenrijk proberen de KTM 1290 Super Duke GT met een facelift een langer leven te geven. Daarmee doe je het 2019-model wel echt tekort.

Dat deze facelift meer omhanden heeft dan op het eerste oog lijkt, blijkt eens te meer wanneer er meters onder de ongewijzigde gegoten aluminium wielen doorgaan. Ook de Brembo-remmen zijn identiek aan die van de vorige GT, vooral omdat je een winnend team niet veranderen moet. Althans, dat wordt gezegd. Wel werken ze gek genoeg nog beter dan voorheen. Die winst zit hem vooral in de stappen die zijn gemaakt in vering en demping. De geometrie van het rijwielgedeelte veranderde namelijk niet. Inwendig kreeg het elektronisch gestuurde WP-veringmateriaal een opfriscursus. De veerwegen van de WP-upsidedownvork aan de voorzijde en de WP-schokdemper achter zijn nog effectiever geworden, wat het comfort ten goede komt. Tegelijker schroeft het het vertrouwen op wanneer je de Sport-modus aanvinkt en besluit zijn sportieve genen aan te spreken.

Spierballen rollen

Bij het rijden valt vooral op hoe de slimmere en verbeterde vering samenwerkt met het opgefriste motorblok. Enkel de specificaties lezen is verraderlijk, want inderdaad: er lijkt weinig tot niets veranderd. Wat zaken als boring en slag, tandwielverhoudingen en aanverwante zaken betreft, is dat ook zo. Wel werd er inwendig het één en ander opnieuw op de weegschaal gelegd. Zo zijn de inlaatkleppen misschien niet gegroeid, maar wel vervangen door titanium exemplaren. Het lagere gewicht maakt het openen en sluiten gemakkelijker en daardoor kon het maximumtoerental worden verhoogd met 500 rotaties per minuut. Aan de andere kant van het spectrum werd de krukas een halve kilo zwaarder, waardoor de gasreactie vriendelijker werd en het blok een koppelrijker gevoel geeft.

Wel moet worden gezegd dat het niet alleen voelt alsof er meer koppel in het blok huist, het is ook zo. Met een maximaal koppel van 144 newtonmeter bij 7000 toeren hebben ze in Mattighofen 3 Nm meer uit de 1301cc-krachtbron weten te halen. Dat er daarbij op zijn top twee paardenkrachten zijn gesneuveld, is niet erg, aangezien vooral de koppelcurve profiteert van de aanpassingen. Zo vlak als de koppelkromme is, is het eigenlijk zonde dat de GT nu als schakellui kan worden bestempeld. De nieuwe quickshifter voor zowel op- als terugschakelen is verslavend goed afgesteld. De V-twin tussen de oranje gelakte stalen buizen van het kenmerkende vakwerkframe rolt voor het gevoel in elk verzet even gemakkelijk met de spierballen. Het derde en het vierde verzet brengen je een heel eind van huis. Zonder noemenswaardige trillingen, overigens.

Oerdriften

Trillingen zijn echter niet hetgeen je je mee bezig moet houden, want enkel op de snelweg merk je die. Je hoort een Super Duke GT vooral los te laten op bochtige wegen. Rijg de ene bocht aan de andere en houd het tempo er lekker in, want dat is waar de GT zich het meest thuis voelt. Hoe je dat doet, kies je zelf door door de rijmodi te scrollen en te kiezen hoe veel zin jij er die dag in hebt. Je krijgt vier rijmodi, te weten Street, Sport, Rain en zelfs een Supermoto-stand. KTM heeft met de verfijningen ingezet op een machine die uitblinkt in bruikbaarheid met bij tijd en wijlen toch vrij beestachtige karaktertrekjes. Precies het tegenovergestelde van de naakte R-versie van de Super Duke dus. Comfort staat met stip op één, maar de grandioze stuureigenschappen waar KTM ons verslaafd aan heeft gemaakt, zitten op het vinkentouw.

Het maakt dat KTM met de 2019 Super Duke GT verlenging aanvraagt op de titel ‘meest radicale sporttoerder’. Die verlenging wordt ook verleend. Geen sporttoermotorfiets die momenteel kan tippen aan de bijzondere mix van comfort en stuureigenschappen. Kilometervreten wordt daardoor een peulenschil. Al behoort zwarte strepen trekkend de Eifel, de Alpen of het Sauerland doorscheuren absoluut ook tot de mogelijkheden. Wat de oude 1290 Super Duke GT goed deed, doet de 2019-versie beter. Waar de eerste generatie wat liet liggen, maakt deze vernieuwde GT het allemaal goed. Heeft KTM ‘The Beast’ getemd met deze 2019-Super Duke GT? Ja, zeker. Maar getemd of niet; dezelfde oerdriften die de oude GT goed maakten, zitten ook in de nieuwe nog altijd diep in de genen. Geloof dat maar.

