zaterdag 9 mei 2026
Home Blog Pagina 1405

Dit is de Moto3-machine van Bo Bendsneyder

0

In het Oostenrijkse Munderfing heeft KTM Factory Racing zojuist het Red Bull KTM Ajo Moto3 Team gepresenteerd. Met in de hoofdrol de Nederlandse Bo Bendsneyder en nieuwkomer Niccolò Antonelli. Laatstgenoemde vervangt de naar de Moto2 overgestapte Brad Binder. Voor Bendsneyder is dit het tweede seizoen in het team. Tijdens de persconferentie vertelde de KTM-coureur wat hij in 2017 voor ogen heeft. 

Volledig in racepak en zelfs met handschoenen aan pakte Bo Bendsneyder de microfoon over van de presentatrice. Toen hem werd gevraagd wat zijn doelen zijn voor komend seizoen zijn antwoordde de coureur: “Ik wil consequent in de top 10 eindigen en hopelijk vechten om vele podiumplekken.” Dat belooft wat! Over de motor had Bendsneyder het volgende te zeggen. “Het is moeilijk om deze motor niet goed te vinden. Ik ben er blij mee om hem te mogen rijden. Hij is ook erg mooi.” Dat laatste wordt uit onderstaande foto’s van de KTM RC 250 GP 2017 zeker duidelijk.

Foto’s: KTM , Sebas Romero

 

[justified_image_grid ids=24560,24561,24562,24563,24564,24565,24566,24567,24568,24569,24570,24571,24572,24573,24574,24575,24576,24577,24578]

Introductie: KTM 1090 Adventure

0

Er is iets vreemds aan de hand met de KTM 1090 Adventure. De opvolger van de 1050 Adventure meet namelijk ook 1050 cc. Het is KTM er blijkbaar veel aan gelegen om de 1050 definitief in de geschiedenisboeken te plaatsen. Gelukkig is er meer aan de hand dan enkel een naamswijziging: het vermogen stijgt explosief van 95 naar 125 pk. Dat pakt leuk uit.

Is de racedivisie van KTM druk in de weer geweest om de 1090 Adventure flink op te voeren?

Het is alleen een kwestie geweest van even een nieuwe mapping in de boordcomputer downloaden. Van nieuwe nokkenassen, snelle zuigers of een gewijzigd inlaattraject is geen sprake. De 1050 Adventure was volledig elektronisch geknepen, eenmaal bij de kaap van 95 pk deed het blok geen moer meer. De 1090 gaat lekker enthousiast door tot 125 pk. Dat is overigens net zo veel als een BMW R1200GS produceert. Geen kattenpis dus.

Heeft de KTM andere concurrenten gekregen door de vermogenstoename?

Voorheen was het logisch om de 1050 te vergelijken met een Suzuki V-Strom 1000, maar met 125 pk komt voor een 1090 de R1200GS eerder in beeld. Qua presteren en prijs (€ 15.240) bevindt de KTM zich ergens tussen zijn Duitse (€ 18.599) en Japanse (€ 13.699) tegenstrevers.

Hoe presteert het instapmodel van de Oostenrijkers?

Dit gekke oranje hoge ding is Ready to race. De V-twin draait gretig toeren en schiet je na elke bocht af. Het blok beschikt ook onderin over meer dan voldoende puf. Je hoeft de pk’s niet allemaal bovenin te zoeken, het is mooi verdeeld over het toerengebied. Om het af te maken beschikt de tweecilinder ook nog over drie rijmodi. Het rijwielgedeelte sluit daar mooi bij aan. Het is stijf genoeg om flink te sporten en beschikt over voldoende flex om er een comfortabele rit van te maken. Het verrast vooral door het gemak waarmee je deze grote motorfiets van links naar rechts slingert. Alsof het klein eencilindertje is.Waaraan merk je terug dat het een instapmodel is?

De styling had wat flitsender gekund, zeker naast het ruige voorkomen (spectaculair nieuwe koplamp) van de gelijktijdig geïntroduceerde 1290 Super Adventure. Verder heb je niet zo veel te klagen. De Brembo-remmen zijn goed, de WP-vering houdt het knap lang vol, het rijwielgedeelte geeft een vertrouwenwekkend gevoel en het blok is een enthousiast pareltje. Bovendien biedt hij – zoals de meeste allroads – een ruime en daardoor comfortabele zitplek. Al hoef je niet op luxe te rekenen als een elektrisch ruitje.

