zondag 12 april 2026
Home Blog Pagina 145

Test 2025 BMW R 12 G/S: terug naar de bron

0

Bijna 45 jaar na introductie van de revolutionaire BMW R 80 G/S staan we op Duitse bodem oog in oog met wat een ode aan het origineel moet zijn: de nieuwe BMW R 12 G/S. Een volledig nieuw model overgoten met een retrosausje dat de honger naar dat pure motorrijden moet helpen stillen. Maar doet hij dat ook?

We zijn voor deze eerste test uitgenodigd op BMW’s Enduropark in Hechlingen am See. Een naam die bij ingewijden meteen beelden oproept van grind, stof en de mooiste singletracks door de Beierse bossen. Per dag komen hier niet minder dan vijftig motorrijders een offroadcursus volgen. En dat meer dan 250 dagen per jaar. De instructeurs zien er allemaal bijzonder ernstig en professioneel uit. Een groepje cursisten geeft het beste van zichzelf bij het rondjes draaien rond kegels. Op de muren van het mooie centrale gebouw staat in grote gele letters ‘Let’s get Dirty’ en daar mogen ze wat mij betreft meteen mee beginnen. Ik spreek voor mezelf de hoop uit dat onze test niet begint zoals een dagcursus, met het rijden van achtjes tussen kegels, waarbij de instructeurs de meest onnatuurlijke houding aannemen om die dikke boxers tijdig te kunnen keren. Gelukkig volgt na een korte maar efficiënte veiligheidsbriefing meteen het echte werk. We duiken het enduropark in mogen ondervinden wat die retro G/S nu echt kan.

Design van een Nederlander

Maar nog voor we ook maar één meter gereden hebben speelt de nieuwe BMW met z’n bijzonder geslaagde looks meteen een hoge troefkaart uit. ‘Man, dit is zeker de mooiste BMW ooit,’ laat ik m’n collega weten en die knikt instemmend. Ik ben nooit een échte fan geweest van de GS. Te groot, te breed en door z’n functionele vormgeving ook niet echt een toonbeeld van design. Zeker wanneer zo’n GS dan ook nog wordt behangen met zowat de gehele accessoirecatalogus van BMW, Wünderlich en Touratech en daardoor de proporties aanneemt van een volwassen mobilhome, haak ik af. Dat ik daarin allicht alleen sta, vertellen de verkoopcijfers jaar na jaar. Motorrijders zijn er zot op en krijgen er maar niet genoeg van. Toch moet er ook bij BMW een belletje hebben gerinkeld dat er ook voor een veel eenvoudigere versie van een GS liefhebbers bestaan. Een pure machine, die zich niets of weinig aantrekt van het digitale tijdperk en waar je ook zonder vrachtwagenrijbewijs de baan mee op kan. En laat het nu nog een Nederlander zijn die deze machine mocht vormgeven. Bart Janssen Groesbeek, ingenieur én designer hoort na dit stukje designkunst wat mij betreft thuis in het rijtje van de écht grote jongens. Is het toeval dat hij voor het ontwerp van deze G/S dezelfde designstrategie gebruikte als legende Massimo Tamburini? Het design van de R 12 G/S ademt met z’n slanke tank, vlakke zadel en ronde koplamp in een stalen behuizing puur de stijl van de R 80 G/S. Zeker de versie met de wit-blauwe tank en het oranje zadel veegt die 45 jaar tussen de eerste G/S en deze gewoon van de kaart. En wat te denken van de beige/rode versie. Hoe mooi is die!? Collega Thierry omschreef het heel treffend: ‘de enige keer dat ik met zo veel bewondering naar een boxer keek stond ik in een Porsche-garage’.

Duotest Honda XL750 Transalp vs. QJMotor SRT 800 SX: aanval uit verwachte hoek

Behoorlijke klepper

Toch is dit geen veredelde klassieker. Onder de nostalgische huid schuilt een volledig moderne motorfiets. Het blok kennen we uit onder meer de R 12–reeks. De door olie en lucht gekoelde twin heeft een cilinderinhoud van 1170 cc en levert daarmee 109 pk bij 7.000 toeren en een maximum koppel van 115 Nm bij slechts 6.500 toeren. Gekoppeld aan een goed werkende zesbak die desgewenst af-fabriek kan voorzien worden van een quickshifter moet dit alles ruimschoots volstaan om de 229 kg wegende G/S vlot door het verkeer en het terrein te sturen. Hoewel best aanvaardbaar blijft 229 kilogram plus nog wat litertjes benzine toch best een heel gewicht als je er het terrein mee induikt. Dat ondervinden we tijdens onze eerste verkennende rit door het enduropark. De ondergrond bestaat hier vooral uit hard zand bezaaid met steentjes. En die ondergrond past perfect bij de Metzeler Karoo 4 waarmee onze testmachines zijn uitgerust. Toch is het bij elke hindernis of bochtje even oppassen geblazen om de zaak onder controle te houden. En dat komt door het gewicht. Ook wanneer we voor een fotoshoot een strook los zand voor de wielen krijgen, voel je wel degelijk dat je met een behoorlijke klepper onderweg bent die het best stuurt wanneer je de dikke boxer stevig laat werken. Ga je er in onze lage landen het terrein mee in, dan wordt de combinatie slijk-gewicht-banden allicht je grootste vijand. De R 12 G/S beschikt standaard over een 21 inch-voorwiel en dat is voor gebruik in het terrein veruit de beste keuze. Achteraan staat de G/S standaard op een 17 inch wiel, maar kan optioneel voorzien worden van een meer voor terreingebruik geschikt 18-inch exemplaar. Daar is ook onze testmachine mee uitgerust en die combinatie werkt uitstekend. Het lage zwaartepunt van de machine helpt natuurlijk ook en zorgt er steeds weer voor dat je met zo’n boxer toch net wat meer kan dan je aanvankelijk zou vermoeden.

De zithouding is bijzonder geslaagd. Je knieën sluiten mooi aan tegen de 15,5 liter tank en geven de machine een compact gevoel. Rij je veel offroad, opteer dan zeker voor de als optie beschikbare stuurverhogers (+20 mm). Die zorgen in combinatie met een licht opwaarts gedraaid stuur voor een perfecte houding wanneer je rechtop staat. De R 12 G/S beschikt zowel vooraan als achteraan over volledig instelbare vering met vooraan 210 mm en achter 200 mm veerweg. Dat zijn cijfers die aangeven dat BMW wel degelijk ernstig aandacht besteedde aan de offroad capaciteiten van deze mooie jongen. Dat zie je ook aan details als een draaibaar rempedaal dat het remgevoel met offroad laarzen en rechtopstaand borgt.

