maandag 18 mei 2026
Home Blog Pagina 1272

Honda Special van MOTO73

0

Vanaf vandaag ligt MOTO73’s Honda Special in de winkel. Een unieke uitgave waarin volop ruimte wordt gegeven aan de geschiedenis van het Japanse motormerk, de nieuwste modellen, technische ontwikkelingen en betrokkenen, zoals Ronald ten Kate en Kervin Bos.

Een tijdlijn van Honda-iconen verhaalt over de Super Cub, Gold Wing en de RC213V-S, terwijl verderop in het magazine het motorblok van de RC30 letterlijk binnenstebuiten wordt gekeerd. De nieuwe Gold Wing, Africa Twin Adventure Sports en CB1000R zijn getest, net als diverse A1- en A2-modellen, zoals de CMX500 Rebel en CRF250 Rally. Zelfs de Mean Mower ontkwam niet aan een test; de grasmaaier met VTR-blok die dik 200 kilometer per uur haalt. Verder vertellen vier Honda-liefhebbers over hun motorleven, terwijl twee Honda-rijders in de rubriek Marathonmotor hun motor beschikbaar stellen aan de MOTO73-keurmeester. 

Hoofdredacteur van MOTO73, Eddie de Vries: ‘Deze Honda Special is een combinatie van het DNA van onze beide tijdschriften, MOTO73 en Classic & Retro. We hebben de mooiste verhalen uit de afgelopen jaren gebundeld en bovendien veel nieuwe verhalen geschreven. Het is echt een bewaarexemplaar voor de liefhebber.’

De Honda Special is online verkrijgbaar bij Tijdschriftnu en bij de betere tijdschriftenzaken, zoals Bruna, Primera en AKO. In België arriveert de special iets later in de winkels.

Kawasaki Vulcan S 2018 (Tourer + Sport edition) – test Promotor

0

In België test Mink de Kawasaki Vulcan S Sport en de Tourer edition.

Ago niet te spreken over MV in Moto2

0

Giacomo Agostini, of Ago voor de liefhebber; een man met een CV – en wat voor een! De vijftienvoudig wereldkampioen won tussen 1963 en 1977 liefst 122 races, waarvan het gros met MV Agusta. En juist dat Italiaanse merk krijgt nu de wind van voren van hun coryfee.

Tegenover Speedweek heeft Ago verklaard dat hij niets ziet in de deelname van zijn oude werkgever in het Moto2-wereldkampioenschap volgend jaar. Ago: “Het frame is niet van MV, de motoren zijn niet van MV, de vering is niet van MV, de wielen zijn niet van MV; niets is van MV. Het is een marketingstunt!”

De 72-jarige Italiaan spreekt van heiligschennis en vreest dat het project de naam van het merk door het slijk zal halen. MV Agusta dacht daar bij de presentatie van hun Moto2-prototype duidelijk anders over. Zij zijn namelijk bovenal razendenthousiast na 42 jaar terug te keren op Grand Prix-niveau, waar het merk in het verleden liefst 37 constructeurtitels wist te veroveren, waarvan bijna een derde mede gewonnen werd dankzij Agostini.

Onzekerheid
De kritiek van de gepensioneerde motorcoureur – die her en der nog altijd als MV-ambassadeur opduikt – is ergens te begrijpen. Hij heeft MV Agusta zoals het een beetje Italiaan betaamt logischerwijs hoog zitten en zou eerverlies zonde vinden, maar wellicht zijn zijn vrezen onnodig, want MV Agusta’s deelname in het Moto2-kampioenschap staat vooralsnog op losse schroeven.

De Zwitserse framemakers van Suter zijn betrokken bij het project evenals Forward Racing, en laten beide partijen het de laatste tijd nou bepaald niet gemakkelijk hebben. Forward Racing vertoont momenteel een fikse dip in resultaten en Suter zit in de GP’s ook in zwaar weer sinds de Kalex’en, KTM’s en zelfs Speed Up’s de Zwitserse fabrikant voorbijgestreefd zijn in de middelste GP-klasse.

Daarnaast heeft de MV-fabriek het huishoudboekje net weer een beetje op orde en lijkt het onvermijdelijk dat het geld voor een GP-team zal leiden tot een terugtrekking elders. Het World Supersport 600-team doet het niet onverdienstelijk, maar met name de WK Superbike-ploeg kan sinds het vertrek van Leon Camier weinig inbrengen in de productie-gebaseerde topklasse. Of een GP-deelname valt of staat bij het terugtrekken van zowel de F3 675 in WSS en de F4 1000 in het WSBK zullen de boekhouders in Varese vooral bepalen, maar hoe je het ook wendt of keert; Ago lijkt er niet rouwig om als het geheel voorlopig bij dat Moto2-prototype blijft.