Wat blijft na de eerste meters het meest bij?

Het gemak waarmee de KTM alles doet. Het blok tokkelt net zo makkelijk rustig rond als dat het richting de 200 kilometer knalt (al kwam die snelheid op Corsica nooit in beeld). Korte bochten – op elke honderd meter op Corsica tref je er ongeveer twintig – verteert hij net zo makkelijk als lange bochten op snelheid. Het gemak waarmee de 1090 Adventure instuurt is heerlijk. Voor heel wat motorrijders is dit instapmodel voldoende, meer hoeft echt niet.

Nog veel meer over de KTM 1090 Adventure lees je in de nieuwe MOTO73 en MOTOR Magazine.

 

KTM presenteert MotoGP-team

0

Red Bull KTM Factory Racing presenteerde maandag in het Oostenrijkse Munderfing alle raceteams. Waaronder natuurlijk ook het Moto3-team van Bo Bendsneyder en het nieuwe Moto2-team. Met hierin de eer aan huidig Moto3-kampioen Brad Binder en Miquel Oliveira (foto onder). De meeste ogen waren echter gericht op het MotoGP-team waarvoor Pol Espargaró en Bradley Smith uitkomen.Mika Kallio verscheen er in Valencia met een wild card al mee aan de start, maar vandaag werd hij dan officieel onthuld. De KTM RC16 2017. “Op dit moment is de stier (zo genoemd vanwege hoofdsponsor Red Bull, red) nog een beetje raar, maar het voelt wel goed. Hoewel KTM nieuw is in de MotoGP maken we gigantische stappen”, aldus Pol Espargaró. 

Bradley Smith heeft het vooral over de druk die hij voelt. “Dit is iets waar je de hele carrière naartoe werkt, maar als je er dan eenmaal bent voel je de spanning, maar ik zie het vooral als een kans. Ik ben nieuwsgierig om te zien wat 2017 brengt.” Anders wij wel! En zoals te zien in onderstaand fotoalbum: KTM’s MotoGP-machine ziet er in ieder inderdaad uit als een beest. “De ontwikkelaars hebben hard gewerkt”, aldus Team Manager van KTM’s grote MotoGP-avontuur, Mike Leitner. 

Foto’s: KTM , Sebas Romero

 

[justified_image_grid ids=24580,24581,24582,24583,24584,24585,24586,24587,24588,24589,24590,24591,24592,24593]

Introductie: KTM 1290 Super Adventure S

0

Onder werkelijk ideale omstandigheden reden we de eerste meters op KTM’s 1290 Super Adventure S. Een lekker zonnetje op het prachtige Corsica en honderden bochten maakten een feest van de introductie van de dikke oranje allroad. Wat leerden de eerste meters ons? We geven je vier redenen waarom je een KTM moet aanschaffen en twee waarom niet.

Je bent nu wel eens klaar met een R1200GS. 

Eerlijk is eerlijk, met 125 pk onder je gat heb je niet te klagen, maar 160 pk is toch wel even andere koek. Het maakt het verschil tussen een snelle allroad en een ultrasonische raket. De KTM schiet je na elke bocht werkelijk af en levert een sensatiegevoel waarvoor je normaal betaalt als je een pretpark bezoekt. Zeker met de optionele quickshifter is de snelheidssensatie buitenaards.

Je houdt wat geld in je zak.

Oké, KTM geeft de 1290 Super Adventure S niet weg. Negentienduizend euro blijft een boel geld voor een motorfiets. Op het eerste gezicht is hij zelfs duurder dan een GS, maar de Duitser is standaard niet zo compleet uitgevoerd. Vooral de prima presterende elektronische vering van WP maakt verschil.

Je zet in een klap drie motoren in je schuur.

Dankzij de verschillende rijmodi, een uitgekiend rijwielgedeelte en de elektronische vering koop je niet één maar drie motorfietsen. De 1290 Super Adventure S is een gooi- en smijtfiets die tegen een sportfiets aanschurkt. Het is bovendien een fijne en comfortabele toerfiets als het allemaal niet zo hard hoeft. Ook offroad staat hij zijn mannetje, maar daarvoor is de R-versie een nog geschiktere kandidaat. En dat alles met een druk op de knop.Je houdt wel van verrassingen.