Een verademing

Na twee uurtjes offroad genot in BMW’s Enduropark verschaft een stevig bord gnocchi en een sportdrankje ons voldoende energie voor deel twee van deze test. We stappen over van de wit-blauwe versie naar de bruin-rode versie. Die is voorzien van meer weggeoriënteerde banden en een 17 inch-achterwiel. De rit: 120 km over mooie slingerwegen richting München. Op het asfalt laat de R 12 G/S zich verrassend dynamisch rijden. De boxer is koppelrijk van onderuit, met een rauwe punch die je met weinig moeite doet glimlachen. En de weinige knopjes aan het stuur zijn een verademing. Drie standaard rijmodi (Rain, Road en Enduro) met Enduro Pro als optie. Verder uiteraard Dynamic Traction Control die voor gebruik in terrein uitschakelbaar is. In de Enduro-modus kan je desgewenst ook het ABS uitschakelen. Alles is vlot instelbaar via knoppen op de linker stuurhelft en het kleine maar handige ronde dashboard. Ga je voor de optionele losse navigatie, dan hoort daar een stevige beugel en een aangepaste kap rond de koplamp bij. Het rijwielgedeelte voelt licht en wendbaar aan, mede door de relatief lange wielbasis. Het is trouwens opvallend dat het frame van deze R 12 G/S slechts in detail verschilt van dat van de R 12 nineT. Alleen de balhoofdsectie werd aangepast voor de grotere stuuruitslag die nodig is als je het veld in duikt. Op de weg ontpopt de R 12 G/S zich als een heerlijke machine met een goede vering en dito remmen. Het is genieten in het zadel van deze G/S. Geen gehannes met duizend knoppen en menu’s, nee, gewoon rijden en genieten. Precies wat we wilden voelen.

Eerste test 2025 BMW R 1300 RT: slimme evolutie

Conclusie test 2025 BMW R 12 G/S

In het ruige terrein van Hechlingen bewees de R 12 G/S dat er nog altijd ruimte is voor motoren die niet alles kunnen, maar wel alles geven. Motoren die niet de snelste of de krachtigste zijn, maar die je trakteren op puur rijplezier. Rijplezier dat je herinnert aan waarom je ooit bent begonnen met rijden. En dat is een grote verdienste van BMW. Met elke nieuwe generatie schoof de GS steeds verder weg van de oorspronkelijke eenvoud van de R 80 G/S waar het allemaal mee begon. Met deze nieuwe R 12 G/S brengen ze daar verandering in en kiezen ze voor een totaal ander pad dan de hightech modellen uit het eigen gamma. Hier geen radars, geen rijmodi-festival, geen semi-actieve vering of adaptieve cruisecontrol. Wel mechanische eenvoud en puurheid. Toch schuilt er onder die nostalgische huid een volledig moderne motorfiets met een prima blok en goed rijwielgedeelte. Spijtig dat ze een eenvoudig iets als de contactsleutel ook niet even hebben aangepakt, want het Keyless systeem hoort niet thuis op een machine als deze. En dan is er de prijs. BMW vraagt voor de standaardversie €19.990. Dat is een stevig bedrag voor een eenvoudige motorfiets als deze G/S. Toch zal deze prijs het succes van dit nieuwe model niet in de weg staan. Dat komt in de eerste plaats door z’n bijzondere looks. Maar meer nog door de eenvoud. En daar moet je dus blijkbaar ook voor betalen. De weg naar de bron is dus duidelijk een tolweg.

Pluspunten 2025 BMW R 12 G/S

  • Fantastische looks
  • Eenvoud troef
  • Stuurt heerlijk

Minpunten 2025 BMW R 12 G/S

  • Geen gewone contactsleutel
  • Prijs

Foto’s: BMW

Technische gegevens   BMW R 12 G/S

MOTOR
Type Lucht-/oliegekoelde tweecilinder boxermotor
Cilinderinhoud 1170 cc
Boring x slag 101 x 73 mm
Kleppen/cilinder 4
Compressieverhouding 12:01
Carburatie Brandstofinjectie, full ride-by-wire
Koppeling Droge koppeling, hydraulisch bediend
Transmissie Zesbak
Eindoverbrenging Cardanas
PRESTATIES
Maximaal vermogen 109 pk (80 kW) @ 7.000 tpm
Maximaal koppel 115 Nm @ 6.500 tpm
ELEKTRONICA
Motor Full ride-by-wire, Traction Control, 3 rijmodi
Rijwielgedeelte ABS Pro hellingshoekafhankelijk
RIJWIELGEDEELTE
Frame Spaceframe uit stalen buis
Vering voor 45 mm telescoop
Stelmogelijkheden Volledig instelbaar
Vering achter BMW Paralever
Stelmogelijkheden Volledig instelbaar
Veerweg v/a 210 mm / 200 mm
Rem voor Dubbele 310 mm-schijf met radiale tweezuigerremklauwen
Rem achter 265 mm-schijf met dubbelzuigerremklauw
Banden v/a Metzeler Karoo 90/90-21, 150/70-R17 (optioneel 150/70-R 18)
PRIJZEN
Nederland € 19.990
België € 17.790
MATEN & GEWICHTEN
Wielbasis 1580 mm (1.585 mm Enduro Package)
Balhoofdhoek 63,1° (63,2 mm Enduro Package)
Naloop 120,8 mm (121,3 mm Enduro Package)
Zithoogte 860 mm (875 mm Enduro Package)
Gewicht 229 kg (DIN, rijklaar)
Tankinhoud 15,5 liter

Wat weet jij over TT Assen? Doe mee aan de quiz en maak kans op 2 VIP-tickets voor de MotoGP

1

Dit jaar viert de TT Assen een mijlpaal: 100 jaar motorsportgeschiedenis! Gedurende een eeuw zijn er talloze memorabele momenten en legendarische coureurs voorbijgekomen. Om deze bijzondere gelegenheid te vieren, hebben wij een quiz samengesteld die jouw kennis over de TT Assen test.

Hoe goed ben jij op de hoogte van de hoogte- en dieptepunten van deze iconische race? Doe mee aan de 100 jaar TT Assen Quiz en ontdek het!

Als je jouw kennis wilt testen, laat dan je e-mailadres achter. Hiermee maak je kans op twee VIP-tickets voor de MotoGP van Assen op zondag 29 juni. Mis deze unieke kans niet en vier samen met ons dit bijzondere jubileum!

De winnaar maken we dinsdag 25 juni op deze pagina bekend. De winnaar is geworden J. Snelderwaard. Van harte gefeliciteerd met deze super toffe prijs!

Wat zijn de verschillen tussen de verschillende dekkingen van een motorverzekering?

0

Combi Motors Verzekeringen helpt jou bij het vinden van een geschikte motorverzekering. Met Remco van Combi Motors Verzekeringen gaan we dieper in op het verzekeren van je motor. Heeft het beveiligen en stallen van je motor invloed op je motorverzekering? En in de basis zijn er vier dekkingen, maar wat zijn de verschillen tussen deze dekkingen? Remco geeft antwoord.

Kies de motorverzekering die bij jou past: https://combimotors.nl/

Ducati Panigale V4 Tricolore Italia en Crespi: kunst en snelheid komen samen

0

De Panigale V4 Tricolore Italia heeft de Italiaanse kunstenaar Andrea Crespi geïnspireerd tot een kunstwerk. Ducati zet zijn samenwerking met de kunstwereld voort, voortkomend uit een passie voor schoonheid, en combineert design met de excellentie van Made in Italy. Crespi, een opkomende stem in de Italiaanse kunst, mengt esthetiek en snelheid in zijn unieke expressie. Zijn werk wordt onderdeel van de Borgo Panigale bedrijfscollectie, ondersteund door de Fondazione Ducati, en zal centraal staan in een tijdelijke tentoonstelling in het Ducati Museum.

