dinsdag 7 april 2026
Home Blog Pagina 205

Moto2 Argentinië 2025: Nederlanders nog puntloos in 2025

0
Dat de Moto2 een harde en zeer competitieve klasse is ondervond Collin Veijer in Argentinië.

Zonta van den Goorbergh leek na een sterke kwalificatie kans te maken op een top-tienklassering in Argentinië, maar zakte in de eerste ronden ver terug en eindigde buiten de WK-punten als zeventiende. Collin Veijer kende een zwaar weekend en finishte als laatste. Jake Dixon won de race, gevolgd door Manuel Gonzalez en Celestino Vietti.

Zonta van den Goorbergh had iets goed te maken in Argentinië, nadat hij in Thailand een moeizame openingsronde had gekend. Tijdens de tests in het voorseizoen liet de 19-jarige coureur al zien dat hij zich qua snelheid kon meten met de top-tien en tijdens de trainingen op het circuit van Termas de Río Hondo bevestigde hij dat beeld. Op vrijdagmiddag plaatste hij zich met een dertiende tijd rechtstreeks voor Q2. Ook in de tweede vrije training op zaterdagochtend zat hij er goed bij met een elfde tijd. In de kwalificatie klokte Van den Goorbergh zeer snelle sectortijden, maar zijn beste ronde kwam pas bij het vallen van de finishvlag. De RW-Idrofoglia Racing GP-coureur leek drie sectoren op weg naar minimaal een top-achtklassering, maar verloor in de laatste sector wat tijd en eindigde als elfde. De verschillen waren minimaal: Van den Goorbergh was 0,449 seconde langzamer dan polesitter Manuel Gonzalez en moest slechts 0,229 seconde toegeven op de tweede tijd van Jake Dixon.

Moto2 Thailand 2025: Collin Veijer tevreden met twintigste plek bij Moto2-debuut

Zeventiende in de race

‘Vergeleken met Thailand kunnen we tevreden zijn over de kwalificatie en we staan dicht bij de top. Mijn racetempo is goed, misschien zelfs beter dan mijn tempo over één kwalificatieronde,’ vertelde Van den Goorbergh voor de race. Startend vanaf de vierde startrij – tussen Aron Canet en Tony Arbolino – viel een potentiële topklassering al in de eerste ronde in duigen. Van den Goorbergh kende geen slechte start en kwam goed door de eerste bocht, maar gedurende de openingsronde zakte hij terug naar de eenentwintigste plaats. Na drie ronden reed hij zelfs drieëntwintigste. Maar in de tweede helft van de race begon de Brabander aan een kleine opmars. Door enkele rijders in te halen en te profiteren van valpartijen voor hem, wist hij zich op te werken naar de achttiende positie. In de slotfase passeerde de Nederlander zijn RW-Idrofoglia Racing GP-teamgenoot Ayumu Sasaki en kwam hij vlak achter Joe Roberts als zeventiende over de finish. ‘In de openingsfase had ik een probleempje met de voorrem, waardoor ik veel tijd verloor. Mijn tempo in de tweede helft van de race was goed, toen reden we constante rondetijden,’ verklaarde Zonta na afloop. Het verschil met de puntenposities was bij de finish slechts enkele seconden, wat nogmaals bevestigt dat WK-punten qua tempo haalbaar waren geweest. Van den Goorbergh zal tijdens de derde Grand Prix in Amerika op jacht gaan naar zijn eerste WK-punten van 2025 tijdens zijn vierde Moto2-seizoen.

Zwaar weekend

Na zijn indrukwekkende Moto3-seizoen in 2024 waren de verwachtingen – zeker in Nederland – hoog voor het debuutseizoen van Collin Veijer in de Moto2. Maar zoals veel talentvolle nieuwkomers in de Moto2 eerder hebben laten zien, is de overstap een grote uitdaging. Tijdens de eerste Grand Prix in Thailand wist Veijer zijn race goed op te bouwen en finishte hij als twintigste, voor mede-debutanten David Alonso en Iván Ortolá. Het verschil met de laatste puntenpositie (P15) was toen minder dan vier seconden. Maar in Argentinië kon de 20-jarige Nederlander daar niet aan tippen. In de eerste vrije training had Veijer de pech dat de baan deels nat was, waardoor hij belangrijke droge rijtijd miste. Ook de training op vrijdagmiddag verliep moeizaam. De Red Bull KTM Ajo-coureur noteerde de zevenentwintigste en laatste tijd, met een achterstand van 2,1 seconden op de snelste rijder. ‘Het lukte totaal niet vandaag. Op een gegeven moment werd ik ook gefrustreerd en dat werkt al helemaal niet op deze motor. Zaterdag moeten we het beter doen,’ zei Veijer na de vrijdag. En dat lukte. In de tweede vrije training wist hij zich flink te verbeteren. Met een tweeëntwintigste tijd was hij deze keer slechts een seconde langzamer dan de snelste coureur. Ook in de kwalificatie ging hij qua tijd vooruit, maar het leverde hem geen positiewinst op. De Staphorster eindigde als elfde in Q1 en moest daarom als vijfentwintigste aan de race beginnen. ‘We hebben een goede stap gemaakt en ik was 1,4 seconde sneller dan gisteren, maar de positie is nog steeds hetzelfde. Het is een harde klasse,’ reageerde hij na de kwalificatie.

De progressie doorzetten lukte niet in de race. Al vrij vroeg moest Veijer samen met Oscar Gutierrez en Yuki Kunii lossen bij de rest van het veld. Gutierrez verving de geblesseerde Sergio Garcia. In de loop van de wedstrijd moest Veijer ook Gutierrez en Kunii laten gaan, waardoor hij alleen achteraan kwam te rijden. Uiteindelijk finishte hij als vierentwintigste en laatste, met een achterstand van vijftig seconden op de winnaar en zevenentwintig seconden op de laatste puntenpositie. Grote verschillen, maar er is zeker nog geen reden tot paniek. Dit soort tegenvallende weekenden kunnen er in een debuutseizoen tussen zitten. Elke Moto2-debutant heeft zijn eigen leercurve. Daniel Holgado maakt tot nu toe de snelste ontwikkeling door en is voorlopig veruit de beste rookie van 2025. De Spanjaard eindigde als negende in Argentinië, nadat hij in Thailand al als achtste was gefinisht. Alonso en Ortolá hebben net als Veijer meer moeite bij hun eerste Moto2-optredens. Collin na de race: ‘Het gevoel was niet goed, vergelijkbaar met vrijdag. Ik ben teleurgesteld. Het is nog maar de tweede race en ik heb volle vertrouwen in het proces, maar het heeft tijd nodig.’ Ondanks het resultaat waren er voor de Nederlander genoeg leermomenten in Argentinië. Veijer beoordelen kan pas echt in de tweede seizoenshelft, waarin hij een duidelijke stijgende lijn moet laten zien om van zijn Moto2-debuutjaar een succes te maken.