De KTM verrast je regelmatig. Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat zo’n grote motorfiets zo licht en moeiteloos instuurt? Dat vliegensvlugge sturen heeft geen keerzijde, ook op hoge snelheid blijft de 1290 een strakke motor. Ook de remmen zijn lekker krachtig voor een allroad en dat waanzinnig snelle blok verrast iedere keer weer. Magnifiek hoe die V-twin van leer trekt.

Dat belachelijke vermogen kan echt niet.

Toegegeven: het extreme vermogen dat de 1290 Super Adventure S zo geweldig maakt, speelt hem tegelijk ook parten. Het is nogal overweldigend allemaal wat de oranje bruut neerzet. De elektronica weet het geweld allemaal prima te beteugelen, maar er is wat voor te zeggen dat het best wat minder kan.

Voor minder geld heb ik net zo veel lol.

Gelijktijdig met de introductie van de 1290 Super Adventure S, stelde KTM de 1090 Adventure voor. Kost vijf mille minder, heeft minder elektronica aan boord, heeft ‘slechts’ 125 pk en de elektronische WP-vering ontbreekt, maar stiekem beleef je net zo veel lol op de budget-Adventure.

In de nieuwe edities van MOTO73 en MOTOR Magazine gaan we nóg verder in de op de KTM’s 1290 Super Adventure S. 

Vierde tijd voor Michael van der Mark

0

Het duurt nu niet lang meer. Aan het einde van deze week vindt het eerste raceweekend plaats op het circuit van Phillip Island. En hoe kunnen we die week beter beginnen dan met een bemoedigend resultaat van Michael van der Mark. De Yamaha-rijder zette een vierde snelste tijd neer tijdens de eerste test op het Australische circuit. Het circuit waar de Nederlander denkt serieus kans te maken op het winnen van de openingsraces.

Waar het asfalt op Phillip Island vorige week nog het decor was van MotoGP-tests, begonnen de WK Superbike-coureurs er maandag met het uittesten van de laatste veranderingen. Het wisselvallige weer hield de rijders tegen om meteen goede rondetijdens neer te zetten. Het was Marco Melandri die als eerste aan de leiding ging. Net voordat het ging regenen stond Alex De Angelis bovenaan de lijst, daarna was Lorenzo Savadori de snelste. Xavi Forés sloot de dag als snelste af (1.31.412), voor Jonathan Rea (1.31.823).

Tijdens de eerste sessie reed Michael van der Mark enkel vier ronden. Hij wilde niet teveel riskeren door het slechte weer. Op een droog wordend circuit zette de Rotterdammer een 1,34-er op de klok. De snelste tijd van de Nederlander werd 1’32.440. Dit was goed voor een vierde plek in het testklassement van maandag. Waar Van der Mark in de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen duidelijk en logischerwijs eerst moest wennen aan de Yamaha, kreeg hij er later meer vertrouwen in. Na zijn goede resultaat maandag zien we een duidelijk stijgende lijn. Dit wordt een mooi seizoen!

Wat Van der Mark zelf vond van de eerste Phillip Island-test:

“Het was een moeilijke dag vandaag, omdat het nat en droog was – dus een mix van alles. Vanmorgen ben ik alleen gaan testen of alles werkte, vanmiddag ging ik naar buiten en bleef ik buiten. Ik voelde me onmiddellijk blij met de motor en was in staat om mijn rondetijden te verbeteren. Ik voelde me goed, maar kreeg een probleem met de voorband. Maar we weten wat we moeten verbeteren en na vandaag ben ik heel blij. We zullen morgen de nieuwe motor testen en dat hopelijk op een droge baan.”

 

1. X. FORÉS  1’31.412
2. J. REA     1’31.823
3. M. MELANDRI   1’32.216
4. M. VAN DER MARK 1’32.440
5. L. CAMIER  1’32.591
6. T. SYKES    1’32.663
7. A. DE ANGELIS   1’32.687
8. C. DAVIES   1’32.723
9. L. SAVADORI  1’32.837
10. A. LOWES   1’33.169

                     

MotoGP: Welke knop is waarvoor?