Test Ducati Desmo450 MX: anders dan de anderen

Ducati’s liefde voor schoonheid is altijd een essentieel onderdeel geweest van hun DNA, zichtbaar in motorfietsen die technologie en esthetiek combineren. Crespi’s creatie, geïnspireerd door de gelimiteerde Panigale V4 Tricolore Italia, mengt dynamiek en stijl. Het kunstwerk, op schaal 1:1, gebruikt blauwe lijnen die de motorfiets kleuren en creëert een optische illusie van beweging.

Er zal een beperkte serie van 163 lithografieën beschikbaar zijn, genummerd en gesigneerd door Crespi, die het unieke karakter van de motorfiets benadrukken. Andrea Crespi, bekend om zijn combinatie van fysieke en digitale dimensies, heeft gewerkt op prestigieuze locaties en zijn kunst onthult onderwerpen vanuit verschillende perspectieven.

Ducati’s kunstreis omvat eerdere projecten zoals de marmeren sculptuur Fortitudo Mea Levitate en deelname aan de Arte Fiera met de Officina Arte Ducati Award. Ze hebben ook deelgenomen aan de Design Week met tentoonstellingen die de creatieve processen van motorfietsen belichten. Crespi’s werk zal vanaf juli te zien zijn in het Ducati Museum als onderdeel van een tijdelijke tentoonstelling.

Marathonmotor Yamaha Ténéré 700: van Ténéré naar Ténéré

1
Marathonmotor Yamaha Ténéré 700

Na twee Yamaha Ténéré XT660-eencilinders was Jan van Uden heel blij met de komst van de nieuwe Yamaha Ténéré 700-tweecilinder. Hij was er dan ook als de kippen bij om in 2020 zijn eencilinder allroad in te ruilen voor een tweecilinder allroad. Hoewel de T700 vooral bij offroadliefhebbers populair is, rijdt Jan de meeste kilometers op het asfalt. En dat zijn er inmiddels al ruim 80.000.

Jan van Uden

Kenmerk Details
Woonplaats Zeeland
Leeftijd 67 jaar
Beroep gepensioneerd
Rijdt sinds 1977
Aangeschaft 2020
Motor YAMAHA T700 TENERE
Nieuwprijs circa € 11.599,-
Dagwaarde circa € 9.000,-
Rijstijl toer
Gebruik toer en vakantie
Brandstofverbruik 1:23
Olieverbruik nihil
Onderhoud dealer en bevriende monteur
Bouwjaar 2020
Kilometerstand 80.030 km

Jan van Uden (67) uit het dorp Zeeland is zijn hele werkzame leven actief geweest in de bouw. En een andere rode draad in zijn leven betreft motorrijden. Toch ging hij niet direct op zijn achttiende op voor het motorrijbewijs. ‘Ik had wel brommer gereden, toen ik achttien werd was het praktischer om eerst mijn autorijbewijs te halen. Een jaar of twee later volgde pas het motorrijbewijs, wat ik samen met mijn broer heb gehaald. Een extra stimulans was dat een aantal vrienden al motor reed. We vormden een leuke groep jonge motorrijders. Van huis uit had niemand iets met motoren, ik was de uitzondering. Mijn eerste motor was een Honda CB500 Four gevolgd door een Honda CB650 Four. Met die laatste motor heb ik bijna 100.000 km gereden. Toen ik een vriendin kreeg die het ook wel leuk vond om achter op de motor plaats te nemen, heb ik een zwaardere toermotor gekocht, een Honda Goldwing 1200. Ik heb deze motor nog steeds in mijn bezit, maar hij staat al wel een hele poos stil omdat mijn vriendin geen zin meer heeft om achter op de motor plaats te nemen. In 2009 ontstond het idee om samen met mijn vaste motormaat en monteur Joan van der Coer en nog een andere vriend een grote motorreis te gaan maken met als eindbestemming Jordanië. Daarvoor moest dan natuurlijk wel een geschikte motor worden aangeschaft. We hebben toen alle drie een Yamaha XT660 Ténéré gekocht. Achteraf gezien een prima keuze. Onderweg nul problemen en de eencilinder bracht ons overal waar we wilden zijn. Een prachtige en onvergetelijke reis werd het. Vijf jaar later en met 60.000 km op de teller heb ik de XT660 ingeruild voor een nieuwe XT660. Met die laatste heb ik 40.000 km gereden. Dat was tot het moment dat de nieuwe T700 op de markt kwam. Die nieuwe Yamaha-tweecilinder zag ik wel zitten. Wat minder rauw dan een eencilinder en wat vooral belangrijk was is de prettige zit op de T700. Dat laatste, en het fraaie uiterlijk, gaf de doorslag. Mijn offroadskills zijn niet van dien aard dat de T700 bij mij als een offroadmotor wordt gebruikt. Ik rij vrijwel alle kilometers op asfalt, maar dat maakt voor mij de motor niet minder geschikt. Al zijn er wel een paar dingen die ik anders zou willen hebben.’

Duotest 2023 Yamaha Ténéré 700 World Rally vs. 2024 Honda CRF1100L Africa Twin: Twee zielen, één gedachte

Automatische koppeling

Met de nieuwe T700 heeft Jan inmiddels alweer aardig wat reizen binnen Europa gemaakt. En sinds hij met pensioen is, hoeft hij ook niet meer op zijn snipperdagen te letten. ‘Nu ga ik rijden wanneer ik zin heb, ik plan voordat ik vertrek wel altijd mijn routes en overnachtingen. Dat geeft me onderweg rust, want ik weet dat ik niet op het laatste moment nog op zoek hoef naar een slaapplek. Van het groepje vrienden met wie ik bijna vijftig jaar geleden begon met motorrijden zijn er niet meer zoveel actief op de motor. Vandaar dat ik er ook regelmatig alleen op uit trek, zoals mijn trip door Noorwegen. En soms zetten we de motoren op een aanhanger, rijden naar een leuk motorland en verkennen daar dan de boel. Dat scheelt een saaie motorreis over de snelweg. De Balkanlanden, de Pyreneeën en de Franse Alpen heb ik met de Ténéré doorkruist. En tussendoor hebben we soms (tijdelijk) lichtere offroadmotoren aangeschaft om zoveel mogelijk over onverharde Alpenpassen te kunnen rijden. De T700 heeft nooit een klap verkeerd gegeven. Ik wel. Dat dan op momenten dat ik met de motor omkukelde. Het zwaartepunt van de Ténéré ligt vrij hoog. Een verkeerd voetje op een onverhard pad resulteert dan wel eens in een valpartij. Maar de motor kan ertegen. En ik maal niet om een krasje meer of minder.’ Sinds zijn aanschaf vijf jaar geleden heeft Jan wel wat aanpassingen aan zijn motor gedaan. ‘Zelf doe ik niks aan de motor, ik ben a-technisch maar gelukkig heb ik een vriend, Joan, die het tegenovergestelde is. Voor hem is geen technische uitdaging te groot en daar doe ik mijn voordeel mee. Kort na aanschaf heb ik onder andere een middenbok laten monteren, stuurverhogers en handvatverwarming. De achterschokdemper, nu van Touratech, en voorveren waren ook vrij snel aan de beurt. De vering is van huis uit een beetje slap en aangezien ik vaak met koffers en bagage rij, vond Joan het vervangen van de vering een verantwoorde ingreep. Een andere aanpassing betreft de koppeling. Ik kreeg steeds meer last van mijn handen waardoor ik moeite had met het bedienen van de koppeling. De oplossing was een Rekluse-automatische koppeling. Werkt prima. Ik hoef minder te koppelen en de motor slaat nooit meer af, in welke versnelling die ook staat. Een andere kleine aanpassing betreft de bediening van de gasklep. De gasopname was eerst al niet slecht maar verloopt nu nog wat soepeler.’

