Telkens wanneer Marino Schollaert zijn kameraad in Zuid-Frankrijk opzoekt, schuift hij zijn verchopperde 883 XL Sportster de camionette in. Enkel daar kan hij op de vlakke, fraai slingerende spaghettibaantjes ten volle genieten van zijn hardtail. Toch wordt het machientje niet enkel gekoesterd omwille van het rijplezier, maar vooral omwille van de bijzonder emotionele waarde van het motorblok.

Marino vertelt: “Mijn leven is in 1994, na de aankoop van een Ironhead Sportster door mijn buurman, vrij ingrijpend veranderd. Hij wou er namelijk graag een hardtail van maken. Met ons tweeën zijn we toen aan de slag gegaan met het frame te verzagen. Het jaar daarop kocht ik zelf mijn eerste Harley-Davidson, die ik ook volledig gecustomized heb. Gaandeweg kreeg ik de smaak serieus te pakken en na mijn dagtaak in de bouw ben ik ‘s avonds gepassioneerd beginnen te sleutelen. Hoofdzakelijk door motoren te bouwen en verbouwen, maar ook via het verschaffen van periodieke onderhoudsbeurten. In 2000 heb ik dan mijn eigen zaakje opgericht, ‘Thunder Choppers’, wat ik steeds ben blijven combineren met mijn werk in de bouwsector.”

Swedish style Twin Cam van Ronny: Bought, not built

STAPSGEWIJS

Tot 2023 bleef Marino na zijn dagelijkse werkuurtjes bezield verder sleutelen. Met de invoering van de Belgische motorkeuring kwam daar ietwat noodgedwongen een eind aan. “De tweedehands markt kreeg serieuze klappen en sommige van de opgelegde regeltjes waren behoorlijk stompzinnig”, foetert de Oost-Vlaming. “Daardoor ging ik mij terug op de bouw concentreren. De vroegere vaste klanten blijven uiteraard nog steeds langskomen voor het onderhoud aan hun motor. Verder zijn er ook nog een aantal reeds geplande projecten die ik graag zou willen afwerken. Tot op heden heb ik enkel aan Harley’s gewerkt, allemaal bobbers en chopperkes. Het allerliefst deed ik de volledige opbouw vanaf het losse motorblok, voor klanten die me nagenoeg de volle carte blanche gaven. Sommige verbouwers tekenen en plannen alles minutieus uit, maar ik doe het liever geleidelijk aan. Bij aanvang vertrek ik vanuit een basisidee, terwijl de verdere details en de finale afwerking zich gaandeweg wel manifesteren. Een oldskool S&S carburateur en een Dyna ontsteking met vrij eenvoudige bekabeling vormen een uitzondering. Dat zijn ondertussen vaste waarden geworden, waar nog nooit problemen mee opgedoken zijn.”

1 van 10

EMOTIONEEL AANDENKEN

Meewarig vertelt Marino verder: “De Sportster behoorde eigenlijk toe aan een makker waar ik vroeger regelmatig mee optrok. Hij was als elektricien tewerkgesteld, maar door een verkeerde kabel door te knippen is hij tijdens zijn dagtaak schielijk overleden op 35-jarige leeftijd. Na het ongeval besloten zijn ouders de motor van hun enige zoon als aandenken te bewaren. Ik ben steeds contact blijven houden met die mensen en na een tweetal jaar heb ik hun gevraagd of ze niet bereid waren om het machientje aan mij te verkopen. Zo kon ik de motor rijdend en de gedachtenis aan mijn kameraad in ere houden. Dat vonden ze een goed idee en ze zijn akkoord gegaan met het voorstel. Als ultiem respect heb ik door El Cheapo het badgenummer 52 van mijn gemiste spitsbroeder op de selfmade olietank laten painten. Bij aankoop was de XL slechts bescheiden verbouwd, want op een set andere wielen na stond de machine nagenoeg standaard. Ik wou er graag iets speciaals uit brouwen en heb er een hardtail project van gemaakt. Het V-twin blokje bleek tijdens een inwendige controle nog perfect in orde te zijn. Daar ben ik grotendeels afgebleven. Enkel door Exotic Panhead rocker covers te monteren is de look lichtjes gewijzigd.”