0

Een start- en dodemansknop, de claxon, het groot licht en een richtingaanwijzer. Meer heb je op een doodgewone motor niet echt nodig. Natuurlijk hebben moderne motoren nog veel meer besturing, zoals het instellen van vermogenmodi. Een heel ander verhaal is het met MotoGP-motoren. Van het uitschakelen van wheeliecontrol tot het inschakelen van de ‘pit limiter’. Als toeschouwer merk je er nauwelijks iets van, maar bijvoorbeeld het instellen van de motorrem is een belangrijk onderdeel van het racen. Scott Redding legt in deze video uit waar alle knoppen voor zijn.

Video: Pramac Racing

Vijf vragen over de Ducati SuperSport

0

Nog amper bijgekomen van zijn trip waarop hij voor het eerst kennismaakte met de Ducati SuperSport, legden we testredacteur Eddie de Vries alvast de eerste vragen voor over deze nieuwe telg in de Ducati-familie. Wil je er echt álles over weten? Dan staat het volledige testverslag in de nieuwe MOTO73 en MOTOR Magazine.

De SuperSport zou een soort instap-Panigale en laagdrempelig(er) moeten zijn. Voelt dit ook zo?

Nou, laagdrempeliger is ie zeker! Het is een vrij kleine machine met een hoog opstappen-en-wegwezen-gehalte. En het geheel stuurt ook nog eens superlicht, dus makkelijk is ie zeker. 

Is het derhalve toch een echte superbike?

Nee, dit is geen superbike. De machine kent z’n beperkingen en de 113 pk zijn wat dat betreft tekenend. Ja, je kunt er prima mee sturen en behoorlijk mee vegen, maar aan het niveau van een superbike kan de Supersport vanzelfsprekend niet komen. De Supersport heeft heel andere kwaliteiten, zoals het verstelbare ruitje en een behoorlijke mate van comfort. In de na-middag kreeg ik de kans om het S-model op het Circuit de Monteblanco te rijden en dat was wel een niveautje hoger. Met Öhlins-veerwerk voor en achter én een auto-blip quickshifter blijkt de Supersport tot behoorlijk wat in staat, maar we moeten het ook weer niet gaan overdrijven. Dus nee, het is een supersport en geen superbike…

In welk opzicht lijkt of verschilt hij van de oude SuperSport?

Nou, in ieder geval niet qua uiterlijk. Deze machine is echt geënt op de Panigale-look en ziet er algeheel chique uit. Zo heeft -ie, in tegenstelling tot de oude Supersport, bijvoorbeeld een enkelzijdige achterbrug en instelbaar ruitje.  

Welke doelgroep heeft Ducati hier nou mee voor ogen?

Ik denk dat de opstapper die toch graag Ducati rijdt een serieuze kandidaat is. Het werd ook wel weer eens tijd, voor een toegankelijke Ducati. 

Is de prijs al bekend?

Ja, de Supersport kost €15.190 en de S kost €16.890. Waarom ik dat een flinke klap geld vind, lees je volgende week in MOTO73!

Vijf vragen over de Kawasaki Z1000R

0

Donderdag ligt de nieuwe MOTO73 op de mat en in de schappen, maar als we als eerste een beknopt verslag van het rijden met de Kawasaki Z1000R kunnen doen, dan is dat natuurlijk een kans om niet te laten liggen. Inmiddels weer op Nederlandse bodem legden we testredacteur Nick Enghardt vijf prangende vragen voor.

Kawasaki over de Z1000R: ‘de perfecte balans tussen agressief design, baanbrekende performance en ultieme rijeigenschappen’. Klopt dit een beetje?
Agressief design: check! De andere twee verdienen wat meer nuance, want wat is baanbrekende performance? Als het een kort gegearde dikke vierpits-naked met een gigantisch dik laag- en middengebied zou moeten omschrijven: check! Ultieme rijeigenschappen? We kregen naast een uitgebreide straattest ook nog het circuit Portimão tot onze beschikking, dus in MOTO73 en MOTOR Magazine ga je daar nog het fijne van te weten komen.

Aan de ene kant verwachtte je dat de Z1000R wat minder koppig zou worden, maar ook weer niet zijn pit verloor. Is dit gelukt? 
Die verwachting was wellicht wat te voorbarig, want een Kawasaki die niet koppig is verdient de Kawasaki-noemer eigenlijk niet eens, toch? Afijn, de Z1000R is nog altijd een opvallende motor om te zien en zijn pittig karakter is hij echt niet verloren, vrees niet.