Dixon wint met Boscoscuro

Voorafgaand aan het weekend gaf Manuel Gonzalez de concurrentie al een waarschuwing. De winnaar van de eerste Grand Prix in Thailand gaf aan dat het circuit van Termas de Río Hondo in Argentinië nog beter bij zijn rijstijl paste. De Spanjaard bleek inderdaad snel te zijn, maar dat gold ook voor Jake Dixon. In de kwalificatie was Gonzalez het snelst, maar Dixon – die zich als tweede kwalificeerde – liet met zijn indrukwekkende tempo in de trainingen zien dat hij een serieuze bedreiging zou vormen. Marcos Ramirez mocht als derde starten, terwijl Alex Escrig met een vierde tijd de grote verrassing van de kwalificatie was.

Dixon pakte kopstart voor Gonzalez. De Brit had in de openingsfase het geluk dat hij zijn ELF Marc VDS Racing Team-collega Filip Salac Gonzalez wist te passeren. Toen Gonzalez de tweede plaats terugveroverde, had Dixon al bijna een seconde voorsprong opgebouwd. Salac kwam later in de race ten val na contact met Ramirez. Het leidende duo bleek een maatje te groot voor de rest van het veld en reed samen ver weg. In de tweede helft van de race had Dixon nog iets extra’s over en breidde hij zijn voorsprong op Gonzalez uit. De Brit kwam als eerste over de streep en dat terwijl het pas zijn tweede race was met een Boscoscuro-chassis. De afgelopen jaren reed hij voor Team Aspar met een Kalex-chassis, maar deze winter maakte Dixon de overstap naar het team van de Belgische eigenaar Marc van der Straten, dat zelf ook van Kalex naar Boscoscuro wisselde.

Gonzalez behield met zijn tweede plaats de leiding in het Moto2-wereldkampioenschap. Daarachter vochten Aron Canet en Celestino Vietti om de laatste podiumplaats. Canet’s deelname was na vrijdag nog onzeker; hij crashte hard en liep een blessure op aan zijn linkerschouder. Toch kon de Spanjaard een fel duel met Vietti aangaan. Uiteindelijk trok Vietti aan het langste eind en mocht de Italiaan naar het podium. De Belg Barry Baltus eindigde als twaalfde in Argentinië.

Foto’s: MotoGP, teams

Moto2 Argentinië 2025 uitslagen

Moto2 Argentinië 2025
1. Jake Dixon (GB), Boscoscuro, 35.48,793;
2. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +3,525;
3. Celestino Vietti (I), Boscoscuro, +10,098;
4. Aron Canet (E), Kalex, +10,508;
5. Marcos Ramirez (E), Kalex, +11,009;
6. Darryn Binder (ZA), Kalex, +14,409;
7. Alex Escrig (E), Forward, +16,673;
8. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, +17,373;
9. Daniel Holgado (E), Kalex, +19,035;
10. Albert Arenas (E), Kalex, +19,366;
11. Tony Arbolino (I), Boscoscuro, +20,584;
12. Barry Baltus (BE), Kalex, +21,435;
13. Senna Agius (AU), Kalex, +22,446;
14. Deniz Öncü (TR), Kalex, +23,216;
15. Izan Guevara (E), Boscoscuro, +23,302;
17. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +25,982;
24. Collin Veijer (NL), Kalex, +50,421.
  • 21 ronden = 100,926 km
  • Racegemiddelde winnaar: 169,0 km/h
  • Snelste ronde (7e): Jake Dixon (GB), Boscoscuro, 1.41,639 = 170,2 km/u

WK-stand (na 2 van 22 races)

Positie Rijder Punten
1Gonzalez45
2Dixon34
3Canet33
4Ramirez22
5Agius19
6Vietti16
7Holgado15
8Baltus14
9Lopez14
10Diogo Moreira (BR), Kalex13

ONK zijspan Oss & St. Isodorushoeve, Nederland: Hermans/Van Hal leiden in ONK

0
Weijers/Van Hal vragen zich vertwijfelt af of ze de heat gewonnen hebben.

Stephan Wijers en Han van Hal hebben de eerste ONK in Oss gewonnen, maar een week erna waren het Koen Hermans en Ben van den Bogaart die zegevierden in St. Isidorushoeve en nu aan de leiding gaan van het Nederlands kampioenschap zijspancross.

In Oss zag men een ware mini GP met bijna alle mondiale toppers aanwezig. Jammer dat de tijdwaarneming haperde, wat dusdanig veel kopzorgen opleverde bij de KNMV. De eerste heat moest er zelfs voor worden afgebroken en werd later herstart. Alsnog bleef het chaos troef in Oss! Bij de herstart was er een grote crash waarbij onder andere Hermans en Leferink waren betrokken. Maar beide teams reden een dijk van een inhaalrace en Leferink werd nog vierde. Hermans, die echt als allerlaatste weg was, pakte plek zes. Vooraan was het de Brit Wilkinson die leek te winnen, totdat hij crashte door een achterblijver. Zo kon Wijers in de eindfase de leiding pakken en zagen hij en bakkenist Van Hal op de finish zowel het laatste rondebord als de finishvlag gezwaaid. Wijers nam het zekere voor het onzekere en reed nog een ronde door om alsnog vertwijfeld als winnaar over de finish te komen. In de tweede heat pakte Prunier de kopstart, maar al snel nam Hermans het voortouw en won met overmacht. Leferink lag lang op plek twee maar reed zich vast op een ander zijspan waardoor de vechtende Lielbaris en Keuben nu als twee en drie over de meet kwamen. Wijers/Van Hal pakten de vijfde plek en werden hiermee verrassend de eerste ONK-winnaars van 2025.