DAYTONA BIKEWEEK

De courant gebruikte frames voor Sportster choppertjes vielen volgens Marino te wijd uit. Hij is een fervent voorstander van slanke, compacte frames waar alles net gepast tussenin schuift. “Het idee om een hardtail frame van Flyrite Choppers te gebruiken kwam tot stand tijdens een bezoekje aan de Daytona bikeweek”, verklapt de customizer. “Op dat evenement heb ik ontzettend schoon materiaal gezien en het was tevens een uitgelezen moment om er interessante spullen op de kop te tikken. Accessoires van Flyrite Choppers zijn in onze contreien immers nauwelijks gekend. De lasnaden van het frame heb ik wel nog moeten effen slijpen en keurig glad zetten. Het gecombineerde roestvrijstalen remschijf/tandwiel achteraan werd geassembleerd bij dezelfde Amerikaanse toeleverancier. De luchtfilter is op de draaibank gedraaid uit één blok aluminium. Het heeft de vorm van een piston, inclusief de groeven voor de zuigerveren. De wielen, waarvan ik de zijkanten afgefreesd heb, zijn van een Electra uit de jaren ’90. Het Dyna achterspatbord werd verzaagd en aangepast aan de hoekige vorm van de klassieke Shinko banden die de vintage look extra accentueren. De stangen van de Paughco springervork zijn rond gemaakt, want de originele geblokte structuur vond ik niet zo mooi. Eerst had ik er een vrij hoge apehanger op staan, maar die heb ik onlangs een tikkeltje ingekort. Daardoor ligt de machine thans wat beter in de hand.”

EINDELOZE MOGELIJKHEDEN

Marino: “Als broekventje was ik al ijverig met de handen. Van thuis uit kreeg ik geen BMX fiets, dus heb ik er zelf één gefabriceerd van wat ik op dat moment bezat. Daarna begon de liefde voor motoren op te wellen. Als dat er eenmaal in zit, dan krijg je het er niet meer uit. Mijn Honda Camino werd vanzelfsprekend opgepept en ik was regelmatig op het zelfgebouwde crossparcours van de buurjongen te vinden. Mijn eerste motor was een Suzuki RG250 Walter Wolf sportmachientje. Die werd opgevolgd door een GSX-R750 en een drom crossmoto’s. Mettertijd voelde ik me steeds verder verbonden met Harley’s. Elke motor kan verbouwd worden, maar het spreekt me enorm aan dat de mogelijkheden bij Harley nagenoeg oneindig zijn. Sleutelen levert me inmiddels evenveel plezier op als het motorrijden zelf. In 2024 heb ik voor een vierdaagse roadtrip doorheen de Grand Canyon een Road Glide gehuurd in Las Vegas. Met een groepje van acht gelijkgestemde zielen hebben we bijna 4.000 kilometer afgelegd. Dat zijn onvergetelijke motoravonturen. Zo heb ik Amerika op een andere manier leren kennen, want tussen 1995 en 2009 heb ik om de twee jaar met een vriendengroepje enkel de Bikeweek van Daytona bezocht. Op de terugreis was de bagagetas telkens goed gevuld, want het is schier onmogelijk om er te weerstaan aan de uitgestalde exotische accessoires. Het gegraveerde hardtail zadeltje op mijn chopper is dus niet homemade vervaardigd, maar meegebracht van een swapmeet in de States. In de jaren ’90 zaten ze daar echt op hun top. Biker Build-off was toen waanzinnig populair op Discovery Channel en je kon er alle topbuilders, waaronder Jesse James en Billy Lane, in levenden lijve ontmoeten.”

ZIELSVERWANT

Marino vertelt verder: “Vanaf de voltooiing in 2009 heb ik tot twee jaar geleden veelvuldig op het choppertje gereden. Het merendeel van de kilometers zijn in Zuid-Frankrijk afgelegd. Daar ga ik regelmatig op bezoek bij een vroegere stadsgenoot en telkens neem ik het hardtailtje mee in de camionette. Het is er machtig rondploffen, want de wegen zijn er in vergelijking met het roemruchte Belgische ruïneasfalt, veel egaler. Ginds kan het machientje, met zijn compacte afmetingen en zeer laag geconstrueerde zitpositie, zijn potentieel ontplooien. Dat maakt mijn verblijf er telkens tot een ongelooflijk toffe congéperiode. Voor het thuisfront en om wat meer comfort te hebben, heb ik me twee jaar geleden een FXR uit 1993 aangeschaft. Het choppertje staat dus meestentijds stil. Toch haal ik hem tussendoor af en toe eens buiten om hem in conditie te houden. Hij is naar mijn goesting gecustomized en ik wil hem in deze staat behouden. Omwille van zijn emotionele achtergrond blijf ik het choppertje fanatiek koesteren. Wellicht zal hij levenslang bij mij blijven. El Cheapo deed het groen metallic spuitwerk. De matte vernis eindlaag wijkt enigszins af van de traditionele, blinkende laklagen. Tegenwoordig is matte lak populair, maar vroeger zag je dat niet zo veel. Op het moment dat ik de motor aan het bouwen was kwam hier regelmatig iemand langs met Spaanse roots. Hij heeft het woordje zielsverwant of soulmate voor mij in het Spaans vertaald. De gepainte ‘Alma Gemela’ op de tank houdt zodoende de nagedachtenis aan mijn overleden makker overeind. Sommigen vragen zich af wat het betekent, maar voor mij zijn het geen loze woorden of een of andere populistische spreuk. Het is helaas onverbiddelijk, persoonlijk sentiment.”  

Tekst en fotografie: Patrick De Muynck

SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON ALMA GEMELA #52

Motorblok

Rijwielgedeelte

Diversen

Spuitwerk

Info

1 van 4