Tubeless

Een probleem waar Jan, vooral als hij alleen met de Ténéré op pad is, tegenaan loopt zijn lekke banden. ‘Vier keer ben ik er onderweg mee gestrand. Omdat de Ténéré niet is voorzien van wielen waarop tubeless banden kunnen moet bij een lekke band, altijd achter, het wiel eruit. Ik ben zelf helemaal niet technisch en heb ook niet de spullen bij me om zo’n band onderweg te repareren. Uiteindelijk komt er altijd wel hulp in de vorm van een ANWB- of ADAC-hulpdienst die je naar een garage brengt. Maar dat kost tijd. Als je pech hebt in het weekend wel één of twee dagen. Maar hoe los je zoiets op? Yamaha heeft helaas geen tubeless oplossing voor de Ténéré. Misschien moeten ze daar toch eens over na gaan denken. Mijn vriend Joan kwam met een oplossing. Hij had nog nagenoeg nieuwe (giet)wielen van een V-Strom liggen, 19 inch voor en 17 inch achter. Om die wielen passend in de Ténéré te krijgen moesten er andere pasbussen worden gedraaid, de ABS-ring aangepast, andere remklauwen worden gebruikt (voor van een Fireblade, achter van een Tracer 900) en dat alles moest passen op zelfontworpen schetsplaten. Kortom een hele klus waar ik zelf nooit aan was begonnen, maar wat Joan wel voor elkaar heeft gekregen. Met deze “verbouwing” sla ik twee vliegen in één klap: ik rij voortaan tubeless en de motor is wat lager geworden waardoor ook het zwaartepunt iets is gedaald. Ik ben niet meer zo sterk als vroeger, dus dat komt goed uit. Misschien ben ik nu wel de enige in Nederland die een Ténéré heeft met 19- en 17-inch-wielen. Ik vind het prima rijden.’

Aankoopdossier Yamaha Ténéré 700: woestijnkind

No-nonsense

Wat betreft onderhoud zijn we snel klaar met de Yamaha T700. De Ténéré is een no-nonsense motor. Wat er niet op zit kan ook niet stuk en wat er wel op zit blijkt in de praktijk allemaal heel betrouwbaar. Naar het beproefde motorblok heb je al helemaal geen omkijken. ‘De eerste twee jaar is de motor vanwege garantie bij de dealer onderhouden. Dat onderhoud hield niet meer in dan olie, filters en remblokken vervangen. Daarna heeft mijn maat Joan het onderhoud overgenomen. Bij 40.000 km zijn de kleppen gecontroleerd. Eentje moest er worden gesteld. Maar Joan heeft te kennen gegeven dit klusje in de toekomst liever niet meer te doen, want wat is het een gedoe om het kleppendeksel te demonteren en later weer te monteren. Rond de 25.000 km wordt de ketting vervangen ook al heb ik zelf het idee dat de ketting dan nog niet is versleten. Ik gebruik een Scottoiler als smeersysteem. Dat moet je met de hand bedienen. Prima, maar eerlijk gezegd vergeet ik dat nog wel eens. Dat is het dan ook zo’n beetje, ook qua onderhoud blijkt de Ténéré een absolute no-nonsense motor.’

Het originele voorwiel heeft 70.000 km dienst gedaan. De remschijven hebben hun beste tijd gehad.

Yamaha Ténéré 700 op de brug

Jan van Uden had vooraf gezegd dat hij meer een rijder dan een poetser is, maar de motor waarmee hij bij MOTO73-expert Van Sleeuwen op de proppen komt, ziet er uit om door een ringetje te halen. Pas van dichtbij zie je de gebruiks- (lees val) sporen. Bij Van Sleeuwen zijn de afgelopen jaren de Ténéré’s als zoete broodjes over de toonbank gegaan. De T700 van Jan van Uden is er daar eentje van. Van Sleeuwen vindt het dan ook heel interessant dat er iemand met een Ténéré met hoge km-stand op bezoek komt. ‘Alleen jammer dat er weinig offroad met de motor is gereden, want dan zie je toch een ander slijtpatroon. Op asfalt heeft de motor amper iets te lijden.’ Zoals gebruikelijk maakt Van Sleeuwen eerst een proefritje alvorens de motor op de brug wordt gereden. Hij is benieuwd hoe de Ténéré stuurt met de kleinere wielen. Hoofdschuddend keert hij terug: ‘Qua stuurgedrag is de motor er naar mijn idee niet op vooruit gegaan. Niet te vergelijken met hoe een Ténéré normaal stuurt. Mijn keuze zou het niet zijn. Maar misschien is dit persoonlijk’. Wanneer een andere monteur een proefritje maakt, is die juist wel te spreken over het stuurgedrag. ‘Misschien een kwestie van wennen’, aldus Van Sleeuwen, die wel opmerkt dat de andere remmen vóór beter remmen dan de originele remmen’. De remschijven op de nieuwe wielen zijn nog als nieuw. Ter illustratie heeft Jan het originele voorwiel meegebracht waarop de schijven zitten die 70.000 km dienst hebben gedaan. Die schijven zijn behoorlijk aan het einde van hun Latijn vanwege diepe groeven. ‘Het lijkt wel of hier verkeerde remblokken zijn gebruikt’, aldus Van Sleeuwen. Controle van de balhoofdlagers levert geen verrassingen op. Dat is bij veel Marathonmotoren wel eens anders. Van olielekkage is geen sprake. ‘En van olieverbruik evenmin’, aldus de eigenaar die toevoegt dat een gemiddeld brandstofverbruik van 1:23 ook heel beschaafd is. Na 80.000 km ziet de Ténéré er van voor tot achter nog pico bello uit. Op een paar krasjes na op het linker zijschild, de handkappen en zijkoffers ziet de Ténéré er nog uit als nieuw. Hoewel uiterst tevreden over zijn Yamaha T700 twijfelt Jan eraan of de opvolger ook een T700 wordt. Jan: ‘Naarmate ik ouder word merk ik dat het gewicht van de motor een steeds grotere rol gaat spelen. Daarom moet de opvolger lichter zijn, wel een behoorlijke actieradius hebben, een laag zwaartepunt, liefst 80 pk en zo weinig mogelijk elektronica, offroad-looks en liefst een automaat. Voor zover ik weet is iets dergelijks nog niet te koop al wordt het aanbod van lichtere adventure bikes wel steeds groter. Misschien moet ik nog even geduld hebben.’