WK ijsspeedway Inzell, Duitsland: Jasper Iwema stunt met podiumplaats in Inzell

De week erna, in St. Isidorushoeve, pakte Hermans de winst én de leiding terug van Wijers door deze ONK te winnen. Keuben pakte in de eerste heat de kopstart, maar moest al in de tweede ronde Hermans binnendoor voorbij laten gaan. Hermans werd zo met overmacht winnaar. Keuben kreeg in de laatste rondes Wijers in het wiel waarna een spannend slot volgde. Keuben hield zijn plek en werd tweede met Wijers als derde. De broers Leferink werden na een slechte start nog vijfde, maar maakten een flinke crash. Hierbij blesseerde bakkenist Sem Leferink zijn enkel en het talentvolle duo kon niet meer van start in de tweede heat. De tweede heat werd op gang getrokken door Wilkinson/Millard totdat Prümmer/Steegmans met hun rokende machine de eerste plek overnamen. Gaandeweg de heat ging de machine steeds meer roken, maar Prümmer hield de vaart erin en de aanstormende Hermans kon ook geen vuist maken. Zo won Prümmer de tweede heat, maar Hermans op twee pakte de dagoverwinning én de leiding terug in het ONK. Wilkinson werd derde, Wijers vierde na een flink gevecht met onder andere Keuben, die vijfde zou worden. De volgende ONK zijspancross is op 13 april in Halle.

Weijers/Van Hal vragen zich vertwijfelt af of ze de heat gewonnen hebben.

KORT

De MXGP van Indonesië (gepland in het weekend van 5/6 juli) is van de kalender verdwenen en wordt vervangen door een MXGP in Finland in het weekend van 12 en 13 juli. Er wordt gereden op de Iitti-KymiRing in Kausala. Daar komen dan ook de EMX125 en EMX250 aan de start. De WK enduro van Roemenië (20-22 juni) is geannuleerd vanwege varkenspest. De ONK enduro in Mettet (20 april) is afgelast.

Marc-Antoine Rossi, fabrieksrijder van KTM in de MX2, zal een tijd aan de kant staan. De Fransman, die in Argentinië zes punten scoorde, liep bij een trainingsval een blessure aan zijn rechterschouder op en is daaraan geopereerd.

Met een voorsprong van drie minuten op Tommie Jochems is Lucas Dolfing winnaar geworden van de klasse E1 tijdens de enduro van Holten. In de klasse E2/3 ging de zege naar Daan Bruijsten, die over de tien proeven een halve minuut sneller was dan Mike Bokslag.

Jeffrey Herlings zit na zijn zware knieblessure weer op de motor. Hij zal zijn rentree maken tijdens de eerste wedstrijd van de Dutch Masters of Motocross op 30 maart in Harfsen. Hij moet het daar opnemen tegen onder andere Glenn Coldenhoff, Brian Bogers, Calvin Vlaanderen en Pauls Jonass. De belangrijkste deelnemers in de 250cc zijn Cas Valk, Rick Elzinga, Ferruccio Zanchi, Karlis Reisulis en Thibault Benistant.

Tekst: Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos
Foto’s: Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos

Sportkalender

Datum Evenement
22 maartWK indoortrial Cahors (F)
22/23 maartMXGP, EMX125, EMX 250 St. Jean d’Angély (F)
29/30 maartMotoGP Austin (USA)
29/30 maartWSBK, SSP300 Portimão (P)
29/30 maartEK enduro Santiago de Cacém (P)
30 maartWK SuperMoto Albaida (E)
30 maartDMoM Harfsen
4 aprilRoelof Thijs Bokaal ijsrace Heerenveen
4/6 aprilWK en EK enduro Fafe (P)
5 aprilIDC Assen
5/6 aprilMXGP, WMX, EMX125 Riola Sardo, Sardinië (I)
5/6 aprilWK ijsrace Heerenveen
5/6 aprilWK trial Benahavis (E)
6 aprilMX Nationals Lochem

Moto3 Argentinië 2025: Ángel Piqueras wint na sublieme slotronde

0
Moto3 Argentinië 2025

Polesitter Matteo Bertelle leek op weg naar een verrassende Moto3-zege in Argentinië, maar de Italiaan werd in de slotronde nog achterhaald en finishte slechts als vierde. Ángel Piqueras wist de spannende race te winnen, voor zijn Spaanse landgenoten Adrián Fernández en kampioenschapsleider José Antonio Rueda.

Matteo Bertelle ontpopt zich in 2025 als een kwalificatiespecialist. Na zijn eerste poleposition in Thailand was de Italiaan ook de snelste in de kwalificatie op het circuit van Termas de Río Hondo. Een verrassende prestatie, aangezien Bertelle in 2024 slechts vijf keer in de top-tien eindigde en nooit hoger dan de negende plaats. Ángel Piqueras en Ryusei Yamanaka mochten ook vanaf de eerste startrij vertrekken. De Red Bull KTM Ajo-teamgenoten José Antonio Rueda en Álvaro Carpe – die in Thailand een 1-2 hadden behaald – stonden op de tweede rij.

Moto3 Thailand 2025: ruime zege voor José Antonio Rueda

Op de racedag was de wind gedraaid, waardoor de rijders op het rechte stuk van ruim een kilometer de wind vol van voren kregen. Dit zorgde voor enorme slipstreamgevechten en hield het hele deelnemersveld tot ver in de race bij elkaar. Pas met nog zeven ronden te gaan begonnen er gaatjes te ontstaan, toen polesitter Bertelle de leiding overnam en het tempo verhoogde. In de slotfase wist de Italiaan zich zelfs los te rijden van de voorste rijders. Bertelle begon met een paar tienden voorsprong aan de laatste ronde, maar Piqueras en Rueda wisten hem te achterhalen én te passeren. In de laatste sector kwam Piqueras kortstondig buiten de track limits en raakte de groene strook – iets wat in de slotronde eigenlijk niet mag. Omdat hij op dat moment zijn leidende positie verloor, kreeg hij na afloop geen straf. Bij het aanremmen voor de voorlaatste bocht ging Piqueras echter weer brutaal voorbij aan Rueda. Adrián Fernández profiteerde van de hectiek en wist zo nog langs zowel Rueda als Bertelle te gaan.

