Zeg je Triumph, dan zeg je Bonneville, Maar ook Speed Twin. Sterker nog: zonder de Speed Twin is het maar de vraag of Triumph nog zou bestaan. Na de tweede wereldoorlog trok de 500 cc Speed Twin 5T volle zalen.

Ja, dat zijn flinke schoenen om te vullen. Maar hij is al een eindje op weg. De 2019 Speed Twin is namelijk grotendeels op basis van de Thruxton gebouwd. Leg je de specificaties naast elkaar dan zou je zelfs kunnen spreken van een Thruxton met een hoog stuur, maar dat gaat net iets te ver. Qua looks verschillen ze redelijk veel, onderhuids veel minder. Niet dat dat erg is overigens want die vloeistofgekoelde 1200 cc tweecilinder met een krukashoek van 270° is puik! We schrijven 97 pk aan piekvermogen en 112 Nm koppel. Wat betreft verbruik geeft Triumph 4,8 liter per 100 km op. De ‘HP Bonneville’-twin – waarbij HP staat voor High Performance, is getuned met een Thruxton-afstelling. In de praktijk wil dat zeggen dat je gewoon onvervalste Thruxton-prestaties krijgt. 

Goed, de Speed Twin dus. Wat uiterlijk vertoon betreft past hij goed in de retro-lijn die Triumph voert. Het korte zadel met minuscule achterlichtje en stalen en aluminium onderdelen met een geborstelde afwerking zorgen voor een hint van caféracergenen. Toch is het vooral een enorm dikke naked. Iets sportiever dan de Bonneville T120, veel comfortabeler dan de Thruxton en vele malen dikker dan de kleinere en lichtere Street Twin. Laten we het erop houden dat hij een niche vult die nog niet bediend werd door de andere 7 moderen klassiekers van de Britten.

Iets beter?
De Speed Twin heeft gegoten aluminium wielen en een swingarm die bestaat uit stalen buizen. Wellicht dat daar iets van het gewichtsverschil met de Thruxton – die stalen wielen heeft –  in gevonden kan worden: dat is namelijk liefst tien kilo in het voordeel van de Speed Twin. Qua vering maakt hij gebruik van dezelfde 41 mm telescoopvork en duoschokbrekers aan de achterzijde van Kayaba. Met twee 305-schijven en Brembo vierzuigerklauwen gaat de klassieke naked er qua remkracht zeker weten op vooruit aan de voorzijde, aan het achterwiel neemt dit iets af doordat de schijf van 255 mm krimpt naar een 220 mm exemplaar. Ondanks dat de Speed Twin groter oogt dan de Thruxton is de zithoogte lager. Slechts 807 mm ben je verwijderd van de grond. Wel is het stuur met 760 mm breder en de wielbasis met 1430 mm langer.

Qua standaarduitrusting kun je led-dagrijverlichting opschrijven, ledverlichting rondom, tractiecontrole, drie rijmodi (sport, road en rain) en een USB-oplaadpunt. Daarbij hoort ook de koppelingsbekrachtiging waardoor het wat minder inspanning kost om te schakelen. Ook de barend spiegels zijn geheel standaard.

Op 18 januari zal de prijs bekend worden gemaakt. Dat valt samen met de persintroductie waar wij natuurlijk bij zijn!

_{Foto’s: Triumph}

[justified_image_grid ids=28001,28002,28003,28004,28005,28006,28007,28008,28009,28010,28011,28012,28013,28014,28015,28016,28017,28018,28019,28020,28021,28022,28023,28024,28025,28026,28027,28028,28029]

De eerste meters op de vernieuwde Street Twin leerden je toch al dat het eigenlijk niet mis kan gaan met de Street Scrambler?
‘De Scrambler en Twin profiteren inderdaad allebei van dezelfde verbeteringen. De slappe Nissin dubbelzuiger remklauw aan de voorkant heeft gelukkig plaatsgemaakt voor een vierzuiger exemplaar van Brembo. Het blok van de Scrambler krijgt er ook tien pk bij en de voorvork is verbeterd.’

Waarom pakt Triumph de motor nu al aan?
‘De Street Twin werd in 2016 geïntroduceerd en de Scrambler een jaar later. Toch pakt Triumph ze gelijktijdig aan. Een betere motorfiets kan natuurlijk nooit kwaad, de inspanningen zijn toch al gedaan en op deze manier sneeuwt de kleine Scrambler niet onder bij de grote Scrambler 1200 die eind dit jaar wordt gelanceerd.’

Veel overeenkomsten dus met de Street Twin, maar waarin verschillende motoren?
‘Op basis van de Street maakt Triumph een Scrambler door de gebruikelijke geintjes toe te passen. De veerwegen groeien tot 120 mm en hij heeft spaakwielen. Aan de voorkant is dat een 19”-exemplaar met noppenbanden. Voor offroadgebruik heeft de Scrambler een beschermende carterplaat en een hoog uitlaatsysteem. Neem dat offroad overigens niet al te serieus. Deze motor is een blitskikker voor in de bebouwde kom, geen ding om in te schrijven voor een maiscross. Al is het wel makkelijk dat je bij licht offroaden het ABS en tractioncontrol met een druk op de knop uitschakelt. Hoe mis het offroad kan gaan met een Scrambler zie je trouwens op deze video.’

Welke verbetering pakt het best uit?
‘Dat is het blok. Het maximum vermogen van de Street Scrambler gaat van 55 naar 65 pk. Dat klinkt nog steeds niet als veel, maar het is wel 18% meer dan zijn voorganger. Het maximum koppel van 80 Nm – dat is gelijk gebleven – komt vrij bij 3800 tpm. Het blok mag meer toeren draaien, rood begint 500 toeren later bij 7500 tpm. Het maakt het allemaal net iets spannender. Waar het vorige blok (zie de oude test hier) bovenin duidelijk afbouwde, gaat het nieuwe veel enthousiaster door.’

Wat merk je verder van de verbeteringen?
‘Het binnenwerk van de voorvork is aangepast zodat de vork beter dempt. Dat is een plus voor het rijwielgedeelte. De vorkpoten staan bovendien wat verder uit elkaar. Noodzakelijk vanwege de vierzuigerklauw, maar ook erg stoer. De remmen opereren een stuk gevoeliger en krachtiger. Naast een Rain en Road rijmodus heeft de Scrambler ook een Offroad-stand. Handig, maar deze motorfiets is vooral een showfiets. Uiterlijk gebeurde er bijna niets: het zadel is van een ander materiaal gemaakt. Het dashboard ziet er wat anders uit en dat geldt ook voor de logo’s op de nummerborden.’

Wanneer, wat en hoe?
‘De nieuwe Street Scrambler staat al deze kerst in de showroom. Hij is verkrijgbaar in rood, wit en groen. De prijs bedraagt € 12.150. Voor de tweekleurige motorfiets betaal je € 350 extra.’

Lees alles over het 2019-model van de Triumph Street Scrambler in MOTO73 26-1. Het nummer ligt 20 december in de winkel.