Waarom kiest Kawa niet voor meer elektronica op deze zware naked?
Als we Kawasaki op de mooie blauwe groene ogen moeten geloven, is het om de pure rijbeleving te waarborgen. Als je even logisch nadenkt, is het argument van een schappelijk prijskaartje natuurlijk ook enorme drijfveer. Die discussie even latende voor wat het is, is de pure rijbeleving absoluut in optima forma. De machine is Euro4-goedgekeurd, maar de bulligheid die we nog kennen van het 2016-model definieert ook wat deze zo gruwelijk lekker maakt. Met respect voor elke vrouwelijke motorrijder is dit een echte mannenmotor. Je voelt je serieus een baasje met de Z1000R.

Deze R-versie is luxer met Öhlins en Brembo. Maar is hij die R een beetje waard? 
Stickertuning-bingokaart bij de hand? Ja, er prijkt zeker een extra medeklinker achter zijn naam, dus er iets speciaals aan de hand; Öhlins S46DR1S-schokbreker – uitgaande demping en veervoorspanning verstelbaar – aan de achterzijde en aan de voorzijde wordt het geheel opgeleukt door Brembo M50-monoblock-remklauwen. Dus qua uitrusting verdient hij zijn R-bijvoegsel absoluut, qua uitvoering vinkt hij ook zeker een aantal zaken af die bij de reguliere Z1000 wat minder waren. Om een lang verhaal kort te maken: ja, de Z1000R is zijn R zeer zeker waardig.

Het is nog even wachten op een van onze vergelijkingstesten, maar je weet wat de concurrenten zijn. Wat maakt een Z1000R bijzonder?
Zijn belangrijkste verkooppunten zijn de prijs en het feit dat er nagenoeg geen elektronica op zit – naar de maatstaven van 2017, welteverstaan. Dat laatste kan ook aangehaald worden als nadeel, maar dan mis je wel het punt dat het ook gewoon gaaf is. Vroeger wisten we niet beter, toch? Vroeger had je geen tractieregeling nodig, je had gewoon motoren met 150 pk of minder. En tja, met 14.999 euro is hij niet goedkoop, maar je krijgt er echt een mannelijkheid bevestigend machine voor en de concurrentie mag dan wat minder elektronisch beperkt zijn, maar daar leg je dan ook wel het extra geld voor neer. Plus, je eigen rechterpols vertrouwen of een elektronisch vangnet? Je gaat er toch aan twijfelen.

Waar de Z1000R zich weet te positioneren in de zwaarbevochten supernaked-klasse, hoe veel verschil kleine updates maken en of je überhaupt nog aan de reguliere Z1000 hoeft te denken? MOTO73 nummer 5 van 2017 ligt donderdag in de winkels en op de mat met het antwoord. Ook in MOTOR Magazine gaan we binnenkort nog uitgebreid in op de Kawasaki Z1000R!

Foto’s: Pien Meppelink & Tom Haanstra (Target Press)

[justified_image_grid ids=24547,24548,24549,24550,24551,24552,24553,24554,24555,24556,24557,24558]

Motoragenten klagen over windscherm

0

Politieagenten die op motoren hun werk doen, klagen over het windscherm van de dienstmotoren. Deze zou te laag zijn, waardoor er gehoorschade kan optreden. Door de vele rijwind is de kans aanwezig om doof te worden. Tientallen agenten hebben hun zorgen geuit. De agenten pleiten nu voor betere windschermen en sommigen weigeren zelf hun werk te doen op motoren met te korte windschermen.

Politievakbond ACP stelt dat vooral lange agenten er last van hebben. Drie motoragenten zouden al te kampen hebben met gehoorproblemen zoals oorsuizen. Wanneer de agenten met een hoge snelheid rijden moet de mobilofoon extra hard worden gezet, wat de schade nog groter kan maken. Er zouden nieuwe politiemotoren besteld worden, maar ook daarvan is het windscherm te laag. 