Piqueras gold voor het seizoen als een van de topfavorieten voor de titel, maar kende een moeizame openingsronde. In Argentinië herstelde hij zich uitstekend door de overwinning te pakken, terwijl Fernández en kampioenschapsleider Rueda hun tweede podiumplaats van het seizoen scoorden. Bertelle kwam pas als vijfde over de finish, maar werd vanwege een penalty van Taiyo Furusato als vierde geklasseerd. Rookie Álvaro Carpe mengde zich opnieuw in de strijd om het podium, maar ging in de laatste ronde onderuit.

Foto: MotoGP

Moto3 Argentinië 2025 uitslagen

Moto3 Argentinië 2025
1. Ángel Piqueras (E), KTM, 32.31,938;
2. Adrian Fernandez (E), Honda, +0,036;
3. José Antonio Rueda (E), KTM, +0,125;
4. Matteo Bertelle (I), KTM, +0,373;
5. Taiyo Furusato (JP), Honda, +0,236*;
6. David Almansa (E), Honda, +1,354;
7. Luca Lunetta (I), Honda, +1,760;
8. Joel Kelso (AU), KTM, +1,950;
9. Ryusei Yamanaka (JP), KTM, +4,543;
10. Stefano Nepa (I), Honda, +4,702;
11. Dennis Foggia (I), KTM, +4,990;
12. Scott Ogden (GB), KTM, +5,391;
13. Adrián Cruces (E), KTM, +6,121;
14. Cormac Buchanan (NZ), KTM, +6,739;
15. Ruche Moodley (ZA), KTM, +6,875. 

*Penalty vanwege track limits
  • 18 ronden = 86,508 km
  • Racegemiddelde winnaar: 159,5 km/u
  • Snelste ronde (16e): Ángel Piqueras (E), KTM, 1.47,249 = 161,3 km/u (nieuw record)

WK-stand (na 2 van 22 races)

Positie Rijder Punten
1Rueda41
2Fernandez36
3Piqueras29
4Bertelle24
5Alvaro Carpe (E), KTM20
6Nepa19
7Almansa19
8Foggia15
9Lunetta15
10Furusato11
Een close finish! Angel Piqueras (36) pakte de zege, nipt voor Adrian Fernandez (31) en José Antonio Rueda (99). Taiyo Furusato (72) kwam als vierde over de streep, maar werd een plek teruggezet. Matteo Bertelle (18) begon nog als leider aan de slotronde.

EMX125 en EMX250 Cózar 2025: goed begin Nederlanders

0
De nauwelijks te herkennen Dani Heitink was beste Nederlander in de EMX125.

Tijdens de eerste MXGP in Cózar werd ook een begin gemaakt met de wedstrijden van de EMX. Op de door regen zeer modderige en daardoor zware baan kwamen de EMX125 en EMX250 aan de start. Er werd het uiterste gevraagd van de rijders.

Jarne Bervoets, een zoon van 19-voudig GP-winnaar en vier keer WK-zilver Marnicq Bervoets, greep de zege in de 125cc-klasse. Op zaterdag eindigde hij als derde, op de zeer moeilijk te berijden baan op zondag kwam hij als tweede over de finish toen de omstandigheden nog aanzienlijk zwaarder waren. Die resultaten leverden ruim voldoende punten op voor de dagzege. Voor de Belg was dit het mooist denkbare verjaardagscadeau, want hij werd zondag 16 jaar. De manches werden gewonnen door de Italiaan Filippo Mantovani (die zich op zondag meerdere keren vastreed in de modder en puntloos bleef) en de Let Jekabs Kubulins, die op zaterdag niet scoorde. Dani Heitink werd in beide races geplaagd door matige starts, waardoor hij gedwongen was inhaalraces te rijden. Van veertiende bij de eerste doorkomst werd hij op zaterdag nog zevende. In de race op zondag werkte hij zich op van de dertiende naar de vijfde plaats. In het dagklassement eindigde hij als vijfde. Dean Gregoire behaalde in de eerste manche de zeventiende plaats.

MXGP Spanje 2025: Glenn Coldenhoff schittert in de modder

De EMX250 werd gewonnen door de Fransman Adrien Petit. Hij won in 2023 de Yamaha Blu Cru FIM Europe Cup en kwam in Cózar als vijfde en eerste over de finish. De eerste manche werd gewonnen door de Let Janis Reisulis. Tweede totaal was de Hongaar Noel Zanocz, die een half jaar eerder in Cózar de EMX125 won en in Heerde Junior-wereldkampioen werd.

Beste Nederlander was Bradley Mesters, die in de manches zevende en elfde werd en totaal als zevende eindigde. Ivano van Erp deed met de plaatsen negen en tien nauwelijks voor hem onder; hij werd achtste. Gyan Doensen sloot zijn eerste wedstrijd bij de kwartliters af op de elfde plaats. Hij werd afgevlagd als elfde en negende.

De nauwelijks te herkennen Dani Heitink was beste Nederlander in de EMX125.

Tekst: Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos
Foto’s: Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos

MXGP Spanje 2025: Glenn Coldenhoff schittert in de modder

0
Glenn Coldenhoff bezorgde Fantic het eerste podium in de MXGP.

Wat hadden de rijders het zwaar in Cózar. Door veel regen werd de baan erg modderig. Het deerde Tim Gajser niet, want de Sloveen won al zijn drie races. Glenn Coldenhoff behaalde een fraaie tweede plaats. Liam Everts won de MX2, Kay de Wolf behield de rode leidersplaat.