Foto’s: Peter van der Sanden

Richtprijzen bij motorzaak
2019    ca. 10.500 euro
2020    ca. 11.000 euro
2021    ca. 11.500 euro
2022    ca. 12.000 euro
2023    ca. 12.250 euro
2024    ca. 12.500 euro
Gemonteerde accessoires
Kofferset
Middenbok
Monodek
Stuurverhogers
Handvatverwarming
Alu kettingbeschermer
Barkbusters-handkappen
Scottoiler
Navigatie
Extra stroomvoorziening
Steun om ruitje te verstellen
Touratech-achterschokdemper
Touratech-voorvorkveren
Rekluse-koppeling
Aftermarket koppelings- en remhendel
Steun om cockpitje te ondersteunen

Yamaha Ténéré 700: goed om te weten

In 2016 was er al sprake van een nieuwe Ténéré, het duurde tot 2019 voordat door de verzamelde pers in Spanje de eerste meters met de T700 Ténéré gereden konden worden. En daarna kwamen, ondanks de grote vraag, de motoren maar mondjesmaat bij de dealers terecht. Corona verergerde die levering later nog eens. De eerste serie T700’s was al uitverkocht vanaf de foto’s. Kortom, belangstelling was en is er genoeg voor de T700. Het motorblok van de T700 had zich al vijf jaar bewezen in de MT-07. Yamaha’s populaire allroad is bij een groot publiek vooral geliefd vanwege zijn ongecompliceerdheid. Zo weinig mogelijk toeters en bellen, een leuke verkoopprijs en een allroad waarmee je heel goed offroad uit de voeten kunt. Dat was Yamaha’s uitgangspunt toen ze met de ontwikkeling van de nieuwe Ténéré bezig waren. De naam Ténéré heeft op offroadgebied een naam hoog te houden. Sinds de eerste “normale” T700 op de markt kwam is er een aantal varianten bijgekomen. Maar wel allemaal met hetzelfde motorblok. Zo zijn er de Ténéré Explore, Ténéré Extreme, Ténéré Rally, Ténéré World Raid en de Ténéré World Rally. In de basis allemaal dezelfde motoren maar met een andere aankleding. Bij de Extreme gaat de extra aandacht uit naar betere vering, World Rally en World Raid hebben o.a. een dubbele tank voor meer actieradius.

Merkenclub
Yamaha Tenere Nederland is actief via Facebook waarvan je je hier kunt aanmelden als lid. Daarnaast is er ook de Dutch Tenere Association (www.tenere.nl). Alle Ténéré rijd(st)ers van oude en nieuwe Ténéré’s zijn hier welkom.
Kenmerk Details
MOTOR
Type vloeistofgekoelde staande twin
Cilinderinhoud 689 cc
Boring x slag 80 x 68,6 mm
Kleppen per cilinder 4
Compressieverhouding 11,5:1
Carburatie injectie
Transmissie zesbak
Eindoverbrenging ketting
PRESTATIES
Maximum vermogen 73 pk bij 9.000 tpm
Maximum koppel 68 Nm bij 6.500 tpm
RIJWIELGEDEELTE
Frame dubbel wiegframe
Vering voor upside-down-telescoopvork
Vering achter monoschokdemper
Veerweg v/a 210 / 200 mm
Rem voor twee 282mm-schijven met tweezuigerklauw
Rem achter 245mm-schijf met eenzuigerklauw
Banden v/a 90/90 R21, 150/70 R18
Afmetingen
Gewicht 187 kg (droog)
Tankinhoud 16 liter
Zithoogte 873 mm
Wielbasis 1595 mm
Balhoofdhoek 27°
Naloop 105 mm

Nieuwe Suzuki’s op komst: GSX-8T en GSX-8TT

1

Suzuki lijkt op het punt te staan om zijn GSX-8 modellenlijn uit te breiden met twee nieuwe sport-touring motorfietsen. Uit gelekte certificeringsdocumenten, ontdekt door BikeWale, blijkt dat de Japanse fabrikant werkt aan zowel een GSX-8T als een meer uitgeruste GSX-8TT variant. Beide modellen zullen naar verwachting dezelfde krachtbron delen met de onlangs geïntroduceerde GSX-8R, wat betekent dat ze zullen profiteren van de levendige 776 cc paralleltwin.

Volgens de uitgelekte documenten zullen de nieuwe touring-modellen identieke prestaties leveren als de GSX-8R: 81,8 pk en 78 Nm koppel. De verwachting is dat Suzuki deze nieuwe modellen zal onthullen op de EICMA-show in Milaan in november 2025, waarmee het merk een serieuze uitdager in het middensegment van de sport-touring markt introduceert.

Suzuki onthult exclusieve GSX-8R Kiiro Edition

De technische basis: GSX-8R

Om het potentieel van de nieuwe GSX-8T en GSX-8TT te begrijpen, is het nuttig om eerst naar de GSX-8R te kijken. Deze sportieve motorfiets is uitgerust met een 776 cc, vloeistofgekoelde, DOHC paralleltwin met een boring van 84,0 mm en een slag van 70,0 mm. De motor heeft een compressieverhouding van 12,8:1 en is voorzien van elektronische brandstofinjectie. De kracht wordt via een zestraps transmissie naar het achterwiel geleid.

Hoewel de kern van de motor waarschijnlijk ongewijzigd blijft, kan Suzuki de versnellingsverhoudingen en brandstofinjectie aanpassen om meer nadruk te leggen op koppel bij lage toerentallen en brandstofefficiëntie – beide cruciale aspecten voor lange-afstandsritten.

Touring-specifieke aanpassingen

Op basis van Suzuki’s bestaande touring-modellen en de algemene eisen van sport-touring rijders, kunnen we een aantal belangrijke kenmerken verwachten voor de GSX-8T en GSX-8TT:

  • Een meer rechtopzittende rijpositie met een comfortabelere ergonomie voor lange ritten
  • Een verstelbaar windscherm voor betere bescherming tegen rijwind
  • Geïntegreerde kofferbevestigingen of een compleet bagagesysteem
  • Extra rijhulpsystemen, waaronder cruise control en mogelijk verschillende rijmodi
  • Een herontworpen, comfortabeler zadel voor zowel rijder als passagier

De GSX-8TT variant zal waarschijnlijk nog meer premium-kenmerken bieden, zoals elektronisch verstelbare vering, verwarmde handvatten en geavanceerde navigatie-integratie.

Toyota volgt Honda’s voetsporen in de ontwikkeling van motorfiets airbags

0

De gedachte aan airbags op motorfietsen leek jarenlang niet meer dan een verre droom. Nu Toyota-groepsleverancier Toyoda Gosei zich bij Honda voegt in het streven naar verbeterde rijdersveiligheid, verandert deze fantasie snel in werkelijkheid. De urgentie voor dergelijke innovaties wordt onderstreept door ontnuchterende statistieken: wereldwijd eisen ongevallen met motorfietsen en driewielers ongeveer 360.000 levens per jaar. Deze cijfers benadrukken de dringende behoefte aan verbeterde veiligheidsmaatregelen die verder gaan dan bestaande technologieën zoals ABS en tractiecontrole.

De technische uitdagingen van motorairbags

Het aanpassen van airbagtechnologie van auto’s naar motorfietsen brengt aanzienlijke technische uitdagingen met zich mee. In tegenstelling tot de relatief stabiele omgeving van een auto zijn motorfietsen dynamisch en volledig blootgesteld. De beschikbare ruimte is beperkt en de bewegingsvrijheid van de rijder is onbeperkt.