Neemt niet weg het prototype in kwestie er verdraaid veelbelovend uitziet en MV Agusta als ‘fabrieks’-deelnemer een prima toevoeging aan de Moto2 zou kunnen zijn.

Foto: MV Agusta/Motor.nl

[justified_image_grid ids=27505,27506,27507,27508,27509,27510,27511,27512]

DIY Toerkit: Weserbergland

0

Teutogangers stappen nét te vroeg af, Harzrijders letten niet goed op. Want er tussenin ligt de vallei van de Weser. Puik land, waar de rondingen wulps zijn, de taartpunten van formaat laat-de-lunch-maar-zitten en het Weizenbier in de glazen kolkt. Met een paar uur sturen ben je er al. Wij hebben er twee routes voor je uitgezet.

[sgpx gpx=”/wp-content/uploads/gpx/TRACK-Weser1.GPX”]

Olivier Visser

Meiden van dertien: te groot voor de poppen, te klein voor de liefde. Het is met het Weserbergland nét zo: gelegen in een uithoek van drie deelstaten. En ingeklemd tussen geweldenaars als het Teutoburgerwoud en de Harz, waar motorrijders van buiten op afkomen als vliegen op de stroop. Maar het Duitse motorvolk koestert déze groene, golvende oase tussen Teutoburgerwald en Harz. Beetje eigenwijze streek, voor individualisten.

De levensader is de Weser, die het land diep insnijdt en wordt gevoed door zijriviertjes die soms scherpe dalen hebben uitgesleten. En dat is het geheim achter het rijgenot in dit zo wulps golvende land, waar zwierig bochtenwerk abrupt wordt onderbroken door scherp daal- en klimwerk.

Er ligt een top vijf van prachtplekken, verbonden door pakweg vijfhonderd bochten. We ronden ze allemaal, in twee dagen.

DOWNLOAD ROUTES

Triumph Scrambler 1200 aanstaande

0

Het zat al even in de lucht, maar nu is de bevestiging daar; Triumph komt met een 1200cc-versie van de Scrambler. Het Britse merk sluit daarmee aan bij concurrenten als BMW en Ducati die beide al actief zijn in het grotere retro-offroader-gedeelte van de motormarkt.

Met de komst van het T120-platform, was een scrambler-variant altijd een logische stap in de uitbreiding. Behalve een Bonneville, de Bobber en de Thruxton, zat er natuurlijk een Scrambler 1200 in de pijplijn. Heel kort door de bocht neemt men een T120-blok, zet een Bonneville-frame wat hoger op de poten en monteer je spaakwielen met een noppenprofiel. Zo simpel ligt het natuurlijk ook weer niet, maar afgaande op de de 1198cc-paralleltwin die we in de Bonneville en de Bobber aantreffen, kunnen we wel vast wat conclusies trekken en vergelijkingen maken.

Om een reden focussen we de aandacht liever op het blok van de Bobber en Bonneville dan de Thruxton. Zeker wanneer een eventueel onverhard uitstapje tot de mogelijkheden behoort – het is een scrambler of het is het niet – is het pittigere vermogen van de Thruxton waarschijnlijk wat te veel van het goede. De 80 pk en zeker 105 newtonmeter koppel die het licht teruggetunede blok uitbraakt, zijn meer dan voldoende en bovenal heel bruikbaar. Hoe de Triumph Street Scrambler 1200 er precies uit gaat zien is wel koffiedik kijken, maar men kan in Hinckley feitelijk twee kanten op; men kan zich focussen op een Street Scrambler zoals ze al met de 900cc-versie deden of zich meer richten op een Ducati Scrambler Desert Sled-concurrent, die daadwerkelijk lange veerwegen en een waarlijk offroadgericht rijwielgedeelte heeft. Sterker nog, goede kans dat er meer dan één versie van Triumphs grote scrambler komt.

