Foto’s: KTM

De vakantie staat voor de deur en je wilt een flink eind rijden per motor, zeg Zuid-Italië. Misschien is een 1290 Super Duke a.k.a ‘het beest’ a.k.a. ‘de hertog van Mattighofen’ dan niet de meest voordehandliggende keuze van transport. De hypernaked is niet bepaald gemaakt voor lange afstanden. Toch zijn er mensen die dat juist als een uitdaging zien. Speciaal voor die groep is er nu de KTM 1290 Super Duke GT. 

Men neme een standaard 1260 Super Duke R. Voorzie deze van een 23 liter (+3,5 reserve) brandstoftank, een klein – verstelbaar – windscherm en hang hier vervolgens een (optionele) kofferset aan. Zie daar uw GT is klaar. Ofja, bijna. De GT heeft namelijk ook nog een aantal elektronische snufjes: cruisecontrol, quickshifter, stuurverwarming, bochtenverlichting en optioneel Hill Hold Control (HHC) en Motor Slip Regulation. De Hill Hold Control werkt vrij eenvoudig door het achterwiel een paar tellen op slot te zetten wanneer de motor tot stilstand komt op een helling. Vanuit die positie kan er dan eenvoudig snel weer worden weggereden. Ideaal bij een stoplicht bergop. Motor Slip Regulation zorgt dat het achterwiel niet blokkeert wanneer het gas ineens dicht wordt gegooid of wanneer je de koppeling hard op laat komen na het terugschakelen. Al met al dus een vrij luxe pakketje. Zeker als je bedenkt dat de GT versie qua vermogen bijna gelijk is aan de R. Beiden leveren 173 pk; de GT bij 9.500 tpm en de R al bij 8.865 tpm. Een brute sporttourder dus!

[justified_image_grid ids=22846,22847,22848]

Het kleinere broertje, de XSR700, is er pas net of de XSR900 is nu ook al een feit. Gebaseerd op de MT09, heeft de XSR900 bijna het complete rijwielgedeelte van de 850cc driecilinder. Dus de 41mm upsidedown-voorvork, het haast golvende aluminium frame en bijbehorende achterburg en de chique multispaaks gietwielen. Onderscheid met de XSR900 vinden we in het tweedelig lederen zadel, de retro aluminium brandstoftankcovers, spatborden en koplampbeugel, en de ronde designs van de koplamp, het achterlicht en de compacte en lage uitlaatdemper. Uiteraard heeft de XSR900 ook alle go van de 850 driepitter om de show van de klassieke speed blocks bij te staan, maar nieuw in de reeks is de tractieregeling, die overigens ook op de andere MT09-modellen terugkomt voor 2016. Eigenlijk is enkel de gele speed blocks-kleurenstelling de juiste, maar voor wie niets met Kenny Roberts Senior heeft komt hij er ook in het matgrijs en in het blauw.

Yamaha’s zestigste verjaardag

Als er wat te vieren valt bij Yamaha, kun je er vanuit gaan dat er Speed Blocks uit de kast gehaald worden. De geel met zwarte kleuren, waar Kenny Roberts Senior beroemd en berucht mee geworden is, zijn inmiddels al aardig veel gebruikt, maar vervelen toch nog steeds niet. Met de Yamaha XSR700, VMAX, XJR1300, XJR1300 Racer, XV950 Racer en SR400 is de Sport Heritage-familie inmiddels behoorlijk groot. Allemaal kunnen ze volgend jaar in de gele Speed Blocks-kleuren besteld worden. O, en nota bene komt de XV950R er ook nog in een chique donkerblauw, willen ze graag dat wij nog even vermelden. Bij deze.

Foto’s: Yamaha

Foto: Ducati

Qua looks bijna een kopie van de 1299 Panigale maar motorisch gezien echt verschillend. De geheel nieuwe 959 Panigale heeft een 955cc blok dat aan de Euro4-normen voldoet. Voor niet Europese markten is hij echter ook verkrijgbaar zonder deze normen. In die versie is de Panigale uitgerust met een superbike uitlaat aan de onderzijde zoals ook de 1299 Panigale heeft. In Europa is de 959 te koop met een iets minder sierlijke dubbele uitlaat aan de zijkant. 

Sierlijk of niet, krachtig is de 959 zeker. Liefst 157 pk bij 10.500 tpm. Woei… De 959 is verder – even als de 1299- uitgerust met een quickshifter, ride-by-wire, drievoudige ABS, tractiecontrole en motorremcontrole. Daar is dus weinig nieuws aan. 

Foto’s: BMW

Dat de BMW RnineT de basis zou kunnen worden voor nog veel meer, dat was wel vanaf het begin duidelijk. Maar de Duitsers laten het niet alleen over aan de diverse (semi-)professionele custombouwers, maar gooien er zelf ook nog een versie tegenaan: de RnineT Scrambler. 

Ten opzichte van de bestaande Roadster-versie zijn het met name de uiterlijkheden die in het oog springen. De goudkleurige upsidedownvoorvork maakte plaats voor een meer normaal type in zwart en met een stofhoes erop. Het sportieve 17-inch spaakwiel werd vervangen door een 19-inch gietwiel. De sportieve banden kun je af fabriek laten vervangen door banden met een veel avontuurlijker profiel. Als je hem van de zijkant bekijkt, dan zie je dat het blok en frame zijn overgenomen van de eerste RnineT en dat er wat andere kleuren zijn gebruikt. Met name het zadel springt dan in het oog, dat eruit ziet alsof het leer al heeft geleefd. Het uitlaatsysteem is uiteraard wel onder handen genomen. Het 2-in-1-systeem maak een mooie boog omhoog en eindigt dan in een sierlijke dubbele demper. En door deze plaatsing van het uitlaatsysteem heb je een heel mooie blik op het enkelzijdig opgehangen achterwiel.