Toyoda Gosei’s aanpak omvat uitgebreide crash-tests met testpoppen, waarbij de focus ligt op frontale botsingen. Hoewel specifieke technische details nog niet openbaar zijn gemaakt, meldt het bedrijf bemoedigende eerste resultaten wat betreft de effectiviteit van de bescherming.

Honda verdient erkenning als pionier op het gebied van motorfiets-airbagtechnologie. Al in 2006 introduceerde het bedrijf een airbagsysteem op zijn Gold Wing. Het systeem van de Gold Wing maakt gebruik van acceleratiesensoren en een centrale regeleenheid om frontale botsingen te detecteren, waarna de airbag wordt geactiveerd om de rijder te beschermen.

Honda blijft sleutelen aan nieuw airbagsysteem

De toekomst van motorairbags

De toetreding van Toyoda Gosei tot de ontwikkeling van motorairbags duidt op een potentiële versnelde ontwikkeling. Hun expertise in veiligheidssystemen voor auto’s zou de ontwikkeling kunnen versnellen en kosten kunnen verlagen, waardoor airbagtechnologie toegankelijker wordt voor een breder scala aan motorfietsen.

Voor rijders die alternatieve veiligheidsopties zoeken, bieden geavanceerde rijhulpsystemen (ARAS) een indirecte oplossing. De Ducati Multistrada V4 S bevat bijvoorbeeld op radar gebaseerde adaptieve cruise control en dodehoekdetectie, terwijl de BMW R 1300 RT dynamische cruise control en hellingshoekgevoelige ABS biedt. Deze technologieën verhogen de veiligheid door ongevallen te voorkomen.

De ontwikkeling van motorairbags is niet slechts een technologische vooruitgang, maar ook een morele eis. Het potentieel om jaarlijks duizenden levens te redden is onmiskenbaar. De vraag is niet óf, maar wanneer airbags een standaardfunctie op motorfietsen worden.

Naarmate de technologie vordert, groeit ook onze ethische verantwoordelijkheid. Het omarmen van innovaties zoals motorairbags gaat niet alleen over vooruitgang; het gaat over het waarderen van menselijk leven boven alles.

WorldSSP & WorldSSP300: Buis niet langer kampioenschapsleider, Bendsneyder verliest terrein

0

Het was geen best weekend voor Jeffrey Buis en Bo Bendsneyder in Misano. Buis raakte zijn leidende positie in het WorldSSP300-kampioenschap kwijt, terwijl Bendsneyder zijn titelkansen in de WorldSSP verder zag slinken. Het Nederlandse Pata Yamaha Ten Kate Racing lijkt daarentegen met Stefano Manzi juist stevig op weg naar de wereldtitel.

Aan het begin van het seizoen stonden er drie Nederlanders op de startlijst van de WorldSSP, maar tijdens de zesde ronde was daar nog maar één van over. Loris Veneman en het EAB Racing Team gingen na drie raceweekenden al uit elkaar, en ook Glenn van Straalen was vanaf Misano afwezig. Hij liep tijdens een test in Australië – voorafgaand aan de openingsronde – een zware hersenschudding op. Hoewel hij vanaf de tweede ronde in Portimão weer racete, bleef hij last houden van de nasleep van die blessure. In overleg met het Italiaanse D34G Ducati-team werd besloten het contract te ontbinden, zodat Van Straalen zich volledig op zijn herstel kan richten.

Stefano Manzi won Race 1 in de World Supersport, maar de Pata Yamaha Ten Kate Racing-rijder ging in Race 2 voor eigen publiek onderuit.

Manzi wint én valt

Bo Bendsneyder begon het seizoen sterk met overwinningen in Portimão en Assen, waarmee hij zich als titelkandidaat profileerde. Daarna volgden voor hem onbekende circuits in Cremona en Most, waar hij de aansluiting met WK-leider Stefano Manzi enigszins verloor. Misano kende hij wél goed uit zijn Grand Prix verleden, wat hij onderstreepte met een derde tijd in de kwalificatie. Toch bleven de moeizame starts van de MV Agusta hem parten spelen. Ook nu viel hij na de eerste sector terug naar P9. Merkgenoot Mattia Casadei – die vanaf plek twee vertrok – zakte zelfs terug naar P12. Gedurende de race had Bendsneyder ook niet de snelheid om naar voren te komen, wat resulteerde in een dertiende plaats. Naderhand bleek de 26-jarige coureur te kampen met een technisch issue. ‘De motor trilde enorm aan de voorzijde, ik stond op het punt om binnen te komen. Achteraf bleek dat er lood van de velg was afgevallen,’ aldus de Rotterdammer.

Bo Bendsneyder eindigde als dertiende en achtste in Misano, waardoor hij in het klassement zakte van de tweede naar de derde plek.

De race werd gewonnen door Manzi, die daarmee zijn voorsprong in het WK verder vergrootte. De Italiaan slaagde er niet in om een dubbele zege voor eigen publiek te behalen, want in de tweede race ging hij onderuit. Desondanks verliet hij Misano nog steeds met een voorsprong van 47 punten in het klassement, waardoor Ten Kate Racing halverwege het seizoen goede papieren heeft voor hun dertiende wereldtitel als raceteam.

In de tweede race moest Bendsneyder vanaf de vierde rij vertrekken en reed vijftiende na de eerste ronde. Gedurende de race wist de Nederlander zich wel op te werken naar een achtste plaats. Bendsneyder had de pech dat er vijf ronden voor het einde een rode vlag kwam vanwege een crash van Kaito Toba, anders was er wellicht nog een top-vijf klassering mogelijk geweest. Can Öncü werd tot winnaar uitgeroepen, die daarmee tevens Bendsneyder verwees naar een derde positie in het wereldkampioenschap. Zijn achterstand op Manzi bedraagt inmiddels 54 punten, maar gezien zijn recente vorm moet momenteel vooral naar beneden kijken in de tussenstand.

Buis kampt met hitte en straf

Jeffrey Buis begon als WK-leider aan het weekend in Misano, waar de zevende en achtste race van het seizoen op het programma stonden. In de kwalificatie noteerde hij een zevende tijd, maar kreeg hij na afloop een straf wegens het hinderen van een andere rijder na een uitstapje buiten de baan. Dit leverde hem twee long lap penalties op in de eerste race. De warmte in Misano speelde ook een rol: de KTM RC390R staat erom bekend slecht te presteren bij hoge temperaturen. De motor wordt dan te warm, waardoor die vermogen verliest. Toch had Buis een sterke start in de eerste race en pakte hij bij het ingaan van de tweede ronde de leiding. Na het uitvoeren van zijn straffen viel hij terug naar P17, maar wist zich knap terug te vechten naar de top-vijf. In de slotfase verloor hij echter weer terrein en finishte als negende, wat door een penalty voor een andere rijder werd omgezet in P8. Het was de eerste keer in 2025 dat Buis geen race won waarin hij de finish haalde. In de zes voorgaande races had hij vier keer gewonnen en vanwege crashes twee keer een DNF genoteerd. De Australiër Carter Thompson – uitkomend voor het Belgische MTM Kawasaki team – behaalde zijn eerste World SSP300-overwinning in de eerste race.

Jeffrey Buis (6) reed veelal in het midden van de grote kopgroep en zag Bernat Fernandez (7) en Julio Garcia (48) hem passeren in het WorldSSP300-kampioenschap.

