De Adventure R is de meest recente aanvulling op het gamma Travel Enduro’s. Langere veerwegen, meer grondspeling en offroad-elektronica staan aan de basis van nog uitdagender routes, waarbij je geen enkel terrein hoeft te mijden…
Op zoek naar het contactslot kom ik algauw tot de conclusie dat dat er niet meer is. Wel een grijze knop met de afbeelding van een sleutel waar je uit pure nieuwsgierigheid op wilt drukken. Het stuurslot ontgrendelt en de motor ontwaakt elektrisch. Aha… Bluetooth-contact natuurlijk, dus de sleutel kan in de jaszak plaatsnemen. Wat hier het grote voordeel van is, blijft me een raadsel. Kan ik de sleutel wel veilig binnen leggen terwijl de motor voor de deur op de stoep staat? Kun je hem dan niet gewoon starten en wegrijden? Ongeveer anderhalf tot twee meter is de afstand waarbij het best veilig is dat de motor niet meer op contact gaat, wanneer je op het sleutelknopje drukt. Het dashboard heeft het formaat van een iPad Mini maar is geen touchscreen. Met de vierknops bediening op het linker stuurhelft kun je het dashboard bedienen. Hij heeft meerdere rijmodi (waaronder een offroadstand), bochten-ABS, traction control, bochtenverlichting, stuur- en zadelverwarming, quickshifter met auto-blip voor het terugschakelen en cruisecontrol.
Keurige machine
Het is een 1300cc-tweecilinder met zuigers als emmers die samen goed zijn voor 160 pk. De KTM is niet echt zwaar, want ondanks zijn enorme afmetingen is hij maar iets meer dan tweehonderd kilo. De eerste indruk is goud waard en dat weten ze in Mattighofen blijkbaar goed. Waar de 990’s uit het recente verleden van KTM nog ruwe bolsters waren, is deze 1,3-liter-twin poeslief. Vanaf zo’n 1800 toeren roffelt het blok zonder horten of stoten gehoorzaam door de kleine straatjes en voelt het enorme gevaarte allesbehalve agressief en heftig aan. De motor staat nu nog in stand Street, waarbij de gasreactie rustiger is dan in de Sport-stand. Er komt een keurig plofje uit de uitlaat en een kalme ademhaling bij de inlaat. Helemaal in zijn element hier in de bebouwde kom.
Onstuimig beest
Als een donderslag bij heldere hemel verandert de KTM buiten de bebouwde kom, als de ruimte zich voor het voorwiel openbaart. De motor reageert mooi snel op het ride-by-wire en de stappen die de KTM maakt als de gaskleppen eenmaal open staan, zijn van het formaat zevenmijlslaarzen. Hij hapt en snurkt naar verse lucht en de uitlaat laat nu een mooie donkere brul horen. Meteen is het alle hens aan dek voor de elektronica. Noodscenario’s treden in werking, wheelies worden in de kiem gesmoord en de grip ter hoogte van het achterwiel keurig hersteld. Wat een beest is dit! Het is echter zeker niet onvermijdelijk: als je dit gedrag niet wenst, draai je het gas gewoon wat minder snel en ver open. Dan is het gewoon een fijne partner of beter gezegd een kwieke tourmachine. Nu heeft de Adventure R geen elektronisch gestuurde vering zoals de Adventure S en juist wel extra lange veerwegen van 220 millimeter voor en achter om nog ruigere terreinen te kunnen verkennen. Die vering staat blijkbaar ook nog in standje Comfort. Nadat we de in- en uitgaande demping in de stand Sport hebben staan, is het aanzienlijk rustiger aan het front. De machine stuurt strakker, duikt minder bij het remmen en slaat niet meer.
Noppenbanden
Nu is Nederland niet bij uitstek het land waar je veel offroad zult rijden, maar met een beetje zoekwerk zijn er wel wat legale onverharde wegen te vinden. De banden zijn helaas een minpunt. De KTM is standaard geschoeid op Conti TrailAttacks en dat is een prima band voor op straat, maar voor mullere grond is het niet het ideale rubber. Denk er echter een paar noppenbanden onder en het is echt wel een alleskunner waarmee je alle denkbare terreinen doorkruist.
Tekst: Barry van Amersfoort, foto’s: Jacco van de Kuilen
[justified_image_grid ids=25195,21731,25196,21775,25197,25198,25199,25200,25201,25202,25153,25203,25204,25205,25206,25207,25208,25209,25210,25211,25212,25213,25214,25215,25216,25217,25218,25219,25220,25221,25222,25223,25224,25225,25226,25227,25228,25229,25230]