Concurrentieslag
Als je naar het huidig bestek grote scramblers kijkt, zie je voornamelijk straatgerichte machines. Denk aan de BMW R nineT Scrambler – die standaard zelfs op gietwielen staat – en de vorig jaar gepresenteerde Ducati Scrambler 1100-reeks, die duidelijk bedoeld zijn voor straatgebruik. Al moet daar ook wel de kanttekening bij dat de geluiden steeds sterker worden dat een Ducati Scrambler Desert Sled 1100 onderweg is.
2019 Triumph Scrambler 1200 - Concurrenten
Zoals je ziet loopt het drietal qua specificaties nu al behoorlijk uiteen. Waar Ducati niet het onderste uit de kan haalt wat prestatieopgaves betreft, heeft de BMW een flinke bak vermogen en koppel meer, mede omdat de Duitsers een grotere cilinderinhoud toepassen dan de Italianen. De Triumph is qua cilinderinhoud beide de baas, maar heeft de nadruk op breed aan te spreken koppel liggen – zie het maximale koppel van het Hinckley-blok dat al bij 3.100 tpm beschikbaar is. Hoe het gewicht van de Triumph uitpakt, is heel erg de vraag, maar aangezien de Bonneville T120 droog al 224 kilo weegt – bovengetoonde gewichten zijn rijklaargewichten – is het aannamelijk dat de Triumph niet snel als lichtste machine in het segment gezet zal worden. 

Wie, wat, waar, wanneer?
Opvallend is de datum die Triumph in de aankondiging laat vallen, want 24 oktober plaatst de onthulling ná de Intermot-beurs in Keulen (3 tot 7 oktober) en vóór de EICMA-beurs in Milaan (6 tot 11 november). Reken er dan ook op dat we meer dan genoeg van de Triumph Scrambler 1200 – of meervoud… – weten voordat de beurs in Milaan losbarst, waar we hem naar alle waarschijnlijkheid voor het eerst in levende lijve kunnen bekijken.

Foto’s: Fabrikanten/Motor.nl
Video: Triumph

TTT#5: Eilandenrijk

0

In zijn reportage heeft Jacco het over een lengte van 179 km voor TTT#5. Tijdens het voorrijden viel een aantal wegen af, waardoor de lengte uiteindelijk is uitgekomen op 152 km.

179 Kilometer voor de toerende lekkerbek door een regio van Nederland met meer water dan land. De eeuwige strijd tegen de zee resulteerde er in prachtige toerwegen over dijk- en Deltawerken. Met de zwembroek in de tanktas nemen we je mee langs landelijke eenvoud, vissershavens, witte stranden, eigenlijk gewoon zonovergoten zilt.

[sgpx gpx=”/wp-content/uploads/gpx/Eilandenrijk.gpx”]

Jacco van de Kuilen

Al vlak na de start in Spijkenisse word je zo prettig mogelijk naar de kust gedirigeerd. Langs Vierpolders, volop genieten van het landschap en kauwen op een naam die precies betekent wat het gehucht ook suggereert: ruimte in de polder. Zwierend over polder- en dijkweggetjes met uitzicht over uitgestrekte akkers die ooit regelmatig met ongewenst zeewater werden bevloeid. Tegenwoordig, maar vooral zomers, worden de verbonden eilanden alleen nog met toeristen overspoeld. Volledig onthaast en onbezonnen toeren op je motor over land waar de mens lang voor moest ploeteren. Het voortdurende gevecht tegen de zee begon reeds 15.000 jaar geleden, zelfs de Romeinen vestigden zich in de delta. De grillen van de zee brachten een onzeker bestaan, maar anderzijds golfde er in de 15e en 16e eeuw welvaart naar steden als Middelburg en Vlissingen. Gehard door de elementen en een gedwongen aanpassingsvermogen vormde dat het karakter. Inmiddels vaart het Eilandenrijk goed bij het toerisme en daar is de motor een vast onderdeel van.

Orkney Eilanden: Tombrider

0

Steek een schep in de grond en er komen graftombes, offerplaatsen of nederzettingen tevoorschijn die soms nog ouder zijn dan de piramides. Niet voor niets staan de OrkneyEilanden bekend als het Egypte van het Noorden. Wij maken er een prettige dodenrit. ‘De dood is zo gewoon voor ons, we speelden vroeger met schedels alsof het poppen waren,’ zegt een boerendochter.

[sgpx gpx=”/wp-content/uploads/gpx/orkney-eilanden-tombrider.gpx”]

Jan Dirk Onrust

Voor de Britten is John o’Groats, het plaatsje in de uiterste noordoosthoek van Schotland, het einde van de wereld. Nog iets verder liggen de Orkneys; 200 eilanden waarvan er twintig zijn bewoond. Je komt er via Gill’s Bay, een minihaventje vlakbij John o’Groats.