In Race 2 startte Buis vanaf de eerste rij dankzij zijn snelle raceronde uit Race 1. De race werd na een crash bij de start in het achterveld stilgelegd en herstart over acht ronden. Het werd een chaotisch gevecht met een grote kopgroep en veel risicovolle inhaalacties. De KTM had opnieuw moeite met de hitte en Buis kwam als tiende over de streep. Zijn titelconcurrenten Bernat Fernandez en Julio Garcia finishten als eerste en tweede, waardoor Buis terugviel naar de derde plek in het klassement. De achterstand van twintig punten is in de tweede seizoenshelft echter nog goed te overbruggen. ‘De KTM-motor heeft het heel lastig met warme temperaturen. De achtste en tiende plek is niet waarvoor we hier zijn, maar we hebben de schade relatief beperkt,’ aldus Buis. De WorldSSP300 kent nu een lange zomerpauze. Pas begin september worden de races hervat op Magny-Cours in Frankrijk. De WorldSSP komt voor die tijd nog in actie op Donington Park in Groot-Brittannië en Balaton Park in Hongarije.

In Misano stond de WorldSBK-paddock met een indrukwekkend eerbetoon stil bij het overlijden van Ferry Schoenmakers en Piero Cossu van het EAB Racing Team.

Tussenstand WorldSSP

Positie Naam Team Punten
1Stefano Manzi (I)Yamaha210
2Can Öncü (TR)Yamaha163
3Bo Bendsneyder (NL)MV Agusta156
4Jaume Masia (E)Ducati146
5Tom Booth-Amos (GB)Triumph142

Tussenstand WorldSSP300

Positie Naam Team Punten
1Bernat Fernandez (E)Kove134
2Julio Garcia (E)Kawasaki133
3Jeffrey Buis (NL)KTM114
4David Salvador (E)Kawasaki104
5Carter Thompson (AU)Kawasaki93

Is India het nieuwe Japan als het om motorfietsen gaat?

0

India lijkt zich te ontwikkelen tot een belangrijke speler in de mondiale motorindustrie, vergelijkbaar met de opkomst van Japan in de jaren ’70. Met een combinatie van betaalbare motorfietsen, onderscheidende prestaties en karaktervolle ontwerpen weet het land steeds meer motorliefhebbers te bereiken. Voorop in deze ontwikkeling staat Classic Legends, een door Mahindra gesteunde onderneming die historische merken als Jawa, Yezdi en BSA nieuw leven heeft ingeblazen.

Classic Legends maakt werk van wereldwijde expansie

Classic Legends heeft ambitieuze plannen aangekondigd om voor eind 2025 zeven nieuwe markten te betreden, waaronder de Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Australië, Nieuw-Zeeland, Japan, Mexico en het Midden-Oosten. De BSA Gold Star 650 zal hierbij als vlaggenschip fungeren. Dit model combineert Britse heritage met Indiase productiekosten, wat een concurrerende prijs mogelijk maakt.

De exportcijfers ondersteunen deze ambitie: India’s export van tweewielers steeg naar meer dan 4,2 miljoen eenheden in het fiscale jaar 2025, een toename van 21% ten opzichte van het voorgaande jaar. Deze groei illustreert de toenemende trend richting premium exportmodellen uit het land.

BSA introduceert nieuwe Gold Star in India

De BSA Gold Star 650 onder de Loep

De Gold Star 650 vormt het speerpunt van Classic Legends’ internationale strategie. Deze moderne klassieker wordt aangedreven door een vloeistofgekoelde eencilinder met dubbele bovenliggende nokkenassen en 652 cc inhoud. Met 45,6 pk bij 6.500 tpm en een koppel van 55 Nm bij 4.000 tpm biedt de motor voldoende vermogen voor zowel beginnende als ervaren rijders.

Het technische pakket omvat een vijfversnellingsbak, een 41mm telescoopvork aan de voorzijde en dubbele schokdempers met verstelbare voorspanning achter. De remmen komen van Brembo, met een enkele 320mm schijf met vierzuigerremklauw voor en een 255mm schijf achter. ABS is standaard. De Gold Star staat op Pirelli Phantom Sportscomp-banden in de maten 100/90-19 (voor) en 150/70-17 (achter).

Met een drooggewicht van 198 kg, een zithoogte van 780 mm en een wielbasis van 1.425 mm biedt de motor een toegankelijke rijervaring. Gebruikers prijzen het evenwichtige en wendbare rijgedrag, met name bij lagere snelheden, wat de motor geschikt maakt voor stadsverkeer. De oprechte zitpositie draagt bij aan het rijcomfort, hoewel sommige rijders opmerken dat het zadel bij langere ritten wat stevig kan aanvoelen.

Hoeveel zou een BSA in Nederland gaan kosten?

De prijsstelling van de BSA Gold Star 650 profiteert van de kostenvoordelen van Indiase productie, maar importbelastingen en BTW beïnvloeden de uiteindelijke verkoopprijzen in verschillende markten.

Een potentieel vrijhandelsakkoord tussen India en de EU zou de invoerkosten naar Europa kunnen verlagen, wat ook gevolgen zou kunnen hebben voor de Nederlandse markt. Momenteel heeft het EU een invoerbelasting (HR-code 8711) van 6-8%. Voor Nederland komt daar nog BPM en 21% BTW bij.

Concurrentiepositie

In het segment van retro-geïnspireerde motorfietsen concurreert de BSA Gold Star 650 met verschillende gevestigde modellen. De Royal Enfield Interceptor 650 en Continental GT 650, beide met een 648cc paralleltwin die 47 pk levert. Meer premium is de Triumph Bonneville T100, met een 900 cc paralleltwin van 64 pk.

De Gold Star onderscheidt zich in dit veld door zijn unieke combinatie van Brits erfgoed, eencilinder-karakter en concurrerende prijs. Met deze mix richt Classic Legends zich op zowel ervaren rijders die op zoek zijn naar een nostalgische ervaring als nieuwere rijders die een stijlvolle en beheersbare motorfiets zoeken.

Met de opkomst van Classic Legends en de BSA Gold Star 650 lijkt India klaar om een nog belangrijkere rol te gaan spelen op de internationale motormarkt, vergelijkbaar met hoe Japanse merken decennia geleden de industrie hebben veroverd door betaalbare kwaliteitsproducten aan te bieden.

WorldSBK Emilia-Romagna: Razgatlıoğlu met MotoGP-contract volop terug in WorldSBK-titelstrijd

0
Mandatory Credit: Photo by Valerio Origo/IPA Sport/ipa-agency.net/Shutterstock (15358219bd) #1 Toprak Razgatlioglu (Tur) Bmw M 1000 Rr, Rokit Bmw Motorrad Worldsbk Team During Fim Superbike World Championship Pirelli Emilia-Romagna Round At Misano World Circuit, Misano Adriatico, Italy On June 15, 2025 During Pirelli Emilia Romagna Round, World Superbike - Sbk Race In Misano, Italy, June 15 2025 Motori - Superbike - Pirelli Emilia Romagna Round, Misano, Italy - 15 Jun 2025

Toprak Razgatlıoğlu kondigde voorafgaand aan de WorldSBK-ronde in Misano aan dat hij volgend jaar de overstap maakt naar de MotoGP. Op het Italiaanse circuit toonde de Turkse rijder zich nog altijd gretig in zijn jacht op een derde wereldtitel. Hij boekte drie overwinningen, waardoor zijn achterstand op WK-leider Nicolò Bulega slonk tot slechts negen punten. Michael van der Mark kende daarentegen – op zijn zachtst gezegd – een moeizaam weekend.