Tekst: Alan Cathcart
Foto’s: Heiko Mandl

Icoon: Honda VFR750R RC30

0

Soms is iets zo iconisch dat een typenaam meer teweeg brengt dan de officiële benaming. De benaming Honda VFR750R doet gek genoeg eerder denken aan een ietwat stoffige sporttoermotor, terwijl het hier over een van de meest iconische motoren ooit gebouwd gaat. Juist het framekenmerk, een benaming voor binnen Honda zelf, en later voor connaisseurs.Inmiddels is dat framekenmerk de enige juiste benaming voor dit icoon geworden. Dit is de RC30.

Race- of straatmotor?

Honda was al een tijdje bezig met V4-motoren in het endurance wereldkampioenschap, en haalde veel van de vergaarde kennis nu naar deze straatfiets, die op haar beurt weer op de wereld gezet was zodat Honda aan het nieuwe World Superbike kampioenschap deel kon nemen. Daar moesten immers straatmodellen voor gebruikt worden. Kort samengevat is de RC30 dus een op een racemotor gebaseerde straatmotor om een racemotor van te bouwen. Slim van Honda, gaaf voor de motorliefhebber.

Vooruitstrevend

De techniek die op de RC30 terug te vinden is, was namelijk echt puur voor de racerij en voor die tijd haast uniek. Ook het feit dat alle motoren door Honda’s raceafdeling HRC met de hand gemaakt werden, is behoorlijk bijzonder. Maar ondanks dat de RC30 veel meer is dan enkel een optelling van alle delen, zijn veel van die delen meer dan exclusief. Een kleine greep uit de aanwezig techniek; aluminium tank, snelwisselsysteem voor het voorwiel, enkelzijdige achterbrug en U-vormige radiateurs. Allemaal met een functie. Want de tank zit hoog en dus moest het licht zijn. Het wisselsysteem en de achterbrug maakten wielen wisselen een fluitje van een cent, en door de radiateurs U-vormig te maken heb je meer koeloppervlak zonder de motor breder te hoeven maken. En dat is allemaal enkel extern, inwendig was de RC30 V4 ook behoorlijk vooruitstrevend.

Titanium

De 748cc 90 graden V4 had namelijk de eer om als eerste productiemotorblok titanium aan boord te hebben. Het superlichte materiaal werd gebruikt om het gewicht van de drijfstangen laag te houden. Hoe minder het weegt, hoe minder moeite het kost op gang te brengen. Ook de verliezen in energie richting de klepbediening moesten minimaal blijven, dus werden de nokkenassen niet door een ketting of tandriem aangedreven, maar in plaats daarvan koos Honda voor tandwielen. Die zitten direct op elkaar, behoeven geen spanners en slijtage is verwaarloosbaar. Dat geheel gecombineerd met de 360 graden krukas zorgde voor een vermogen van 118pk. Dat klinkt zelfs voor die tijd niet als gigantisch veel, maar juist de manier waarop het vermogen afgegeven wordt door de aparte ontstekingsvolgorde maakte de RC30 tot een apparaat met enorm veel potentie.

Meteen snel

Die potentie bleek wel toen de motor losgelaten werd op de circuits. Zo won Fred Merkel er meteen de eerste twee Superbike wereldkampioenschappen mee, en Joey Dunlop, Steve Hislop en Carl Fogarty reden er tijdens de Isle of Man TT flink wat overwinningen mee bij elkaar. Kortom, de RC30 was direct uit de krat snel. Geen jarenlange doorontwikkeling om aan te kunnen haken, maar van meet af de aanvoerder van de ranglijsten.

Unicum

Een andere lijst voerde de RC30 trouwens ook aan, namelijk de prijslijst. Met een verkoopprijs van ruim 30.000 gulden waren ze indertijd immens veel duurder dan directe concurrenten als de GSXR750R. Dat had natuurlijk alles te maken met het handwerk en de bijzondere techniek die erin zat. Neem het handgelegde glasvezel kuipwerk, maar ook de met de hand gelaste tank en frame. En natuurlijk brengt handwerk een bepaalde mate van speling met zich mee in afwerking, want elk handgemaakt onderdeel is anders dan de vorige. Al is de kans dat je die vergelijking tegenwoordig kunt maken erg klein, want de RC30 is nooit in erg grote getalen geproduceerd, en diegenen die er nog zijn worden door liefhebbers gekoesterd en vaak meer bekeken dan bereden. Een RC30 op straat treffen is dan ook haast een unicum.

Vakmanschap

Dat de RC30 ondanks zijn kleine productie-aantallen zo’n enorme invloed gehad heeft op de motorindustrie, is niets minder dan indrukwekkend. De RC30 is een meervoudig wereldkampioen, veelvuldig racewinnaar, de eerste echte racemotor voor de massa, en zonder meer is de RC30 een icoon. Een kijkje in de keuken van Honda benadrukt nog eens hoe speciaal de RC30 eigenlijk is. Puur vakmanschap.