Denkend aan het zuiden van Spanje krijg je al snel visioenen van zonovergoten dagen. Maar compleet anders was het in het weekend van de Spaanse GP in Cózar. Na de zware overstromingen van het afgelopen najaar in Valencia was het in Spanje nog niet gedaan met de regen, zoals bleek toen enige weken voor Cózar het circuit van Jerez onder water kwam te staan. De rijders troffen op vrijdag een enigszins modderige baan en werden door overvloedige regen in de nacht van zaterdag op zondag op de racedag geconfronteerd met heel veel modder. Daardoor ontstonden er diepe sporen, waar menig rijder in de problemen kwam. Op de racedag wisselden droge en natte periodes elkaar af. Tijdens de tweede manche van de MXGP was een fraaie regenboog zichtbaar, maar dat zal de rijders ongetwijfeld zijn ontgaan. Door de zware omstandigheden waren er nauwelijks duels, omdat de onderlinge verschillen erg groot werden.

MXGP Argentinië 2025: toppers op dreef bij eerste GP

Podium Coldenhoff

Tijdens de Motorcross der Naties werd Nederland afgelopen jaar derde en stond Glenn Coldenhoff voor het eerst als Fantic-rijder op het erepodium. Omdat hij van de drie Nederlanders de geringste bijdrage leverde aan het brons voelde het voor hem toch niet als een echte podiumplaats. Hoe anders was het in Cózar, waar de oudste rijder van het veld profiteerde van al zijn ervaring en met de klasseringen vier en twee achter de ongenaakbare Gajser (‘Het was een mooi weekend voor mij.’) de tweede plaats totaal behaalde. Het succes van het door Louis Vosters geleide Fantic-fabrieksteam, dat pas voor het tweede jaar actief is in de MXGP, werd nog mooier door de derde plek van de jonge Andrea Bonacorsi (achtste en tweede) en de vierde plaats van Brian Bogers in de tweede manche. Coldenhoff: ‘Het was al een tijdje geleden dat ik voor het laatst op het podium stond. Dit is een geweldig gevoel. Mijn starts waren dit weekend goed en dat maakt alles een stuk gemakkelijker. Met twee Fantic-rijders op het podium staan is geweldig. We doen het goed en ik kijk uit naar de volgende wedstrijden.’

Calvin Vlaanderen finishte in de eerste manche op een mooie derde plaats, maar bleef puntloos in de tweede race. Vlaanderen: ‘Ik viel in het begin en later nog een keer of vier. Daarbij raakte de koppeling beschadigd.’ Roan van de Moosdijk scoorde in de eerste manche met een dertiende plaats.

Dubbel succes in MX2

De MX2 leverde voor Husqvarna een dubbel succes op: Liam Everts won voor Kay de Wolf. Everts, die dit jaar zijn startnummer heeft veranderd (dat was, net als zijn vader Stefan, 72, maar is nu 26), was op zaterdag derde en op zondag tweede en eerste. Everts: ‘Een half jaar geleden wist ik niet of ik ooit weer zou kunnen rijden. Ik heb ongelooflijk hard gewerkt om terug te komen. Maar ik heb het niet alleen gedaan, de steun van mijn nieuwe team is geweldig.’ De twijfels van Everts kwamen doordat hij in de laatste GP van vorig jaar, in China, zijn nek brak.

Kay de Wolf verdedigde zijn rode plaat met succes. De Wolf: ‘Het was een uitdagend weekend, veel modder en diepe sporen. In de eerste manche maakte ik in de slotfase een fout, maar kon gelukkig wel mijn derde plaats vasthouden. Eén en twee, wat een fantastisch resultaat voor ons team Nestaan Husqvarna Factory Racing.’

Cas Valk bevestigde de goede indruk die hij in Argentinië had gemaakt door twee goede resultaten te behalen, zevende en vijfde. In beide manches verbeterde hij zich vier plaatsen ten opzichte van de eerste doorkomst. Voor Rick Elzinga waren er weinig punten weggelegd. In de eerste manche viel hij direct uit vanwege een beschadigde motor door een val, in de tweede race werd hij na opnieuw een val in de beginfase dertiende. Jens Walvoort liep eerder in de week bij een training een beenblessure op. Hij reed in de vrije training vijf ronden en zag toen in dat deelnemen aan de races geen zin had.

Goede starts voor Liam Everts (26) en Kay de Wolf (1) in de tweede manche. Ook Simon Längenfelder (27) is na enige meters nog herkenbaar, de rest al niet meer.

Foto’s: Infront, Husqvarna

MXGP Spanje 2025 uitslagen

Kwalificatie: 1. Gajser; 2. Renaux; 3. Jonass; 4. Bogers; 5. Coldenhoff; 6. Coenen; 7. Vlaanderen; 8. Horgmo; 9. Febvre; 10. Fernandez.

1e manche: 1. Gajser; 2. Fernandez; 3. Vlaanderen; 4. Coldenhoff; 5. Horgmo; 6. Gifting; 7. Febvre; 8. Bonacorsi; 9. Coenen; 10. Renaux; 11. Bogers; 12. Brumann; 13. Van de Moosdijk; 14. Seewer; 15. Watson; 16. Jonass; 17. Geerts; 18. Pancar; 19. Gilbert; 20. Scheu.

2e manche: 1. Gajser; 2. Bonacorsi; 3. Coldenhoff; 4. Bogers; 5. Febvre; 6. Jonass; 7. Gifting; 8. Coenen; 9. Guadagnini; 10. Horgmo; 11. Renaux; 12. Fernandez; 13. Watson; 14. Seewer; 15. Gilbert; 16. Koch; 17. Pancar; 18. Sterry; 19. Brumann; 20. Toendel.

GP: 1. Gajser; 2. Coldenhoff; 3. Bonacorsi.

WK-stand na 2 GP’s

1. Tim Gajser (SLO), Honda, 108; 2. Romain Febvre (F), Kawasaki, 88; 3. Maxime Renaux (F), Yamaha, 87; 4. Glenn Coldenhoff, Fantic, 79; 5. Lucas Coenen (B), KTM, 57; 6. Andrea Bonacorsi (I), Fantic, 56; 7. Kevin Horgmo (N), Honda, 55; 8. Ruben Fernandez (E), Honda, 53; 9. Pauls Jonass (LV), Kawasaki, 53; 10. Mattia Guadagnini (I), Ducati, 52; 11. Brian Bogers, Fantic, 46; 12. Calvin Vlaanderen, Yamaha, 39; 21. Roan van de Moosdijk, KTM, 8.