Als ik in aan het begin van een frisse oktoberavond in het haventje aankom, staan er maar twee auto’s die naar de overkant willen. ‘Mr. Onrust?’, vraagt een verkeersregelaar met een namenlijst in zijn hand. ‘Welkom! Ik zie dat u het koud heeft. Wacht u gerust binnen in het havenkantoor. De kachel staat aan en er is warme soep. Als de boot in aantocht is, geef ik een seintje.’ Meestal word ik bij boten een vak ingeblaft en sta ik te verrekken van de kou, maar hier krijg ik dit. Ik hou nu al van Orkney. Dat komt ook omdat ik via de noordkust ben gekomen. Die is erg mooi.

Jumping Jacks Sarome Yamaha terug op het circuit en in het theater

0

28 jaar na de legendarische TT-overwinning van Jack Middelburg schalt het geluid van zijn 500cc Sarome Yamaha zondag 19 augustus tijdens de GAMMA Racing Day weer over de Drentse hei. Het unieke weerzien voor de volle Asser tribunes wordt aangeboden door BUOG, organisatoren van motor-muziek-theater-spektakel ‘Jumping Jack’, zoals Middelburgs bijnaam luidde.

In mei 2019 staan op het TT-circuit acht voorstellingen op de rol, met dertig theatertalenten, tientallen muzikanten en dansers en dertig racende motoren uit de jaren zeventig en tachtig. Een ode aan de in 1984 in Tolbert verongelukte legendarische motorcoureur. Acteur / regisseur Frank Lammers is zondag aanwezig op het TT-circuit om tijdens de demonstratie een toelichting te geven op het spektakel.

De motor waarmee Jack Middelburg in 1980 de TT Assen won in de koningsklasse wordt gerund door framebouwer Nico Bakker, de man die de motor ooit bouwde en de 500cc tweetakt Yamaha TZ wordt bestuurd door oud Grand Prix coureur Theo Bult. Bult is de enige Nederlander die op dezelfde dag in twee klassen het podium haalde tijdens de TT achter grote namen als Giacomo Agostini en Phil Read. Hij was ook aanwezig in 1981 in Silverstone toen Jack op magistrale wijze de Grand Prix van Engeland won. In de laatste bocht passeerde ‘Jumping Jack’, kassenbouwer uit Naaldwijk, de 3-voudige en destijds regerende wereldkampioen Kenny Roberts uit de Verenigde Staten.

Drents Museum met Egbert Streuer

Tere ere van de op handen zijnde tentoonstelling over motorcoureur Egbert Streuer, onthult het Drents Museum tijdens de GAMMA Racing Day op 19 augustus het compleet gerestaureerde, in de herkenbare ‘Lucky Streuer’ kleuren gespoten zijspan van de drievoudig wereldkampioen.

De tentoonstelling in het Drents Museum in Assen is een eerbetoon aan Nederlands meest succesvolle motorcoureur die bovendien volgend jaar 65 jaar wordt. Met zijn ruige baard en imposante snor was de in Assen geboren Egbert Streuer een opvallende verschijning in het rennerskwartier, hoewel hij liever bescheiden op de achtergrond bleef. In de internationale motorsport heeft Streuer, onder andere samen met zijn onafscheidelijke bakkenist Bernard Schnieders, meer bereikt dan welke andere Nederlandse coureur dan ook. Hij heeft niet alleen als enige Nederlandse coureur drie wereldtitels veroverd, maar heeft ook als enige Nederlander twee keer de TT in Assen gewonnen.

In de tentoonstelling Egbert Streuer – Nederlands meest succesvolle motorcoureur gaat het Drents Museum het verhaal van deze bijzondere Drent vertellen aan de hand van onder andere origineel beeldmateriaal op foto en film, trofeeën, motoren, kleding en erekransen. Daarvoor maakt het museum onder meer gebruik van het archief van de Asser organisator LDP International b.v. Directeur/oprichter Lee van Dam stond als teammanager aan de wieg van de grote (tabak)sponsordeals voor zijn provinciegenoot. Daarbij werd hij geholpen door de drie wereldtitels die de getalenteerde Drent bij elkaar reed.

2019 Kawasaki Ninja H2: 231pk!

0

De Kawasaki Ninja H2 is er eentje. Toen de supercharged hypersport alweer drie jaar geleden werd geïntroduceerd, schrok menig motorrijder. 200pk had deze straatlegale motor maar liefst en toch niet de sterkste ooit. Die eer was weggelegd voor de 300pk sterke H2R. Die had wel een nadeel: je mocht er de weg niet mee op.