Nicolò Bulega en Toprak Razgatlıoğlu steken er dit seizoen met kop en schouders bovenuit in het WorldSBK-kampioenschap. Geen verrassing dus dat beide toppers de aandacht trekken van MotoGP-fabrikanten. Voorafgaand aan de Misano-ronde maakten ze hun toekomstplannen bekend. Razgatlıoğlu rijdt volgend jaar voor Pramac Yamaha in de MotoGP. Hij wordt daarmee de eerste rijder sinds 2015 die rechtstreeks vanuit de WorldSBK de overstap maakt én de eerste wereldkampioen sinds Ben Spies (2010) die die sprong waagt. Bulega blijft bij Ducati in de WorldSBK en heeft zijn contract verlengd tot eind 2026, maar gaat daarnaast ook aan de slag als MotoGP-testrijder voor Ducati. Vanaf 2027 worden in de MotoGP Pirelli-banden geïntroduceerd, waarmee de WorldSBK al jaren rijdt. Bulega’s ervaring met de Pirelli’s maakt hem van grote waarde voor Ducati bij deze overgang.

Na de start van de Superpole Race schuift Axel Bassani (47) in de eerste bocht onderuit en neemt Nicolò Bulega (11) in zijn crash mee.

Vier crashes voor Van der Mark

In Misano was Razgatlıoğlu oppermachtig en herhaalde hij zijn prestatie van vorig jaar met drie zeges. In de eerste race kon Bulega hem lange tijd volgen, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met P2. In de openingsbocht van de Superpole-race ging Axel Bassani, startend vanaf de eerste rij, onderuit en nam Bulega mee in zijn val. Het leverde duur puntenverlies op voor Bulega. Alex Lowes profiteerde en werd tweede, wat het eerste Bimota-podium sinds 2000 betekende. In Race 2 moest Bulega vanaf de vierde startrij vertrekken, maar wist zich terug te knokken naar opnieuw een tweede plaats. Zijn voorsprong in het kampioenschap slonk gedurende het weekend van 31 naar negen punten. Voor Bulega’s teamgenoot Álvaro Bautista werd duidelijk dat er vanaf 2026 geen plaats meer voor hem is in het Ducati-fabrieksteam.

Vier crashes en slechts zes WK-punten: het was een weekend om snel te vergeten voor Michael van der Mark.

Het vertrek van Razgatlıoğlu bij BMW zou daarentegen de kansen op contractverlenging voor Michael van der Mark kunnen vergroten – fabrikanten willen immers graag minstens één ervaren rijder behouden. Als Misano echter als sollicitatie gold, maakte Van der Mark geen sterke indruk. Hij crashte in alle drie vrije trainingen, kwalificeerde zich als veertiende, en ging in de eerste race opnieuw onderuit – zijn vierde val van het weekend. Zondag bleef hij wel in het zadel, met een twaalfde plaats in de Superpole-race en tiende plek in Race 2 als resultaat. Vorig jaar leek Van der Mark weer meer en meer de constante aansluiting met de top-vijf hebben gevonden, iets wat hij in 2025 duidelijk weer is kwijtgeraakt. Na zes raceweekenden staat Van der Mark slechts op een veertiende plaats in het klassement. Gezien zijn ervaring met de M 1000 RR maakt hij kans op contractverlenging, maar dan zal de prestatiecurve wel omhoog moeten.

‘Eerlijk gezegd was het alles bij elkaar gewoon een grote puinhoop.’ Michael van der Mark was heel duidelijk over zijn prestaties in Misano.

UITSLAGEN EN CIRCUITINFO

Ronde 6 – Emilia-Romagna

Circuit: Misano World Circuit ‘Marco Simoncelli’  
Lengte: 4,226 km
Superpole: Nicolò Bulega (I), Ducati, 1’31.618
Snelste raceronde: Toprak Razgatlıoğlu (TR), BMW, 1’32.813 (Superpole Race)

RACE 1

21 ronden = 88,746 km

1. Toprak Razgatlıoğlu (TR), BMW, 32.53,702; 2. Nicolò Bulega (I), Ducati, +1,045; 3. Danilo Petrucci (I), Ducati, +16,684; 4. Alex Lowes (GB), Bimota, +16,824; 5. Andrea Locatelli (I), Yamaha, +17,45; 6. Alvaro Bautista (E), Ducati, +18,361; 7. Sam Lowes (GB), Ducati, +21,096; 8. Yari Montella (I), Ducati, +22,770; 9. Iker Lecuona (E), Honda, +27,236; 10. Scott Redding (GB), Ducati, +31,445; 11. Xavi Vierge (E), Honda, +31,629; 12. Jonathan Rea (GB), Yamaha, +23,997, 13: Ryan Vickers (GB), Ducati, +38,033; 14. Garrett Gerloff (US), Kawasaki, +41,314; 15: Michael Ruben Rinaldi (I), Yamaha, +55,021; DNF. Michael van der Mark (NL), BMW.

SUPERPOLE RACE

10 Ronden = 42,260 km

1. Razgatlıoğlu, 15.37,641; 2. A. Lowes, +4,281; 3. Locatelli, +6,122; 4. Petrucci, +6,122; 5. Bautista, +8,855; 6. S. Lowes, +9,7063; 7. Rea, +10,755; 8. Remy Gardner (AU), Yamaha, +11,861; 9. Lecuona, +13,177; 12. Van der Mark, +16,278.

RACE 2

21 Ronden = 88,746 km

1.Razgatlıoğlu, 32.54,968; 2. Bulega, +9,685; 3. Bautista, +14,438; 4. Locatelli, +16,752; 5. Petrucci, +19,273; 6. Lecuona, +19,402; 7. S. Lowes, +19,811; 8. Gerloff, +33,370; 9. Vierge, +34,554; 10. Van der Mark, +35,255; 11. Vickers, +36,085; 12. Axel Bassani (I), Bimota, +42,487; 13. Bahattin Sofuoglu (TR), Yamaha, +47,281; 14. A. Lowes, +55,802; 15. Rinaldi, +1’00.743.

Positie Naam Team Punten
1Nicolò Bulega (I)Ducati292
2Toprak Razgatlıoğlu (TR)BMW283
3Danilo Petrucci (I)Ducati197
4Alvaro Bautista (E)Ducati172
5Andrea Locatelli (I)Yamaha157
6Sam Lowes (GB)Ducati124
7Alex Lowes (GB)Bimota85
8Iker Lecuona (E)Honda84
9Xavi Vierge (E)Honda83
10Andrea Iannone (I)Ducati68
11Axel Bassani (I)Bimota67
12Remy Gardner (AU)Yamaha62
13Scott Redding (GB)Ducati62
14Michael van der Mark (NL)BMW62
15Dominique Aegerter (CH)Yamaha49
16Yari Montella (I)Ducati46
17Garrett Gerloff (US)Kawasaki40