MX2 Spanje 2025 uitslagen

Kwalificatie: 1. Benistant; 2. Coenen; 3. Everts; 4. Adamo; 5. De Wolf; 6. Zanchi; 7. Oliver; 8. Prugnieres; 9. Valk; 10. Farres.

1e manche: 1. Zanchi; 2. Everts; 3. De Wolf; 4. Benistant; 5. Längenfelder; 6. Valk; 7. Prugnieres; 8. Mikula; 9. Adamo; 10. McLellan; 11. Coenen; 12. Braceras; 13. Lata; 14. Oliver; 15. Reisulis; 16. Farres; 17. Smith; 18. Vennekens; 19. Soulimani; 20. Valin.

2e manche: 1. Everts; 2. De Wolf; 3. Adamo; 4. Längenfelder; 5. Valk; 6. Farres; 7. Prugnieres; 8. Mikula; 9. Oliver; 10. Zanchi; 11. Lata; 12. Benistant; 13. Elzinga; 14. Reisulis; 15. Coenen; 16. Soulimani; 17. Vennekens; 18. Smith; 19. McLellan; 20. Braceras.

GP: 1. Everts; 2. De Wolf; 3. Zanchi.

Puntenstand

Puntenstand

Positie Rijder Team Punten
1Tim Gajser (SLO)Honda108
2Romain Febvre (F)Kawasaki88
3Maxime Renaux (F)Yamaha87
4Glenn ColdenhoffFantic79
5Lucas Coenen (B)KTM57
6Andrea Bonacorsi (I)Fantic56
7Kevin Horgmo (N)Honda55
8Ruben Fernandez (E)Honda53
9Pauls Jonass (LV)Kawasaki53
10Mattia Guadagnini (I)Ducati52
11Brian BogersFantic46
12Calvin VlaanderenYamaha39
21Roan van de MoosdijkKTM8

Casey Stoner opgenomen in Australian Motorsport Hall of Fame

0

Casey Stoner behoort zonder twijfel tot de elite van de MotoGP-geschiedenis. De Australische rijder bouwde een indrukwekkende carrière op die werd gekenmerkt door zijn agressieve rijstijl, uitzonderlijk talent en het vermogen om races te winnen op verschillende motorfietsen. Met een totaal van 38 Grand Prix-overwinningen en twee wereldtitels op verschillende motoren heeft Stoner een bijzondere prestatie neergezet die weinig andere rijders hebben kunnen evenaren.

Wat Stoner bijzonder maakte, was niet alleen zijn hoge aantal overwinningen, maar vooral het feit dat hij zowel op een Ducati als op een Honda domineerde in een tijdperk waarin dat zeer uitdagend was. In dit artikel duiken we in de statistieken van zijn carrière en bekijken we hoe zijn overwinningen verdeeld waren tussen de twee fabrikanten waarvoor hij reed.

De Ducati-jaren: 23 overwinningen en een historische wereldtitel

Stoner’s tijd bij Ducati (2007-2010) leverde in totaal 23 overwinningen op. Deze periode werd gekenmerkt door zijn unieke vermogen om de Ducati Desmosedici te beheersen, een motorfiets die bekend stond om zijn enorme vermogen maar ook om zijn uitdagende rijgedrag. Terwijl veel andere toprijders worstelden met deze Italiaanse machine, wist Stoner haar te temmen.

Zijn meest indrukwekkende seizoen voor Ducati was ongetwijfeld 2007, waarin hij maar liefst 10 races won (Qatar, Turkije, China, Catalunya, Groot-Brittannië, Verenigde Staten, Tsjechië, San Marino, Australië en Maleisië). Deze overwinningen waren cruciaal in het veiligstellen van Ducati’s allereerste MotoGP-wereldkampioenschap.

In 2008 voegde hij 6 overwinningen toe aan zijn totaal (Qatar, Australië, Catalunya, Groot-Brittannië, Duitsland en San Marino). In 2009 won hij 4 races (Qatar, Italië, Australië en Valencia), en in 2010 sloot hij zijn Ducati-periode af met 3 overwinningen (Qatar, Aragon en Australië).

De Honda-jaren: 15 overwinningen en een tweede wereldtitel

Stoner’s overstap naar Honda voor de seizoenen 2011-2012 bevestigde zijn status als een van de beste rijders ter wereld. Hij paste zich snel aan aan de Honda RC212V en won in totaal 15 races voor het Japanse merk.

In 2011 domineerde hij opnieuw het kampioenschap met 10 overwinningen (Qatar, Le Mans, Catalunya, Silverstone, Laguna Seca, Brno, Indianapolis, Aragon, Phillip Island en Valencia). Deze consistente prestaties leverden hem zijn tweede MotoGP-wereldtitel op, en bewezen dat zijn succes bij Ducati geen toevalstreffer was.

In 2012, zijn laatste seizoen in de MotoGP, voegde hij nog eens 5 overwinningen toe aan zijn palmares (Jerez, Estoril, Assen, Sachsenring en Phillip Island) voordat hij besloot te stoppen met professioneel racen.

De beste rijders aller tijden volgens Casey Stoner

De betekenis van Stoner’s prestaties voor het kampioenschap

Wat opvalt in Stoner’s kampioensjaren is dat hij in zowel 2007 (met Ducati) als 2011 (met Honda) precies 10 races won. Deze consistentie onderstreept zijn buitengewone talent, ongeacht de machine waarop hij reed.

Zijn wereldtitel in 2007 was historisch omdat het de eerste MotoGP-titel voor Ducati was, een prestatie die pas in 2022 door Francesco Bagnaia werd geëvenaard. Wat deze overwinning nog indrukwekkender maakte, was dat Stoner erin slaagde het kampioenschap te winnen in een tijd waarin de Ducati als een notoir moeilijk te berijden motorfiets werd beschouwd.

Zijn tweede titel in 2011 met Honda bevestigde dat Stoner niet alleen met één specifieke motor kon winnen, maar dat zijn talent veelzijdig genoeg was om op verschillende machines te excelleren.