Kennelijk snakt Kawasaki naar nog meer pk’s voor de Ninja H2. De stand staat nu op 231 pk en je vraagt je af waar het eindigt? Want het officiële Ram-Air vermogen kennen we nog niet. Evenmin laat Kawasaki ons in het ongewisse waar toch die 31 pk zijn gewonnen. Op zich niet zo vreemd, de grote najaarsmotorshows kondigen zich eerdaags aan. En dan wil je nog wel wat te melden hebben.

Wat Kawasaki wel laat weten is dat diverse onerdelen zijn overgenomen van de hypertoursport Ninja H2 SX, waaronder het inlaattraject en de ECU. Verder is de 2019 H2 geschoeid met de nieuwste Bridgestone RS11 banden en voorzien van Brembo “Stylema” remklauwen. Deze nieuwe remklauwen bieden een verbeterde koeling van de remblokken voor een meer direct en beter voorspelbaar remgevoel.

Naast diverse visuele updates, waaronder een nieuw Supercharged logo heeft de Ninja H2 een unieke zelfherstellende laklaag. Die unieke lak is door Kawasaki volledig in eigen huis ontwikkeld en vereffend zelf kleine krassen en slijtplekken bij warme temperaturen. Als eerste Kawasaki is de 2019 H2 uitgerust met een TFT display met Bluetooth connectiviteit. Hierdoor is het mogelijk om via een smartphone de motor te linken aan de nieuwe ‘Kawasaki Rideology’ app. Eenmaal gekoppeld, kan de smartphone een schat aan informatie tonen, zoals het brandstofniveau, de accuconditie en aankomende onderhoudswerkzaamheden. De unieke zelfherstellende laklaag van de Ninja H2 is door Kawasaki volledig in eigen huis ontwikkeld en vereffend zelf kleine krassen en slijtplekken bij warme temperaturen.

Naast de ‘gewone’ Ninja H2 heeft Kawasaki voor 2019 ook nog een zeer exclusieve Ninja H2 Carbon staan, voorzien van een sterk lichtgewicht carbon topkuip, speciaal mat lakwerk en een hoogwaardige Öhlins achterschokdemper.

Over wat beide motoren straks gaan kosten, laat Kawasaki zich nog niet uit.

MondialMoto druk met V5 Superbike

0

Weet je nog toen de Honda RC211V nog de vuurspuwende kracht was van het MotoGP-kampioenschap? Een van de meer intrigerende eigenschappen van deze creatie uit de stallen van HRC was de unieke V5-motor.

Geruchten dat Honda met een V5 aangedreven superbike zou komen, werden nooit bewaarheid. Bij de mensen van MondialMoto veroorzaakte dat een geringe irritatie. Daarom willen ze nu zelf een V5 superbike op de markt brengen.

Het hart van het MondialMoto concept is een 1000cc V5 blok met een cilinderopstelling van 75,5 °. Cijfers die aantonen hoe het blok presteert, ontbreken nog, maar de MondialMoto heeft een compressieverhouding van 13,5:1, vierklepscilinderkoppen, zuigers met drie zuigerringen en een dubbele bovenliggende nokkenas. Da’s wat er tot nu toe aan specs bekend is.

Er worden twee versies gebouwd: de V5R en de V5S. De soeps van beide motoren zijn grotendeels hetzelfde, hoewel MondialMoto voor de S-versie een lager maximum toerental aangeeft van 13.250tpm. De R-versie draait dus nog meer toeren. De S-versie heeft daarentegen wel meer ‘premium’ onderdelen, zoals carbolvelgen en een subframe van carbon.

Beide motoren wegen 178,7 kilo. Of dat natte of droge kilo’s zijn, is niet bekend.  De MondialMoto V5% gaat zo’n €31.388,- kosten (excl. NL-tax), de V5S gaat voor €24.412,- over de toonbank. Ondanks de voortgang van het project, vraagt MondialMoto wel om een aanbetaling van zo’n €13.000,- voor de bestelling definitief is.

MondialMoto hoopt hun superbikes in Milaan, op de EICMA, te kunnen laten zien. Die introductie lijkt ietwat aan de optimistische kant, want voorlopig is de motor nog een gerenderd plaatje. Op de website smeekt MondialMoto om financiering. Ook zijn er vacatures te over.