Een oplossing zou zijn om een extra windscherm te plaatsen, bovenop de huidige. Dit doet de politie niet doordat zo de aansprakelijkheid van de producent vervalt en een extra windscherm instabiel zou zijn. “Aangezien de motorrijders op allerlei niveaus binnen de politieorganisatie al tijden geen gehoor krijgen”, zo luidt de enigszins ongelukkig geformuleerde conclusie van de ACP, is het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid nu met de zaak bezig.

 

Terugblik MotoGP-test Australië

0

Na Valencia en Sepang, was het de beurt aan het circuit op het Australische Phillip Island. Hoe deden de coureurs het en wat vonden zij er zelf van? Een terugblik op de MotoGP-test. 

De Top Gun

Na de eerste MotoGP-tests in Valencia en Sepang, was het ook op Phillip Island Yamaha-rijder Maverick Vinales die zich presenteerde als de te kloppen man in seizoen 2017. Hoewel de eerste race pas echt duidelijk kan maken wie de beste kaarten in handen heeft, lijkt de Spanjaard consequent weten een coureur te zijn waarmee serieus rekening gehouden moet worden. Maverick Vinales, wiens voornaam is ontleend aan de hoofdrolspeler uit de film Top Gun, heeft het helemaal gevonden in Australië en klokte een snelste tijd van 1:28.549. Op de eerste testdag noteerde hij nog de vierde tijd en op de tweede stond zijn naam eveneens bovenaan. “We weten al welke set-up we kunnen gaan gebruiken in Qatar.”

De jarige job

De op vrijdag 24-jaar geworden Marc Marquez was de enige coureur die de prestaties van Maverick Vinales enigszins kon evenaren. Ook hij kwam onder de 1.29 met een snelste rondetijd van 1:28.843. Op de eerste dag stond zijn naam nog bovenaan de lijst, ook op de tweede dag noteerde hij de tweede tijd. “In het algemeen denk ik dat de drie dagen zijn zeer positief waren en we hebben goed werk gedaan, maar we moeten niet vergeten dat dit circuit uniek is en in Qatar zullen we een beter beeld krijgen van waar we nu staan”, aldus Marquez.

Pedrosa derde ondanks ziekte

Honda-coureur Dani Pedrosa reed op de tweede testdag enkel in de middag door een griep en een keelontsteking. Hij kwam daarom op die dag niet verder dan de zestiende plek. Toch weerhield dit de Spanjaard er niet van om vrijdag een knappe derde tijd te noteren (1:29.033). Dubbel knap eigenlijk, aangezien hij er tijdens het vorige raceweekend op PhillIp Island niet bij was door een sleutelbeenbreuk. De Spanjaard legt uit: “In het algemeen denk ik dat het een positieve test was, gezien het niet een van mijn favoriete circuits is. Ik reed goed en ik denk dat we elke dag beter werden. Uiteindelijk kunnen we zeggen dat we in de goede richting gaan, maar we hebben nog werk te doen.”

Valentino Rossi niet tevreden

Een dag na zijn verjaardag spreekt Valentino Rossi zich uit over de driedaagse test op Phillip Island. Waar Rossi op de eerste testdag de tweede tijd noteerde (1:29.683), stond zijn naam op donderdag pas als achtste op de lijst. Hij geeft aan op dag twee verkeerd bezig te zijn geweest. Op dag drie kwam hij niet verder dan de elfde plek. “Vandaag (vrijdag, red) hebben we veel gewerkt aan het tempo voor de tweede helft van de race, omdat we op dat gebied het afgelopen jaar hebben ingeleverd. Deze test was moeilijker voor mij dan in Sepang. Ik ben niet erg blij en we moeten proberen het beter te doen.”

Lorenzo en de Ducati

Nieuwbakken Ducati-coureur Jorge Lorenzo heeft met de eerste test voor het 2017-seizoen nog niet veel in de pap te brokkelen op de Ducati. Zijn snelste tijd (1:29.342) noteerde hij op de derde testdag. Dit was goed voor een achtste plek. Beter dan de vijftiende op dag twee en elfde op dag één. De Mallorcaan is vooral bezig met het wennen aan de koppige Ducati. “Vandaag hebben we een grote stap voorwaarts gemaakt in het begrip van de motor. Het is jammer dat we niet de kans kregen om de zachte compound banden te testen in de ochtend toen er betere condities van de baan waren, omdat ik denk dat we dan betere de rondetijd hadden kunnen hebben.”