Een blijvende nalatenschap in de MotoGP

Met slechts 27 jaar oud toen hij besloot te stoppen, blijft de vraag bestaan hoeveel meer titels Stoner had kunnen winnen als hij zijn carrière had voortgezet. Zijn vermogen om op verschillende motorfietsen te presteren, zijn indrukwekkende reeks overwinningen (38 in totaal) en zijn twee wereldtitels op verschillende machines hebben hem een speciale plaats in de MotoGP-geschiedenis bezorgd.

Stoner’s nalatenschap wordt niet alleen gemeten in cijfers, maar ook in de manier waarop hij reed: meedogenloos, op de limiet, en met een natuurlijk talent dat zelfs zijn meest fervente rivalen moesten erkennen. Of het nu op een Ducati of een Honda was, Casey Stoner bewees dat hij behoorde tot de absolute top van de MotoGP.

Langen Motorcycles streeft met crowdfundingcampagne naar €700.000

0

De Britse motorfietsfabrikant Langen Motorcycles, gevestigd in Wigan en bekend om zijn handgemaakte high-performance motorfietsen, heeft een crowdfundingcampagne gelanceerd om zijn groeiambities te financieren. Het bedrijf streeft naar een investering van £600.000 (ongeveer €700.000) via het platform europe.republic.com om zijn productiecapaciteit uit te breiden en nieuwe markten te betreden. De focus ligt hierbij vooral op de ontwikkeling en productie van de nieuwe Lightspeed muscle cruiser.

Het crowdfundingsinitiatief stelt investeerders in staat om aandelen in Langen Motorcycles te verwerven. Hoewel het streefbedrag £600.000 bedraagt, zal een minimumbedrag van £300.000 (€350.000) al voldoende zijn om de belangrijkste expansieplannen te realiseren. Nog voor de officiële lancering van de campagne had Langen al £212.241 opgehaald van 33 investeerders, wat het vertrouwen in het merk onderstreept.

Christofer Ratcliffe, oprichter van Langen Motorcycles, heeft duidelijke doelstellingen geformuleerd voor de besteding van het opgehaalde kapitaal. Deze omvatten het ontwikkelen van productiegereedschap voor hogere volumes, het verlagen van productiekosten zonder concessies te doen aan de kwaliteit, het behalen van Euro5+ homologatie voor de Lightspeed, en de gelijktijdige ontwikkeling van toekomstige modellen.

Ducati’s NTB-01 track-scanner: de geheime technologie achter MotoGP-dominantie

De Lightspeed: Amerikaanse spierkracht met Brits raffinement

In november 2023 onthulde Langen de Lightspeed, een indrukwekkende muscle cruiser die Amerikaanse krachtelementen combineert met Britse technische verfijning. De motorfiets wordt aangedreven door een krachtige 1190cc V-twin, afgeleid van Buell, die ongeveer 185 pk levert. Langen heeft een eigen elektronicapakket ontwikkeld met een custom ride-by-wire gassysteem en ECU.

De Lightspeed is gebouwd rond een buizenframe van staal dat zowel prestatie als esthetiek benadrukt. Het ontwerp kenmerkt zich door uitgesproken proporties die een agressieve uitstraling creëren. Om toegang te krijgen tot de Europese markt, inclusief Nederland en België, ontwikkelt Langen een Euro5+-conforme versie van de Lightspeed. Britse klanten zullen toegang hebben tot een krachtigere variant via de Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA) regelgeving.

Hoewel de exacte prijzen voor de Europese markt nog niet bekend zijn gemaakt, kan verwacht worden dat de Lightspeed in Europa waarschijnlijk meer dan €35.000 zal kosten.

Lightspeed Turbo.

Lightspeed Turbo: extreme kracht ontketend

Naast de standaard Lightspeed werkt Langen ook aan een Lightspeed Turbo, die in februari 2025 werd aangekondigd. Deze high-performance variant belooft tot 300 pk te leveren in korte uitbarstingen. Ratcliffe voorziet een schakelbaar systeem: een standaardmodus die 220-250 pk levert voor gebruik op de openbare weg, en een tweede modus die het volledige potentieel van 300 pk ontketent. Ratcliffe adviseert speels om ‘niet op die knop te drukken’ vanwege de extreme kracht.

Two Stroke.

Two Stroke: een verzamelstuk van uitzonderlijke klasse

Het oorspronkelijke model van Langen, de Two Stroke, blijft een essentieel onderdeel van de identiteit van het merk. Deze motorfiets, met een prijs van £29.400 (ongeveer €34.500), beschikt over een unieke 249,5cc tweetakt V-twin, geproduceerd door het Italiaanse bedrijf Vins. Langen heeft uitdrukkelijk verklaard dat er slechts honderd exemplaren zullen worden geproduceerd, wat de toekomstige verzamelwaarde verzekert. Van deze gelimiteerde oplage is reeds 80% gereserveerd, wat £2,7 miljoen (€3,16 miljoen) aan inkomsten heeft gegenereerd.

Wereldwijde ambities en EICMA 2026

Een succesvolle crowdfundingcampagne zal Langen in staat stellen om zijn productiemodel voor export te presenteren op de EICMA in Milaan in 2026. Het bedrijf heeft zijn motorfietsen ontworpen met internationale homologatie in gedachten, door vanaf het begin functies zoals ABS en OBD 2-diagnosemogelijkheden te integreren.

QJMOTOR SRK 450RR: Een nieuwe speler in het compacte supersportklasse

0

De motorsportwereld krijgt er mogelijk een interessante nieuwkomer bij met de QJMOTOR SRK 450RR, een compact supersportmodel dat de aandacht trekt met een indrukwekkende specificatielijst. Deze viercilinder-motorfiets van QJMOTOR, een van China’s grootste motorfabrikanten, heeft potentie om de Europese markt te betreden en zich te meten met gevestigde concurrenten in het segment van de kleine, high-performance sportmotoren.

De QJMOTOR SRK 450RR, aanvankelijk bekend als de SRK 421 RR, is uitgerust met een 421cc vier-in-lijn die 77,5 pk (57 kW) levert bij 14.000 tpm. Het maximale koppel van 39 Nm wordt bereikt bij 13.000 tpm, wat wijst op een uitgesproken hoogtoerig karakter. Deze karakteristiek plaatst de motorfiets in direct concurrentie met modellen zoals de recent geïntroduceerde Kawasaki Ninja ZX-4RR.