Het stuur is ook anders, een ietsje minder sportief, waardoor je wat rechterop zit. Je kijkt dan uit op een veel simpeler dashboard. Geen dubbele klokken, maar een enkele ronde klok met een snelheidsmeter. De rest van de info zul je moeten aflezen op een klein digitaal display onder in dat klokje. Ook bij de Scrambler kun je het achterste subframe verwijderen en de motor voorzien van een ander kontje. Qua techniek is hij gelijk aan de bekende RnineT, met dat verschil dat de mapping van het blok wat is aangepast om te kunnen voldoen aan Euro4-emissie-eisen. 

[justified_image_grid ids=22862,22863,22864,22865,22866,22867,22868,22869,22870,22871,22872,22873,22874,22875,22876,22877,22878,22879]

Foto: Ducati

De Hypermotard van Ducati heeft een nieuw motorblok: de Testastretta 11°. Opgeschroefd naar 937cc levert de tweecilinder nu 113 pk bij 9.000 toeren, maar nog belangrijker is de toename van koppel. Die is maarliefst 10 procent toegenomen en bedraagt 97.9 Nm bij 7.500 tpm. Om dit te bereiken is het blok van binnen grotendeels vernieuwd met nieuwe cilinders, cilinderkoppen en zuigers. De slag is het zelfde gebleven (67.2 mm) terwijl de boring juist groter is geworden (was 88 is nu 94 mm).

Anders dan het blok zijn de Hypermotard, Hypermotard SP en Hyperstrada verder niet heel veel veranderd. De Kayaba-voorveringen op de Hypermotard en Hyperstrada blijven onveranderd net als de Sachs monoshocks achter, hetzelfde gaat op voor de Öhlins op de SP. Verder is er ook in de elektronica weinig getweakt. Wel nieuw is de hagelwitte kleurstelling voor de standaard Hypermotard. Iets anders zijn de knipperlichten die in de handkappen zijn verwerkt, die zijn vooral op esthetisch vlak wat verbeterd.

Foto’s: Ducati

Niemand minder dan Troy Bayliis presenteerde een van de twee nieuwe Scramblers tijdens de Ducati-show gisteravond op de EICMA. In zijn gele raceleer kwam hij met de Flat Track Pro het podium op rollen. In een oogopslag werd duidelijk dat dit de meest sportieve Scrambler tot nu toe is. De Flat Track Pro is geïnspireerd op de Flattrack motor die door Bayliss werd bereden in het Amerikaanse flattrack kampioenschap, een sport die we in Europa niet echt kennen (speedway lijkt er misschien nog het meeste op). 

De Flat Track Pro is grotendeels gebaseerd op de bestaande Scrambler Full Throttle, wat goed te zien is. Waar deze flattracker vooral in verschilt zijn de looks van de Full Throttle: ‘Racing Yellow’-kleurstelling, zijpanelen voor je racenummers, een kort spartbord aan de voorzijde en spiegels die uit een deel bestaan. Verder is dit model voorzien van een aantal onderdelen uit het brede accessoirespakket van Scrambler. Een speciaal kapje op het reservoir van de remvloeistof op het stuur, voetsteps en andere kleine details maken de flattracker nog net iets luxer.

De andere nieuwe Scrambler is de Sixty2, een model dat specifiek gebouwd is voor jongere Ducatisti. Dat heeft Ducati gedaan door de Sixty2 te voorzien van een stuk lichtere 400cc motor in plaats van het standaard 800cc blok. De ‘populairste Scrambler’ is wat lichter dan de 800cc modellen met zijn 167 kilo. Een 14 liter tank, 41 pk (bij 8.750 tpm) en een wijd stuur zorgen voor een wendbare motorfiets. 

Overigens melde Ducati ook nog terloops dat er komend jaar nog een Scrambler ten tonele zal verschijnen in samenwerking met een modebedrijf genaamd ‘Italia Independent’.

[justified_image_grid ids=22915,22916,22917,22918,22919,22920,22921,22922,22923,22924,22925,22926,22927,22928,22929,22930,22931,22932,22933,22934,22935,22936,22937,22938,22939,22940]

Foto’s: BMW

De nieuwe modellen zijn herkenbaar aan gebruik van geanodiseerde onderdelen, zoals bij de F700 GS net onder het logo, het metaalkleurige plaatje en bij de F800GS het plaatje met het logo. Verder moet je echt met een vergrootglas aan het werk om de verschillen te vinden. Ja, hier en daar is een afdekplaatje anders, of heeft een logo een nieuwe typografie gekregen, maar de veranderingen zijn minimaal. De kleurenschema’s zijn wel helemaal vernieuwd. 

Motorisch blijven de onderlinge verschillen gelijk. Dus beide een 798cc grote paralleltwin, die bij de F700GS goed is voor 75 pk en bij de F800GS 85 pk mag leveren. Daarnaast heb je als koper nu meer keuze als het gaat om zithoogtes. Er zijn veel verschillende zadels, van een langgerekt ‘crosszadel’ tot een buddyseat met twee duidelijk gevormde zitplaatsen. Ergonomie is een belangrijk kenmerk van de 700 en 800 en naast de keuze uit liefst vier zadels, zijn er liefst vijf zadelhoogtes beschikbaar (765-860 mm voor de F 700 GS en 820-920 mm voor de F 800 GS) en daarnaast is er ook de mogelijkheid nog te kiezen voor een verlaagde vering. Je kunt dus zeggen dat hij iedereen wel past… 

[justified_image_grid ids=22850,22851,22852,22853,22854,22855,22856,22857,22858,22859,22860]