De Victory High Ball is een prachtige verschijning. Je kunt hem niet parkeren zonder dat hordes nieuwsgierige mensen omheen staan die zich afvragen waar dit imposante geval vandaan komt. Dat het gebruiksgemak niet overhoudt neem je (bijna) voor lief met zo’n blikvanger.

In 1998 bracht Polaris de eerste Victory-motorfiets op de markt, gevolgd door een complete range tour- en cruisermotoren, allen gebaseerd op een immens grote V-twin. Het dikke blok hangt vanzelfsprekend ook in de High Ball. De naam verwijst niet naar biljarten, maar naar een cocktail van whisky en spuitwater. Zo’n Highball wordt s in een zeer hoog glas geserveerd en dat is de referentie naar het hoge stuur van deze prachtig afgewerkte cruiser.

HOOOOOOG STUUR

Voor zo’n jong bedrijf zet Polaris prachtige fietsen neer. De High Ball heeft een vloeiende, wulpse vorm dankzij de gebogen tank die hoog boven het immense V-twin blok uittorent. Van daar loopt de bolle lijn over in de holle lijn van het enorm lage zadel, dat gericht is op het vervoer van eenzame ijzervreters. Daarachter prijkt een groot achterspatbord met een verzonken achterlicht. Het voorspatbord is ook niet al te bescheiden, maar vormt een mooi geheel met de nostalgisch ogende white-wall-banden, die het zwart-witte thema van de tank voortzetten. De banden liggen op spaakwielen met zwarte velgen en verchroomde spaken. Dat geheel hangt weer tussen een zwart gespoten wide-glide-voorvork en een eveneens zwarte, zeer apart gestylde aluminium achterbrug. Ook de twee lange uitlaatpijpen en de langwerpige koplamp zijn in mat zwart uitgevoerd, net als het stuur. Maar meer dan zwart is het stuur vooral hoog, torenhoog.

De zit op de Victory is lekker ontspannen, met de benen recht naar voren langs het blok, naar de ver weg geplaatste voetsteunen. De handen reiken ver naar voren en ver omhoog, zodat de wind goed door je oksels kan blazen. Het stuur kent twee standen, het kan ook iets naar beneden en dichter naar je toe. Maar dan moet je wel de armaturen anders monteren. Het betere korte keer- en kapwerk valt niet mee op de Victory. Door zijn lengte en het vreemde, hoge stuur is het tamelijk lastig keren als je eens een verkeerd straatje inrijdt.

OPWIPPERS

Het wekt stiekem verbazing dat de motor bij gewone bochten wel gemakkelijk stuurt. Hij heeft namelijk de balhoofdhoek van een dakspant en een forse naloop. In combinatie met driehonderd kilo drooggewicht verwacht je de wendbaarheid van een stoomlocomotief in een bergtunnel. Maar nee, de High Ball laat zich l gewillig op zijn kant vleien als je hem met gesloten gasklep richting de apex stuurt en gaat al even gemakkelijk weer rechtop staan als je op het gas gaat. Het vergt iets dwang tegen de hoge giek, maar te weinig om van over- of onderstuur te spreken.

Daarvoor kun je trouwens ook niet hard genoeg door de bocht, want de bodemvrijheid is gering. Op een klaverblad heb je de slijtboutjes bij 60 km/h al aan de grond. Het dwingt je om rustig te genieten van de natuur en de omgeving, waarbij de vering ook goed meewerkt. De High Ball heeft relatief lange veerwegen en soepele vering, die iets meer demping nodig heeft. De High Ball vangt kleine oneffenheden goed op, maar geeft je flinke opwippers als je over verkeersdrempels rijdt. Het zadel is vrij hard, maar heeft wel een goed gevormde kom, waarbij het zitvlees geen protesten noteert bij naden, richels, foute bochten of een lange rit.

Gelukkig kun je voor drempels en bochten goed in de ankers; de remmen zijn top. De voorrem heeft een duidelijk drukpunt en is goed te doseren, al is de rem niet heel fel. De achterrem compenseert hiervoor met een potente bijdrage. Je blokkeert hem eenvoudig op nat wegdek, wat dat betreft is het wel jammer dat de High Ball geen ABS heeft.

IJZERVRETER

De 50° V-twin van de Victory heeft een immense cilinderinhoud van 1731 cc. De V-twin levert zijn maximum koppel van 140 Nm bij 2950 tpm en is daaronder al beresterk. Op een natte weg slipt het achterwiel bij 2500 tpm in de twee door. In drie probeer ik het nogmaals en merk dat je de motor vanaf 1200 tpm vol kunt belasten. Dan voel je de motor sterker worden en daar lijkt geen eind aan te komen. De Victory is redelijk lang gegeard. Bij 120 km/h in de zes draait het blok maar 2700 tpm. En dan nog voel je de motor flink accelereren als je het gas open draait.

Het is een lekkere toermotor, maar door de zitpositie minder geschikt voor langere tochten bij hogere snelheden. Tenzij je een echte ijzervreter bent. Ben je geen ijzervreter maar een blikvanger, dan is de High Ball perfect om ’s zondags via een grote omweg naar het terras te tuffen. 

GEMAAKT VOOR 

Ijzervreters of blikvangers die niet automatisch voor het geëigende Amerikaanse alternatief kiezen, maar die iets aparts willen.

WATTE?

Polaris inderdaad, beter bekend van de snowmobiles. Geen kleine jongen gezien de omzet van 2,6 miljard dollar.

APEHANGER

Epke Zonderland is ongetwijfeld trots op het stuur van de High Ball. Zo hoog zie je ze zelden, maar het vraagt wat gewenning.