Europese designinvloeden en hoogwaardige componenten

Een belangrijk onderscheidend kenmerk van de QJMOTOR SRK 450RR is het ontwerp, dat werd verzorgd door Adrian Morton en Paolo Bianchi, voormalige designers van het prestigieuze merk MV Agusta. De Europese designinvloeden zijn duidelijk zichtbaar in de agressieve maar verfijnde lijnen van de motorfiets.

De technische specificaties worden verder versterkt door de aanwezigheid van hoogwaardige componenten. De SRK 450RR is uitgerust met KYB upside-down voorvering en een enkele achterschokdemper. Het remsysteem wordt geleverd door het gerenommeerde Japanse merk Nissin, wat het commitment van QJMOTOR aan kwaliteit onderstreept. Met een topsnelheid van ongeveer 220 km/u heeft deze motorfiets de prestaties om serieus genomen te worden in het sportieve segment.

QJMotor patenteert driecilinder met AMT

Het hoogtoerende karakter: een uitdaging voor ervaren rijders

De motorkarakteristiek van de QJMOTOR SRK 450RR verdient bijzondere aandacht. Met een vermogen dat pas bij 14.000 tpm wordt bereikt, is deze motorfiets duidelijk ontworpen voor rijders die houden van een uitdaging. In tegenstelling tot grotere motoren met brede koppelkrommen die al bij lagere toerentallen veel vermogen leveren, vraagt een hoogtoerig blok zoals in de QJMOTOR SRK 450RR om een meer technische rijstijl.

Ervaren motorrijders kunnen dit karakter waarderen omdat het precies schakelwerk en nauwkeurige gascontrole vereist. Bij hoge snelheden beloont de motorfiets de vaardige bestuurder met responsieve handling en een opwindende rijervaring die doet denken aan racemotoren. Deze eigenschappen maken de SRK 450RR potentieel aantrekkelijk voor rijders die op zoek zijn naar een meer intense en betrokken rijervaring dan wat sommige grotere, gemakkelijker te berijden motorfietsen bieden.

MV Agusta sluit het Castiglioni Research Center (CRC) in San Marino

0

Een stukje geschiedenis verdwijnt: het centrum, opgericht in 1993 door Tamburini en Castiglioni, heeft enkele van de mooiste Italiaanse motoren aller tijden voortgebracht. De noodzaak om te rationaliseren heeft geleid tot een fusie met de bestaande Centro Stile in Schiranna.

Wat al sinds maart in de lucht hing, is nu werkelijkheid geworden. Gedreven door de behoefte om kosten te beheersen en middelen te optimaliseren, sluit het CRC in San Marino zijn deuren en wordt het samengevoegd met de productie. Momenteel werken er zo’n twintig mensen in het Castiglioni Research Center; de helft van hen wordt overgeplaatst naar Varese, inclusief de ontwerpers die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van de MV Agusta-modellen.

MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro wint de Good Design Award 2024

Geboorte van de Ducati 916

Opgericht in 1993, kwam het CRC tot stand na de eerste samenwerking tussen Claudio Castiglioni en Massimo Tamburini in het COR (Centro Operativo Rimini), waar, na de overname van Ducati, de Cagiva Freccia, de eerste Mito, de 500GP-modellen en verschillende Ducati’s werden ontwikkeld. De legendarische 916 werd hier ontworpen en afgerond.

Oorspronkelijk heette het Centrum Ricerche Cagiva, maar na de overname van het merk MV werd het Centrum Ricerche Castiglioni. Dit toonaangevende centrum had Massimo Tamburini, die net als Bimota uit Rimini kwam, als CEO, met het volledige vertrouwen van Claudio Castiglioni. Na Cagiva en Ducati werden ook alle MV Agusta-motoren, van de F4 tot de Brutale en de recentere modellen na het overlijden van de oprichters, bij het CRC ontwikkeld.

Het CRC fungeerde als een ideeënlaboratorium en heeft de complexe periode met vastberadenheid en moed doorstaan, met zijn hoogte- en dieptepunten, talloze verkooptransacties en herstarten. Nu is het eindpunt bereikt, maar wat je kunt beschouwen als het hart en de geest van de sportieve Italiaanse motor verdwijnt niet: het CRC verhuist naar Varese en voegt zich bij het Centro Stile in Schiranna.

Veel medewerkers blijven actief, en MV Agusta streeft naar een hechtere integratie tussen ontwerp en productie, terwijl de erfenis van het CRC voortleeft binnen de historische vestiging in Varese. Het bedrijf heeft alle ondersteuning gegarandeerd voor werknemers die de regio niet willen verlaten.

Pecco Bagnaia: ‘Positief voor de toekomst, negatief voor het heden’

0

Het MotoGP-seizoen 2025 staat nu al in het teken van wat mogelijk een van de meest fascinerende teamdynamieken in de geschiedenis van de sport wordt. Pecco Bagnaia zal zich in het fabrieksteam van Ducati moeten meten met Marc Marquez. Tijdens het openingsweekeinde van 2025 werd al duidelijk dat het serieus is voor Bagnaia en dat was ook tijdens de sprintrace in Argentinië het geval.

Bagnaia wist nog wel een podiumplaats te bemachtigen, maar kon het tempo van de broers Márquez niet bijhouden met opnieuw een zege voor Marc. Na afloop van de race gaf Bagnaia een nuchtere beoordeling van zijn huidige situatie: “Het kampioenschap? Ik zie het positief in voor de toekomst, negatief voor het heden, want we staan ver van die twee.”

De uitspraak van Bagnaia biedt een interessant inzicht in zijn huidige positie. Met “negatief voor het heden” erkent hij een aanzienlijke prestatiekloof ten opzichte van de broers Márquez. Desondanks blijft Bagnaia optimistisch over zijn toekomstige kansen. Met “positief voor de toekomst” geeft hij immers aan te geloven dat hij het gat kan dichten door verdere ontwikkeling aan zijn Ducati en aan zijn rijstijl.

Maar of dat later vandaag tijdens de Hoofdrace in Argentinië al het geval is…